Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 173 : บทที่ 172 สนิทเหมือนพี่น้อง ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    18 ก.ค. 62

บทที่ 172 สนิทเหมือนพี่น้อง ?

หลี่ซุยกำลังวิ่งด้วยความเร็วทั้งหมดที่เขามีเพื่อไปยังอีกฝั่งของหุบเขาหยาลัง เนื่องจากพื้นที่แถวนี้เป็นไปได้ยากที่จะติดต่อด้วยโทรศัพท์มือถือ ดังนั้นทุกคนจึงต้องตั้งฐานที่พักไว้นอกหุบเขาแทน

กลับมาที่ค่ายพัก ลิโบกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่กับผู้ชายอีกคน พวกเขากำลังมีความสุขกับชาในหม้อ

"พี่ใหญ่ การปรากฏตัวของราชาหลินจือมันเหมือนกับการอวยพรให้กับเหล่าผู้ที่อยู่ระดับสูงสุดของเจียงแห่งวิวัฒนาการ หากว่าพวกเราได้มันมามันคงไม่ใช่เรื่องยากที่จะก้าวไปยังระดับเจียนเทียนอีกแล้ว"

ชายวัยกลางคนจิบชาร้อน ๆ แล้วพูดเบา ๆ "จำได้ไหมเมื่อตอนเรายังเด็ก พวกเราติดตามนายท่านมาตลอดหลายปีเลยใช่ไหม ? สี่สิบห้าปีมันผ่านไปในพริบตา ฉันคิดว่ามันคงเป็นไปได้ยากที่เราจะก้าวไปยังระดับเจียนเทียนได้"

ลิโบรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อยในขณะที่จิบชาอีกครั้ง "น้องเล็ก การฝึกฝนของเรามันยังอยู่อีกไกลกว่าจะถึงระดับสูงสุด อย่างน้อยฉันก็ก่อตั้งนิกายกรงเล็บอินทรี ส่วนนายก็สร้างตระกูลหยกแดงของนาย ที่ฉันอยากจะบอกก็คืออย่างน้อยเราก็ไม่ได้ใช้ชีวิตให้เสียเปล่าแล้ว"

"ใช่ เหลือแค่อย่างเดียวที่ฉันต้องการก็คือการได้ก้าวไปยังระดับที่เหนือกว่าระดับเจียงแห่งวิวัฒนาการ" เหวินเจียงส่ายหน้าเบา ๆ แล้วยิ้มออกมา

จากรูปลักษณ์ของชายทั้งสองนั้นพวกเขาไม่ได้เหมือนชายที่มีอายุ 50 แม้แต่น้อย พวกเขาดูเหมือนชายที่มีอายุ 30 มากกว่า ทั้งสองไม่ได้เจอกันมานานแล้วหากไม่ใช่การปรากฏตัวของราชาหลินจือ หากมันไม่ปรากฏตัวออกมาพวกเขาคงไม่มาเจอกันแล้วระลึกความหลังเก่าแทนที่จะไปฝึกฝนเพิ่มไม่ดีกว่าหรือ ?

ระดับเจียนเทียน นั่นคือเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้ฝึกตน เนื่องจากหากสามารถก้าวไปยังระดับนั้นได้ มันสามารถยืดอายุของผู้ที่ไปถึงได้ จึงไม่แปลกที่มีแต่คนต้องการจะไปถึงระดับเจียนเทียน !

บรรดาผู้ที่อยู่ระดับเจียนเทียนนั้นมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 200 ปี ! ร่างกายของพวกเขานั้นถูกพัฒนาไปถึงจุดสูงสุด พวกเขาจะแก่ช้ากว่าปกติจนยากที่จะคาดเดาว่าแท้จริงแล้วพวกเขาอายุเท่าไหร่ !

การมีอายุยืนยาวคือสิ่งที่ไม่มีใครไม่ต้องการ ! นั่นคือเหตุผลที่จักรพรรดิสมัยโบราณใช้ความพยายามอย่างมากในการให้คนกลั่นเม็ดยาเพิ่มอายุ ! พวกเขาหวังจะให้ผู้ที่กลั่นยาสามารถกลั่นยาที่สามารถทำให้เขาเป็นอมตะได้ !

ชายทั้งสองยังคงนั่งคุยและระลึกความหลังกัน พวกเขาเล่าเกี่ยวกับเหล่าลูกศิษย์และการฝึกฝนที่ได้รับมาจากนายท่านของพวกเขา

"อาจารย์ !"

มีเสียงดังขึ้นจากด้านนอกเต็นท์ หลี่ซุยยืนรอตะโกนออกมาด้วยความกังวล

"ฮึม เข้ามา !"

ทันทีที่ได้ยินเสียงตะโกนของหลี่ซุย มันทำให้บรรยากาศในเต็นท์เงียบลงทันที เสียงตะโกนมันทำให้การสนทนาของชายทั้งสองต้องหยุดชะงักไป ลิโบเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองก่อนจะสงบสติแล้วตะโกนตอบกลับไป

"ศิษย์คำนับอาจารย์ !"

หลี่ซุยเมื่อเดินเข้ามาในเต็นท์ก็คำนับทันที

"อืม นี่คือลุงของเจ้า อาจารย์เหวิน พวกเราเคยเป็นศิษย์อาจารย์เดียวกันมาก่อน พวกเราจึงสนิทเหมือนกับพี่น้อง"

ลิโบยิ้มด้วยความสนิทสนมในขณะที่มองไปยังศิษย์คนโปรดของเขา

"คำนับอาจารย์ลุงเหวิน !"

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้มาก่อนว่าอาจารย์ของเขาจะมีน้องชาย แต่เนื่องจากเขาเห็นว่าอาจารย์ของเขาแสดงท่าทางสนิทสนมและดูเหมือนจะใกล้ชิดกันดังพี่น้อง เขาจึงต้องแสดงความเคารพที่เหมาะสมกับเขา

"ดี ไม่เลว นี่เป็นการเจอกันครั้งแรกของเรา แต่ลุงก็ไม่มีอะไรดี ๆ ให้เลยนอกจากขวดเม็ดยาหยกขวดนี้เพื่อเป็นของขวัญในการเจอกันครั้งแรกของเรา"

เหวินเจียงยิ้มตอบกลับในขณะที่เขาดึงขวดใบเล็ก ๆ ออกมา ขวดมันมีขนาดเล็ก ๆ ราวกับไข่นกกระทา เขาดึงมันออกมาจากเสื้อและยื่นให้กับหลี่ซุย

"ขอบคุณอาจารย์ลุง !"

หลี่ซุยยิ้มหน้าบานในขณะที่เขารับขวดใบเล็ก ๆ ไว้ในมือ เขาจับมันด้วยมือทั้งสองข้างอย่างหวงแหนราวกับมันเป็นของขวัญชิ้นสำคัญที่สุดในชีวิต หากเขาได้กินยาในขวดนี้ ทำไมเขาจะต้องกลัวพี่ใหญ่ของเขาอีกต่อไป ?

"โอ้ ทำไมไม่เห็นพี่ใหญ่ของเจ้า ? มีเรื่องสำคัญอะไรถึงกลับมาที่นี่ ?" ลิโบถาม

"เราเจอราชาหลินจือแล้ว ! มันอยู่ในมือของคนธรรมดา พี่ใหญ่กับคนอื่น ๆ กำลังไล่ตามมันอยู่ เขาให้ผมกลับมาที่นี่เพื่อแจ้งกับท่าน !"

หลี่ซุยกำลังยุ่งการจัดเรียงความคิดของเขา เนื่องจากเขาเห็นว่าอาจารย์ลุงไม่ใช่คนนอก อีกที่อาจารย์ก็บอกว่าใกล้ชิดเหมือนพี่น้อง และอาจารย์ลุงก็ยังให้ของขวัญที่มีค่าอย่างมากกับเขาเพียงแค่เจอหน้า เขาจึงพูดทุกส่งทุกอย่างออกมาโดยไม่ปิดบัง

แต่ทันทีที่หลี่ซุยพูดทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจนหมด ใบหน้าของลิโบก็เปลี่ยนเป็นสีดำมืดพร้อมกับรอยยิ้มบิดเบี้ยว เขามองไปที่หลี่ซุยลูกศิษย์คนโปรดที่มันยังไม่หยุดพูด สงสัยมันอยากจะโดนไม้ทุบ !

บางอย่างมันสำคัญแต่แกยังกล้าบอกกับคนนอก ? แกพยายามที่จะให้คนอื่นแซงหน้าอาจารย์ของแก ?

"นี่มัน~ พี่ใหญ่ ดูเหมือนฉันจะนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องต้องไปทำ งั้นฉันขอตัวก่อน"

เหวินเจียงมึนงงชั่วคณะ แต่หลังจากที่เขาตั้งสติเขาก็รู้สึกมีความสุขอย่างมาก ! มีคนพบราชาหลินจือแล้ว !

"อินทรีสยบฟ้า !"

เมื่อเห็นเหวินเจียงกำลังเดินออกจากเต็นท์ ลิโบไม่ลังเลใด ๆ เขาปล่อยการโจมตีของเขาออกไปทันที !

ตำแหน่งด้านหลังของเขาที่กระโดดออกมากลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ทันที ! โคลนและหินกระเด็นไปทั่วทิศเนื่องจากเขากระโดดออกมาด้วยแรงทั้งหมด ลิโบพุ่งไปและงอแขนให้โค้งและแข็งเหมือนดั่งกรงเล็บอินทรี !

เล็บนิ้วชี้และนิ้วกลางของเขาดูเหมือนมันจะยาวกว่านิ้วอื่น ๆ มันดูแข็งและหนาเหมือนแท่งเหล็ก หากมองใกล้ ๆ มันจะดูราวกับกรงเล็บนกอินทรีที่กำลังโฉบลงมา !

ตราบใดที่มันสามารถ"จิก"เป้าหมายที่เป็นร่างกายมนุษย์ได้ มันก็จะทำให้ทำให้มนุษย์ผู้นั้นต้องบาดเจ็บสาหัส !

"วัวคลั่ง !"

เหวินเจียงไม่ลังเลในขณะที่เขาหันกลับมาตอบโต้ เขาฝั่งเท้าทั้งสองไว้บนพื้นก่อนจะยกแขนขึ้นมาให้เหมือนกับเขาวัว จากนั่นก็ทำท่าให้ดูเหมือนกับวัวคลั่งที่พร้อมจะขวิดทุกสิ่งทุกอย่าง !

"ปัง !"

เสียงสะท้อนที่เกิดจากการปะทะกันของพลังทั้งสองตามมาด้วยคลื่นลมที่แผ่กระจายจากจุดที่ปะทะกัน

"บัดซบเอ้ย ! ตามที่คิดไว้ถึงแกยังน่ากลัวเหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ ! โชคดีที่ตาแก่คนนี้สามารถป้องกันมันได้ !"

เหวินเจียงหัวเราะพร้อมกับพูดออกมาด้วยความเย็นชา

"ไร้สาระ ! ไอ้แก่บัดซบ เห็นได้ชัด ๆ ว่าแกก็หันมาเตรียมจะลอบโจมตีฉันเหมือนกัน !"

ลิโบกระทืบเท้าและตะโกนออกมา

หลี่ซุยใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน พวกเขาไม่ได้บอกเองหรอว่าเขาสนิทดั่งพี่น้อง ? ทำไมอยู่ดี ๆ พวกเขาถึงมาสู้กันเองในพริบตา ?

'บัดซบ ไอ้แก่สองคนนี้น่ากลัวจริง ๆ ! การโจมตีของพวกมันไม่ได้ออมมือเลยแม้แต่น้อย !'

ชายแก่ทั้งสองคนอยู่ในสถานะที่ไม่สามารถคุยด้วยกันดี ๆ ได้อีกแล้ว

แม้ว่าทั้งสองจะบอกว่าตัวเองเป็นพี่น้องและสนิทกันมากแค่ไหน แต่ทุกอย่างมันจะกลายเป็นเรื่องผายลมทันทีที่มีราชาหลินจือมาเกี่ยวข้อง !

ใกล้ชิดสนิทเหมือนพี่น้องแล้วยังไง ? เพื่อราชาหลินจือพวกเขาไม่ลังเลที่จะตัดความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของพวกเขา !

การปะทะกันของทั้งคู่ทำให้เกิดเสียงดังจึงทำให้หลายคนเดินออกมาจากที่พักเพื่อมาดูพวกเขา

"อาจารย์ อาจารย์ลุง มันจะไม่ดีถ้าท่านทั้งสองจะมาตัดความเป็นพี่น้องกันเพียงแค่ราชาหลินจือเพียงต้นเดียว !"

หลี่ซุยไม่ค่อยเก่งในหลาย ๆ เรื่อง แต่เขากลับมีทักษะปากมากที่ยอดเยี่ยม ! และเนื่องจากเขาเห็นอาจารย์และอาจารย์ลุงกำลังต่อสู้กัน เขาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากพยายามเป็นคนกลางเกลี้ยกล่อมทั้งสองคน

'เสร็จกัน !'

'มันจบแล้ว !'

ชายชราทั้งสองรู้สึกหัวใจอยากจะกระโดดออกมาจากหน้าอกของเขา แม้ว่าเสียงของหลี่ซุยจะเบา แต่มันจะหลบจากผู้ที่อยู่ระดับเจียงแห่งวิวัฒนาการที่มีหูชั้นเยี่ยมกับดวงตาที่แหลมคมได้อย่างไร ?

ในขณะที่คนอื่น ๆ กำลังเดินออกมาจากเต็นท์ พวกเขารู้สึกเหมือนได้ยินคนข้างนอกพูดอะไรบางอย่าง ?

"เอ๊ะ ? ราชาหลินจือถูกพบแล้ว !"

"ไอ้แก่สองคนที่สนิทเหมือนพี่น้องและคุยกันดี ๆ เมื่อกี้นี้ แต่จู่ ๆมันก็กลับมาสู้กันเองมันต้องเป็นเพราะราชาหลินจือแน่ ๆ !"

ทันทีที่ผู้ที่อยู่ระดับเจียงแห่งวิวัฒนาการด้านนอกตะโกนออกมา มันก็ได้ลุกลามไปทั่ว ทุกคนต้องการคำอธิบายจากหลี่ซุยถึงเรื่องนี้ !

ในไม่ช้า ผู้คนจำนวนมากก็เริ่มปรากฏตัวออกมาจากเต็นท์ พวกเขามุ่งหน้าเดินไปหาหลี่ซุยทันที เนื่องจากพวกเขาใช้เวลาค้นหามาหลายวันแต่ก็ยังไม่เจอมันจึงทำให้พวกเขาหมกมุ่นอยู่กับความกังวลและคิดว่าอาจจะกลับไปมือเปล่า แต่ทันทีที่พวกเขาได้ยินคำว่าราชาหลินจือ เลือดของพวกเขาก็สูบฉีดและหัวใจเต้นแรงทันที !

กลุ่มชายชราและหญิงชรารวมทั้งชายวัยกลางคนที่อยู่ระดับเจียงแห่งวิวัฒนาการล้อมรอบเต็นท์ของลิโบ

ตอนแรกลิโบและเหวินเจียงวางแผนจะแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แต่เพราะสุดท้ายเขากลับถูกคนรอบข้างรุมและตัวเองต้องล้มลงไปกับพื้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีกต่อไป

นรกเลือด พวกเขาจะไปจัดการกับพวกมันทุกคนได้อย่างไร !

****

สำหรับไป่เฟิง ทันทีที่เขาหล่นจากหน้าผาและกระแทกกับแม่น้ำ เห็ดหลินจือในปากของเขาก็ได้ละลายกลายเป็นของเหลวสีเขียวไหลเข้าไปในกระเพาะของเขาอย่างช้า ๆ

ไป่เฟิงลอยไปตามกระแสน้ำที่ไหลออกไปเรื่อย ๆ ลึกเข้าไปในหุบเขาช้า ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #659 jazzerya (@jazzerya) (จากตอนที่ 173)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 03:47
    เติมคำว่าราชาเห็ดหลินจือลงไปด้วยซิ
    #659
    0