Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 29 : บทที่ 28 หลี่ซานผู้น่าสงสาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 383 ครั้ง
    20 ก.ย. 60

บทที่ 28 หลี่ซานผู้น่าสงสาร

'ไอ้**** ไอ้ระบบหลอกลวง ! ทำไมแกถึงไม่เตือนฉันก่อน !'

ไป่เฟิงรู้สึกเหมือนอยากร้องไห้ แต่ไม่มีน้ำตา สถานการณ์ปัจจุบันของเขาเป็นอันตรายอย่างมาก และตอนนี้พลังภายในธาตุน้ำแข็งก็เป็นเหมือนดาบที่พร้อมจะตัดหัวของเขาทุกเมื่อ !

ปัญหาหลักนั่นคือร่างกายของไป่เฟิงนั่นอ่อนแอเกินไป สิ่งเดียวที่ช่วยเหลือเขาเอาไว้นั่นคือผลของผลเลือดต้นกำเนิดที่คอยไหลเวียนเลือดภายในร่างของเขา

ถ้าไม่ใช่เพราะผลของมัน เขาคงจะกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งทันทีที่ Extreme Arctic Frost เข้าสู่ร่างกายของเขา

ถึงแม้ว่าจะได้ความช่วยเหลือจากผลเลือดต้นกำเนิด แต่อุณหภูมิร่างกายของไป่เฟิงก็ยังคงลงลดอย่างมาก มันเหมือนกับว่าเขาได้กลายเป็นสัตว์เลือดเย็นไปแล้ว

นอกจากนี้เขารู้สึกเหมือนว่าร่างกายของเขาหนักขึ้นอย่างมาก แม้ว่าจะเคลื่อนที่ให้น้อยที่สุด มันยังต้องใช้ความพยายามและพลังงานมากกว่าปกติ

หลังจากใช้กำลังอย่างหนัก ไป่เฟิงรีบกลับไปที่ห้องของเขา คลานเข้าไปในเตียงแล้วดึงผ้าห่มไปคลุมหัวแล้วนอนลงไป

****

เที่ยงคืน 1:00 น. ไม่มีเมฆเลยในท้องฟ้า แสงจันทร์สีขาวส่องปกคลุมไปทั่วภูเขา สิ่งมีชีวิตที่ออกหากินเวลากลางคืนก็ออกมาหากินปกติ

เงาห้าร่าง ใส่ชุดคลุมสีดำ เดินย่องอย่างเงียบๆไปที่หน้าลานกว้างหน้าบ้านของไป่เฟิง เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลี่ซานและลูกน้องของเขาเมื่อตอนบ่าย

"อ่า เหลียง ไปเปิดประตู" หลี่ซานพูดด้วยเสียงเบา ๆ

"อ่า เชื่อมือผมได้เลย !" เซียงเหลียง พยักหน้าอย่างหนัก เดินไปที่ประตูหน้าขนาดใหญ่ มีมีดผ่าแดงโมอยู่ในมือของเขา

เขาสอดใบมีดเข้าไปในช่องว่างระหว่างประตูและผลักเบา ๆ สำหรับเสาไม้แบบดั้งเดิมมันจะเป็นแนวนอนที่ติดอยู่กับด้านข้าง มันวางเอาไว้เพราะมันเป็นการล็อคประตูแบบสมัยก่อน 

'เราไม่ได้เตรียมพร้อมเมื่อตอนกลางวัน ทำให้เราต้องกลับไปมือเปล่า แต่ตอนนี้เรานำอาวุธมาด้วย ฉันกล้าบอกได้เลยว่าไอ้ยักษ์นั่นต้องไม่กล้าสู้กับอาวุธเราแน่นอน' หลี่ซานคิด

"ปัง !"

"พี่ใหญ่ ประตูเปิดได้แล้ว!" เสียงเบา ๆ ดังขึ้นในคืนเงียบสงบ เซียงเหลียงหันหน้าไปด้วยใบหน้าร่าเริงและพูดเบา ๆ

"ดี เข้าไปข้างใน จำไว้ เป้าหมายของเราคือไอ้เด็กเมื่อตอนบ่าย ถ้าเป็นไปได้อย่าไปทำให้ไอ้ยักษ์ใหญ่นั่นตื่น ปล่อยให้มันอยู่ตัวคนเดียวไป เราค่อยมาจัดการมันทีหลัง หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จในตอนเช้า ฉันอยากเห็นหน้าไอ้ยักษ์นั่นที่ร้องไห้ อ้อนวอนฉัน !" หลี่ซานนึกถึงนักเลงตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลังของไป่เฟิงและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม

"เราแยกกันมองหามันกันก่อน เราจะเจอกันอีกครั้งใต้ต้นไทรนี้เมื่อเราหาไอ้เด็กเวรนั่นเจอแล้ว"

กลุ่มชายทั้งหลายเดินไปที่ลานกว้างและคุยกันอย่างรวดเร็ว จากนั่นพวกเขาก็แยกย้ายกันตามหาห้องของไป่เฟิง

เซียงเหลียงเป็นคนที่ขึ้เกียจมาก เขามองเข้าไปในห้องพักไม่กี่ห้องแล้วรีบกลับมาที่ใต้ต้นไทรทันที

'ไอ๊ เมื่อไหร่วันนี้จะจบ ? ถึงแม้ว่างานนี้จะดูง่าย ๆ แต่มันดันไม่มีค่าจ้างให้เลยนี้สิ ...' เซียงเหลียงบ่นพึมพำด้วยความโกรธ

"ซู๊ว ซู๊ว !"

รากของต้นผีดูดเลือดซึ้งอยู่ไม่ไกลจากเซียงเหลียง ส่ายไปตามสายลมยามค่ำคืน

หลังจากที่รับรู้ถึงสิ่งมีชีวิต รากหลายสิบรากมันก็พุ่งออกมาจากพื้นดินไปที่เก้าอี้หินที่เซียงเหลียงนั่งอยู่

"เป็นยังไง ? พวกแกเจอมันไหม ?"

หลี่ซานถามทั้งกลุ่มทันทีที่เขากลับมาใต้ต้นไทร

"ผมเจอเขา เขาอยู่ห้องสุดท้ายนั่น เขานอนหลับเหมือนท่อนไม้อยู่" หนึ่งในกลุ่มชี้ไปในทิศทางนั่นและพูดออกมา

"ดี ! เราจะต้องทำให้แน่ใจว่าไอ้เด็กนั่นได้บทเรียนในคืนนี้ !" แววตาที่ไร้ปราณีแวบผ่านสายตาของหลี่ซาน ในขณะที่เขาลูบมือด้วยความยินดี

"หืมม ? ชิ หยุดเล่นได้แล้ว !"

หลี่ซานบัดมือไปด้านหลัง

รากของต้นผีดูดเลือดหดกลับเมื่อมันถูกสัมผัส แต่หลังจากนั่น ช่วงเวลาสั้น ๆ มันก็เริ่มฟื้นตัวเลื้ออมาข้างหลังของหลี่ซาน

"แก ... อ๊ากกกกกกกกกก !"

หลี่ซานรู้สึกแปลก ๆ และเมื่อเขาหันกลับไปมอง บางสิ่งบางอย่างดูเหมือนรากกลวง ๆ โผล่ขึ้นมากลางอากาศบนหน้ามันเหมือนมีดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองมา ในขณะนั่นเขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองให้ร้องตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความตกใจได้

ต้นผีดูดเลือดก็ตะลึงกับเสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองเช่นกัน มันหดตัวเล็กน้อยด้วยความลังเลใจ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้ามันก็เริ่มทำตัวน่ากลัวอีกครั้ง มันพุ่งไปที่หลี่ซาน

"ช่วยด้วย ! ผีหลอกกก !"

อีกสี่คนกำลังกลัวเมื่อพวกเขามองไปดูที่รากนับไม่ถ้วนที่แทงลงบนร่างของหลี่ซาน

"อ๊าาาา ! ฉันจะตัดแกให้ตายย !"

เซียงเหลียงเป็นคนโง่ที่ตอนแรก ในที่สุดเขาก็ได้สติ เขาเริ่มกวาดมีดแตงโมในมือของเขาไปในอากาศ และพุ่งเข้าหารากของต้นผีดูดเลือด

"ปู ชู !"

ของเหลวเหมือนเลือดกระเด็นออกมาจากราก ขณะที่มันพลิกตัวไปในอากาศ มันพ่นไปทั่วหน้าของเซียงเหลียง เมื่อเห็นโอกาศ พวกเขาก็รีบเข้าไปช่วยหลี่ซานและหันไปรอบ ๆ เพื่อหนี !

"มันคือ *** อะไรกันวะ !"

หลังจากที่พวกเขาวิ่งหนีออกมาไกลแล้ว ตอนนี้พวกเขาอยู่บนเส้นทางโคลนแห้ง หลังของพวกเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ มีกลิ่นฉุนของปัสสาวะลอยฟุ้งในอากาศ

"มะ .. มันคือ*** อะไร แต่ก่อนอื่น ! เร็ว ๆ อาการหัวหน้าเป็นยังไง !"

ขาของเซียงเหลียงรู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก ถ้าไม่ได้อะดรีนาลินเขาคงจะไม่สามารถจัดการกับรากของต้นผีดูดเลือดได้เช่นกัน เขายังคงขอบคุณพระเจ้าและเทพต่าง ๆ ที่ได้เมตตาปกป้องชีวิตเล็ก ๆ ของเขา ก่อนหน้านี้เขาอยู่ใต้ต้นไทรนานที่สุด ! แม้ว่าเขาจะหนีมาได้แต่เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บ

"เขายังไม่ตาย ! เร็ว ๆ ! พาหัวหน้าไปโรงพยาบาล"

กลุ่มแก๊งอันธพาลรีบวิ่งลงเขา ตามทางที่เต็มไปด้วยโคลนแห้ง พวกเขามีใบหน้าสีเขียวและรองเท้าที่เต็มไปด้วยปัสสาวะเต็มไปหมด สิ่งเดียวที่พวกเขาสรุปได้นั่นก็คือ ตึกแถวหลังนี้แม่ง **** อีกทั้งแม่ง โคตรไม่ปกติ !

***

"มันไม่ได้ร้ายแรงมาก เขาแค่ทุกข์ทรมานจากการช็อกและโลหิตจางเนื้อจากเสียเลือดมากเกินไป พวกเราให้ถุงเลือดเขาสองถุง จากนั่นเมื่อคุณกลับไปก็กินอาหารบำรุง"

ในโรงพยาบาล อยู่ดี ๆ ก็มีกลุ่มพวกอันธพาลที่ดูน่ากลัวเข้ามาพร้อมกับชายที่ถูกปกคลุมไปด้วยเลือด พวกเขาพร่ำเพ้อร้องไห้พูดว่า ผี หรือไม่ก็ ปีศาจ ออกมาจากปากตลอดเวลา หลังจากได้รับการวินิจฉัยเป็นเวลานาน แพทย์จึงได้แจ้งเกี่ยวกับผลลัพธ์ให้ฟัง

เซียงเหลียงและคนอื่น ๆ วิตกกังวลอย่างมาก โรคโลหิตจาง ? ทั้งกลุ่มเมื่อคิดไปถึงหลี่ซานที่เคยมีชีวิตชีวิตและสามารถใช้ชีวิตได้ปกติ กับคำว่า 'โรคโลหิตจาง'

"บางที ... หรือมันจะเป็นผีดูดเลือด ?"

ครเหล่านี้รู้สึกกลัวในใจอย่างมาก ช่วงเวลานี้พวกเขาคิดว่าจะไม่มีวันกลับไปเหยียบบ้านตึกแถวเก่า ๆ นั้นอีก ! พวกเขาไม่ต้องการส่งตัวเองไปสู่ความตาย !

****

ไป่เฟิงไม่ได้รู้ถึงเรื่องราวต่าง ๆ เลย เช้าวันรุ่งขึ้นเขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับรู้สึกหนาว ๆ ในหัว

"ฉันกลายเป็นมนุษย์ตู้เย็นไปแล้วใช่ไหม ?" ไป่เฟิงจับไปที่ผ้าห่มที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและคิดอย่างไม่เชื่อ

เขาส่ายหัวแล้วพับผ้าห่มและเริ่มเดินทางขึ้นเขาปกติ

สิ่งที่เขาไม่ได้สังเกตเห็นก็คือพวกหนู งู และสัตว์ร้ายอื่นๆ กำลังหลีกเลี่ยงเขาทันทีที่เห็นเขาเดินผ่าน

เมื่อเขามาถึงด้านบนเขาก็เริ่มฝึกเทคนิคการหายใจด้วยแสงตามปกติ แต่คราวนี้เขารู้สึกแปลกๆไม่เหมือนเดิมในขณะที่เขาทำท่าเคลื่อนไหว

"ดูเหมือนเพราะน้ำหนักของ Extreme Arctic Frost’s มันทำให้การเคลื่อนไหวของฉันลำบาก โชคดีที่มันไม่ใช่น้ำหนักทั้งหมดของมัน ไม่งั้นฉันคงจัดการมันไม่ไหวแน่ๆ บางทีร่างกายของฉันอาจจะแบนนาบไปกับพื้นก็ได้ถ้าเป็นแบบนั่น ..." ไป่เฟิงบอกกับตัวเอง

"จงออกมา !"

"ชวิ้ง !"

เขาเดินไปใกล้ป่าและจากนั่นก็เรียก Extreme Arctic Frost ออกมาบนพื้นดิน

หลุมขนาดใหญ่ที่รองรับน้ำหนักของ Extreme Arctic Frost ไม่ไหว หนึ่งจะต้องรู้ว่าน้ำหนักของ Extreme Arctic Frost นั่นคือ 3,600 จิน !

หลังจากที่ได้นำ Extreme Arctic Frost ออกมาจากร่างแล้ว ความรู้สึกเบาสบายก็กระจายไปทั่วร่างของไป่เฟิง ราวกับเขาเพิ่งได้รับอิสรภาพจากภาระอันมหาศาล แม้แต่เลือดภายในร่างของเขาก็ไหลเวียนได้อย่างราบรื่นมากขึ้น

หลังจากกำจัดภาระเสร็จแล้ว ไป่เฟิงก็หันไปฝึกซ้อมต่อ

หลังจากฝึกเทคนิคการหายใจด้วยแสง มันก็เริ่มยากขึ้น แม้ว่าจะมีประสบการณ์จากผู้ที่เคยฝึกมาก่อน แต่ไป่เฟิงก็ยังคงต้องตามหาเส้นทางของตัวเองทีละขั้น

หลังจากนั่นไม่นาน ดวงอาทิตย์ก็ค่อยๆขึ้นหัว แสงความหนาเท่าดินสอพุ่งเข้าไปในรูจมูกของไป่เฟิงขณะนั้นกล้ามเนื้อและกระดูกของไป่เฟิงก็กระปรี้กระเปร่าอย่างมาก มันเริ่มดูดซึมอย่างบ้าคลั่ง ชั้นเซลล์ที่ตายแล้วและสิ่งสกปรกต่างๆ โผล่ขึ้นมาด้านบนของผิวไป่เฟิง

ความรู้สึกในร่างกายราวกับได้พัฒนาขึ้น ทำให้เกิดความรู้สึกของความสุขที่เกิดขึ้นในใจของไป่เฟิง มันเป็นเวลาที่มีความสุขอย่างมาก

เมื่อการฝึกฝนประจำวันเสร็จแล้ว ไป่เฟิงก็นำ Extreme Arctic Frost เข้าสู่ร่างเหมือนเดิม

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถใช้หอกยาวได้ในขณะนี้ แต่เขาก็คิดว่าอีกไม่นานที่เขาจะใช้มันได้ ! เพราะนี้เป็นอาวุธระดับหายาก !

ในขณะที่วันนี้ไม่มีการจอง ไป่เฟิงจึงมีเวลาว่างอย่างมาก เขาเดินลงไปที่ภูเขาก่อนที่จะอาบน้ำผ่อนคลาย และเดินไปช้า ๆ ที่ตลาดหมู่บ้าน

"นี้เป็นเลือดหมูสดที่ฉันเตรียมไว้สำหรับคุณ อย่ากังวลเลย ฉันไม่ได้ใส่น้ำเพิ่มแม้แต่หยดเดียว !"

ทันทีที่ไป่เฟิงเข้าไปใกล้ร้านพ่อค้าขายเนื้อ เขาก็จำได้ทันที

"อ่า เดียวผมนำอ่างกลับไปก่อนแล้วจะนำมาคืนให้คุณพรุ่งนี้ โอ้ ช่วยเตรียมเลือดหมูให้ผมอีกในวันพรุ่งนี้ด้วย !" ไป่เฟิงมองเลือดหมูในอ่างและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ไม่มีปัญหา ! ในกรณีนี้ ฉันคิดเงินในราคาต่ำสุดที่ 50 หยวนต่ออ่าง !" พ่อค้าหยักหน้าอย่างมีความสุข ธุรกิจนี้ทำกำไรได้มากกว่าที่เขาขายหมูด้วยซ้ำ

"เยี่ยม ! คุณสามารถหักเงินที่ฝากไว้เมื่อวานนี้ได้เลย เมื่อเงินที่ฝากไว้หมดแล้วบอกผมได้เมื่อถึงตอนนั้น" ไป่เฟิงยกถังเลือดหมูขึ้น แล้วเดินขึ้นไปตามทางขึ้นเขา

อ่างเลือดหมูหากชั่งน้ำหนัก มันต้องหนักอย่างน้อย 40 จิน ! โดยปกติแล้วมันจะเป็นภาระอย่างมหาศาลสำหรับร่างกายของเขา แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขารู้สึกเบาอย่างมากในสิ่งที่ถืออยู่ ! ตอนนี้เขารู้แล้วว่าร่างกายของเขาพัฒนาไปมากแค่ไหนในช่วงไม่กี่วันมานี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 383 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #553 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:33
    ตอนแสงหยางแทงจมูกต้องรู้สึกเหมือนเด็กตอนถูกสอดสายยางดูดเสมหะแหงๆ
    #553
    0
  2. #295 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:49
    ขอบคุณค่ะ
    #295
    0
  3. วันที่ 21 กันยายน 2560 / 09:18
    ดำไปถึงตอนที่ 107 แล้วโครตพ้อโครตแม้ ค้างงง!!!
    #199
    0
  4. #198 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 22:00
    แหมต้นไม้อดดูดเลือดคนเลย
    #198
    0
  5. #196 Nekozilla (@loveariss) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 21:19
    นึกว่ารากไทรจะมีเพื่อนคุยเพิ่ม ถถถถ ยังงี้เมื่อไหร่จะออกผลเลือดอีกล่ะเนี้ย
    #196
    0
  6. #195 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 20:33
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #195
    0
  7. #194 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 17:54
    นึกว่าจะไม่รอดล่ะ 55
    #194
    0
  8. #193 Silver Fish (@rilima1711) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 17:43
    กลายเป็นการ์ดละรากเลือด
    #193
    0
  9. #192 Ziolp (@ployvspraew) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 17:17
    ผลเลือดนี่ท่าจะอิ่มหนำ
    #192
    0
  10. #191 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:47
    555555เกือบตายเเล้ว
    #191
    0
  11. #190 Gardena (@Gardena) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:46
    ขอบคุณค่ะ
    #190
    0
  12. #189 Tewarit Wongsing (@macaca) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:42
    ให้ไวเลยฮะ รออยู่ฮะ ลุ้นมากว่า ใครจะชนะระหว่าง หอกหนาวสุดขั้วกับผลโลหิต
    #189
    0