Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 180 : บทที่ 179 ระดับสมบูรณ์แบบ !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    18 ส.ค. 62

บทที่ 179 ระดับสมบูรณ์แบบ !

'แย่จริง ๆ ถ้าฉันสามารถกลั่นมันได้อีกซักเม็ดฉันจะต้องชนะอย่างแน่นอน !'

หยูลุนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ยิ่งการผสานเม็ดยามากเท่าไรมันก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น และยิ่งรวมกันมากขึ้นเรือย ๆ ความสำเร็จในการผสานมันก็ยังจะต่ำมาก !

จากบนเวที หยูลุนมองไปรอบ ๆ และเมื่อเห็นว่าคู่แข่งยังคงก้าวช้ากว่าเขาไปครึ่งก้าว แต่เมื่อเขาเหลือบมองไปด้านหลังเขาก็ต้องตกใจ 'เขาเป็นใครกัน ? ฉันไม่เคยได้ยินและรู้จักเขามาก่อน ! เขาพยายามที่จะทำให้โลกต้องตกตะลึงด้วยการกลั่นยาครั้งนี้ใช่ไหม ?'

ดวงตาของหยูลุนกระพริบ ทุก ๆ วันเขาจะมีแต่หวังเจียนที่เป็นคู่แข่งของเขาประจำ ส่วนคนอื่น ๆ นั้นเขาไม่แม้แต่จะใส่ใจ

และเมื่อมองดี ๆ อีกครั้งเขาก็ยิ้มอย่างมั่นใจ 'ถึงอย่างนั้นตัวเอกในวันนี้ก็คือฉัน ! ' หลังจากนั้นเขาก็ไม่ลังเล เขานำขวดหยกที่มีเม็ดยาอยู่ 2 เม็ดวางไว้ด้านหน้านักปรุงยาระดับ 3 ดาว

จากสามสิบสองเม็ดรวมมันเข้าด้วยกันสุดท้ายกลายเป็นเม็ดยาเพียง 2 เม็ด เม็ดยาทั้ง 2 เม็ดนี้มันรวมแก่นแท้ของเม็ดยาสมุนไพรทั้ง 32 เม็ดเข้าด้วยกัน ดังนั้นพลังที่ได้จากมันแน่นอนว่าต้องมากกว่าเม็ดยาปกติหลายเท่า !

หรือจะพูดให้ถูกนี่คือการหลอมรวมที่สมบูรณ์ ! มันไม่เกินจริงแม้แต่น้อยหากนำเม็ดยาทั้ง 2 เม็ดมีค่าเท่ากับเม็ดยาหญ้ามังกรเขียวถึง 100 เม็ด !

"เดียวก่อน ฉันจะเป็นคนตรวจสอบผู้เข้าสอบทั้ง 3 คนเอง !"

เตงเวินเกียงพูดกระทันหัน นักปรุงยาระดับ 3 ดาวที่กำลังตรวจสอบเม็ดยาทั้ง 2 เม็ดหยุดชะงักก่อนจะส่งมอบขวดหยกให้กับเตงเวินเกียง

'ใช่ ! ผู้อาวุโสสังเกตเห็นฉันมาตลอด !'

เมื่อเห็นนักปรุงยาที่มีหม้อปรุงยาเล็ก ๆ 5 ใบที่ปักอยู่บนเสื้อคลุม หยูลุนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล เขาคือนักปรุงยาระดับ 5 ดาว !

ภายในพื้นที่กว่า 100,000 ลี้ แต่กลับมีนักปรุงยาระดับ 5 ดาวเพียงแค่ 3 คนเท่านั้น ! แม้ว่าเขาจะเข้าใจเทคนิคการหลอมรวมที่สมบูรณ์แบบแต่นั้นก็เฉพาะยาที่อยู่ระดับ 1 เท่านั้น มันยังคงห่างไกลกับยาระดับ 2 อยู่มาก สำหรับนักปรุงยาการบ่งบอกระดับดาวของพวกเขานั้นอยู่ที่การชำนาญในการกลั่นเม็ดยาแต่ละระดับ !

อัจฉริยะหลายที่ได้เดินทางเส้นทางนี้มาหลายปี แต่มีสักกี่คนที่ได้เป็นนักปรุงยาของทางการ ? สำหรับการได้รับคำชี้แนะจากบุคคลท่านนี้มันจะทำให้พวกเขาได้รับประโยชน์อย่างมาก !

เตงเวินเกียง เทเม็ดยาในขวดออกมาก่อนจะตรวจสอบมันช้า ๆ ยาเม็ดนี้มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่แตกต่างจากกลิ่นที่มันแพร่กระจายในขณะที่อยู่ระหว่างการกลั่น

และเมื่อมองไปที่ลวดลายที่หายไปของยา เตงเหวินเกียงก็รู้สึกเสียใจลึก ๆ อีกเพียงแค่ก้าวเดียวเขาก็จะสร้างลวดลายของมันได้ แต่มันน่าเสียดายที่ขั้นตอนสุดท้ายมันยากเกินไป

ความแตกต่างของเม็ดยาที่มีลวดลายกับเม็ดยาปกตินั้นแตกต่างกันถึง 10 เท่า !

เตงเวินเกียงนำเม็ดยาเข้าไปในปากโดยตรงจากนั่นก็หลับตาเพื่อให้พลังงานภายในเม็ดยากระจายอยู่ในปากของเขา

"ไม่เลว ยาเม็ดนี้ถือได้ว่าเป็นยาระดับ 2 ประสิทธิภาพของมันดีอย่างมากแม้ว่าผู้ใช้จะเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเจียนเทียน"

เตงเหวินเกียงประเมินค่า แม้ว่าพลังงานภายในเม็ดยาจะมีมากมาย แต่สำรับเตงเหวินเกียงที่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเจียนเทียน เม็ดยาเหล่านี้มันเพิ่มพลังให้เขาเล็กน้อยเท่านั้น

"ระดับที่สมบูรณ์แบบ ! ด้วยอายุเพียงแค่นี้แต่เจ้าก็ทำได้ดีทีเดียว มายืนรอข้าง ๆ ข้า"

จากภายนอก เตงเหวินเกียงอยู่ในอารมณ์ที่ดีมาก เขาพยักหน้าให้กับหยูลุนแล้วพูดออกมา

"ขอบคุณผู้อาวุโส !"

หยูลุนมีความสุขมาก ๆ หลังจากนั้นก็นำมือไว้ด้านหลังก่อนจะมายืนข้าง ๆ เตงเหวินเกียง

ยาประเภทเดียวกันแต่ก็แบ่งออกเป็นระดับต่าง ๆ มันแบ่งออกเป็นระดับปกติ ตามมาด้วยระดับดีมาก จากนั้นก็สมบูรณ์แบบ และอย่างสุดท้าย ระดับสุดยอด !

ถึงแม้ว่ายาจะเป็นสิ่งที่ใช้รักษา ขณะเดียวกันมันก็เป็นยาพิษด้วยเช่นกัน ยิ่งระดับสูงมากเท่าไหร่ พิษของเม็ดยาก็ยิ่งมีปริมาณน้อยลง !

พิษในเม็ดยาที่ระดับสมบูรณ์แบบนั้นใช้เวลาเพียง 1-2 วันในการทำทำความสะอาดร่างกายก่อนที่ผู้ใช้จะกินมันได้อีกครั้ง สำหรับยาระดับทั่วไปและดีมากจะต้องใช้เวลามากขึ้นในการทำความสะอาดร่างกายถึงจะกินพวกมันได้

เตงเหวินเกียงหันกลับไปมองที่สนามสอบอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นการเคลื่อนไหวของหวังเจียนและโม่อาน ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยคาดหวัง เขารอคอยว่าทั้งสองคนจะสามารถใช้เทคนิคหลอมรวมได้ดีแค่ไหน

ในเวลานี้คิ้วของหวังเจียนเต็มไปด้วยเหงื่อ แต่เขาไม่กล้าเช็ดมัน ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่หม้อยา

หม้อมันดูเหมือนจะหายใจได้ มันสั่นไปตามจังหวะการหายใจของเขา ทุกครั้งที่มันสั่นมันทำให้เกิดผลกระทบกับยาทั้ง 3 เม็ดที่อยู่ในหม้อของเขา !

เศษสิ่งสกปรกยังคงถูกบังคับให้ออกมาจากยาทั้ง 3 เม็ดโดยวิธีการสั่นพวกมัน เมื่อใดก็ตามที่สิ่งสกปรกถูกบังคังให้ออกมาตัวเม็ดยาก็จะเริ่มเล็กลงเรื่อย ๆ ในทางตรงกันข้ามกับขนาดของมันคือผลของเม็ดยาภายในที่มันเริ่มบริสุทธิ์และหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ !

หลังจากนั้นไม่นานตัวหม้อก็หยุดสั่น

ไม่มีสิ่งสกปรกออกมาจากตัวยาอีกแล้ว ณ ตอนนี้เม็ดยามันไม่เหลือสิ่งสกปรกใด ๆ นี้คือสิ่งที่หวังเจียนทำได้ดีที่สุดด้วยความสามารถในปัจจุบันของเขา !

"กึก !"

แสงสีเขียวพุ่งออกมาจากหม้อเข้าไปในเมฆยา

ตามมาด้วยแสงสีเขียวอีกหลายครั้งที่ระเบิดพุ่งเข้าไปหลายครั้ง

"แก๊ง !"

ลองเจียนจับหม้อด้วยมือข้างเดียวก่อนจะนำเม็ดยาทั้งสามเม็ดมาใส่ขวดหยกที่เขาเตรียมเอาไว้

แม้ว่าหวังเจียนจะเป็นคนที่เก็บอาการเก่งแค่ไหน แต่เขาก็ไม่สามารถซ่อนความสุขบนใบหน้าของเขาได้เลยเมื่อมองไปยังเม็ดยาทั้งสามเม็ดในขวด 'ในอดีตฉันกลั่นมันได้แค่ 2 เม็ด แต่ว่าเพราะวันนี้ฉันโดนกดดันเพราะการแข่งขันมันจึงทำให้ฉันกลั่นมันได้ถึง 3 เม็ด ! ยาระดับสมบูรณ์แบบทั้ง 3 เม็ดมันน่าจะพอที่จะทำให้ฉันได้ที่ 1 !'

ใบหน้าของหยูลุนเปลี่ยนเป็นหน้าเกลียดสลับระหว่างสีเขียวและสีขาว 'ได้ยังไงกัน ! ทำไมเขาถึงทำมากกว่าฉันได้ถึง 1 เม็ด !'

แม้ว่าความแตกต่างของยาเม็ดเดียวอาจจะไม่มากนัก แต่ในความจริงมันเหมือนกับการอธิบายถึงความแตกต่างระหว่างสวรรค์และโลก !

ด้วยวัตถุดิบแบบเดียวกันแต่กลับสร้างเม็ดยาระดับเดียวกันแต่ได้มากกว่าถึง 1 เม็ด ! นั่นหมายความว่าคู่แข่งของเขามีความสามารถมากกว่าเขาเกือบสามเท่า !

เตงเหวินเกียงนำยา 1 เม็ดเข้าไปในปากก่อนจะกลืนมัน ผลลัพธ์ของมันคล้ายกับยาของหยูลุน แต่อย่างไรก็ตามเพราะหวังเจียนสามารถกลั่นเม็ดยาได้มากกว่าเขา 1 เม็ด มันทำให้เห็นผลต่างของการแข่งครั้งนี้ได้ชัดเจน

"รู้หรือไม่ทำไมเจ้าถึงทำมันไม่ได้ ?"

เตงเหวินเกียงหันมามองหยูลุนและถาม

ใบหน้าของยูวลุนเปลี่ยนเป็นสีขาวกระดาษเมื่อได้ยินคำพูดของเตงเหวินเกียง เขาไม่สามารถตอบได้ "ศิษย์ไม่ทราบ ..." เขาพูดออกมาด้วยความไม่เต็มใจ

"การกลั่นยานอกจากจะทำด้วยความจริงจังแล้ว ในฐานะของนักปรุงยาเจ้าควรจะใช้ความพยายามและให้ความสนใจเป็นพิเศษในการเติมพลังงานในการกลั่นยาให้ดีแทนที่จะไปเสียเวลากับการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็นเพียงแค่จะทำให้มันโดดเด่นเท่านั้น"

เตงเหวินเกียงส่ายหัวเบา ๆ เขาอธิบายถึงเทคนิคไร้สาระที่ลูกศิษย์ของเขาทำแทนที่จะเน้นไปที่การกลั่นยา นี่เหมือนกับการวางเกวียนก่อนใส่ม้า มันคือการเรียงลำดับความสำคัญที่ผิดไป

เพียงเพราะใช้พลังในการควบคุมของไร้ประโยชน์มันทำให้เขาสูญเสียพลังไปบางส่วน และนั้นก็ทำให้การกลั่นยาได้รับผลกระทบเล็กน้อยตามไปด้วย

"ศิษย์เข้าใจแล้ว !"

ดวงตาของหยูลุนสว่างไสวไปด้วยความรู้แจ้ง เขายืนอ้าปากค้างเล็กน้อยก่อนจะรีบทำความเคารพชายชรา

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงกับท่าทีของหยูลุน เตงเหวินเกียงก็ลูบของเขาด้วยความพึงพอใจ 'เด็กคนนี้เหมาะกับการสั่งสอน !'

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็คือการดูว่าเพื่อนตัวน้อยคนสุดท้ายจะทำให้เขาประหลาดใจได้หรือไม่ เตงเหวินเกียงมองไปยังสนามสอบด้านหลัง

หยูลุนมองไปที่หม้อที่อยู่ข้าง ๆ เตงเหวินเกียง หม้อเหล่านี้อาจจะดูคุ้นเคยสำหรับชายชรา แต่น่าเสียดายสำหรับเขาที่เอาไปได้แค่หม้อของที่ 2

และในตอนนี้ เมื่อเหตุการณ์บนเวทีจบลง ความสนใจทั้งหมดก็กลับมาอยู่ที่โม่อานอีกครั้ง ไม่ว่าเขาจะทำให้เกิดปรากฏการใด ๆ แต่ในตอนนี้เขาได้รับการยอมรับจากชายชราแล้วว่าเขาผ่านการสอบ !

ในไม่ช้าเม็ดยาขนาดใหญ่เท่ากำปั้นของผู้ใหญ่ก็ลอยอยู่ตรงกลางหม้อของเขา มันหมุนช้า ๆ แล้วค่อย ๆ หดขนาดให้เล้กลงเรื่อย ๆ ในเวลาเดียวกันเมฆยาเหนือหม้อน้ำของเขาก็ค่อย ๆ ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #671 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 180)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 13:40

    ลองเจียนจับหม้อด้วยมือข้างเดียว..?

    หวังเจียน.. มิใช่หรือท่านไรท์
    #671
    0
  2. วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:43
    55555555555

    ค้างคา!
    #670
    0