Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 161 : บทที่ 160 ฉันบอกให้แกไปได้แล้ว ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    28 พ.ค. 62

บทที่ 160 ฉันบอกให้แกไปได้แล้ว ?

ทุกคนเกือบจะสำลักน้ำลายเมื่อมองไปยังไป่เฟิง เพื่อนคนนี้ไม่เล่นตามกฏ !?

แต่ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอะไร ยมฑูตก็ได้รับคำสั่งมาแล้ว นั่นคือการจัดการคนทั้ง 5 ! เนื่องจากคำสั่งได้รับการอนุมัติมันจึงไม่ต้องมีความลังเลใด ๆ ร่างใหญ่ ๆ และหนักของมันปรากฏขึ้นบนเวทีก่อนจะพุ่งไปหาผู้เชี่ยวชาญระดับเจียงแห่งแสง

"ไปตายซะ !" เมื่อเห็นความเร็วของยมฑูต ชายคนนั่นก็ตกใจอย่างมาก แต่เวลาอันสั้นเขาก็ฟื้นจากอาการมึนงงและจัดท่าทางทันที จากนั้นเขาก็ปล่อยหมัดที่รุนแรงเข้าปะทะกับมัน !

"ปัง !"

"แกร๊ก !"

เสียงกระทบดังออกมาตามด้วยเสียงกระดูกหัก

เขาสะดุ้งก่อนจะโดนบังคับให้ก้าวถอยหลังออกไป 10 ก้าวในขณะที่ยมฑูตยังอยู่กับที่โดยไม่ขยับเขยือน !

แขนของเขาห้อยลงและมีเลือดกระจายไปทั่วทุกทิศ กระดูกของเขายื่นออกมาจากแขน !

"อ๊ากกก !"

แม้ว่าจะผ่านการฝึกที่โหดร้ายและต้องทนทุกข์ทรมานหลายอย่าง แต่ก็ยังไม่สามารถทนได้ เขาได้แค่คว้าแขนและกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน

"เป็นไปได้ยังไง ! มันเป็นใครกัน ? ทำไมมันถึงจัดการคนของฉันได้แค่หมัดเดียว ?"

เหม่าเทียนหัวยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งสามคนนั่นเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเจียงแห่งแสงทั้งหมด หมัดของพวกเขาแต่ละคนมีพลังมากถึง 600 จิน ! แต่การชกดังกล่าวมันกลับเป็นฝ่ายลูกน้องของเขาที่ถูกทำลาย ! แก๊งจากเมืองระดับ 3 แบบนี้มีคนแบบนี้ได้อย่างไร ?

ฝูงชนสั่นสะเทือนอย่างเห็นได้ชัด แต่ยมฑูตมันไม่ได้หยุดนิ่งตามพวกเขา มันเดินไปยังบันไดขนาดใหญ่ก่อนจะเอื้อมมือไปจับคอของชายคนนั่นขึ้นมา

"เย็นมาก !"

นั่นเป็นความคิดสุดท้ายที่ผ่านเข้ามาในใจของเขาก่อนตาย มือที่จับคอของเขามันเย็นเหมือนเหล็ก

"แกร๊ก !"

ยมฑูตบีบเบา ๆ และปล่อยตัวเขาลงกับพื้น

"แย่แล้ว เขาต้องเป็นนักสู้จากที่ไหนซักที่ ! การฝึกฝนของเขาสูงมาก !"

เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในไม่กี่วินาทีเท่านั้น

ทุกคนตื่นขึ้นจากอาการตกใจ อีกสี่คนรีบเตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับศัตรูคนนี้ ชายวัยกลางคน 2 คนรีบดึงดาวยาวออกมาจากหลังของเขาแล้วหันมาเผชิญหน้ากับยมฑูตด้วยความระมัดระวัง

ชายวัยกลางคนทั้งสองนั่นเป็นฝาแฝดกัน ทั้งคู่อีกเพียงครึ่งก้าวก็ไปยังระดับเจียงแห่งวิวัฒนาการ แต่ด้วยดาบคู่และการประสานงานของพวกเขา พวกเขาสามารถรอดชีวิตได้แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญระดับเจียงแห่งวิวัฒนาการ !

ทั้งสองแลกเปลี่ยนความคิดกันอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวของพวกเขาดูเหมือนการเต้นที่พร้อมกันจนยากที่จะมองทัน

แต่แม้ว่าจะสง่างามและน่าตื่นเต้นแค่ไหน แต่สายลมเย็น ๆ บนใบมีดของพวกเขาก็ไม่สามารถซ่อนความตั้งใจในการฆ่าได้ !

ยมฑูตดูเหมือนจะไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย ภายใต้เสื้อคลุมของมัน มือโลหะของมันเริ่มแปรเปลี่ยนรูปร่างเป็นใบมีดที่มีความยาวกว่า 10 ซม. คล้ายกรงเล็บโผล่ขึ้นมาจากเสื้อคลุม แต่เนื่องจากเสื้อคลุมยังเหมือนเดิมมันจึงทำให้ฝูงชนไม่ได้สงสัยอะไร

ดาบของฝาแฝดแน่นอนว่าไม่ใช่ดาบธรรมดา แต่ละชิ้นถูกสร้างมาจากโลหะผสมพิเศษและถูกกลั่นแบบโบราณ และเมื่อถูกนำมาใช้เต็มรูปแบบโดยพวกเขามันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะใช้ตัดเหล็กหนา ๆ ไม่กี่ซม. !

"แก๊ง !"

"แก๊ง แก๊ง !"

เสียงโลหะกระทบดังขึ้นในห้อง ความเร็วทั้งสองฝ่ายปะทะกันนั่นยากที่จะมองทัน มีเพียงการปะทะกันของดาบที่ทำให้เกิดประกาบไฟเท่านั้นที่หลงเหลืออยู่

แขนที่จับใบมีดของฝาแฝดเริ่มสั่นสะท้านโดยไม่ตั้งใจเพราะอาการชา บริเวณระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้เริ่มฉีกขาดเนื่องจากการปะทะกัน

ขอบของใบมีดเต็มไปด้วยรอยแตกเล็ก ๆ จำนวนนับไม่ถ้วน ภายใต้เสื้อคลุมดวงตาของยมฑูตกระพริบหนึ่งครั้งและมันก็เข้าใจรูปแบบดาบขอบและข้อบกพร่องของฝาแฝดทันที ทันใดนั่นมันก็เร่งการเคลื่อนไหวของมันขึ้น !

ไม่เพียงแค่ความแข็งแกร่งของกรงเล็บที่รุนแรง แม้แต่น้ำหนักก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน !

"แย่แล้ว รีบป้องกันเล็บ !" ฝาแฝดรู้สึกหงุดหงิด ทักษะดาบคู่ของพวกเขาเห็นได้ชัดว่าถูกฝ่ายตรงข้ามมองออก !

กรงเล็บพุ่งแทงเข้าไปที่คอของพวกเขา ทำให้วิญญาณของพวกเขาเกือบจะกระโดดออกมาจากร่าง ! แต่ขณะนั้นพวกเขาก็ไม่กล้าปะทะโดยตรง พวกเขาพยายามเหวี่ยงดาบไปที่ใบมีดเพื่อป้องกันคอของพวกเขา !

"แก๊ง !"

เสียงดังขึ้นอีกครั้ง ยมฑูตหยุดชั่วครู่ก่อนจะมองไปยังฝาแฝดทั้งสอง ในตอนนี้พวกเขาดูเหนื่อยอย่างมากเห็นได้ชัดจากใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อ และเมื่อพวกเขารู้สึกอีกทีพวกเขาก็รู้สึกได้ว่าความตายได้มาเยือนพวกเขาแล้ว !

ทำไมความแข็งแกร่งของพวกเขาถึงหมดเร็วเช่นนี้ ? ฝาแฝดก้มหัวลงไปแล้วมองไปยังหลุมเล็ก ๆ ที่ปรากฏบนใบมีดและคอของพวกเขา !

เห็นได้ชัดว่ายมฑูตใช้แรงมหาศาลเจาะใบมีดสุดที่รักของพวกเขา !

ใบหน้าของจินซันจิวมืดลงและหัวใจของเขาสั่นสะท้าน เขารู้สึกยินดีในใจอย่างยิ่ง 'โชคดีที่ฉันไม่ได้พยายามที่จะสู้กับเขา ไม่อย่างนั่นเขาคงส่งฉันไปตายตั้งแต่ก้าวขึ้นไป เขาน่ากลัวเกินไป ! นอกจากตัวเขาที่จะแข็งแกร่งแล้ว แม้แต่ลูกน้องของเขาก็ยากที่จะจินตนาการได้ว่าแข็งแกร่งแค่ไหน !'

จิวซันจิวคิดในใจในขณะที่มองไปยังคนที่อยู่ในเสื้อคลุม

'มันคมมาก โชคดีที่ฉันไม่ได้ก้าวขึ้นไป ไม่อย่างนั่นคงเป็นเรื่องยากที่จะหนีออกมาก โชคดีที่ฉันยอมเลี่ยงเพื่อที่จะมายืนดูข้างสนามได้ ! ' เมนเจียคิด เขาคิดว่าหากเขาได้ปะทะกับชายในเสื้อคลุมเขาอาจจะมีโอกาสเพียง 30 % ที่จะชนะ !

แน่นอนว่าเมนเจียไม่รู้ว่าคนในเสื้อคลุมคือหุ่นยนต์ ที่ไม่ว่าจะเป็นดาบหรือหอกที่แข็งแค่ไหนก็ไม่สามารถทำอะไรได้ อย่าพูดถึง 30 % เลย โอกาสที่เขาจะชนะนั่นจริง ๆ แล้วเป็น 0 !

"เป็นไปได้ยังไง ? ฆ่ามัน ! ถ้าพวกแกไม่ฆ่ามัน ฆ่าจะฆ่าคนในตระกูลพวกแกทั้งหมด !" เหม่าเทียนหัวยืนขึ้นและชี้ไปยังอีกสองคนที่เหลือที่พยายามจะหนีออกไป

เหม่าเทียนหัวรู้สึกโกรธอย่างมาก เขาหันไปมองลูกน้องก่อนจะสงบสติและพูดออกมา

"ตราบใดที่แกฆ่ามันได้ ฉันจะให้เงินคนละ 10 ล้านหยวน !"

เหม่าเทียนหัวดูเหมือนจะรู้สึกตัวได้ว่าเขาพูดอะไรออก มันจะดีถ้าเก็บไว้ในหัว เขาพูดมันออกมาได้อย่างไรกัน ? เขารีบพูดอีกประโยคเพื่อเอาชนะใจคนจำนวนมากทันที

อีกสองคนที่เหลือนั่นมองกันไปมาด้วยความมืดมน พวกเขาเหลือบมองเหม่าเทียนหัวก่อนจะกัดฟันและพุ่งไปหายมฑูต พวกเขาทั้งคู่ยอมรับความตายแล้ว

'ถ้าฉันหนี พ่อแม่ ภรรยา ลูก ๆ ของฉันต้องตายแน่นอน เป็นไปไม่ได้ที่จะมีชีวิตอยู่ถ้าเกิดให้คนข้างหลังต้องตาย !' ทั้งสองมีน้ำตาไหลออกมาในดวงตา เมื่อคิดถึงสิ่งที่พวกเขาจะเจอหากหนีไป

"ปล่อยให้พวกมันมีชีวิต" แสงอ่อน ๆ ส่องมาที่ดวงตาตามที่ไป่เฟิงสั่ง

ยมพูตลังเลอยู่ชั่วขณะ เมื่อได้คำสั่งของไป่เฟิง กรงเล็บของยมฑูตก็หายไป มันเปลี่ยนท่าทางตัวเองก่อนจะฟาดอย่างรวดเร็วถึง 2 ครั้งไปที่ทั้ง 2 คน ส่งพวกเขาให้บินไปข้างหลัง ทั้งสองคนนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับกรีดร้องออกมา

ยมฑูตเดินไปหาและชกเบา ๆ หากว่ามันชกเต็มแรงแน่นอนว่าพวกเขาจะตายทันที !

"ดี ดีมาก ! แต่ไม่ว่ายังไงซักวันแกก็ต้องสยบในมือฉัน !"

เหม่าเทียนหัวหรี่ตาและหันไปกระซิบบางอย่างกับชายที่นั่งบนเก้าอี้ข้างหลังก่อนจะเดินนำคนของเขาออกไป

ไป่เฟิงตะโกนออกมาดัง ๆ "ฉันบอกให้แกออกไปได้แล้ว ?"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

692 ความคิดเห็น