Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 151 : บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

บทที่ 150 ปลาปักเป้า 5 ขั้ว !

หัวใจของไป่เฟิงเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อจานที่ชายชรานำออกมา

และในตอนนี้ตะเกียบของเขาก็หยุดไม่ได้เลยที่จะขยับไปมา ในเวลาอันสั้นอาหารบนโต๊ะทั้งหมดก็ถูกกวาดเรียบ

ครึ่งชั่วโมงต่อมาชายชราก็กลับมาพร้อมกับอาหารอีก 5 จาน พวกมันถูกครอบด้วยฝาและส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายออกมา

"เชิญลิ้มลอง ! นี่คือปลาปักเป้า 5 ขั้ว ! แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนที่จะกินปลาปักเป้า ฉันยังไม่ได้ลองกินมันเหมือนกัน"

ฟันฟางหมินเปิดฝาครอบออกแล้วชี้ไปยังหัวปลาปักเป้า

ไป่เฟิงมองอย่างตื่นเต้นที่จานด้านหน้าเขา มันส่งกลิ่นหอมที่กระตุ้นความกระหายของเขาออกมาไม่หยุด

แม้ว่าชายชราจะกล่าวว่าไม่ได้ลองกินมัน (หรือก็คือการทดสอบพิษ) เขาก็ไม่กลัวที่จะลอง !

เขาค่อย ๆ นำตะเกียบไปข้างหน้าก่อนจะหยิกผิวมันเล็กน้อย นำเนื้อสีทองของมันพันกะหล่ำปลีเล็กน้อยก่อนจะนำเข้าปาก

ตั้งแต่สมัยโบราณ มีคนเคยกล่าวไว้ว่าตราบใดที่พร้อมจะเดิมพันชีวิตไปกับปลาปักเป้า เขาคนนั่นก็สามารถสัมผัสกับรสชาติสวรรค์ได้ ปลาปักเป้าเป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษ แต่เพื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายมันจึงลงเอยด้วยการดูดซึมสภาพพิษจากสภาพแวดล้อมเข้าสู่ร่างกายมัน

พิษของมันเพียงกรัมเดียวสามารถฆ่าคนได้ถึง 100 คน !

และเนื่องจากพิษของมันจึงทำให้มีคนน้อยมากที่จะกล้ากินมัน มันจึงถูกเรียกอีกชื่อว่า กอแมนดิเซอร์ ! [คำพ้องออกเสียงคล้าย ๆ ก็อตซีล่า]

ถึงอย่างนั่นก็มีผู้เสียชีวิตจากการกินปลาปักเป้าไม่น้อยเลย เห็นได้ชัดว่าพวกเขายอมเสี่ยงแค่ไหนเพื่อที่จะได้กินมัน บางคนถึงกับให้พ่อครัวเตรียมปลาและจัดการมันต่อหน้าพวกเขาก่อนที่จะกินมัน

"กรุ้บ !"

ในห้องอาหารเงียบ ๆ จะได้ยินเสียงกรุบกรอบดังออกมาจากปากไป่เฟิง ผิวของมันมีกลิ่นหอมและหยาบเล็กน้อย ดูเหมือนปลาปักเป้าจะถูกทอดกับเครื่องเทศได้ลงตัว มันมีรสชาติที่อร่อยอย่างไม่น่าเชื่อ ผิวด้านนอกมันกรอบบาง ๆ แต่ด้านในยังคงอ่อนนุ่ม หรือจะพูดได้อีกอย่างก็คือพ่อครัวคนนี้ต้องมีความสามารถในการควบคุมไฟชั้นยอด !

ฟันฟางหมิงพยักหน้าในขณะที่สังเกตการแสดงออกของไป่เฟิง จากนั่นเขาก็เริ่มแนะนำอาหารที่ไป่เฟิงกำลังกิน "ปลาปักเป้าส่วนมากจะถูกปรุงโดยการเคี่ยวหรือนึ่ง เพื่อที่จะให้ลูกค้าได้ประสบการณ์การชิมที่ดีที่สุด ฉันเลยปรุงมันโดยใช้ขั้นตอนไม่กี่ขั้นตอนในการทำจานปลาปักเป้า 5 ขั้วจานนี้ขึ้นมา !

ปลาปักเป้า 5 ขั้วประกอบไปด้วยซุปปลาปักเป้าต้มหัวหอม ปลาปักเป้าผัดเผ็ด ปลาปักเป้านึ่งมายองเนส ก๋วยเตี๋ยวปลาปักเป้า และจานสุดท้าย ปลาปักเป้าต้มเหล้า ! อาหารเซตนี้ประกอบไปด้วย 5 จาน และแต่ละจานก็มีรสชาติและเนื้อสัมผัสที่แตกต่างกันออกไป !

นอกจากนี้ รสชาติที่แท้จริงของปลาปักเป้าจะถูกนำออกมาอย่างสมบูรณ์ด้วยวิธีที่แตกต่างกันออกไป ! ปลาปักเป้าต้มหัวหอมนั่นเพราะว่ามันถูกต้มด้วยไฟเบา ๆ มันจึงมีความสดและคุณภาพที่สูงสุดของเนื้อปลาหลงเหลืออยู่ ส่วนปลาปักเป้าผัดเผ็ดมันจะให้รสชาติแปลกใหม่กับผิวของมัน มายองเนสนี้ถูกทำขึ้นมาพิเศษเพื่อเน้นรสชาติและเครื่องในของมัน ขณะเดียวกันก็เพื่อรักษาความสดโดยทำให้รสคาวหายไป ก๋วยเตี๋ยวปลาปักเป้า ซุปทำจากซุปปลาปักเป้าต้มหัวหอม อาจจะกล่าวได้ว่ามันเป็นอาหารที่ทำมาจากข้าวสาลีก็ได้ ส่วนปลาปักเป้าต้มเหล้ามันทำโดยใช้อัณฑะของปลาปักเป้าแช่ในเหล้าชั้นยอด !"

ไป่เฟิงพยักหน้าแต่ไม่ตอบ ตอนนี้ความสนใจของเขาทั้งหมดอยู่กับปลาปักเป้าชั้นยอด

"ขอบคุณสำหรับการต้อนรับที่ดีเยี่ยม ถึงแม้ทักษะการทำอาหารของคุณอาจจะยกย่องได้ว่าเป็นอันดับหนึ่ง แต่วัตถุดิบที่ใช้มันแย่อย่างมาก มันทำให้ระดับอาหารลดลงไปเยอะ"

เมื่อชิมแต่ละจานเสร็จแล้ว ไป่เฟิงก็วางตะเกียบและมองไปที่ชายชราอย่างจริงจัง

"ถ้าแกไม่อธิบายดี ๆ ร้านของฉันจะไม่ต้อนรับแกอีกต่อไป !"

ฟันฟางหมิงโกรธขึ้นมาทันที ส่วนผสมทั้งหมดถูกเลือกโดยตัวเขาเอง การสงสัยแบบนี้ก็เหมือนกับการบอกว่าการเลือกของเขาย่ำแย่แค่ไหน !

"รอแปป" ไป่เฟิงเดินออกมาจากร้านแล้วเข้าไปในมุมมืด เขาเรียกเนื้อมังกรออกมาและนำมาวางไว้บนจาน

จากนั่นเขาก็ถือจานกลับมาในร้านและส่งให้ฟันฟางหมิงโดยไม่ได้พูดซักคำ

"หื้ม ! แท้จริงแล้วก็ไม่ได้รู้ถึงความยิ่งใหญ่ระหว่างสวรรค์กับโลก ... มันก็แค่การแสดงตลกของไอ้เด็กอวดดี ฉันอยากจะรู้ว่าแกจะทำอะไรได้ !"

ฟันฟางหมิงพูดออกมาอย่างเย็นชา เขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักกับเนื้อที่ไป่เฟิงนำมาให้ มันคิดว่านี้คือส่วนผสมที่เขาไม่เคยปรุงมาก่อน ?

แกมันก็แค่เด็กอวดดีที่กล้าสงสัยทักษะของข้าเท่านั้น !

เขาหงุดหงิดอย่างมาก แต่เมื่อเหลือบมองไปที่เนื้อเพื่อสบประมาท ทันใดนั่นเขาก็งุงงงทันที เนื้อสัตว์แบบนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริง ๆ

สถานการณ์แบบนี้เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อสำหรับพ่อครัวชั้นยอด ! ตลอดอาชีพที่ยาวนานกว่าสิบปีของเขา ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตบนฟ้าหรือวิ่งบนดิน ตลอดทั้งว่ายน้ำในทะเล ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ตัวไหนหรือสัตว์ที่คนธรรมดาไม่มีทางจะได้พบเห็นเขาก็ปรุงมาแล้ว !

เนื้อบนจานไม่ใหญ่มาก มันหนักเพียง 1 จินเท่านั้น มันมีสีชมพูและสีสดใส มันมีลายเหมือนหินอ่อน เส้นที่เหมือนเส้นผมบาง ๆ สามารถมองเห็นได้บนเนื้อโดยเส้นแต่ละเส้นจะมีสีฟ้าอ่อนอยู่ข้างใน

กลิ่นหอมจาง ๆ ที่ส่งกลิ่นออกมาแม้แต่คนปกติก็รับรู้ได้ มันเหมือนไม่ใช่กลิ่นของเนื้อสัตว์

การจะไปถึงพ่อครัวชั้นยอดร้อยละ 70 ขึ้นอยู่กับสวรรค์ ในขณะที่อีก 30 นั่นคือความพยายามของแต่ละคน !

สำหรับพ่อครัวชั้นยอดสิ่งที่พวกเขาจำเป็นต้องมีนั่นก็คือความสามารถในการรับรู้กลิ่นที่มากกว่าคนปกติ !

กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของมันสามารถขโมยจิตวิญญาณของคนที่อ่อนแอได้ ฟันฟางหมิงนั่นสามารถบอกได้อย่างเดียวเลยว่านี้คือเนื้อสัตว์ที่เขาไม่เคยเห็นมาในชีวิต !

เขาขยับนิ้วเบา ๆ เหนือเนื้อ มันเย็น ๆ และดูเหมือนจะขยับได้

แฟนฟางหมิงตรวจสอบเนื้อด้วยใบหน้าที่แดงเล็กน้อย 5-6 นาที แต่เขาก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่ามันคือเนื้ออะไร ไม่สิ เขาสามารถบอกได้เลยว่าไม่มีใครรู้จักมัน !

"มันคือเนื้ออะไร ?"

ฟันฟางหมิกยกหัวแล้วถาม

"ปลา" ไป่เฟิงจิบชาและยิ้มเบา ๆ ในขณะที่พูด

ฟันฟางหมิงดูงงงวยก่อนจะพูดออกมา "ไม่มีทาง ! มันจะเป็นปลาได้อย่างไง ?"

ไป่เฟิงไม่ได้ตอบทันที เขาหันไปมองตาแก่ตรงหน้าก่อนจะมองไปที่จาน "จะลองทำดูไหมล่ะ ?"

ใบหน้าของฟันฟางหมิงสว่างไสว เขารีบหยิบจานขึ้นมา "ฮ่าฮ่า ในที่สุดฉันก็จะได้เห็นเพื่อนเก่าถูกทำลายด้วยเนื้อชิ้นนี้ ! เขามักจะชอบวางท่าเวลายิ้ม และยิ่งกว่านั่นเขายังเป็นคนที่หยิ่งยโสยิ่งกว่าใคร !" เจิ้งซวนร้องไห้ออกมาด้วยความยินดี

ไป่เฟิงยิ้มตอบอย่างนุ่มนวล เขาไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักที่เอาเนื้อระดับ 5 ออกมาให้กับคนแก่ ๆ พวกนี้ เขาเพียงแค่เห็นว่าชายชราพวกนี้ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ดังนั่นเขาจึงตัดสินใจที่จะให้ชายชราคนนี้ลองทำอาหารจากเนื้อราชามังกรหิมะหยกดำดู

'ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าช่องว่างระหว่างจานที่ฉันทำกับตาแก่คนนี้มันจะเทียบกันได้หรือเปล่า' ไป่เฟิงบ่นออกมาเงียบ ๆ

หลังจากนั่นฟันฟางหมิงก็กลับเข้าไปในครัวแล้วเริ่มปรุงอาหารจากเนื้อลึกลับทันที

"ความหนาของเนื้อมันหนาเกินไป ฉันน่าจะทำเป็นชาบู" ฟันฟางหมิงมองเนื้อแล้วตัดสินใจลองทำ

"ชู๊ว ชู๊ว !"

ฟันฟางหมิงคว้ามีดและเริ่มหั่นเนื้อด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยม ท่ามกลางเงาของมีดสามารถมองเห็นชิ้นส่วนเนื้อบาง ๆ เหมือนปีกจักจั่นจนยากที่จะมองด้วยตาเปล่าได้ !

หลังจากนั่นเขาก็เริ่มทำน้ำซุป นอกเหนือจากเนื้อที่ต้องลวก น้ำซุปที่ใช้จุ่มเนื้อก็สำคัญมากเช่นกัน !

เปิดเตาจากนั่นใช้ความร้อนสูงสุด จากนั่นนำไก่ทั้งตัวลงไปต้มในน้ำเดือดพร้อมด้วยเห็ดและส่วนผสมจำนวนมาก ห้องครัวทั้งห้องเต็มไปด้วยส่วนผสมอันล้ำค่าจากทั่วทุกมุมโลก จากนั่นนำกระดูกสันหลังของวัวทุบเป็นชิ้น ๆ และสับมันห่อเข้าด้วยกันแล้วนำลงไปต้มในน้ำ

หลังจากกรอบซุปถึง 3 ครั้งเพื่อขจัดคราบสกปรกจากส่วนผสม แม้แต่ฟองก็ถูกนำออกไป ในไม่ช้าก็เหลือแค่น้ำซุปสีขาวบริสุทธิ์ที่ดูสดใสมีชีวิตชีวาที่ไม่มีสิ่งสกปรกใด ๆ

แม้ว่าน้ำซุปจะไม่ได้ใช้เวลานานในการทำ แต่เพราะว่ามันทำมาจากสูตรในตระกูลที่เป็นความลับมันจึงทำให้ซุปนี้มีค่าน้อยกว่าซุปที่ถูกทำจากผสมที่มีอายุร้อยกว่าปีเล็กน้อย !

กลิ่นหอมที่ชวนให้มึนเมาลอยออกมาจากในห้องครัวอย่างรวดเร็ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #614 kiraichi (@kiraichi) (จากตอนที่ 151)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 01:22
    เจอโคตรมืออาชีพทำพระเอกไปขอเป็นศิษย์เถอะ
    #614
    0
  2. #613 ศิษย์หอวายุ (@jak8834) (จากตอนที่ 151)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:20
    ยิ่งอ่านยิ่งหิว
    #613
    0
  3. #612 เหมียวขนฟู (@bloodytea) (จากตอนที่ 151)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:06
    หิวเลย..
    #612
    0
  4. #611 phakai2 (@Phakai) (จากตอนที่ 151)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:00
    ค้างงงงงงงอะ
    ต่ออีกหน่อยได้ไหมมมม
    #611
    0
  5. #610 Fah_horizon (@Fah_horizon) (จากตอนที่ 151)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 17:35
    ต่ออีกได้ไหมค่ะ งื้ออออ
    #610
    0