Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 35 : บทที่ 34 การออกดอกของต้นผีดูดเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 354 ครั้ง
    2 ต.ค. 60

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 38 กลุ่มลับถึง 73

บทที่ 34 การออกดอกของต้นผีดูดเลือด


"อย่างน้อยมันก็ถือว่าคุ้มค่าอย่างมาก แต่ตอนนี้มันยังไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน ถ้ายังหาวิธีใช้งานมันไม่ได้จริง ๆ ... ฉันหวังว่าครั้งต่อไปจะเป็นพวกเทคนิคการต่อสู้ !" ไป่เฟิงพึมพำกับตัวเอง


การฝึกฝนเป็นรากฐานของเขา แต่เทคนิคการต่อสู้เป็นเหมือนการประกันถึงสิ่งที่จะขจัดอุปสรรคกับผู้ฝึกฝนในการก้าวไปข้างหน้า


"เจ้านาย ! " เปยเซียงทักออกมาอย่างร่าเริงเมื่อเห็นไป่เฟิง


"โอ้ เปยเซียง ไปเอาเลือดหมูที่หมู่บ้านก่อน เดียวฉันจะทำอาหารไว้รอ" ไป่เฟิงสั่ง


"ได้ครับ !"


ดวงตาของเปยเซียงสว่างขึ้นเมื่อกล่าวถึงอาหาร เขายกอ่างเปล่าและรีบวิ่งออกจากบ้าน เหมือนทอร์นาโดที่รุนแรง


ไป่เฟิงมองไปที่เปยเซียงที่ค่อยๆหายไป เขาส่ายหน้าและหัวเราะเมื่อนึกถึงเวลากินข้าว ร่างกายขนาดใหญ่นี้มันกินข้าวเท่าภูเขาเลยทีเดียว


****


"Ol’ Black บอสต้องการให้นายดูแลคน ๆ หนึ่ง"


ชายร่างผอมเดินเข้าไปในสำนักงานของเหว่ยฮุ้ยและกล่าวกับคนที่หน้าดูโหด ๆ ที่นั่งอยู่ด้านใน


"ไม่มีปัญหา หึ ฉันชอบงานแบบนี้จริง ๆ ..." รอยยิ้มที่ดูหน้ากลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายผู้ป่าเถื่อน ในขณะที่เขาเลียริมฝีปากหนา ๆ ของเขา


"บอสอยากให้มันดูเหมือนอุบัติเหตุ นอกจากนี้ นายไม่สามารถเข้าไปในบ้านได้ นี้เป็นข้อมูลของเป้าหมาย" ชายร่างผอมกล่าว เขาดึงเอาเอกสารและวางไว้บนโต๊ะ


"รู้แล้ว ชิ ลำบากจริง ๆ แค่เข้าไปเอามีดแทงไอ้เจ้าเด็กนี้ก็จบ" Ol’ Black ตะโกนใส่ด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่เขาเหลือบมองภาพของไป่เฟิง


"นี้เป็นคำสั่งของบอส" ชายร่างผอมกล่าวซ้ำด้วยเสียงหนักหน่วง


"ก็ได้ ก็ได้ ... เราจะทำความสะอาดให้หมดจด แล้วตอนนี้ก็ ไสหัวไปได้แล้ว !" Ol’ Black ตะโกนกลับ


'ไอ้****** รอก่อนเถอะ เร็ว ๆ นี้ฉันจะฆ่าแกด้วยน้ำมือของฉันเอง !'


ชายร่างผอมสาปแช่งในหัวใจ ก่อนที่เขาจะหันหลังแล้วเดินจากไป


****


เมื่อเปยเซียงกลับมาพร้อมกับถังเลือดหมูสด ๆ ไป่เฟิงก็ได้เตรียมอาหารเสร็จแล้ว ทั้งคู่รีบนั่งลง แล้วกวาดจานดังพายุเฮอริเคนที่รุนแรง เวลาไม่นานปริมาณอาหารสำหรับเจ็ดแปดคน ก็ถูกกวาดจนเกลี้ยง มีหมาด้วยอีกสองตัว


หลังจากร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น ความหิวกระหายของไป่เฟิงก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน แต่ไม่ว่าจะยังไง เขาก็กินแบบนี้เพียงมื้อเดียวเท่านั้น


"แปลก ทำไมวันนี้เสียงจักจั่นมันดูเบา ๆ " ไป่เฟิงคิดด้วยความประหลาดใจ เขานำอ่่างที่เต็มไปด้วยเลือดวางลงข้าง ๆ ต้นผีดูดเลือด


โดยปกติแล้วเสียงของจักจั่นนั่น มันจะดังทุกวัน และดังอย่างมากจนถึงจุดที่ไป่เฟิงรำคาญตลอดเวลา แต่วันนี้เขากลับรู้สึกว่ามันเงียบสงบแปลก ๆ ในความเป็นจริงเขารู้สึกว่ามันมีเสียงที่ดังเบามาก ๆ จนแทบจะไม่ได้ยิน !


ข้าง ๆ เขา ต้นผีดูดเลือดมันเติบโตได้ดี ตอนนี้มันมีลำต้นขนาดเท่าแขนของผู้ชายตัวโตแล้ว และยังมีความสูงกว่าสองเมตรด้วย


อย่างไรก็ตาม ไป่เฟิงไม่ได้มีความสุขเลยเมื่อเห็นความก้าวหน้าของต้นผีดูดเลือด มันต้องใช้เวลานานเท่าไรก่อนที่มันจะออกดอก ?


"เอ๊ะ ?"


ไป่เฟิงหันหัวของเขาไปรอบ ๆ ในขณะที่เขาเห็นภาพเบลอในอากาศ เขาเห็นจั่กจั่นเกาะอยู่ที่กิ่งของต้นผีดูดเลือด มันดูเหมือนว่ามันกำลังทำหน้าโง่ ๆ อยู่ แต่สำหรับต้นผีดูดเลือดแล้ว มันคืออาหารชั้นยอด ! มันละเว้นจากการกินเลือดหมูในถัง แล้วเอารากนับไม่ถ้วนของมันพองตัวขึ้นสู่อากาศแล้วจับจักจั่น !


ในพริบตา จักจั่นถูกมัดด้วยรากนับไม่ถ้วน มันถูกดึงลงไปในใต้ดินอย่างรวดเดียว


'อย่าบอกฉันนะว่า ... ต้นผีดูดเลือดชอบกินจักจั่นมากที่สุด ?'


ไป่เฟิงมองไปที่ต้นผีดูดเลือดด้วยความไม่เต็มใจ ถึงว่าทำไมจักจั่นจำนวนมันลดลง ที่แท้นั่นคือส่วนใหญ่พวกมันถูกต้นผีดูดเลือดจับกินไปหมดแล้ว !


ไป่เฟิงคิดอย่างจริงจัง ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจจะใช้จักจั่นเป็นอาหารหลักของต้นผีดูดเลือด บางทีมันอาจจะไปเร่งความเร็วที่ต้นผีดูดเลือดจะออกดอกก็ได้ ถ้ามันกินจักจั่นไปเป็นจำนวนมาก ๆ ใช่ไหม?


ปัญหาหลักของเขาคือ เขาคิดว่า ต้นผีดูดเลือดนี้ถ้ามันมีความสุขกับรสชาติของจักจั่น มันน่าจะช่วยเร่งการเติบโตของมันด้วย [ช่วงนี้งงๆ เหมือนกันครับ ไปดูต้นฉบับก็เป็นแบบนี้จริงๆ สรุปคือ ถ้ามันกินจักจั่น มันจะโตเร็ว + ออกดอกเร็วใช่ไหม ?]


"แต่ การลงทุนเลือกเล็ก ๆ นี้มัน ..."


จักจั่นนั่นมีขายอยู่ทั่วไป แต่มันจะถูกขายในลักษณะของดักแด้ ผู้คนไม่ชอบที่ซื้อขายร่างโตเต็มที่ของจักจั่น เพราะว่ามันไม่อร่อย แตกต่างจากร่างดักแด้


ไป่เฟิงกำลังยืนคิดเป็นเวลานาน ผลเลือดต้นกำเนิดนั่นไม่รู้ว่ามันต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะได้มันมา !


แม้ว่าเขาจะรู้ว่าต้องใช้เวลานานมากที่จะได้รับผลของมันก็ตาม แต่ไป่เฟิงยังคงต้องการให้ต้นผีดูดเลือดออกผลเลือดต้นกำเนิดซักลูก ในตอนนี้ เพื่อที่เขาจะลงทุนได้อย่างคุ้มค่าในอนาคต !


ฤดูนี้เป็นฤดูที่จักจั่นเยอะที่สุด พวกชาวนาสามารถหาจับพวกมันได้อย่างง่าย ๆ เพราะพวกมันชอบไปวางไข่ไว้ที่ใต้ต้นผลไม้ของพวกเขา พวกชาวนาจึงสามารถดักเอาไข่ดักแด้ของพวกมันได้ง่าย ๆ โดยใช้เทปกาว


แต่ว่า พวกมันมีราคาที่ไม่ต่ำเลย โดยปกติแล้วจักจั่นในรูปดักแด้มันจะขายเป็นเงินดอลลาร์ !


ไป่เฟิงพิจารณาถึงทางเลือกของเขาอยู่สักพัก มันไม่มอะไรกล้าได้กล้าเสีย


"ไอ้เด็กเวรแกยังอยู่ในบ้าน ? เมื่อไหร่มันจะออกมากัน ?" Ol 'Black สาปแช่งดัง ๆ เขาไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะไป่เฟิงอยู่ในบ้าน !


สำหรับบุคคลปริศนา ไป่เฟิงไม่ได้รู้เลยว่ามีชายที่ดูเป็นอันตรายกำลังรอเขาอยู่ข้างนอก เมื่อเขาคิดจะออกไป เขาก็คว้ากระเป๋าสตางค์และก็เดินออกไป


หลังจากมอบหมายงานให้เปยเซียงที่บ้านแล้ว เขาก็จะไปขึ้นรถเข้าตัวเมือง


ปกติจักจั่นจะไม่มีขายในหมู่บ้าน พวกมันมักจะถูกขายให้กับกลุ่มพ่อค้าจำนวนมาก แล้วจากนั่นมันก็จะไปโผล่ในร้านอาหาร หรือไม่ก็โรงแรม [1]


ไป่เฟิงตั้งใจจะลองเสี่ยงโชคของเขาดู ว่าเขาจะสามารถหาซื้อจักจั่นได้หรือไม่


'มันออกมาแล้ว !'


ดวงตาของ Ol 'Black สว่างขึ้นด้วยความตื่นเต้น เมื่อเขาเห็นไป่เฟิงเดินออกจากบ้าน เขาเลียริมฝีปากด้วยความดีใจ เขารีบเดินตามไปในทันที


ไป่เฟิงเดินไปที่ตลาดฟาร์มทันทีที่เขาลงจากรถ


Ol 'Black ยังคงแอบเดินตามมาเงียบ ๆ เขาอยู่ในเงาและพยายามจะไม่ทำให้เกิดเสียงดัง


หลังจากเดินอยู่ครึ่งวัน ไป่เฟิงก็พอร้านที่ขายจักจั่น แต่ว่า มันถูกขายในราคา 2 ดอลลาร์ [ตรงนี้ผมไม่แน่ใจว่าต่อตัวหรือยังไง เพราะต้นฉบับไม่ได้บอก แต่ทาง eng เขียนไว้ว่า each หรือต่อตัว ซึ้งมันดูแพงแปลกๆ 2 ดอลลาร์ นี้ก็ 60 บาทไทยได้ มันแพงไปมั่ง ก็เลยไม่ขอใส่นะครับว่าต่อตัวหรือยังไง]


ไป่เฟิงใช้ความพยายามอย่างมากในการต่อราคา จนได้ถึง 1.40 ! เหตุผลเดียวที่เขาได้รับส่วนลดเพราะเขาซื้อเป็นจำนวนมาก


ไป่เฟิงซื้อจักจั่นมาเป็นจำนวนพันตัว เนื่องจากเขาไม่แน่ใจว่าต้นผีดูดเลือดจะกินหมดไหม ไม่งั้นเขาคงซื้อเยอะกว่านี้ !


ในขณะนั้น Ol 'Black ที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เขากำลังคิดวิธีดีที่สุดที่จะฆ่าไป่เฟิง 'ฉันควรจะเดินเข้าไปแล้วแทงมันโดนตรง ? ไม่ ฉันต้องทำให้มันดูเหมือนอุบัติเหตุ .. วิ่งไปผลักให้มันชนกับรถ ? อืม เข้าท่าแหะ' Ol 'Black เลียริมฝีปากราวกับเขากำลังลิ้มรสของอร่อย


เขากำลังหัวเราะอย่างสะใจในเงามืด แล้วเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง


'เดียวนะ มันไปไหนแล้ว ?'


Ol 'Black ตกใจเขาแค่คาดสายตาเล็กน้อย แล้วไป่เฟิงก็หายไปซะแล้ว !


จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า แท้จริงแล้ว Ol 'Black เป็นแค่มือสมัครเล่นเท่านั้น เขาจะรับงานที่รายได้พิเศษและมันห่างไกลจากคำว่ามืออาชีพ เขาเป็นประเภทชอบงานที่ใช้กำลังในการทำภารกิจ เขาไม่เคยแอบย่องเบาแบบนี้มาก่อน มันจึงทำให้เขาไม่มีทักษะที่จะติดตามเป้าหมายได้ดีพอ


ในขณะที่ Ol 'Black กำลังตกใจ ไป่เฟิงก็ได้เดินทางกลับมาที่บ้านและนำจักจั่นให้กับต้นผีดูดเลือดอยู่


ทันทีที่ได้พบของโปรด ต้นผีดูดเลือดก็เหมือนไก่ดีใจ มันโบกรากของมันไปมาในอากาศอย่างกระปรี้กระเปร่า !


รากนับไม่ถ้วนเต้นในอากาศอย่างเร่าร้อน ราวกับว่ามีถูกผีสิงอยู่


รากที่น่าขนลุกของมันค่อย ๆ เลื้อยเข้าไป มันผลักกันเองซะส่วนใหญ่ และเมื่อมันเข้าไปถึงจักจั่นแล้ว ช่วงเวลาสั้นๆ เหล่าจักจั่นก็ถูกบีบแน่นเหมือนรังไหม และถูกลากเข้าไปในใต้ดิน


หลังจากนั่นไป่เฟิงก็ประหลาดใจ ต้นผีดูดเลือดเติบโตอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ชัด ! ในพริบตาลำต้นของมันก็มีความหนาเท่าต้นขาคนปกติ นอกจากนี้กิ่งของมันยังหนาแทนแขนของคนปกติ !


ความสูงของมันยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ บนยอดของกิ่งหลัก มันมีดอกไม้สีแดงเลือดดูสวยงามและโหดร้าย ปรากฏขึ้น !


กลีบดอกมีสีแดงสด มันดูสง่างามและละเอียดอ่อนมาก มันดูเหมือนถูกแกะสลักมาจากหยกแดงที่มีคุณภาพสูงสุด ! มีกลิ่นหอมอ่อนที่สดชื่นออกมาจากดอกไม้ มันสามารถปลุกเร้าอารมณ์ของใครก็ตามที่ได้กลิ่นให้หลอมละลายได้ !


"เยสส ! แจ๊กพอต ! จักจั่นนี้มันช่วยได้มากจริงๆ !"


ไป่เฟิงร่าเริงอย่างมาก ที่ต้นผีดูดเลือดโตไวขึ้นมากในเวลาอันสั้น .. ถ้าเขามีจักจั่นเพียงพอ เขาก็จะได้รับผลเลือดต้นกำเนิดได้เรื่อยๆ ใช่ไหม ?


หลังจากสงบจิตใจได้ ไป่เฟิงเดินออกมาจากต้นผีดูดเลือด เขาเริ่มฝึกท่าเทคนิคการหายใจด้วยแสง ตามกิจวัตรประจำวัน เมื่อร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้น มันก็ต้องเพิ่มความยืดหยุ่นขึ้นด้วยกัน เพื่อจะทำให้การเคลื่อนไหวรู้สึกง่ายขึ้นทุกครั้งที่ทำ


เช่นเดียวกับไป่เฟิงที่ใช้เวลาทั้งหมดฝึกจนกระทั่งมืดค่ำ


ตอนนี้ Ol 'Black ได้เดินทางกลับมาที่บ้านเก่า ๆ ของไป่เฟิง ใบหน้าของเขาย่ำแย่อย่างมาก


'ถึงฉันจะเข้าไปในบ้านไม่ได้ แต่ฉันก็ทำให้มันตายในบ้านได้ มันไม่น่าจะเป็นปัญหา ใช่ไหม ? หืมม แล้วฉันจะทำให้มันมีอุบัติเหตุในบ้านได้ยังไง ? ไฟนั่นคือคำตอบ ฉันไม่สามารถทำลายบ้านที่ บอสสั่งมาได้ แต่ไม่เกี่ยวกับไฟฟ้านี้ ? ใช่แล้ว ! อุบัติเหตุทางไฟฟ้าไงละ หึหึ !'


ดวงตาของ Ol 'Black สว่างไสวด้วยความสุข เขาทิ้งความลังเลที่เหลือแล้วปีนกำแพง จากนั่นค่อย ๆ ย่องเข้าไปในบ้านอย่างเงียบ ๆ


"ซู๊ว ซู๊ว !"


เมื่อรู้สึกถึงเหยื่อแสนอร่อย ต้นผีดูดเลือดก็สั่นเล็กน้อยก่อนที่มันจะกลับมาซุ้มเงียบรอเหยื่อมาหา


Ol 'Black เตรียมตัวมาอย่างดี อย่างน้อยที่สุดเขาก็รู้ว่าห้องนอนของไป่เฟิงอยู่ไหน เขาเดินไปที่ลานกว้างหน้าบ้านใกล้ ๆ ห้องของไป่เฟิง ตอนนี้เขาประสบความสำเร็จในการแอบเข้ามาในบ้านแล้ว


มันเป็นคืนที่มีเมฆมาก ไม่สามารถมองเห็นดวงจันทร์ได้ แม้แต่จักจั่นก็หยุดร้อง


"คืนนี้เป็นคืนที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ เหมาะจะมีการหลั่งเลือดและฆ่าบางคน !"


Ol 'Black เงยหน้าขึ้นไปมองบนฟ้า ที่มองไม่เห็นแสงจันทร์ คิดเงียบ ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 354 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #555 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 04:16
    ถูกต้นไม้กินแน่นอน ง่ำๆ
    #555
    0
  2. วันที่ 18 มกราคม 2561 / 16:31
    จั๊กจั่นจะหมดโลก 55
    #357
    0
  3. #317 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 13:00
    แดรกแม้งงง


    ขอบคุณครับ สนุกมากกก
    #317
    0
  4. #239 benjarong254 (@benjarong254) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 20:50
    โดนแดร๊กแหน่เมิง
    #239
    0
  5. #238 matin573 (@matin573) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 10:35
    เดินมาตายแท้ๆ
    #238
    0
  6. #237 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 23:31
    โชคร้ายนะนายน่ะ
    #237
    0
  7. #236 Nekozilla (@loveariss) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 10:34
    จะไปนอนคุยกับรากไทรแทนพวกก่อนหน้านี้ดิ
    #236
    0
  8. #235 กุหลาบสีเทา (@somoo62) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 10:26
    ตอนเช้ามาก็จะมีซากคนแห้งๆอยู่ในสวนใช้มั้ย
    #235
    0
  9. #234 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 10:12
    สนุกดีครับ
    #234
    0
  10. #233 @mint_1344 (@coconuts) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 10:09
    เย้ๆๆๆๆมาแว้วๆ
    #233
    0