ตอนที่ 1 : Engineering Children 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    1 พ.ย. 61

Engineering Children 1


[ดรอป]


@คณะวิศวกรรมศาสตร์


วันแรกของเด็กวิศวะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ผมชื่อดรอป เป็นเด็กเชียงใหม่ที่สอบเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ ถึงแม้ไม่มีญาติแต่เราก็หาเพื่อนใหม่ได้ ผมมองไปทั่วลานเกียร์ก็สะดุดตากับร่างอ้วนใหญ่ของเด็กคนหนึ่ง ข้างตัวเขานั้นมีเพื่อนตัวผอมแห้งอยู่ด้วย ดูจากสีหน้าพวกมันน่าจะเป็นเพื่อนที่ดีได้


“เฮ้ย!


“หือ?” คนอ้วนครางถามก่อนจะส่งยิ้มให้


“หวัดดี กูชื่อดรอป” ผมทักทายก่อนจะมองคนร่างผอมและส่งยิ้มให้ ผมเป็นคนนิ่งๆ พูดไม่ค่อยเก่งแต่ก็พยายามที่สุดแล้วแหละ บางคนเห็นผมภายนอกอาจจะคิดว่าเป็นผู้ชายดุ โหด แล้วก็ดิบเถื่อน ก็นะมันเป็นพื้นฐานที่เด็กวิศวะทุกคนต้องมีกัน


“เออๆ กูชื่อทิน” คนตัวผอมแห้งบอก คนอ้วนก็พูดขึ้นบ้าง


“กูชื่อเบ็ดเว้ย ไปๆ เพื่อนใหม่ กูสองคนกำลังมองหาเพื่อนพอดี


ผมพยักหน้ารับก่อนที่พวกเราจะเดินหาที่นั่งกัน ลานเกียร์นี้มีแต่เด็กปีหนึ่งเยอะแยะไปหมด ทุกคนใส่ชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดตา ส่วนใหญ่ในที่นี้มีแต่ผู้ชาย ส่วนผู้หญิงนั้นแทบหาไม่เจอ ถ้าเจอผู้หญิงทีก็ไม่รู้อีกว่าเป็นหญิงแท้หรือหญิงชอบหญิง


เฮ้อ อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย ผู้ชายยิ่งมองยากกว่า


“ทำไมมึงถึงมาเรียนวิศวะวะ” เบ็ดถามผมขึ้น


“เท่ดี”


“แค่เนี่ย”


“แล้วมึงล่ะ”


“กูอยากได้เกียร์ไปขอสาวเป็นแฟนเว้ย” เบ็ดบอกพลางยกมือเสยผมด้านข้างตัวเองจนทินกรอกตาเล็กน้อยกับท่าทางของเพื่อน ผมก็อยากทำนะแต่ไม่ทำหรอก


“เหตุผลแบบนี้มึงจะรอดจากเอฟไหม”


“แหมทิน คำตอบของกูดูดีกว่าดรอปเยอะ”


“ดียังไง”


“เอ้า ก็กูมีเป้าหมายคือเกียร์ เกียร์เป็นหัวใจของเด็กวิศวะ ส่วนดรอปเรียนเพราะเท่เท่านั้น” เบ็ดบอกจนทินหันมามองผมนิดหน่อย ผมก็มองพร้อมส่งยิ้มมุมปากเล็กน้อย


“ถามจริง”


“ว่า?”


“เรียนเพราะเท่จริงดิ”


“ล้อเล่น ฮ่าๆ อยากเป็นวิศวกร อยากขอพ่อเปิดธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องยนต์” ผมบอกจนทินยิ้มให้ ส่วนเบ็ดก็ยกนิ้วโป้งขึ้นประมาณว่าเป้าหมายค่อนข้างดี


“แล้วที่บ้านทำธุรกิจอะไรวะ”


“พ่อกับแม่เป็นเชฟ ถ้าแวะไปเที่ยวเชียงใหม่ก็ฝากอุดหนุนด้วยนะเว้ย” ผมบอกจนเพื่อนพากันพยักหน้าลงเป็นเชิงว่าได้ ขนาดมาเรียนไกลถึงกรุงเทพฯ ผมยังโปรโมทร้านอาหารได้นะเนี่ย


“หาที่นั่งกันเถอะ ยืนนานๆ เริ่มปวดขา”


“มึงอ้วนไง”


“ยุ่งอะไรด้วยวะ”


“ไปนั่งโต๊ะนั้นกันเว้ย” ผมบอกเพื่อนก่อนจะเดินนำไปเลย


ตุบ!


เฮ้ย! ยังดีที่ร้องแบบไม่ออกเสียงนะเนี่ย


“ขะ ขอโทษ เราขอโทษนะ” เสียงแตกหนุ่มของใครคนหนึ่งดังขึ้น ผมมองคนที่สูงเพียงระดับไหล่ก็นิ่งไปเล็กน้อย เจ้าตัวมีใบหน้าสวยติดจะหวานเอามากๆ ผิวขาวจั๊วะ ปากแดงระเรื่ออย่างน่ารัก ผมมองแล้วอดจะใจเต้นตามไปไม่ได้เลย สาบานเถอะว่านี่ผู้ชาย ทำไมน่ารักน่าจีบจังวะ


“ไม่เป็นไร”


“เอ่อ เราชื่อหยุดฝัน นายชื่ออะไรกันบ้าง เราไม่มีเพื่อนเลยว่ะ” คนตัวเล็กถามพลางส่งยิ้มให้เพื่อนอีกสองคนโดยไม่ลืมเผื่อแผ่มาให้ผมด้วย


น่ารักจริงๆ


“กูชื่อเบ็ด”


“กูชื่อทิน”


“น่ารัก” ผมพูดแผ่วเบาจนคนตัวเล็กขมวดคิ้ว เพื่อนอีกคนเอาแขนเขย่าจนผมรีบมองพวกมันและหันมามองเพื่อนใหม่อีกรอบ เมื่อกี้ผมบอกชื่อตัวเองไปใช่ไหม ใช่ไหมวะ!?


อะไรวะ”


“ดรอป” ผมตีหน้านิ่งและเก๊กหล่อไปหน่อย ไม่ใช่อะไรผมเขินมากเลยแหละ


“อ๋อ แบบนี้นี่เอง เฮ้ยๆ พวกพี่เขาเรียกไปรับป้ายชื่อแล้ว” หยุดฝันบอกก่อนจะดึงแขนเสื้อเพื่อนๆ ไปต่อแถวรับป้ายชื่อ


เมื่อได้ป้ายชื่อก็คล้องคอ พวกพี่ย้ำนักหนาว่าต้องดูแลให้เท่าชีวิตของตัวเอง ผมมองป้ายชื่อคนตัวเล็กนิดหน่อยพอเจ้าตัวหันมายิ้มให้ก็แกล้งมองไปทางอื่น ไม่อยากจะมองหน้าเพราะกลัวจะหลุดยิ้มไปให้ การเก๊กท่าทางนิ่งๆ มันยากจริงๆ นะ ผมกลัวว่าตอนยิ้มจะไม่หล่อ อ่า ผมรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองเท่าไหร่


“เฮ้ยแย่แล้วๆ ทำไงดีเนี่ย” อยู่ๆ หยุดฝันก็ตะโกนดังลั่นแบบไม่เกรงใจใคร เพื่อนอีกสองคนหันมามองอย่างสงสัยด้วย อ่า มีเรื่องอะไรเหรอวะ


“เป็นอะไรวะหยุดฝัน” เบ็ดถามด้วยความสงสัย ผมเองก็อยากรู้


“ตอนกลางวันเราไปกินข้าวที่คณะแพทย์มาแล้วลืมกุญแจรถไว้ที่นั่น อ้อ ต้องรบกวนพี่หยุดฝนเอามาให้” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็หยิบมือถือออกมาแล้วกดโทรหาใครสักคนด้วยท่าทางร้อนรน ในจังหวะนั่นเองที่เสียงหนึ่งดังขึ้น เฮดว้ากนั่นแหละครับ เขาบอกกันว่าโหดมากกก


“ปีหนึ่งรวม!!!


เสียงทรงพลังดังขึ้นหน้าหอประชุม พวกเราชาวปีหนึ่งรีบวิ่งกันจนแลดูวุ่นวายไปหมด ผมเองก็วิ่งเช่นกันแต่วิ่งตามหลังหยุดฝัน คนตัวเล็กนั่งไหนผมก็จะนั่งตรงนั้น เขาน่ารักนี่หว่าใครๆ ก็ต้องอยากอยู่ใกล้เป็นธรรมดา พอวิ่งไปยืนต่อด้านหลังหยุดฝันแล้วเสียงเฮดว้ากก็ดังขึ้นอีกครั้ง


“นั่งลงถ้าไม่เป็นระเบียบจะให้ไปจัดแถวที่กลางสนาม!!


แน่นอนว่าเด็กปีหนึ่งมองด้านหน้าและมองด้านข้างทันที พอเห็นว่าไม่ตรงก็ขยับให้ตรงกัน ใครจะไปอยากเข้าแถวกลางสนามล่ะครับ ร้อนก็ร้อน ผิวได้เสียกันหมด เผลอๆ อาจจะมีคนเป็นลมแดดก็ได้ อ่า พอจัดแถวได้เป็นระเบียบก็เริ่มพูดกันทันที ส่วนใหญ่บอกว่าเฮดว้ากหล่อกันทั้งนั้น


“ปีหนึ่งใครสั่งให้คุณพูดเหรอ!


คราวนี้ปีหนึ่งพากันเงียบสนิท บางคนก้มหน้าลง บางคนยังคงมองเฮดว้ากด้วยสายตาจ้องจะกลืนกิน ส่วนพวกพี่ว้ากคนอื่นๆ ก็ไม่ได้น้อยหน้าเลย พวกเขาหน้าตาดีราวกับเทพบุตรแต่มันคงมีซาตานผสมอยู่มากกว่า


“ก้มหน้าทำไม!!


พูดแบบนี้ก็เงยหน้ามองสิครับ


“มองหน้าทำไม!!!


ผมแอบงงกับคำสั่งของเฮดว้ากแต่ก็ยอมหันไปมองทางอื่นแทน ทางอื่นก็คือคนตรงหน้าเนี่ยแหละ เขาดูตัวสั่นแปลกๆ แต่ผมไม่กล้าถามว่าเป็นอะไรหรอก ขืนถามมากเดี๋ยวคนตัวเล็กรำคาญเข้าจะรู้สึกแย่เปล่าๆ เราเนี่ยแหละรู้สึกแย่ ไม่อยากให้เขามองด้วยสายตาเบื่อหน่ายเท่าไหร่


“บอกว่าอย่ามองหน้าก้มลงไป!


พอเฮดว้ากสั่งแบบนั้นพวกปีหนึ่งก็พากันหัวเราะจนพี่ว้ากเริ่มคิ้วกระตุกแล้วครับ


“ขำอะไรมีอะไรน่าขำ!!


น้ำเสียงโทนหงุดหงิดทำให้พวกเราหยุดหัวเราะลง ใครจะไปกล้าหัวเราะต่อล่ะครับ หยุดฝันยังเบรกเอี๊ยดแทบไม่ทัน เจ้าตัวหัวเราะดังพอสมควรแต่ก็น่ารักดี เป็นธรรมชาติ น่ามอง


“แล้วคุณเป็นเด็กคณะอะไรครับ!


เด็กปีหนึ่งมองไปทางด้านหลังก็เห็นเด็กผู้ชายหน้าตาหล่อๆ ยืนหน้าเหวออยู่ เขาพยายามมองเข้ามาในเด็กปีหนึ่งกว่าร้อยชีวิตเหมือนหาใครบางคน หน้าตาแบบนี้มันคล้าย...คล้ายหยุดฝันเลยแฮะ หรือจะเป็นหยุดฝน ผมได้ยินคนตัวเล็กพูดอยู่


“เอ่อ...”


“แล้วคุณมาที่นี่ทำไม เด็กวิศวะก็ไม่ใช่” คราวนี้เฮดว้ากเดินไปด้านหลังด้วยท่าทางน่าเกรงขาม คำถามของเขาทำให้คนหน้าหล่อต่างคณะส่งยิ้มกวนๆ ไปให้ทันที


“มาไม่ได้เหรอครับ”


“เออๆ มาได้ แล้วไม่ทราบว่าคุณมาทำไมครับ”


“เอ่อ...”


“พี่ชายผมเอง เอ่อ อย่าดุพี่ผมเลยนะครับ” คนตัวเล็กรีบวิ่งเข้าไปหาพี่ชายตัวเอง เดี๋ยวนะพี่ชายงั้นเหรอแล้วทำไมอยู่ปีหนึ่งล่ะ หรือจะเป็นแฝดแบบยังไงวะ หน้าตาไม่เหมือนกันอะไรแบบนี้อ่ะนะ น้อยนักจะเจอเพื่อนแบบนี้ ส่วนใหญ่แฝดมักจะหน้าตาเหมือนกันนี่หว่า


“อย่าลืมกุญแจรถอีกล่ะ”


“ครับ ~ อ่า เดินกลับดีๆ นะ”


“อ่าๆ ไปล่ะๆ” พี่ชายของหยุดฝันบอกจบก็ทำท่าจะเดินกลับไปแต่เฮดว้ากดันเรียกไว้ซะงั้น ผมแอบเห็นเฮดว้ากยิ้มๆ ด้วย อ่า ถูกใจผู้ชายคนนี้แน่เลย เป็นธรรมดา หล่อใสแถมขาวจั๊วะอีกต่างหาก


“เดี๋ยว!


“ครับ”


“คุณอยู่ปีหนึ่งก็ไปนั่งที่เดิมซะส่วนคุณ” ประโยคแรกเฮดว้ากบอกหยุดฝัน ประโยคหลังบอกพี่ชายคนตัวเล็ก เจ้าตัวที่ถูกสั่งก็เดินกลับมานั่งตรงหน้าผมซึ่งเป็นที่เดิมของเขา สายตาเจ้าตัวดูห่วงพี่ชายมากๆ ผมเห็นยังแอบเอ็นดูเลย


โฟกัสไปที่พี่ชายหยุดฝัน เขาไม่พูดแต่เลิกคิ้วกวนๆ เป็นเชิงถามกลับเท่านั้น


“ไม่มีไร ไปได้”


ผู้ชายต่างคณะคนนั้นพำพึมอะไรบางอย่าง บางอย่างที่ทำให้เฮดว้ากถึงกับหันไปมองขวับเลย แต่สุดท้ายก็บอกลาและเดินจากไป เฮดว้ากมาทำหน้าที่ต่อแต่ไม่นานก็ยกหน้าที่ให้พี่ว้ากที่เหลือเหมือนเขาจะรีบไปไหนสักที่ พวกเราก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่หรอก


กิจกรรมว้ากดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี จนในที่สุดกิจกรรมก็จบลงแต่พวกพี่ว้ากย้ำนักย้ำหนาว่าพรุ่งนี้ต้องมาอีก ถ้าไม่มาจะถูกลงโทษ งานหนักแค่ไหนก็อย่าบ่น วิศวะมันต้องอึด ถึก ทน แต่บางทีร่างกายก็จะพังเพราะรับน้องเนี่ยแหละ


หยุดฝัน กลับยังไง” ทินถามหลังจากรุ่นพี่ปล่อยให้กลับบ้านแล้ว


“เอารถมา”


“เออจริงด้วย พี่ชายมึงเพิ่งเอากุญแจรถมาให้นี่หว่า กูกลับล่ะนะ”


“กูก็กลับล่ะ มากับไปเบ็ด”


“เออๆ เจอกันพรุ่งนี้เว้ย”


คนตัวเล็กโบกมือลาเพื่อนใหม่ ทั้งสองคนก็โบกมือโดยไม่ลืมเผื่อแผ่มาให้ผมด้วย หยุดฝันเดินไปเรื่อยๆ โดยที่ผมเดินตามหลังเขาเงียบๆ ไม่นานเจ้าตัวก็เดินถอยหลังมายืนข้างๆ พลางส่งยิ้มละลายใจจนผมเก๊กหน้าหล่อแทบไม่ไหว ไม่ได้ดิ ผมเคยลองยิ้มในกระจกมาแล้วแต่มันไม่เวิร์ก ไม่หล่อเท่าตอนทำหน้านิ่งสักนิด ดังนั้นต้องเก๊กไว้ก่อน กระจกที่บ้านสอนไว้เว้ย


“ดรอป”


“...” ผมไม่ตอบแต่มองเขานิดหน่อยและหันไปมองด้านข้าง กลัวทนมองเขาแล้วเผยรอยยิ้มออกมา


“ไม่ชอบเราเหรอ ขอโทษนะ”


“เปล่า ชอบ...”


“ชอบเราใช่ไหม” หยุดฝันถามพลางยิ้มดีใจจนผมต้องหันไปมองหน้าเขาตรงๆ การทำหน้านิ่งกับคนที่ยิ้มให้ตลอดเวลามันยากรู้ไหมแต่เชื่อสิว่าผมทำมันได้แน่ หึๆ ฝึกมานานเว้ย


“อย่ายิ้มได้ไหม มันน่ารังเกียจว่ะ”


พูดจบก็เดินไปคร่อมรถมอเตอร์ไซค์และสตาร์ทกลับห้องพักทันที ผมไม่รู้ว่าหยุดฝันทำหน้ายังไงอยู่ ถ้าให้เดาคงเหวอไปเลยก็ได้ อ่า จริงๆ แล้วผมไม่ได้ตั้งใจจะบอกว่าเขายิ้มแล้วมันน่ารังเกียจหรอก


มันน่ารักจนผมอดใจไม่ไหวต่างหาก อยากจะจีบแต่ก็จีบไม่เป็น


เป็นผู้ชายที่แสดงออกไม่เก่งก็ลำบากว่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

256 ความคิดเห็น

  1. #213 yangkumijang (@yangkumijang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:01
    กลับมาอ่านอีกรอบ ไรท์ค้าบบบบ รีบมาต่อเร็วๆได้มั้ยล่าาาา
    #213
    0
  2. #209 Garciare (@Garciare) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:01
    กลับมาอ่านรออีกรอบ5555
    #209
    0
  3. #121 AM LAZY (@BOBlove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 19:59
    <p>ยิ้มเถอะพ่อคูณณณณณณ</p>
    #121
    0
  4. #4 MayHunnie (@sommapa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 11:09
    โอ๊ยยยย ดรอปปปปปป ทำไมน่ารักงี้อ่ะ ไอเราก็นึกว่าจะเป็นผู้ชายขรึมๆ โอ๊ยย เอ็นดู~~~
    #4
    0
  5. #3 viewweeyong (@viewweeyong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 19:32
    ดรอปน่าเอ็นดู
    #3
    0
  6. #2 MOOKMARIN (@marin2222) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 23:50
    รอค้าาาาาาาาาาา อ่านทั้งหยุดฝนหยุดฝันเยยยยยยย
    #2
    0
  7. #1 midnight_midnight (@hibagoku) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:12
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฮือออ กะลังคิดจะถามว่าจะไม่แต่งคู่ฝันบ้างเหรอ ฮือออออออออออออออออ ปลื้มปริ่ม แต่ขอเคลียร์งานก่อน
    #1
    0