Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 157 : บทที่ 156 ศิลปะเหาเทียน กับ ศิลปะเจียนเทียน !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

บทที่ 156 ศิลปะเหาเทียน กับ ศิลปะเจียนเทียน !

ด้วยความคิด เกล็ดขนาดใหญ่ของราชามังกรหิมะหยกดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นมาในห้อง

ไป่เฟิงจัดเรียงพวกให้ไว้ในมุมห้อง เกร็ดเหล่านี้สามารถใช้มาทำของป้องกันได้ เกร็ดเพียงชิ้นเดียวยังสามารถหยุดการโจมตีของไป่เฟิงที่ใช้พลังเต็มที่ได้ แม้ว่าจะใช้ Extreme Arctic Frost ก็ยังไม่สามารถตัดมันออกได้ เขาไม่รู้ว่าจะอะไรกับมันดี แต่อย่างน้อยมันอาจจะมีประโยชน์ก็ได้ในอนาคต

นอกเหนือจากนั้นก็มีชิ้นส่วนของมังกร ไป่เฟิงวางมันไว้ชั้นบอดสุด

เหล้าสมุนไพรและข้าวแม่น้ำขาวถูกย้ายเข้าไปในห้องครัว ส่วนหม้อขนาดใหญ่ถูกนำมาตั้งที่ลานบ้าน ลานกว้างมันดูกว้างและปัจจุบันใช้เป็นสวนดอกไม้ ทุกดอกมีสีสันสดใสอย่างมาก มีผีเสื้อและผึ้งบินอยู่ท่ามหลางพวกมัน

ยมฑูตเดินตามหลังไป่เฟิงด้วยท่าทางเงอะงะ ภายใต้ท่าทางแบบนี้แต่คงไม่มีใครจะจิตนตาการได้ว่ามันมีความว่องไวและโหดร้ายแค่ไหนหากอยู่ในโหมดต่อสู้ !

หมาป่าน้อยทั้งสองตัววิ่งเล่นในสวนดอกไม้ มันวิ่งไล่ผีเสื้ออย่างมีความสุข [เอ็งหมาป่านะเห้ย]

หลังจากนั่นเขาก็เดินไปที่กลางสวน มันมีบ่อน้ำเก่า ๆ อยู่ตรงนั่นพร้อมกับถังน้ำสองถังข้าง ๆ

'ระบบ ฉันต้องการเปลี่ยนจุดตกปลาใหม่'

ไป่เฟิงออกคำสั่งหลังจากมองบ่อน้ำด้วยความพอใจ

"กรุณาเลือกประตูสำหรับตกปลา !"

เสียงไม่มีอารมณ์ดังขึ้นในหัวของไป่เฟิง

'ฉันเลือกบ่อน้ำนี้'

ไป่เฟิงชี้ไปที่บ่อน้ำเก่า ๆ และคิด

"เลือกประตูตกปลา ดำเนินการต่อหรือไม่ ? ชาวประมงจะไม่สามารถใช้ระบบตกปลาได้ในสามเดือนหลังจากดำเนินการ" ระบบเตือน

"ยืนยันดำเนินการ ! ยืนยันสำเร็จ ! อยู่ในระหว่างก่อสร้าง ไม่สามารถตกปลาได้เป็นเวลาสามเดือน !"

หลังจากไป่เฟิงยืนยัน แสงสีเทาก็กระพริบหนึ่งครั้งที่ตัวบ่อน้ำ ก่อนจะปรากฏข้อความของระบบ มันเกิดขึ้นเร็วจนไป่เฟิงไม่แน่ใจว่าเขาตาฝาดหรือไม่ !

หลังจากนั้นทุกอย่างก็กลับมาสู่สภาวะปกติ มันไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ กับตัวบ่อน้ำ

ไป่เฟิงเดินจากไป เนื่องจากเขาไม่มีสามารถตกปลาได้ 3 เดือน เขาคิดว่าเขาน่าจะหาอะไรทำซักอย่าง แต่ก่อนหน้านั้นเขาต้องจัดการปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาก่อน

ในสายตาของไป่เฟิง บริษัทหมิงยูนั่นคือปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้เขารำคาญ !

สถานะปัจจุบันของประเทศนั้นสงบสุขอย่างมาก มันแตกต่างจากหลายทศวรรษที่ผ่านมา ดังนั้นการต่อสู้กันจึงไม่สามารถใช้คนนับพันคนมาต่อสู้แบบโจ้งแจ้งกันได้

รัฐอาจปิดปกความขัดแย้งเล็ก ๆ ได้ แต่เมื่อใดก็ตามที่ความขัดแย้งกลายเป็นการปะทะกันของกองทัพขนาดใหญ่ ทั้งสองฝ่ายจะถูกจัดการทันที !

แก๊งขนาดใหญ่ส่วนมากจะได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลอย่างเงียบ ๆ เนื่องจากการจัดการแก๊งขนาดใหญ่แก๊งเดียวนั้นง่ายกว่าการจัดการกับแก๊งขนาดเล็กนับไม่ถ้วน นอกจากนี้เมื่อพวกเขาได้ลงเรือด้วยกันแล้ว นอกจากแก๊งใหญ่ที่มาจัดการกับแก๊งเล็ก ๆ พวกเขาก็จะได้รับการสนับสนุนด้วยอำนาจที่รัฐบาลสามารถให้พวกเขาได้หากไม่เกินกำลังพวกเขา

ตามที่คิดไว้ 4 โมงเย็นลึกลับที่ 4 ก็รีบวิ่งเข้ามาในบ้านเพื่อบอกไป่เฟิงว่าบริษัทหมิงยูได้ประกาศสงครามกับพวกเขา

เนื่องจากมีข้อจำกัดมากมาย ดังนั่นการต่อสู้กันของแก๊งขนาดใหญ่จึงมีการเสนอการประลองต่อสู้ด้วยชีวิตและความตาย สำหรับจำนวนผู้ที่เข้าร่วมนั้นไม่จำกัด การประลองจะมีต่อไปจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะยอมแพ้ !

ข้อเรียกร้องที่ไป่เฟิงได้รับคือเขาและลึกลับที่ 4 ต้องขึ้นไปเวทีและต่อสู้ หากฝ่ายตรงข้ามพ่ายแพ้พวกเขาจะสละหุ้นครึ่งหนึ่งของบริษัทหมิงยูให้กับแก๊งของไป่เฟิง แต่หากไป่เฟิงพ่ายแพ้ ไม่เพียงแต่ไป่เฟิงและลึกลับที่ 4 ต้องตายแต่แก๊งของพวกเขาจะถูกกลืนหายไป !

"ยอมรับข้อเสนอของพวกมัน กำหนดเวลาประลองเป็น 2 ทุ่มพรุ่งนี้ ส่วนสถานที่เอาเป็นห้างมงกฏที่กลางเมือง"

ไป่เฟิงเอนตัวลงบนโซฟาแล้วบอกกับลึกลับที่ 4 ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

"เข้าใจแล้วครับ" ลึกลับที่ 4 พยักหน้าและเดินจากไป แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถทำลายกฏพวกนี้ได้ แต่ก็มีการใช้แผนกสกปรกเพื่อแทรกแซงการประลองได้เช่นกัน ดังนั่นพวกเขาจึงต้องระวังอย่างมาก เนื่องจากพวกเขาได้ฆ่าลูกชายเพื่อนคนเดียวของศัตรูไป !

***

"ท่านจิน เดือนร้อนท่านแล้วที่ต้องให้ท่านมาเกี่ยวข้องกับเรา"

เหม่าเทียนหัวยิ้มอย่างสุภาพในขณะที่เดินเข้าไปในบ้านที่หรูหราของจินซันจิว เขาส่งมอบของขวัญราคาแพงให้กับเขา

"ฮ่าฮ่า คุณเหม่าจะสุภาพมากไปแล้ว ชายชราคนนี้จะจัดการเรื่องนี้ให้เอง !"

จินซันจิวหัวเราะอย่างชอบใจ เขาได้รับหมอบหมายจากรัฐบาลให้จัดการเรื่องความขัดแย้งของบริษัทหมิงยูกับแก๊งท้องถิ่น เพื่อป้องกันสถานการณ์บานปลาย เขาจึงต้องออกไปจัดการด้วยตัวเองพร้อมกับผู้ติดตามเขาอีกหลายคน

ไป่เฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก เขาปิดตานั่งสบาย ๆ ภายใต้ดวงอาทิตย์ยามบ่ายที่คนทั่วไปพยายามหลีกเลี่ยง อุณหภูมิดังกล่าวนั่นไม่มีผลกับไป่เฟิงอีกต่อไป

จิ้งจอกน้อยเลือกห้องหนึ่งห้องและเอามาทำเป็นรังของมัน มันพยายามทำเหมือนกับหมาป่าน้อยสองตัวที่เลือกห้อง มันเปลี่ยนเตียงขนาดใหญ่ให้เป็นเตียงนอนสำหรับหมา [หมามีห้องนอนส่วนตัว WTF !]

ไป่เฟิงลุกขึ้นยืนแล้วเตรียมทำอาหารเย็น สำหรับเรื่องแม่บ้านและการจ้างงานนั่นเขาไม่ต้องการ 

หลังจากจบมื้อแรกในบ้าน ไป่เฟิงก็ไปอาบน้ำและเลือกห้องที่มีหน้าต่างหันไปทางตะวันออกเป็นห้องตัวเอง

ที่นอนยังคงใหม่และมีกลิ่นกรอบจาง ๆ เตียงขนาดใหญ่ช่างนุ่มเหลือเกิน ทันทีที่เขานอนลงไปเขารู้สึกราวกับร่างกายกำลังจมลงไปในเมฆ

ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไป่เฟิงตื่นขึ้นและมุ่งหน้าไปที่ยอดเขา

ในขณะที่เดินไปตามทาง ไป่เฟิงไม่ได้แสดงความสุขหรือความเศร้าเลยบนหน้าเขา ทัศนียภาพบนภูเขานั้นน่าหลงไหลอย่างมาก ทุกสิ่งทุกอย่างได้รับการออกแบบโดยอาศัยมุมมองและการผสมผสานจากมุมมองภูเขาดั้งเดิม

มีศาลาแบบจีนดั้งเดิมอยู่แต่ละที่บนภูเขา โดยแต่ละแห่งนั่นมีระยะทางเท่ากัน

เส้นทางการเดินไปยังยอดเขานั้นมีต้นไม้ขนาดใหญ่ที่เหมือนมงกุฏงอกขึ้นอยู่ตรงขอบหน้าผา พวกมันดูมีชีวิตชีวาอย่างมาก รอบ ๆ มันมีวงกลม 10 เมตรที่ถูกปูพื้นด้วยหินสีดำและขาวเพื่อสร้างแผนภาพหยินหยางขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีรั้วไม้หนา ๆ ตั้งอยู่ตรงขอบเพื่อป้องกันไม่ให้คนหลนไปในหน้า

เมื่อมองจากด้านบนไปด้านล่าง จะเห็นหมอกควันสีขาวปกคลุมพื้นที่ด้านล่างทั้งหมด

'ไม่เลว ไม่เลว แต่มีอย่างหนึ่งที่ทำให้ฉันหงุดหงิด การออกแบบสถานที่ที่นี้มันหยาบและไม่เป็นธรรมชาติเลยซักนิด’

ไป่เฟิงคิดด้วยความพอใจบางอย่าง ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมบ้านที่นี่จึงมีราคาสูงอย่างมาก บริษัทชิงเฉิงต้องมีเหตุผลเพียงพอที่จะขายพวกมันในราคานี้ !

ไป่เฟิงเดินสบาย ๆ ในขณะที่มีแสงสีทองระเบิดออกมาจากร่างของเขา !

ไม้ที่ถูกกั้นไว้ระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ แล้วร่วงลงไปในหน้าผา

เมื่อเสร็จแล้วบินมีดสีทองก็บินกลับเข้ามาในร่างของไป่เฟิง เขาสำรวจสภาพแวดล้อมรอบ ๆ อีกครั้งด้วยความพอใจ หลังจากสิ่งที่เป็นอุปสรรคกับสายตา เขาคิดว่าสถานที่แห่งนี้ดูใกล้ชิดธรรมชาติมากขึ้น

หลังจากนั้นเขาก็หลับตาและคิดถึงท่าการเคลื่อนไหวด้วยแสง ไป่เฟิงทำความเข้าใจกับมันอีกครั้ง

'ปล่อยให้จิตว่างเปล่า แล้วร่างการจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบ รวมในและนอกให้สมดุลและปล่อยให้มันรวมกันเอง

ให้หัวใจขยับตามที่มันต้องการ เมื่อขยับหมัด หัวใจก็จะขยับทุกครั้ง การผสมผสานกันให้ลงตัวของธรรมชาติกับร่างกายเรียกว่าศิลปะเหาเทียน ฏกของธรรมชาติที่ร่างกายมนุษย์เคลื่อนไหวไปเองเรียกว่าเจียนเทียน การรวมกันของเหาเทียนและเจียนเทียนจะทำให้เกิดผลลับที่มากกว่าเดิมถึงครึ่งหนึ่ง ! ดูเหมือนฉันจะต้องเปลี่ยนศิลปะเหาเทียนเป็นเจียนเทียน ฉันจะต้องเปลี่ยนเทคนิคการหายใจด้วยแสงให้กลายเป็นวงกลมเพื่อทำให้มันสมบูรณ์แบบมากขึ้น !'

แรงบันดาลใจนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมาในจิตใจของไป่เฟิงราวกับมีประกายไฟรู้แจ้งปรากฏในตัวเขา ความคิดและความซับซ้อนจำนวนมากของเทคนิคการหายใจด้วยแสงทะลุออกมาไม่หยุดหย่อน

นี่คือการรวมกันของภูมิปัญญาจากโลกดั้งเดิมและโลกอีกโลก !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #627 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 19:05

    มีความแปลก และคาใจ

    เหมือนกับรีบมากจนไม่ตรวจคำผิดเลย ไม่ได้บอกว่าพิมพ์ผิดนะ แต่บางคำมันผิดเพี้ยนไป
    เช่น.. ตรงที่หัวหน้าแก็งค์ ไปขอความช่วยเหลือจากคนของรัฐบาล... {เป็นลูกชาย(เพื่อน-เพียง)คนเดียวของเขา }
    ม้นคือความรู้สึกแปลกๆ...
    #627
    0