พี่ว๊ากกับน้องโหด [ Markbam]

ตอนที่ 30 : ใจร้อน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 290 ครั้ง
    25 พ.ค. 61

พี่ว๊ากกับน้องโหด Ep. 28 [ Markbam]  






                       - Ep.28 ใจร้อน - 







- 14:00 am. - 

   
[ MARK PAST ] 

   นี่เป็นวันที่5แล้วครับ..ที่แบมแบมหายไป ผมไม่รู้ว่าเขาไปไหน ไม่รู้ว่าทำไมต้องไป พอถามไอ้ยูคมันก็บอกแค่ว่า แค่ไปพักผ่อน พักผ่อนบ้าอะไรต้องขาดการติดต่อแบบนี้ อ้อ!เมื่อวานยูคยอมมาหาผมที่คอนโดยังไม่ทันจะได้คุยอะไร มันก็ต่อยผมสะคว่ำปากแตก มันบอกผมทำร้ายจิตใจแบม ผมก็ถามว่าเรื่องอะไร มันก็บอกให้รอแบมมาบอกเองจะดีกว่า เอาตรงๆผมโคตรจะร้อนเลย จริงๆวันนี้คือวันที่แบมจะต้องกลับแล้ว ตามที่ยูคยอมบอก แต่นี่มันบ่าย2โมงแล้ว ไร้วี่แววของแบมแบม ทำให้ผมร้อนใจเข้าไปใหญ่จนต้องขับรถมาที่คอนโดยูคยอมอีกครั้ง
.
ผมตั้งใจขับรถมาหายูคยอมแต่ดันเจอแบมแบมเข้า..ที่กำลังยืนคุยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ท่าทางสนิทกันมากแต่ผมไม่คุ้นหน้าเลยสักนิด  อ้อ ที่บอกพักผ่อนก็กับไอ้นี่สินะ ดูมีความสุขดีนิ่ ไหนหรอความไม่สบายใจ หาไม่เจอเลยสักนิด ผมเจ็บจี๊ดกับภาพตรงหน้าแต่แทนจะลงไปตามตรงๆดันกลับรถเพื่อกลับคอนโด ผมโกธรแต่ถ้าลงไปคุยตอนนี้ มันก็ไม่สนุกน่ะสิ....

วันต่อมา..

@มหาลัย 

 วันนี้ผมรีบมามหาลัยแต่เช้าเพราะเป็นวันที่สอบไฟนอลแล้วก็จะรีบมาดักรอแบมอีกด้วยเพื่อนๆของผมก็ช่วยดูกันอีกแรง

" เห้ย นั้นไง น้องแบม!! " ผมกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาแบมแบม กระชากแขนให้หันมาทางผม 

" แบม! หายไปไหนมา รู้ไหมคนเขาเป็นห่วง ไปไหนทำไมไม่บอก! " 

" เจ็บ.. " แบมพูดเสียงเบา แล้วดึงมือผมออก

" กูถามว่าไปไหนมา! มึงรู้ไหม กูกลับมาไม่เจอมึง กูร้อนใจแค่ไหน! " 

" ..... " 

" รึว่ายังไง กำลังมีความสุขกับไอ้ห่านั้นอยู่รึไง! ถึงได้หายไปแบบนั้นน่ะ! " 

" มึงพูดอะไรของมึง.. " 

" เฮอะ! มึงคิดว่ากูไม่เห็นมึงหรอ เมื่อวานมึงอยู่กับใครล่ะ! ผู้ชายใหม่มึงหรอ " 

" เห้ยมาร์ค มึงใจเย็นดิวะ " เพื่อนผมห้าม

" มึงไม่รู้อะไรก็หุบปากไปมาร์ค... " 

" ทำไมหรอ กลัวกูพูดหรอว่ากูเห็นมึงอยู่กับผู้ชายคนใหม่น่ะ ท่าทางสนิทกันน่าดู ถึงขั้นไหนแล้วหล่ะ! " แบมแบมมองหน้าผมตาแดงกร่ำ

" พี่มาร์ค ผมว่าพี่เงียบเหอะนะ " ยูคยอมพูดห้าม 

" มึงรู้ไหมยูค ระหว่างที่เรากำลังเป็นห่วงมันอยู่ มันก็น่าจะกำลังมีความสุขอยู่นะ..ใช่ไหมแบมแบม " 

" หยุดพูด.. " 

" ทำไมล่ะ! กูพูดเสียงดังไม่ได้เลยรึไง กูก็เป็นของกูแบบนี้ " 

" ถ้ามึงไม่อายก็เรื่องของมึง..แต่กูอาย " แบมแบมพูดแล้วก็เดินผ่านผมไป.. 

" ถ้าอายที่มีกูเป็นแฟน เลิกกับกูเลยไหมล่ะ! " แบมแบมหยุดเดินโดยทันที แบมพูดแบบไม่ได้หันมาแต่มันดังกึกก้องไปทั้งใจ..

" ได้..ถ้ามึงต้องการ " พูดจบ แบมก็เดินออกไปโดยไม่หันมามองผมอีก 

" พี่แม่ง! ทำเหี้ยอะไรวะเนี่ย " ยูคยอมพูดกับผมแล้ววิ่งตามแบมแบมไป 

" มึงทำอะไรของมึงวะมาร์ค! มึงรู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกไป " ไอ้บีพูดกับผม แต่ผมเงียบ นั้นสิ..ผมพูดอะไรออกไปวะ ผมบอกเลิกแบมทั้งๆที่ไม่เคยคิดคำนี้ในหัวมาก่อน  ตอนแรกคิดว่าจะแค่มาเคลียให้มันรู้เรื่อง มากสุดก็แค่มีปากเสียแต่ทำไมผมหลุดคำๆนั้นออกไป...

 เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ข่าวที่ผมเลิกกับแบมก็แพร่ไปทั่วมหาลัยอย่างรวดเร็ว มีคนเข้ามาถามหาเหตุผลนู้นนี่รวมไปถึงผู้หญิงที่เข้ามาหาผมวันนี้ก็น่าจะ3คนได้แล้ว..ไม่รวมคนที่นั่งของตรงข้ามผมตอนนี้ 

" มาร์คไม่เป็นไรนะ อยู่กับแจมก็ได้นี่หน่า " เธอพูด 

" แจมเราว่า- " ไอ้แจ็คพยายามจะห้ามแต่เธอกลับไม่ฟัง

" อย่าพึ่งน่าแจ็คสัน เรากำลังปลอบมาร์คอยู่นะ " 

" ออกไป.. " ผมพูดเสียงเบา 

" นั้นสิ ออกไปก่อนนะแจ็คสัน เดี๋ยวเรา- " 

" เธอนั้นแหละ ออกไป..น่ารำคาญ " ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เธอมีสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่ใครจะแคร์ละ..

" เห้ยมาร์ค กูถามจริง ทำไมมึงถึงพูดแบบนั้นกับแบมว่ะ มึงก็รู้ว่าน้องมันไม่ชอบทะเลาะต่อหน้าคนอื่น " ผมเลือกที่จะเงียบ 

" เห้อ~ มึงแม่งไม่พูดเหี้ยอะไรเลย พวกกูจะไปช่วยมึงได้ยังไงวะ " 

" แบมมีคนอื่น.. " ผมพูด

" มึงรู้ได้ยังไง " 

" กูเห็น มันยิ้มให้กันคุยกันขนาดนั้น หึ เพื่อนบ้าที่ไหนจะทำแบบนั้นวะ " ผมคิดแล้วก็ตลกกับชีวิตควายๆของตัวเอง 

" มึงอาจจะเข้าใจผิด " 

" มีอะไรที่ต้องผิดด้วยหรอวะ มาส่งกันถึงหน้าคอนโดยูคยอม " 

" กูว่าน้องอาจจะแค่มีเพื่อนใหม่ " 

" เหอะ! เชื่อตาย เพื่อนใหม่ไม่มีทาง " 

" เดี๋ยวกูจะไปถามยองแจให้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง แม่งเอ้ย! ทำไมทุกคนต้องมาทะเลาะกับเมียพร้อมๆกันด้วยหวะ " 

" เฮีย..ขอคุยด้วยหน่อย " ยองแจเดินออกจากตึกตรงมาหาแจ็คสัน 

" ได้ เดี๋ยวกูมานะพวกมึง " พูดจบมันก็เดินแยกออกไป 

" ไอ้มาร์ค รถมึงประกันว่าไงวะ " 

" ก็ส่งซ่อมศูนย์นั้นแหละ น่าจะเสียหลาย " 

" แล้ววันนั้นหลังจากคุยกับประกันมึงไปไหนมา ทำไมรถถึงได้พังอีกคันแบบนั้น " ไอ้เจบีถามขึ้น ก็ทำให้ผมนึกย้อนไปก่อนที่แบมจะหนีออกไป...

------------- 40% --------------
ต่อ

6วันที่แล้ว...

( มารับด้วย มีนัดปาร์ตี้กับเพื่อน ) ไอ้เอินโทรมาหาผมหลังจากจัดการเรื่องรถเสร็จ

" มึงก็ไปเองดิวะ กูต้องไปรับแบม " 

( รู้แล้ว แต่ก็มารับไปส่งบ้านเพื่อนแปปนึงไม่ได้รึไง ) 

" ควาย! เรื่องมาก 10นาทีถึง " ผมขับรถBMWคันโปรด ไปหาไอ้เอินภายในเวลาอันน้อยนิด แล้วจอดเทียบฟุตบาทที่ไอ้เอินยืนอยู่ 

" รีบขึ้นมา กูรีบ! " ผมตะโกนออกไป ไอ้เอินเข้ารถผมก็เหยียบหมิดไมล์เพื่อไปส่งไอ้เอินแล้วจะได้ไปรับแบม 

@บ้านเพื่อนเอิน 

" รีบลงไป " 

" ลงมาก่อนดิ " 

" ไม่เอากูรีบไอ้เอิน.. " 

" อ้าวพี่มาร์คนี่ ใช่พี่มาร์ครึเปล่าครับ " ชายรูปร่างสูงหน้าตาดีทักผมขึ้น ผมคุ้นหน้ามันนิดหน่อย เหมือนจะเป็น..น้องรหัสของไอ้บี 

" ใช่ ไงมึง " 

" มาปาร์ตี้เหมือนกันหรอครับ ลงมาก่อนสิ " 

" เปล่า กูมาส่งน้องกูเฉยๆ " 

" อ้อ งั้นลงมาจิบๆนิดหน่อยๆไหมครับพี่ " 

" ไม่ล่ะ กูรีบ " 

" เถอะนะพี่ จะคุยเรื่องพี่บีด้วย " ผมตัดใจเลี้ยวรถเข้าจอดแล้วลงจากรถแล้วตรงมายังน้องรหัสของไอ้บี 

" รีบพูดมาก กูมีธุระต่อ " ผมพูด

" เข้ามาก่อนพี่ๆ เครื่องดื่มบ้านผมดีๆทั้งนั้น อยากให้พี่ลอง " 

" มึงเป็นเจ้าของปาร์ตี้? " 

" เปล่าครับ น้องสาวผมต่างหาก นั้นไง เฌอ!
มาทางนี้หน่อย " ผมหันไปมองตามสายตาของน้องรหัสไอ้บี ก็พบกับหญิงสาวหุ่นแสบผมยาวกับเดรสดำรัดรูปผ่าหลังของเธอ 

" มีอะไรหรอคะ พี่เคิล..นี่ใครหรอคะ " เธอพูดกับพี่ชายแล้วหันหน้ามามองผม

" นี่พี่มาร์ค เพื่อนของพี่บี " 

" พี่บี? พี่รหัสของพี่เคิลน่ะหรอ " 

" ใช่ๆ นี่เพื่อนซี้เขาเลยนะ " 

" สวัสดีค่ะพี่มาร์ค เฌอนะคะ " เธอยิ้มหวานส่งให้ผม 

" ครับ " ผมตอบเธอนิ่งๆ 

" พี่มาร์คดื่มรึเปล่าคะ " 

" ขอโทษด้วยนะครับ พี่ไม่ได้มาดื่ม " 

" อ้าวแล้ว- " 

" พี่มาส่งไอ้เอินน่ะครับ พอดีรู้จักไอ้เคิลเลยแวะแปปนึง " 

" อ้อ งั้นดื่มกันนิดๆหน่อยๆดีกว่านะคะ เดี๋ยวเฌอไปเอามาให้ " เธอพูดแล้วก็เดินออกไป

" พี่ก็คุยกับน้องสาวผมไปก่อนนะ ผมขอไปดูทางนู้นก่อน " เคิลพูดจบก็ปลีกตัวออกไป 

" มาแล้วค่ะ ว๊าย!! เลอะหมดเลย ขอโทษนะคะพี่มาร์ค " เธอเดินมาพร้อมเครื่องดื่มในมือแต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสะดุ้งอะไร แก้วในมือของเธอหกใส่เสื้อนักศึกษาของผมจนเปียกไปหมด 

" ไม่เป็นไรครับ! งั้นพี่ขอตัวกลับก่อนดีกว่า " ผมที่กำลังจะเดินออกจากงานกลับมีมือมารั้งไว้

" เดี๋ยวสิคะ เปลี่ยนเสื้อกับกางเกงก่อนดีกว่า เหม็นขนาดนี้ เดี๋ยวเฌอไปหาเสื้อผ้าของพี่เคิลมาให้นะคะ 

" ไม่ต้อ- " ผมพูดยังไม่ทันจบเธอก็เดินผละออกไปอีกครั้งแล้วกลับมาพร้อมกับเสื้อเชิญสีเข้มและกางเกงยีนต์ 

" นี่ค่ะ ห้องน้ำอยู่ทางนี้ พี่มาร์ควางของไว้ด้านนอกได้เลยนะคะ เดี๋ยวเฌอดูแลให้ " 

" ขอบคุณครับ ผมหยิบทุกอย่างออกจากกระเป๋ากางเกงและกระเป๋าเสื้อวางไว้ที่เคาน์เตอร์ด้านนอก แล้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แค่แปปเดียวเท่านั้นก็เสร็จสิ้น ผมออกมาจากห้องน้ำก็ยังพบว่าเฌอยยื่นอยู่ตรงนั้นที่เดิม 

" พี่มาร์คคะ เมื่อกี้เฌอรับโทรศัพท์แทนพี่มาร์คคนที่ชื่อแบมแบมโทรหาบอกว่า กลับคอนโดแล้ว " 

" ห้ะ! กลับแล้วหรอ งั้นพี่ไปก่อนนะ ขอบคุณสำหรับเสื้อผ้าครับ " 

" เดี๋ยวก่อนสิคะ เรายังไม่ได้ดื่มอะไรกันเลย " 

" พี่ไม่มีเวลาแล้วครับขอตัว " ผมพูดกับเธอแล้วกดโทรศัพท์โทรหาแบมแต่แบมไม่รับ พอออกมาก็พบว่ารถของผมที่จอดอยู่ตอนนี้ สีข้างถลอกแล้วยางรั่วกระจกข้างแตก นี่มันอะไรกันวะเนี่ย!!! 

" มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าครับ " 

" ใครทำรถผมแบบนี้! " ผมเริ่มหงุดหงิดกับเหตุการณ์บ้าบอตรงหน้า 

" ทางเราไม่ทราบจริงๆครับ " ผมโมโหใส่บอดี้การ์ดของบ้านหลังนี้ไปยกใหญ่ ผมถามอะไรก็บอกไม่รู้ๆ สรุปทุกอย่างทั้งเรื่องดูกล้องวงจรปิดรวมไปถึงการเปลี่ยนยางรถง่ายๆ ผมก็ต้องเป็นคนดำเนินงานเองทั้งสิ้น กว่าจะถึงคอนโดก็ไป5ทุ่มกว่า กลับมาก็เจอโทรศัพท์แบมวางอยู่บนโซฟา พอโทรไปหายูคยอมมันก็บอกว่า แบมไปพักผ่อนต่างจังหวัด คืนนั้นผมออกตามหาแบมทั้งคืนแต่ก็ไร้วี่แวว ไม่มีแม้แต่ข่าวว่าแบมไปพักที่ไหน จังหวัดอะไร 
.
.
.
.
" พูดถึงเรื่องแบม ทำไมไม่ไปคุยกับน้องดีๆวะ " 

" มีอะไรต้องคุยกันอีกวะ " 

" แล้วมึงไม่อยากรู้หรอ ว่าทำไมก่อนหน้าน้องถึงหายไป " 

" อยากรู้..แต่กูไม่อยากจะถาม " 

" มึงกับน้องอาจจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งคู่ก็ได้ปะวะ มึงก็รู้ว่าน้องใจร้อน แต่พอมาครั้งนี้เป็นมึงเองที่ใจร้อน แต่แบมนิ่งมากจนกูก็ตกใจ มึงไม่สังเกตแฟนตัวเองเลยรึไง " 

" แล้วมึงจะให้กูทำยังไง กูบอกเลิกแบมไปแล้ว.. " 

" มึงบอกเลิกน้องเพราะอะไรวะ ประชด? " 

" อืม กูคิดว่าทำแล้ว แบมจะอธิบายอะไรบ้างแต่มันไม่เลยวะ " 

" เออ โง่ มึงอะโง่! " 

" ไอ้บีกูเพื่อนมึงนะ! ทำไมมึงเข้าข้างฝั่งนั้นวะ " 

" เพื่อนแล้วไงวะ มึงคิดดูสิ ถ้าเรื่องมันไม่หนักจริง แบมจะขาดการติดต่อหนีไปต่างจังหวัดแบบนั้นหรอ มึงก็รู้น้องมันรักมึงจะตายห่า ที่น้องมันหนีไป เพราะอยากให้ทุกอย่างให้สงบลงรึเปล่า  ไม่งั้นมึงก็ลองคิดอีกด้านว่าถ้าวันนั้นแบมยังอยู่ที่ห้องรอเคลียกับมึง กูมั่นใจว่ามึงได้เลิกกับน้องตั้งแต่วันนั้นแน่นอน " 

" ..กูไม่รู้.. "

" แต่ถ้าน้องมันอยากจะเลิกกับมึงจริงๆ มันคงจะเขียนโน๊ตแปะไว้แล้วแหละ คงไม่ใช่แค่เงียบหายไปแบบนี้หรอก คิดเอานะมาร์ค กูก็แค่ให้คำแนะนำ ที่เหลือมึงก็ไปคิดเอาเอง " 

" อืมขอบคุณมาก..ไว้หลังสอบเสร็จกูจะไปคุยกับแบมดู แล้วนี่มึงดีกับจินยองรึยัง " 

" ยัง..แต่เริ่มคุยกันบ้างแล้ว " 

" อ๋อ อืม " 

" ทำอะไรก็คิดเยอะๆหน่อยสิวะ น้องร้อนแล้วมึงต้องร้อนตามหรอ แล้วน้องเย็นขนาดนั้นมึงควรร้อนขนาดนี้เลยหรอวะ กูเข้าใจนะว่าบางทีแบมอาจจะงี่เง่าแต่มึงก็ต้องเข้าใจนิสัยเมียหน่อย รึว่ามึงอยากเป็นเหมือนกู คบกันอยู่แต่ไม่คุยไม่เจอไม่เห็นหน้ากัน พออารมณ์มันเย็นแล้วมันก็ปวดใจนะ นี่ยังดีที่ยังไม่ได้เลิกกันเลยมีข้ออ้างคุยกันบ้าง แต่มึงนี่สิ เห้อ~ พึ่งดีกับเมียแท้ๆ " 

" เออขอบคุณมาก.. " ไอ้บีตบไหล่ผมแล้วเดินออกไป

----------------- 60% ------------------
ต่อ

ผมหยิบโทรศัพท์ที่หน้าจอร้าวเกิดจากการปาโทรศัพท์ลงพื้นเพราะความอารมณ์ร้อนของผมเอง ออกมากดเบอร์ไอ้ยูค ไม่นานไอ้ยูคก็รับโทรศัพท์ 

( ครับ? รีบพูดนะพี่ เดี๋ยวแบมมันมา ) 

" แบมเป็นไงบ้าง.. " 

( ก็พึ่งหยุดร้องไห้ไปเมื่อกี้ ) 

" แล้วเป็นอะไรมากรึเปล่า.. " 

( ครับ ออกมาจากห้องก็ฟุบหน้าร้องไห้ตลอดเลยตั้งแต่เช้า ) 

" สอบเสร็จแล้วพี่ขอคุยกับแบมหน่อยสิ " 

( อย่าพึ่งดีกว่าพี่ ผมว่าแบมมันยังไม่พร้อม รออีกนิดแล้วกันนะพี่ ) 

" แต่กูอยากเคลีย " 

( แค่นี้แบมมันร้องไห้ตลอดยังไม่หยุดเลย ผมกลัวว่าถ้าคุยกับพี่อีก มันจะหนักกว่าเดิม ไว้สอบเสร็จ2วัน ค่อยคุยนะ ) 

" ก็ได้..แต่เดี๋ยวพี่จะโทรมาถามเรื่อยๆนะ พี่เป็นห่วง " 

( พี่บอกเลิกมันทำไม ผมสงสัยพี่ก็ผิดแบมมันยังไม่บอกเลิกพี่เลย ) 

" กูผิดอะไร มึงบอกกูที " 

( พี่มีคนอื่น ) 

" อะไรนะ! " 

( แบมมันโทรไปหาพี่แล้วมีคนรับแทนบอกพี่อยู่กับเขา เป็นแฟนเขาด้วย ) 

" ใครวะ! " 

( ชื่ออะไรวะ ผมก็จำไม่ค่อยได้ อะไรชอ- ยูค..วันนี้กูขอไปนอนกับมึงนะ ไม่อยากไปเช่าห้องอยู่คนเดียว...เออได้ๆมาอยู่กับกูตลอดเลยก็ได้ หมอมันไม่ค่อยมา ) ติ๊ด! ยูคมันกดตัดสายผมไป จะว่าเป็นห่วงก็เป็นห่วงแต่ขอตามอยู่ห่างๆก็แล้วกัน เพราะแบมก็ไม่เห็นจะมีท่าทีอธิบายอะไรกับผมเลยแม้แต่นิด 

3วันผ่านไป..

วันนี้สอบวันสุดท้าย ผมก็ยังเห็นแบมเรื่อยๆ ถึงจะเห็นแล้วเดินหนีก็เถอะ แบมก็น่าจะเป็นอย่างนี้เหมือนกัน ตลอด3วันนี้ ผมไม่เคยได้เห็นหน้าแบมจังๆเลยสักที อ้อ ตอนนี้แบมเก็บข้าวของออกจากห้องผมไปหมดแล้ว ตอนที่ผมไม่อยู่ 

ครืดดดดดดด~ ครืดดดดดดด~ ครืดดดดด~ 

' คิม ยูคยอม ' 

" ฮาโหล " 

( ผมสอบเสร็จแล้วนะ ) 

" อยู่ไหน " 

( ผมอยู่ในห้องน้ำ ไอ้แบมน่าจะอยู่หน้าตึก ) 

" โอเค เดี๋ยวไป มึงยังไม่ต้องออกมานะ เดี๋ยวใกล้ๆถึงหน้าตึกแล้วกูโทรไป ถ้าสถานการณ์ไม่ดีมึงก็รีบมาหาแบมไป เข้าใจไหม " 

( ครับ ) ติ๊ด! ผมวางสายจากยูคยอมก็เร่งฝีเท้าจากโรงอาหารไปที่หน้าตึก..แบมอยู่ที่นี่จริงด้วย ตื่นเต้นแห่ะ ทำไมการแค่เข้าไปคุยกับคนๆนึงมันต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยนะ  ผมนึกขึ้นได้เลยกดโทรหายูคยอม สักพักมันรับผมเลยเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงแล้วทำใจกล้าเดินไปหาแบมที่นอนฟุบกับโต๊ะอยู่ 

" แบม ขอคุยด้วยหน่อย " ผมพูดออกไป แบมค่อยเงยหน้ามองผมตาแดงกร่ำเหมือนพึ่งผ่านการร้องไห้มา ปวดใจจัง 

" คุยอะไรครับ? " สรรพนามพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปของแบม ทำให้อึกอักพูดไม่ถูก 

" ทำไมวันนั้นอยู่ดีๆถึงหายไป " ผมถามออกไป

" ไปทำใจยอมรับเรื่องที่เจอมั้งครับ " 

" เรื่องอะไร " 

" พี่น่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าเรื่องอะไร " 

" ไม่รู้ ก็บอกมาสิจะได้รู้ " 

" แล้ววันนั้นพี่ไม่ได้ไปหาแค่ประกันใช่ไหม " 

" ..ใช่ แต่ก็ไม่ได้ไปที่ไหนเลย " 

" หรอครับ..แบมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันนั้นหลังจากคุยกับประกันพี่ไปทำอะไรต่อ แต่แบมรู้แค่ว่า มีผู้หญิงคนนึงรับโทรศัพท์แทนพี่แล้วเขาก็- " 

" เฌอ.. " ผมนึกคำพูดตามแล้วก็นึกออกว่า ผู้หญิงคนนั้นคือเฌอน้องสาวของน้องรหัสไอ้บี 

" จำชื่อแม่นเหมือนกันนะครับ แบมไม่รู้ว่าทำไมเธอคนนั้นถึงรับโทรศัพท์พี่แล้วบอกเหตุการณ์ต่างๆของพี่ได้แถม..เธอยังใจดีบอกกับแบมว่า เธอเป็นแฟนกับพี่มาร์ค " 

" เป็นแฟน? บ้าไปแล้ว! มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด! " 

" แล้วพี่ไปทำอะไรกับเธอหรอครับ " 

" แค่ไปส่งไอ้เอินแล้วก็เจอน้องรหัสไอ้บีพอดี ส่วนเฌอก็เป็นน้องสาวของไอ้นั้น แบมรู้ไหมว่าตัวเองเข้าใจผิด มันดูโคตรงี่เง่าเลยอะ ไม่ฟังกันบ้างเลย ถ้าอยู่ฟังสะบ้าง เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้ " ผมพูด

" แบมเข้าใจผิดไปเอง คิดมากไปเอง งี่เง่าไปเอง ขอโทษนะครับที่ไม่ได้รับฟังทำให้ทุกอย่างมันแย่ แต่ตอนนี้ผมขอตัว " แบมพูดแล้วรวบกระเป๋าพร้อมที่จะเดินออกไป 

" แล้วไม่คิดจะอธิบายเรื่องของตัวเองเลยรึไง " 

" อยากจะฟังว่าอะไรล่ะครับ " 

" มันเป็นใคร " 

" เขาชื่อพี่เต้ เจอกันที่ทะเล " 

" สนิทกันขนาดไหนถึงได้มาส่งขนาดนั้น " 

" ก็พอสมควร พี่เขาคอยช่วยเหลือตอนอยู่ที่นู้นคนเดียว " 

" ดูท่าทางคงจะชอบกันสินะ.. " 

" ถ้าจะมาพูดจาแบบนี้ ก็อย่ามาพูดกันเลยดีกว่า " 

" ปกป้องจังเลยนะ ไม่เข้าใจมันมีอะไรดีนักหนา " 

" พี่เขาไม่ได้มีอะไรที่สู้พี่ได้เลยสักอย่าง..แต่เขารับฟังผมมากกว่าพี่ตอนนี้ " แบมตอบผม สายตาที่ทอดมองมาทางผมมีแต่ความผิดหวัง ผมรู้สึกว่าผมเสียใจกับคำพูดที่ได้ยินจากปากคนตรงหน้า 

" คงดีใจที่ได้เลิกสักทีใช่ไหม " 

" เปล่า เสียใจที่โดนบอกเลิกร้องไห้ทุกวัน แต่ก็ขอบคุณมากนะที่บอก เพราะเราจะได้มีระยะห่างเอาไว้มองกันและกันบ้าง แล้วตอนนี้แบมก็เสียใจมากกว่าเดิม ที่เข้าใจผิดเรื่องวันนั้น แล้วก็เสียใจที่แบมยอมขอโทษแต่พี่ก็ยังจะต่อความยาวเรื่องพี่เต้ " 

" หรือมันไม่จริงล่ะ มาส่งกันขนาดนั้นคงจะ- " 

" หยุดสักที..แค่นี้ยังไม่พอใจรึไง " แบมถามผมด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า 

" ไม่หยุด ก็พูดมาดิว่ามันคืออะไร การที่มาส่งกันแบบนั้น มันจะสนิทกันเร็วไปปะรึยังไงใครก็ได้งี้หรอ เหงาแล้วใครก็ได้ว่างั้น? " แบมเลือกที่จะเงียบ 

" ว่าไง? อยากรู้เหมือนกันว่าระหว่างที่หนีไป มันมีความสุขมากขนาดไหน จะทำอะไรก็ช่วยเลิกกับกูก่อนได้ปะละ ทุเรศว่ะแบม พูดจริง คนอื่นเขามอง เขาจะคิดไงที่เห็นผู้ชายคนอื่นมา- "

" เขาจะคิดยังไงก็เรื่องของคนอื่น! แต่กูก็บอกมึงอยู่ว่าเขาแค่พี่ที่เจอตอนไปทะเล ขนาดกูพูดกับมึงเองมึงยังไม่ฟัง กูก็เสียใจมากเหมือนกันนะ ตลอดเวลากูไม่เคยที่ต้องทนอยู่กับมึงเพราะมึงไม่ได้เป็นแบบนี้ ถ้าการที่มึงเป็นแบบนี้เพราะกู..งั้นกูจะออกไปจากชีวิตมึงเอง ฮึก พอใจแล้วใช่ไหม " 

       แบมปาดน้ำตาลวกๆแล้วหยิบกระเป๋าเดินออกไป..ทำไมมันเจ็บแบบนี้วะรู้สึกอยากร้องไห้มากๆแต่ก็ทำไม่ได้ รู้สึกอยากเข้าไปกอดแต่ก็ยังรู้สึกโกธร รู้สึกเสียใจที่แบมบอกจะออกไปจากชีวิตแต่มึงก็เป็นคนขอเขาเองไม่ใช่รึไง.. 

" แฮ่กๆ พี่! ไอ้แบมไปไหนแล้ว " ไอ้ยูคที่ยืนหอบเหงื่อท่วมถามผมแต่ผมไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ 

" แม่งเอ้ย! อะไรวะเนี่ย! นี่มันบ้าอะไรกันวะ! " ยูคตะโกนออกมาเสียงดังแล้ววิ่งออกจากตรงที่ผมยืนอยู่   

   วันนี้ผมกลับห้องมาทุกอย่างยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิมเหมือนเมื่ออาทิตย์ก่อนตอนที่ไม่มีแบมแบม  เสียงหัวเราะ รอยยิ้มที่โคตรจะสดใสที่ผมมักจะเห็นบ่อยๆตอนนี้มันจะกลายเป็นแค่ความทรงจำไปแล้วหรอ..ผมไม่รู้ว่าตัวเองยืนร้องไห้หน้าห้องตัวเองตั้งแต่เมื่อไร แต่รู้แค่ว่ามันเจ็บ เจ็บมากจริงๆ เจ็บกับความบ้าที่อยู่ๆก็ไล่ความรักของผมให้ออกไปจากชีวิต มันเจ็บมากจริงๆผมรู้สึกว่าตัวเองไม่มีแรงจะทำอะไรทั้งนั้นแค่นึกถึงว่า วันนึงที่กลับมาที่ห้องจะไม่เจอแบมนั่งรออยู่ เดินมาหอมแก้มเดินมากอดอีกแล้ว...ผมคิดถึงแบมแบมแต่มันสายไปแล้ว 

------------ 100% ------------

◆TALK◆

ครบแล้ววววว ร่างจะพักพึ่งเลิกเรียน จะพยายามอัพบ่อยๆ ยกเว้นวันพฤหัสศุกร์!! เพราะเหนื่อยมากจริงๆ 

ขอลงแค่นี้ก่อนน้าาา ตอนนี้งานยุ่งมากก สละเวลาอันน้อยนิดมาลงนิดๆหน่อยๆ รอกันก่อนนะๆๆ พรุ่งนี้ไม่ได้ลงนะจ้ะ เพราะว่าติดเรียนถึง3ทุ่ม 

สปอย : ตอนหน้าสัญญาจะทำให้เขาคุยกันให้ได้!!! แต่ตอนนี้ต้องขอตัว บายจ้าาา 

ทำไมพี่ใจร้ายบอกเลิกน้อง แล้วทำไมน้องยอมพี่ง่ายขนาดนี้  โปรดดด! อย่าด่าไรท์ อย่าด่าแบม อย่าด่าพี่มาร์คค เดี๋ยวรีบมาอธิบาย 

 สัญญาจะไม่ม่านาน อย่าพึ่งด่ากันนะจ้ะ ช่วงนี้จะพยายามลงทุกวันหลังเรียนเสร็จนะจ้ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 290 ครั้ง

609 ความคิดเห็น

  1. #531 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 21:28
    เอ้า สมแล้วมั้ยล่าแต่ละคน เจ็บตามๆกัน
    #531
    1
    • #531-1 เจ้าขา (จากตอนที่ 30)
      8 กันยายน 2561 / 10:39
      เคิล เฌอ เอิน แจ สรุปอิจฉา ง่ายๆสั้นๆ บ้านรวย มีบอร์ดิการ์ค แต่พังจับตัวไม่ได้ ไม่ต้องมี ไม่ต้องรวย อยู่แบบจนๆนั้นแหล่ะ แล้วเอินเป็นน้อง แต่ไม่รักพี่ รักเพื่อน ตั้งแต่ตอนที่ไปเมกาแล้ว อือ ตบๆเรื่องให้เข้าที่เข้าทางได้แล้ว ยิ่งยองแจเป็นเพื่อนสนิท ไม่ควรสร้างปมให้เพื่อนคนเป็นเรื่องใหญ่นั
      #531-1
  2. #497 I'mPui (@tarnteeta_wh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    อิพี่ ถ้าจะเข้าไปแล้วพูดแบบนี้ อย่าเข้าไปดีกว่านะ!!! โอ้ย ขัดใจจริง
    #497
    0
  3. #492 Fah002 (@Fah002) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 03:24
    โอ้ย! อิพี่มาร์ค
    #492
    0
  4. #475 nametalala (@nametalala) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    อยากปาโน๊ตบุ๊คใส่มาร์คจัง😡
    #475
    0
  5. #474 yok1122 (@yok1122) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:21
    เครียดเลยทำไมไม่ฟังเหตุผลน้องมากเลยอยู่ดีดีก็มาด่าดาดาดา
    #474
    0
  6. #473 hanung_haning (@hanung_haning) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:18
    ไรท์สู้ๆ พักเยอะๆค่า ((พี่มาร์คก็นะ เฮ้อออ))
    #473
    0
  7. #472 Pure-26 (@Pure-26) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:17
    หงุดหงิด...
    #472
    0
  8. #471 "MiKa (@Kingkeokingking) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:10
    อย่าเจอกันอีกเลย.. อ่านแล้วปวดใจ พอจะมีโอกาสไหม ที่เค้าจะไม่ได้คู่กัน
    #471
    0
  9. #470 KusumaButyapong (@KusumaButyapong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:09
    เป็นสไตล์ละครไทยจริงๆอ่ะ เขาใจผิดเรื่องแบบนี้ ไม่ฟัง หนี กลับมาเจอ ทะเลาะกัน ใช้อารมณ์ แดกดันกันไปมา
    #470
    0
  10. #469 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:09
    แบมอย่ากลับมาเลย มาร์คดีแต่ว่าแบมอะ นิสัยไม่ดี
    #469
    0
  11. #468 Ppeechicken (@Ppeeechicken) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:09
    ใจร้อนไปปะวะมาร์คฟังอะไรก้คิดดิใช้แต่อารมวะแม่งรมเสีย
    #468
    0
  12. #467 AtichaTerking (@AtichaTerking) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:08
    ดูคำพูดคำจามาร์ค เฮ้อออ สมควรแล้ว
    #467
    0
  13. #466 BMewwii (@BMewwii) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:04
    อยากจะทุบพี่มาร์คให้สลบ
    #466
    1
    • #466-1 T.KSW (@PTRT) (จากตอนที่ 30)
      25 พฤษภาคม 2561 / 21:05
      +จ้าาา แต่งเองก็ยังจะอยากบีบคอพี่มาร์คให้ตายคาอกก!!
      #466-1
  14. #465 sukrita03 (@sukrita03) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    คำเดียว=>โง่
    #465
    0
  15. #464 puipuijaa (@puipuijaa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:30
    หงึตะไมมันอัพซ้ำอะไรท์
    #464
    1
    • #464-1 T.KSW (@PTRT) (จากตอนที่ 30)
      24 พฤษภาคม 2561 / 22:54
      ซ้ำยังไงเอ่ย? ตรงไหนซ้ำ บอกหน่อยน้าา พอดีไม่มีเวลาตรวจเลย ยุ่งมากๆ
      #464-1
  16. #463 Bovie_Kuannapa (@Bovie_Kuannapa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 14:48
    เคลียดแทนเลย
    #463
    0
  17. #462 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 08:53
    ร้อนใจแทนเลยกูเครียด
    #462
    0
  18. #461 yingyui2528 (@yingyui2528) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 06:12
    กลับไปคุยกันให้รู้เรื่องนะ อย่าใจร้อน
    #461
    0
  19. #460 bawkybaw (@bawkybaw) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 01:00
    อ่านแล้วเครียดคะ
    #460
    0
  20. #459 0852344933 (@0852344933) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 00:41
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #459
    0
  21. #458 bever2017 (@bever2017) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 00:21
    อ่านแล้วโมโหยังไงไม่รู้
    #458
    1
    • #458-1 T.KSW (@PTRT) (จากตอนที่ 30)
      24 พฤษภาคม 2561 / 00:22
      โมโหตัวละครรึว่าโมโหไรท์ อย่าโมโหเลยนะะะ อัพช้าขออภัยจริงๆ รร.เปิดแล้วเรียนหนักงานหนักมากจริงๆจ้าา
      #458-1
  22. #457 poro234 (@porawat23456) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:05
    เราว่าเรื่องนี้ผิดท้้งคู่ที่ไม่ยอมคุยกันตรงๆแต่พี่มาร์คก็ไม่ควรจะไปบอกเลิกแบมแบบนั้นจริงๆ แต่มากกว่านั้นคือ เกลียดอีเฌอออออ
    #457
    0
  23. #456 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 21:53
    แบมอย่าไปให้อภัยง่ายๆนะ
    #456
    0
  24. #455 nooaomchimichimi (@nooaomchimichimi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:14

    ไรท์มาต่อมาต่อเดี๋ยวนี้

    #455
    0
  25. #454 Pq.ncco (@Ptypr) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 06:45
    อย่าม่าสิไรท์
    #454
    0