Spin off #เด็กทะเล ll ขวัญเอ๋ยขวัญมา [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 770,024 Views

  • 14,286 Comments

  • 21,014 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,736

    Overall
    770,024

ตอนที่ 56 : Sea Spec : บทที่ 28 : ผูกรัก [1] [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18827
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1150 ครั้ง
    7 มิ.ย. 61

บทที่ 28

ผูกรัก [1]

 

 


ท่าเรือชาญทะเลในเช้าวันทำงานเต็มไปด้วยความวุ่นวายเป็นปกติ  แสงแดดร้อนแรงเหมือนทุกวัน หากวันนี้โชคดีที่ลมแรงพอกัน คลายร้อนไปได้บ้าง

ทยากรเดินช้าๆ ไปตามสะพานไม้ที่ทอดยาว ในมือของเขาถือกระดาษปึกใหญ่ เป็นข้อมูลของเรือแต่ละลำที่เขาทำเนื้อหาสรุปไว้ด้วยตัวเอง เขียนเองอ่านเอง อย่างน้อยก็ดีต่อการจำ

เรือหลายลำจอดเทียบท่า แต่น้อยกว่าเรือที่ถูกส่งออกท้องทะเล

กิจการโดยรวมของชาญทะเลกำลังกลับเข้าที่ บางอย่างที่ทำท่าจะแย่ในตอนแรก ค่อยๆ ฟื้นคืนทีละน้อย กระทั่งวันนี้ที่ตัวเลขในบัญชีไม่ติดตัวแดงอีกต่อไป

นายหัวคนใหม่เข้ามาสานงานต่อจากนายหัวชาญ และค้นพบว่าตนเริ่มชำนาญมากขึ้นทุกที จากวันเป็นสัปดาห์ จากหนึ่งสัปดาห์ล่วงเลยมาถึงอาทิตย์ที่ห้า แต่ละวันล้วนเป็นการฝึกความอดทนอย่างหนัก เขาผ่านความกดดันทั้งหมดมาได้ด้วยการเอานายหัวชาญมายึดไว้เป็นแบบอย่าง จนวันนี้...เกินเดือนเข้าไปแล้วที่เขาใช้ชีวิตไอ้หนุ่มตังเกหาปลาแบบเต็มตัว

คงต้องขอบคุณที่เมื่อสองปีก่อน เขาแอบย่องมาหาพ่อที่นี่ ใครจะรู้ว่าการหนีมาในครั้งนั้นจะเป็นผลดี ช่วยให้ในวันนี้เขาสามารถทำตัวให้กลมกลืนกับชาวบ้านหาเช้ากินค่ำได้ สลัดคราบคุณชายทิ้งไปอย่างแนบเนียน

ชายหนุ่มทอดสายตามองเรือน้อยใหญ่สลับกับมองท้องฟ้า

โชคดีอย่างแรกสำหรับเขาคือช่วงนี้คลื่นลมกำลังดี ท้องน้ำเป็นใจ ไม่กระหนำซ้ำเติมสร้างมรสุมให้ชาญทะเลบอบช้ำมากกว่าเก่า ส่วนโชคดีอย่างหลังคงเพราะมี นายช่างคนคนเดียวเหมารวมงานแทบทั้งหมดไปแบกไว้ เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาทำท่าจะไม่ไหว สองมือนั้นจะคอยพยุง ปัดเป่าความเหนื่อยล้าออกไป อะไรที่ทยากรติดขัด ไม่สามารถไปต่อได้ ขอเพียงมีนายช่างใหญ่ เขาจะหาวิธีทำให้ปัญหานั้นกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปได้เสมอ

 

ไอ้...เอ้ย! นายหัว

ชาติกับหินกระหืดกระหอบกันเข้าในยามบ่ายแก่ๆ จวนจะเย็น เวลานั้นทยากรเพิ่งวางมือจากการสำรวจลังปลา เขากำลังกลุ้มใจว่า ปลาที่ได้มาจากการออกเรือน้อยเกินไป

มีอะไรชาติ

มีรายย่อยมาขายปลา เสือกมาพร้อมกันสองเจ้า คราวนี้ก็ตีกันใหญ่ แย่งกันจะมาขายให้เรา

ช่างเป็นเรื่องปวดเศียรเวียนเกล้า...หนุ่มผู้ดีอย่างเขา ไม่เคยเจอสกิลด่ากันไฟแลบแบบนี้มาก่อน

ประเหมาะเคราะห์ดีที่นายช่างใหญ่เสร็จจากซ่อมเรือพอดี เพียงเอาหน้าตาโหดๆ กับท่าทีน่าเกรงขามเฉียดกรายเข้าไปใกล้ ไอ้ที่เถียงกันหน้าดำหน้าแดงเป็นอันใบ้กิน

ไม่ต้องเถียงกัน นายหัวของเราจะรับซื้อทั้งหมด ให้ราคาเท่ากัน

คนตัวใหญ่หันมาพยักหน้าให้เขา และนั่นทำให้ทยากรตามเกมทัน เขารับซื้อ...เพื่อซื้อใจคน ส่วนผลพลอยได้นั่นคือชาญทะเลจะมีปลาส่งให้ลูกค้าเลือกได้มากกว่าปกติในวันรุ่งขึ้น

นายช่าง...ขอแรงทีได้ไหม เรือข้ามันไม่รู้เป็นอะไร เครื่องติดๆ ดับๆคนค้าปลารายหนึ่งว่า ท่าทีเกรงใจอยู่บ้าง แต่ก็ต้องเอ่ยปากออกมา

ได้ ไปลากมาเกยฝั่งไว้ เดี๋ยวจะไปดูให้...

และคนถูกไหว้วานก็รับปากโดยง่าย

ไม่ได้คิดถึงเรื่องค่าจ้าง เงินทองของนอกกาย ไม่ได้คิดถึงความเหน็ดเหนื่อยใดๆ เลยด้วยซ้ำ

 

นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน...

หากข้ามวันมาแล้ว ทยากรค้นพบว่าความประทับใจยังตกค้างในสมอง

ชายหนุ่มเหลียวมองไปรอบกาย สอดส่ายตามหาคนที่บังอาจเข้ามาอยู่ในความคิดของเขา ทว่าคนที่มองหาไม่เห็นแม้แต่เงา แต่เขาดันเจอใครบางคนแทน

“ดำ...” เสียงเรียกของเขาทำให้หัวหน้าคนงานชะงัก ร่างสูงกำยำหันกลับมามองหน้า ทว่าเมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าเป็นเขาเท่านั้น ดำรีบหันหนีไปอีกทาง “เดี๋ยวสิ”

นายหัวคนใหม่แห่งชาญทะเลเดินไปขวาง ดักทางคนจะหนีไว้ได้ทัน

“นายหัวมีอะไร” คนพูดไม่ได้หันมามองหน้าเขา

ทยากรมองอาการเหงื่อไหลไคลย้อยของคู่สนทนา เสื้อผ้าเปียกเหงื่อไปหมดตั้งแต่หัววัน มือขาวเอื้อมไปตบไหล่คนตรงหน้า ตั้งแต่เขามาอยู่เป็นนายใหญ่ให้ทุกคน คนที่ทำงานหนัก พยายามช่วยประคับประคองชาญทะเลไว้ นอกจากเขากับนายช่างใหญ่ ยังมีคนคนนี้อีกคน

“ขอบใจมาก”

ขอบใจที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทุ่มเทเสียจนแทบจะกินนอนอยู่ท่าเรือนี่

ทยากรรู้ว่าท่าทีของดำที่ทำเป็นเมินหน้า สนใจลมแล้งจนเกินเหตุทุกครั้งที่เขาอยู่ใกล้ๆ แท้จริงแล้วเป็นเพราะสาเหตุใด

คนอย่างดำจงรักภักดีไม่มีใครเกิน ยิ่งกับนายหัวชาญด้วยแล้ว การที่อดีตลูกน้องของเขาย้อนกลับมาทำร้ายพ่อปางตาย คงทำให้หัวหน้าคนงานละอายเกินกว่าจะมาสู้หน้า จึงต้องเป็นเขาเองที่เป็นฝ่ายเดินเข้าหา ทำความเข้าใจให้เขาเลิกโทษตัวเองเสียทีว่า มันไม่ใช่ความผิดของใคร

“ขอบจงขอบใจเรื่องอะไรกัน”

“ขอบใจที่ตั้งใจทำงาน” คนพูดยิ้มให้ ทว่าดำมองมาอย่างงุนงง หัวหน้าคนงานหน้าตาเหลอหลา คล้ายจะเขินแต่พยายามไม่แสดงอาการ

“ทะ...ทุกคนก็ตั้งใจทำงานทั้งนั้น”

คนเขินเขาว่าไปนั่น จากนั้นก็หันหลังเผ่นแนบจนทยากรเรียกไว้ไม่ทันอีกเลย

หนุ่มเมืองกรุงหัวเราะ มองตามหลังคู่สนทนาไปจนลับตา เพราะรู้ว่าดำให้ความเคารพเขาในฐานะเจ้านาย เป็นความรู้สึกเดียวกับที่มอบให้พ่อ ทยากรถึงได้มีแรงสู้ต่อ แค่รู้ว่ามีคนยอมรับในตัวเขา แม้จะมีเพียงไม่กี่คน หากนั่นก็สร้างแรงฮึดให้เขาเอาชนะใจใครต่อใครได้มากมายในเวลาต่อมา

“คุยอะไรกัน!” เสียงเข้มขึงขัง มาพร้อมกับตาดุๆ เป็นประกายวิบวับ ลักษณะเฉพาะของนายช่างใหญ่เวลาที่เข้าโหมดเกรี้ยวกราดใส่ใครสักคน และตอนนี้คนโดนหางเลขก็ไม่ใช่ใคร

มาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้...

“นายช่าง...” คนโดนโกรธใส่อุทาน “ถามถึงใครล่ะครับ”

“ก็เห็นอยู่เมื่อกี้ คุยอะไรกับไอ้ดำ”

นัยน์ตาดำสนิทเข้มขึ้นทุกขณะ ร่างสูงใหญ่โผล่มาจากไหนไม่มีใครทราบ มาเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนไหนก็ยังไม่รู้ นายช่างเดินมาหยุดตรงหน้าเขา มองมาราวกับเขาเป็นเด็กที่ทำผิดอะไรเข้าสักอย่าง ทยากรรู้สึกราวกับว่าความปลอดภัยของเขาลดน้อยลงทุกที

“ไม่เห็นมีอะไรนี่ ก็คุยเรื่องงาน”

“แล้วทำไมต้องจับเนื้อต้องตัวกัน!

คนถูกยัดเยียดข้อกล่าวหาถอนหายใจแล้วกลอกตา

“โธ่ นายช่าง...ก็แค่แตะไหล่ตามประสาเพื่อน”

“ใครให้ไปนับเพื่อนกับมัน”

เรื่องเท่าขี้มด แต่หาเหตุมาถกกันยาวเป็นรางรถไฟ ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าคนเป็นเจ้าของกันและกัน ทำตัวงี่เง่าใส่กันบ้างก็คงไม่เสียหาย แต่บางครั้งบางคราวนายช่างก็เยอะไป เหมือนคนแก่กับเด็กวัยรุ่น อยู่คนละเจเนอเรชั่น บางเรื่องก็จูนกันไม่ค่อยจะได้

“มึงว่าพี่เม่นมันเป็นเอามากเกินไปไหมวะ” ชาติกับหินที่เดินตามหลังนายช่างมาเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น คนปากไวเป็นทุนเดิมสะกิดเพื่อนยิกๆ เห็นแล้วมันอดไม่ได้ นิสัยนินทาเจ้านายหวนกลับมาอีกครั้ง

“อะไรล่ะที่มาก”

“วะ! ก็หึงหน้ามืดตาบอดอยู่นี่ไงเล่า”

ว่าแล้วมันก็ส่ายหัวจุ๊ปาก วางท่าเอือมระอา ราวกับว่าตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญ

“เฮ้อ นี่แหละน้าความรัก...ปูนนี้แล้วยังเป็นไปได้ขนาดนี้ พ่อแง่แม่งอนกันซะจนกูนึกว่าสิบห้าหยกๆ สิบหกหย่อนๆ ไอ้ฉิบหาย! พูดแล้วชักขนลุก”

คนพูดลูบแขนตัวเองป้อยๆ มองคนสองคนเถียงกันเป็นบ้าเป็นหลัง อันที่จริงใช้คำว่าเถียงก็คงไม่ได้ เพราะไอ้พี่เม่นมันเอะอะตึงตังอยู่ฝ่ายเดียวต่างหากเล่า ไอ้หนุ่มเมืองกรุงสุดสวาทขาดใจของพี่เขา ก็แค่พูดด้วยน้ำเสียงธรรมดา สุภาพดูดีมีตระกูลตามประสามัน

“มาทำเป็นด่าโน่นด่านี่ นี่มึงไม่คอยชงเขาแล้วหรือไง” หินเอ่ยแย้ง รู้สึกหมั่นไส้ท่าทีคันปากอยากเม้าของมันมากกว่าอาการหึงหวงของนายช่างใหญ่ ขณะที่ชาติเองก็นึกรำคาญเพื่อนในใจ

โถ! ไอ้เพื่อนเวร...

ลักษณะเหมือนได้กันไปถึงไหนต่อไหนแล้วขนาดนี้ เหมือนคู่ผัวตัวเมียที่อยู่กินกันจนหม้อข้าวจะดำแล้วโว้ย ยังจะต้องชงต้องเชียร์อะไรอีก

“มึงไม่มีตามองหรือไงไอ้หิน” มือสากตบผัวะเข้าที่กบาลเพื่อนซี้ โทษานมีตาหามีแววไม่ “เห็นไหมนั่นว่าพวกมันหวานหยดกันขนาดนี้แล้ว”

คนพูดชี้ให้ดูมือขาวๆ ที่ดึงชายเสื้อย้วยๆ ของคนตัวโตเอาไว้

“เห็นไหมว่าคนชงอย่างกูตกงานมานานแล้วโว้ย! ไม่มีงานอะไรให้กูทำอีกแล้ว”

เหมือนจะยินดีกับเขา แต่เอาเข้าจริงชาติก็ชักจะเบื่อนิดหน่อย

...เหม็นเบื่อความรัก

หมั่นไส้ไอ้นายช่างนี่ด้วยแหละเรื่องของเรื่อง ได้เมียแล้วเดี๋ยวนี้หน้าตาระริกระรี้สดชื่นทุกวัน ทีเมื่อก่อนนี่กูเห็นทำตัวอย่างกะคนซังกะตาย นี่ถ้านายหัวชาญรีบตื่นรีบหาย กลับมาเป็นนายใหญ่แห่งชาญทะเลในเร็ววันนี้ก็ดีสิ อยากเห็นศึกพ่อตากับลูกเขยจะแย่ งานนี้มันต้องครื้นเครงอย่าบอกใคร

“นายหัว...กินขนมกันไหม มาๆ” เสียงคนงานจากวงคัดปลาร้องทัก

พวกผู้หญิงนี่ก็มาทันเวลาพอดีอย่างกับรู้ใจ มาในเวลาที่เขาง้องอนกันเสร็จพอดี ไม่รู้ว่าง้อกันอีท่าไหน

ทยากรหันไปมองสาวๆ คัดปลา แม้จะเรียกรวมกันว่าสาว หากแต่ละคนอายุก็คราวคุณป้าคุณน้า ชายหนุ่มโบกมือตอบกลับการชักชวนก่อนจะเดินไปเยี่ยมเยือนเป็นไมตรี เมื่อเขาทำอย่างนั้น นายช่างใหญ่ที่อยู่ด้วยกันก็จำใจต้องเดินตามมา

“มาๆ กินน้ำกินขนมเอาแรงแล้วค่อยไปทำงานต่อ” น้าพิม หนึ่งในตัวตั้งตัวตีตั้งวงเม้าเลื่อนถุงใส่ขนมมาให้เขา นายหัวคนใหม่แห่งชาญทะเลรับเอามา มือขาวหยิบขนมชิ้นเล็กๆ น่าเอ็นดูออกมาพิจารณา

“ใครทำมาครับ สวยเชียว”

ขนมชิ้นเท่านิ้วก้อย ผูกเป็นโบว์น่ารัก แค่เห็นก็ดูน่าอร่อย

“นังพลอยนังพร้าวลูกสาวข้าไงล่ะ เห็นมันแรดๆ แบบนั้นก็ทำกับข้าวกับปลาเก่งอยู่นา”

“ดีแล้วครับ แบบนี้หนุ่มๆ มารุมขายขนมจีบกันตาย” ทยากรหัวเราะร่า “แล้วนี่เขาเรียกว่าขนมอะไรครับน้า”

“ขนมผูกรัก[1]” คนตอบเป็นคนข้างตัว หาใช่คนที่ถูกเอ่ยถาม

ดวงตาวิบวับกับรอยยิ้มที่มุมปาก ทำเอาคนถามต้องเบือนหน้า

“อย่างที่ไอ้เม่นมันว่านั่นล่ะ ขนมผูกรัก...ของขึ้นชื่อบ้านเราเชียวนา” น้าพิมว่า ทยากรจึงลองหยิบใส่ปากดูสักอัน ปรากฏว่ารสชาติของมันสมกับเป็นของดีขึ้นชื่อจริงๆ “กินเยอะๆ กินแล้วจะได้ผูกตัวเองไว้กับคนที่นี่ ไม่พลัดพรากไปไหน ผูกสมัครรักใคร่กันไว้ ไปอยู่ไหนประเดี๋ยวก็ต้องกลับมา”

โธ่...แค่นี้ก็ ผูกกันทุกวัน พันกันจนแน่นแฟ้น...

อีกนิดก็จะแน่นเกินไป หายใจไม่ออกตายแน่ๆ แล้ว

ใบหน้าคนฟังเริ่มเห่อร้อนจนอยากจะมุดดินหนีไปให้พ้น สายตาของแต่ละคน มองดูก็รู้แล้วว่าคงเดาเรื่องของเขากับนายช่างได้ ก็พวกเขาไม่ได้ปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างกันแต่อย่างใด แค่ไม่แสดงออกโจ่งแจ้งให้ชาวบ้านเขาเอาไปเม้ากันเสียหายเท่านั้นเอง 

“ถึงนายหัวมันจะไม่กินขนมนี่ มันก็ไปไหนไม่รอดหรอกน่า” ขาเสือก ขาแซว ผู้ไม่มีใครเชิญถลาเข้ามากลางวง มือของมันคว้าเอาถุงขนมไปจกกินสบายใจ

“ไอ้ชาติ! ใครเขาเชิญมึงมากินด้วยวะ”

“อ้าวน้า ฝนตกก็ให้มันทั่วฟ้า ชวนคนสองคนได้ไงว้า~ เห็นอย่างนี้พวกฉันก็อยากจะผูกสมัครรักใคร่กะชาวบ้านเค้าบ้างเหมือนกันนะ”

คนกะล่อนก็ยังแถไปได้ไม่มีวันจนมุม ไอ้ชาติเคียวขนมกรวมๆ ยัดเข้าปากทีเป็นกำมือ ไม่พิริพิไรกินทีละชิ้นอย่างใครเขา วงนั่งพักกินขนมขยายวงออกไป ด้วยสมาชิกเยอะขึ้นทุกขณะ ทั้งที่เป็นเวลางาน แต่ทุกคนเบิกบานผ่อนคลาย อีกประเดี๋ยวก็คงมีแรงกลับไปสู้งานหนักกันใหม่

นายหัวคนใหม่ไม่เหมือนนายหัวชาญ...

เขาไม่ได้เข้มงวดเหมือนพ่อ

ไม่ได้เคร่งครัดว่าเวลานี้ต้องทำงาน ห้ามอู้ห้ามพัก มือต้องหยิบต้องจับอยู่ตลอด คนเราทำงานหนักย่อมต้องการเวลาพักได้ แต่กระนั้นงานต้องเสร็จเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ละวันต้องได้งานตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ เป็นสไตล์การบริหารงานแบบฉบับคนรุ่นใหม่ พวกที่ชอบใจอย่างที่สุดคงหนีไปพ้นพวกสาวๆ คัดปลา แม้แต่พวกผู้ชายอย่างชาติและหิน บางทีสองคนนั้นก็ยังมากระซิบกับเขาว่า

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

ความอดทนเท่านั้นที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีได้

ทุกคนดูจะรู้กันแล้วว่า ทะเลทำให้พวกเขามีข้าวกินทุกวันได้ จากที่คอยระแวงไม่เชื่อใจ ไม่คิดว่าคนหนุ่มไม่ประสาอย่างนี้จะนำพาใครไปรอด หากทยากรได้พิสูจน์แล้ว...ชายหนุ่มใช้ความพยายามทั้งหมดที่เขามี ก้าวผ่านคำดูแคลนทุกคำมาได้   

คนงานทุกคนตระหนักแล้ว รู้แล้วว่านาทีนี้ไม่มีอะไรดีเท่ากับการช่วยเขารักษาชาญทะเลเอาไว้

มีท่าเรือก็มีงานทำ...

มีงานก็เท่ากับต่อชีวิต ต่อลมหายใจ...

ถึงตอนนี้เมื่อนายหัวคนใหม่มีคำสั่งไปที่ใครคนไหน ไม่มีใครไม่ทำตามเลย

“พี่เล! พี่เลจ๊ะ!

เสียงแหลมแสบหูผ่าเข้ามาในเวลาแห่งความสุข ทุกสายตามองหาต้นตอของเสียงนั้น วงเฮฮาแตกฮือเหมือนผึ้งแตกรัง ในความอลหม่านนั้น เจ้าเด็กดำตัวเก้งก้างวิ่งห้อเข้ามา มือข้างหนึ่งชูโทรศัพท์ของเขาไว้เหนือหัว ปากก็ร้องตะโกนลั่น “เรื่องด่วน...ด่วนจ้ะพี่เล!

คนนำสารกระหืดกระหอบ หน้าเขียวหน้าเหลือง น่ากลัวจะขาดอากาศหายใจตาย

“จากไหนหรือเมฆ”

“ระ...โรงพยาบาล หมอ...หมอจ้ะ หมอโทรมา”

เท่านั้นเองเสียงจอแจเมื่อครู่ก็พากันสลายตัวเป็นหมอกควัน เมื่อพูดถึงหมอหรือโรงพยาบาล มีคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ระหว่างเจ็บไข้ได้ป่วยในช่วงนี้  

ข่าวดี...หรือร้าย...

เป็นไปได้สองอย่างเท่านั้น!

ทยากรมือสั่น เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้า ทั้งนายหัวคนใหม่ นายช่างใหญ่ รวมถึงชาววงเม้าผุดลุกขึ้นมา เจ้าของโทรศัพท์เอื้อมมือไปคว้ามันมาถือไว้ ก่อนจะยกขึ้นแนบหู

เป็นชั่วครู่ที่ราวกับเวลาหยุดนิ่ง...

ลูกชายเจ้าของท่าเรือใหญ่ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นแรง สมองตึงเครียดแทบบิดเป็นเกลียว อีกนิดเดียวเขาคงเป็นลมล้มพับ ทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา ความกดดันรุมเร้า รู้สึกราวกับสองมือแบกหินก้อนใหญ่

“นายหัวชาญ...”

เสียงของคนพูดสั่นเทา ขาดๆ หายๆ เล่นเอาคนฟังใจหล่นเป็นทิวแถว คนงานของชาญทะเลนิ่งฟัง สิ่งมีชีวิตทั้งท่าเรือแทบหยุดหายใจ

“นายหัว...ฟื้นแล้ว” คนปลายสายบอกเขาแบบนั้น

น้ำตาแห่งความดีใจไหลหลั่ง ไม่สามารถควบคุมอารมณ์อ่อนไหว หลายคนร้องไห้...ปล่อยโฮกันเต็มที่ ให้สาสมกับความห่วงใยที่ทุกคนมีให้เสมอมา เพราะสำหรับชาญทะเลแล้ว...นายหัวชาญยังคงเป็นทุกอย่าง ทยากรมองภาพผู้คนกอดกันดีใจผ่านดวงตาชื้นน้ำ

เป็นข่าวดีที่เขาจะไม่ยอมเอาอะไรมาแลกเลย

 




[1] ขนมขึ้นชื่อเมืองสตูล รสชาติคล้ายขนมปั้นขลิบไส้ปลา แต่จะมีความพิเศษคือลักษณะการห่อ ที่จะผูกแผ่นแป้งให้เป็นรูปโบว์

 


*แอบมาอัพตอนพักเที่ยง เดี๋ยวคืนนี้จะมาพาเข้ากรุงกันค่ะ อิอิ

**ขนมผูกรัก ยังไม่เคยกินหรอก แต่มันน่ารักดีเน้อเลยเอามาใส่นิยาย ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.15K ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. #13339 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 14:38

    ฟื้นแล้วๆ
    #13339
    0
  2. #13264 apigcup (@apigcup) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 00:33
    ตั้งแต่อ่านมา พี่ชาติก็ไม่เคยทำน้องผิดหวังกับปากอันศักดิ์สิทธิ์ของพี่เลย
    #13264
    0
  3. #13256 PNM_มมม (@panimew04) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 08:18
    นายหัวฟื้นแร้ววววววว ดีจังๆ แล้วก็ดีใจด้วยที่คนนับถือทะเลเยอะขนาดนี้ <3
    #13256
    0
  4. #13128 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 00:27
    ข่าวดีมากขุ่นพ่อฟื้นล้าวววววว~~~
    #13128
    0
  5. #12760 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 11:51
    ฟื้นสักทีนะพ่อนะ
    #12760
    0
  6. #12745 สรวงสุราลัย (@songsuraluy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 20:43
    หิวขนมมมมม
    #12745
    0
  7. #12732 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 17:28
    ขนมผูกรักน่ารักจังงง
    #12732
    0
  8. #12671 ppppjih (@ppppjih) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 09:30
    เย้ นายหัวฟื้นแล้ววววว
    #12671
    0
  9. #12494 PKTD (@PKTD) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 05:19
    อร่อย กรอบๆ อยากกินอีก ไปตามหานายหัวกันน
    #12494
    0
  10. #12304 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 14:58
    อยากกินเลยยย นายหัวฟื้นแล้ววว
    #12304
    0
  11. #12261 IAMTHEBEST (@beammiiiii) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 23:50
    ขนมผูกรักอร่อยมากจริงๆ กินเพลินมาก
    #12261
    0
  12. #11941 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 07:00
    วงวารชาติจริงๆ55555
    #11941
    0
  13. #11912 amberanner (@amberanner) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 01:51
    กะไว้แร้วว่าไรท์ต้องแต่งไห้ยุสตูล เราก้อคนสตูลค่าาาาาาา
    #11912
    0
  14. #11830 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 13:11
    พ่อตาฟื้นแล้ว งืออ
    #11830
    0
  15. #11829 KouKaTsu (@koukatsu) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 12:54
    ดีใจจ นายหัวชาญฟื้นแล้ว แต่พี่เม่นก็จะงานเข้าแล้วเช่นกันสินะคะ555555

    ปล.ขนมผูกรักอร่อยนะคะ เคี้ยวเพลินๆดี แถมชื่อยังน่ารักอีก
    #11829
    0
  16. #11828 canyon1 (@canyon1) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 12:39
    ฟื้นแล้ววว เยี่ยม!
    #11828
    0
  17. #11827 zegare. (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 11:51

    พี่เม่น-งง ตายแน่55555555 พ่อจ๋าฟื้นแล้วเนี่ย ยิ่งถ้าเขารู้ว่าพี่ไปมุดถ้ำลูกเขาแล้วด้วยนะ จย้าาาาา // เตรียมโลงให้พี่เม่น #ทีมพ่อจ๋า

    #11827
    0
  18. #11825 Narayar (@Narayar) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 09:09
    นายหัวฟื้นแล้วววว
    ตาพี่เม่นจะโดนดีรึเปล่า55555
    #11825
    0
  19. #11824 The littlecat (@littlecat303) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 07:27
    ผูกรักเยอะๆๆ
    #11824
    0
  20. #11823 MissbeeeBunnyfiy (@MissbeeeBunnyfiy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 02:58
    นายช่างยังไม่โต 555555
    #11823
    0
  21. #11822 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 01:23
    นายช่างนี่ขี้หึงนะคะ รอซึกพ่อตากับลูกเขยแล้ว555555
    #11822
    0
  22. #11821 lolot (@suii123_) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 01:03
    งื้อออออ ชอบบบบ
    #11821
    0
  23. #11820 GAZESL (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 00:07

    ได้ดั่งใจชาติจริงๆ 555 ศึกพ่อตาลูกเขย

    นายช่างนี่หึงหน้ามืดฟ้าผ่าจริงๆ

    #11820
    0
  24. #11819 MomoLoveKk (@momolovekk) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 23:17
    น่ารักกกกกก นายช่างขี้หึงจริงๆ 555+ ต่อไปก็จะมีศึกชิงตัวทะเลสินะ อิอิ
    #11819
    0
  25. #11818 Pp-OnlyOne (@pp-onlyone) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 22:41
    เอาล่เถึงเวลาพ่อตากับลูกเขยแล้ว สู้ๆนะนายช่าง^^
    #11818
    0