FIC MINHYUN x YOU : MY SWEET LOVER [END]

ตอนที่ 18 : LOVER' 18 : ความกล้าที่หายไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    12 ต.ค. 61

18




       

 

หลังจากที่ได้ยินเรื่องนั้นจากปากของอูจิน ฟางหลินก็รีบเดินตรงมาที่ห้องของมินฮยอนอย่างไม่มีรอสิ่งใดอีก เพราะรู้ดีว่าสิ่งที่ควรจะทำมากที่สุดในตอนนี้ก็คือการกลับเข้าไปขอโทษชายหนุ่ม กล่าวคำขอโทษที่เธอเคยพูดจาไม่ดีกับเขา

 

ละอายใจไม่น้อยหนำซ้ำยังอายจนไม่อยากมาพบหน้า เพราะสิ่งที่เธอทำกับเขาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนมันร้ายแรงและน่าจะกระทบจิตใจของคนคนหนึ่งมากพอ เธอบอกว่าคำขอโทษของเขามันน่ารำคาญ ไม่น่าฟังและเธอไม่อยากได้ยิน นั่นทำให้เธอกลัวว่าการที่เธอเข้าไปขอโทษเขาครั้งนี้จะโดนตอบกลับมาเช่นนั้น

 

ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ นั่นแหละ เธอจะรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดที่แท้จริง ที่เธอได้ทำไว้กับเขา…

 

ยิ่งการมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องเธอก็ยิ่งกลัวและใจสั่นมากขึ้นทุกที แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ต้องกล้าที่จะเผชิญหน้าและยอมรับผลของมันให้ได้ ในเมื่อเป็นคนจุดไฟจนลุกโชนลามไหม้ไปทั่วก็ต้องเป็นเธอเองที่ต้องดับมัน

 

ไม่ว่าการขอโทษครั้งนี้ผลจะออกมาเป็นเช่นไร เธอก็ต้องยอมรับมันให้ได้ เพราะมันคือความจริง ที่ไม่มีทางหลีกเลี่ยง…

 

ประตูห้องถูกเปิดออกเบาๆ เพราะฝีมือของคนตัวเล็กก่อนที่เธอจะได้ย้ายกายเข้ามาในห้องที่ยังมืดสนิท เจ้าของห้องไม่ได้เปิดให้ไฟในห้องมันสว่างไสวมากพอ และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอประหม่าและรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาทันที ข้างนอกนั่นฝนก็กำลังตกหนัก บรรยากาศอึมครึมเช่นนี้ทำให้รู้สึกกลัวขึ้นมาแปลกๆ

 

แต่แล้วความคิดเหล่านั้นก็ค่อยๆ เลือนหายไปเมื่อดวงตากลมมองไปที่ประตูระเบียงของห้องแล้วเห็นร่างสูงยังยืนค้ำอยู่กับบานประตูคล้ายกำลังมองฝนฟ้าที่กำลังกระหนำลงมา เขาเงียบเงียบจนเธอรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านมาจากตัวของเขา ร่างบางเดินเข้าไปใกล้ด้วยความกล้าและกลัวที่เกิดขึ้นในจิตใจพร้อมๆ กัน

 

หยุดมองแผ่นหลังกว้างขวางตรงหน้าก่อนที่ดวงตากลมจะหลับลงเบาๆ แล้วปล่อยให้น้ำตารินไหล ยิ่งมาอยู่ตรงนี้ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บและละอายใจจนไม่รู้ว่าจะเริ่มขอโทษเขาเช่นไร

 

จนกระทั่ง

 

แขนเรียวเล็กโอบกอดรอบตัวชายหนุ่มจากทางด้านหลัง ก่อนที่ร่างกายบอบบางจะเดินเข้ามาประชิดแผ่นหลังกว้างตามด้วยใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาจะซบลงแผ่วเบาที่แผ่นหลังอบอุ่นนั่น ไร้เสียงสะอื้นของเธอแต่กลับเต็มไปด้วยความเงียบ เงียบมากพอที่จะได้ยินเสียงลมหายใจที่เหมือนจะโรยรินลงไปทุกที

 

คนที่ถูกโอบกอดละสายตาจากหยาดฝนตรงหน้าแลมองคนด้านหลังเพียงหางตา ก่อนจะหันไปมองหยาดฝนที่หล่นพลันลงมาในค่ำคืนหนาวเหน็บ แต่เพราะอ้อมกอดเล็กๆ ของเธอกลับทำให้เขารู้สึกอุ่นใจมากขึ้น

 

ทั้งที่ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าที่เธอเข้ามาทำเช่นนี้ด้วยนั้นมีจุดประสงค์ใด

 

พี่มินฮยอนคะ…” เสียงใสที่กล่าวอย่างสั่นระริกแต่ในขณะเดียวกันน้ำเสียงนั้นก็ดูออดอ้อนราวกับจะร้องขอบางอย่างจากเขา

 

“…” ซึ่งเขายังยืนเงียบรอให้เธอได้บอกถึงความต้องการก่อน ไม่ใช่ว่าเมินเฉยทำเย็นชาใส่ ไม่เลย…เขาไม่เคยคิดที่จะทำเช่นนั้น เขามีเหตุผลและเข้าใจทุกอย่างมากพอ

 

ขอโทษนะคะ ขอโทษที่ไม่ฟัง ขอโทษที่ดื้อ ขอโทษที่เอาแต่ใจ ขอโทษที่ไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของพี่เลย”

 

ทุกคำพูดของเธอเขาได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ ไม่ได้นึกแปลกใจหรือสงสัยที่เธอพูดคำขอโทษเหล่านั้น และเขาไม่คิดจะสวนกลับออกไปด้วยถ้อยคำที่มันทำร้ายจิตใจของเธอ คำที่ขอโทษย่อมพูดด้วยความสำนึกผิดและมันออกมาจากหัวใจเสมอ

 

ขอโทษทำไม…”

 

ฉันไม่รู้ว่าที่ผ่านมาพี่ต้องเจออะไรมาบ้าง ฉันเอาแต่ว่าคนรักเก่าของพี่ทั้งที่ไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย ฉันทำร้ายจิตใจของพี่คนที่สูญเสียฉันเข้าใจดีว่ามันเป็นยังไง แต่ฉันก็ยังทำ” เสียงใสที่พูดไปสึกสะอื้นไปมันยากเหลือเกินที่จะควบคุมตัวเองในตอนที่กำลังร้องไห้ให้พูดจารู้เรื่องมากพอ

 

คนไม่รู้ ไม่ผิดหรอก” พูดด้วยความรู้สึกที่ยังเสียใจ เขาอยากจะเป็นคนบอกเรื่องนี้กับเธอเองแต่เธอกลับไม่ฟัง และในวันที่เธอรู้ก็ยังรู้มาจากปากของคนอื่น

 

แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับการที่เธอกลับมาหาเขาหรอก

 

คนไม่มีเหตุผล ยังไงก็ผิดอยู่ดี”

 

เธอยอมรับอย่างไม่ลังเลว่าตัวเองนั้นผิดอยู่เต็มประตู ผิดตั้งแต่การเอาความรู้สึกตัวเองมาเป็นที่ตั้งและไม่ใส่ใจคนอื่น คนที่เขาเป็นห่วงเธอจนเรื่องมันเลยเถิดและบานปลายมามากขนาดนี้ จนอะไรๆมันกำลังจะแย่และพังลงต่อหน้าต่อตา ทั้งที่เธอแทบจะไม่รู้ตัวเลยว่าทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะเธอ

 

อย่าโทษตัวเอง” แน่นอนว่ามินฮยอนไม่ได้คิดจะต่อว่าเธอเลยสักนิด เขายังคงแอบหวังว่าลึกๆ แล้วเธอต้องเข้าใจเขาในที่สุดแม้ว่าตอนที่เธอผลักเขาออกไปจากห้องตอนนั้นความหวังมันจะริบหรี่ก็ตามที แต่จะต้องสนใจอะไรอีกในเมื่อตอนนี้เธอกลับมาเป็นเธอคนเดิมแล้ว

 

พี่จะให้อภัยคนอย่างฉันไหมคะ”

 

ให้สิ” คำพูดที่เปล่งออกมาอย่างง่ายดายทำให้เธอเกิดความไม่เข้าใจ เธอทำผิดมากมายขนาดนี้แต่มินฮยอนกลับยอมให้อภัยเธออย่างง่ายดาย เขาดูไม่เคืองโกรธและไม่ดุด่าเธออย่างเช่นแต่ก่อน

 

ทำไมพี่ไม่ดุด่าฉันละคะ ด่าสักนิดก็ยังดี เผื่อมันจะทำให้ฉันรู้สึกผิดน้อยลงมากกว่านี้”

 

ด่าไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก”

 

ทำไมต้องทนขนาดนี้ด้วยคะ”

 

ก็ไม่อยากให้ไปไหน อยากให้อยู่ด้วยกัน”

 

เธอไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองนั้นสำคัญกับเขามากมายเพียงไร จนกระทั่งวันนี้วันที่เธอเข้าใจทุกอย่างที่มีอยู่ในใจมินฮยอนเป็นอย่างดี เธอถึงได้รู้ว่าคำพูดของเขาเมื่อครู่มันมีความหมายมากมายแค่ไหน แม้ไม่เห็นใบหน้าและสายตาของเขาแต่เธอกลับรับรู้ได้เป็นอย่างดีจากฝ่ามืออุ่นที่ยกขึ้นมาวางเบาๆ บนมือของเธอที่โอบกอดเขาอยู่

 

โอ๊ย!” เผลอบีบมือเล็กอย่างไม่ได้ตั้งใจแต่เพราะแผลที่เกิดขึ้นมาเมื่อครู่ที่เธอเป็นคนสร้างมันเองกับมือยังใหม่มาก แต่มีอะไรมากระทบก็ทำให้เจ็บขึ้นมาได้แล้ว และทันทีที่เขาได้ยินเสียงร้องของเธอ เขาก็รีบหันมามองร่างบางโดยเร็ว

 

ไปโดนอะไรมา” เอ่ยถามด้วยความร้อนใจหลังจากที่เห็นผ้าพันแผลสีขาวสะอาดที่พันอยู่รอบข้อมือของเธอ สายตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความห่วงใย และกังวลใจเพียงเพราะเห็นเธอเจ็บ

 

อ๋อไม่เป็นไรหรอกค่ะมันนิดเดียวเอง” ตอบออกไปเพื่อไม่ให้เขาเป็นกังวล แต่มินฮยอนก็คือมินฮยอนเขาเป็นห่วงเธอมาก และอยากรู้

 

แล้วไปโดนอะไรมา”

 

แก้วบาดค่ะ”

 

ที่ไหน?”

 

เมื่อกี้ ที่สวนค่ะ ตอนไปคุยกับอูจิน…” มินฮยอนยังคงมองหน้าเธอนิ่งและเมื่อพึ่งพูดบางสิ่งออกไปทำให้เธอต้องรีบแก้ตัวใหม่

 

คือไม่ได้ไปแอบจีบกันอะไรพวกนั้นนะคะ คือจริงๆ แล้วฉันจะไปบอกแม่พี่ว่าจะกลับบ้าน แต่ได้ยินเรื่องที่ท่านคุยกับพี่ก่อน แล้วไม่รู้ว่าจะไปถามใครก็เลยไปถามอูจินค่ะ”

 

ไม่อยากผิดสัญญานั่นคือสิ่งที่ทำให้เธอต้องอธิบายทุกอย่างให้เขาฟัง

 

แล้วมันเกี่ยวกับแผลบนข้อมือตรงไหน”

 

ก็ขู่อูจินนี่คะ ถ้าเขาไม่เล่าจะเอาแก้วกรีดมือตัวเอง” พูดด้วยความกลัวก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาของเขา

 

บ้า! มีที่ไหนมากรีดข้อมือตัวเองเล่น ที่หลังอย่าทำนะ” ครั้งนี้เขาต้องดุเธอจริงๆ เพราะมันเกินไป การทำร้านตัวเองเพื่อขู่จะเอาความจากใครมันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง

 

ไม่อย่างนั้นก็คงไม่รู้ว่าตัวเองเข้าใจพี่ผิด”

 

เรื่องนั้นมันเทียบไม่ได้กับความปลอดภัยของเธอหรอก”

 

ยิ่งเขาแสดงความเป็นห่วงกับเธอมากเท่าไหร่เธอกลับยิ่งรู้สึกผิดต่อชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น ไม่น่าพูดจาเช่นนั้นกับเขาเลย

 

ในเมื่อกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว งั้นก็ควรทำปัจจุบันนี้ให้ดีที่สุด

 

พี่มินฮยอนคะ เรื่องสัญญาระหว่างเราฉันขอโทษนะคะ เรามาสัญญากันใหม่ไหมคะ ครั้งนี้ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำผิดกับพี่อีก”

 

คนตัวสูงกว่ามองตอบร่างเล็กด้วยแววตาอ่อนโยนก่อนจะยกฝ่ามืออบอุ่นขึ้นมาวางบนศีรษะเล็กแล้วโยกย้ายเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

 

ไม่ต้องสัญญาแล้ว” คำพูดของเขาทำให้ดวงตากลมเกิดความสงสัยและไม่เข้าใจ เผลอคิดไปต่างๆ นานาว่าเขาอาจไม่เชื่อใจเธอแล้วถึงได้ไม่ยอมให้สัญญาอีกครั้ง

 

ทำไมคะ”

 

เรื่องนั้นไม่ต้องสัญญาแล้ว แต่พี่แค่อยากขอเราเรื่องหนึ่งได้ไหม”

 

ได้สิคะ เรื่องไหนล่ะบอกมาเลย”

 

ต่อไปนี้ห้ามหายไป ห้ามออกไปจากชีวิตพี่ ต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้นานๆ”

 

คำพูดของชายหนุ่มทำให้ใบหน้าหวานยิ้มเขินก่อนที่เธอจะพยักหน้ารับเบาๆ และเอ่ยตอบเสียงใส

 

ค่ะ ฉันสัญญาว่าจะอยู่กับพี่…” มือบางที่จับมือชายหนุ่มขึ้นมาเกี่ยวก้อยด้วย และนั่นทำให้เธอต้องชะงักไปเมื่อพึ่งนึกบางอย่างขึ้นได้

 

โอ๊ะ! สัญญากับพี่มินฮยอนต้องไม่เกี่ยวก้อยใช่ไหมคะ”

 

เขาพยักหน้ารับในสิ่งที่เธอกล่าวเบาๆ เธอหยุดมองใบหน้าชายหนุ่มนิ่งๆ และสายตาที่กำลังเกิดความลังเลขึ้นมานิดๆ แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาปลายเท้าเล็กก็เขย่งขึ้นสูงเพื่อไปจุมพิตริมฝีปากแกร่งของคนตัวสูงในทันที

 

ดึกแล้วเนอะ ไปนอนดีกว่าเนอะ” แสร้งทำเป็นหัวเราะกลบเกลื่อนความเขินและความอายที่พูดขึ้นมาจนเต็มใบหน้า ก่อนจะหันหลังหนีชายหนุ่มแต่ความไม่ทันระวังหรืออะไรก็ตามแต่ทำให้ร่างบางเซ่อซ่าจนแทบจะสะดุดล้ม

 

เฮ้ย!”

 

ไม่เป็นไรค่ะ! ไม่เป็นไร…” เธอรีบยันกายลุกก่อนจะหันมาตอบและยิ้มให้กับชายหนุ่มราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ทั้งที่ในใจนั้นอายจนทำตัวไม่ถูกแล้ว ไม่เป็นตัวของตัวเองซ้ำยังทะเล่อทะล่า

 

ยัยฟางหลิน!

 

40%

 

ในเช้าวันใหม่เมื่อฟ้าหลังฝนทุกอย่างย่อมสดใสมากกว่าทุกครั้ง แสงแดดส่องสว่างเข้ามาในห้องนอนกว้างขาวสะอาดหลังจากที่ผ้าม่านสีเรียบที่บดบังระเบียงกระจกขนาดใหญ่ถูกเลื่อนให้ไปอยู่ด้านข้างจนหมด ภาพในกระจกสะท้อนเงาของหญิงสาวที่กำลังเหม่อมองใบหน้าตัวเองผ่านเงาสะท้อนตรงหน้า หน้าตาเรียบนิ่งและไร้แววความคิด

 

หิวข้าวจัง” พึมพำเสียงเบาก่อนจะถอนหายใจออกมา นี่ก็ไม่ใช่เวลาเช้าอะไรแต่นี่มันเกือบจะสิบโมงแล้วด้วยซ้ำ แต่ทว่าเธอยังหมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน ไม่ใช่ว่าตื่นสาย แต่เพราะไม่กล้าเธอถึงได้ยังนั่งนิ่งอยู่ตรงนี้มานานสองนาน

 

ไม่กล้าที่ว่านั้นไม่ใช่เรื่องอื่นใด นอกจากวีรกรรมสุดหาญกล้าที่กระทำไปเมื่อวาน เธอเอาแต่คิดถึงมันหลังจากที่กลับมาถึงห้องฝ่ามือเล็กยกมาตีริมฝีปากตัวเองไปหลายทีแล้วด้วยซ้ำ เพราะความกล้าที่มีมากจนเกินเหตุในเวลานั้นที่ดันไปขโมยจุมพิตจากคนตัวสูง

 

แปลกนักเธอไม่ใช่คนไม่กล้า เพราะเธอเป็นคนที่ไม่เคยอายไม่ว่าเรื่องอะไร แต่กับมินฮยอนเขาคือข้อยกเว้น ร่างกายมันอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงทุกครั้งที่พบเจอกับสายตาคู่นั้น เธอเหมือนคนที่สูญเสียความกล้าเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับเขา แต่เมื่อวานนี่สิ

 

เป็นบ้าอะไรนะ

 

ก็หวั่นกลัวอยู่นิดๆ ว่าเขาจะมองเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่รักนวลสงวนตัว ที่เป็นฝ่ายรุกเข้าหาผู้ชายก่อน

 

แต่พอมาคิดดูดีๆ เรื่องนี้ก็ไม่เห็นจะต้องใส่ใจ เพราะเธอไม่เคยเรียบร้อยมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว และมินฮยอนก็คงจะมองเธอเป็นแบบนั้น

 

นั่นสินะถ้าเขาชอบที่เธอเป็นเธอก็ไม่เห็นต้องเปลี่ยนอะไร

 

ถ้าอย่างนั้นก็ลงไปทานข้าวเถอะ!

 

คิดได้เช่นนั้นก็เปิดประตูออกมาจากห้องนอนโดยเร็ว ก่อนที่ความตกใจสุดขีดจะเกิดขึ้นมาตามหลังเมื่อดวงตากลมหันมาเห็นชายหนุ่มที่อยู่ห้องฝั่งตรงข้ามยืนพิงบานประตูจ้องมองมาที่เธอ ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเขาอยู่แบบนี้มาตั้งแต่ตอนไหน

 

พอเห็นหน้าเขาแล้วเหมือนความกล้าได้โดนสูบหายไปจากตัวอีกครั้ง

 

ไม่ได้! แกต้องกล้าให้มากๆ ฟางหลิน เป็นตัวของตัวเองเข้าไว้!

 

พี่มินฮยอน มาทำอะไรตรงนี้คะ”

 

ก็ไม่เห็นลงไปทานข้าว จะมาตาม”

 

แล้วทำไมพี่ไม่เคาะประตูเรียกละคะ มายืนอยู่แบบนั้นทำไม”

 

กำลังจะเคาะ แต่ได้ยินเสียงก็เลยถอยออกมา”

 

หูดีชะมัด

 

ตื่นสายเหรอ”

 

เปล่าค่ะ แค่ยังไม่ค่อยหิว”

 

จะสิบโมงแล้วนะ ไม่หิวแน่เหรอ”

 

หิวจะตายอยู่แล้วต่างหาก

 

แน่นอนว่าเธอไม่อาจะปกปิดความจริงของตัวเองเอาไว้ได้ ปากบอกไม่แต่ใบหน้านั้นดูก็รู้ว่าเริ่มไม่ไหว ร่างกายต้องการอาหาร ซึ่งมินฮยอนก็ใช่ว่าจะดูไม่ออก ไม่มีอะไรที่เธอปกปิดเขาได้หรอก

 

 

วันนี้อยากทานอะไร”

 

เขาเอ่ยถามหลังจากที่พาเธอเดินกลับเข้ามาในห้องครัว วันนี้ก็คงต้องเป็นเขาที่ทำอาหารให้เธอทาน ใบหน้าสวยครุ่นคิดเพียงครู่ก่อนจะพูดบางอย่างออกไป และนั่นทำให้เขาถึงกับชะงักสีหน้า

 

ทานข้าวไข่เจียวค่ะ”

 

คำพูดของเธอทำให้เขาชะงักจนต้องหันมามองตอบ เมนูง่ายๆ แค่นี้เนี่ยนะที่บอกว่าอยากทาน อย่างเธอต้องอยากทานอะไรที่มันล้ำๆ แปลกๆ ไม่ใช่หรือไง

 

ข้าวไข่เจียวเนี่ยนะ?”

 

ค่ะ แต่ไม่ใช่ข้าวไข่เจียวธรรมดานะคะ ต้องเป็นข้าวที่ปั้นเป็นรูปหมีนอนหลับ แล้วก็มีผ้าห่มไข่เจียวทับอีกที” พูดจบก็หันมายิ้มให้ชายหนุ่ม และนั่นทำให้ความคิดของมินฮยอนนึกไปไกลถึงใครบางคนที่เขาเคยรู้จักเมื่อนานมาแล้ว

 

นานมากนานเหลือเกิน

 

แล้วเธอไปรู้เมนูนี้มาจากไหนกัน

 

แต่ทำไมนะรอยยิ้มของเธอถึงได้คลับคล้ายคลับคลากับคนที่เขาเคยรู้จักราวกับเป็นคนคนเดียวกัน มินฮยอนหยุดมองใบหน้าของเธอเนิ่นนานอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนและในขณะนั้นก็นึกถึงใครคนนั้นไปด้วย มันยากนะที่ต้องรื้อฟื้นสิ่งที่เคยเกิดขึ้นนานมากแล้วและแทบจะจดจำอะไรไม่ได้เลย

 

ทำให้ทานหน่อยสิคะพี่มินฮยอน”

 

ไปรู้มาจากไหน”

 

มีคนเคยทำให้ทานค่ะ”

 

เขาเป็นใคร ชื่ออะไร”

 

เป็นรุ่นพี่สมัยฉันเรียนมัธยมต้นค่ะเขาชื่อฮวัง มินฮยอนค่ะ”

 

คำพูดของเธอทำให้เขาเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาและเรื่องในวันนั้นก็หวนกลับเข้ามาในหัวสมองของเขาอีกครั้ง มันฉายภาพที่เขาเคยทำอาหารให้เด็กคนหนึ่งที่ถูกเพื่อนแกล้งและในวันนั้นเขาได้เห็นรอยยิ้มของเธอหลังจากที่เธอร้องไห้ รอยยิ้มนั้นสดใสเสมอ

 

ซึ่งเมื่อเขาเห็นรอยยิ้มของร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้า ทำให้รู้ว่าเป็นคนคนเดียวกัน

 

เขายังแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยด้วยซ้ำ

 

เธอเป็น…”

 

จำไม่ได้ละสิ”

 

ใครมันจะไปจำได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้ ถ้ามองจากภายนอกไม่มีใครหรอกที่จะจำฟางหลินสมัยนั้นได้ ตอนที่เขาเห็นครั้งแรกก็เป็นแค่เด็กน้อยขี้แยร้องไห้จนหน้าแดงหนำซ้ำหน้าเธอยังแพ้อีก ไม่ใช่แค่นั้นตัวเธอยังอวบอ้วนตุ้ยนุ้ยแก้มย้อยไม่ใช่เล่น แล้วดูตอนนี้มันคนละเรื่องกันเลย

 

แต่สิ่งที่เขาคิดว่ามันยังเหมือนเดิมตั้งแต่ตอนนั้นที่น่าจะเป็นนิสัย ความดื้อรั้นที่เผยให้เห็นตั้งแต่ตอนนั้น แม้จะเป็นเพียงน้อยนิดที่เขาได้เห็นแต่มันก็ทางเดียวกันกับเธอในตอนนี้เลย มิน่าล่ะตลอดเวลาที่เขาอยู่กับเธอถึงได้ชอบคิดอะไรแปลกๆ คิดว่าเธอเหมือนใครคนหนึ่ง

 

ซึ่งเขาจำไม่ได้ จนกระทั่งวันนี้

 

น่าแปลกที่เราเคยรู้จักกันมาก่อน หรือมันอาจจะเป็นโชคชะตานั่นไม่มีใครรู้

 

เดี๋ยว แล้วทำไมไม่บอกตั้งนาน”

 

จะบอกได้ยังไงละคะ ตั้งแต่วันแรกที่เจอกันพี่ก็ด่าฉันยับขนาดนั้น แถมยังเกลียดขี้หน้าฉันอย่างกับอะไร จะบอกตอนไหนละ”

 

ถ้าตอนนั้นเราเรียนโรงเรียนเดียวกัน แล้วทำไมพี่ไม่เคยเห็นหน้าเธอเลย”

 

แหม คนมันไม่สวยนี่ตอนนั้น จะกล้าออกมาให้พี่เจอได้ยังไงล่ะ อายแย่เลย แค่ไปเรียนแล้วเพื่อนแกล้งก็แย่พอแล้ว แต่ฉันแอบมองพี่ทุกวันเลยนะ”

 

แล้วทำไมไม่เข้าไปหาล่ะ”

 

ก็บอกว่ายังไม่สวยไง พี่นี่!”

 

แล้วไปทำยังไงหน้าถึง…”

 

ตอนจะขึ้นมัธยมปลายฉันขออาม่าย้ายไปอยู่เมืองนอกกับป๊าค่ะ อยู่นี่ก็โดนเพื่อนล้อมันไม่มีกะจิตกะใจเรียน แล้วเหมือนฉันจะถูกกับบรรยากาศที่นั่นด้วยก็เลยรักษาจนหาย พอเราเริ่มโตก็ต้องรู้จักดูแลตัวเองถูกไหมคะ”

 

งั้นเหรอแต่พี่ชอบตอนนั้นมากกว่านะ”

 

ทำไมคะ นี่อุตส่าห์ดูแลตัวเองเพื่อที่วันหนึ่งจะกลับมาเจอพี่เลยนะ จะมาบอกว่าชอบตอนนั้นได้ยังไง ไม่จริงหรอกพี่ต้องโกหกแน่ๆ ตอนนั้นอ้วนด้วย แก้มก็ยุ้ย โอ๊ยไม่สวยเลย”

 

เป็นแบบนั้นก็ดี ไม่มีใครกล้าจีบ จะได้อยู่กับพี่แค่คนเดียว” คำพูดของชายหนุ่มทำให้ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อ เธอมองตาเขาด้วยความเขินก่อนจะหลบสายตาคู่นั้นลง

 

พี่พูดจริงเหรอ ถ้าฉันแพ้น้ำที่นี่ขึ้นมาแล้วสิวก็ขึ้นอีก พี่จะยังอยากอยู่กับฉันเหรอ”

 

อือ เดี๋ยวช่วยบีบให้เลย”

 

พี่มินฮยอนบ้า!” เขาพูดเพื่อให้เธอขำและมันก็ได้ผล แต่มือบางกลับยกขึ้นมาตีแขนเขาไปด้วย

 

แล้วถ้าฉันอ้วนมากกว่านี้ แบบเป็นโอ่งเลยอะ หน้าก็กลมๆ บานๆ แก้มไม่ยุ้ยละแต่ย้อยเลย แล้วมีเหนียงด้วย แขนนี่ใหญ่เป็นซุง ขานี่บวมเป็นเป็นขาหมู พี่ยังจะอยากอยู่กับฉันปะ”

 

ตัวเท่าช้าง พี่ก็รัก

 

ไม่ว่าเธอจะสรรหาคำพูดใดๆ ออกมาเพื่อพิสูจน์ใจของเขา ก็ไม่มีวันทำให้ใจที่มันมั่นคงสั่นคลอนขึ้นมาได้หรอก แล้วคำพูดที่บอกไปเมื่อครู่จนทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงก่ำปานมะเขือเทศสุกนั้น ไม่ใช่แค่อยากจะพูดเพื่อเอาใจเธอ หรือว่าพูดให้เธอเขินเล่นเฉยๆ

 

แต่เขาพูดจริง เป็นความจริงที่เขาต้องการจะบอกกับเธอ ไม่ว่าเธอจะอยู่ในรูปร่างไหนหน้าตาเป็นยังไง เธอก็คือฟางหลินเด็กดื้อของเขาอยู่ดี

 

และเขารักเด็กคนนี้

 

 

20.45 น.

 

ทำไมไม่รอไปพรุ่งนี้ละครับแม่เดินทางกลางค่ำกลางคืนมันอันตรายนะครับ แล้วช่วงนี้ก็ฝนตกด้วยถนนก็คงลื่น”

 

เสียงของชายหนุ่มที่พูดขึ้นด้วยความไม่สบายใจในขณะที่กำลังล่ำลากับผู้เป็นแม่ที่กำลังจะเดินทางไปทำธุระนอกบ้านซึ่งไกลถึงต่างจังหวัด ซึ่งคนที่ทำให้แม่ต้องเดินทางในเวลาที่ฉุกละหุกแบบนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากท่านประธานบริษัทตัวดีอย่างคัง ดงโฮ ที่อยู่ๆ ก็มาเร่งรัดให้พาตัวแม่ไปเป็นประธานเปิดโครงการบางอย่างให้

 

ไม่เป็นไรหรอกลูก ไม่ได้ไกลเท่าไหร่ แป๊บเดียวก็ถึง”

 

แม่แน่ใจนะครับว่าจะไม่ให้ผมไปส่ง” จริงๆ ก็อยากจะไปส่งแม่ด้วยตัวเองเพราะรู้สึกว่าทำแบบนี้แล้วจะหายห่วงมากกว่า

 

ลูกอยู่ที่บ้านกับน้องนี่แหละถูกแล้ว” พูดขึ้นก่อนจะปรายตาไปมองฟางหลินที่ยืนอยู่ทางด้านหลังแล้วส่งยิ้มน้อยๆ ให้

 

แม่ไปก่อนนะ เดี๋ยวจะสายเอา”

 

ครับ” มินฮยอนได้แต่มองตามผู้เป็นแม่ไปด้วยความห่วงใยจนท่านได้ขึ้นรถและขับเคลื่อนออกไปจนไกลสุดลูกหูลูกตา ชายหนุ่มถึงได้หันกลับมามองร่างบางที่ยังยืนรออยู่ที่เดิม

 

เข้าบ้านเถอะ”

 

พี่ไม่ต้องเป็นห่วงคุณแม่หรอกค่ะ คุณลุงคนขับรถขับรถเก่งจะตาย จริงไหมอูจิน” ปากก็พูดอยู่กับมินฮยอนนะแต่ทำไมถึงได้หันไปพูดกับอูจินที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของชายหนุ่มเสียอย่างนั้น แน่นอนว่าเด็กหนุ่มที่ถูกเรียกชื่อถึงกับสะดุ้งจะตอบรับไปเช่นไรดีเนี่ย

 

คุณฟางหลินนี่ก็ขยันหาเรื่องให้เขาจังเลย

 

เอ่อคะ ครับ” ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นก่อนจะรีบเดินกลับเข้าไปในบ้าน ก็มีอยู่เรื่องเดียวนั่นแหละกลัวว่าจะถูกมินฮยอนดุขึ้นมาอีก

 

เห็นไหมคะ”

 

ทำไมชอบแกล้งคนอื่นหื้ม” มินฮยอนรู้ดีว่าที่เธอพูดเมื่อกี้เพราะอยากจะลองใจอะไรเขาอีกเป็นแน่ แต่คนที่ซวยคงจะกลายเป็นอูจินแทน

 

ก็อูจินน่ารักนี่คะ”

 

เหรอ ให้โอกาสพูดอีกที”

 

อูจินเฮ้ย! พี่จะทำอะไร” เพียงแค่เอ่ยชื่อร่างสูงก็ตรงเข้ามาช้อนร่างบางขึ้นเหนือพื้นทันที แน่นอว่าดวงตากลมต้องเปิดกว้างขึ้นมาเพราะความตกใจ

 

ปล่อยนะคะ” เขาไม่ตอบหนำซ้ำยังเลิกคิ้วใส่อย่างกวนประสาทก่อนจะพาร่างบางเดินเข้าไปข้างในบ้าน

 

พี่มินฮยอน ปล่อย!”

 

ร่างสูงพาเธอมาหยุดอยู่ที่ชั้นสองของบ้านตรงหน้าระเบียงกว้างในยามค่ำคืนเช่นนี้ไม่มีใครออกมาเดินเพ่นพ่านแถวนี้อีกแล้ว แม่ของเขาก็ไม่อยู่ ดงโฮก็ไม่อยู่ ไม่มีใครอื่นแล้วละ สายลมเย็นๆ ในช่วงฤดูพัดมาแตะต้องผิวกายจนรู้สึกเย็นวาบ ขาเรียวขยับเข้าหากันหลังจากที่เขาปล่อยเธอให้เป็นอิสระเพราะความหนาวเหน็บ มันก็ต้องเป็นเช่นนั้นเพราะชุดนอนที่เธอสวมมันดันเป็นชุดกระโปรงที่ยาวขึ้นมาเหนือเข่า

 

พามาที่นี่ทำไมคะ” หันไปถามร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยความไม่เข้าใจ เพราะเท่าที่มองไปข้างหน้าก็ไม่เห็นมีอะไรเลยนอกจากท้องฟ้าที่มืดมัวไร้หมู่ดาวและแสงสว่างของพระจันทร์ยามค่ำคืน ท้องฟ้ากลางคืนในฤดูฝนไม่เห็นจะมีอะไรน่ามอง

 

มาสูดอากาศมั้ง”

 

สูดอากาศตอนนี้เนี่ยนะ ฝนใกล้จะตกอีกแล้วกลับเข้าข้างในเถอะค่ะ” เธอทำท่าจะเดินกลับเข้าไปข้างในตัวบ้าน แต่ทว่าแขนแกร่งกลับคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนที่เธอจะถอยหลับมาหาเขาเพราะเข้าใจสิ่งที่เขาทำ เขาไม่ต้องการให้เธอไป

 

เขาละสายตาจากท้องฟ้าที่ไร้ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างมามองร่างบางที่ยืนอยู่ข้างๆ และนั่นทำให้เธอเริ่มรู้สึกหวั่นใจ การสบสายตากับเขาแต่ละครั้งไม่เคยเป็นผลดีต่อจิตใจของเธอเลย เหมือนมันทำงานหนักมากขึ้นทุกครั้ง

 

โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่าแววตาคู่นั้นของเขามันเต็มไปด้วยความรักที่มีอยู่อย่างมากล้น

 

พี่มินฮยอน!” ถึงกับทำหน้าไม่พอใจใส่เมื่อริมฝีปากหยักก้มลงมาขโมยหอมแก้มใสๆ ไปหนึ่งที ในขณะที่เธอกำลังเผลอ นอกจากความไม่พอใจที่ถูกฉวยโอกาสแล้วมันยังมีความรู้สึกหนึ่งที่พ่วงขึ้นมาตามนั่นคือความเขิน

 

อะไร แค่นี้ไม่ได้เหรอ”

 

ไม่ได้ค่ะ” ปฏิเสธทั้งที่ใบหน้าของเธอนั้นแดงก่ำจนเห็นได้ชัด ชายหนุ่มยกยิ้มก่อนจะก้มหน้าลงไปฝังริมฝีปากลงที่แก้มใสอีกข้างของเธอ แน่นอนว่าคนที่ถูกจู่โจมเป็นครั้งที่สองถึงกับไปต่อไม่เป็น บอกว่าไม่ได้เนี่ยฟังกันบ้างไหม

 

นี่!” มือบางที่ยกขึ้นมาถูกแก้มตัวเองอย่างเคืองๆ จะว่าโกรธเขาทั้งหมดมันก็ไม่ใช่ เพราะลึกๆ แล้วมันอายมากกว่า ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยนะ…

 

ฉวยโอกาสคนอื่นแล้วยังมีหน้ามายิ้มใส่อีก

 

คิดถึงจะตายอยู่แล้วนะ รู้ไหม” ยกมือขึ้นมาวางบนหัวทุยพร้อมกับลูบน้อยๆ ด้วยความเอ็นดู

 

เว่อ” แกล้งเฉไฉไปอย่างนั้นแหละเพราะตอนนี้เขินอายชายหนุ่มจนไม่รู้จะทำหน้ายังไงแล้ว ทำไมถึงได้ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อย ธาตุแท้ของคนสุภาพอ่อนโยนเป็นแบบนี้หรือไง

 

พูดจริง”

 

คิดถึงอะไรคะ ก็เจอกันอยู่แทบทุกวัน”

 

ไม่เจอแค่นาทีเดียวก็จะตายอยู่แล้ว”

 

คนปากหวานยังหยอดใส่เธอไม่หยุด แน่นอนว่าเธอยิ้มเขินจนต้องหลบสายตาคู่นั้น โดยที่ไม่ทันได้รู้ตัวเลยว่าเขานั้นเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้มากกว่าเดิมเสียแล้ว ดวงตากลมเผลอเงยขึ้นมาสบสายตากับเขาและรับรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มคิดจะทำสิ่งใด และเธอคงห้ามเขาไม่ได้

 

จนกระทั่งปลายจมูกของคนทั้งสองนั้นแนบชิดกัน ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดอย่างสม่ำเสมอยิ่งทำให้ใจสั่นมากขึ้นเป็นเท่าตัว แต่ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะทาบลงมาใบหน้าแดงก่ำกลับเบือนหนีหลบหลีกสัมผัสจากเขาออกไปทางอื่นเสียก่อน ทำให้คนที่ตั้งใจจะขโมยจูบไปจากเธอต้องเก้ออย่างน่าเสียดาย

 

แต่เอาเถอะหันหน้าหนีอย่างเดียว แล้วตัวยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมคิดว่าจะรอดออกไปได้หรือไง เขายกยิ้มก่อนจะใช้มือประคองใบหน้าหวานให้หันกลับมาอยู่ที่เดิมแล้วรีบเคลื่อนใบหน้าเข้ามาทาบริมฝีปากลงบนเรียวปากสีชมพูอ่อนในทันที

 

คนที่เสียรู้เปิดตากว้างขึ้นมาอย่างตกอกตกใจ แต่เธอจะไปทำอะไรได้ในเมื่อตอนนี้ริมฝีปากบางถูกเขาครอบครองไปเสียแล้ว เธอผิดเองที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมแทนที่จะรีบลุกหนีไปให้พ้นๆ ก็ใครมันจะไปรู้ว่าเขาจะไม่หยุดอยู่แค่นั้น

 

พี่มินฮยอนร้ายกาจกว่าที่คิด บางทีอาจจะร้ายกว่าเธอแล้วด้วยซ้ำ

 

สัมผัสนุ่มนวลและอ่อนโยนเกินกว่าจะต้านทานคร่าสติของเธอไปแล้วจนหมดสิ้น แม้แต่แรงที่มีมากมายตั้งแต่แรกกลับเลือนหายไปจนไร้การต่อต้านใดๆ ใช่ว่าเธอจะอยากให้เป็นเช่นนี้ ใช่ว่าไม่คิดหาทางหนี แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเขาไม่ยอมหยุด กลับยังคลอเคลียดูดดึงชิมลองความหวานอยู่กับริมฝีปากบางอย่างไม่รู้จักพอ

 

เขาร้ายเกินไปแล้ว….

 

ณ วินาทีนี้เธอแพ้เขาแล้วจริงๆ

 

ไปนอนไหม”

 

เนิ่นนานเหลือเกินกว่าเขาจะผละริมฝีปากออกมาได้ และเอ่ยถามกับเธอเสียงกระซิบ ใบหน้าหวานที่แดงซ่านอยู่แล้วตั้งแต่แรกพยายามหลบสายตาของเขาด้วยการก้มหน้าหนีอยู่ตลอดเวลา ก็คนมันอายนี่ อาจจะไม่รู้จะทำตัวยังไงแล้ว

 

ไม่ตอบ ยังไม่ง่วงเหรอ หืม”

 

ง่วง” เมื่อเขาขยับหน้าลงมาหาเธอและถามย้ำเช่นนั้นเธอก็จำใจต้องตอบออกไป

 

งั้นก็ไปนอน”

 

ก็ปล่อยสิคะ” ให้คนอื่นไปนอนแต่ตัวเองกลับยังจับมือเอาไว้แน่น แล้วแบบนี้จะลุกออกไปได้ยังไงละ มินฮยอนยกยิ้มก่อนจะตอบเธอเสียงอบอุ่น

 

ไปนอนด้วยกันนะ” 



อะไรของคุรพี่อีกคะ???
โอ๊ยยย เขินไหมถามจริง
5555
คนแต่งก็ดิ้นพล่านอยู่นั่นแหละ
พี่มินจะมารุนแรง รวบรัดแบบนี้ไม่ได้
แม่ไม่อยู่หรือไรพี่ถึงกล้าชวนน้องแบบนี้

โปรดติดตามต่อตอนหน้าจ้า 

    B
E
R
L
I
N
  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #591 0123456789bbua (@0123456789bbua) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:14

    ยังไม่แต่งงานยังขนาดนี้ ถ้าแต่งจะขาดไหนอ่ะพี่ฝ่า
    #591
    0
  2. #444 Unicornrainbow (@Unicornrainbow) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 21:06
    อะไรๆๆๆๆๆ
    #444
    0
  3. #442 Neekn (@-neekn-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 01:44
    นี่ขนาดยังไม่แต่งงานนะ พี่มินคนบร้าาา
    #442
    0
  4. #441 gift'kissme_xing (@gift-kissme) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 01:35
    โอ้ยยย ตัวจะแตก ฟินมากกกกงือออ
    #441
    0
  5. #440 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 00:32
    พี่!!!!!!! เป็นคนแบบนี้หรอออออ ร้ายกาจจริงๆ 😂
    #440
    0
  6. #439 จอย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 23:32
    แหมๆๆๆๆ แม่กับพี่ไม่อยู่ละเอาใหญ่ จริงๆแล้วพี่มินแกเป็นคนแบบนี้ใช่ไหม แหมๆๆๆ หลินเริ่มกลัวแล้วจ้า 555555
    #439
    0
  7. #438 desiny2520 (@desiny2520) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 23:01
    เกินไปแล้วนะคะพี่มินนนนน แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม รุกหนักขึ้นทุกวัน ขอสิงฟางหลินหน่อย55555555
    อยากบอกไรท์ว่าไรท์เก่งมากที่ทำให้เค้าใจสั่นตั้งแต่ต้นบทยันจบบทได้ ฮือออออออ แล้วพี่มินแกชวนน้องไปนอนด้วยนี่คือยังไงคะ???? มันคือประโยคปริศนาค่ะ เอ้ะ นอนยังไงน้าาา ตัดไปตอนเข้าเรือนหอเลยได้มั้ยแห่ะๆ ขอncทีค่ะ ยังไม่แต่งก้มีไรกันได้นะคะไรท์ นุว้อนนนน555555555555555555555555555
    #438
    0
  8. #437 fennechwang (@KHUNDAN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:32
    แหม แม่ไม่อยู่ พี่ไม่อยู่ ทางสะดวกเลยนะคะพี่มิน! แต่ก็เอาเถอะ ยังไงก็จะแต่งงานกันอยู่แล้ว ทดลองนอนด้วยกันจะเป็นอะไรไป แต่สงสัยอย่างหนึ่ง... แค่นอนเฉยๆใช่มั้ยคะ -.- ไม่ได้ทำอย่างอื่นเนาะ หุหุ
    #437
    0
  9. #436 'girlxxx (@kanps) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    โอโหไรท์แม่มขยี้โคตรเก่ง โลกนุเป็นสีชมพูหมดแร้วววววววววววววว
    #436
    0
  10. #435 'girlxxx (@kanps) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    โอโหไรท์แม่มขยี้โคตรเก่ง โลกนุเป็นสีชมพูหมดแร้วววววววววววววว
    #435
    0
  11. #434 kim fern (@jdfern21) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:27
    แง้ คนบ้า!!!! เขินนะ ฮืออออออออ
    #434
    0
  12. #433 My ctue ^O^ (@3d-story) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:13
    พี่ฝ่าาแม่ไม่อยู่ชักเอาใหญ่ละนะ
    #433
    0
  13. #432 'girlxxx (@kanps) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    น่ารักที่สุดดดดดดด <3
    #432
    0
  14. #431 desiny2520 (@desiny2520) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 18:42
    พี่มินน่ารักเกินไปแล้วนะคะ ใจน้องงงงงงง
    #431
    0
  15. #430 Kim14529 (@Kim14529) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 12:02
    พี่มินคนดี2018ค่ะปรบมือ
    #430
    0
  16. #429 ケーキ (@cupcakedekd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 11:27
    พี่มินคนดีเหลือเกิน TT
    #429
    0
  17. #428 hankyusoo (@joomeesoo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 08:05
    พี่เค้าไม่ได้เป็นไบโพล่าใช่ป่าว 55555 อ่ะ แต่ดีกันได้ก็โอเคแล้ววว ต่อไปนี้จะมีแต่ฉากหวานๆแล้วใช่ป่าววว &#128514;
    #428
    1
    • #428-1 Neekn (@-neekn-) (จากตอนที่ 18)
      15 พฤษภาคม 2561 / 23:21
      นี่ขนาดยังไม่แต่งงานนะคะ ไม่อยากจะนึกตอนที่แต่งงานแล้วเลย พี่มินคนบร้าาา
      #428-1
  18. #427 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 07:27
    เย้ เข้าสู่โหมดแฮปปี้ ฮืออออ
    #427
    0
  19. #426 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 02:54
    สาบานว่าจะไม่ดูด่าว่ากันซักนิดเลย!!! พอจะเขาโหมดโหดก็โห๊ดโหด พอจะนิ่งก็นิ่งซะเกินเหตู5555
    แต่ก็ดีเเล้วหละที่คืนดีกัน อย่าทะเลอะกันอีกเลยนะ เราจะได้อ่านฉากหวานละมุนของฝ่าบาทอีกต่อไปเยอะเลย :)
    #426
    0
  20. #425 fennechwang (@KHUNDAN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 01:13
    ไม่ดุไม่ว่าน้องเพราะรู้ว่าตัวเองก็มีส่วนที่ทำให้ฟางหลินเข้าใจผิดเพราะพูดถึงคนรักเก่า (แต่พูดไม่หมด 55555555) ส่วนฟางหลินก็ผิดที่ตอนนั้นอารมณ์ร้อนไปหน่อย ก็พอเข้าใจได้เพราะเป็นเราเราก็เคืองอ่ะพูดถึงคนรักเก่าอยู่ได้ แถมยังพูดแบบค้างคาอีก แต่ตอนนี้ก็ลงตัวแล้ว แฮปปี้คืนดีกันสักที รอดูความหวานในอีก 60% และตอนต่อๆไปค่ะ! ไฟต์ติ้งนะคะไรท์
    #425
    0
  21. #424 Neekn (@-neekn-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 01:11
    ง่าาา พี่มินอบอุ่นสุดๆ คงรักน้องมากสินะ ถึงได้ยอมขนาดนี้ โอ้ยยยย ใจบางหมดแย้ววว
    #424
    0
  22. #423 Pearlyz (@pearlyz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:26
    ละมุนเวอร์ ชีวิตจริงคงไม่มี หรือมีเเต่เราไม่เจอ พี่มินน่ารักโครต คนดีไปอีก จริงๆฟางหลินก็เด็กดีนะ ก็เเค่รักเค้าจนไม่ลืมหูลืมตาเเค่นั้นเอง แฮ่ร
    #423
    0
  23. #422 creamlyz (@creamnutnaree) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:17
    พี่มินฮยอนคนดีย์~~
    #422
    0
  24. #421 namsai922 (@miraclerp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:14
    อบอุ่นมากเลย ชอบมินฮยอนลุคนี้จริงๆ
    #421
    0
  25. #420 My ctue ^O^ (@3d-story) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:13
    โอ๊ยยพี่ฝ่าคนดีเว่อออ่ะ ชอบบบคืนดีกันแล้วด้วย
    #420
    0