Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 155 : บทที่ 154 เอาไปถ่วงน้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    7 เม.ย. 62

หน้าเพจถึง 160 แล้วจ้า

บทที่ 154 เอาไปถ่วงน้ำ

ในขณะที่ไป่เฟิงและลึกลับที่ 4 กำลังเดินออกมาจากห้องอาหาร พวกนักเลงสองคนที่อยู่ด้านนอกมองเห็นพวกเขาและออกมาต้อนรับพวกเขาทันที

โดยไม่จำเป็นต้องให้ไป่เฟิงเปิดปาก ลึกลับที่ 4 รีบวิ่งไปที่นักเลงทั้ง 2 และทันทีที่เขาไปถึง นักเลงทั้ง 2 ก็ถูกจัดการอย่างง่ายดาย พวกเขาถูกทุบตีอย่างโหดร้าย !

เจิ้งซวนมองไปข้างหลังตรงจุดที่ได้ยินเสียง จากนั่นเขาก็ส่ายหัวอย่างแรงแล้วรีบเดินไปหาไป่เฟิง

"เกิดอะไรขึ้น ?" แบล็คกี้เดินออกมาจากห้องอาหารด้วยความรำคาญ สิ่งที่เขาเห็นอันดับแรกคือไป่เฟิงและลึกลับที่ 4 กำลังยิ้มให้กับพวกเขา

"จัดการมัน !" แบล็คกี้นึกถึงลูกน้องของเขาที่ร้องเจ็บปวดออกมา เขาคิดได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของพวกมันทั้ง 2 คน

คนในร้านทั้งหมดเป็นคนของเขา และไอ้สองคนตรงหน้ามันไม่ใช่คนที่เขารู้จัก ดังนั้นคนที่ทำให้ลูกน้องของเขาเจ็บตัวต้องเป็นพวกมันแน่ ๆ !

เมื่อได้ยินคำสั่งของแบล็คกี้ ลูกน้องที่เหลือก็รีบวิ่งไปจัดกับไป่เฟิงและลึกลับที่ 4 อย่างรวดเร็ว โดยในมือของพวกเขามีอาวุธครบมือ ด้วยท่าทางของพวกเขาในตอนนี้มันเหมือนคนจำนวนมากกำลังควงอาวุธและรีดไถ่ชาวบ้าน หากเป็นคนธรรมดาคงกลัวและรีบหนีไปแล้ว

แต่ว่าพวกเขาไม่ได้มีทักษะหรือความน่ากลัวอะไรเลย ในสายตาลึกลับที่ 4 คนพวกนี้ก็เหมือนไก่อ่อนหรือเด็กประถมเท่านั้น พวกมันอาจจะมีอาวุธในมือแต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะพวกผู้ใหญ่ได้

ส่วนไป่เฟิงนั่นคนเหล่านี้ไม่ต่างจากมดตัวเล็ก ๆ ในสายตาเขา เขาสามารถเหยียบย้ำมันได้เมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ

ลึกลับที่ 4 ไม่ปล่อยให้มือของไป่เฟิงเปื้อนเลือดพวกไก่อ่อนเหล่านี้ มันจะทำให้เขาดูไร้ประโยชน์อย่างมาก เขาจะเอาหัวไปไว้ไหนหากเรื่องแค่นี้ยังจัดการด้วยตัวเองไม่ได้ ?

ลึกลับที่ 4 พุ่งข้างหน้าและจัดการพวกนักเลงโดยทันที เขาจะไม่มีทางแสดงความอ่อนแอให้ไป่เฟิงเห็นได้เด็ดขาด !

ในขณะที่เขาเข้าใกล้กลุ่มนักเลง เขาก็ได้เห็นใบหน้าเยาะเย้ยของพวกนักเลงที่กำลังยืนเรียงแถวรอเขาอยู่ด้านหน้า !

"ป้าป !" ลึกลับที่ 4 กระโดดขึ้นเล็กน้อยก่อนจะถีบไปที่ผนังด้านข้างแล้วยืมแรงถีบส่งตัวเองขึ้นไปในอากาศ !

ร่างของเขาโค้งเล็กน้อย ขาของเขางอเหมือนเคียวก่อนจะเตะด้วยความโหดร้ายไปยังหัวของชายคนหนึ่งที่อยู่ด้านหน้า !

ชายด้านหน้าไม่มีเวลาแม้แต่จะร้องออกมา เขาถูกส่งไปข้างหลังล้มกระแทกไปพร้อมกับผู้ที่เป็นเบาะรองรับเขาด้านหลัง

ลึกลับที่ 4 ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เขากระโดดเข้าไปในกลุ่มที่ยังคงสับสนและเริ่มทุบตีพวกมัน !

ภายในไม่กี่นาทีต่อมา ทางเดินก็เต็มไปด้วยเสียงความเจ็บปวดคร่ำครวญ

แบล็คกี้ตกใจอย่างมาก หรือว่าพวกมันจะเป็นนักสู้ชั้นยอด ? เมื่อเห็นพวกมันกำลังเดินมาหาเขา เขารีบเดินเข้าไปในห้องอาหารทันที

"มีอะไร ?" เหม่าชุนรู้สึกหงุดหงิดอย่างมากเมื่อมองเห็นแบล็คกี้เดินกลับมาในห้องอาหารพร้อมหน้าตาซีดเซียว

"น้องเหม่า มีนักสู้ชั้นยอดอยู่ข้างนอก 2 คน รีบหนีเถอะ !" แบล็คกี้พูดออกมา

"ไร้สาระ ! ท่านย่ามันเถอะ ฉันจะยืนอยู่ตรงนี้แล้วมาดูกันว่าใครมันจะกล้าแตะต้องฉัน !" เหม่าชุนพูดด้วยเสียงเย็นชา ทำไมเขาต้องกลัวพวกมันด้วย ? ถ้ามันได้รู้เบื้องหลังของเขาแล้วมันยังคงกล้าแตะต้องเขา ?

"ปัง !"

ประตูห้องอาหารที่แบล็คกี้ล็อคเอาไว้กระเด็นออกมาจากการเตะ เศษไม้บินวอนไปทั่วทุกทิศทางโดยมีลึกลับที่ 4 และไป่เฟิงเดินเข้ามาผ่านกรอบประตูที่ว่างเปล่า เขามองไปรอบ ๆ ด้วยความหงุดหงิด

ลึกลับที่ 4 ยืนด้านหลังของไป่เฟิงไม่กล้าที่จะไปยืนข้าง ๆ

"แกเป็นคนจัดการกับทุกคนที่นี่ ? ร้านอาหารร้านนี้ก็โดนพวกแกทำลาย ?"

ไป่เฟิงมองไปที่เหม่าชุนและถามเบา ๆ เสียงของเขาไม่มีทั้งความโกรธและความกลัว

"ฮ่า ๆ ร้านนี้โดนพ่อคนนี้ทำลายเอง ใครให้เจ้าของร้านมันโง่กันล่ะ ? พ่อคนนี้แค่อยากจะกินอะไรบางอย่าง แต่พวกมันกลับไม่ยอมมันก็เลยทำให้ฉันรำคาญ " เหม่าชุนหัวเราะอย่างหยิ่งผยอง

"ฉันได้ยินมาว่าพวกแกเป็นนักสู้ชั้นยอด ฉันจะให้โอกาสพวกแกเข้าร่วมกับบริษัทรักษาความปลอดภัยของฉัน ถ้าแกปฏิเสธ เตรียมตัวรับสิ่งที่ตามมาจากบริษัทหมิงยูได้เลย"

เหม่าชุนยิ้มอย่างหยิ่ง แม้สถานการณ์ในตอนนี้อาจจะไม่มีประโยชน์สำหรับเขา แต่หากเขาไม่แสดงความกลัว เขาเชื่อว่าไอ้โง่ทั้งสองคนจะไม่กล้าทำอะไรเขา !

"แล้วผู้หญิงคนนี้ ? เธอทำอะไรผิด ?"

ไป่เฟิงชี้ไปที่กัวยูว ซึ้งหัวของเธอยังคงมีเลือดไหลออกมาจำนวนมาก น้ำเสียงของเขาเย็นชาทันทีเมื่อมองเห็นฉากนี้

"มันก็แค่เรื่องผิดพลาดนิดหน่อย แต่ต่อให้เธอตายไปแล้วยังไง ฉันก็แค่จ่ายไม่กี่แสนหยวนแค่นั้น"

เหม่าชุนยังคงแสดงออกอย่างไม่แยแส ไม่ว่ายังไงนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรือครั้งที่สองที่เขาทำแบบนี้

"ดีมาก ! ในเมื่อปัญหามันเริ่มมาจากฉัน ฉันก็ขอรับผิดชอบเรื่องนี้เอง ลึกลับที่ 4 เอาพวกมัน 2 ตัวไปโบกปูนแล้วโยนพวกมันลงไปในทะเลสาบซะ !"

เมื่อฟังเสร็จ ไป่เฟิงไม่ได้สนใจเหม่าชุนกับแบล็คกี้ที่ตกใจ เขานั่งลงข้าง ๆ กัวยูวก่อนจะสำรวจสภาพของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธออยู่ในสภาพที่เลวร้ายอย่างมาก มันมีเลือดไหลออกมาจากหัวเธอไม่หยุดและลมหายใจของเธอก็เบาลงอย่างมาก

ไป่เฟิงถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้อง เขาหาชามเล็ก ๆ แล้วหยิบขวดเล็ก ๆ ออกมาจากแหวนของเขา จากนั้นก็เทเลือดราชามังกรหิมะหยกดำออกมา 10 หยด หลังจากนั้นเขาก็กลับไปที่ห้องอาหารและคุกเข่าข้าง ๆ หญิงสาวอีกครั้ง

เขาค่อย ๆ ยกคางของเธอขึ้นมาก่อนเปิดปากแล้วเทเลือดลงไป เลือดมังกรยังคงเปล่งประกายความเย็นในขณะที่อยู่ในปากของเธอ

การรักษาแบบนี้เหมาะสมกับสถานการณ์ตอนนี้มากที่สุด เลือดค่อย ๆ ไหลเข้าไปในปากจากนั้นก็ค่อย ๆ ไหลลงไปในคออย่างช้า ๆ

ในเวลาสั้น ๆ บาดแผลบนหัวของเธอก็ปิดลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้และเลือดก็ได้หยุดไหลแล้ว ผิวซีดของกัวยูวเริ่มกลับมามีสีอีกครั้ง

"บอส บริษัทหมิงยู มีแก๊งรงจิจิหนุนหลัง แก๊งนี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นแก๊งที่ใหญ่ที่สุดในฝูโจว ไอ้เด็กนี้น่าจะเป็นลูกชายคนเดียวของประธานบริษัทหมิงยู ถ้าหากเราแค่จัดการทุบตีมัน พ่อของมันอาจจะไม่พอใจแต่ก็ยังไม่กล้าที่จะเปิดสงครามกับเรา แต่ถ้าเราฆ่าลูกชายคนเดียวของมัน มันน่าจะไม่หยุดจนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหายไป !"

ลึกลับที่ 4 ไม่ได้กังวลเกี่ยวกับคำสั่งของไป่เฟิง เขาอธิบายให้ไป่เฟิงฟัง

"อย่าให้ฉันพูดรอบที่ 2" ไป่เฟิงหันกลับไปมองลึกลับที่ 4 แล้วตอบด้วยเสียงเย็นชา

"เข้าใจแล้วครับ" ลึกลับที่ 4 รู้สึกหัวใจเต้นผิดจังหวะ เขาไม่ลังเลอีกต่อไป เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและให้คนในแก๊งมาจัดการทำความสะอาดร้านนี้

"แกจะฆ่าฉันไม่ได้ แกไม่รู้หรือยังไงว่าพ่อฉันเป็นใคร ?"

เมื่อได้ยินการพูดคุยกันของทั้ง 2 เหม่าชุนเริ่มกลัว เขารู้สึกหัวของเขามึนงง ดูเหมือนทั้งสองกำลังคิดจะฆ่าเขาจริง ๆ ! เมื่อเขาคิดได้เขาก็เริ่มหวาดกลัวอย่างมาก

"แล้ว แกรู้เปล่าฉันเป็นใคร ?" ไป่เฟิงหัวเราะเบา ๆ แล้วถามคำถามที่ทำให้งงกลับไป

"จะไปรู้หรือยังไงว่าแกเป็นใคร ? ตระกูลของฉันมีเงินและอำนาจมากมาย ตราบใดที่พวกแกปล่อยฉัน ฉันจะขอให้พ่อโอนเงินให้พวกแก 100 ล้านหยวนทันที !"

เหม่าชุนรีบเสนอหาทางรอด

"หึหึ แกคิดว่าฉันไม่รู้หรือยังไงว่าพ่อแกเป็นยังไง ?"

ไป่เฟิงยิ้มอย่างโง่งมเท่าที่เขาจะทำได้ ลึกลับที่ 4 รับทราบความต้องการของเขาทันที เขาเดินไปข้างหน้าและตบหลังคอทั้งคู่ด้วยมือของเขา เหม่าชุนและแบล็คกี้กรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งก่อนที่พวกเขาจะหมดสติ

'พื้นหลังของเด็กหนุ่มคนนี้เป็นใครกัน ? เขาจะเอาใครไปถ่วงน้ำก็ได้หากเขาไม่พอใจ ? นี่เหมือนกับการไล่ล่าของหมาป่าสองตัวเพื่อทำอย่างเดียวกันและสุดท้ายพวกมันก็ได้รู้ว่าหมาป่าที่พวกมันแข่งด้วยแท้จริงแล้วคือเสือโคร่ง !'

เจิ้งซวนและคนอื่น ๆ กำลังมองฉากตรงหน้าจากด้านหลังของไป่เฟิง พวกเขารู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก กลัวว่าจะทำให้ไป่เฟิงไม่พอใจและสั่งให้พวกเขาไปตาย

ห้านาทีต่อมาก็มีผู้คนจำนวนมากมาที่ร้านศาลาภูเขาบอบบาง พวกเขาเริ่มทำความสะอาดร้านอาหาร ในขณะเดียวกันฟันฟางหมิงและพวกที่เหลือก็ถูกสั่งให้ปิดปากของพวกเขาอีกครั้ง

ไป่เฟิงไม่คิดว่าแค่ปิดปากแค่นี้จะปกปิดการตายของเหม่าชุนได้ เขาอยากซ่อนเรื่องนี้จากตำรวจมากกว่า ดังนั่นเขาจึงขอร้องฟันฟางหมิงและพวกที่เหลือให้ทำตัวเป็นธรรมชาติที่สุด

รถพยาบาลมาถึงอย่างรวดเร็ว ไป่เฟิงสั่งให้ลึกลับที่ 4 ดูแลกัวยูวให้ดีที่สุด

ไม่ใช่เพราะเขารู้สึกพิเศษกับเธอ แต่เขารู้สึกไม่ดีที่ทำให้ผู้หญิงยากจนมามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ไป่เฟิงไม่ชอบให้ใครมาสะกิดจมูกของเขา แต่ว่าเขาเพราะเขายังคงมีความรับผิดชอบมากพอ ดังนั้นเขาจึงต้องการแก้ไขปัญหาทุกอย่างที่เริ่มขึ้นเพราะตัวเขาเองด้วยตัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #619 เจ้าลูกหมู (@katay123) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 15:58

    ขอบคุณมากค่ะ

    #619
    0
  2. #618 toktak1150 (@toktak1150) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 14:29

    มาต่อเร็วๆน๊าาาาา
    #618
    0