จบ | Engineering หล่อร้ายเกินหัวใจจะต้านทาน [Yaoi]

ตอนที่ 9 : ต้านทานรัก ครั้งที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 273 ครั้ง
    8 ต.ค. 60

-8-


“มากไปล่ะ สอบให้ได้คะแนนเต็มก่อนเถอะ”

“ครับๆ พี่ไม่ได้งอนสักหน่อย ไปนอนได้แล้ว” เขาบอกและหันหน้ามามอง ผมก็พยักหน้าลงและขยับตัวไปนอนบนเตียงตามเดิม รู้สึกสบายตัวเยอะเมื่อถอดเสื้อกับกางเกงออก ใส่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวต่อหน้าพี่นนท์จะปลอดภัยไหมเนี่ย

“บางทีภูไทก็ชอบทำร้ายจิตใจพี่อยู่เรื่อย”

“อะไรอีก”

“เปลือยขนาดนี้ พี่มีอารมณ์นะครับ”

บ้าเหรอ!

“ขอใช้ห้องน้ำหน่อย คือแบบ...”

“ไปเถอะ!” ผมบอกและหลับตาลงจนได้ยินเสียงหัวเราะพอใจจากอีกฝ่าย ไม่นานพี่แกก็เดินตัวปลิวเข้าน้ำไปเพื่อช่วยตัวเอง

ผมนอนไปก็รู้สึกหน้าร้อนไปหมดทั้งตัวเพราะพี่นนท์มักจะเอ่ยชื่อผมเสมอ เสียงครางของเขามันส่งผลต่อร่างกายผมมาก ให้ตายสิอยากจะบ้าตายทำไมต้องเอ่ยชื่อผมด้วยวะ บอกเลยว่าทั้งคืนนอนแทบไม่หลับ ในหัวมักจะมีเสียงช่วยตัวเองของพี่นนท์ตลอด

โอ๊ย! ปวดหัวเว้ย

 

เวลา 12.34 นาฬิกา

“อือ...” ผมบิดตัวไปมาบนเตียงก่อนจะลุกขึ้นนั่ง สภาพในห้องดูเป็นระเบียบมากขึ้นแถมยังมีกระดาษสีเหลืองอ๋อยแปะไว้ตรงหัวเตียงด้วย พอเอามาอ่านก็เข้าใจทันที

ตื่นแล้วก็กินข้าวด้วย พี่ต้องไปเรียนแล้ว

ลายมือไก่เขี่ยแบบนี้ พี่นนท์ชัวร์

พอเหวี่ยงเท้าลงจากเตียงได้ก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำทำธุระของตัวเองและออกมากินข้าวกล่องซึ่งพี่นนท์ออกไปซื้อมาให้ เสื้อผ้าของเขาก็หายไปแล้วแถมยังซักเสื้อผ้าให้ผมด้วย ซักอย่างเดียวไม่พอมีตากมีรีดเสร็จสรรพ จะเป็นพ่อบ้านที่ดีไปไหนวะ

แล้วผมจะหุบยิ้มได้ไหม

แม่ง! ตลกเลย ฮ่าๆ

เมื่อกินข้าวมื้อเที่ยงเสร็จก็อ่านตำราเรียนสักสามชั่วโมงเพื่อเอาความรู้เข้าหัว จากนั้นก็หยิบกีตาร์มาดีดเล่น ถึงจะชอบตีกลองแต่เครื่องดนตรีทุกชนิดเด็กดุริยางค์ต้องเล่นหมด ยิ่งเล่นมันก็ยิ่งหลงใหลในเสียงเพลง อยากจะเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงระดับโลก มีเงินทองไหลมาเทมา

มีความมโนไปไกล ตอนนี้ใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยให้ผ่านก่อนดีกว่า

ก๊อกๆ

ใครมาเคาะห้องตอนนี้วะ ผมเอากีตาร์ไปวางมุมห้องและลากเท้าไปเปิดประตูก็พบว่าเป็นพี่นนท์นั่นเอง คนตัวสูงยืนยิ้มแป้นด้วยความมีความสุขนักหนาจากนั้นก็ยื่นกระดาษบางอย่างมาตรงหน้า ยื่นแบบนี้มันจะทิ่มตาอยู่แล้วเว้ย

“อะไร มาทำไมเนี่ย”

“โธ่ ดูก่อนสิ” เขาบอกและทำหน้างอง้ำเป็นเด็กๆ

ทำหน้าตาแบบนี้ช่วยดูสภาพส่วนสูงของตัวเองด้วย เฮ้อ ผมถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายและหยิบกระดาษแผ่นนั้นมาดูก็พบว่าเป็นคะแนนสอบนั่นเอง พอมองรายชื่อของแต่ละคนก็พบว่าพี่อัพได้คะแนนสูงสุด รองลงมาก็พี่ฝุ่นและพี่พี ไหนล่ะชื่อพี่นนท์เนี่ย

อ๊ะ! เจอแล้ว

อ่า สิบห้าคะแนนเต็มสามสิบ พอดีเส้นเลย

“พี่สอบผ่านครั้งแรกเลยนะ วันนี้อาจารย์นัดสอบโดยไม่บอกล่วงหน้าแต่ก็กาแม่น เอ๊ย! ทำข้อสอบได้บ้างมันก็เลยผ่าน” เขาบอกผมก็เลยพยักหน้าลงเป็นเชิงเข้าใจ

“แล้วไง”

“ของรางวัล”

หือ?

ผมขมวดคิ้วและคิดขึ้นได้ว่าเคยบอกอีกคนไว้ว่าหากสอบผ่านจะให้ขอพรจากผมหนึ่งข้อ ผมยืนพิงกรอบประตูและกอดอกมองอีกฝ่าย หน้าก็เงยขึ้นนิดหน่อยเนื่องจากความสูงที่ต่างกัน คงไม่ต้องบอกว่าใครสูงกว่าและใคร...เตี้ย ที่จริงผมจะไม่เตี้ยเลยหากไม่ยืนเทียบกับพี่นนท์

“อยากได้อะไร”

“พรุ่งนี้ภูไทมีเรียนบ่าย ช่วงเช้าของวันพรุ่งนี้ ไปนั่งเรียนกับพี่นะ”

ใบ้รับประทาน เขาไปรู้ตารางเรียนผมได้ยังไง แน่นอนว่าคำขอนี้ต้องรีบส่ายหน้าเพราะไม่อยากตื่นเช้าไปนั่งเรียนกับพวกเด็กเสื้อช็อป เรียนอะไรกันก็ไม่รู้สูตรเยอะแยะไปหมด มีทั้งฟิสิกส์เคมีคณิต ขืนไปเรียนด้วยคงปวดหัวแย่

“ถ้าไม่ไป บทลงโทษของคนไม่รักสัญญาคือต้องเสียจูบ โอเคนะ”

(อัพต่อ)

!

มาก หมายถึงมากไปแล้ว

“ผมไม่ได้ตั้งกฎนี้ไว้” ขอยืนยันด้วยสองขาเลย

“ไม่รู้ๆ ถ้าไม่ยอมทำตามที่ขอจะต้องถูกลงโทษด้วยการเสียจูบหนึ่งครั้ง” เขาบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและชูนิ้วหนึ่งนิ้วด้วย แบบนี้มันยัดเหยียดกันชัดๆ แล้วใครจะไปยอมเสียจูบกันเล่า จูบแรกของผมต้องเสียไปให้กับหญิงสาวหน้าตาสวยราวกับนางฟ้านางสวรรค์

ไม่ใช่...

ไม่ใช่ผู้ชายตัวใหญ่ตรงหน้า!

“ก็ได้”

พี่นนท์ยกยิ้มกว้างจนนึกหมั่นไส้มาก พอเห็นก็ตั้งใจจะปิดประตูหนีดังปังแต่ร่างสูงใช้มือดันบานประตูไว้แถมยังแจกรอยยิ้มกวนประสาทให้ไม่หยุด ทำไมต้องมาเจอคนประเภทนี้ด้วยวะ

“อะไรอีก”

“เย็นแล้วไปกินข้าวกัน”

“เลือกเอาจะให้ไปกินข้าววันนี้หรือให้ไปเรียนด้วยพรุ่งนี้”

“ต้องเลือกเหรอ หึๆ เสียใจด้วยนะที่คราวนี้พี่ไม่ได้ขอแต่พี่...”

“...”

“สั่ง”

เฮ้ย!

ผมร้องเสียงหลงในใจเมื่ออีกฝ่ายกระชากแขนผมออกมาจากในห้องและปิดประตูลงกลอนให้ด้วย พี่นนท์ไม่ฟังเสียงและสนใจแรงยื้อของผมเลย เขาเอาแต่ลากไปทางบันไดและมุ่งหน้าไปทางลานจอดรถเท่านั้น ถึงใบหน้าจะยิ้มแย้มแต่การกระทำป่าเถื่อนที่สุด

“บอกให้ปล่อยไงวะ!

ยังจะหูตึงอีก

“ไหนบอกว่าจะจีบ ทำไมทำแบบนี้เนี่ย” ผมอดไม่ได้ที่จะโวยวายแต่ประโยคนี้ทำให้ร่างสูงหยุดชะงักได้ เขาหันมามองหน้าและก้มมองข้อมือที่เขาจับอยู่ซึ่งมันแน่นพอสมควร พี่นนท์คลายแรงจับจนผมต้องรีบสะบัดมือออก โอ้โฮ แดงเลยไหมล่ะ

“ขอโทษ”

“ถ้าทำแบบนี้อีกก็อย่ามาขอจีบดีกว่า” ด้วยความที่ปากหนักและไม่ยอมรับความจริงง่ายๆ จึงเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง พี่นนท์ก้มมองหน้าผมและนิ่งมาก

อ่า นิ่งจริงๆ นะ

“พี่...”

“ขอโทษ”

“พี่...”

“ขอโทษไง” เขาบอกด้วยใบหน้านิ่งตายและยืนอยู่แบบนั้นโดยไม่ขยับตัวไปไหน สักพักก็หมุนตัวไปทางรถคันหรูของตัวเองโดยไม่หันมามองหน้ากันอีก จะงี่เง่าอะไรอีกเนี่ย อยากจะสะบัดหัวหรือทำอะไรสักอย่างให้บ้าตายซะเดี๋ยวนี้ เฮ้อ ผู้ชายคนนี้เดาอารมณ์ยากชะมัด

สุดท้าย...ก็ต้องเดินไปหาเอง

“พี่คงยุ่งวุ่นวายกับเรามากไป งั้นพี่จะมาจีบเราแค่อาทิตย์ละสองครั้งก็ได้ กลับแล้วนะ” พี่นนท์บอกจบก็ทำท่าจะเดินเข้าไปในรถ ผมรีบกระชากแขนอีกฝ่ายให้หันมามองหน้าตัวเองทันที

“พี่เป็นบ้าอะไรอีกวะ”

“เปล่า”

“ต้องต่อยพี่สักหมัดดีไหมเผื่อคำว่าเปล่าจะขยายความมากกว่านี้”

“ก็พี่กลัวภูไทรำคาญไง” เขาบอกด้วยน้ำเสียงกังวลจนผมต้องถอนหายใจแรงๆ ถามว่าในใจลึกๆ รำคาญไหมกับการมาของเขาแต่ละครั้ง อืม มันก็มีนิดหน่อยแต่ส่วนใหญ่คือรู้สึกดีมากกว่า การมีใครสักคนมาตามเอาใจเป็นใครก็ต้องชอบ ถ้าหน้าตาไม่ดีคงกระเด็นไปไกลแล้ว

“แล้วคิดว่ารำคาญไง”

“มากกก” ถ้าจะตอบเสียงยานขนาดนี้ เดี๋ยวฟาดปากด้วยรองเท้าเลย

“ดูปากภูไทนะครับ ไม่! รำ! คาญ! เว้ย!” ผมชี้ที่ปากตัวเองและพูดทีละคำโดยที่อีกฝ่ายก็จ้องปากผมตามที่สั่ง ไม่นานใบหน้าหมาหงอยก็แปรเปลี่ยนเป็นยิ้มระรื่นราวพระอาทิตย์ยามเช้า อารมณ์เปลี่ยนง่ายชะมัด

“ขอโทษ...”

“มีต่อยนะถ้ายังพูดคำว่าขอโทษอีก”

(อัพต่อ)

“ฟังให้จบก่อนสิ ขอโทษที่วันนี้เกือบงี่เง่า ปกติฝ่ายรับต้องงี่เง่าเนอะ แต่พี่ที่เป็นฝ่ายรุกดันทำตัวแบบนั้นซะเอง เป็นคนจีบและชอบก่อนต้องหัดทำตัวให้นิ่ง ใจต้องเปิดกว้าง ข้อมือของภูไทแดงเพราะพี่ ช่วยตบหน้าพี่นนท์สักสองสามทีหน่อยสิ”

เขายื่นหน้ามาใกล้และใช้มือผมไปทาบแก้มอีกฝ่ายเป็นเชิงบอกให้ตบเลย เฮ้อ มองบนได้ไหมกับความพี่นนท์เนี่ย แล้วอะไรคือการที่เขายัดเหยียดฝ่ายรับให้ผมและฝ่ายรุกเป็นของตัวเอง ถ้าดูส่วนสูงอาจจะใช่ แต่นิสัยผมดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเยอะ

ดูเขาสิ ทำตัวมุ้งมิ้งอย่างกับสาวน้อยวัยใส

“อยากให้ตบใช่ป่ะ”

“ใช่ ลงโทษพี่เลย” เขายืนยันจนผมต้องยกยิ้มและเอามือออกจากแก้มเขา พี่นนท์ขมวดคิ้วมองอย่างสงสัยผมเลยต้องเฉลยความต้องการออกไป

“เปลี่ยนจากตบหน้าเป็นพาไปเที่ยวดีกว่า และพี่ต้องเปย์ผมทั้งวัน โอเคไหม” ผมถามขึ้นจนอีกฝ่ายเบิกตาโตและพยักหน้าขึ้นลงรัวๆ จะดีใจไปไหน

“โฮ ถ้าบทลงโทษจะดีแบบนี้ พี่ขอทำผิดสักร้อยครั้งต่อวันได้ไหม”

“ดีตรงไหน”

“ไปเดทกับภูไทสองคน หนึ่งวันเต็มๆ ไง”

ขอมองบนหน่อยเถอะ

“ส่วนเรื่องเงินไม่ต้องเป็นห่วง พี่รวยพี่เลี้ยงเราไหม”

อันนี้ขอมองบนนานๆ นอกจากจะชอบหลงตัวเองแล้วยังอบอวดร่ำอวดรวยอีกต่างหาก ถ้าวันนั้นเดินทางมาถึงเมื่อไหร่จะฉีกกระเป๋าพี่นนท์ให้ขาดกระจุย จะซื้ออะไรก็เลือกแต่ของแพงๆ เอาให้เข็ดและไม่กล้ามาเปย์อีก ผู้ชายที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงแบบเขาต้องมาเจอคนแบบผม

“แล้วจะไปกินข้าวด้วยกันเปล่า ไม่ไปก็ไม่เป็นไร”

“ลากออกมาขนาดนี้ก็ต้องไปสิ บ้าบอชะมัดรู้ไหมว่ามันเจ็บเนี่ย ถ้าพี่เจอแบบผมมันก็ต้องมีบ่นบ้างแหละ” พี่นนท์มองผมก่อนจะมองข้อมือที่แดงนิดหน่อยแต่ไม่นานคงหายแดงเอง ที่จริงก็ไม่ได้เจ็บมาก เขาเรียกว่าแกล้งบ่นให้เสียใจไปงั้นแหละ

“เดี๋ยวรักษาให้”

หือ?

ผมขมวดคิ้วและเริ่มมองว่าไอ้รักษาที่ว่าเป็นยังไง พี่นนท์คว้าข้อมือผมไปจับแผ่วเบาและยื่นหน้ามาใกล้จนร่างกายแอบเกร็งไปหมด จะมาไม้ไหนอีก ถ้าเขาเล่นอะไรไม่ถูกใจจะฟาดด้วยมือจนหน้าหันเลย แต่ไม่...เขาไม่ได้ทำอะไรอย่างที่ใจคิดไว้

“หายไวๆ นะ เพี้ยง”

เขาพูดจบก็จูบที่ข้อมือแผ่วเบา

ตึกตึกตึก

อยู่ๆ หัวใจผมก็เต้นแรงเป็นจังหวะกลองชุดและรุนแรงมากขึ้นเมื่อเจอรอยยิ้มละมุนอ่อนหวานของพี่นนท์ ถ้าเขาจะทำตัวอ่อนโยนได้เข้ากับใบหน้าขนาดนี้ ผมอาจจะยอมลดความใจแข็งลงก็ได้ อ่า ตอนนี้มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกและมันก็ประทับใจในวิธีที่เขากำลังรักษาข้อมือด้วย

แต่!

“ซึ้งเลยสิ พี่ดูจากหนังเกาหลีมา”

“...”

“เห็นพระเอกทำแล้วเท่ดีเลยลองดูบ้าง ซึ้งเลยสิครับ”

จบกันไอ้ความรู้สึกดีของผม!

พอเขาพูดแบบนั้นก็แกะข้อมือออกและเดินเข้าไปในรถของพี่นนท์ เจ้าของรถก็เดินอ้อมมาตำแหน่งคนขับและพาไปหาข้าวกินตามที่เคยบอก ร้านที่เขาพามาเป็นร้านอาหารสไตล์เรียบแต่แอบหรู บรรยากาศยามเย็นของร้านให้ความรู้สึกสบายตามาก มากับพี่นนท์ทีไรไม่เคยได้กินร้านเดิมสักรอบ

ตอนนี้ผมแทบจะรู้จักร้านข้าวรอบมอหมดแล้ว

พี่นนท์สั่งอาหารให้และนั่งรอสักพักไม่ถึงสิบนาทีอาหารหน้าตาหน้าทานก็ถูกวางลงตรงหน้า พอเอาช้อนตักชิมดูพบว่าอร่อยเหาะจนอยากจะบอกต่อให้เพื่อนพ้องมาลองชิมดู

“อร่อยไหม ถ้าน้องบอกอร่อยแปลว่าชอบพี่ แต่ถ้าบอกว่าไม่อร่อยแปลว่าชอบมากที่สุด รักหมดหัวใจ” คำพูดของเขาทำให้ผมอยากจะกรอกตาแรงเลยทีเดียว อร่อยหรือไม่อร่อยเขาก็ให้ความหมายว่าชอบหมดแหละ งั้นขอเงียบไว้ดีกว่า ไม่ตอบถือว่าไม่ผิด

“...”

“อร่อยหรือไม่อร่อยดี”

“...”

“มองหน้าทำเฉย จับปล้ำซะเลยดีไหมครับ”

(อัพต่อ)

“จะไม่อร่อยเพราะประโยคของพี่นั่นแหละ โรคจิต!” ผมบอกและนั่งกินข้าวจนหมดโดยพยายามมองเมินรอยยิ้มกรุ่มกริ่มนั่น พอกินอาหารตรงหน้าหมดพี่นนท์ก็จ่ายเงินไป ถ้าไม่จ่ายก็ไล่ให้ไปล้างจานในร้านเลย ผมไม่มีเงินติดตัวมาหรอก

เราสองคนเดินออกจากร้านอาหารมาเขาก็ขับรถพาผมมาส่งยังหอพักตามเดิมและขอตัวกลับไปทำรายงานที่ค้าง ที่จริงก็จะไม่กลับแต่ผมถามไว้ก่อนว่ามีงานไหม พออีกคนบอกว่ามีก็รีบไล่ให้ไปทำ ไม่ใช่อะไรพี่นนท์เป็นคนที่ฉลาดน้อยถ้าไม่ทำงานที่อาจารย์สั่งอีกเอฟได้ลอยมาหาชัวร์

พอเข้ามาในห้องพักก็หยิบกีตาร์ตัวเดิมมาดีดเล่น

ครืด...

ใครโทรมาวะ

อ่า พี่นนท์อีกแล้วเหรอเนี่ย

“อะไร”

(พูดจาดีๆ หน่อยสิครับน้องภูไท) เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงทะเล้นและแอบขำช่วงท้ายจนต้องขมวดคิ้วใส่ ขมวดคิ้วให้ตายยังไงอีกคนก็ไม่มีทางรับรู้แน่นอน

“แล้วมีอะไรเนี่ย”

(จะบอกว่าขับรถถึงคอนโดแล้ว ตอนนี้เข้าห้องแล้วด้วย)

“จะรายงานทำไม” ผมถามต่อ เริ่มสงสัยล่ะ

(ฝึกไว้เผื่อเป็นแฟนกันจะได้ชิน) ผมกรอกตาเลยทีเดียวกับความมโนไปไกล ขนาดบอกว่าถ้าสอบได้คะแนนเต็มจะยอมเป็นแฟนด้วยพี่นนท์ยังทำไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับการมโนแบบนี้

“แล้วมีอะไรอีกไหม”

(วีดีโอคอลกัน รับรองพี่ฝุ่นจะตั้งใจเขียนรายงานให้เสร็จ นะครับเด็กดี เล่นกีตาร์ให้ฟังด้วย) ปลายสายส่งเสียงอ้อนจนผมต้องยกมือเสยผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด ไม่ได้อยากเล่นกีตาร์ให้เขาฟังสักนิดเดียว

จะตอบยังไงดีเนี่ย

(สัญญาว่าจะตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีของภูไท ตามใจพี่นนท์หน่อยสิ)

“ก็ได้ โทรมาแล้วกันไม่มีเงินโทรศัพท์หรอก”

เปล่า ผมมีเงินโทรศัพท์แต่มันเปลืองเว้ย

ปลายสายตัดไปก่อนจะโทรเข้ามาอีกรอบ พอผมกดรับปุ๊บใบหน้าหล่อใสเกลี้ยงเกลาของพี่นนท์ก็ปรากฏ เขายิ้มหวานให้กล้องจนอยากจะตัดสายไปเลยทีเดียว ผมเอามือถือไปตั้งไว้และพยายามหามุมดีๆ ที่สามารถมองเห็นตัวเองและกีตาร์ได้

อ่า มุมนี้ได้อยู่

“เห็นผมไหมพี่นนท์”

(เห็นครับ คนอะไรน่ารักจังเลย มีแฟนยังเนี่ย ฮ่าๆ แล้วการแสดงในเดือนหน้าพร้อมยัง) พี่นนท์ถามขึ้นจนผมเกือบจะตัดสายทิ้งให้กับประโยคช่วงแรก เอะอะก็หยอดไม่ก็อ่อยทุกที

“ก็ยัง ต้องซ้อมให้มากกว่านี้อีก”

(พี่ว่านะเดือนกุมภาพันธ์ไม่เห็นมีวันอะไรสำคัญเลย)

“วันวาเลนไทน์ไง” ผมบอกและนั่งกอดกีตาร์เล่นบนเตียง

(ก็คงไม่สำคัญอะไร ถ้าไม่ได้กุมมือภูไทและก้าวเดินไปด้วยกัน กุมมือ) เขาว่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ไอ้มุขที่มีขายตามท้องตลาดอีกแล้ว คนบ้าอะไรเอะอะหยอดทุกที

“แล้วไอ้รายงานจะทำไม เดี๋ยวได้กินเอฟหรอก”

(ครับๆ จัดมาให้หนึ่งเพลง)

ผมส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะเริ่มดีดกีตาร์เพื่อเล่นเพลงเธอคือของขวัญให้เขาฟัง เพลงนี้เหมาะกับวันวาเลนไทน์ที่สุด หากใครมีแฟนแล้วนำเพลงนี้ไปเล่นรับรองว่าคนฟังได้ตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นแน่ ผมฟังแล้วมันดีนะ ฟังทีไรก็อยากจะมีแฟนและร้องให้ฟังทุกที

เอาล่ะ เริ่มเลยแล้วกัน

“หากเธอเป็นภูเขา ฉันจะเป็นต้นไม้ โอบกอดเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว

หากเธอเป็นท้องฟ้า ฉันจะเป็นเมฆสีขาว โอบกอดเธอไม่ให้เธอเหงาและเดียวดาย”

ผมมองใบหน้าพี่นนท์ผ่านหน้าจอและเริ่มดีดกีตาร์ไปพร้อมกับร้องเพลง คนในจอไม่ได้เงยหน้ามามองใดๆ ซึ่งมันก็ดีแล้ว ถ้าหากเขามองมาเขาอาจจะรู้ว่าผมกำลังส่งยิ้มและสื่อความหมายของเพลงไป

“ถ้าเธอเป็นรถยนต์ ท้องถนนก็คือฉัน หากเธอเป็นพระจันทร์ แน่นอนฉันต้องเป็นดาว
จะอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว แม้ในคราวทุกข์ใจจะอยู่ใกล้ๆ เธอ”

ในวินาทีนี้เองที่พี่นนท์ละสายตาจากรายงานมามองหน้าจอ ผมร้องเพลงและดีดกีตาร์ไปเรื่อยเปื่อย เขาไม่ได้ส่งสายตาแซวหรือหยอดอะไรทำนองนั้นมาให้ เขาแค่มองด้วยใบหน้านิ่งเฉยแต่มุมปากกำลังยกขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเป็นธรรมชาติ

หัวใจของผม กำลังเต้นแรงกับรอยยิ้มแบบนี้

“ก็เพราะว่าเธอ คือของขวัญที่สวรรค์ให้มา ฉันจะเก็บรักษามันเอาไว้ให้นาน
จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ ถ้าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ จะรักเธอทั้งหมดใจที่มี Oh baby I love you
Baby I love you

ถ้าเธอเป็นรถยนต์ ท้องถนนก็คือฉัน หากเธอเป็นพระจันทร์ แน่นอนฉันต้องเป็นดาว
จะอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว แม้ในคราวทุกข์ใจจะอยู่ใกล้ๆ เธอ
ก็เพราะว่าเธอ คือของขวัญที่สวรรค์ให้มา ฉันจะเก็บรักษามันเอาไว้ให้นาน
จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ ถ้าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ จะรักเธอทั้งหมดใจที่มี Oh baby I love you
Baby I love you
จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ เพราะฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ จะรักเธอทั้งหมดใจที่ฉันมี Baby I love you

(เธอคือของขวัญ – สิงโต นำโชค)

“ถ้าหากสิ่งที่เต้นแรงตรงหน้าอกด้านซ้ายของพี่คือความรัก น้องก็ช่วยรับรู้เลยนะครับ ว่าพี่เนี่ย...ตกหลุมรักไปแล้ว” พี่นนท์บอกด้วยใบหน้านิ่งตายแต่แฝงไปด้วยความจริงใจก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายกดตัดสายไปเอง

เขาตัดสายไปพร้อมกับหัวใจของผมที่เต้นแรงเช่นกัน มันจะเป็นเพราะการสบตากันนานไปรึเปล่านะ มีหลักจิตวิทยาบอกว่าหากจ้องตากันนานถึงสองนาทีจะทำให้เราตกหลุมรักกันได้ แม้แต่คนแปลกหน้าที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนยังรักกันได้เลย

แล้วผมล่ะ ผมจะเป็นหนึ่งในนั้นด้วยใช่ไหม

----------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 273 ครั้ง

1,236 ความคิดเห็น

  1. #1230 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:53

    ชอบอ่ะ น่ารักมาก
    #1230
    0
  2. #1226 Pantawan Khaokaew (@pantawan-8900) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 15:52
    ตอนจะขอวีดีโอคอลไรท์พิมพ์เป็นพี่ฝุ่นสะงั้น55555 มาแก้ด้วยน้าาาาา
    #1226
    0
  3. #1105 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:00
    ภูไทชอบพี่นนท์แล้วสิ
    #1105
    0
  4. #1076 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:42
    <p>โโรแมนติกเชียว</p>
    #1076
    0
  5. #1018 335360 (@335360) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:08
    น่ารักอ่ะงื้อออออ
    #1018
    0
  6. #838 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 21:27
    หวานเว่อ
    #838
    0
  7. #810 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 18:52
    หวั่นไหวแล้วสิ
    #810
    0
  8. #312 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 20:38
    โอ้ยยยนน ไม่ไหวและตายรัวมากกก
    #312
    0
  9. #180 @Raya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 02:54
    ชอบคู่นีัที่สุด, นานแค่ไหนก็จะรอ,

    #ทีมด้านได้ #ทีมพี่นนท์
    #180
    0
  10. #179 bimu (@bimu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:01
    oh baby I love you
    #179
    0
  11. #178 UltraPP (@UltraPP) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:15
    ถึงพี่นนท์จะบ้าๆ แต่พี่นนท์น่ารักมากค่ะ สู้ๆนะคะน้องภูไมหวั่นไหวแบ้วว
    #178
    0
  12. #177 Nana9529 (@Nana9529) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:49
    i like you พี่นนท์. สู้ๆๆๆๆ
    #177
    0
  13. #176 Namnapha (@Namnapha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:19
    เขินนน
    #176
    0
  14. #175 khaoGik (@khaokik) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 22:05
    ทำไมกรุชอบความแสดงของอิพี่มัน! 555555++
    #175
    0
  15. #174 gKgif (@francium) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 00:04
    ชอบความพี่นนท์อ่ะ
    #174
    0
  16. #172 KiRaNa1991 (@nongmen42) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 15:05
    พี่นนท์น่ารักมาก
    #172
    0
  17. #171 Tanyaporn2537 (@Tanyaporn2537) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 10:57
    ชอบพี่นนท์ตั้ลร๊ากก
    #171
    0
  18. #170 Gamerry13 (@Gamerry13) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 08:24
    โอ้ยยยย ชอบบบบ
    รอนะค้ะ ไรท์อย่าหายไปนานๆนะ #คิดถึงงงงงงงง
    #170
    0
  19. #169 name5145 (@name5145) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 21:17
    โอ้ยยย คู่นี้น่ารัก ภูไทปากหนัก พี่นนท์ก้ออารมณ์นี่เปลี่ยนเร็ว
    #169
    0
  20. #168 0913764418 (@0913764418) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 18:28
    รอเด้ออออ
    #168
    0
  21. #166 Nik20221698 (@Nik20221698) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 15:16
    รออออออออออ
    #166
    0
  22. #164 TeeYa (@ampornseansong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 14:25
    รอน้าาาา
    #164
    0
  23. #163 bimu (@bimu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 14:00
    ภูไท เลือกดีๆนะ555
    #163
    0
  24. #162 CB_0461 (@CB_0461) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 13:40
    ไหนๆก็ไม่อยากไปแล้ว ยอมเสียจูบแล้วกันเนอะภูไท555555
    #162
    0
  25. #161 096560 (@096560) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 11:56
    ง้าววววววว
    #161
    0