|ENGAGING►ฟันเหล็ก สเป็คหมอ [MarkBam]

ตอนที่ 15 : น้องแบมฟันเหล็ก::13 แค่เผลอไป หรือมีใจให้กัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 เม.ย. 60




น้องแบมฟันเหล็ก::13
 -แค่เผลอไป หรือมีใจให้กัน-


 




น้องแบมถูกไอ้หมอมันจูบไปรึยัง

ประโยคนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนคนที่ถามก็ยังคงมองมาอย่างจะเอาคำตอบให้ได้ แต่มันติดตรงที่เราจะตอบไปยังไงดี คำถามแบบนี้มันออกจะ...น่าอายเป็นบ้าเลย

เอาตรงๆแบบไม่อ้อมเลยละกันนะ... เราเขิน!

“ว่าไง ไอ้มาร์คมันจูบน้องแบมไปรึยัง”

คำถามถูกยิงมาอีกครั้งจากปากพี่แจ๊คสัน สายตาของพวกพี่เขามองมาอย่างค้านคั้นจะเอาคำตอบให้ได้ แล้วเราจะตอบไปยังไงดีล่ะเนี่ย ฮืออ พี่หมอก็ไปเข้าห้องน้ำนานชะมัด ไม่รีบมาช่วยกันเลย

“คะ...คือ... ถามอะไรแบบนั้นครับ”

“ถามกับตรงๆแบบนี้แหละ ว่าไง โดนมันจูบไปแล้วใช่ไหม?”

“พี่หมอกับผม... ระ...เราเป็นแค่พี่น้องกันครับ”

เราเลือกตอบสถานะที่พี่หมอเคยบอกออกไปก่อนเพื่อเอาตัวรอด พอได้คำตอบไปดูเหมือนพวกพี่เขาจะเซ็งกันนิดหน่อย เราคิดว่าคงจะรอดแล้ว แต่ไม่ใช่เลย...

“แต่จูบกันไปแล้วใช่ไหม?”

พวกพี่เขาเป็นอะไรกับจูบนักหนาเนี่ย

“เรื่องนั้น...”

“ว่าไง ไม่ต้องอายน่าคนกันเองครับ” เหมือนเราจะพึ่งเจอกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเองนะครับพี่ๆทั้งหลาย

“ยะ... ยังครับ”

“บ๊ะ! ไอ้หมอนี่มันยังไงวะ แม่งปอดแหกหรือกลัวติดคุก หรือว่ามันไม่ได้ชอบน้อง...”

“แต่ว่า...”

เราขัดขึ้นมาก่อนอย่างเสียมารยาท แต่ทำไมพี่แจ๊คสันถึงได้ทำตาวาวขนาดนั้นก็ไม่รู้ แถมยังจ้องเราจนตาแทบถลนอย่างลุ้นในประโยคที่เราจะพูดต่อจากนี้มาก

“แต่อะไรครับน้องแบม โธ่ อย่าเว้นให้พวกพี่ลุ้นกันนักสิ ยะ... อย่าบอกนะว่า มันไม่จูบแต่ปะ... ปล้ำน้องแบมไปแล้ว”

“ไม่ใช่นะครับ แค่... แคมี...เอ่อ...หอมแก้มบ้าง”

ปึง!

“นั่นไง! กูว่าแล้ว เซ้นต์กูไม่เคยพลาด หึหึ”

พี่แจ๊คสันตบโต๊ะดังปึงจนคนทั้งร้านหันมาเมียงมองที่โต๊ะเรา แต่เจ้าตัวเขาสนไหม? ไม่เลยครับ นอกจากจะไม่สนแล้วยังทำหน้าชั่วร้ายแปลกๆใส่เราอีกต่างหาก ส่วนพี่เจบีรายนี้เขานิ่งมาก นั่งฟังและก็กินไปเงียบๆไม่สนใจใครเลย

“แล้วนอกจากหอมแก้มมีอะไรอีกไหมครับ?”

“เอ่อ... ก็ไม่แล้วครับ”

“อืมมม”

พี่แจ๊คสันยกมือขึ้นลูบคางก่อนจะพยักหน้า ท่าทางเหมือนกำลังใช้ความคิดอะไรสักอย่างอยู่ แต่เราก็อดสงสัยไม่ได้เหมือนกัน ว่าถามคำถามพวกนี้กับเราไปทำไม

“พี่แจ๊คสัน คือว่าผมถามได้ไหมครับ?”

“หืม? ถามอะไรล่ะ”

“คือว่า... พี่ถามผมเรื่องพวกนี้ทำไม”

“ที่ถามไปอ่ะนะ เออ... จะบอกดีไหมวะ”

“บอกผมเถอะนะ คือผมอยากรู้”

“เอาเป็นว่าไอ้มาร์คมันจะไม่จูบกับคนที่ไม่ได้ชอบแล้วก็ไม่ใช่แฟน น้องแบมรู้เท่านี้ก็พอแล้วครับ”

เดี๋ยวสิ รู้แค่นี้ได้ยังไง ประโยคเมื่อกี้เรายังจับใจความแทบไม่ได้เลยนะ ไม่จูบกับคนไม่ชอบและไม่ใช่แฟนงั้นเหรอ? เหมือนจะเข้าใจนะแต่เราก็ไม่เข้าใจอ่ะ ทำไมพี่แจ๊คสันทำแบบนี้

“แต่มันก็หอมแก้มน้องไปแล้วอ่ะนะ ฮ่ะฮ่า”

ประโยคแรกยังไม่เข้าใจฉันท์ใด ประโยคนี้ก็ยังไม่เข้าใจฉันท์นั้น แบบนี้มันแปลว่าพี่แจ๊คสันใช้ภาษาสื่อสารได้แย่ หรือว่าเราโง่ เอ่อ ซื่อบื้อเกินกว่าจะเข้าใจกันแน่

 

ง่ะ ทำไมพวกผู้ใหญ่ถึงได้ชอบพูดอะไรให้เข้าใจยากกันนักนะ

 

“ทำหน้างงเชียวว่ะ ฮ่าๆๆ”

“ใสซื่อแบบนี้ไง ไอ้มาร์คมันถึงได้ชอบนัก”

“ใช่เลย บริสุทธิ์ดุจผ้าขาว มันน่าสาดสีทำให้แปดเปื้อนชะมัด”

“หึหึหึ”

ฮือออ พวกพี่เขาคุยอะไรกันอ่ะ ทำไมต้องมองเราแล้วทำหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นด้วย พี่หมอ พี่หมอกลับมาจากห้องน้ำสักทีเถอะครับ ฮื้ออ

“เอ่อ... พี่หมอไปห้องน้ำนานจังเลยนะครับ”

“นั่นสิเนอะ...”

“ถ้างั้น... ผมขอตัวไปตามพี่หมอก่อนนะ คือมันนานเกินไป เอ่อ... ขอตัวนะครับ”

เราไม่รอให้พี่ๆเขาได้พูดอะไรหรอก จะว่าเราเสียมารยาทก็ช่างเพราะเราลุกพรวดออกมาจากตรงนั้นทันทีที่พูดเสร็จ จริงๆตามพี่หมอก็แค่ข้ออ้าง เพราะจริงๆเราก็แค่อยากออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ที่ด้านนอกก็เท่านั้น ถูกเพื่อนพี่หมอจ้องด้วยสายตาหน้ากลัวแบบนั้นแล้วเราหายใจติดขัดแปลกๆ

ไม่น่าเชื่อว่าคนลักษณะแบบนั้นจะเป็นหมอได้ โหห...

แต่ไหนๆก็ออกมาแล้ว ไปดูพี่หมอหน่อยดีกว่า จะเข้าห้องน้ำนานเกินไปแล้วนะ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า บางทีพี่หมออาจจะเป็นลมอยู่ในห้องน้ำก็ได้ ใช่ มันต้องเป็นแบบนั้นแน่

เรามุ่งหน้าตรงไปทางห้องน้ำอย่างรวดเร็ว พอเดินเข้าไปด้านในก็พบว่าไม่มีใครอยู่ในนี้แล้ว บ้าน่า จะไม่มีใครได้ยังไงเล่า

“พี่หมอ”

“...”

“พี่หมอครับ อยู่ในนี้รึเปล่า?”

เราปรับโทรเสียงให้ดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะดันประตูห้องน้ำแต่ละห้อเข้าไป ก็ปรากฏว่าไม่มีใครอยู่ในนี้ หรือว่าพี่หมอจะออกไปนานแล้ว แต่ทำไมถึงไม่กลับโต๊ะล่ะ ไปไหนของเขากันนะ

เราเดินขมวดคิ้วออกมาจากห้องน้ำ หรือว่าจะอยู่ห้องน้ำหญิง บ้าน่า พี่หมอไม่น่าจะไร้สติขนาดนั้นสักหน่อย คิดไปได้นะเรา

เฮ้อออ~

อยู่ไหนนะ พี่หมอพึ่งกินข้าวได้นิดเดียวเอง คงไม่ได้ไปเป็นลมเป็นแล้งที่ไหนใช่ไหม?(พี่หมอเขาอึดถึกและทนมากลูก)

เราหยุดฝีเท้าอยู่ที่ด้านหลังร้าน ก่อนจะถอนหายใจออกมาอีกเฮือก นี่พี่หมอคงไม่ได้กะเทเราไว้กับเพื่อนของเขาหรอกใช่ไหม เพราะถ้าใช่ขึ้นมาเราจะโกรธพี่หมอจริงๆด้วย มาด้วยกันแต่เทกันแบบนี้ไม่ได้นะ

 

กลับไปที่โต๊ะดีกว่า พี่หมออาจกลับมาแล้วก็ได้

 

เมื่อตัดใจได้ดังนั้น เราก็มองซ้ายมองขวารอบๆก่อน พอไม่เห็นคนที่ตามหาเราก็หมุนตัวเตรียมจะเดินเข้าร้าน ถ้าไม่ใช่เพราะว่า...

“มาร์คคะ ทำไมหมู่นี้ไม่ไปที่ร้านเลยล่ะ ฉันคิดถึงคุณจะแย่”

“ผมไม่ค่อยว่างน่ะครับ”

พี่ทุ้มๆนุ่มๆแบบนี้เราจำได้ เสียงพี่หมอชัดๆเลยนี่!

สองขาที่กำลังก้าวเป็นอันหยุดชะงัก เราหันมองรอบๆตัวเพื่อหาว่าเสียงนั้นมาจากไหน เรามั่นใจว่าเสียงนั้นเป็นเสียงพี่หมอแน่นอน แต่เสียงผู้หญิงอีกคน... เราไม่รู้

“ไม่ใช่ว่ามาร์คมีคนใหม่แล้วลืมแน๊ตตี้หรอกใช่ไหม”

“เฮ้อ ผมขอตัวนะครับ”

“มาร์คคะ เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะ ทำไมคะ? หรือว่ามาร์คมีคนใหม่จริงๆ แน๊ตตี้ไม่ยอมหรอกนะ ฮึ!

นะ... แน๊ตตี้งั้นเหรอ? จะใช่คนเดียวกับที่พี่แจ๊คสันพูดถึงรึเปล่า

เรายังคงเดินตามเสียงนั้นมาเรื่อยๆ จนออกมาทางหลังร้าน แล้วเราก็เจอ... เจอพี่หมอที่ยืนอยู่บริเวณต้นไม้ใหญ่ข้างร้าน กับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มองจากตรงนี้ก็รู้ว่าสวยและเซ็กซี่มากขนาดไหน เธออยู่ในชุดเดรสสีแดงเกาะอก แถมกระโปรงยังสั้นมากๆจนเห็นขาอ่อน ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ไม่รู้ว่าทำไม... เราถึงได้รู้สึกไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เลย

“แน๊ตตี้ เผื่อคุณจะลืมไป เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะครับ”

“มาร์คคะ ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ นี่มาร์คคงจะมีคนอื่นจริงๆใช่ไหม ที่ไม่มาหาแน๊ตตี้เลยเป็นเดือนแบบนี้ คงเพราะมัวแต่ไปขลุกกับนังนั่นใช่ไหมคะ?”

“ครับ ผมมีคนอื่น”

“มันเป็นใครคะมาร์ค หรือว่าจะเป็นนัง...”

“ไม่ใช่คนที่แน๊ตตี้รู้จักหรอกครับ”

คุยเรื่องอะไรกันนะ? ได้ยินแค่แว่วๆเองอ่ะ แถมรถก็ผ่านไปมาเสียงดังยิ่งกลบเสียงเข้าไปใหญ่ ถ้างั้นคงต้อง... ขยับเข้าไปใกล้อีกนิดแล้วล่ะ

 

ขอทำตัวเสียมารยาทสักวันหนึ่งนะครับ คือมันอยากรู้จริงๆ ขอโทษนะครับพี่หมอ

 

ขอโทษอีกคนในใจเรียบร้อยแล้ว เราก็ค่อยๆขยับตัวออกมา ก่อนจะหลบอยู่ด้านหลังถังขยะ ฮื่ออ ทุ่มทุนเกินไปไหมเนี่ย ทำไมเราต้องอยากรู้ขนาดนี้ด้วยนะ แล้วสองคนนี้จะหาที่คุยดีๆกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ ฮึ่ย!

“ช่างเถอะค่ะ แต่ว่าไหนๆวันนี้เราก็เจอกันแล้ว แน๊ตตี้ว่าเรา...”

ผู้หญิงที่ชื่อแน๊ตตี้เดินเข้ามาเบียดร่างกับพี่หมอ แถมยังพูดเสียงกระซิบจนเราไม่ได้ยิน แต่ถึงจะไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน ทำไมเราถึงได้หงุดหงิดขนาดนี้กันนะ แล้วทำไมต้องเบียดเข้ามาจนแทบจะสิงพี่หมอขนาดนี้ด้วย ไม่ชอบใจเลยอ่ะ

จริงสิ คุณม๊าเคยบอกเราไว้ตอนที่ดูซีรี่ย์ด้วยกันบ่อยๆ ว่าผู้หญิงลักษณะนี้ไม่ควรนำมาเป็นภรรยา ถ้ากลับออกไปเราคงจะต้องเตือนพี่หมอแล้วล่ะ ผู้หญิงที่ดีไม่ควรเข้าหาผู้ชายแบบนี้สิ

“ผมออกมานานเกินไปแล้ว ขอตัวนะครับ”

“เดี๋ยวสิคะมาร์ค แน๊ตตี้คิดถึงคุณมากเลยนะ มาร์คไม่คิดถึงแน๊ตตี้บ้างเลยหรือคะ”

“ไม่ครับ”

“คุณหมอทำไมเย็นชาแบบนี้ล่ะคะ ไม่เอาสิ”

“แต่คุณไม่ใช่คนไข้ของผม ขอตัว”

“มาร์คคะ ไม่ไปด้วยกันก็ได้ แต่แน๊ตตี้ขอ...”

 

ขอ? ขออะไรกันอ่ะ

 

เราค่อยๆดันถังขยะให้มันเขยิบออกไปนิดหน่อยเพื่อที่จะได้เห็นภูมิทัศน์ด้านหน้ามากยิ่งขึ้น แล้วเราก็ได้เห็น... เห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็นซะด้วย

เขาสองคนกำลังจูบกัน... พี่หมอกับคุณแน๊ตตี้กำลังจูบกัน

 

ไอ้มาร์คมันจะไม่จูบกับคนที่ไม่ได้ชอบแล้วก็ไม่ใช่แฟน

 

จู่ๆคำพูดนี้ของพี่แจ๊คสันก็ไหลเข้ามาในหัวของเรา และความจริงก็คือสองคนนั้นกำลังจูบกัน ซึ่งเราไม่ชอบเลย

พึ่บ

เราละสายตาจากภาพนั้นแล้วลุกพรวดรีบวิ่งกลับเข้าไปในร้านทันที ตอนนี้เรารู้สึกอะไรมากมายเต็มไปหมด ทั้งมึนงง แล้วก็ไม่เข้าใจด้วย แต่ความรู้สึกที่เด่นชัดที่สุดตอนนี้คือ...เรารู้สึกโกรธ เรารู้สึกไม่ชอบใจเลยกับภาพที่เห็น โกรธทั้งพี่หมอแล้วก็ผู้หญิงคนนั้น!

 

ไม่น่าไปตามเลย อยู่กินข้าวต่อกับพี่หมอเถื่อนก็ดีแล้ว

 

“มาแล้วหรือครับ พี่กำลังจะไปตามเลย”

“ขอโทษด้วยนะครับ”

เราก้มหัวให้เพื่อนพี่หมอทั้งสองคนเป็นเชิงขอโทษ ก่อนจะนั่งลงกับที่ตัวเองด้วยอารมณ์บูดบึ้ง ต่อให้มีของโปรดอย่างขนมหวานมาวางไว้ตรงหน้าตอนนี้ เราก็คงจะกินไม่อร่อยอยู่ดี

“อ้าว แล้วไอ้หมอล่ะ น้องแบมว่าจะไปตามมันไม่ใช่เหรอ เจอรึเปล่า?”

“เดี๋ยวคงตามมามั้งครับ”

แต่จะมาได้รึเปล่าเราไม่รู้ เผลอๆคงพากันไปต่อถึงได้ต่อไหนแล้วมั้ง ชิส์!

“เหรอ? แปลกๆนะ นั่นไง... พูดถึงก็มาเลย เฮ้ยไอ้หมอ! มึงตกส้วมตายหรือไอ้ห่า นานฉิบหาย”

“ขอโทษที พอดีมีเรื่องนิดหน่อย”

“เรื่องอะไรวะ?”

“เรื่องไร้สาระน่ะ กินกันต่อเถอะครับ”

พี่หมอพูดด้วยสีหน้ายิ้มๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะนั่งลงข้างๆเราตามเดิม เราเลือกที่จะก้มหน้าก้มตากินอาหารต่อไป ไม่อยากคุยกับคนขี้โกหก เรื่องไร้สาระอะไรกันล่ะ ไปเจอสาวสวยมาน่ะสิ

แกร๊งๆๆ

“น้องแบมครับ เป็นอะไรรึเปล่า”

“...”

“น้องแบม...”

“ป่าวครับ พอดีเนื้อมันสับยากไปนิดหน่อยนะ ขอโทษที่เสียงดัง”

เราตอบเสียงขุ่น ก่อนจะสับๆช้อนลงบนชิ้นเนื้ออีกครั้ง จริงๆเนื้อชิ้นนี้มันนุ่มเหมาะกับคนจัดฟันอย่างเรามาก ไม่ได้สับยากอย่างที่บอกพี่หมอไปหรอก แต่เรื่องอะไรเราจะบอกไปล่ะว่าแค่หงุดหงิดจนต้องมาลงกับของกิน

“มีอะไรบอกพี่นะครับ”

“ครับ”

“เราอยากกินอะไรอีกไหม”

“ไม่ครับ”

“ขนมหวานสักหน่อยรึเปล่า”

“ไม่ครับ”

“แล้วอิ่มรึยัง หื้ม?”

“ครับ”

“เฮ้ออ”

เราก้มหน้าลงมองเล็บมือตัวเอง พี่หมอคงจะเหนื่อยใจกับคนงี่เง่าอย่างเราสินะ เราก็ไม่ได้อยากทำตัวแบบนี้สักหน่อย ใครว่าเราชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้ล่ะ

 

ฮื่อ หงุดหงิดตัวเองชะมัดเลย

 

“เอ่อ... มึงคิดเหมือนกูไหมบีหนึ่ง”

“กูก็คิดเหมือนมึงเลยบีสอง กูคิดว่าไก่จานนี้อร่อยมาก”

“เชี่ยบี! กูไม่ได้หมายถึงไก่ทอดของมึงเว้ย”

“กูจะรู้ไหมล่ะ”

“แม่ง มึงมาเป็นคู่หูกูได้ไงวะเนี่ย เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้เลย”

“พี่หมอจะอยู่คุยกับเพื่อนต่อก็ได้นะครับ แบมอิ่มแล้ว เดี๋ยวแบมกลับเองได้”

เราเอ่ยขึ้นมาเสียงเบาแต่ก็พอจะได้ยินกันในโต๊ะ ก่อนจะลุกแล้วเดินออกไป แต่ติดตรงที่พี่หมอไวกว่า เพราะมือหนาคว้าเข้าที่ต้นแขนของเราไว้ได้ทัน

“เดี๋ยวพี่ไปส่งครับ เชิญพวกนายสองคนกินกันต่อเถอะ เดี๋ยวผมคงต้องขอตัวไปส่งน้องแบมก่อน ไว้เจอกันใหม่นะ”

“เออๆ รีบๆไปส่งกันเถอะ อ้อ มีอะไรก็รีบๆเคลียร์ด้วย”

“ครับ ขอบคุณที่เป็นห่วง ไปครับน้องแบม พี่ไปส่งนะ”

“อื้อ”

เราพยักหน้าเบาๆเพราะเห็นว่าถึงจะปฏิเสธไปยังไงพี่หมอก็คงจะดื้อรั้นไปส่งเราอยู่ดี แม้ในใจจะหงุดหงิดขนาดไหน แต่พี่หมอไปส่งก็คงดีกว่าหารถกลับเองเป็นร้อยเท่า

เฮ้ออ หวังว่าวันนี้จะผ่านไปได้ด้วยดีนะ

 

 

 

 

 

 

เวลาต่อมา...

ในที่สุดก็มาถึงสักที ตลอดเวลาที่พี่หมอขับรถมาส่งเราที่บ้าน บรรยากาศในรถมันชวนอึดอัดมาก เพราะเราทั้งคู่ต่างก็ไม่มีใครพูดอะไร ไม่สิ พี่หมอก็ถามเราบ้าง แต่เราก็ได้แต่ถามคำตอบคำจนบรรยากาศมันเริ่มขุ่นๆแล้ว

“ขอบคุณนะครับพี่หมอ แบมขอตัว...”

หมับ

“เดี๋ยวครับ”

เราเลิกคิ้วให้พี่หมอทำนองว่ามีเรื่องอะไร พี่หมอถึงได้ปล่อยมือที่จับแขนเราไว้ก่อนจะถอนหายใจออกมา อีกคนมองหน้าเราด้วยสายตาไม่สบายใจและเต็มไปด้วยคำถาม จนเราเริ่มรู้สึกแย่นิดหน่อยที่ทำให้พี่หมอรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้

“พี่หมอมีอะไรจะพูดกับแบมรึเปล่าครับ?”

“น้องแบม... โกรธอะไรพี่รึเปล่า”

“ครับ? แบมจะไปโกรธพี่หมอเรื่องอะไรล่ะ”

“ก็เรา...”

“แบมทำไมครับพี่หมอ”

“น้องแบมเป็นแบบนี้ไงครับ พี่ไม่เชื่อหรอกนะว่าเราไม่ได้โกรธอะไรพี่”

 

ถ้าเก่งขนาดนี้ทำไมไม่รู้ว่าโกรธเรื่องอะไรล่ะ

 

ผมเผลอหน้างอเล็กน้อยเมื่อถึงเหตุการณ์นั้นขึ้นมา ไม่ใช่ว่าคืนนี้จะเก็บเอาเรื่องนี้ไปฝันนะ มันต้องเป็นฝันที่แย่ที่สุดในปีนี้แน่

“แบมไม่ได้โกรธอะไรพี่หมอเลยครับ”

“เด็กปากแข็ง”

“แบมพูดจริงนะ ต่อให้พี่หมอไปไหน ไปกับใครหรือทำอะไรกับใคร แบมก็ไม่มีสิทธิไปโกรธพี่หมอได้หรอกครับ”

“น้องแบม...”

“อะไรครับ?”

“เห็นใช่ไหม”

“หะ... เห็นอะไรครับ แบมไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้นแหละ”

“...”

“พี่หมอไม่เชื่อหรอ? แบมไม่เห็นจริงๆนะ พี่หมอกำลังจูบกับใครแบมก็ไม่เห็นจริงๆ อะ...!

“เห็นจริงๆสินะครับ”

เราเม้มปากพร้อมกับก้มหน้าหลบสายตาพี่หมอเป็นพันละวัน ฮื้ออ พูดอะไรของนายน่ะแบมแบม พี่หมอจับได้เลยเห็นไหมว่าไปแอบดูเขาน่ะ ไอ้ปากบ้า นี่แหนะ!

เรายกมือขึ้นมาตีปากตัวเองเบาๆ ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองพี่หมอเล็กน้อย ก่อนจะสะดุ้งก้มหน้าลงตามเดิมแทบไม่ทันเมื่อเจอสายตาของพี่หมอจ้องอยู่

หมับ

“น้องแบมครับ...”

พี่หมอเอื้อมมือมาจับเราหันหน้าไปหา ก่อนจะก้มลงมาพูดด้วยเสียงนุ่มๆทุ้มๆตามแบบฉบับ และเพราะว่าพี่หมอโน้มตัวมาคุยกับเราที่นั่งอยู่อีกเบาะ มันเลยทำให้ระยะห่างของเรากับพี่หมอตอนนี้ใกล้กันเพียงฝ่ามือกั้น

 

แบบนี้คุยกันไม่รู้เรื่องแน่ๆ เราจะเขินตายซะก่อนน่ะสิ

 

“ไม่ว่าน้องแบมจะเห็นอะไรมา มันไม่ใช่อย่างที่เราคิดนะ”

“แบมไม่ได้คิดอะไร”

“พี่หมอไม่ชอบเด็กขี้โกหกนะครับ น้องแบมคิดอะไรหรือโกรธอะไรก็บอกพี่มาเถอะนะ ถ้าเราไม่บอกพี่จะรู้ได้ยังไงว่าน้องแบมคิดอะไรอยู่ บอกพี่หมอมาเถอะนะครับ ให้พี่หมอได้อธิบายให้น้องแบมฟัง”

“...ก็ได้ครับ แบมเห็น”

“แล้วน้องแบมไปทำอะไรอยู่แถมนั้นหื้ม?”

“พี่หมอหายไปนานเกินไป แบมก็เลยไปตาม แล้วก็ไปเห็นพี่หมออยู่กับคุณแน๊ตตี้อะไรนั่น”

“พี่กับแน๊ตตี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันครับ”

“จะไม่ใช่ได้ไงในเมื่อ...”

“ในเมื่ออะไรครับ?”

เอาอีกแล้ว! ไอ้ปากไม่รักดี ทำไมชอบพูดก่อนที่จะได้คิดให้ถี่ถ้วนฮะ แล้วยิ่งพี่หมอมาจ้องอยู่ใกล้ๆแบบนี้เรายิ่งคิดอะไรไม่ออก หรือจะขอไปคุยกันวันอื่นดีนะ พี่หมอต้องไม่ยอมอีกแน่ๆ

เอาไงดีๆๆ คิดสิแบมแบม

“ว่าไงครับ? มันเพราะอะไรน้องแบมถึงคิดแบบนั้น”

“ก็ได้ครับ... พี่แจ๊คสันบอกว่าพี่หมอจะไม่จูบกับคนที่ไม่ได้ชอบแล้วก็ไม่ใช่แฟน”

“แจ๊คสันงั้นหรอ?...ครับ พี่ไม่จูบกับคนที่ไม่ใช่แฟนและก็คนที่ไม่ได้ชอบ”

“แต่ว่า... แบมเห็นพี่หมอกับคุณแน๊ตตี้จูบกัน มันก็แสดงว่าทั้งสองคนชอบกันหรือไม่ก็เป็นแฟนกันไม่ใช่หรือครับ”

“น้องแบมฟังนะครับ พี่ไม่ได้ชอบแน๊ตตี้แล้วเราก็ไม่ใช่แฟนกันด้วย พี่หมอกับแน๊ตตี้ก็แค่... คนที่มีความสัมพันธ์แบบชั่วข้ามคืนน่ะ” ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน? ฟังดูเจ้าชู้ชะมัดเลยอ่ะ

“แต่ว่าพี่หมอกับเขาก็จูบกันอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?”

“เรื่องนั้นพี่ไม่ทันได้ตั้งตัว มันก็เลย...”

“สรุปทั้งสองคนก็จูบกันใช่ไหมล่ะครับ”

“ปากแตะกันไม่ถึงวิแบบนั้นพี่หมอไม่เรียกว่าจูบหรอกนะครับ”

“แล้วต้องนานขนาดไหนล่ะครับถึงจะเรียกว่าจูบสำหรับพี่หมอน่ะ”

เราพูดออกไปตามที่คิด ก่อนจะเผลอชักสีหน้าใส่พี่หมออย่างลืมตัว แต่ตอนนี้เราไม่สนเรื่องกิริยามารยาทอีกแล้ว สนแค่ว่าตอนนี้เราไม่พอใจมากๆ แม้พี่หมอจะอธิบายยังไงในหัวเราก็มีแต่ภาพที่ทั้งสองคนจูบกันอยู่ดีอ่ะ

แล้วสงสัยว่าเราคงมัวแต่จะคิดนั่นนี่กับตัวเองมากเกินไป จนไม่ทันสังเกตเลยว่าพี่หมอโน้มหน้าเข้ามาใกล้มากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พอจะถามออกไปก็ไม่ทันเสียแล้ว...

“พี่หมอจะ... อื้อ~

สัมผัสอุ่นที่แนบลงมาบนริมฝีปากทำเราถึงกับเบิกตากว้าง หัวใจแทบจะหยุดเต้นในวินาทีนั้น แต่มันก็กลับมาเต้นเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆจนเจ็บไปหมดทั้งหน้าอก

 

บะ...แบบนี้มัน... จูบงั้นเหรอ? พี่หมอ... จูบเรา

 

คิดได้แบบนั้นเราก็แทบดิ้น แต่ติดตรงที่ถูกมือของพี่หมอจับใบหน้าเอาไว้อยู่ เลยได้แต่นิ่งค้างด้วยความช็อก ปล่อยให้ผู้ชายตัวโตกดจูบหนักๆลงบนริมฝีปาก สิ่งหนึ่งที่ได้รู้ในตอนนี้คือ... ปากของพี่หมอทั้งนุ่ม อุ่น และกำลังเขย่าหัวใจเราทั้งดวง

จูบที่ไม่ได้มีการลุกล้ำใดๆ เป็นเพียงจูบที่กดแช่ค้างเอาไว้นิ่งๆ แล้วค่อยๆขบเม้มริมฝีปากล่างของเราเบาๆแต่ทำเอาสะท้านไปทั้งร่าง ก่อนจะสัมผัสได้ถึงร่างกายของพี่หมอที่ขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆจนเราได้แต่นั่งแข็งทื่อแบบไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว กระทั่งพี่หมอถอนจูบออกมาอย่างเชื่องช้า แล้วพูดว่า...

“แบบนี้สิ ค่อยเรียกว่าจูบได้หน่อย”

ประโยคที่เราได้แต่นั่งอึ้ง พร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอช้าๆแล้วพยักหน้าลงแบบสติยังไม่กลับเข้าร่าง

 

เข้าใจแล้วครับ เข้าใจชัดเจนแจ่มแจ้งเลยครับพี่หมอ





TBC.

#มาอัพใหม่รอบที่ล้าน รี้ดช่วยตอบให้ไรท์ชื่นใจทีว่ามันขึ้นแจ้งเตือนอยู่ใช่ไหมมม

หลังจากที่เฝ้าสังเกตมันมา ปรากฏว่าอัพไปแล้วมันไม่ขึ้นเนื้อหาค่ะ ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นรึเปล่า แต่ไรท์ดูฟิคตัวเองแล้วมันไม่ขึ้น เลยต้องลุกจากที่นอนมาอัพดูใหม่อีกรอบ(วันนี้ฉันจะได้นอนไหมม)

กล่าวถึงเนื้อหากันอีกสักรอบ ตอนนี้มันช่างเป็นตอนที่แต่งแล้วเขินไปจนตัวบิดจริงงงๆๆ

มีความมโนว่าตัวเองเป็นคนถูกจูบบบ อินกว่ารี้ดก็ไรท์นี่แหละค่ะ ฮาาาาา

แล้วนี่เป็นแค่จูบแบบอนุบาลเลยนะคะ เพราะพี่หมอยังมีจูบแบบชุดใหญ่กว่านั้นกว่านั้นเก็บไว้อยู่วววววว พี่หมอจะงัดมาให้ตอนไหนรอดูค่าาา

ปล.คิดว่าชื่อตอนกับเนื้อหาสัมพันธ์กันรึเปล่า ฮ่ะๆๆ อย่าไปสนใจชื่อตอนกันเลยย บางทีมันก็ไม่ค่อยจะเกี่ยวกับเนื้อหาเท่าไหร่ ดูอย่างตอนนี้สิ เผลออะไร แบบนี้มันจบใจจูบชัดดๆ อรั็ยย(?)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

610 ความคิดเห็น

  1. #602 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 23:00
    โว้ยยยย น้องแบมลูกกก อย่าไปยอมซี๊
    #602
    0
  2. #582 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:55
    คุกๆๆๆๆๆๆ
    #582
    0
  3. #525 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 11:57
    เขาจูบกันแล้ววว อร้ายย น้อง17นะคะ
    #525
    0
  4. #511 mini_tigereyes (@mini_chii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 02:53
    เราข้ามตอนนี้ไปได้ไงกัน จุฐแบบเบาๆ
    #511
    0
  5. #493 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 19:29
    ฉวยลูกเราหรอหมอ!
    #493
    0
  6. #475 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:55
    พี่หมอเคยเป็นเสือผู้หญิงสินะ
    #475
    0
  7. #457 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 11:20
    พี่มาร์คแอบเจ้าชู้นะเนี่ย มันน่ามั้ยยยยยยยย
    #457
    0
  8. วันที่ 10 เมษายน 2560 / 23:02
    พี่หมอต้องเปนเสื้อผญแน่ๆเลยแล้วทำไมมีแต่คนกลัวน่ะอล้วเปนอะไรกับยูคคำถามเต็มไปหมดแล้วววว
    พี่ไรท์มาอัพต่อน่ะ
    #442
    0
  9. #440 An_nGOT (@nansiraprapha56) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:50
    ก็วินๆนะคะ แน็ตต้งแน็ตตี้แล้วไง ไม่ใช่น้องแบมของพี่หมอสักหน่อย หึหึ
    #440
    0
  10. #439 Lokpad Siraprapa (@love_lokpad) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 09:00
    ว้ายยยลูกชั้นถูกจูบแล้ว 555555
    #439
    0
  11. #438 Tomagojji (@ChanikranQuote) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 04:06
    คนที่มีonsนี่ก็คงคาสโนวาอะ55 แต่ถ้าonsจริงแนตตี้แย่มากเลยที่ยุ่งชีวิตของมาร์ร
    #438
    0
  12. #437 aunny47500yrc (@aunny47500yrc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 01:33
    ????พี่หมอคะหนูมีคาถาให้ค่ะง่ายๆเลย3คำ:คุก..คุก..และก็คุกค่ะจำให้ขึ้นใจนะคะพี่หมอ????
    #437
    0
  13. วันที่ 7 เมษายน 2560 / 21:41
    พี่หมอมาร์คค่ะ คุกค่ะคุก คุกๆๆๆ
    #436
    0
  14. #435 KunSatoshi (@Joy9647909) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 19:46
    คุกๆๆๆ อ่าพี่หมอโทษทีพอดีว่าไอ คุกๆๆๆๆ
    #435
    0
  15. #434 sinnmb93 (@sinn181) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 19:22
    คุกไหมหมอ
    #434
    0
  16. #425 thanchnok120447 (@thanchnok120447) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 16:38
    พี่หมอแต๊ะอั๋งแบมนี่หว่า
    #425
    0
  17. #424 Orangenaa (@Orangenaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 14:37
    อ้อ นี่ใช่ไหมเรียกว่าจูบกลัวน้องไม่รู้ใช่ไหมคะเนี่ย
    #424
    0
  18. #423 pupprely (@pupprely) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 14:13
    อ๊ากกก~~น่ารัก!!!^^ แบบพี่หมอนี่หาได้ที่ไหนคะ??? ละมุนมาก!!!ชอบมากๆเลยค่ะ รีบๆมาต่อนะคะ_/\_
    #423
    0
  19. #422 filmchada (@filmchada) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 14:03
    ewww ทำไรของพี่หมอน่ะ เขินนนนน
    #422
    0
  20. #421 vviez (@iamjaja) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 13:45
    แหมมมมม พี่หมอ
    #421
    0
  21. #420 Sisisaline2739 (@Sisisaline2739) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 13:38
    พี่หมอเป็นคนเจ้าชู้ป้ะนี่
    #420
    0
  22. #419 pwen (@earnnnn_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 12:04
    ร้ายกาจจจจ
    #419
    0
  23. #418 Hazylight (@rinlaby) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 11:23
    พี่หมอเป็นเร่าร้อน(?) ร้ายกาจ *สำเนียงวีสลีย์
    #418
    0
  24. #417 MBcake9397 (@MBcake9397) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 10:53
    ร้ายกาจจ
    #417
    0
  25. #416 มิรา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 09:29
    พี่หมอมาร์คคนร้ายกาจ
    #416
    0