Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 36 : บทที่ 35 การตายของนายพล ก่อนที่จะส่งทหารออกไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 356 ครั้ง
    7 ต.ค. 60

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 39 กลุ่มลับถึง 76


บทที่ 35 การตายของนายพล ก่อนที่จะส่งทหารออกไป


Ol 'Black เดินสบาย ๆ ไปทั่วลานกว้างหน้าบ้าน จากมุมมองของเขาการจัดการไอ้เด็กไร้ขนนั้น ไม่ต่างจากการฆ่าไก่


'เอ๊ะ ? นั่นมันอะไร ?'


ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่ว่าจะอะไรต่อไปหลังจากที่จัดการงานนี้เสร็จแล้ว เขารู้สึกถึงอะไรเย็น ๆ และมันเหมือนมีใครเอาแปรงสีฟันมาถู ๆ ที่ขาของเขา มันดูเหมือนแมลงตัวหนึ่งกำลังคลายเลื่อยขึ้นมาบนขาของเขา


Ol 'Black มองลงไป แต่เพราะมืดมากทำให้เขาไม่เห็นว่ามันคืออะไร เขาจึงเอื้อมมือไปดึงมันออกมาจากขา


"โอ้ ? มันคืออะไรกัน ?" Ol 'Black มองไปที่รากบนมือของเขา แล้วสงสัย จากนั่นเขาก็ดึงมันเล่นด้วยความสนุกสนาน


จากนั่น Ol 'Black ก็หันความสนใจของเขาไปที่อีกด้านของปลายราก


"ต้นนีมันคืออะไร ? ดอกของมันหอมมาก !" Ol 'Black พึมพำกับตัวเองในขณะที่เขามองไปที่ต้นผีดูดเลือด ที่มีความสูงกว่าสองเมตรด้วยความประหลาดใจ


"อ๊ากก !"


ในขณะที่ Ol 'Black กำลังชื่นชมต้นผีดูดเลือด ทันใดนั้น รากจำนวนมากมายก็พุ่งออกมาจากพื้นดิน ในไม่ช้ามันก็แทงอย่างไร้ความปราณีไปที่ร่างของของ Ol 'Black !


Ol 'Black มีเวลาเพียงเล็กน้อยที่เขากรีดร้อง ร้องไห้เสียใจ ก่อนที่เขาจะเป็นเหมือนเป็ดที่ถูกรัดคอเอาไว้แล้วไม่สามารถร้องออกมาได้อีก


กิ่งก้านขนาดใหญ่ 4 ก้าน มันรัดข้อมือของเขา จากนั่นก็รัดไปที่คอของเขาอย่างแน่หนา


"กึก กึก"


กิ่งไม้มันทำหน้าที่เหมือนงูตัวใหญ่ มันเริ่มดูดเลือดของเขาออกไปเรื่อยๆ


สำหรับ Ol 'Black แล้วนอกเหนือจากการดิ้นรนในครั้งแรก เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว


ความอบอุ่นสดชื่นของเลือด ไหลไปตามรากนับไม่ถ้วน ต้นผีดูดเลือดกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม มันโบกลำต้นและกิ่งของมันไปในอากาศอย่างสนุกสนาน ราวกับมันพบเจอบางอย่างที่แปลกใหม่


"อั้ก ... !"


Ol 'Black ไม่สามารถทำอะไรได้ ในขณะที่มองร่างกายที่ค่อยๆ ผอมลงไปของแล้ว และจากนั่นเขาก็รู้สึกเย็นชาไปทั้งตัว ก่อนที่จะค่อยๆหลับตาลงไป


"ปัง !"


ไม่นานหลังจากนั่น Ol 'Black ก็ทรุดลงกับพื้น เขาดูเหมือนมัมมี่ในตอนนี้ น้ำหนักของเขาเหลือแค่หนึ่งในสาม จากเดิม


เลือดสด ๆ จำนวนมากไหลเวียนอยู่ในร่างของต้นผีดูดเลือด มันทำให้ดอกไม้ที่บานอยู่ งดงามยิ่งกว่าเดิม !


นี้คือดอกไม้แห่งความตาย !


มันเหมือนกับดอกไม้ที่อยู่บนยอดเขาที่เต็มไปด้วยกองกระดูกสีขาว มันเสมือนความงามของชีวิต และ มันก็เหมือนตัวแทนของความตายเช่นกัน !


****


"ในที่สุด สิ่งที่ฉันคิดไว้ก็เป็นความจริง ..."


ไป่เฟิงลุกขึ้นมาในตอนเช้าปกติ เขาได้รับการต้อนรับทางสายตาด้วยร่างศพแห้งที่อยู่หน้าลานบ้าน เขาแสดงออกอย่างไม่เชื่อก่อนที่จะมองไปที่ต้นผีดูดเลือดด้วยความประหลาดใจ


อย่างไรก็ตามดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาสังเกตเห็นปืนพกพร้อมกับอุปกรณ์เก็บเสียง และมีดที่อยู่กับศพ


คนนี้แอบเข้ามาในบ้านของเขาตอนกลางคืน ตัดสินจากอาวุธบนร่าง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มาที่นี้เพียงแค่เที่ยวเล่นแน่ ๆ ...


ต้นผีดูดเลือดอาจกล่าวได้ว่าเป็นยามเฝ้าบ้านที่ดีที่สุดในตอนนี้ แต่ไป่เฟิงเองก็ต้องระวังตัวด้วยเช่นกัน แม้ว่าใบมีดทั้งสองข้างอาจเป็นอาวุธที่ดี แต่ทั้งสองข้างมันก็มีคมด้วยกันทั้งคู่ : มันสามารถเอามาทำร้ายคนอื่นได้ แต่มันอาจจะทำร้ายตัวเองได้เช่นกัน หากไม่ระวัง !


เขามองไปรอบ ๆ ไป่เฟิงหยิบคันเบ็ดสีม่วงจากนั่นก็เดินไปที่บ่อน้ำโบราณ เขาหยิบศพแห้งจากนั่นโยนลงไปในบ่อน้ำทันที เขาทำเหมือนมันเป็นถุงขยะ !


มันไม่มีแม้แต่เสียงว่ามีร่างกายหล่นลงไปในน้ำ ศพมันถูกกลืนเข้าไปในกระแสเกลียวน้ำวนก่อนที่จะกระแทกกับน้ำซะอีก


"แค่นี้ก็ไม่มีหลักฐานอะไรที่บ่งบอกว่ามีคนตายที่นี้แล้ว ! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าศพนั่นยังมีชีวิตอยู่ !"


ไป่เฟิงก้มตาลงไปแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น


"ไม่มีใครฆ่าฉันได้ ! ไม่ว่ามันอยากให้ฉันตายแค่ไหนก็ตาม !" ดวงตาของไป่เฟิงเปลี่ยนเป็นสีแดง เขาพูดเสียงต่ำเหมือนตอนนี้เขาคือสัตว์ป่า !


หลังจากนั่น เขาก็คันเบ็ดก็โยนสายเบ็ดลงไปในบ่อน้ำ  แล้วเขาก็รู้สึกตัวได้ว่า เมื่อกี้เขาเสียสติไป


'เมื่อกี้ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ?'


สายตาแห่งความกลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไป่เฟิง เมื่อกี้นี่เหมือนมีบางอย่างเกิดขึ้น แล้วอยู่ดี ๆ หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธ เมื่อคิดถึงการฆ่าและทำลายล้าง


หลังจากที่เขาเห็นซากศพ มันเป็นประสบการณ์ด้านมืดที่ได้สลักลงในจิตวิญญาณของเขา มันเป็นบทเรียนที่ดี บางทีผลลัพธ์มันยังไม่ถึงเวลาที่จะได้ปลดปล่อยออกมา


สิ่งที่ไป่เฟิงไม่รู้นั่นก็คือ ได้มีหัวใจด้านมืดปรากฏขึ้นในสภาพจิตใจของเขาเอง มันคอยสาปเพื่อที่จะทำให้เขาเป็นสิ่งที่เหนือกว่าทุกชีวิต !


นี้คือความจริงในใจของไป่เฟิง ไม่ว่าจะมีสติหรือไม่ก็ตาม ไป่เฟิงเชื่อว่าเขาถูกเสมอ โดยไม่คำนึงถึงเหตุผล เพราะว่ายังไงเขาจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ !


ไป่เฟิงสั่นหัวรัว ๆ เพื่อเอาความคิดฟุ้งซ้านออกไป จากนั่นเขาก็รีบดึงสายเบ็ดขึ้นมา มันมีบางอย่าง คล้ายก้ามปูหนีบสายเบ็ดโผล่ขึ้นมาเหนือบ่อน้ำ


"ดิ๊ง ! สมบัติระดับ 1 กุ้งอมตะ ! (สัตว์อสูรระดับ 1 มันมีความแข็งแกร่งทางกายภาพที่สูงกว่าวัวหนุ่ม ! เนื้อของมันนุ่มและชุ่มฉ่ำ มันมีคุณค่าทางอาหารที่สูงสำหรับผู้ฝึกฝน สัตว์อสูรชนิดนี้อาศัยอยู่ใต้ทะเลที่มีความลึกกว่าพันเมตร ก้ามของมันสามารถตัดผ่านหยกทองได้อย่างง่ายดาย ! ประสบการณ์ +500 !"


เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของไป่เฟิง ทำให้เขาลืมตาขึ้นมาและจ้องสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตรงหน้าด้วยความตกใจ


กุ้งอมตะ มันดูเหมือนกุ้งปกติ เพียงแต่ว่ามันมีขยายใหญ่กว่าร้อยเท่าหรือพันเท่าได้ นอกเหนือจากขนาดเปลือกที่เหมือนจะเป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่นั่นแล้ว แทนที่มันจะเป็นสีเขียวหรือสีแดง แต่มันเป็นสีขาวอมชมพู !


สายตาของคู่ยักษ์ที่มองมาทำให้หัวใจของไป่เฟิงสั่นสะท้อน ก้ามของมีขนาดใหญ่อย่างมาก ตั้งแต่ก้ามถึงหาง รวมๆ แล้วมันยาวประมาณสามเมตร !


มันมีขาสี่คู่ และขาของมันแต่ละข้างมีความหนาเท่าแขนของ แล้วหนวดที่มันดูยาวและเหมือนหอกนั่นอีก !


'มันดูมีพลังมากจริงๆ !'


ไป่เฟิงคำแนะนำของระบบด้วยความตกใจ มันแข็งแรงมากกว่าวัว !


นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แข็งแรงมากกว่าวัว ? ดูแล้วที่ระบบพูดมา มันไม่ได้เกินความเป็นจริงเลย !


ไป่เฟิงไม่กล้าที่จะเอาตะขอออก โชคดีที่พระเจ้าเห็นใจเขา ไม่งั้นถ้ากุ้งอมตะคว้าเขาได้เบา ๆ มันคงจะเป็นเรื่องยากที่เขาจะรักษาชีวิตตัวเองไว้ได้


หลังจากเรียกใช้งาน Extreme Arctic Frost ออกมาจากร่าง ไป่เฟิงก็เอาหอกพุ่งเข้าไปแทงที่หัวของกุ้งอมตะ


"แก๊ง ปัง !"


เสียงที่ดังจนแสบหู มันเป็นเสียงการปะทะกันของเหล็ก ที่ดังก้องไปทั่วลาน Extreme Arctic Frost ซึ้งมีน้ำหนักมากกว่า 3,600 จิน มันเพียงแค่สร้างรอยยุบนิดน้อยตรงเปลือกด้านนอกของกุ้งเท่านั้น !


"โอ้พระเจ้า เปลือกแม่งโคตรแข็ง !"


ไป่เฟิงเดินไปดูรอยยุบเล็ก ๆ เขารู้สึกตกใจไปทั่วหน้า เปลือกนี้มันแข็งมาก !


แม้แต่กระดองเต๋าก็ยังไม่แข็งเท่านี้ ! ด้วยความคิดอีกอย่าง ไป่เฟิงนำ Extreme Arctic Frost กลับเข้าร่างของเขา ก่อนที่จะเรียกมันพุ่งไปที่หัวของกุ้งอมตะอีกครั้ง


"แก๊ง !"


Extreme Arctic Frost พุ่งไปที่เดิมอีกครั้ง มันเหมือนกับการตอกเหล็ก กุ้งตาเหลือกขึ้นมาเล็กน้อย


"อ๊าา ! ฉันไม่เชื่อหรอกว่านี้จะทำลายแกไม่ได้ ! เอาอีกรอบ !"


"แก๊ง !แก๊ง!"


ไป่เฟิงพยายามใช้ Extreme Arctic Frost ไปเรื่อย ๆ ในการพุ่งแทงเข้าไปหัวของกุ้งอมตะ


"ปุ้ป !"


เสียงเหมือนบางอย่างที่ที่แหลมคมทะลุผ่านผิวหนังทำให้ไป่เฟิงตื่นจากความบ้าคลั่ง เขามองลงมาที่ Extreme Arctic Frost ที่ทะลุผ่านหัวกุ้งและเจาะเข้าไปในสมองมัน !


มันเป็นโชคดีของเขาอย่างมาก เพราะจะต้องเข้าใจว่าความคมของ Extreme Arctic Frost มันคมอย่างมาก แต่กว่ามันจะแทงทะลุเปลือกของกุ้งอมตะไปได้ มันใช้เวลานานอย่างมาก !


คลื่นของพลังภายในธาตุน้ำแข็งเล็ดลอดออกมาจากปลายแหลม ในเวลาสั้น ๆ มีรปปั้นกุ้งขนาดใหญ่ปรากฏที่ลานกว้างของไป่เฟิง


กุ้งอมตะถูกห่อไปด้วยชั้นน้ำแข็งเรียบร้อย ตอนนี้ไป่เฟิงก็ก้าวไปข้างหน้าและเริ่มถอดตะขอออกมาจากกุ้งอมตะทีมี่ความยาวสามเมตร เขากำลังคิดวิธีในการทำอาหารจากกุ้งอมตะตัวนี้ !


ครอบครัวของไป่เฟิงนั่นเป็นคนยากจน เขาไม่เคยมีโอกาสได้กินกุ้งเลยซักครั้ง แม้แต่เปลือกของกุ้งก็ตาม !


"หืม มันจะกินได้นานแค่ไหนกันสำหรับฉัน ?'


ไป่เฟิงมองด้วยความประหลาดใจ จากนั่นเขาหันไปรอบ ๆ เขาเดินไปที่ห้องของเปยเซียง


ในขณะที่เขาได้ยินเสียงกรนออกมาจากห้องเปยเซียง ไป่เฟิงรู้สึกโกรธอย่างมาก มันอาจจะเหมาะกว่าที่จะเรียกเขาว่า เปยซู่ ! [1]  ท่ามกลางเสียงที่ดังขนาดนี้ แต่หมอนี้ก็ยังหลับได้ !


ในท้ายที่สุด ไป่เฟิงก็ใช้ความพยายามอย่างมากในการปลุกเปยเซียง เขาให้เปยเซียงอยู่ดูแลกุ้งอมตะนี้ ก่อนที่เขาจะรีบวิ่งขึ้นไปบนภูเขา


เหตุผลที่เขาต้องวิ่งขึ้นมาทุกเช้า ไม่ใช่เพราะว่าเขาต้องการดูดซึมพลังภายในธาตุหยาง แต่เพราะเขาชื่นชอบการฝึกฝนบนสภาพแวดล้อมแบบนี้


เขาสนุกกับการยืนบอดยอดเขา และสำรวจท้องทะเลต้นไม้ที่อยู่ด้านล่าง มันมีลมที่อ่อนโยนพัดมาหาเขา ทำให้หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสงบ ในเวลานี้


[1] TL / N: ชื่อ Bai Xiang หมายถึง ช้างขาว เปย = ขาว, เซียง = ช้าง และที่เรียก Bai Xiang เป็น Bai Zhu หมายถึงหมูขาว Zhu = หมู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 356 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 กันยายน 2561 / 07:45
    เปลือกเอาทาทำเกราะน่าจะดี
    #534
    0
  2. #318 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 13:06
    ขอบคุณครับ สนุกมากกก
    #318
    0
  3. #245 b. bow (@palida_bow) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 16:42
    รออ่านต่อค่า
    #245
    0
  4. #244 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 13:57
    สนุกดีครับ
    #244
    0
  5. #243 Automatic32 (@Automatic32) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 12:51
    อ๋อ หมูเผือก นี่เอง
    #243
    0
  6. #242 Gardena (@Gardena) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 11:04
    ขอบคุณค่ะ
    #242
    0
  7. #241 เจ้าลูกหมู (@katay123) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:51
    ขอบคุณค่า
    #241
    0
  8. #240 กุหลาบสีเทา (@somoo62) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:10
    ว่าแล้วว่าต้องมีซาก ดีนะที่ใช้บ่อน้ำจัดการได้
    #240
    0