Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 26 : บทที่ 26 อันตราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,044
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 382 ครั้ง
    20 ก.ย. 60

บทที่ 26 อันตราย


กลุ่มคนทั้งสี่คนกำลังเดินไปตามทางที่เต็มไปด้วยโคลนแห้งอย่างเงียบ ๆ พวกเขาเดินตามคนยักษ์อย่างช้า ๆ


"บั*ซบ ฉันนี้มันโง่จริง ๆ ! ฉินหยุน ไม่ว่าจะมองยังไงก็เป็นไปไม่ได้ที่มีจะมีร้านอาหารอยู่ในที่แห่งนี้ !"


บรรยากาศบนเส้นทางเต็มไปด้วยความอึดอัด ผู้ชายที่อยู่ด้านหลังของฉินหยุน ตัดสินใจพูดคุยเพื่อลดบรรยากาศนี้ลง


"โอ้ ใช่แล้ว เป็นไปได้ไม่ว่าเพราะเขารู้สึกไม่พอใจที่เราปฏิเสธความรักที่เขามอบให้เรากัน ?"


"ในความเห็นของฉัน ไอ้เจ้าตัวใหญ่นี้ถ้ามีรอยสักละก็ ฉันเชื่อแน่ๆว่าเขาต้องเป็นมาเฟีย" ตันเจียน แสดงความคิดเห็นอย่างไม่อ้อมค้อม


"อย่าพูดแบบนั่น ... ฉันไปเห็นในกลุ่มพูดคุย ฉันจึงคิดว่าเราน่าจะปลอดภัย แม้แต่คนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองชิงเฉิงยังนั่งเฮลิคอปเตอร์มาเพื่อกินอาหารที่นี้เลย" ฉินหยุนกล่าวด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย


ฉินหยุนเป็นพนักงานบริษัท เงินเดือนของเขาอยู่ที่ประมาณ 10,000 หยวน แต่เหตุผลที่เขายอมจ่ายด้วยเลือดครั้งนี้เพราะว่า ตันเจียน


"เจ้านาย ผมพาลูกค้ามา" ไป่เซียงอยู่หน้าประตูและตะโกนออกไปด้วยเสียงดังสนั่น


"เข้าใจแล้ว เดียวจะมีกลุ่มลูกค้ามาเพิ่มอีก เราจะเริ่มกินมื้อหลังจากที่นายพาพวกเขามาที่นี้จากหมู่บ้านก่อน" เสียงไป่เฟิงกล่าวขึ้นเบาๆในห้องครัว


ไป่เซียงนำกลุ่มของฉินหยุนเข้าห้องทานอาหารก่อนที่จะกลับไปที่หมู่บ้าน


"การตกแต่งนี้มันช่างสุดยอดจริง ๆ !"


ตอนแรกกลุ่มของฉินหยุนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อเห็นบ้านที่ดูเก่า ๆ เมื่อตอนที่มองจากภายนอก เขาคิดว่าภายในก็ไม่น่าจะต่างกัน อย่างไรก็ตาม ใครจะคิดว่ามันจะเหมือนโลกภายในที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงขนาดนี้ !


ไม่น่าแปลกที่พวกเขาจะเข้าใจผิด ลานกว้างที่ใหญ่และว่างเปล่าขนาดนี้ แปลงไม้รก ๆ วันพืชรก ๆ และต้นไทรที่อยู่กลางลานนั่นอีก


หมาป่าตัวเล็ก ๆ สองตัววิ่งวนไปรอบ ๆ แปลงดอกไม้ มันเห่าและวิ่งเล่นเข้าไปในโคลน


ในไม่ช้ากลุ่มที่นี้มาโดยเปยเซียง กลุ่มลูกค้ากลุ่มที่สองก็มาถึง มันเป็นกลุ่มเด็กผู้หญิงสี่คน จากความเข้าใจของเขา สาวๆพวกนี้ดูแล้วไม่น่าจะชอบที่นี้


ไป่เฟิงรู้สึกประหลาดใจชั่วครู่ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจอื่นๆ


สำหรับมื้อเช้า ไป่เฟิงเพิ่มปริมาณหาอาหารและทำเมนูง่ายๆ เขาทำอาหารเพียง 3 จาน กับซุปเท่านั้น


ไป่เฟิงนำส่วนที่เหลือจากการเตรียมลูกค้าเพื่อเป็นของเขากับเปยเซียง แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองไปที่ร่างของเปยเซียง เขาก็ลังเลเล็กน้อยก่นที่จะเอื้อมมื้อออกไปตักบางส่วนของลูกค้า หลังจากนั่นเขาก็ใช้ทัพพีตักอาหารหลายครั้งจากจานลูกค้าเพื่อเอามาไว้บนจานของเปยเซียง


ถึงอย่างนั่นไป่เฟิงก็ยังคงประเมินความหิวกระหายของเปยเซียงพลาด !


โดยปกติคนจะตักข้าวออกจากชามข้าวของพวกเขา เมื่อจะกิน


ตรงกันข้ามกับเปยเซียง เขาอาจจะดูเหมือนตักข้าว แต่สำหรับไป่เฟิง นั่นมันคือการกอดชามข้าวและกินโดยตรง !


แน่นอนว่าไม่ได้พูดเกินจริงเลย อย่างไรก็ตาม ความจุของกระเพาะเขามันน่ากลัวมาก ไป่เฟิงได้แต่จ้องมองในขณะที่เปยเซียงกินชามที่สาม


"อุ้บบ ! ผมอิ่มแล้ว !" เปยเซียงถูท้องป่องของเขาด้วยยอมยิ้มโง่ ๆ และความใสซื่อบนใบหน้าของเขา


"..." ไป่เฟิงไม่รู้จะพูดยังไงดี


'ถ้านายยังไม่อิ่ม ฉันไม่ต้องทำข้าวให้อีกซักหม้อหรือยังไง ?'


"ปัง ปัง ปัง !"


"มีใครอยู่ไหม"


ไป่เฟิงกลืนอาหารคำสุดท้ายเมื่อได้ยินเสียงเคาะจากประตูหน้า


"โฮ่ง! โฮ่ง!"


เจ้าหมาที่กลัวหัวหดทั้งสองมันหดตัวอยู่มุมหนึ่งขณะเห่าด้วยความกลัว


ไป่เฟิงขมวดคิ้วและลุกขึ้น เปยเซียงลังเลชั่วคู่ก่อนจะตามไป่เฟิงไป


"พี่ใหญ่ ไอ้เด็กคนนี้มันคิดจะซ่อนตัวจากเราใช่ไหม ฉันคิดว่ามันไม่อยากออกมาแน่ ๆ !" การปรากฏตัวของชายคนนี้หลังจากที่เขาวิ่งไปหาอีกคนที่อยู่ด้านหลัง พูดด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม


"ฮึ้มม แอบงั้นเหรอ ? เราจะเคาะต่อไป จนแต่อย่าให้ประตูพังก็พอ !'


หลี่ซานลูบคางและสั่งด้วยเสียงหนาวเย็น


เหตุผลที่หลี่ซานกล่าวท้ายประโยคนั่น เพราะเขาได้รับคำสั่งมาจากหัวหน้าของเขาอีกที : พวกแกห้ามทำลายส่วนใดส่วนหนึ่งของบ้านเก่า ๆ นี้เด็ดขาด !


"ได้เลย !"


เซียงเหลียง วิ่งกลับไปที่ประตู อย่างไรก็ตามก่อนที่มือของเขาจะทุบประตู ประตูก็ถูกเปิดออก


กำปั้นของเขาค้างไว้กลางอากาศก่อนที่จะค่อย ๆ ก้าวถอยหลัง


"หน่อยแก ในที่สุดก็กล้าออกมาแล้ว ? พี่ใหญ่ ! มันออกมาแล้ว ! " เซียงเหลียงตะโกนไปข้างหลัง


"โอ้ ? พวกอันธพาล ?"


ไป่เฟิงขมวดคิ้วเมื่อมองไปที่กลุ่มคนที่รวมตัวด้านหน้าประตู


"เด็กน้อย นายควรจะรู้ว่าเจ้านายของฉันชอบบ้านหลังนี้ มันจะจะดีไม่น้อยถ้านายยอมเชื่อฟังเรา เพื่อที่จะขายบ้านหลังนี้ ไม่อย่างงั้น ..."


"แล้วจะทำไมล่ะ ?"


เปยเซียงเดินตามหลังไป่เฟิง เขาเกาหัวของเขาช้า ๆ เขาอยากรู้จริง ๆเมื่อได้ยินคำพูดที่ยังพูดไม่เสร็จของหลี่ซาน และถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากเขาไม่ฟัง


เขายืนอยู่ตรงกลางประตู และจ้องมองไปที่กลุ่มของหลี่ซาน เสมือนเทพพิทักษ์ประตูของวิหาร


'มารดามันเถอะ ! ไอ้กล้ามใหญ่นี้มันมายังไง ?!'


หลี่ซาบเหลือบมองไปที่ร่างของเขาและกลุ่มของเขา แล้วเทียบกับเปยเซียง ในขณะที่เขารู้ว่าหากเขาไม่รุกรานเปยเซียง ก็จะไม่ทำอะไรพวกเขา !


'ต้องทำให้ไอ้ยักษ์นี้ใจเย็นลงก่อน ไม่อย่างงั้นมันคงจะดูเหมือนพ่อรังแกลูกชาย ใช่ไหม ?'


ทันทีที่กลุ่มหลี่ซานสงบสติลง ใบหน้าของพวกเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป


"ฮ่า ๆ น้องชาย เกี่ยวกับข้อตกลงนี้ ถ้านายยินดี เจ้านายของเราจะให้เงินนายสองล้านหยวนสำหรับบ้านเก่า ๆ นี้ !" หลี่ซานมองไปที่ไป่เฟิง หลังจากนั้นในความคิดของเขา เงินสองล้านหยวน มันเป็นเงินจำนวนมาก! ไม่มีทางที่ไอ้เด็กนี้จะปฏิเสธเงินจำนวนมากเพื่อตึกแถวเก่าๆนี้แน่นอน !


"ไม่ขาย ! ไม่ว่าจะให้ราคาเท่าไหร่ก็ ไม่ขาย" ไป่เฟิงปฏิเสธข้อเสนอพิเศษนี้ทันทีโดยไม่ฟังคำพูดใด ๆ


"น้องชาย ไม่คิดเรื่องนี้สักหน่อยเหรอ ?" ใบหน้าของหลี่ซานเริ่มดูเย็นชา เขาพูดด้วยเสียงข่มขู่


"ไม่ขาย มีอะไรหรือเปล่า ถ้าไม่มีก็ไปให้พ้น ๆ ด้วย" หัวใจของไป่เฟิงไม่ได้รับผลกระทบจากการข่มขู่ของอีกฝ่าย เขาสะบัดแขนในเชิงขับไลพวกเขาออกไป


"แล้วอย่ามาเสียใจเมื่อมันสายไป !" หลี่ซานรวบรวมความกล้าของเขาและพูดออกไปก่อนที่จะนำคนของเขากลับ


"ไร้สาระจริง ๆ ! คนพวกนี้เป็นใคร ? ถ้าเปยเซียงไม่ได้อยู่ที่นี้วันนี้ ฉันอาจจะต้องทนทุกข์ทรมานสักหน่อยละมั่ง ..." ไป่เฟิงคิดอย่างเงียบ ๆ กับตัวเอง


'มีบางคนพยายามที่จะซื้อบ้านหลังนี้มาก่อน ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นการสร้างบ้านพักในวันหยุดหรือบางอย่าง ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะจบง่าย ๆ แบบนั่นแล้วมั่ง ...'


ถ้าใครคิดอย่างจริงจัง หากอีกฝ่ายอยากจะสร้างบ้านพักวันหยุดที่นี้ พวกเขาก็น่าจะสร้างบ้านพักแถวนี้ในไม่กี่ปีก่อนหน้านี้แล้ว ทำไมพวกเขาต้องรอจนกว่าพวกเขาจะได้รับบ้านหลังนี้ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มสร้าง ?


'เว้นแต่ ... มันมีแรงจูงใจบางอย่าง ?'


ไป่เฟิงคิดลึกลงไป ในช่วงเวลาที่เขาเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด เขาได้พยายามคาดดาดถึงแผนการบางอย่าง !


'พวกเขาไม่ยอมจบง่าย ๆ แน่นอน พวกเขาจะต้องกลับมาอีกครั้ง !'


ความรู้สึกกังวัลเกิดขึ้นในใจของไป่เฟิง คราวนี้ศัตรูแค่มาหยังเชิงเขา แน่นอนว่าครั้งต่อพวกเขาคงไม่จบแค่นี้แน่นอน


"พี่ใหญ่ เราจะให้เป็นแบบนี้หรอ ?" เซียงเหลียง ถามโง่ๆ 


"แกคิดว่าเราจะทำอะไรได้อีก ? คนฉลาดจะไม่ยอมสู้กับเขา ! แกเห็นไอ้ยักษ์ข้างหลังเขาไหม ? แกล้มมันได้หรือเปล่า ?' หลี่ซานยิ่งกระสุนคำถามใส่เซียงเหลียงอย่างเย็นชา


"นี้ .. ฉันคิดว่าเราคงต้องปล่อยมันไปก่อน ..."


ภาพของเปยเซียงร่างยักษ์ มือที่เหมือนกระทะนั่น หากมันได้จับคอของเขาแล้วละก็ ... เขากลืนน้ำลายด้วยความกังวล


"เราจะรอคืนนี้ และแอบเข้าไปในบ้านหลังนั่นเพื่อสอนบทเรียนให้เด็กน้อยนั่น !"


"ถ้ามันไม่ขายให้เรา เราก็จะทำจนกว่ามันจะขาย ฮึ้ม ฉันอยากให้เวลานั่นมาถึงไว ๆ แล้วสิ !"


หลี่ซานพูดด้วยความเย็นชา เขาเป็นคนไร้ปราณีในสายตาคนอื่น ๆ ถ้าผู้ชายตัวใหญ่นั่น ไม่ได้อยู่ท่นั่นตอนบ่าย เขาคงจะสั่งสอนไป่เฟิงไปแล้ว


หลังจากที่ไป่เฟิงส่งแขกของเขา เขาได้ให้เปยเซียงช่วยเขาในการทำความสะอาด ล้างจาน และงานอื่น ๆ สำหรับทั้งสองคน มันเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับไป่เฟิงที่จะทำความสะอาดพวกมันเสร็จก่อนเวลาที่เคยทำ


"ไม่มีอะไรให้ช่วยไปจนถึงตอนบ่ายแล้ว นายสามารถกลับไปได้ หรือจะพักที่นี้ก็ได้ นายเลือกห้องที่ว่างอยู่ได้เลย ฉันจะกลับมาหลังจากนายเลือกห้องเสร็จแล้ว" ไป่เฟิงบอกเปยเซียงด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน


"ครับ ผมจะกลับไปก่อนแล้วนำของมาที่นี่ทันที !" ไป่เซียงพยักหน้าอย่างโง่งม เขาดูดีใจอย่างมาก โดยดูได้จากใบหน้าของเขา อย่างไรก็ตาม มันดูตลกมากเมื่อรวมกับรังสีแรงกดดันจากร่างกายอันใหญ่โตของเขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 382 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 10:09
    น่ารักจังลูกกกก
    #494
    0
  2. วันที่ 18 มกราคม 2561 / 13:38
    พวกอันธพาลได้โดนดูดเลือดหมดตัวแน่ 555
    #351
    0
  3. #293 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:30
    ขอบคุณค่ะ
    #293
    0
  4. วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 19:25
    เปยเซียงน่ารักกก เอ็นดูววว งื้อ
    #260
    0
  5. #169 Nekozilla (@loveariss) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 17:37
    ได้มีคนมานอนคุยกับรากต้นไทรเพิ่มแน่ๆ
    #169
    0
  6. #159 daisukilolicon (@daisukilolicon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 22:30
    เรามารอดูเถาดูดเลือดวิวัฒนาการกันน
    #159
    0
  7. วันที่ 17 กันยายน 2560 / 21:02
    รู้สึกเหมือนว่าต่อไปคนพวกนี้ได้ไปนอนคุยกับรากต้นไทรแน่ ยังไงก็ไม่รู้ เหอเหอ
    #157
    0
  8. #156 nesssang (@kimkup) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 20:16
    อ...อาหาร
    #156
    0
  9. #155 จดหมายหลายฉบับ (@post1203) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 19:50
    รากผีดูดเลือดได้ออกโรงแล้ว
    #155
    1
  10. #149 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 15:31
    รอจ้าาา
    #149
    0
  11. #148 iapisitt (@iapisit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 15:07
    คนพวกนี้คือผู้ที่จะมาเป็นอาหารให้ เถาวัลย์ดูดเลือดนั่นใช่ไหมครับ
    #148
    0
  12. #145 Silver Fish (@rilima1711) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 12:30
    เอ็นดูไป่เซียง น่ารัก เหมือนพี่ชายกับน้องชายตัวโต 55555
    #145
    0
  13. #144 THEFATMAN (@THEFATMAN) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 12:05
    เอาห้องอาหารมานอนเลย
    #144
    0
  14. #143 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 11:55
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #143
    0
  15. #142 Peopleofthebook (@Peopleofthebook) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 11:46
    ชอบๆๆๆๆ
    #142
    0
  16. #141 Miyakochan (@miyakojan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 11:32
    โฮ๊ะๆๆ
    #141
    0
  17. #138 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 10:26
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #138
    0