Spin off #เด็กทะเล ll ขวัญเอ๋ยขวัญมา [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 769,299 Views

  • 14,280 Comments

  • 21,001 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,011

    Overall
    769,299

ตอนที่ 59 : Sea Spec : บทที่ 29 : คู่ชีวิต [2] [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1178 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61

บทที่ 29

คู่ชีวิต [2]


 

 



 

 

ความผิดปกติส่อเค้าตั้งแต่นั่งรถกลับมาด้วยกัน...

พวกเขากับแม่ไปรถคนละคัน ขากลับจึงแยกกัน สังเกตจากรถยนต์คันโปรดที่แม่ชอบใช้จอดเก็บไว้ในโรงรถ แสดงว่าคุณรตีคงกลับถึงบ้านได้สักพักแล้ว เมื่อรถคันของเขาจอดเทียบหน้าประตู คนนั่งเงียบมาตลอดทางลงจากรถโดยไม่หันมามองเขา คนตัวขาวหัวหมุนคว้าง มองอาการของอีกฝ่ายแล้วถอนหายใจ

ทยากรรู้ตั้งแต่ในงานว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับนายช่าง คนตัวใหญ่เหมือนสถาปนาตัวเองรูปปั้น กลายเป็นประติมากรรมชิ้นหนึ่งก็ไม่ปาน

เขานิ่งเงียบ...เงียบมากๆ...

ไม่มีคำพูดจาหรือบทสนทนาใดออกมาจากปากเขาสักคำ บรรยากาศในบ้านเงียบสนิท ส่งเสริมให้อารมณ์หดหู่พุ่งทะยาน คงเพราะเป็นเวลาดึกมากแล้ว แม่บ้านส่วนใหญ่รวมถึงคนสูงวัยอย่างป้านงเข้านอนกันหมด ลูกชายเจ้าของบ้านเพิ่งค้นพบว่า เขาไม่ชอบความวังเวงแบบนี้เอาเสียเลย

ชายหนุ่มถอดรองเท้า เดินขึ้นบันไดไปชั้นบน ขณะที่คนมาด้วยกันสับขายาวๆ ของเขาหายลับเข้าไปในห้องเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ทยากรเปิดประตูห้อง ภาพที่เห็นคือร่างสูงใหญ่ถอดสูทตัวนอกวางพาดโซฟา เมื่อหันมาเห็นหน้าเขา นายช่างก็เดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไป

เป็นความห่างเหินที่ทำให้ต้องกัดริมฝีปากแน่น เขาเกลียดความอึดอัดแบบนี้ เกลียดที่ตัวเองกลายเป็นคนที่อีกฝ่ายไม่อยากอยู่ใกล้

ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ทยากรตามไปบิดลูกบิดครั้งเดียว มันก็เปิดออกอย่างง่ายดาย นายช่างลืมล็อกประตู หรือล็อกไม่เป็นก็ไม่รู้ได้

“เข้ามาทำไม” เสียงของคนหน้าดุห้วนจัด

คนตัวใหญ่เปลือยท่อนบนแล้ว เขาถอดเสื้อแสงออกเสียหมด โยนพาดไว้กับเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ร่างกายของคนทำงานออกกำลังเสมอช่างดีงาม กล้ามเนื้อหน้าท้องตึงแน่น กล้ามแขนและหัวไหล่เป็นมัดๆ ดูดีเสียจนคนมองสูบเลือดไปกองไว้บนหน้า

“เป็นอะไรครับ” เจ้าของห้องเอ่ยถามตรงๆ เห็นหน้าตาบอกบุญไม่รับของอีกฝ่ายก็ใจฝ่อไปเหมือนกัน หากเมื่อใจกล้าเดินหน้าเข้ามาแล้วก็ยากที่จะถอยออกไป “...นายช่างโกรธอะไร”

“เปล่า” คำปฏิเสธของเขามาพร้อมอาการหลบตา

ทยากรส่ายหน้า บางทีผู้ใหญ่อย่างนายช่างก็ทำตัวเด็กกว่าเขาได้

“ตอนที่ผมไปนั่งกับเพื่อนอีกโต๊ะใช่ไหม แม่มาพูดอะไรครับ” คนเด็กกว่าถามอย่างใจเย็น ทว่าอีกฝ่ายนอกจากจะไม่ตอบสักคำ ยังทำเป็นไม่สนใจ

ทยากรชักของขึ้นแล้ว!

ในงานเลี้ยงเจอเพื่อนคะยั้นคะยอให้ดื่มมาก็เยอะ ที่สมัครใจดื่มเองก็ไม่รู้ตั้งกี่แก้ว แอลกอฮอล์ในร่างกายสูงติดเพดานแล้วตอนนี้

“นายช่าง! จะบอกหรือไม่บอก”

“...” คนถูกคาดคั้นยังนิ่ง

“ไม่บอกใช่ไหม...ได้!

หนุ่มตังเกนิ่วหน้าเมื่อเห็นไอ้เด็กบ้าดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองออกจากกาย ดวงตาคู่สวยจับจ้องเขาอย่างดื้อดึง เหมือนเด็กเอาแต่ใจ

“ทำอะไร!

“ง้างปากคน”

ง้างด้วยวิธีสัปดนแบบนี้นะหรือ!

นายช่างใหญ่มองคนตรงหน้า มองเสื้อผ้าที่ถูกกำจัดทิ้งชิ้นแล้วชิ้นเล่า ทะเลเปลือยเปล่า เปลือยกายต่อหน้าเขา ร่างขาวๆ ออกแรงดันตัวเขาขยับไปติดเคาน์เตอร์ในห้องน้ำ จากนั้นโน้มตัวเขาลงมา ประกบจูบร้อนแรงเหมือนอยากให้ปากแตกกันไปข้าง

“มึงเมามากไปแล้ว” เขากระชากตัวมันออก มือใหญ่ทั้งสองจับแขนมันไว้ หากไอ้คนไม่ยอมรับตัวเองฮึดฮัด ทะเลสะบัดตัวออกจากการเกาะกุม

“เมาที่ไหน คุยรู้เรื่องทุกคำเห็นไหม”

คนเถียงไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม มือซุกซนเปะป่ายรูดซิปกางเกงเขาลง จากนั้นเคลื่อนกายลงนั่ง

“เล!” 




- CUT -

 







 

ร่างสองร่างทอดกายอยู่บนเตียงนุ่ม เตรียมเข้านอนหลังจบศึกระหว่างกันไปหมาดๆ เจ้าของห้องสวมชุดคลุมสีขาวแทนการสวมชุดนอน เพราะกว่าจะจับเด็กหมดเรี่ยวแรงทำความสะอาดร่างกายได้หมดจด คนตัวใหญ่ก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงตาม ขณะที่ตัวเขามีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันท่อนล่าง ท่ามกลางแอร์ที่ถูกปรับอุณหภูมิยี่สิบสององศา แต่ละคนเสื้อผ้ากลับไม่ติดกาย

“วันนี้เก่ง...ไม่ตายคาอก” คนพูดขยับท่อนแขน จับหัวกลมๆ หนุนนอนในตำแหน่งสบาย

สงสัยต้องเอาเหล้าให้กินบ่อยๆ...กินแล้วร้อนแรง เห็นผลเสียขนาดนี้

คนถูกชมยู่หน้ากับคำพูดนั้น มองดวงตาวาบวับแล้วอยากจะยกมือจิ้มตาสักที เสียก็แต่ยามนี้แขนขาแสนจะหนัก ก็ถูก ทำจนแทบไม่เว้นจังหวะให้พักหายใจ ติดต่อกันหลายต่อหลายครั้ง ถึงจะไม่หมดสติเหมือนทุกครั้ง แต่เรี่ยวแรงไม่มีเหลือติดกาย

“มีเรื่องต้องคุยน่ะสิ ก็เลยยังหลับไม่ได้”

“หมาน้อยเอ๊ย!...กัดไม่ยอมปล่อย” คนพูดขยี้หัวเอ็นดู นึกรู้อยู่ว่ามันจะพูดอะไร “จะคุยอะไรก็คุยมา”

จะได้หลับตากันเสียที ดูหน้ามันตอนนี้ เห็นแล้วว่าแทบฝืนเปลือกตาไว้ไม่ไหว

“แม่พูดอะไรกับนายช่างเหรอครับ”

นายช่างใหญ่ยืดตัวขึ้นพิงหัวเตียงนอน มองตาปรือๆ คู่นั้นแล้วก็ให้สงสาร กังวลกับเรื่องของเขาจนยอมไม่หลับไม่นอน

“เรื่องของผู้ใหญ่...” เขาตัดสินใจไม่บอก วันนี้หนักหนาพอแล้วสำหรับมัน เรื่องอื่นเอาไว้คุยกันทีหลังก็คงได้

“เรื่องของผู้ใหญ่ แต่เกี่ยวกับตัวผมใช่ไหม”

ดูเด็กฉลาดมันถาม ถามอย่างเดียวไม่พอซุกหัวขยับเข้าหา กะว่ามาไม้นี้ อย่างไรเขาก็ต้องใจอ่อน

ทยากรได้ยินเสียงถอนหายใจ “ไม่บอกก็ได้ งั้นให้ผมเดาไหมว่านายช่างโดนแม่เล่นงานเรื่องอะไร”

“รู้ด้วยหรือ...”

นิสัยแม่เขา คนเป็นลูกจะไม่รู้ได้อย่างไร

“โดนแม่บอกให้ถอยห่างจากผมสินะ”

นายช่างใหญ่นิ่วหน้า มองอาการพูดออกมาหน้าตาเฉยของมันแล้วถอนหายใจ เขารู้อยู่แล้วว่ามันฉลาด หากบางทีก็ฉลาดเกินไป

“ช่างเถอะ แม่มึงจะพูดยังไงก็ช่าง” ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่ในอกก็ยังรู้สึกหน่วงๆ อยู่ภายใน

“แต่นายช่างก็คิดมากใช่ไหม”

“...”

คนตัวใหญ่ไม่ตอบเขา แค่นั้นคนถามก็รู้ลึกถึงความจริงในใจ ดวงตาดุๆ คู่นั้นจ้องมองมานิ่งนาน ในความเงียบมีเพียงเสียงทำงานของเครื่องปรับอากาศ สัมผัสแผ่วเบาที่ศีรษะยังคงอบอุ่นไม่เสื่อมคลาย ทยากรหลงรักความอ่อนโยนนี้ หลงใหลทุกการกระทำที่อีกฝ่ายมอบให้

รักมือใหญ่ที่คอยลูบไล้เส้นผม

ชอบจมูกโด่งๆ ที่กดลงข้างขมับ...

“ตอนอยู่อเมริกา ผมพยายามลืมนายช่าง”

คำพูดเป็นความจริงทุกคำ คนพูดสารภาพบาปอย่างเปิดใจ

ประเทศที่อิสระมีอยู่รอบตัว ผู้คนผูกสัมพันธ์กันอย่างเสรี ฟรีเซ็กส์กันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีใครถือเป็นเรื่องผิดแปลกอะไร สองปีที่เขาอยู่ที่นั่น มีผู้คนมากหน้าผ่านเข้ามามากมาย ทั้งในสถานะเพื่อน และหลายคนที่อยากเป็นมากกว่านั้น ชายหนุ่มในวัยสนุกสนาน มีพร้อมทุกอย่างจึงมีคนเข้าหาสนใจ

ทยากรไม่ปฏิเสธว่าบางครั้งหัวใจเขาเผลอวูบไหว ความห่างไกลจากบ้านเกิดเมืองนอนก่อให้เกิดความเหงาไม่รู้จบ เมื่อมีคนมาวนเวียนรอบกาย ใจแข็งแค่ไหนก็มีหวั่นไหวเป็นธรรมดา หากทุกครั้งที่เขาคิดจะลึกซึ้ง มอบความผูกพันให้ใครคนอื่นที่ไม่ใช่เจ้าของคำสัญญา ทุกค่ำคืนที่เข้านอน บางอย่างจะย้อนกลับมาในความคิด เหมือนมีเชือกบางเบาที่มองไม่เห็นคอยผูกรั้งไว้

ธรรมชาติของคน ยิ่งอยากลืมมันยิ่งจำ!

ตอกย้ำลงในหัวใจ...

“ผมจำได้เสมอว่าตัวเองโกหกนายช่าง รู้ทั้งรู้ว่านายช่างมองผมกับนายหัวชาญเป็นแบบไหน แต่ผมก็ไม่บอกความจริงออกไป...”

นั่นเป็นเรื่องที่ติดค้างอยู่ในใจเรื่อยมา...

ความรู้สึกผิดกลายเป็นสิ่งเหนี่ยวรั้ง อานุภาพรุนแรงจนความตั้งใจจะลืมกลายเป็นยิ่งผูกพัน ถึงตอนนี้ทยากรขอแค่อย่างเดียวเท่านั้น

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

อย่าทิ้งกัน...ไม่ว่าใครจะพูดอย่างไรก็ตาม

“ผมถึงได้กลับมา...ตามสัญญา กลับมาเพราะรู้แล้วว่าคงไปผูกพันกับใครอีกไม่ได้”

ชีวิตของทายาทตระกูลดังมีคนมาให้เลือกมากมาย หากสุดท้าย...

“ผมเลือกนายช่าง...” เลือกคนที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยชีวิตเขาไว้ในยามที่เกือบตายไปแล้ว เลือกคนที่ดุกับคนอื่นแต่ใจดีกับเขาเพียงคนเดียว เลือกคนที่อบอุ่นเสมอในวันที่เขาไม่มีใคร

ทยากรอยากให้รู้ ไม่ใช่อีกฝ่ายที่กลัวเพียงลำพัง เขาเองต่างหากที่มีความกังวลใจสารพัด...นายช่างเคยแต่งงาน เคยมีลูก ถ้าวันหนึ่งเขาหวนนึกถึงความรู้สึกเหล่านั้น หากความอยากเป็นพ่อคนหวนกลับมาในความรู้สึกของนายช่าง วันนั้นเขาจะทำอย่างไร ในเมื่อสิ่งเหล่านี้ทยากรไม่สามารถมีให้เขาได้

ผู้หญิงกับผู้ชายมันต่างกัน...ในอนาคตหากคนตัวใหญ่เกิดอยากได้สาวๆ อ่อนหวานเอาอกเอาใจ อยากไปหาคนที่จะเติมเต็มคำว่าครอบครัวให้สมบูรณ์กว่านี้ได้ หนุ่มกรุงเทพฯ เองก็หวาดกลัวเต็มที

กลัวใจเขาจะเปลี่ยนไป กลัวเบื่อกันไปในสักวัน...

“คนอื่นจะพูดยังไงก็ช่างเขา อย่าเอามาคิดจนเสียใจ...” ความง่วงทำให้คำพูดทุกคำเบาลง มิหนำซ้ำยังขาดๆ หายๆ “อย่าทิ้งผม...รู้ไหม...”

“...”

“ไม่ว่ายังไง...อย่า...ทิ้ง...”

ใจความสำคัญที่ทยากรอยากสื่อจบลง เมื่อคนพูดฝืนเปลือกตาตัวเองไม่ไหว ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ ดวงตาหลับพริ้ม เป็นสัญญาณว่าเด็กเมาเหล้าไม่อาจพูดอะไรต่อ คนตัวใหญ่กระชับอ้อมแขน มองใบหน้าอ่อนเยาว์ของคนเข้านอนแล้ว

ทะเลคงไม่รู้...

คำพูดของมันในวันนี้ กอบกู้หัวใจของคนหวั่นไหวได้มากแค่ไหน

ปัญหาระหว่างเราเหมือนคลื่นใต้น้ำ แม้พยายามไม่พูดไม่เอ่ยถึง แต่ยังคงมีอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเรื่องานะ สังคม เพศสภาพ ไปจนถึงช่องว่างระหว่างวัย

ไม่มีวันไหนที่เขาจะไม่กังวล ความคิดในหัวกลัวไปสารพัด เขารู้ว่าทะเลไม่แคร์เรื่องเงินทอง ทุกอย่างที่ผ่านมาพิสูจน์แล้วว่ามันไม่ใช่คนอย่างนั้น แต่เพราะมันยังเด็ก ชีวิตยังไปต่อได้อีกยาวไกล คนเป็นผู้ใหญ่กว่าเป็นสิบปีจึงมีแต่ความไม่แน่ใจ เพราะรักมันมากกว่าใคร จึงกลัวว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นตัวเขาเองที่ทำให้มันหม่นแสงลง

คำพูดของคุณรตีวันนี้จึงเหมือนน้ำเย็นๆ สาดใส่หน้า เหมือนจี้ใจดำ ตอกย้ำสิ่งที่หวาดกลัวอยู่แล้วให้กลายเป็นหลุมดำ ไม่อาจทำเป็นมองข้ามไป และไอ้เด็กนี่ก็เหมือนกัน...

ที่ผ่านมามันไม่เคยพูด ไม่เคยได้เปิดใจ

เขารู้ว่าตัวเองรัก...รักมันมากกว่าใครในโลกนี้ หากความรู้สึกที่อีกฝ่ายส่งกลับมาให้ มากน้อยแค่ไหนไม่อาจคาดเดา

ก็คงรัก...

แต่อาจไม่มากเท่าไหร่

ไม่มากเท่าที่เขารักมัน ไม่เท่าที่เขาทุ่มเทลงไป หากวันนี้นายช่างใหญ่เพิ่งเข้าใจแจ่มชัด หัวใจที่อีกฝ่ายมอบให้ ก็ไม่มากไม่น้อยไปกว่ากัน

เพราะต่างคนต่างกลัว

ต่างคนต่างไม่แน่ใจ...

เขาเพิ่งรู้มันเองก็กลัวการถูกทิ้ง ทั้งที่เพียบพร้อมไปเสียหมดจนไม่คิดว่าคนอย่างมันจะต้องกลัวอะไร สุดท้ายทะเลก็เป็นแค่คนธรรมดา ไม่ใช่เทวดามาจากไหน มันแสดงให้เห็นแล้วว่าความรู้สึกของเขาคือสิ่งที่มันห่วงใย ยอมลดตัวลงมาทำอะไรต่อมิอะไรให้

แล้วอย่างนี้จะไม่คู่ควรให้รักได้อย่างไร

คนตัวใหญ่กอดคนข้างกาย...ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าวันนี้รักมันมากกว่าเดิม...




-----

100%

เผ็ชชช และหวาน 55555

ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ

จะได้ใช้คำว่า the end แล้ว ฮืออออ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.178K ครั้ง

108 ความคิดเห็น

  1. #13733 JusOH (@JusCake) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 17:53
    fire----_-
    #13733
    0
  2. #13341 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 16:55
    คุณแม่ๆๆๆห้ามยุ่งนะ
    #13341
    0
  3. #13304 arbyunse (@arbyunse) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:56
    โอ้ยอย่ามาขัดคนจะรักกัน!
    #13304
    0
  4. #13259 PNM_มมม (@panimew04) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 08:51
    ถึงจะมีความเอาไปง้างปากคนปากแข็ง แต่ก็ได้ผลนาาาา อย่างน้อยก็ได้พูดในเรื่องที่อยากจะพูด เรื่องที่อีกคนควรจะรู้ ชัดเจนในความรู้สึก
    #13259
    0
  5. #13131 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 01:21
    ต่างคนต่างกลัวววพอได้เปิดใจคุยกันมันก็ดีอย่างนี้แหละเนอะะ
    #13131
    0
  6. #13096 IBTBMEDSTD (@WanttobeMedst) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 16:07
    ผัวเมียเค้าก็ต้องคุยกันแบบนี้แหละเนาะถึงจะรู้เรื่อง คริคริ
    #13096
    0
  7. #12920 Sutamas Amarin (@capsutamas) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:44
    คู่วายนี้ดีงามมมาก
    #12920
    0
  8. #12735 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 18:21
    ทะเล รักหนูลูกกกก
    #12735
    0
  9. #12627 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 20:40
    น้องมั่นคง และชัดเจน..นายช่างก็ต้องสู้เพื่อน้องน๊า
    #12627
    0
  10. #12624 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 19:37
    งื้อออออออ ดีจัง ทะเลเป็นตัวละครที่ดีมากอ่ะ เป็นเด็กนะ แต่มีความคิด มีมุมมองที่เป็นผู้ใหญ่มากกกกก มีอะไรก็พูด ไม่ต้องมัวอมพะนำให้เสียเวลา
    #12624
    0
  11. #12484 m97k_jy (@mook_youn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 01:38
    อบอุ่นใจจังเลย
    #12484
    0
  12. #12386 Raccool (@xyxear) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 20:32

    นายช่างไม่น้อยใจแล้วน้าา ไปเอาใจเด็กมันดีกว่าเนอะะะ

    #12386
    0
  13. #12308 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 15:41
    อย่าทิ้งกันนะ
    #12308
    0
  14. #12223 Ohmycandy (@hellothehell) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 21:34
    ทะเลอ้อนขนาดนี้ลุงต้องสู้น้าาาาาาา อย่าให้ทะเลเสียใจ
    #12223
    0
  15. #12193 -mumo- (@mumoth) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 17:58
    ทะเลนี่ดีจริงค่ะ อีกนิดเดียวฉุดดราม่าได้แล้ว แต่กลับเตะไปไกลๆ ดีค่ะ ดีต่อใจผู้อ่าน 55
    #12193
    0
  16. #12191 time_alone (@time_alone) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 14:24
    ไม่อยากให้จบเลยยยยย ต้องคิดถึงเรื่องนี้มากแน่ๆ งานนี้ต้องตำละ
    #12191
    0
  17. #12190 อารี (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 14:12

    ชอบบบบบบบบ สู้ๆนะคะ

    #12190
    0
  18. #12188 zegare. (@araramam) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 09:36
    เอาจริงๆนะ ศึกหนักไม่ได้อยู่ที่แม่ เพราะแม่รักทะเลมาก แถมเป็นคนที่มีเหตุผลมากๆอีกต่างหาก เขารู้ดีว่าเขาบังคับใจลูกเขาไม่ได้ เขาเลี้ยงของเขามา ยังไงเขาก็ต้องยอมถ้าจะทำให้ลูกเขามีความสุข ปัญหาอยู่ตรงที่....




    เจ้านายคุณนั่นแหละค่ะคุณเม่น
    พี่ชายต่างสายเลือดของคุณที่รักลูกชายอย่างไข่ในหินเคลือบเซรามิกห่อเพชรอีกที เป็นกะลังใจนะต้ะ //*ยิ้มอ่อน
    #12188
    0
  19. #12185 metonnum (@metonnum) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 09:11
    มันจะมีทางที่ทำให้เขาจะได้รัก ได้อยู่ด้วยกันแบบมีความสุขใช่มั้ย เครียดดดดทึ้งหัว แต่หนูรุกลุงเขาแบบนี้ในห้องน้ำพี่ก็จะตายแล้ว ลุนแลงมากกก
    #12185
    0
  20. #12184 Surawatari Komiko (@26pl42oy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 08:29
    ต่างคนต่างหวั่นไหวเพร่ะรักอ่ะเนอะ เพราะว่าห่วงใยกัน คิดถึงอนาคต รักกันขนาดนี้แม่จะแยกเค้าออกได้เหรอคะ งืออออ ตอนแรกเราคิดว่านายช่างกับทะเล มีอะไรกันครั้งที่ 2 จะแซวว่าแบบหนูทะเลรุกเองหมดเล้ยยย ปรากฎว่า หนูทะเลโดนจับกินไปหลายรอบแล้ววว กรี๊ดดดด นายช่างงง ฟหกด่าสวง
    #12184
    0
  21. #12183 prth_song3 (@prth_song3) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 08:27
    ใจหายมากๆ แงงงงง
    #12183
    0
  22. วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 08:21
    ไม่อยากให้จบเล่ยยย
    #12182
    0
  23. #12180 hellozaza (@hellozaza) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 07:40
    โอ้ววว มายยย ก็อตตต ต้องคิดถึงแน่ๆเลย
    #12180
    0
  24. #12179 Kazena9 (@Kazena9) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 06:56
    มาไม่ทันขนของ กรี๊ดดด ตามในเล่มก็ได้
    #12179
    0
  25. #12178 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 06:47
    ม่ายยยยยย คิดถึงมากแน่ๆ
    #12178
    0