Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 156 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    9 เม.ย. 62

**เห็นบางคนสงสัยว่าทำไมถึงใช้คำว่าเทคนิค พอดีผู้แต่งเขาใช้คำหลากหลาย มันจะมีหมดแหละทั้งเทคนิค วิชา อื่น ๆ อีกเยอะ ส่วนใหญ่คำว่าเทคนิคมันหมายถึงการเคลื่อนที่ การเคลื่อนไหวต่าง ๆ ส่วนวิชาคือการใช้พลังในการสร้างบางอย่างจนเกิดพลังขึ้นมา ยกตัวอย่างตอนหลัง ๆ ก็อย่างวิชาถล่มโลกา วิชาดาบผ่าจันทรา วิชาถล่มภูผา ยกคลื่นมหาสมุทร ไรงี้ **

บทที่ 155 เมฆดำที่ปรากฏมานอกกำแพง !

ไป่เฟิงเดินนำลึกลับที่ 4 ออกจากร้าน เขาไม่ได้กังวลอะไรมากนักเรื่องเหม่าชุน แน่นอนว่าทุกคนคงเดาฉากจบของพวกเขาได้

***

เชาหลินรีบเดินออกมาให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอโทรหาคนบางคน "พี่ฉี แย่แล้ว ! พี่ชุนมีปัญหาอยู่ในชิงเฉิง !"

"ที่รัก ถ้าไอ้เพื่อนไร้ประโยชน์คนนั้นมันทำให้เธอลำบาก เธอก็ปล่อยมันแล้วกลับมาหาฉันก็ได้ถ้าเธอคิดถึงฉัน"

ฉีเซียนนอนสบาย ๆ บนโซฟาในขณะที่ตอบอย่างไม่สนใจ

ขณะเดียวกันเขาก็สูบบุหรี่แล้วคิดถึงเรือนร่างของเชาหลิน มันทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มอย่างมาก

"ครั้งนี้มันเป็นปัญหาใหญ่มาก ! พี่ชุนไปทำให้แก๊งแถวนี้โกรธแล้วมันก็บอกว่าให้จับพี่ชุนไปถ่วงน้ำ !"

เชาหลินร้องไห้ออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอจะไปมีอารมณ์เล่นกับฉีเซียนได้อย่างไรในตอนนี้ ?

"เพล้ง !"

"เธอว่าอะไรนะ ?"

แก้วไวน์แดงราคาแพงในมือของฉีเซียนตกลงพื้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ดูเหมือนฉีเซียนจะไม่สนใจมันแม้แต่น้อย เขาลุกขึ้นจากโซฟาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจ

"ตอนนี้เหม่าชุนอยู่ไหน ? เธอบอกพวกมันหรือเปล่าว่าเขาเป็นใคร ? แก๊งในเมืองชิงเฉิงมันไม่น่าจะกล้าทำอะไรเขาถ้ามันรู้ตัวตนของเขาไม่ใช่หรือยังไง ?"

ฉีเซียนถามด้วยความร้อนรน

"พี่ชุนบอกไปแล้วว่าเขาเป็นใคร ลูกใคร แต่อีกฝ่ายมันไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ! สุดท้ายพวกมันก็เอาเขาไปถ่วงน้ำ !"

เชาหลินบอกระหว่างที่ร้องไห้

"พอ ! หยุดร้องไห้แล้วกลับมาก่อน !"

ฉีเซียนรู้สึกรำคาญอย่างมากเมื่อต้องฟังเสียงร้องไห้ไม่หยุดหย่อน เขาตะคอกแล้วพูดออกมาทางโทรศัพท์

ในขณะที่เขาวางโทรศัพท์ลง ฉีเซียนนั่งลงบนโซฟาพร้อมกับใบหน้าที่ว่างเปล่า "ดูเหมือนท้องฟ้ากำลังเปลี่ยน !"

***

ไป่เฟิงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับพายุที่กำลังเกิดในโลกใต้ดิน ถ้าพ่อของมันเข้ามาเกี่ยวข้องเรื่องนี้ ไม่ว่าลูกมันจะเป็นคนดีหรือไม่ดี แต่การเลี้ยงดูให้มันเติบโตขึ้นมาแบบนี้ก็แสดงว่ามันล้มเหลวในการเป็นพ่อแม่คน ถ้าหากเป็นไปตามที่เขาคิดเขาคิดว่าพ่อของไอ้เด็กเวรนั่นน่าจะโยนคนลงไปในทะเลสาบเป็นเพื่อนเหม่าชุนอีก 2-3 คน

ลึกลับที่ 4 เดินตามไป่เฟิงมาที่บ้านหลังเก่าในหมู่บ้านชิงหลิง "ลึกลับที่ 4 ไปพาคนมาที่นี่วันพรุ่งนี้ มาช่วยฉันย้ายของไปบ้านหลังใหม่ อ่ออย่าลืมเตรียมรถบรรทุกคันใหญ่ 2 คันบรรทุกน้ำมาด้วย" ไป่เฟิงพูดในขณะที่เดินผ่านประตู

"เข้าใจแล้วครับ"

ลึกลับที่ 4 พยักหน้าและรีบเดินจากไป เนื่องจากพวกเขาได้เปิดสงครามกับบริษัทหมิงยู พวกเขาจะต้องมีปัญหาในเร็วนี้แน่นอน ดังนั่นเขาจึงต้องรีบกลับไปที่แก๊งแล้วบอกคนของเขาให้เตรียมพร้อมรับการโจมตีจากบริษัทหมิงยู !

***

เมืองฝูโจวในห้องอบรมของบริษัทรักษาความปลอดภัยภายใต้บริษัทหมิงยู ไฟยังคงเปิดอยู่แม้ว่าทุกคนจะหมดกะทำงานไปแล้ว

เหม่าเทียนหัวนั่งบนเก้าอี้และเคาะนิ้วซ้ำ ๆ ลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้อง

เชาหลินและฉีเซียนยืนอย่างเงียบ ๆ พวกเขาเหมือนจักจั่นในฤดูหนาว หลังของพวกเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ ตั้งแต่ที่เขาได้บอกข่าวกับเหม่าเทียนหัวเมื่อหลายนาทีก่อน เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาซักคำเดียว ทุกนิ้วของเขาขยับขึ้นลงบนโต๊ะทำให้พวกเขาเกิดความไม่สบายใจอย่างมาก

"นับแต่แต่ที่ลูกชายของฉันจมน้ำตาย ทำไมแกยังมีชีวิตอยู่ ? เด็ก ๆ เอานังผู้หญิงคนนี้โยนลงไปในทะเลสาบซะ !"

เหม่าเทียนหัวยืนขึ้นและชี้ไปยังเชาหลิน

"มะ มะ ไม่ ! ได้โปรด ไม่นะ !"

เชาหลินรู้สึกกลัวอย่างมาก เธอยังเด็กเกินไป เธอไม่พร้อมที่จะตายตอนนี้ หัวเข่าของเธออ่อนแรงและสั่นกลัว เธอมองไปที่ฉีเซียนด้วยดวงตาอ้อนวอน

"บอส ..."

"หื้ม ? หรือแกอยากจะโดนไปด้วย ?"

ไม่รอคำขอร้องของฉีเซียน เหม่าชุนหันมามองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า

หัวใจของฉีเซียนเต้นผิดจังหวะ เขารีบกลืนคำพูดของเขาลงอย่างฉับพลัน เขาลืมไปได้อย่างไรว่าบอสของเขาบ้าแค่ไหน แต่เขาก็ยังเลือกที่จะเปิดปากเพื่อขอร้องให้ไว้ชีวิตผู้หญิงคนนี้ บอสของเขาต้องไม่ลังเลที่จะจัดการเขาไปด้วยแน่นอน !

ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษาชีวิตของตัวเอง ในที่สุดเขาก็ยังยืนอยู่กับที่และมองเชาหลินถูกลากออกไป

"ดี ! ดีมาก ! ดูเหมือนว่าฉันจะหายตัวไปนาน ไอ้แก๊งจากไหนก็ไม่รู้ถึงกล้าฆ่าลูกชายคนเดียวของฉัน ! ซิหม่า ไปรวบรวมคนแล้วมารวมกันที่นี่พรุ่งนี้ ! พวกเราจะไปทำให้พวกมันรู้จักกับความโหดร้ายที่แท้จริงของเรา !"

เหม่าเทียนหัวยังคงยืนอยู่กับที่ ความสูงของเขาสูงกว่า 1.9 เมตร แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีกล้ามเนื้อมากนัก แต่กระนั้นร่างกายของเขากลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายความน่ากลัว สายตาของเขาเต็มไปด้วยความอันตราย

***

เวลา 2 ทุ่ม แต่ไป่เฟิงก็รีบอาบน้ำแล้วเข้านอนอย่างสบายใใจ

เขาลุกขึ้นมาในตอนเช้า เขาไม่ได้ฝึกประจำวัน แต่เขาถือเบ็ดหยกขาวและเดินไปยังบ่อน้ำ เขาต้องการตกปลาครั้งสุดท้ายก่อนที่จะย้ายออกไปบ้านหลังใหม่ เขาหวังว่าเขาจะก้าวไปยังชาวประมงระดับ 3 ก่อนจะย้ายออกไป

แต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถตกอะไรได้

กลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่เดินมาจากบ้านของไป่เฟิงภายใต้การเดินนำของลึกลับที่ 4 ไป่เฟิงออกคำสั่งให้ทุกคนย้ายของออกไป

มันไม่มีของอะไรให้ย้ายมากนัก สิ่งเดียวที่ทำให้ลำบากคือไหที่มีอวัยวะภายในของราชามังกรหิมะหยกดำ ของส่วนใหญ่มันถูกเก็บไว้ในแหวนของเขาแล้ว

ยมฑูตถูกปกคลุมไปด้วยเสื้อคลุมสีดำ รูปร่างของมันคล้ายมนุษย์แต่สูงกว่าเล็กน้อย มันคว้าปลามังกรมังกรขึ้นมา 2 ตัวพร้อมกับรีบวิ่งไปที่หมู่บ้านด้วยความเร็วสูงสุด

สำหรับคนอื่น ๆ พวกเขามองไปที่ถังขนาดใหญ่หลายสิบถังด้วยใบหน้ามืดมน ถังแต่ละถังหนักกว่า 1 พันจิน ! มันจำเป็นต้องมีคนอย่างน้อย 6 คนในการช่วยยกมัน !

จิ้งจอกน้อยเป็นตัวละครที่สบายที่สุด มันนั่งอยู่บนไหล่ของไป่เฟิงในขณะที่ไม่รู้จักพอกับหลุมดำวิ่งตามหลัง

ใช้เวลาไม่กี่นาที ปลามังกรน้ำแข็งทั้ง 4 ตัวก็ถูกโยนไปที่รถบรรทุกที่เต็มไปด้วยน้ำ

ไป่เฟิงใช้มือเปิดประตูรถและให้หลุมดำกับไม่รู้จักพอไปนั่งเบาะหลัง เขาให้พวกมันนั่งใกล้ ๆ กับหน้าต่างรถโดยมีเขานั่งอยู่ตรงกลาง พวกมันยื่นหน้าออกมาอย่างมีความสุขในขณะที่มองคนอื่นด้วยความดุร้ายราวกับพยายามทำหน้าที่ปกป้องไป่เฟิง

2 ชั่วโมงผ่านไปทุกอย่างก็ถูกขนหมดแล้ว ลึกลับที่ 4 นั่งอยู่ด้านหน้าและบอกให้คนขับออกรถ

แถวยาว ๆ ของยานพาหนะค่อย ๆ ขับออกไป ไป่เฟิงใช้เวลาในวัยเด็กของเขาที่นี่ เขามองนอกหน้าต่างเงียบ ๆ มองต้นไม้และหญ้าทุกต้นที่สามารถมองได้

เขารู้สึกราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง ในเวลาเดียวกันเขาก็เหมือนไม่เข้าใจมัน

ความรู้สึกนี้หายไปอย่างรวดเร็ว ไป่เฟิงไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถพลาดโอกาสในการพัฒนาตัวเองได้

แถวยาว ๆ ของยานพาหนะค่อย ๆ หยุดลงที่ด้านนอกของภูเขาจิตวิญญาณสีน้ำเงิน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอนุญาตให้เข้าไปได้หลังจากยืนยันได้ว่าไป่เฟิงเป็นเจ้าของบ้าน

ถึงอย่างนั่นเนื่องจากมีคนจำนวนมากเข้ามาในเทือกเขา พวกเขาไม่สามารถที่จะปลอยผ่านไปได้ง่าย ๆ ดังนั่นจึงมีคนหลายสิบคนติดตามกลุ่มของไป่เฟิงเพื่อป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด

ถังขนาดใหญ่ค่อย ๆ ถูกยกออกจากรถบรรทุก หลังจากนั้นก็ย้ายทุกอย่างไปที่ห้องใต้ดิน

การปรากฏตัวของปลามังกรน้ำแข็งทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายในหมู่มนุษย์ ไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากความจริงที่ว่าปลามังกรเหล่านี้มันสวยงามเกินไป !

ด้วยร่างที่โปร่งแสงเหมือนคริสตัล ตัวของพวกมันระยิบระยับเต็มไปด้วยเสน่ห์ ภายใต้แสงแดดและรูปร่างมันทำให้พวกมันดูสง่างามและเล่อค่าอย่างมาก !

ปลามังกรน้ำแข็งเห็นได้ว่าเป็นสัตว์น้ำที่มีราคาแพง คนที่ยกมันจึงระมัดระวังอย่างมากในการยกพวกมัน หากมีปลาเพียงตัวเดียวที่ได้รับบาดเจ็บ พวกเขาคงไม่มีปัญญาจ่ายค่าชดเชยได้ !

ปลามังกรน้ำแข็งถูกขนไปยังบ่อขนาดกลางที่อยู่หลังบ้าน

ไป่เฟิงเดินมาที่ห้องที่เงียบที่สุดหลังบ้าน เขาป้อนรหัสผ่านและเปิดประตู ประตูค่อนข้างหนาและแข็ง มันทำจากโลหะผสมพิเศษที่หนากว่า 10 เซนติเมตร ห้องในนี้มีขนาดเล็กกว่าห้องอื่น ๆ มันถูกปิดสนิทโดยที่ไม่มีอากาศเข้ามาได้

มีชั้นวางของมากมายที่ทำจากไม้ถูกเรียงไว้อยู่ในห้อง แต่ตอนนี้บนชั้นนั้นว่างเปล่าทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าเจ้าของคนก่อนได้เอาของทุกอย่างไปหมดแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #620 เจ้าลูกหมู (@katay123) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 14:05
    ขอบคุณค่ะ
    #620
    0