Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 159 : บทที่ 158 พักผ่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    8 พ.ค. 62

บทที่ 158 พักผ่อน

[เปลี่ยนจากห้างมงกุฏเป็นฟิตเนสคราวนะครับ ตอนแรกคิดว่ามันเป็นห้าง ที่ไหนได้มันเป็นศูนย์ออกกำลังกาย ถถถ+]

ไป่เฟิงอ่านหนังสือเงียบ ๆ มีบางครั้งที่เงยหน้าขึ้นมามองผีเสื้อที่กระพือปีกไปรอบ ๆ สวนอันงดงาม

เวลาผ่านไปช้า ๆ ในที่สุดไปเฟิงก็ยืนขึ้นแล้วบิดขึ้เกียจก่อนจะเดินเข้าไปในครัว

หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จแล้ว ไป่เฟิงก็รวบรวมเมล็ดของข้าวแม่น้ำขาวเอาไว้แล้วนำจิ้งจอกน้อยไปที่หน้าผาหลังภูเขาเพื่อปลูกข้าวอีกครั้ง

เมล็ดนับสิบเม็ดกระจายไปรอบ ๆ หน้าผา "จิ้งจอกน้อย เธอต้องดูแลมันดี ๆ เข้าใจไหม ! ส่วนแบ่งจะเป็น 50/50 เธอว่าไง ?"

"มิ้ว ?"

จิ้งจอกน้อยก้มหัวลงแล้วนับด้วยกรงเล็กเล็ก ๆ ของมันอย่างสับสน ก่อนจะร้องออกมาอย่างมีความสุข

ถึงแม้ว่ามันจะไม่รู้ว่า 50/50 มันมากแค่ไหน แต่มันก็รู้ว่ามันจะกินพวกมันได้อีกนาน !

ไป่เฟิงยิ้มในขณะที่มองจิ้งจอกน้อย เขาไม่คิดเลยว่าจิ้งจอกน้อยจะยอมรับข้อเสนอง่าย ๆ

หลังจากนั่นเขาก็เดินไปที่ทะเลสาบเพื่อดูปลามังกรน้ำแข็ง

ทะเลสาบไม่ใหญ่มาก มันกว้างไม่กี่ร้อยเมตร บางทีถ้าจะบอกว่าทะเลสาบก็ยังไง ๆ อยู่ น่าจะเรียกมันว่าบ่อดีกว่า ?

น้ำใสอย่างมาก มีพืชน้ำเขียวชอุ่มเติบโตไปทุกที่ มีนกที่บินอยู่รอบ ๆ ไม่กี่ตัว

ส่วนอื่น ๆ ของทะเลสาบนั่นลึกไม่ถึงสามเมตร ยกเว้นแต่ตรงกลางที่ไป่เฟิงไม่รู้ว่ามันลึกแค่ไหน ....

... แต่จากเท่าที่เขาสังเกตเห็นหลุมดำ ๆ เขาคิดว่ามันน่าจะลึก 20-30 เมตร 

ไป่เฟิงเดินเล่นไปรอบ ๆ ชายฝั่ง เขามองไม่เห็นปลามังกรน้ำแข็ง เขาไม่รู้ว่ามันหายไปไหน "หรือว่าพวกมันจะเข้าไปอยู่ในหลุมนั่น ? " เขาคิดบางอย่างก่อนจะมีเนื้อมังกรปรากฏในมือของเขา เขาโยนมันลงไปที่กลางทะเลสาบ

"ซู้ม !"

เนื้อมังกรร่อนลงกลางทะเลสาบและค่อย ๆ จมลงไป

ทันทีที่เนื้อมังกรสัมผัสน้ำ ปลาและกุ้งที่อยู่ใกล้ ๆ ก็รีบว่ายเข้ามากัดกินทันที

ดวงตาของไป่เฟิงสว่างไสวเมื่อมองเห็นสัตว์บางอย่างออกมาจากหลุม แต่มันไม่ได้เหมือนที่เขาคิดว่า แทนที่จะเป็นปลามังกรน้ำแข็ง แต่มันกลับเป็นปลาคาร์พขนาดใหญ่แทน !

ปลาคาร์พมันน่าจะหนักอย่างน้อย 70-80 จิน และน่าจะยาว 1 เมตรกว่า ๆ มันแกว่งหางไปมาแล้วว่ายไปที่เนื้อ

"บัดซบ ทะเลสาบบ้าอะไรทำไมถึงมีปลาคาร์พได้ ?" ไป่เฟิงมองด้วยความมึนงง

ในขณะที่ปลาคาร์พกำลังจะกลืนกินเนื้อ ก็มีเงาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นข้าง ๆ มัน มันโผล่ขึ้นมาด้วยความเร็วที่ปลาคาร์พไม่สามารถตอบสนองได้ทัน มันกระแทกอย่างรุนแรงที่ด้านของปลาคาร์พจนปลาคาร์พกระเด็นออกไป

ปลาคาร์พเห็นได้ชัดว่ามันกำลังหวาดกลัว มันรีบว่ายกลับเข้าไปที่หลุมกลางทะเลสาบและไม่ปรากฏตัวมาอีกเลย

ส่วนเพื่อนตัวใหญ่ที่กระแทกปลาคาร์พออกไปไม่ใช่ใครอื่น มันคือปลามังกรน้ำแข็งระดับ 3 ! มันยาวถึง 4 เมตรและดูเหมือนมันจะกลายเป็นหัวหน้าใหญ่ของทะเลสาบแห่งนี้ !

หลังจากนั่นไม่นานก็มีปลามังกรน้ำแข็งอีก 3 ตัวที่ยาว 2 เมตรปรากฏข้าง ๆ พวกมันรีบกลืนกินเนื้อก่อนจะว่ายน้ำกลับเข้าไปในหลุมกลางทะเลสาบ

ไป่เฟิงเดาว่าหลุมกลางทะเลสาบน่าจะเชื่อมกับแม่น้ำใต้ดินหรือไม่ก็ถ้ำบางแห่ง ไม่อย่างนั่นจะมีปลาคาร์พขนาดใหญ่ออกมาได้อย่างไร ?

'ลืมมันไปซะ มันไม่มีปัญหาถ้าปลามังกรน้ำแข็งไม่หนีออกไป'

ไป่เฟิงหันกลับแล้วเดินไปที่บ้านเพื่ออ่านหนังสือต่อ ยิ่งอ่านมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งเข้าใจภูมิปัญญาของคนโบราณมากขึ้นเท่านั้น การอ่านหนังสือทุกเล่มทำให้เขารู้อะไรใหม่ ๆ หลายอย่าง

เมื่อถึง 6 โมงเย็น เขาก็เตรียมอาหารค่ำ คราวนี้ก็เป็นเนื้อมังกรกับข้าวแม่น้ำขาวอีกครั้ง

ลึกลับที่ 4 และพวกที่เหลือได้มาถึงแล้ว พวกเขานั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น โดยไป่เฟิงสั่งให้พวกเขานำเครื่องปรุงบางอย่างมาด้วยหลังนั่นเขาก็สั่งให้พวกที่เหลือนั่งรอเขากินอาหารเย็น มันทำให้พวกเขาได้แต่หัวเราะอย่างข่มขื่น

หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จ ไป่เฟิงนำยมฑูตที่ใส่เสื้อผ้าหนา ๆ ขึ้นรถไปด้วย ทันทีที่ยมฑูตขึ้นรถมันก็ทำให้ฝั่งที่มันนั่งถึงกับทรุดตัวลง

***

ตอนกลางคืน ผู้คนเดินทางมาที่ฟิตเนสคราวตามปกติ แต่คราวนี้พวกเขากลับได้รับการต้อนรับด้วยบอกที่บอกว่าศูนย์บริการแห่งนี้ปิดบำรุงรักษาและไม่เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้า มันจึงทำให้คนจำนวนมากไม่พอใจ

ฟิตเนสคราวแห่งนี้เป็นสถานที่ที่มีเงินสะพัดจำนวนมาก เนื่องจากมันได้ตั้งอยู่ที่ใจกลางเมืองที่กลางส่วนเจียงโจ

มันซ่อนอยู่ในป่าเจียงโจ โดยมันเป็นอาคาร 3 ชั้นที่กินพื้นที่ไปหลายเอเคอร์ !

ฟิตเนสแห่งนี้รวมแนวคิดเกี่ยวกับการออกกำลังกายและอาหารไว้ที่เดียวกัน นอกจากการจัดเตรียมดังกล่าว ไม่ไกลจากฟิตเนสมีทะเลสาบขนาดใหญ่ มีปลาหลายสีจำนวนมากที่ว่ายผ่านไปมาทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกสงบและผ่อนคลาย สถานที่แห่งนี้เปรียบได้กับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งสันติในเมืองที่พลุกพล่าน มันจึงไม่แปลกที่จะเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน

"ฟิ้ว ฉันไล่คนพวกนั่นออกไปแล้ว ..."

ผู้จัดการของฟิตเนสคราวเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากในขณะที่มองแขกที่ไม่พอใจเดินออกไป เขาถอนหายใจโล่งอก

เจียฉีคร่ำครวญในใจ 'ตอนนี้คนพวกนั่นก็ออกไปแล้ว ที่เหลือก็คือรอต้อนรับจักรพรรดิทั้งสองคน !'

เขาได้รับโทรศัพท์จากแก๊งของไป่เฟิงเมื่อวาน โดนพวกเขาได้จองสถานที่แห่งนี้ทั้งวัน โดยค่าธรรมเนียมนั่นพวกเขาจะได้รับเหมือนวันปกติ

เขาไม่มีทางเลือกเพราะพวกเขาไม่สามารถต่อต้านได้ ! นี้คือหนึ่งในสองแก๊งที่ปกครองเมืองใต้ดินของชิงเฉิง !

แม้ว่าฟิตเนสแห่งนี้จะโด่งดังมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่กล้าพอที่จะต่อต้านแก๊งใต้ดิน

ในขณะที่เจียฉีกำลังคิดไร้สาระ ได้มีรถหลายสิบคันมาจอดหน้าฟินเตส มีทั้งเมอร์เซเดสเบนซ์ BMW แม้แต่เบนท์ลี่ย์ก็มี !

ประตูรถเปิดออกพร้อม ๆ กัน พร้อมกับมีชายท่าทางน่ากลัวเดินออกมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาทั้งหมดเป็นชายหนุ่มที่อายุน่าจะ 25-26 พวกเขาดูท่ากลัวอย่างมาก พวกเขาเดินออกมาโดยไม่มีใครพูดอะไรซักคำ พวกเขาเดินเรียงแถวเป็นสองแถวที่ประตูรถเบนท์ลีย์

บริษัทรักษาความปลอดภัยภายใต้บริษัทหมิงยู เป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงอย่างมาก บุคลากรในบริษัทแห่งนี้จะได้รับการฝึกอบรมแบบมืออาชีพโดยไม่มีข้อยกเว้น ในหมู่พวกเขา สำหรับพนักงานคุ้มกันชั้นนำนั่นจะมีเงินเดือนมากกว่า 10,000 หยวนต่อเดือน ! บริษัทแห่งนี้จัดได้ว่าเป็นบริษัทที่ร่ำรวยไม่น้อย

คราวนี้คนที่มากับเหม่าเทียวหัวนั่นเป็นชนชั้นสูงทั้งหมด ! หากจะพูดให้ถูกก็คือพวกเขาเหมือนกับทหารหน่วยพิเศษที่เชี่ยวชาญในการสู้รบ !

"ที่นี่สินะ ไปกันเถอะ"

เหม่าเทียวหัวก้าวออกมาจากรถด้วยท่าทางเย็นชา เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีใครรู้ก่อนจะเดินนำกลุ่มเข้าไป

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นคนที่ไม่สามารถทำให้ไม่พอใจได้ แต่กระนั้นเจียฉีก็ยังทำใจและเดินไปหยุดกลุ่มของเหม่าเทียวหัว

"ขอโทษแขกผู้มีเกียรติจริง ๆ ฟิตเนสแห่งนี้ไม่ต้อนรับลูกค้าในวันนี้ หากคุณต้องการมาออกกำลังกายหรือรับประทานอาหารโปรดกลับมาในวันพรุ่งนี้" เจียฉีกลาวด้วยรอยยิ้มอึดอัด

"แก๊งของไป่เฟิงบอกให้เรามาที่นี่ พวกมันไม่ได้อยู่ที่นี่ ?" เหม่าเทียวหัวก้าวขึ้นไปและถามด้วยเสียงเย็นชา

เจียฉีขยายรูม่านตาเล็กน้อย ก่อนจะนำพวกเขาไปยังห้องขนาดใหญ่ ห้องแห่งนี้ได้รับกระจัดการเคลียของที่ไม่จำเป็นออกไปหมดแล้ว

นอกเหนือจากเก้าอี้ที่อยู่ตรงกลาง ที่เหลือล้วนว่างเปล่า

"พวกมันหยิ่งจริง ๆ !" ฉีเซียนพูดอย่างเย็นชาในขณะที่มองไปรอบ ๆ ห้องที่ว่างเปล่า หลังจากนั่นเขาก็คว้าเก้าอี้มาหนึ่งตัวก่อนจะนำมาให้เหม่าเทียวหัวนั่ง

"ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้เห็นคนที่มันใจกล้าขนาดนี้มานานแล้ว" เหม่าเทียวหัวยิ้มเบา ๆ ราวยอมรับผู้ที่สังหารลูกชายเขาคือลูกอีกคนหนึ่ง

ความจริงแล้วเขากันจะคิดว่าคนอย่างเขาจะมีลูกชายคนเดียว ? พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่ามีลูกแอบ ๆ อยู่ข้างนอก หากจะบอกว่าเขามีลูกชายคนเดียวนั่นมันจะเป็นเรื่องที่น่าตลกอย่างมาก !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

692 ความคิดเห็น