Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 133 : บทที่ 132 พายุที่กำลังก่อตัว !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

บางท่านอาจจะลืมว่าเรามีเพจ แปะ

บทที่ 132 พายุที่กำลังก่อตัว !

"ใครเป็นคนโพสต์ข้อความลงไป ! บอกมาซะดี ๆ ก่อนที่จะมีปัญหาไปกว่านี้ !"

หัวหน้าตำรวจเคาะนิ้วบนโต๊ะในขณะที่กำลังสอบสวนกลุ่มคนตรงหน้าด้วยใบหน้ามืดครึม

ความวุ่นวายเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นมา ทุกคนเริ่มมองหน้ากันไปมา หลังจากนั่นเจ้าน้าที่หนุ่มคนเดิมก็ยืนขึ้นแล้วพูดออกมา "ผมเป็นคนโพสต์เองครับ ผมไม่ทราบว่ามันจะเกิดผลลัพธ์แบบนี้ มันเกินความตั้งใจของผมครับ"

"ดี ออกไปได้ ไม่ต้องมาทำงานอีกในวันพรุ่งนี้ !"

หัวหน้าตำรวจโกรธอย่างมาก

สำหรับไอ้งี่เง่านี่ ที่เขาให้มันไปด้วยเมื่อคืนเพียงเพราะว่ามันเป็นหลานชายของเบื้องบน แต่มันกลับทำให้เกิดเรื่องใหญ่โตแทน

ทันทีที่มันโพสต์ข้อความลงไป ทั้งสถานีแทบจะระเบิดจากสายจำนวนมากที่โทรเข้ามา !

หัวหน้าแผนกความมั่นคงเป็นสายแรกที่โทรมาตำหนิ สถานีของพวกเขาถูกถอนตัวจากเหตุการณ์ครั้งนี้ทันที และนอกจากนี้พื้นที่ทั้งหมดก็ถูกปั้นกั้นแม้แต่พลเรือนธรรมดาก็ไม่สามารถก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียวในพื้นที่ !

มีคำสั่งเดียวที่เหลือไว้ใหพวกเขานั่นก็คือการเป็นหมาเฝ้ายาม งานของพวกเขาคือกำจัดทุกอย่างที่เบื้องบนสั่งมา !

เขาเป็นถึงหัวหน้าสถานีตำรวจท้องที่ เมื่อไหร่กันที่เขาได้รับการปฏิบัติแบบนี้ ? แต่ว่าคนพวกนี้กลับมีอำนาจมากกว่าเขาอยู่มาก มันไม่มีทางที่เขาจะต่อต้านได้ !

วันต่อมาได้มีคนจากตระกูลใหญ่และบริษัทขนาดใหญ่มาถึงเมืองชิงเฉิง พวกเขาให้คนจากสถานีตำรวจพาไปยังสถานที่เกิดเหตุ

แผนกรักษาความปลอดภัยพิเศษได้รวบรวมกลุ่มคนและมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านชิงหลิงโดยมีผู้ที่อยู่ระดับเจียงวิวัฒนาการ 2 คนนำทาง

ทุกเมืองจะมีกองกำลังอยู่ 2 กองนั่นคือแสงและความมืด ตำรวจคือแสง ส่วนเงามืดคือคนที่มีความสามารถพิเศษ พวกเขาถูกพิจารณาว่าเป็นทหารรับจ้างที่ได้รับการว่าจ้างจากรัฐแทน

ทุกครั้งที่เกิดเรื่องที่ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยวิธีปกติ คนพวกนี้จะถูกเรียกตัวมาทันที หากสามารถแก้ไขได้พวกเขาก็จะได้รับสิ่งตอบแทนตามความยากของภารกิจที่ได้รับ

งานหลักของพวกเขาคือการจับตาดูคนจากตระกูลใหญ่และไม่ให้พวกเขาสร้างความหายนะ

คนของหมู่บ้านชิงหลิงก็เหมือนกับทุกวัน แต่ว่าวันนี้มันกลับมีรถยนต์ราคาแพงจำนวนมากเข้ามาจอดอยู่หน้าหมู่บ้าน

"วันนี้มันมีอะไรกัน ? ทำไมคนใหญ่คนโตถึงมานี้กัน ?"

"โคตรหรู ! รถแต่ละคันมันแพงมาก ราคาแต่ละคันน่าจะล้านดอลล่าได้ !"

"ดูพวกเขาทั้งหมดเหมือนจะมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน มันน่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น ไป ไปดูพวกเขากัน !"

ฝูงชนกลุ่มเล็ก ๆ เริ่มเดินตามกลุ่มใหญ่ ไป แต่พวกเขานั่นอยู่ห่าง ๆ เท่านั้น พวกเขาไม่กล้าพอที่จะเดินเข้าไปใกล้ ๆ

บริเวณรอบถ้ำถูกปิดล้อมด้วยเทปตำรวจโดยมีรัศมีถึง 1,000 เมตร ทุก ๆ สิบเมตรจะมีเจ้าหน้าที่ตำรวจยืนเฝ้าอยู่

"สวัสดีค่ะ ฉันเป็นนักข่าวจาก ชิงเฉิง เดลี มันเป็นความจริงหรือเปล่าที่มีต้นไม้โบราณอยู่ข้างใน ? มีคนถึง 2 คนที่ถูกฆ่าโดยมัน ?"

นักข่าวผลักไมโครโฟนไปที่นายตำรวจที่ยืนเฝ้ายามอยู่ เธอเป็นนักข่าวจากเมืองชิงเฉิง นี่เป็นเรื่องใหญ่มากมันจึงทำให้เธอต้องรีบมาที่นี่พร้อมกับทีมงานของเธอ !

การเลื่อนตำแหน่งมันจะไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปหากว่าพวกเขาสามารถทำข่าวนี้ได้ !

"ขอโทษ ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ออกความคิดเห็น"

เจ้าหน้าที่ตอบอย่างไร้อารมณ์

"งั้น พวกเขาคงต้องเข้าไปสำรวจด้วยตัวเอง"

มีผู่สื่อข่าวอีกหลายคนอยู่รอบ ๆ พวกเขาเดินไปรอบ ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจก่อนจะพยายามข้ามเทปไป

"ไม่อนุญาตให้บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไป !"

เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนกระโดดมาข้างหน้าสกัดกั้นนักข่าว

"เฮ้ ! พวกเราเป็นนักข่าว ! เรามีสิทธิ์ !"

พวกนักข่าวเริ่มโกรธ สถานะของพวกไม่ใช่ว่ามันต้องได้รับการตอบรับอย่างอบอุ่นทุกที่ที่พวกเขาไปงั้นเหรอ ?

"ถ้าฉันบอกว่าไม่มีใครได้รับอนุญาตก็ห้ามเข้าไป หากคุณยืนกรานที่จะเข้าไปก็บอกกับบริษัทของคุณได้เลยว่าเตรียมมาประกันตัวคุณออกจากสถานีได้ !"

เจ้าหน้าที่เริ่มมีอาการปวดหัว เขาได้รับคำสั่งมาจากหัวหน้า ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากบังคับพวกนี้

"เอ๊ะ ? เอ๊ะ ? แล้วทำไมคนพวกนั่นถึงผ่านไปได้ ?" นักข่าวชี้ไปที่กลุ่มคนที่เดินผ่านเทปไปไม่ไกล

"คนพวกนี้คือพวกมีอำนาจ !" เจ้าหน้าที่รู้สึกร้อนใบหน้าเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกไป อย่างไรก็ตามเขาก็กลับมาทำหน้าที่ตามเดินอย่างรวดเร็ว

นักข่าวหลายคนตบหน้าผากด้วยความมึนงง เจ้าหน้าที่คนนี้ทำไมหน้าหนาได้ขนาดนี้ ? เขาไม่อายหรือยังไงที่พูดอะไรออกมาเมื่อกี้ !

กลุ่มชาวบ้านจำนวนมากยืนเป็นวงล้อมอยู่รอบ ๆ พวกเขากำลังถกเถียงกันอย่างเมามันว่ามันมีอะไรอยู่ข้างใน

****

ไป่่เฟิงลงมาจากภูเขาหลังจากฝึกตอนเช้าตามปกติ เขากำลังเพลิดเพลินไปกับจานซาซิมิพร้อมกับชามเหล้าใบใหญ่ข้าง ๆ

กัดปลาที่อร่อยที่สุดในโลกพร้อมกับจิบเหล้าหอม ๆ ชีวิตสบาย ๆ แบบนี้แหละคือสิ่งที่คนปกติต้องการที่สุด

หลุมดำกับไม่รู้จักพอพวกมันลุกขึ้นมาหลังจากกินเนื้อมังกรเข้าไป มันกินเพียงไม่กี่คำก่อนจะนอนลงไปพร้อมกับลิ้นที่ยื่นออกมา

สุดท้ายเนื้อมังกรก็ยังมากเกินไปสำหรับพวกมัน ถึงเขาจะให้พวกมันเพียงเล็กน้อยแต่พลังงานในเนื้อมันก็มากเกินไปที่พวกมันจะรับได้

ไป่เฟิงให้ยมฑูตเฝ้าบ้านและสั่งมันให้เฝ้าที่นี่และกำจัดผู้บุกรุกในขณะที่เขาไม่อยู่บ้าน

เขาเดินออกไปจากบ้านอย่างช้า ๆ ในขณะที่กำลังคิดว่าจะซื้อรถดีหรือไม่ มันคงจะดีไม่น้อยหากไปไหนได้ด้วยตัวเองได้ !

'เอ๊ะ ? เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมมีตำรวจเยอะแยะ ?'

ไป่เฟิงมองด้วยความตกใจ พื้นที่ขนาดใหญ่ด้านหน้ามันถูกปิดล้อมด้วยเทปจำนวนมาก นอกจากนี้ยัมีนักข่าวมากมายจับกลุ่มอยู่รอบ ๆ นี้

ซองเหวินและซองฉิงก็ยืนอยู่รอบ ๆ ด้วยเช่นกัน ใบหน้าของเขามันราวกับว่ากำลังท้องผูก ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับรากแล้วสุดท้ายพวกเขาก็ทำให้มีคนตายด้วยมือเขา ! หากว่าเขาไม่ยอมจ่าย 800,000 ถึง 1,000,000 หยวนเรื่องนี้คงจะเป็นไปได้ยากที่จะจบลง

"บัดซบ ! แกมาที่นี่ทำไม ?"

ซองฉิงตะโกนออกมาดัง ๆ เมื่อเห็นไป่เฟิง เขากำลังเอาความโกรธทั้งหมดไปลงที่เชา !

"บัดซบ ! แกไม่ได้โกหกเราใช่ไหม ? แกขุดรากจากที่นี่จริง ๆ  ?"

ซองฉิงรู้สึกโกรธมาก เขาชี้ไปที่ไป่เฟิงอย่างโกรธแค้น

"ใช่ ฉันเจอมันที่นี่แล้วก็จับมันขึ้นมาด้วยตัวเอง" เสียงของไป่เฟิงไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย เขาตอบอย่างสงบแล้วมองด้วยความไม่สนใจ

ซองฉิงค่อย ๆ ก้าวถอยหลังอย่างกลัว แม้ว่าไป่เฟิงจะไม่ได้แสดงออกอย่างไม่เป็นมิตร แต่เขากลับรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างที่ทำให้เขาต้องล้มลงไปโดยไม่รู้ตัว

แน่นอนว่าซองฉิงไม่รู้ว่าแรงกดดันนี้มันมาจากไหน มันคือความแตกต่างกันระหว่างคนธรรมดากับผู้ฝึกตน "ถ้าเป็นไปตามที่แกพูด ปู่ฉันจ้างคนงานมาขุดหารากที่นี่ และสุดท้ายก็มีคนตายโดนการถูกมันแทง !"

ซองฉิงรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นความผิดของไป่เฟิง หากเขาไม่บอกให้ปู่ของเขามาขุดหารากที่นี่ ทุกอย่างคงไม่เกิดขึ้น มันจะไม่มีคนตายที่นี่ !

"แล้วมีอะไรเกิดขึ้นกับฉันบ้างล่ะ ?" ไป่เฟิงพูดอย่างเย็นชาก่อนจะเดินไปรอบ ๆ ฉันไม่ได้บอกให้มาขุดที่นี่ซักหน่อย แล้วอยู่ดี ๆ จะมาโทษฉันได้ยังไง ? ตลกน่า !

'โอ้ ? คนพวกนี้มีเลือดและพลังฉีแข็งแกร่งมาก !'

ไป่เฟิงก้าวไปข้างหน้าและหรี่ตาลงเมื่อมองคนที่อยู่ในพื้นที่ที่ถูกปิดล้อม

มีไม่กี่คนที่อ่อนแอ แต่เมื่อพวกเขายืนอยู่ด้วยกัน พลังงานที่แผ่ออกมาจากตัวพวกเขามันก็เหมือนกับกองไฟที่อยู่ท่ามกลามแสงจันทร์ !

"ต้น ... กำเนิดสวรรค์ ?"

มีคำพูดแตกต่างกันออกมา 2-3 คำที่ไป่เฟิงได้ยิน เนื่องจากระยะทางมันไกลเขาจึงจับคำพูดได้ไม่กี่คำเท่านั้น แต่แค่นี้มันก็เพียงพอในการดึงดูดความสนใจของเขา

'เอ๊ะ ? ไอ้เด็กนั่นมาที่นี่ทำไม ?' วูซองจิงเดินเข้ามาในพื้นที่พร้อมกับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเนี่ย เขาสังเกตเห็นไป่เฟิงอยู่ใกล้ ๆ

"เฮ้เด็กน้อย ที่นี่มันอันตราย นายรีบออกไปซะ" วูซงจิงเดินไปที่ไป่เฟิงและพูดออกมา

'เอ๊ะ ?'

"อ่า เข้าใจแล้ว"

ไป่เฟิงพยักหน้าให้กับเขา

แม้แต่ "ลุงวู" ที่มาพร้อมกับเนี่ยยุนครั้งสุดท้ายก็ยังมาที่นี่ และซองฉิงก็ยังบอกว่ามีรากที่สามารถฆ่าคนได้ไหนจะคำพูดว่า ต้นกำเนิดสวรรค์ ไป่เฟิงเอาทั้งสองอย่างมารวมด้วยกันจากนั่นเขาก็คิดบางอย่างได้ด้วยความตื่นเต้น คนพวกนี้มีเลือดและพลังฉีที่แข็งแกร่งมากและดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาที่นี่เพื่อต้นสวรรค์กำเนิด !


'ใครจะไปคิดว่าดาวเคราะห์แบบโลกจะมีสมบัติจากธรรมชาติด้วย ? หืม .. ถึงมันจะไม่แปลกที่ว่ามันอยู่ แต่ฉันอยากรู้ว่าสมบัติที่เรียกว่าต้นสวรรค์กำเนิดมันคืออะไร !'

ไป่เฟิงตัดสินใจที่จะเข้าไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะเขาไม่ได้รู้สึกว่าคนเหล่านี้จะมีพลังมากกว่าเขาเลย !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #588 ญ่าหรัญ (@YaRun) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:23

    มาต่ออีกนะค้า รอๆ

    #588
    0