ตอนที่ 1 : SWEET' 01 : ลูกค้าคือพระเจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    19 ก.ค. 62

1


 

 

ไอควันลอยฟุ้งไปทั่วบรรยากาศ พอๆ กลับกลิ่นหอมกรุ่นของซุปครีมเนื้อละมุนที่ถูกตักออกมาจัดใส่ภาชนะสีขาวนวล โรยพริกไทยผงเล็กน้อยเพิ่มความน่ารับประทานให้ซุปฟักทองเนื้อเนียนรสชาติกลมกล่อมได้ดูดีมากยิ่งขึ้น ก่อนที่เมนูดังกล่าวจะถูกนำมาวางอยู่ตรงหน้าพร้อมเสิร์ฟ

 

ถูกยกขึ้นโดยมือแกร่งขาวสะอาดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทั้งเจ้าของห้องอาหารสไตล์ฝรั่งหรือที่เรียกว่า Fine Dining หรือเรียกเป็นภาษาที่เข้าใจง่ายๆ ก็คือภัตตาคารสุดหรูดีๆ นั่นแหละ ตั้งอยู่บนยอดตึกของโรงแรมสูงห้าสิบแปดชั้นชิดติดแม่น้ำสายหลักของเมืองที่ไหลผ่าน โอบล้อมด้วยบรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองหลวงอย่างดีเยี่ยมและสมบูรณ์แบบ และยังเป็นคนเดียวกันกับคนที่รังสรรค์เมนูอาหารแสนน่ารับประทานตรงหน้านี้อีกด้วย

 

 

ชายหนุ่มยกยิ้มน้อยๆ อย่างพึงพอใจกับผลงานตรงหน้าก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ ให้พนักงานที่ทำหน้าที่เสิร์ฟได้ยกเมนูที่ตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือออกไปบริการลูกค้า

 

ไม่เคยมีครั้งไหนเลยจริงๆ ที่จะรู้สึกเบื่อหน่ายกับอาชีพนี้ ทุกๆ วันที่ได้ตั้งใจรังสรรค์เมนูมาเพื่อใครหลายๆ คนทำให้เขามีความสุขจนอยากจะทำมันในทุกๆ วัน เชื่อสิว่าการทำอาหารได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตนี้ไปแล้ว

 

เชฟคะ แครมบรูว์เลกับเบอร์บล็องหนึ่งที่ค่ะ”

 

ชายหนุ่มพยักหน้ารับกับพนักงานที่พึ่งพูดชื่อเมนูอาหารฝรั่งเศสจบและส่งยิ้มใจดีให้ ก่อนจะหันกลับไปตั้งใจทำในสิ่งที่รักอีกครั้ง

 

ขึ้นชื่อว่าภัตตาคารแน่นอนว่าต้องไม่มีแค่อาหารชาติใดชาติหนึ่ง แต่มันมีหลากหลายเมนูแทบจะทั่วทุกมุมโลกเลยด้วยซ้ำ แต่ไม่ว่าจะเมนูไหนๆ ก็ไม่มีอะไรที่เชฟคนนี้ทำไม่ได้

 

เป็นถึงเจ้าของภัตตาคารบนโรงแรมหรูขนาดนี้ฐานะทางบ้านก็คงจะดีไม่ใช่เล่น แน่นอนว่าโรงแรมทั้งห้าสิบแปดชั้นนี้มีครอบครัวของเขาเป็นเจ้าของ เพียงแต่คนที่บริหารดูแลไม่ใช่เขาแต่กลับเป็นพี่ชายต่างแม่แทน

 

เพราะใจมันรักในการปรุงแต่งอาหาร รักในการรังสรรค์เมนูอาหารเพื่อให้คนได้ลิ้มลองรสชาติของมัน ชายหนุ่มจึงไม่คิดสนใจงานที่มันวุ่นวายอย่างการบริหารแต่กลับทุ่มเททั้งชีวิตให้กับการทำอาหาร และเลือกที่จะมาเป็นเชฟ มันเป็นความฝันตั้งแต่เด็กๆของ ฮวัง มินฮยอน

 

นอกจากจะทำอาหารได้ดีมากๆแล้ว สิ่งที่ดีไม่แพ้ฝีมือก็คงไม่พ้นรูปร่างหน้าตาที่เข้าขั้นเพอร์เฟค ทั้งด้วยร่างกายที่สูงโปร่งสง่างามดูสมาร์ท องค์ประกอบบนใบหน้าทั้งคิ้วหนาเข้ม ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยว จมูกที่โด่งเป็นสันอย่างสมบูรณ์แบบ จนมาถึงริมฝีปากกระจับสีระเรื่อที่ผู้ชายทั่วไปยากที่จะมี ทุกอย่างล้วนดูลงตัวอย่างไม่น่าเชื่อ ใครๆ ก็ว่ากันว่าหล่อราวกับใบหน้าของพระราชา

 

ไหนจะรอยยิ้มที่ชวนหลงใหลที่ปรากฏบนใบหน้าทุกครั้งที่พบปะพูดคุยกับลูกค้าที่มาร่วมรับประทานอาหารนั่นอีกละ นี่อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภัตตาคารที่นี่คนเต็มในทุกๆ วัน

 

แต่คนเรามันจะดีเลิศเลอเพอร์เฟคไปเสียทุกด้านมันก็คงไม่ใช่ มีด้านสว่างก็ต้องมีด้านมืดเป็นธรรมดา

 

แต่นี่ก็ไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่าเป็นด้านมืดของมินฮยอนได้ไหม ก็แค่เป็นคนที่ใส่ใจความรู้สึกของลูกค้ามากเป็นอันดับหนึ่ง มากจนไม่สนใจใครอื่น มากจนเข้าขั้นถือคติที่ว่า...

 

 

ลูกค้าคือพระเจ้า’

 

แล้วถ้าหากมีใครทำให้พระเจ้าของเขาไม่พอใจขึ้นมาละ

 

เชฟคะ! แย่แล้วค่ะ”

 

แค่ได้ยินเสียงกระวนกระวายของพนักงานที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเท่านั้นแหละ ชายหนุ่มก็รีบปลีกตัววิ่งออกจากห้องครัวไปดูสถานการณ์ข้างนอกทันที

 

 

ฉ่า!

 

แชมเปญในแก้วทิวลิปทรงสวยสาดใส่ใบหน้าของเด็กหนุ่มในชุดยูนิฟอร์มพนักงานเสิร์ฟของทางร้านทันทีที่มินฮยอนออกมาเห็นพอดี ชายหนุ่มรีบสาวเท้าเข้าไป ณ จุดที่เกิดเรื่องเพื่อเกลี้ยกล่อมสถานการณ์ที่กำลังแย่โดยเร็ว

 

รู้ไหมว่าชุดฉันราคาเท่าไหร่ เวลาเสิร์ฟอาหารได้เปิดตาบ้างไหมห๊า!”

 

หญิงสาวหน้าตาจัดจ้านแต่งตัวดูดีตามแบบฉบับของผู้ดีไฮโซกำลังตะคอกเสียงต่อว่าเด็กหนุ่มที่เดินไม่ระมัดระวังและเกิดทำน้ำเปล่าหกใส่ชุดสวยบนตัวของเธอ แต่เด็กหนุ่มที่กระทำผิดไปไม่ได้มีความตั้งใจเลยสักนิด และอีกอย่างเธอไม่น่าจะโวยวายขนาดนี้เลยด้วยซ้ำทั้งที่มันก็เป็นแค่น้ำเปล่า

 

เด็กหนุ่มได้แต่ก้มหน้าก้มตารับคำด่าและเครื่องดื่มราคาแพงไปอย่างไม่คิดต่อเถียง เพราะรู้ดีว่าการต่อเถียงมันเป็นยังไง รู้ดีว่าเจ้านายที่ให้เงินเดือนอย่างฮวัง มินฮยอนใส่ใจลูกค้ามากแค่ไหน เพราะฉะนั้นเป็นแค่เด็กเสิร์ฟธรรมดาๆ มันไม่มีสิทธิ์

 

ขนาดพนักงานที่ยืนอยู่ด้วยกันยังแทบจะหมดความอดทนกับผู้หญิงขี้โวยวายคนนี้เลย ถ้าไม่ติดว่ามินฮยอนเดินเข้ามาหาพอดีนะ ฝ่ามือบางๆ นี่แหละจะสร้างรอยช้ำบนหน้าของยัยไฮโซนี่เอง

 

ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรกันครับ”

 

ก็ไอ้บ้านี่มันทำน้ำหกใส่ฉันนะสิ!”

 

พูดอย่างอารมณ์เสียในขณะที่สายตายังคงมองดูชุดของตัวเองที่เปียกน้ำเปล่าเพียงน้อยนิด แล้วพอเงยหน้าขึ้นมาเห็นคนที่ถามไปเมื่อครู่ริมฝีปากสีแดงสดก็ถึงกับอ้างค้างราวกับตกตะลึงในความดีงามของชายตรงหน้า

 

ไม่ทราบว่าทางเราทำอะไรให้คุณลูกค้าไม่พอใจครับ” เด็กหนุ่มที่ทำเรื่องงามหน้าไว้ยอมถอยหนีออกมาเงียบๆ เพื่อให้เจ้านายอย่างมินฮยอนได้เข้ามาพูดกับลูกค้าคนนี้เอง

 

คือจริงๆ ก็ไม่ได้ทำอะไรมากหรอกค่ะ แค่น้ำหกใส่”

 

เดี๋ยวนะ! ทำไมเมื่อกี้ไม่เห็นพูดแบบนี้ละ

 

เมื่อกี้ยังแหกปากโวยวายจะเป็นจะตายอยู่เลย แต่พอเจอมินฮยอนเข้าหน่อยก็รีบตีหน้าเป็นนางฟ้าใจดีไม่ถือโทษโกรธใครไปเลย ทั้งที่หลักฐานก็ยังชัดอยู่คาตา แชมเปญยังเปียกชุ่มไปทั่วหน้าพนักงานชายคนเมื่อกี้อยู่เลย

 

แอคติ้งดีเกินไปแล้ว แต่ไม่ผ่าน!

 

ทางเราต้องขอโทษคุณลูกค้าจริงๆ นะครับที่บริการไม่ดี ผมสัญญาครับว่าผมจะอบรมพนักงานให้มีความระมัดระวังมากกว่านี้”

 

มินฮยอนว่าด้วยความรู้สึกผิดแทน แต่แล้วมือของผู้หญิงที่เคยอารมณ์ร้ายเมื่อครู่ก็เอื้อมมาจับมือของเขาเอาไว้แน่น

 

ไม่เป็นไรเลยค่ะ คนเรามันก็พลาดกันได้”

 

โธ่ความสตอเบอรี่

 

มินฮยอนได้แต่ส่งยิ้มกลับไปให้แทนคำขอบคุณที่เธอไม่คิดจะเอาเรื่องในวันนี้ ในขณะที่มือนั้นเกร็งไปหมดเพราะการที่ถูกผู้หญิงคนนั้นบีบแน่นเอาไว้ ทำยังไงได้ละเขาคือลูกค้า เขาต้องได้รับความพึงพอใจสูงที่สุด จริงไหม?

 

 

กี่ครั้งแล้วที่นายซุ่มซ่ามแบบนี้ ไล่ออกดีไหม”

 

หลังจากที่จัดการเรื่องของลูกค้าคนนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ต้องกลับมาจัดการพนักงานที่ก่อเรื่องต่อ โดยการเรียกกลับมาคุยในห้องรับรองเงียบๆ

 

อย่าไล่ผมออกเลยนะครับเชฟ ผมไม่ได้ตั้งใจทำจริงๆ คือมันเป็นอุบัติเหตุครับ”

 

มันเป็นอุบัติเหตุมาหลายครั้งแล้วนะ ฉันไม่เห็นว่านายจะปรับตัวได้ซะที”

 

พอได้ยินสิ่งที่มินฮยอนพูดเด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าก็ก้มหน้าสำนึกผิด ตั้งแต่รับเข้ามาทำงานก็มีสภาพเป็นแบบนี้ทุกครั้งไม่ทำอะไรหกใส่ลูกค้า ก็ลื่นล้มเสียเอง ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าจะซุ่มซ่ามอะไรกันนักกันหนา

 

ถ้าไม่เห็นแก่แม่ของนายฉันไล่ออกไปนานแล้วพัค อูจิน

 

ผมขอโทษจริงๆ ครับ ผมจะพยายามทำตัวให้ดี” เด็กหนุ่มยังคงก้มหน้าพูดด้วยความสำนึกผิด มินฮยอนส่ายหน้าให้กับความจำเจที่พัค อูจินพยายามแก้ตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ยังทำพลาดทุกครั้ง

 

เห็นแก่แม่ของอูจินที่เป็นคนเก่าคนแก่คอยดูแลบ้านมานาน แล้วยังเป็นคนสนิทคนโปรดของแม่ของเขา เด็กนี่มันมาจากต่างจังหวัดเพื่อเรียนหนังสือแล้วก็อาศัยช่วงวันหยุด ปิดเทอมมาช่วยงานที่ภัตตาคาร แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นงานที่ไม่เหมาะกับพัค อูจินซักเท่าไหร่

 

แต่ทำไงได้ละ เด็กมันทำผิดก็คงได้แต่อบรมสั่งสอนนั่นแหละ จะไล่ออกก็ทำไม่ลง ถ้าทำอย่างนั้นมินฮยอนคงจะดูใจดำมากเกินไป

 

 

หลังจากที่โดนเรียกไปอบรมเป็นการส่วนตัวโดยหัวหน้าเชฟและเจ้าของภัตตาคารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พัค อูจินก็เดินหน้าเซ็งๆ ออกมาจากห้อง ในสารร่างที่ยังเปียกชุ่มไปด้วยแชมเปญ ก่อนจะหยุดชะงักเพราะมีร่างบางของผู้หญิงในชุดยูนิฟอร์มเดียวกันยืนประจันอยู่ตรงหน้า

 

ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดซะ จะได้กลับบ้าน” เด็กสาวรุ่นราวเดียวกันที่เป็นพนักงานของทางร้านเหมือนกันพูดขึ้นก่อนจะส่งเสื้อผ้าตัวใหม่มาให้ อูจินรับมาจากมือเธอก่อนจะก้มหน้ายิ้มเบาๆ

 

โดนด่าทีไรก็ยังมีเธออยู่ข้างๆ ตลอดเลย ดีจัง

 

ขอบใจนะ”

 

อือ ฉันเห็นใจนายนะ ยัยนั่นก็ทำเกินไปตอนอยู่ต่อหน้าพวกเราก็ทำตัวแย่อย่างกับอะไร แต่พออยู่ต่อหน้าเชฟเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีนอย่างเร็ว คนอะไรตอแหลเว่อ เจอผู้ชายละสะดีดสะดิ้ง”

 

พูดด้วยความรู้สึกแค้นใจแทนอูจินที่เป็นฝ่ายถูกยัยนั่นกระทำ คำพูดคำจาของเธอไม่ได้ไพเราะฟังดูดีมากซักเท่าไหร่นัก เพราะเห็นว่าสนิทกันก็เลยกล้าพูดแบบนั้น ขนาดอูจินเป็นผู้ชายแท้ๆ คำพูดหยาบคายยังแทบไม่มีหลุดออกมาจากปากเลย

 

อย่าไปว่าเขาเลยยูอา เขาเป็นลูกค้าเขาไม่ผิดหรอก”

 

แต่ก็ควรจะโวยวายอย่างมีสติไหมล่ะ นี่อะไรนึกจะโวยก็โวยนึกจะหยุดก็หยุด ประสาทมาก”

 

เด็กหนุ่มได้แต่หัวเราะในขณะที่หญิงสาวยังคงพูดถึงลูกค้าคนนั้นด้วยความโมโห จนเธอต้องหันไปมองหน้าและสงสัยในท่าทางของอูจิน

 

ขำอะไร ตลกเหรอ”

 

เปล่า…”

 

มันก็ดีไหมล่ะ ที่มีคนมาโกรธแทนเราด้วย

 

 






00.45 น.

 

มินฮยอนยังคงเช็คดูความเรียบร้อยหลังจากที่ภัตตาคารได้ปิดบริการไปแล้วในเวลาเที่ยงคืนเศษๆ ซึ่งชายหนุ่มก็อยู่เป็นคนสุดท้ายทุกครั้งเพราะอยากจะดูทุกอย่างด้วยตัวเองให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรตกหล่นไว้จริงๆ และเมื่อตรวจจนมั่นใจดีแล้ว ร่างสูงก็เดินลงมาจนถึงโรงจอดรถและมุ่งหน้าขับออกไปเพื่อกลับบ้าน

 

โดยปกติแล้วจะกลับพร้อมกับพัค อูจินเพราะยังไงก็อาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่เพราะวันนี้เด็กหนุ่มเจอปัญหาหนักเลยให้กลับบ้านไปก่อน ตัวเขาก็เลยได้ขับคนเดียวแบบนี้ยังไงละ

 

ภายในรถยนต์คันหรูยังเต็มไปด้วยความเงียบมาตลอดครึ่งทางที่ขับ ก่อนที่มือแกร่งจะเอื้อมไปกดเปิดเพลงคลอเบาๆ เพราะถนนที่ดูเงียบไม่ค่อยมีรถขับเคลื่อนไปมาบวกกับแสงไฟยามค่ำคืนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเหงาเปลี่ยวใจ

 

การอยู่คนเดียวมันก็ดี แต่บางทีมันก็เหงา

 

เอี๊ยด!!!!

 

มินฮยอนเบรกรถแทบไม่ทันเมื่ออยู่ๆ ก็มีรถอีกคันขับปาดหน้ามาด้วยความเร็วจนแทบจะชนประสานกันถ้าหากเขาตั้งตัวไม่ทันจนได้เลี้ยวหักหลบไปเสียก่อน หัวใจชายหนุ่มยังคงเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอกเพราะความตกใจจากเหตุการณ์เมื่อครู่ นี่มันนาทีชีวิตเลยนะ! จริงๆ เขาก็ขับรถมาดีๆ อยู่หรอกนะ แต่ไอ้รถอีกคันนี้นี่สิ

 

ร่างสูงเปิดประตูลงไปจากรถเพื่อไปจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้น และเมื่อเห็นว่ารถอีกคันก็เบรกลงอีกด้านไปแล้วก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็ไม่มีใครเป็นอะไร แต่มันก็ต้องพูดกันให้รู้เรื่องสะหน่อยแล้ว

 

ทำไมขับรถแบบนี้ละครับ”

 

ทันทีที่เห็นผู้ชายจากรถอีกคันเดินลงมาก็รีบตรงเข้ามาถามทันที ดูจากท่าทางแล้วผู้ชายคนนี้คงจะเด็กกว่าเขาสักสองสามปีได้ ดูจากหน้าตาก็น่าจะเป็นชาวต่างชาติไม่รู้เหมือนกันว่าจะเข้าใจภาษาที่เขาพูดออกไปไหม

 

ขอโทษครับ ผมรีบ”

 

เด็กหนุ่มว่าพร้อมกับก้มตัวขอโทษขอโพยไปยกใหญ่ มินฮยอนรู้สึกโล่งใจทั้งที่เด็กคนนี้ฟังที่เขาพูดรู้เรื่องและเข้าใจ และดูไม่เป็นเด็กขี้โวยวายดูมีสัมมาคารวะกว่าที่คิด แต่ดูจากการแต่งตัว และกลิ่นของแอลกอฮอล์ที่ลอยมาเตะจมูกเบาๆ แล้วท่าทางจะพึ่งกลับมาจากเที่ยวกลางคืน

 

ดื่มหนักมาหรือเปล่าน้องชาย ไม่ควรขับรถเร็วแบบนี้นะมันอันตราย” มินฮยอนเตือนด้วยความหวังดี เด็กหนุ่มได้แต่พยักหน้ารับเบาๆ พร้อมกับยกมือขึ้นมาเกาหัวเก้อๆ

 

ดื่มมานิดหน่อยครับ แต่ไม่เมา คือผมรีบไปส่ง…”

 

แซม!!!!”

 

เสียงใสแหลมหูตะโกนออกมาดังลั่น หลังจากที่ยื่นหน้าออกมาจากกระจกรถซึ่งพอเด็กหนุ่มเห็นเธอทำเช่นนั้นก็รีบวิ่งกลับไปหาอย่างเร็ว มินฮยอนได้แต่มองตามด้วยความหนักใจ และรู้สึกเหนื่อยใจแทนพ่อแม่ที่มีลูกหนีเที่ยวจนเมามายแบบนี้ หนำซ้ำยังเป็นลูกผู้หญิงแต่กลับไปเที่ยวกลางค่ำกลางคืนกับผู้ชาย

 

อย่าทำแบบนี้ดิ เดี๋ยวตก” พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงก่อนจะค่อยๆ ประคองให้เธอกลับไปนั่งในรถดีๆ แต่ร่างบางกลับไม่ยอมฟังที่พูดยังดื้อรั้นหาเรื่องที่จะออกมาข้างนอกให้ได้ เขาก็ไม่รู้จะห้ามยังไงยกเว้นการเดินตามมาประคองร่างเมามายไม่ให้ล้มลงไป

 

ครายยยย ใครกล้ามีเลื่องกะแซมห๊า!”

 

เดินออกมาโวยวายอย่างไม่เกรงกลัว สารร่างที่เดินไม่ตรงตามประสาคนเมากับท่าทางน่ารำคาญไร้สติสตังกำลังทำให้ร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเกิดความรู้สึกอยากจะเดินหนีออกไปไกลๆ

 

 

เกลียดจริงๆ เลยพวกผู้หญิงที่ไม่รู้จักดูแลตัวเองแบบนี้

 

จากการแต่งตัวก็พอจะเดาออกว่าเป็นผู้หญิงยังไง

 

จริงๆ ก็ไม่ได้อยากตัดสินคนจากการแต่งตัวเท่าไหร่หรอก แต่ไอ้แบบว่าใส่เดรสเปิดไหล่สั้นขึ้นมาเหนือเข่าพร้อมกับการแต่งหน้าแต่งตาที่ดูจัดจ้านเกินวัย หนำซ้ำยังกินเหล้าจนเมามาย แล้วยังเที่ยวกับผู้ชายดึกๆ ดื่นๆ อีก นี่มันยังไม่ชัดเจนพออีกงั้นเหรอ

 

ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกสงสารคนที่เป็นพ่อแม่

 

หญิงสาวเดินโซซัดโซเซเข้ามาหาชายหนุ่มอย่างต่อเนื่องถึงแม้ว่ามินฮยอนจะพยายามถอยห่างออกไปหลายก้าวแล้วก็ตาม แต่ก็ยังไม่วายมีมือของเธอเข้ามาเกาะแกะให้รู้สึกรำคาญใจ

 

นายเหลอ ที่มาทำแซมห๊า!”

 

กระชากคือเสื้อชายหนุ่มอย่างแรงพร้อมกับพูดด้วยความไม่รู้ตัว กลิ่นของแอลกอฮอล์ยังเหม็นหึ่งไปทั่ว มินฮยอนพยายามหันหน้าออกไปทางอื่นและพยายามจะแกะมือเธอออก โดยไม่คิดต่อเถียงกับเธอแต่ก็ดูท่าว่ามือนั้นจะติดแน่นเสียเหลือเกิน

 

 

"Shit! "

 

 

คำหยาบคายที่ถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากบางทำให้มินฮยอนมีสีหน้าไม่พอใจ เธอเป็นเด็กแต่คำพูดคำจากลับดูหยาบคายอย่างไม่น่าเชื่อ

 

 

ให้ตายเถอะ! นี่มันเรื่องบ้าอะไร

 

ฮันนี่พอเถอะ” เด็กหนุ่มพยายามเข้าไปดึงตัวเธอให้ห่างออกมา แต่กลับถูกเธอผลักออกไปข้างหลังแทน

 

ไม่ต้องกลัวแซม เดี๋ยวเพ่จัดการเอง หนายขอดูหน้าหน่อยเซ่!”

 

มือบางกระชากคอเสื้อชายหนุ่มแรงๆ อีกครั้งก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปหาพร้อมกับลืมตาขึ้นมามองหน้าเขาชัดๆ โดยที่มินฮยอนยังคงยืนนิ่งปล่อยให้เธอได้รุ่มร่ามเข้ามาใกล้มากจนเกินเหตุ ใกล้ในแบบที่เรียกว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้เข้าใกล้เขามากขนาดนี้มาก่อน

 

แต่ทำไมมันจะต้องเป็นยัยขี้เมานี่ด้วยละ!

 

เฮ้ย!”

 

ด้วยตากลมเปิดกว้างขึ้นมาทันทีพร้อมกับอุทานขึ้นมาเสียงตกใจ ราวกับคนตรงหน้านั้นได้เรียกสติของเธอกลับมาได้ชั่ววูบและไม่กี่วินาทีต่อมาร่างบางก็เริ่มมีอาการกระอักกระอ่วน ก่อนที่ทุกสิ่งอย่างที่อยู่ภายในท้องมันจะดันขึ้นมาข้างบนพร้อมกัน และพุ่งออกมาใส่จนเต็มเสื้อของชายหนุ่ม

 

ซามูแอลมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจและคาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ ในขณะที่คนที่ตกเป็นเหยื่อของผู้หญิงคนนี้ก็มีอาการไม่แตกต่างกัน

 

 

แต่มันคงจะเป็นความรู้สึกที่แย่กว่าอยู่หลายเท่า...

 

ทำไม ทำไม! ยัยนี้ต้องมาอ้วกใส่ด้วยละ!!!!

 

ผู้ชายที่รักสะอาดจนเข้าสายเลือด แล้วพอวันหนึ่งมีใครก็ไม่รู้มาอาเจียนใส่แบบนี้คิดว่าเขาจะรู้สึกยังไง

 

ที่รู้ๆ คือความ โกรธ...

 

โมโห

 

เจ็บใจ

 

และที่สำคัญ

 

สกปรก!

 

!!!

 

โว้ยยย นี่มันวันซวยบ้าอะไรเนี่ย!

 

 

 

 



ตอนแรกจ๊ะเธอออ หลงพี่ฝ่ากันไหมเอ่ยย
อะไรจะละมุนขนาดนั้นคุณ
หล่อแบบหล่อมากเว่อ
แล้วนี่พี่แกมาเจออะไร
???
โอ๊ยยย มันก็พีคๆงงๆนิ้สนึงเนาะ
ทายสินางเอกเป็นคนยังไงเอ่ย
55555
ฝากติดตามด้วยเด้อ
สนุกไม่สนุกก็คอมเม้นมานะก๊ะ
ไปละเด้อ รักรีดดด เสมอ 

          
  

    B
E
R
L
I
N
  
 
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

611 ความคิดเห็น

  1. #595 야나 (@xizz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 14:19

    มาตามกันต่อนะคะ ... จะเรื่องไหนๆ ก็ร้ากก

    #595
    0
  2. #575 กระถางต้นไผ่ (@iamoumaim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 18:28

    คนไหนคือนางเอกนะ

    #575
    0
  3. #573 Anny-Sweet (@Anny-Sweet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 20:53
    อูจินก็หล่อนะ!!!! ทำไมว่าอูจินได้ไง งอลลล ชอบมากๆๆๆๆๆ
    #573
    0
  4. #287 Sona1 (@bammie1a) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:33
    วงวารพี่ฝ่าปะคะ5555555
    #287
    0
  5. #49 pcypcwas (@pcypcwas) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:22
    โอ้ยยยยยชอบบบ รอพี่ฝ่าบทนี้มานานแล้ว555
    #49
    0
  6. #23 fahorine. (@JinJin_FahhFahh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 13:43
    พี่มินฮยอนอย่าว่าอูจินนะ!!!! พี่จะบอกว่าลูกค้าคือพระเจ้ามันก็ถูก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นพระเจ้าซะทุกคนป่ะ ดูอย่างอิเจ๊คนนั่นก็รู้อ่ะ เห็นหน้าคนหล่อหน่อยไม่ได้หน้ามือเป็นหลังมือเลยนะคะ เดี๋ยวก่อน นอกเวลางานเจอยัยเจ๊นี่ที่ไหนจะไปตามตบ!! / เงาแค้นแทนพัคอูจิน 55555
    ปล. พี่ฝ่ามีคิ้วด้วยคะ นุสงสัยจังเยย ‘^’
    #23
    0
  7. #17 misshyong (@misshyong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 19:35
    วงวาร 5555555
    #17
    0
  8. #15 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 07:54
    เอ่า น่าเห็นใจคุณฮวังเค้านะคะ 555555
    #15
    0
  9. #14 KHUNDAN (@KHUNDAN) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 04:44
    สนุกมาก มาต่อเร็วๆนะค้า
    #14
    0
  10. #12 desiny2520 (@desiny2520) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 00:03
    เค้าเข้าใจไรท์ค่ะ หลงพิเขามาตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว ปีนี้ยังไม่เลิกหลงเลยค่ะฮือออออ เรียกได้ว่าในโทรศัพท์มีรูปสามพันกว่ารูป เป็นรูปพิฝ่าไปแล้วสามพัน5555555 เป็นบุคคลที่ตรงสเปคเค้าทุกอย่างเลยจริงๆค่ะ แต่พิฝ่าเค้าเกือบเพอร์เฟคแล้วค่ะไรท์ ขำแบบออกรสตอนไรท์บรรยายความหล่อของพิฝ่า 'องค์ประกอบบนใบหน้าทั้งคิ้วหนาเข้ม' โอ้ยยยยย555555555 พิเขียนคิ้วใช่มั้ยเรื่องนี้ฮืออออ รักหลอกจึงหยอกเล่นนะคะ55555 รักพิฝ่าเกินกว่าใครอยู่แร้วค่ะ
    สรุปนางเอกคือใครงะ งงๆ ใช่คนเดียวกันมั้ยน้อ ยูอากับผญที่อ้วกใส่พิฝ่า น่าติดตามมากเลยว่าจะมาลงเอยกันยังไง รอน้าาาาาาอยากอ่านแร้ว
    #12
    1
    • #12-1 PDLai (@PDLai) (จากตอนที่ 1)
      3 เมษายน 2561 / 00:08
      พิฝ่าสักคิ้วมาแล้วจ้า ขอบคุณที่ทำให้ขำ โอ๊ยยย มาติดตามต่อเด้อ
      #12-1
  11. #11 Baby ChaeHyun♡ (@LeeMameaw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 22:37
    สงสารพี่แก5555. รอค่า
    #11
    0
  12. #10 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 22:17
    โอ๊ย55555555555555555555555555555 สงสารพี่ฝ่าาาาาาา
    #10
    0
  13. #9 noeyneeSEO (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:58
    แต่งต่อนะคะ อย่าเทน้าาา รอทุกวันเลยย🙏💞💕💝💖💗
    #9
    0