Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 184 : บทที่ 183 ทำความเข้าใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    11 ก.ย. 62

บทที่ 183 ทำความเข้าใจ

คันเบ็ดมันดูธรรมดามาก แต่ไป่เฟิงไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับพลังของมัน มีเพียงชื่อของมันเท่านั้นที่เขาสนใจ !

"<<เทือกเขาโบราณและทะเล ธรรมชาติดั้งเดิมที่ลี้ลับ:แดนตะวันออก>> ภายใต้เขตแดนรกร้างว่างเปล่าทางทิศตะวันออก มีภูเขาสวรรค์ชื่อ เกาะต้นหม่อน อยู่บนยอดเขา ที่นั้นมีต้นหม่อนที่มีลำต้นสูงกว่า 300 ลี้ นอกจากนี้มันยังมีใบเหมือนต้นมัสตาร์ด ใต้ต้นหม่อนเป็นหุบเขาที่มีความลึบอย่างมาก ใต้หุบเขาจะเป็นแม่น้ำเดือดที่ดวงอาทิตย์มาพักผ่อนทุกวัน สถานที่แห่งนี้เป็นที่พักผ่อนของอีกาทองคำ"

ต้นหม่อน เป็นต้นไม้ศํกดิ์สิทธิ์จากตำนานและมันมีอีกาทองคำมาเกาะเพิ่มขึ้นทุกวัน !

แม้ว่าไป่เฟิงจะไม่คิดว่าเบ็ดในมือของเขาทำมาจากต้นหม่อน แต่คุณภาพของตัวเบ็ดมันยากที่จะอธิบาย !

ด้วยความคิด เบ็ดต้นหม่อนก็หายเข้าไปในร่างกายของเขา ไป่เฟิงเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปรอบ ๆ สวนของเขา ขณะเดียวกันช่วยไม่ได้ที่เขาจะมีรอยยิ้มบนใบหน้า

ก่อนหน้านี้สวนขนาดใหญ่มันถูกปีกของอินทรีหิมะสวรรค์ทับ แต่ตอนนี้เขามองเห็นแต่ทะเลสีเขียวขจีตรงหน้า ดอกไม้ที่บานสะพรั่งไปทั่วและส่งกลิ่นหอมไปทั่วสวน

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือต้นที่เหมือนต้นกุหลาบที่ถูกเลือดอินทรีหิมะสวรรค์ปกคลุมก่อนหน้านี้ ดอกของมันบานมีขนาดใหญ่เท่าดอกไม้ มันสวยงามอย่างมาก !

ไป่เฟิงหยิบตำราหยกขึ้นมาแล้วตรวจสอบ ตำราหยกมันเป็นประกายโปร่งแสง

'นี่คือตำราปรุงยา ? ฉันจะอ่านมันยังไง ?'

ไป่เฟิงวางตำราหยกบนฝ่ามือ เขาพยายามที่จะทำความเข้าใจตำราหยก

เนื่องจากตำราหยกมันไม่ใช่สิ่งที่สามารถเขียนได้ ดังนั้นมันควรจะเป็นสิ่งที่ส่งต่อความรู้ผ่านจิตใจ ในกรณีนี้บางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับพลังจิตก็ได้

โดยไม่ลังเล ไป่เฟิงนำตำราหยกแตะที่หน้าผากและใช้พลังจิตของเขาสัมผัสมัน !

"ฟุ้บ !"

เสียงกระเพื่อมดังออกมาก่อนที่พลังจิตของเขาจะถูกดูดเข้าไปในตำราหยก !

เทคนิคการปรุงยารวมทั้งข้อมูลลักษณะ ที่อยู่ของสมุนไพรนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมาในจิตใจไป่เฟิง เขารู้สึกปวดหัวเล็กน้อยก่อนที่ความรู้สึกนั่นจะหายไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะที่เขากำลังรับข้อมูลจำนวนมาก มันก็ได้ปรากฏตราประทับบางอย่างปรากฏขึ้นภายในตำราหยกถึง 3 จุด !

"ปัง !"

พลังจิตของไป่เฟิงเหมือนกับน้ำฝนที่หลากมา เขาส่งมันทำลายตราประทับแรกทันที แน่นอนด้วยพลังจิตของไป่เฟิงตราประทับนั่นถูกทำลายทันที !

และในไม่ช้าวิธีการกลั่นยาทุกชนิดก็ถูกส่งเข้ามายังสมองของไป่เฟิง ในเวลาเดียวกันก็ปรากฏสูตรหลอมยา 3 ชนิดในใจของเขา !

มันคือ : ยาหญ้ามังกรเขียวระดับ 1 , ยาสร้างรากฐานระดับ 1 , ยาฟื้นฟูระดับ 1 !

ไป่เฟิงหยุดชั่วครู่ เขากำลังแยกแยะข้อมูลจำนวนมากออกจากสมองก่อนที่จะโจมตีตราประทับอีกจุด

คราวนี้เขารวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อที่จะทำลายตราประถับถึงตราสุดท้ายในครั้งเดียว ! แต่ทันใดนั้นก็เกิดปัญหาบางอย่าง

ช่วงเวลาที่พลังจิตของไป่เฟิงปะทะกับตราประทับครั้งสุดท้าย เขารู้สึกราวกับเตะเหล็กด้วยเท้าเปล่า ผลกระทบของมันทำให้เขาปวดหัว แต่ตราประทับมันกลับไม่เป็นอะไร !

ไม่ว่าจะพยายามกี่ครั้ง มันก็ไม่สามารถทำลายได้ มันแข็งแกร่งเช่นเดียวกับกำแพงเมืองจีน

'ดูเหมือนว่าฉันจะทำลายตราประทับนี้ไม่ได้ สงสัยฉันคงต้องรอจนกว่าพลังจิตของฉันจะถึง 3 ดาว'

ไป่เฟิงตัดสินใจยอมแพ้ต่อการทำลายตราประทับตอนนี้ ตราผนึกมันน่าจะทำตราป้องกันเอาไว้ไม่ให้ลูกศิษย์ของพวกเขาเข้าใจความรู้ที่เกินความสามารถของตัวเอง หากไม่มีพลังจิตเพียงพอมันก็ไม่มีทางที่จะปลดระดับเนื้อหาต่อไป

เขาหยิบตำราหยกขึ้นมาจากนั้นนำมันใส่เข้าไปในแหวน

หลังจากนั่นไม่นาน เพราะอาการปวดหัวไป่เฟิงจึงไม่ได้รีบเข้าใจข้อมูลใหม่ แต่เขากลับเดินเข้าไปในห้องแล้วนอนพักแทน

เวลาผ่านไปช้า ๆ เมื่อเขาตื่นมาก็ตอนเช้าของอีกวัน และมันบังเอิญว่ามันเช้าเกินไป ในตอนนี้พลังจิตของไป่เฟิงได้ฟื้นฟูกลับมาเรียบร้อย หลังจากที่ใช้พลังจิตไปจำนวนมากเมื่อวาน ในตอนนี้ความเมื่อยล้าและอาการปวดหัวทั้งหมดก็หายไปแล้ว

ไป่เฟิงเดินไปที่ยอดเขาอีกครั้ง ในตอนนี้เขาสังเกตได้ว่ามีต้นไม้สีเขียวที่อุดมไปด้วยพลังงานเต็มไปหมด

ไป่เฟิงเริ่มชุดท่าเทคนิคการหายใจด้วยแสง และเมื่อถึงท่าแรกเขาก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างจากเมื่อก่อน !

อย่างแรกคือการเคลื่อนไหวของแขนและขาของเขาดีขึ้นมาก เขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกแปลกใหม่เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน นี่เป็นสัญญาณว่าไป่เฟิงควบคุมร่างกายได้ดียิ่งขึ้น

ในขณะที่เขากำลังฝึกเทคนิคการหายใจด้วยแสง เขาก็รวบรวมพลังงานบางอย่างในร่างของเขาทุกครั้งที่เปลี่ยนท่า !

หลังจากนั้นชั่วครู่ เขาก็หันไปที่เมฆก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ ในเวลาเดียวกันแสงสีม่วงก็พุ่งมาจากฟากฟ้าแล้วไปห่อหุ้มร่างของไป่เฟิงทำให้เขารู้สึกสดชื่นยิ่งขึ้น !

คลื่นความเจ็บปวดและอาการคันพุ่งออกมา แต่มันก็ถูกยับยั้งทันทีเมื่อปะทะกับเลือดและพลังฉีของไป่เฟิง

หลังจากที่ได้ปลดผนึกพลังในร่าง ในตอนนี้เขารู้สึกได้ว่าความรู้สึกเจ็บปวดมันอยู่ในขอบเขตที่เขาทนได้แล้ว

ไป่เฟิงส่งการรับรู้เข้าไปในร่าง เนื่องจากพลังจิตของเขาระดับ 2 ดาว มันจึงทำให้เขาสามารถตรวจสอบสิ่งที่อยู่ภายในกระดูกของเขาได้ !

กระดูกของเขากำลังดูดซับแสงสีม่วงอย่างช้า ๆ เซลล์เล็ก ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มตื่นขึ้นภายในกระดูกในขณะที่มันกำลังอาบแสงสีม่วง หลังจากนั่นพวกมันก็ค่อย ๆ เคลื่อนไหวไปในส่วนที่ลึกที่สุดในกระดูก !

จากการรับรู้ของเขา เซลล์เหล่านี้มันอยู่ในโครงกระดูกของเขากว่า 70 % !

เกิดอะไรขึ้น ทำไมกระดูกของเขาเป็นแบบนี้ ?

เนื่องจากพลังจิตของเขาถึงระดับ 2 ดาวมันจึงทำให้เขาสามารถมองทะลุกระดูกได้ หากพลังจิตของเขาระดับ 1 ดาวมันทำได้เพียงแค่มองเห็นเยื่อบาง ๆ ที่ห่อหุ้มกระดูกเท่านั้น

"มิ้ว !"

จิ้งจอกน้อยเรียกเขาเบา ๆ ในขณะที่มันยืนอยู่ตรงต้นไม้ใกล้ ๆ

ช่วงเวลาที่ไป่เฟิงฝึกเสร็จ มันก็กระโดดขึ้นมาไหล่ของเขาด้วยท่าทางกระวนกระวาย

"เอาหล่ะ ฉันรู้แล้วว่าเธอกลัว"

ไป่เฟิงหัวเราะเบาะ ๆ ก่อนจะลูบหัวมัน หลังจากนั่นเขาก็วิ่งไปยังทิศทางที่ต้นข้าวหยกขาวกำลังเติบโต

ต้นไม้ขนาดเล็กจำนวนมากที่มีรูปร่างเหมือนมังกรมีเขากำลังเรียงรายอยู่ตรงแถบนี้ มันครอบครองพื้นที่ตรงหน้าผาทั้งหมด ดอกไม้สีแดงเล็ก ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมไปถ้วนกิ่งก้านของมัน นอกจากนี้มันยังส่งกลิ่นหอมสดชื่นทำให้ผู้ได้กลิ่นต้องหายใจเข้าลึก ๆ 2-3 ครั้ง

ต้นข้าวหยกขาวมันเติบโตไวมาก ผลของมันมีขนาดพอ ๆ กับชามข้าวแล้วในตอนนี้ นอกจากนี้ยังมีรังนกเล็ก ๆ จำนวนมากอยู่บนกิ่งของมัน

เมื่อมองไปที่จิ้งจอกน้อยสามารถจินตนาการได้เลยว่ามันต้องวิ่งไปมาทุกวันเพื่อทำให้พืชเหล่านี้เติบโตได้ดีขนาดนี้

ไป่เฟิงรู้สึกผิดในใจเมื่อนึกถึงบางอย่าง 'ลืมมันซะ ในเมื่อเธอใช้ความพยายามอย่างมากงั้นเราจะแบ่งมันกันคนละ 50/50' เขาตัดสินใจเงียบ ๆ

หลังจากคิดบางอย่างเขาก็ส่ายหัว มันไร้ประโยชน์ จิ้งจอกน้อยมีขนาดตัวที่เล็กเกินไป กว่ามันจะกินข้าวหยกขาวที่ตกลงกันไว้หมดมันคงถึงเวลาของการเก็บเกี่ยวครั้งต่อไปพอดี

เขาย้อนกลับมาที่บ้าน ไป่เฟิงนั่งอยู่ใต้ร่มในสวนแล้วจัดเรียงข้อมูลจำนวนมากในใจของเขา

ไป่เฟิงเริ่มด้วยการตรวจสอบคู่มือปรุงยาฝึกหัด ข้อมูลเด็กฝึกงานจำนวนมากจนถึงนักปรุงยาระดับ 2 ดาวปรากฏบนรูปธรรมในใจ การปรุงยาที่เขาเห็นคือการเน้นที่ความแข็งแกร่งของร่างกายและการควบคุมพลังจิตตลอดเวลารวมทั้งความเข้าใจในการจัดการสมุนไพรอย่างถูกวิธี

เวลาผ่านไปช้า ๆ หลุมดำกับไม่รู้จักพอมันได้ไปวิ่งเล่นที่อื่นหลังจากที่ได้กินอาหารมื้อเย็นพร้อมกับไป่เฟิง

เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด ไป่เฟิงก็เปิดปากหายแล้วพ่นลมหายใจออกมา

แม้ว่าเขาจะใช้เวลาทั้งในในการศึกษาข้อมูล แต่มันก็ยังยากที่จะเข้าใจ

ยิ่งเขาศึกษามันมากเท่าไร เขาก็ยิ่งพบว่าศิลปะการปรุงยามันกว้างคว้างและลึกซึ้งมาก สิ่งสำคัญที่สุดคือการควบคุมพลังจิต ขณะเดียวกันไป่เฟิงก็รู้สึกว่าเหมือนเขาได้รับสมบัติยิ่งใหญ่ !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #680 อัมพร (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 16:45

    ขอบคุณค่ะ

    #680
    0