ตอนที่ 14 : Sea Spec : บทที่ 8 : ยามอาทิตย์อัสดง [2] [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 673 ครั้ง
    19 พ.ย. 59

บทที่ 8

ยามอาทิตย์อัสดง [2]

 

 

 

ก่อนจะขึ้นเรือมา ทยากรวาดภาพไว้ว่าบนนี้ต้องมีเรื่องสนุกรออยู่อย่างแน่นอน ทว่าในความเป็นจริง นอกจากตัวเขาแล้ว ไม่มีใครทำสีหน้าหรรษาเลยสักคน บนเรือลำนี้มีลูกเรือทั้งสิ้นสิบสองชีวิต ลอยลำกลางทะเลมานานกว่าหนึ่งสัปดาห์ ทุกคนมีท่าทีเมื่อยล้า ทุกดวงหน้าเหน็ดเหนื่อยกันเสียจนหนุ่มเมืองกรุงไม่กล้าเข้าไปกวนใจใครสักคนเดียว

คนไม่เคยสัมผัสกับเรือประมงกวาดตามองสำรวจถ้วนทั่ว หลายคราที่เกือบสะดุดเข้ากับสารพัดอุปกรณ์ระเกะระกะ ชายหนุ่มสูดลมหายใจสั้นๆ กลิ่นคาวของสดคลุ้งกระจาย ทำลายเยื่อจมูกอย่างร้ายกาจ เหม็นเสียยิ่งกว่าตอนที่เขาไปเป็นเด็กคัดปลาสักสามเท่า รองเท้าแตะที่สวมใส่แทบยึดเกาะพื้นไม่ไหว เมื่อกลื่นๆ จากน้ำคาวปลาทำให้ต้องเดินอย่างมีสติตลอดเวลา หากถามหาเรื่องความสะอาด ทยากรบอกได้แต่เพียงว่า หาพื้นที่ปราศจากคราบเปรอะเปื้อนไม่เจอสักตารางนิ้ว

ลูกชายนายหัวชาญพิจารณาโครงเหล็กต่อขึ้นสูงสองชั้น ด้านบนเต็มไปด้วยเข่งและลัง บรรทุกผลิตภัณฑ์จากห้องทะเลกลับมาเป็นอาหารผู้คนบนฝั่ง ระยะห่างระหว่างแผงราวเหล็กตลอดสองข้างห้อยห่วงยางเอาไว้ เตรียมพร้อมใช้งานยามพบพานสถานการณ์อันตราย

ชายหนุ่มย้ายสายตามองตามเส้นสีดำเหนือศีรษะ พวกมันผูกระโยงจากเสากระโดงต้นหนึ่งไปยังต้นที่ใหญ่กว่า ปลายทางของสายยาวๆ เหล่านั้น หายลับเข้าไปในแผงเครื่องยนต์เรือ คนช่างสังเกตจึงเดาว่านั่นคือสายไฟ

ทยากรมัวแต่มองของสูงจนลืมพื้นข้างล่าง... เท้าทั้งสองข้างเกี่ยวกระหวัดพันเข้ากับเชือกขดใหญ่ ร่างของชายหนุ่มเซถลาเกือบล้มหน้าคว่ำ ดีที่ยังพอมีบุญเก่ากับเขาอยู่บ้าง...

“เดินให้มันดูทาง!” เสียงดุๆ มาพร้อมมือหนาดึงแขนเขาไว้

คนงานแบกลังใหญ่เทินไว้บนบ่า เขาเดินสวนมารวดเร็วจนทยากรเกือบประสานงาเข้าให้เสียแล้ว ดีที่นายช่างว่องไว ดึงเขาหลบได้ทัน

“อย่าไปขวางทางเขา”

“ขอโทษครับ” เพราะลืมตัว นึกว่าอยู่กับนายหัวชาญ... คนอ่อนวัยกว่าจึงหันไปเอ่ยปาก ท่าทีสุภาพนั้นกระตุกใจคนฟัง น้ำเสียงของนายช่างอ่อนโยนลง ความหงุดหงิดที่ยังติดค้าง บัดนี้เบาบางลงจนเกือบกลายเป็นอารมณ์ดี

“เดี๋ยวจะพาเดินดูตอนเขาขนลังลงหมดแล้ว เดินไปเดินมาตอนนี้มันเกะกะพวกคนงาน” ไททั่นตัวใหญ่ปล่อยแขนขาวๆ นั้นไปเมื่ออีกฝ่ายยืนได้มั่นคง

ทยากรฟังคำพูดของเขาแล้วพยักหน้า ก่อนจะมาพ่อสั่งนักสั่งหนาว่าให้เชื่อฟัง จะว่าไปนายช่างก็คงไม่ได้อยากพาเขามาสักเท่าไหร่ หากเขายังดื้อด้าน สร้างความหนักใจ คราวนี้คงได้โดนจับถ่วงน้ำแล้วจริงๆ

“เขาขนของกันนานไหม” หนุ่มเมืองกรุงถามขณะเดินตามคนตัวใหญ่ต้อยๆ

นายช่างก้าวขึ้นบันไดไปยังที่เก็บลังปลา มือหนาเปิดฝาลังพลาสติกออกดู ทยากรพบว่าในนั้นมีปลาตัวใหญ่แช่น้ำแข็งไว้แน่นถัง น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ มองไม่ออกว่ามันเป็นปลาอะไร

“ถ้าเยอะอย่างนี้คงขนกันเป็นชั่วโมง”

คนขยันถามขยับตัวไปยืนข้างปรมาจารย์ลุ่มน้ำเค็ม ทยากรสังเกตเห็นว่า คนงานแถวนั้นหันมามองเขาไม่วางตา เหตุเพราะเป็นคนแปลกหน้า ไม่คุ้นเคยกัน จนกระทั่งคนมีอำนาจส่งสายตาเป็นทำนองให้ทำงานกันต่อไป คนพวกนั้นจึงยกลังขึ้นเทินไหล่ ทยอยลงชั้นล่างไปอย่างรวดเร็ว

“เราช่วยเขายกดีไหม จะได้เสร็จเร็วๆ”

...เสร็จเร็วก็หมายความว่าจะได้เดินเล่นเร็วขึ้นอีกสักหน่อย

“มึงยกไม่ไหวหรอก จะทำของเสียหายซะเปล่าๆ”  

คนใช้แรงงานส่วนใหญ่ แต่ละคนทั้งแขนทั้งขา กล้ามเนื้อทรหดทนทานกันทั้งนั้น ทั้งเนื้อทั้งตัวของพวกมันล้วนผ่านงานหนักจนกลายเป็นความแข็งแกร่ง พอย้อนกลับมามองไอ้คนที่มันร้องแง๊วๆ จะไปแบกลังปลากับเขา... นายช่างใหญ่ก็คิดว่าตนทำถูกแล้วที่ห้ามมัน

“รู้ได้ไงว่าไม่ไหว จะหนักสักเท่าไหร่กันเชียว” ไอ้คนไม่เจียมตัวถลาไปลูบๆ คลำๆ ลังใหญ่

เห็นคนอื่นยกเอาๆ ท่าทางเบายังกะยกปุยนุ่น หนุ่มกรุงเทพฯ จึงกระหยิ่มยิ้มย่อง แขนสองข้างลองกำลัง ออกแรงยกมันอย่างตั้งใจ ทว่าผลที่ได้... อย่าว่าแต่จะเอาขึ้นบ่าแล้วเดินลงไปข้างล่างเลย แค่ทำให้มันลอยพ้นจากพื้นยังไม่ได้

“กูบอกอยู่หยกๆ ว่ามันหนัก” คนย้ำแล้วย้ำอีกว่าไม่ให้ทำส่ายหน้า

“หนักขนาดนี้ยกกันไหวได้ไง”

ทยากรไม่เข้าใจ... เขามั่นใจมาตลอดว่าตนไม่ใช่คนบอบบาง แต่เมื่อลองหลายรอบแล้วก็ยังยกไม่ขึ้น เหมือนเขากำลังแบกหินยังไงยังงั้น ลานสมองของชายหนุ่มหมุนเร็วจี๋ สิ่งที่คิดออกตอนนี้คือการคาดเดาว่าคนงานเหล่านี้คงเล่นของ

อาจจะสักยันต์ลงอาคมช่วยเสริมกำลังวังชา...

เอ... หรือว่าจะมีเคล็ดลับ ใช้สำหรับแบกของหนักโดยเฉพาะก็ไม่รู้...

“คนไม่เคยแบกหามอย่างมึง ขยับเขยื้อนลังได้ก็เก่งแล้ว”

เหมือนคำพูดนั้นจะปลอบใจ แต่ทำไมทยากรไม่ดีใจก็ไม่รู้...

“นายช่างลองยกมาวางบนหลังผมสิ เผื่อจะไหว”

“มึงอยากหลังหักหรือไง” คนถูกใช้ทำตาดุ “หลีกไปยืนห่างๆ เลยไป”

ว่าแล้วก็ใช้ท่อนแขนใหญ่ๆ ดันไอ้ตัวยุ่งออกไป มันจะได้ไม่หาหนทางจบชีวิตตัวเองก่อนวัยอันควร

“น่า...แค่ลองเฉยๆ เอง หรือนายช่างก็ยกไม่ได้...” คำสบประมาทมาพร้อมสายตาเคลือบแคลงสงสัย คนตัวใหญ่ถอนหายใจ นึกรู้ทันทีว่าไอ้เด็กนี่มันกำลังหลอกล่อให้เขาบ้าจี้ไปตามเกมปัญญาอ่อนนั่น

“คนอายุเยอะๆ ไขข้อมันก็ต้องเสื่อมเป็นธรรมดาอ่ะเนอะ ยกไม่ไหวก็ไม่น่าแปลกใจ”

เส้นประสาทของนายช่างใหญ่ลั่นดังเปรี๊ยะ ฟังวาจากวนอวัยวะเบื้องล่างแล้วอยากหาขี้เถ้ายัดปากมันให้รู้แล้วรู้รอด คนอยู่มาจนป่านนี้ ไม่มีสักนาทีที่จะรู้สึกว่าตัวเองสูงวัย จนกระทั่งได้ฟังน้ำคำจากมัน คนอายุเยอะกลับหัวร้อนขึ้นมาได้

ร่างสูงใหญ่ขยับตัวเข้าใกล้ลังปลา สองมืออยู่ในตำแหน่งเตรียมยกของหนัก แค่ท่าทางตอนเริ่มต้นก็ดูเชี่ยวชาญ ไม่ต่างจากคนงานแบกหามพวกนั้นเลย หนุ่มกรุงเทพฯ กระตุกยิ้มกว้าง มองคนยุขึ้นด้วยความบันเทิงใจ ทว่าก่อนที่ไททั่นตัวใหญ่จะทันได้ประกาศศักดาในพละกำลัง หยดน้ำจากฟากฟ้าตกลงมากระทบผิวหน้า...

“ฉิบหาย!” เสียงสบถจากคนข้างกายทำเอาตัวหนุ่มเมืองกรุงตกใจ

คนตัวใหญ่ปล่อยมือจากลังปลา สองขาก้าวฉับๆ ไปยังที่โล่ง ตะโกนลงไปส่งสัญญาณให้คนบนฝั่งรับรู้สถานการณ์ “พี่ชาญ! ฝนมา”

เฮ้ย! พายุจะมาแล้ว เร่งมือกันหน่อย!

เสียงตะโกนของนายหัวชาญแผดลั่น คำสั่งนั้นหนักแน่น ทรงพลัง คนใต้อาณัติจึงยอมทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไข

ความชุลมุนบังเกิดในตอนนั้น...

ไอ้หนุ่มจับกังพากันเร่งขนย้ายสุดฝีเท้า จากที่เคยเดินกันเป็นแถวเป็นแนวเป็นระเบียบ สถานการณ์บังคับให้ต้องออกแรงวิ่งกันวุ่นวาย นายใหญ่แห่งชาญทะเลยืนสั่งการอยู่บนท่า... แสงสว่างโรยราจนคนบนเรือมองเห็นพ่อได้ไม่ชัด

ยามใดที่สิ้นแสงอาทิตย์ การกิจทุกชนิดจะทำได้ยาก

ทยากรเพิ่งเข้าใจความกังวลของพวกผู้ใหญ่ก็ตอนนี้... เมื่อท้องฟ้ามืด เมื่อพายุมา มิหนำซ้ำภารกิจการงานยังไม่ลุล่วง หายนะคล้ายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ช้าๆ คนอ่อนวัยกวาดสายตามองข้าวของทั้งหลายที่ยังไม่ถูกขนลงท่า ตอนนี้เองที่เขามองเห็นความไร้ค่าในตัวตน ทยากรมองลังปลาเป็นสิบๆ ลังแล้วถอนหายใจ

ทั้งหมดนี่เป็นเงินของพ่อทั้งนั้น แต่เขาไม่มีปัญญาจะช่วยรักษาไว้ได้

ฝนเม็ดใหญ่หล่นลงมามากมายขึ้นทุกที...

นายช่างใหญ่ละล้าละลัง อยากกระโจนไปช่วยคนอื่นแบกของเข้าท่า ทว่าใจยังห่วงไอ้คนที่เกาะติดเขามาด้านหลัง ครั้นจะปล่อยมันไว้ในเรือคนเดียวก็เกรงจะไม่ปลอดภัย จะให้มันเดินลงจากเรือไปเองหรือก็กลัวจะซุ่มซ่าม เดินไปชนคนงานคนอื่นเข้า มีเรื่องมีราวชกกันหน้าแหกอีกก็เท่านั้น

คนตัวใหญ่หันไปมองคนในความรับผิดชอบของตน ทันใดนั้น... ตาคมก็แลเห็นเด็กรุ่นหลานสามสหายสุมหัวรวมกันอยู่ท้ายเรือ...

ไอ้มืด! ไอ้ขวัญ! ไอ้หน่อย!” คนถูกเรียกสะดุ้งเฮือก หน้าตาเลิกลั่กกันถ้วนหน้า

พวกมึงขึ้นมานี่

...แม้จะหงุดหงิดอยากแพ่นกบาลมันเรียงตัว ข้อหาเป็นเด็กไม่อยู่ส่วนเด็ก เสือกพากันแอบขึ้นเรือมาโดยไม่ได้รับอนุญาต หากตอนนี้ทุกความไม่พอใจ เขาจำต้องเก็บเอาไว้ก่อน

ไอ้พวกแก๊งตัวจี๊ดค่อยๆ ไต่บันไดขึ้นมาหานายช่าง สีหน้าสามคนนั้นเหมือนลูกหมูที่รู้ตัวว่ากำลังจะโดนเชือดยังไงยังงั้น หนุ่มกรุงเทพฯ มองตามเจ้าเมฆ เด็กตัวดำช่างจ้อที่เขาคุ้นเคย ก่อนจะมองเลยไปยังสองคนหลัง... เด็กหนุ่มแรกรุ่น แขนขายาวเก้งก้างตามประสาคนยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่ คนหนึ่งผอมสูงเหมือนเสาไฟ ส่วนอีกคนตัวกระจ้อยร่อย สูงเลยไหล่ทยากรมานิดเดียว

พะ...พี่เม่น ระ...เรียกพวกฉันเหรอจ๊ะไอ้คนพูดป่วยเป็นโรคติดอ่างกะทันหัน เจ้าเมฆยิ้มหวานให้พี่ทะเลของมัน แต่พอหันมาเห็นหน้าตาถมึงทึงของใครอีกคนก็ลนลาน คนกลัวความผิดรีบปากสว่าง คายทุกอย่างออกมาจนหมด ไอ้หน่อยจ้ะ... ไอ้หน่อยมันชวนพวกฉันขึ้นมา บอกว่าจะแอบจิ๊กหมึกไปย่างกิน ฉันกับไอ้ขวัญไม่เกี่ยวนะพี่

ไอ้มืด! ไอ้เหี้ยนี่...ไอ้ขี้ป๊อด! มึงนั่นแหละตัววางแผน เจ้าทุกข์ที่ถูกปัดสวะมาให้ พุ่งเข้าไปตบหัวไอ้เพื่อนทรยศสองป้าบ ไอ้หน่อยเด็กผิวคล้ำ โครงหน้าได้รูป มีเค้าความคมคายฉายบนใบหน้า คนมองพิจารณาเจ้าเด็กตัวโย่งนั่น นึกพยากรณ์ในใจได้ว่าโตมาคงหน้าตาดีไม่แพ้ใคร

ทยากรหลุดขำ เห็นเด็กสองคนตีกัน แถมแฉกันหมดเนื้อหมดตัวก็อ่อนใจ

เด็กต่างจังหวัดนี่มันซื่อใส... ทำอะไรผิดมาก็ยอมรับสารภาพกันแบบซื่อตรง ไม่มีพิษมีภัยจนกลายเป็นน่าเอ็นดู

เสียงหัวเราะของคนแปลกหน้าเรียกสายตาของเจ้าตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม เด็กที่ชื่อ ขวัญมองเขาไม่พูดไม่จา ตาโตๆ ดำขลับจ้องหน้าทยากรค้างอยู่อย่างนั้น ขณะที่คนถูกมองก็ลอบสังเกตอีกฝ่ายเช่นกัน เด็กคนนี้ผิวน้ำผึ้ง นัยน์ตาเหมือนกระต่าย ผมสั้นเกรียนเสียจนติดหนังศีรษะ ไม่ได้เข้ากับหน้าตาน่ารักของเจ้าตัวเอาเสียเลย

เดี๋ยวกูจะชำระความพวกมึงทีหลังคำคาดโทษนั้นดึงความสนใจของทุกคนไป ร่างสูงใหญ่ยืนปักหลักท่ามกลางความชุลมุน เหลือบมองสายฝนเบื้องบนเป็นระยะ พวกมึงสามคนรีบลงจากเรือกันให้ไว กูฝากเอาไอ้ทะเลไปด้วย

คำสั่งนั้นทำเอาเด็กสามคนหันมาจ้องเขาเป็นตาเดียว ทยากรเงยหน้ามองนายช่าง เห็นหน้าตากังวล นึกรู้ว่าวันนี้ยังไม่ใช่เวลาเหมาะสมสำหรับการทัศนะศึกษา

แล้วนายช่างล่ะ

กูจะอยู่ช่วยขนของ...คนตัวใหญ่เอ่ยตอบ ฝากบอกพี่ชาญไม่ต้องขึ้นมา ทางนี้กูดูให้เอง

หนุ่มเมืองกรุงพยักหน้าว่าง่าย มองร่างสูงใหญ่สลับกับสายฝนที่โปรยปรายลงมาแล้วนึกเห็นใจ

ไอ้มืด พวกมึงไปกันทางด้านหลังจะได้ไม่เกะกะชาวบ้าน

จ้ะพี่ อันที่จริงตอนขึ้นมา เราก็ขึ้นด้านหลังนั่นแหละจ้ะพูดจบ ไอ้เด็กซนก็หัวเราะคิกคัก ไม่ได้สำนึกเลยว่าคายความลับออกไปอีกอย่างแล้ว

รีบไปกันซะ ฝนตกพื้นลื่น เดินให้ระวัง...

...สั่งเสียยังกับว่าจะพากันไปไหนไกล

ไอ้มืดเกาหัวยกใหญ่ ปากเจ้ากรรมทำงานไวจนเพื่อนร่วมแก๊งกุมขมับ

โหยยย พี่เม่นไม่ต้องห่วงจ้ะ แอบขึ้นมากันตั้งหลายทีแล้ว ไม่เคยลื่นเลยสักที

พลัวะ!

เสียงฝ่ามือตบกบาลดังสนั่น เด็กเสาไฟฟ้าทนความขายหน้าไม่ไหว ไอ้หน่อยขอตั้งตนเป็นศาลเตี้ย ฟาดเตือนสติมันอีกสักครั้ง พี่เม่นเขาไม่ได้บอกมึง เขาบอกพี่คนนี้

พี่คนนี้ที่ว่ากลั้นขำจนหน้าดำหน้าแดง เด็กพวกนี้เหมือนคณะตลก บุคลิกแต่ละคนดูไปคนละทาง ทว่าเมื่อมาอยู่รวมกัน กลับกลายเป็นความลงตัวอย่างน่าประหลาด ถ้านี่เป็นสถานการณ์ปกติ... เจ้าเมฆแอนด์เดอะแก๊งจะต้องโดนมาตรการโหด ลงโทษให้เข็ดหลาบกันไปแล้ว โชคดีของพวกเด็กๆ ที่พายุกำลังจะมา นายช่างจึงหลับหูหลับตาปล่อยลูกหมาเข้าป่าไป

ไอ้หน่อย มึงรีบลากเพื่อนมึงไปก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจลงโทษพวกมึงทุกตัว

ได้ยินไหม รีบเผ่นกันสิวะ! จะรอให้พ่อมึงเฆี่ยนหรือไง ไอ้คนพูดลากเด็กตัวเล็กหนีไปก่อนใครเพื่อน หน่อยกับขวัญเดินนำไปทางกาบเรือด้านซ้าย ท่าทีคล่องแคล่วว่องไว สมเป็นเด็กที่เกิดมากับท้องทะเล

ทยากรหันมองนายช่าง คนหน้าดุพยักหน้าเป็นเชิงให้เขารีบไป

ไปจ้ะพี่เล ฝนตกใหญ่แล้ว เจ้าเด็กดำลากแขนเขาถูลู่ถูกังไปตามทางเดินคับแคบบนเรือ ความชำนาญของเด็กๆ สมคำคุยที่ว่า...แอบขึ้นเรือมาหลายรอบแล้ว เพียงสามนาทีทยากรก็มายืนอยู่บนฝั่ง ท่าเรือของชาญทะเลยามนี้ไม่มีคนงานคนไหนตัวแห้งเลยสักราย

นายหัวครับเขาเดินไปสมทบกับพ่อ

นายหัวชาญเดินลุยสั่งงานแข็งขัน ร่างสูงโดดเด่นอยู่ท่ามกลางเหล่าคนงาน เส้นผมสีดำเปียกแนบไปกับใบหน้า เมื่อหันมาเห็นลูกชาย ใบหน้าเคร่งขรึมจึงผ่อนคลายลง

ไอ้ทะเล! เอ็งลงมาเมื่อไหร่ แล้วไอ้เม่นล่ะ

ยังอยู่บนเรือครับคนตอบชี้ไปบนเรือใหญ่ นายหัวชาญมองตามขึ้นไป เห็นความชุลมุนวุ่นวาย ไม่รู้ใครเป็นใครกันแล้ว

ของยังเหลืออีกเยอะไหม

เยอะอยู่ครับหนุ่มกรุงเทพฯ พยักหน้า เมื่อเห็นท่าว่านายหัวชาญจะบุกขึ้นไปแบกของเสียเอง เขาจึงรีบถ่ายทอดคำพูดของที่รับฝากมา นายช่างฝากบอกว่านายหัวไม่ต้องขึ้นไปหรอกครับ ทางนั้นนายช่างจะดูให้

ได้ยินดังนั้น นายใหญ่แห่งชาญทะเลก็ผ่อนลมหายใจ

การทำงานกลางฝน เหน็ดเหนื่อยลำบากลำบน ต้องอดทนสารพัด อุบัติเหตุเกิดง่ายเสียยิ่งกว่าง่าย ยิ่งฟ้ามืดฝนตกหนัก เดินธรรมดายังมองอะไรไม่ชัด นับประสาอะไรกับการแบกของหนักเดินลงจากเรือ... บ่อเกิดของความหงุดหงิดมีมากเสียจนเขานึกหวั่น คนงานแบกหามส่วนใหญ่อายุไม่มาก ขาดซึ่งความยับยั้งชั่งใจ เดินสะกิดกันนิดเดียวเกิดเลือดร้อนขึ้นมา ซัดกันหัวร้างข้างแตกได้ง่ายๆ

คนที่จะคุมพวกมันได้จึงต้องมีบารมีพอตัว นายหัวชาญเชื่อมั่นเสมอว่า ตำแหน่ง นายช่างไม่ได้ตั้งกันเพียงเพราะความสนิทใจ ไม่ว่าตอนนี้บนเรือจะโกลาหลขนาดไหน แต่ถ้ามีมัน... เขารู้ว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี

เอ็งไปหาที่หลบฝนไป เดี๋ยวไม่สบาย มองเลยไปยังเบื้องหลังลูกชาย เห็นลูกหลานของชาญทะเลรุ่นใหม่ๆ ยืนกันหน้าสลอน เปียกปอนกันถ้วนหน้า พวกมึงด้วยไอ้สามตัวแสบ มากันครบแก๊งเชียวนะมึง

พวกเด็กๆ ยิ้มแหย ไม่แยแสกับคำสั่งนั้นเท่าไหร่ ความเป็นเด็กซุกซนมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น เรื่องตัวเปียกหรือกลัวจะไม่สบายนั้นจึงไม่เคยอยู่ในสมอง

ไอ้มืดมันชวนมาดูเรือลุงชาญ แต่ฝนดันตกซะก่อนเลยกลับบ้านไม่ทันเลยลุง เด็กตัวสูงโย่งร้องบอก มันแอบตัดใจความสำคัญอย่าง มาขโมยปลาหมึกออกไปอย่างแนบเนียน ไอ้พวกที่เหลือก็พยักหน้าเอออกห่อหมกไปตามกัน เป็นอันว่าสกิลเอาตัวรอดนั้นสูงส่งกันทุกราย

รอเสร็จงานก่อนแล้วกัน ประเดี๋ยวจะพาไปส่งเรียงตัว นายหัวแห่งท่าเรือใหญ่ถอนใจ

ไอ้พวกนี้... ไม่ใช่ลูกใช่หลานก็เหมือนใช่...

จ่ายเงินค่าแรงให้พ่อแม่มันอยู่ทุกวี่วัน ครั้นจะช่วยดูช่วยแลมาถึงลูกหลานรุ่นนี้บ้าง สำหรับนายหัวชาญก็ไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรง

ทยากรมองพ่อสลับกับมองเจ้าพวกตัวแสบด้านหลัง ยิ้มน้อยๆ ให้กับความสัมพันธ์ระหว่างคนสองเจเนอเรชั่น คำพูดไม่กี่ประโยคแสดงถึงความอบอุ่นค้ำจุนกัน คนเป็นเด็กเคารพเชื่อฟัง ฝ่ายผู้ใหญ่นั้น...น้ำใจกว้างขวางไม่ต่างจากท้องทะเล

ฝนที่ตกปรอยๆ มาสักพักบัดนี้เทโครมหนัก หากไม่มีสักคนคิดหาที่หลบให้พ้นหยดน้ำ คนงานนับสิบยังคงปักหลักแบกหามกันเต็มที่ เสียงตะโกนของนายหัวชาญสั่งการเป็นระยะตามหน้าที่ผู้นำ ท่ามกลางความชุลมุนนั้น หนุ่มเมืองกรุงมองเห็นคนตัวสูงโดดเด่นจากคนงานทุกคนบนเรือ...

รูปร่างกำยำเปลือยท่อนบน สองแขนแบกลังหนักๆ ที่ทยากรยกไม่ขึ้นสองลังซ้อน

คนมองอ้าปากค้าง... มองการสวมบทบาทเป็นคนงานแบกหามของนายช่าง รู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงอย่างบอกไม่ถูก ไอ้ที่เคยท้าทายเขาไว้ ปรากฏว่าคนตัวใหญ่ทำได้มากกว่าที่ถูกสบประมาทไว้สองเท่าตัว เส้นเลือดตามแขนของนายช่างปูดขึ้นเด่นชัด กล้ามเนื้อแขนเกร็งแน่นรองรับน้ำหนักของลังปลา เพียงลังเดียวที่ทยากรลองยกขึ้นมา แขนเขายังสัมผัสได้ถึงความตึงล้าจากข้อมือถึงหัวไหล่ แล้วไอ้คนที่แบกไปสองลังซ้อนกันแล้วยังทำหน้าเฉยๆ หลุดจากความเป็นมนุษย์ไปแล้วหรือไร

พี่เม่นโคตรเท่!

โหยยย แบกได้ทีละตั้งสองลัง มึงดูสิไอ้หน่อย คนอื่นแบกได้ทีละลังเองโว้ย มึงดูๆ...

กูเห็นแล้ว ไอ้เหี้ย!

นักพากย์รุ่นเยาว์ด้านหลังของเขาชื่นชมกันไม่มีหยุด เมฆกับหน่อยโวยวายดังลั่นสลับกับหันไปตบตีกัน ส่วนน้องขวัญเด็กพูดน้อยยืนปรบมือรัวๆ เหมือนเชียร์มวยงานวัด

พี่เม่นเป็นจอมพลัง เหมือนเดอะฮัคยักษ์ตัวเขียวเลยว่ะ เมื่อวานนี้กูเพิ่งดูทีวีมาเจ้าเด็กดำตื่นเต้นเป็นนักหนา

เออว่ะ พี่เม่นเป็นเดอะฮัค แต่ไม่ใช่ยักษ์เขียวว่ะ น่าจะเป็นยักษ์ดำ

คำพูดนั้นทำเอาทยากรหลุดขำพรืด ชายหนุ่มมองท่าทางของนายช่าง ทุกย่างก้าวนั้นมั่นคง ไม่ว่าฝนจะตกหนักเพียงใด ร่างสูงวางลังปลาที่ยกมาให้ถึงบนฝั่ง ปล่อยหน้าที่ลำเลียงลังนั้นให้คนบนท่าจัดการต่อไป คนตัวใหญ่ย้อนกลับขึ้นเรือไปอีกครั้ง ยกมาทีละสองลัง... คนคนเดียวทำเทียบเท่าถึงสองแรง

ไอ้ห่าเม่น ล้มไปล่ะมึงเอ๊ย! เจ็บหนักแน่ไอ้บ้าพลัง นายใหญ่ที่ยืนเป็นหลักชัยอยู่บนท่าเรือ มองลูกน้องคนสำคัญแบกหามไม่ปริปากบ่น ความห่วงใยมาพร้อมกับความชื่นชม... นายหัวชาญหันมองคนข้างตัว ได้ยินเสียงมันพึมพำ

ลงมาได้แล้วมั้ง...คนพูดพูดสั้นๆ หากคนตอบนั้น ร่ายมาเสียยืดยาว

มันไม่ลงมาง่ายๆ หรอกคนเป็นพ่อออกปาก... ไอ้เม่นมันไม่เคยเลิกงานก่อนใคร ถ้าไม่เหลือมันเป็นคนสุดท้าย มันจะไม่ลงมา

ทยากรฟังคำพ่อแล้วนิ่งคิด งานแบบนี้... อันที่จริงแล้วไม่ใช่หน้าที่อะไรของ นายช่างเขาจะไม่มาดูดำดูดี ทำทีดูดายไปเสียเฉยๆ ก็ย่อมได้ แต่ผู้ชายคนนี้กลับทุ่มเทแรงกายแรงใจ รักษาผลประโยชน์ของชาญทะเลเอาไว้อย่างเต็มกำลัง

กระทั่งงานจบ... ลังปลาถูกขนย้ายจนครบ ไม่มีความผิดพลาดใดๆ

คนที่ลงจากเรือเป็นคนสุดท้าย...

เป็นคนเดียวกับที่นายหัวชาญพยากรณ์ไว้ไม่ผิดเพี้ยน

 


------------

ตอนนี้นำเสนอในท็อปปิคที่ว่า คืนบทพระเอกให้นายช่างค่ะ 5555

ค่อยเป็นค่อยไปละกันนะ อย่าเพิ่งรีบร้อน ลองคิดถึงหลักความจริง

คนเคยมีเมียมาแล้ว (มีลูกด้วย) อยู่ๆมาวูบวาบกับผู้ชายด้วยกันง่ายๆ 

มันก็ไม่ใช่อ่ะเนอะ >..< ตอนนี้เปิดตัวสมุนทั้งสามของทะเลครบละ

ไม่แน่ว่าเด็กเกรียนสามคนนี้อาจจะมี Spin off เป็นของตัวเองก็ได้น้า #รอดูๆ


#เด็กทะเล ไปเปิดสาขาไว้ในธัญวลัยกับเล้าเป็ดแล้วนะคะ 

เพื่อประโยชน์สุขในอนาคตอันใกล้ 555555555

ใครสะดวกเว็บไหนไปตามกันเน้อ เดี๋ยวทยอยลงให้ทั้งสองที่นั้นตามเด็กดีให้ทัน

แต่หลักๆ ของเราก็ยังอยู่ในเด็กดีนี่แหละค่ะ เลิฟระบบตอบคอมเม้นต์ของที่นี่ <3


เปิดวาร์ปปป ปกติใครเล่นอยู่เว็บไหน ไปแสดงตัวกันได้นะคะ XD

----> ธัญวลัย

----> เล้าเป็ด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 673 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 21:26
    ดูท่าฉาก NC

    นายช่างต้องแบบร้อนแรงมีพลังแหงมๆ อยากเกิดเป็นน้องทะเลเลย
    #14278
    0
  2. วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 19:32
    นายช่างใหญ่เท่มาก!!!! โคตรของโคตรเท่เลยยย
    #14077
    0
  3. #13814 gunsa2 (@GUNSA) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 17:03
    นี้มโนว่าพระเอกเป็นอควาแมน555
    #13814
    0
  4. #13469 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:57
    เท่ ากพี่เม่นของนว้อง
    #13469
    0
  5. #13395 Golden23 (@niyay123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 01:16
    เท่ห์จังเลยค่าาาา
    #13395
    0
  6. #13349 KKMP (@montiraposuwan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 17:42
    พี่เม่นจอมพลัง555
    #13349
    0
  7. #13306 Kanokorn Thouchalee PH (@aofapp_01) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 00:04
    เท่มากๆ
    #13306
    0
  8. #13268 iamdreamer (@boboeieikiki) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 23:11
    โอ้ยตายแล๊วววววว นายช่างโซผัวมากๆๆๆๆๆเลยค่ะ จุดนี้ ฮือ
    #13268
    0
  9. #13220 PNM_มมม (@panimew04) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 06:27
    สุดเท่ห์เลยอ่ะพ่อคุณ แบกลังทีเดียว 2 ลัง ยอมมม
    #13220
    0
  10. #13139 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 23:04
    สมกับฉายาเลยค้าฟพี่ ยอมล้าววว
    #13139
    0
  11. #13034 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 00:56
    แชปนี้เป็นไททั่นพระเอกของจริงเลยค่าหล่อเลยเท่เลยยย555555 ชอบๆน้อนทะเลจะมีพวกเพิ่มแล้ว555
    #13034
    0
  12. #12873 Jjaji (@Jajub16) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 15:39
    พี่เม่นคนเท่ ชอบสามแสบจังน่าจะซนน่าดู
    #12873
    0
  13. #12780 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 08:02
    พรี่เม่นของน้องง
    #12780
    0
  14. #12553 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 18:24
    นายช่างเท่มากกกกก รักเลย <3
    #12553
    2
    • #12553-1 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 14)
      8 กรกฎาคม 2561 / 16:10
      โคตรเท่
      #12553-1
    • #12553-2 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 14)
      8 กรกฎาคม 2561 / 16:11
      โคตรเท่
      #12553-2
  15. #12245 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 09:09
    โอ้โหหหหก เม่นคือเท่ห์ไปเลยยย
    #12245
    0
  16. #11660 MomoLoveKk (@momolovekk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 01:46
    ขำเด็กน้อยพากย์ 555+
    #11660
    0
  17. #11320 ;เซฮาน △ (@chunjiteentop) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 18:49
    พี่เม่นนนน พระเอกที่แท้ทรู
    #11320
    0
  18. #11159 pp_krn (@ppuy_6275) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 00:22
    หลุดขำกับคำว่าเดอะฮัคล์ตัวดำ555555
    #11159
    0
  19. #10999 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:57
    น้องขวัญพี่ว่าเราจะยังไงๆแล้วนาาาา~~
    #10999
    0
  20. #10971 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 03:51
    หล่อเลยจ้า
    #10971
    0
  21. #10960 wuddyy (@wuddyy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 18:20
    พลังเหลือเฟือลยหนานายช่าง
    #10960
    0
  22. #10715 AonAlisara (@AonAlisara) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 23:40
    นายช่างน่ารักมากกกกกกก
    #10715
    0
  23. #10285 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 05:33
    นายช่างจะเกินไปแล้วไม่ใช่คนแล่วขนาดนี้ฮืออออออเท่ห์สึด
    #10285
    0
  24. #9764 gniycb (@gniycb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 18:51
    ช่างมาดแมนสมเป็นชายเหลือเกินเจ้าค่ะท่านพี่ แต่โกนหนวดโกนเคราสักหน่อยก็จะสมบูรณ์แบบสุดๆเลยเพคะ
    #9764
    0
  25. #8844 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 18:31
    นายช่างเท่ห์มากกกกก
    #8844
    0