Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 39 : บทที่ 38 ภาวะเงินเฟ้อ !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 400 ครั้ง
    17 พ.ย. 60

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 46 กลุ่มลับถึง 112


บทที่ 38 ภาวะเงินเฟ้อ !

หลายคนคำนับเขา บางก็ทักทายในขณะที่เขาเดินผ่าน อย่าลืมว่าหวังจุนคือลูกชายของประธานบริษัท ! เป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่สุดท้ายเขาจะกลายเป็นประธานคนต่อไป ในไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้นคนเหล่านี้จึงรีบตีสนิทหรือเป็นเพื่อนกับเขา เพื่อให้เขาประทับใจในตัวเอง


"พ่อ ผมกลับมาแล้ว"


หวังจุนรู้สึกว่าจมูกเขาเปรี้ยวเล็กน้อย เมื่อเข้าเดินเข้าไปในห้องทำงานของหวังเจียน เขารู้อ่อนล้าอย่างมากเมื่อนั่งอยู่หลังโต๊ะที่เต็มไปด้วยกองเอกสาร


เขาแทบจะนับจำนวนผมสีขาวที่ขึ้นบนหัวของพ่อเขาได้เลยเมื่อเข้าไปใกล้ ๆ เขาจำได้ว่าพ่อเขาเมื่อก่อนนั่นยังดูหนุ่มแน่น และดูสดใสมาก แต่ดูตอนนี้เขานั่นเหมือนคนแก่ไปซะแล้ว


"โอ้ แกกลับมาแล้ว ดีมาก นั่งลงก่อน เดียวอีกสักพักค่อยไปกินข้าวเที่ยงกัน รอฉันทำเอกสารพวกนี้ให้เสร็จก่อน" หวังเจียนเงยหน้ามองลูกชายตัวเอง ด้วยสายตาแห่งความรัก


"ครับ" หวังจุกรู้สึกจุกในลำคอ เขาพยักหน้าอย่างว่าง่าย และนั่งลงบนโซฟา


"หลิวซุย เตรียมเฮลิคอปเตอร์หรือยัง ?" หวังเจียนวางปากกาแล้วเหยียดตัวลงอย่างเฉื่อยชา ขณะที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบนโต๊ะ


"พร้อมแล้วครับ พวกเราไปได้ทุกเมื่อ" หลิวซุยตอบกลับในโทรศัพท์


"มา วันนี้ ฉันจะพาแกไปกินอาหารอร่อย ๆ แสนวิเศษ" หวังเจียนตบมือเรียกลูกชายของเขาด้วยสีหน้ามีความสุข นี้เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นลูกชายคนนี้มีเชื่อฟังเขา


"ครับ"


แม้ว่าหวังจุนจะพยักหน้า แต่เขาก็ค่อนข้างสงสัยเกี่ยวกับอาหารที่พ่อของเขาบอก แต่ว่าเพราะเขายังไม่เคยลอง เขาเลยไม่รู้จะพูดยังไงกับพ่อของเขาดี


พ่อและลูกชาย ทั้งสองคนขึ้นลิฟต์ไปบนชั้นดาดฟ้าซึ้งเฮลิคอปเตอร์กำลังรอพวกเขาอยู่


เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวค่อย ๆ บินขึ้นอย่างรวดเร็ว และค่อย ๆ หายไปในท้องฟ้า


****


ในขณะเดียวกันไป่เฟิงรู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก ตอนนี้เขากำลังทำงานร่วมกับเปยเซียงในการแยกกุ้งยักษ์ออกเป็นส่วนๆ


"แม่ง **** กุ้งอมตะนี้จัดการยากจริง ๆ" ไป่เฟิงเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก ตอนนี้มือของเขาเริ่มปวมอย่างหนัก หลังจากที่เลื่อยกุ้งอมตะมาเป็นเวลานาน


เนื้อส่วนหางของกุ้งอมตะนั่นหั่นง่ายเล็กน้อย เขาต้องการตัดมันทั้งหมดเพื่อแยกเก็บไว้อีกส่วน รวมทั้งขากับหัวมันด้วย


นอกจากนี้ ขาแต่ละท่อนของมันยังแบ่งออกได้อีกเป็นห้าท่อน รวมทั้งหมด 30 ชิ้นต่อท่อน ตามความคิดที่ไป่เฟิงกะไว้ มันเพียงพอที่จะบริการให้ลูกค้าถึง 4 คน !


หลังจากที่ใช้ความพยายามอย่างมหาศาล ไป่เฟิงและเปยเซียงก็ตัดขาของกุ้งอมตะ ออกมาได้แล้ว 30 ท่อน แน่นอนเปยเฟิงเอาส่วนที่อร่อยที่สุดของกุ้งอมตะไป นั่นคือไข่ของมัน !


คนส่วนใหญ่คิดว่าส่วนที่อร่อยที่สุดของหอยคือไข่ เช่นเดียวกันกับปู อย่างไรก็ตาม คนส่วนมากไม่รู้ว่ากุ้งนั่นมีค่าเหมือนกัน ! ถึงมันจะมีน้อยจนเรียกได้ว่าแทบไม่เพียงพอในการแทะกิน แต่มันก็มากเกินพอสำหรับคนที่ต้องการกินมัน


อย่างไรก็ตาม กุ้งอมตะนี้แตกต่างจากกุ้งอื่นๆ ในฐานะที่เป็นสัตว์อสูรระดับ 1 มันจึงเป็นไข่กุ้งที่เรียกว่ารวมประโยชน์ไว้มากมาย มันให้พลังงานและคุณค่าทางโภชนาการที่ไกลเกินกว่าเนื้อมันจะเทียบได้


แม้ว่ากุ้งตัวนี้จะจัดได้ว่าเป็นสัตว์อสูร แต่กุ้งอมตะนั่นมันไม่แตกต่างจากกุ้งธรรมดาเลย เพราะตำแหน่งของไข่และส่วนอื่นๆ เหมือนกุ้งปกติ ไป่เฟิงใช้เครื่องตัดไฟฟ้า ตัดไปที่จุดที่เจอไข่กุ้ง เขาตัดโดยค่อย ๆ เลาะมันออกจากเปลือก


หลังจากผ่านไปหลายนาที ไข่กุ้งสีเหลืองก็โผล่ออกมาให้เห็น


ตรงกันข้ามกับที่ไป่เฟิงคิดไว้ เขาคิดไว้ว่าไข่กุ้งมันจะต้องแห้งและมีขนาดเท่าไข่ปลา มันไม่น่าจะเหลวเหมือนไข่ปลาหมึก แต่ในความเป็นจริงคือไข่กุ้งนี้มันมีขนาดที่แปลกประหลาดอย่างมาก ถึงขนาดเท่าว่าเขาใช้พลังงานเพียงเล็กน้อยในการขูดมันออกมาเป็นผงได้ !


แม้ว่าจะมีกลิ่นคาวจากไข่ปลา แต่มันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกรังเกียจเลย กลิ่นคาวนี้มันเป็นกลิ่นหอมที่ทำให้รู้สึกสดชื่น


ไป่เฟิงเก็บไข่กุ้งอย่างระมัดระวัง สมบัติชิ้นนี้มันจะต้องเป็นของเขาเพียงลำพัง เขาไม่มีทางที่จะขายให้ลูกค้าของเขา !


สำหรับส่วนที่เหลือที่กินไม่ได้ เขาเอามันไปไว้ให้ต้นผีดูดเลือด เพราะมันไร้ประโยชน์สำหรับเขา


ไม่แปลกใจเลยที่ต้นผีดูดเลือดมันยินดีอย่างมากที่ได้ของขวัญเป็นกุ้งอมตะ รากนับไม่ถ้วนของมันห่อหุ้มเปลือกของกุ้งอมตะทันที


ไป่เฟิงมองไปที่ฉากการใช้รากทะลุเปลือก มันดูเหมือนหนังสยองอย่างมาก ตอนนี้ไป่เฟิงคิดว่าต้นผีดูดเลือดอันตรายมากขึ้น !


เสียงฉีกขาดของเปลือกนั้น เมื่อเขามองมัน เขาคิดว่าหากรากทรงพลังแบบนี้เข้าสู่ร่างมนุษย์ มันคงใช้เวลาไม่นานที่จะดูดเลือดคนๆ นั้นให้แห้งตาย !


เมื่อนึกถึงเหตุการที่ ต้นผีดูดเลือดฆ่าคนครั้งล่าสุด ไป่เฟิงรู้สึกไม่สบายใจ


ผลไม้ที่ได้มาจากการฆ่าคน มันเป็นวัตถุดิบที่คนส่วนใหญ่ไม่อยากเกี่ยวข้อง แต่มันก็เหมือนกับผัก ผักมันยังอุดมไปด้วยอุจจาระของสัตว์ได้เลย แล้วถ้าหากมีใครคิดแบบเดียวกันนี้ได้ พวกเขาก็คงสามารถกินผลไม้นี้ได้ไม่ต่างจากการกินผักปกติเลย


หลังจากที่รากของต้นผีดูดเลือดกลับไปที่เดิม ไป่เฟิงก็ไม่จำเป็นต้องดูเลยว่าเปลือกของกุ้งอมตะตอนนี้มีสภาพเป็นยังไง แน่นอนว่ามันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ถูกทิ้งไว้


งานเลี้ยงนี้ทำให้ต้นผีดูดเลือดพัฒนาไปอีกขั้น มันเรืองแสงสีแดงเหมือนเลือดจาง ๆ สามารถเห็นการเติบโตของมันด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ชัด


ลำต้นของมันเริ่มมีความหนาที่ใหญ่กว่าขาผู้ชาย กิ่งไม้ก็ค่อยๆ เพิ่มจำนวนมากขึ้น ดอกไม้สีเลือดที่อยู่บนยอดกิ่งเริ่มมีสีสันสดใสยิ่งขึ้น มันดูเปล่งประกายเหมือนหยกเลือดที่ถูกแกะสลักอย่างสวยงาม


ไป่เฟิงมองไปที่เปลือกกุ้งยาวสามเมตรแล้วคิดบางอย่าง ว่ามันน่าจะเอาไปใช้ทำอะไรได้ เขาจึงเรียกเปยเซียงออกมา ทั้งคู่ช่วยกันเอาเศษเปลือกที่เหลือไปไว้ที่ห้องเก็บของ


เขากำลังคิดถึงการเอาเปลือกทั้งหมดมาประกบเข้าด้วยกัน หลังจากที่ทำอาหารส่วนอื่นๆ บางทีชิ้นส่วนเหล่านี้น่าจะสามารถเอาไปประดับตกแต่งได้ในอนาคต


ไป่เฟิงใส่ห้าท่อนเล็ก ๆ ของขากุ้งอมตะลงไปในหม้อนึ่งและปิดฝา สองส่วนสำหรับเปยเซียง ในขณะที่อีกสามส่วนสำหรับเขาและหวังเจียน


การนึ่งเป็นหนึ่งในวิธีที่ง่ายที่สุดในการทำอาหาร เขาแค่นั่งรอเพื่อให้เนื้อมันสุก ขณะเดียวกันไป่เฟิงนึกถึงบางอย่างขึ้น เนื่องจากเพราะเขาเพิ่งใช้เงินในการซื้อจักจั่นไปเป็นจำนวนมาก และในตอนนี้เงินของเขาเหลือน้อยมาก !


ในไม่ช้าข้อความที่น่าตกใจก็ปรากฏในกลุ่มสนทนา "การจองโต๊ะเปิดแล้ว สำหรับวันนี้และพรุ่งนี้ ฉันจะรับเพียงแค่ 10 โต๊ะ สำหรับสี่คนเท่านั้น ส่วนราคาของอาหารคือ 6,000 หยวน สำหรับผู้ที่สนใจ ต้องโอนเงินมัดจำ 3,000 หยวนก่อนล่วงหน้า รีบจองละ อย่าพลาด !"


"****** เจ้าของร้านใจดำคนนี้ เพิ่มราคาอีกแล้ว !"


ชายหนุ่มร้องตะโกนดังขึ้นเมื่อเขาเห็นข้อความ เขามองมันหลายต่อหลายครั้งด้วยความไม่เชื่อบนใบหน้าของเขา


"@BeifengPrivateRestaurant เจ้าของร้าน เราขอถามหน่อยได้ไหม ? ทำไมคุณถึงเพิ่มราคา ?"


มีคนจำนวนมากสแปม "@Beifeng" ถึงเหตุผลที่เขาทำให้เงินเฟ้อ


"ให้ฉันเดา ... ฉันคิดว่าหลังจากที่ฉันตั้งใจทำงานอย่างหนักในเดือนที่ผ่านมา ฉันจะไปลิ้มลองดูว่ามันเป็นอย่างไง แต่ดูเหมือนเวลาถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องออกจากกลุ่มสนทนานี้" ผู้ใช้บางคนรู้สึกโกรธ ขณะเดียวกันเขาก็ร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาไปด้วยเช่นกัน


เมื่อเห็นข้อความนี้ จำนวนตัวเลขของผู้ที่ออกจากกลุ่มสนทนาก็เพิ่มมากขึ้น เนื่องจากราคาที่สูงเกินไป ! มันเกินขีดจำกัดที่พวกเขาจะจ่ายได้


"มันมีเหตุผลในเรื่องของวัตถุดิบอยู่"


ไป่เฟิงมองไปที่ข้อความ @Beifeng ทั้งหมดด้วยอาการปวดหัว เขาส่งเพียงข้อความเดียวในการตอบกลับ และไม่สนใจข้อความที่เหลืออีกเลย


"*** ? ไม่เอาหน่า เจ้าของร้าน ! ส่วนผสมอะไรกันทำไมถึงแพงขนาดนี้ ที่คุณเสิร์ฟนี้มันเป็นลิ้นมังกร ? ไข่นกฟิสิก ?"  ผู้ใช้บางคนกล่าวอย่างแดกดัน


"ลืมมันไปซะ ออกกันเถอะ เจ้าของร้านคนนี้คงฝันเกี่ยวกับเงินตลอดเวลา" อีกคนตอบด้วยความผิดหวัง


ไป่เฟิงไม่ได้สนใจที่จะอธิบายเพิ่มเติม ถ้าพวกเขาอยากออกก็ปล่อยเขาไป มันมีไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถมาลิ้งลองวัตถุดิบชั้นสูงแบบนี้ได้


"พับ พับ พับ พับ!"


เสียงที่ดังสนั่นที่ถูกสร้างโดยเฮลิคอปเตอร์ มันก่อลมวุ่นวายปรากฏขึ้นมาอยู่นอกบ้าน ไป่เฟิงไม่ต้องคิดอะไรมาก หวังเจียนมาถึงแล้ว เขารีบหยิบโทรศัพท์ของเขาออกไปเพื่อต้อนรับหวังเจียน


"ฮ่าฮ่า พวกเรากลับมากินอาหารฝีมือนายอีกแล้ว เราไม่ได้เตรียมของขวัญมาให้เลยรอบนี้" เมื่อไป่เฟิงเดินมา เขาก็ได้ยินเสียงของหวังเจียน ซึ้งมันมีน้ำเสียงที่ดูสดใสอยู่


ส่วนเจ้าพวกลูกหมาตัวน้อยทั้งสองตัว มันหนีไปนานแล้ว เพราะมันกลัวเสียงเฮลิคอปเตอร์


"ไม่ต้องห่วง ผมยอมรับเฮลิคอปเตอร์ลำนี้เป็นของมัดจำได้" รอยยิ้มโง่ๆ ปรากฏบนมุมปากของไป่เฟิง


"โฮะ โฮะ ไม่มีปัญหา ถ้านายชอบมัน" หวังเจียนตอบกลับอย่างไม่สนใจ


ไป่เฟิงคิดถึงข้อเสนอนี้อย่างจริงจัง ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาก็ส่ายหัว


"อา ลืมมันไปซะ ผมไม่สามารถจ่ายค่าบำรุงรักษามันไหวหรอก ..."


"แค่ก แค่ก .. ก็ดี เอาละ แล้วเราจะเริ่มมื้อกลางวันเมื่อไหร่ ? วันนี้ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า ! ฮ่าฮ่า ฮ่า งานมันเยอะจริงๆ เมื่อไม่กี่วันมานี้ มันทำให้ฉันไม่มีเวลาที่จะกินอะไรเลย !"


หวังเจียนรีบเปลี่ยนหัวข้อ เขารู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก เป็นไปได้ไหมว่าไอ้เด็กนี้มันจริงจังเรื่องเฮลิคอปเตอร์


หวังจุนผู้ยืนเคียงข้างก็ตกใจเช่นกัน เกิดอะไรขึ้นกับพ่อผู้เคร่งขรึมของเขา ? ทำไมเขา คงไม่ใช่ว่าเขาโกรธจนสูญเสียความคิดไปแล้วใช่ไหม ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 400 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #526 mirror image (@abnormality) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 20:22

    จะเขียนคำว่า นกฟีนิกซ์ ถูกในตอนที่เท่าไรอะ

    #526
    0
  2. #321 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 13:23
    ขอบคุณครับ สนุกมากกก
    #321
    0
  3. #266 Ploy peep (@0898807400) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 01:36
    รอๆสนุกมากจ้าาาาา
    #266
    0
  4. #265 Mavellus (@Mavellus) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 14:10
    สนุกมาก
    #265
    0
  5. #264 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 13:23
    สนุกดีครับ
    #264
    0