Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 40 : บทที่ 39 หลิวซุยที่ตกตะลึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    21 ต.ค. 60

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 47 กลุ่มลับถึง 128


บทที่ 39 หลิวซุยที่ตกตะลึง


"เดียวนะ นี้ไม่ใช่ร้านอาหารที่มีชื่อเสียงแย่ ๆ นั่นใช่ไหม ?" หวังจุนรู้สึกตกใจอย่างมาก


ความคิดบางอย่างแล่นผ่านหลังของเขา ความเย็นพุ่งเข้ามาในจิตใจของเขา 'โอ้ นี้มันเรื่องบัดซบอะไรกัน อย่าบอกนะว่าพ่อพาฉันมาเจอกับพี่ชายของฉันอีกคน ?'


หวังจุนรู้สึกหงุดหงิดในใจ ถ้าผู้ชายคนนี้เป็นพี่ชายของเขาจริง ๆ คงไม่ใช่ว่าตระกูลของเขาต้องแบ่งมรดกมาให้พี่ชายคนนี้ใช่ไหม ?


ในขณะที่เขากำลังคิดถึงเรื่องนี้ ทำให้เขามองไป่เฟิงด้วยความเกลียดชัง


"นี่คือ ..."


ประสาทสัมผัสทั้งห้าของไป่เฟิงนั่นอยู่ในระดับสูง เขาเห็นแสงบางอย่างในตาของหวังจุนเพียงชั่วครู่ แล้วมันก็หายไปในทันทีที่เขามองมา แต่ไป่เฟิงก็ยังเห็นได้ทัน


"นี้คือลูกชายของฉัน หวังจุน ฮ่าฮ่า คนหนุ่มสาวนี้มีเรื่องให้คุยกันเยอะแยะ ไม่เหมือนคนแก่อย่างฉันเลยที่นานๆ จะมีเรื่องให้คุย"


"นี้คือไป่เฟิง เขาเป็นพ่อครัวชั้นยอด !" หวังจุนมองไปที่ไป่เฟิงตามคำแนะนำ


""อืม""


ทั้งสองพยักหน้าให้กันเบาๆ ในขณะที่ส่งเสียงทางจมูกทักทาย


'การแนะนำตัวนี้มันอะไรกัน ? ไม่ใช่ว่ามันน่าอึดอัดงั้นเหรอที่จะเปิดเผยตัวตนของนาย ?'


หวังจุนมีรอยยิ้มแปลก ๆ บนหน้าของเขา สำหรับคนที่มีความผิด พวกเขามักคิดอะไรหลาย ๆ อย่างไว้ในใจของเขา จนบางครั้งคนพวกนี้ก็มักจะแสดงออกแปลก ๆ จนสามารถสังเกตุได้


ตรงกันข้ามกับหลิวซุย เขากลับมองไป่เฟิงด้วยสายตาแปลก ๆ


"ฉันตาฝาด ?" หลิวซุยเอียงหัวแล้วพูดเบา ๆ


"นั่งลงก่อน เดียวผมจะไปเอาอาหารมาให้" ไป่เฟิงยิ้มเบา ๆ และพูด


"ก็ได้ ไปทำที่สิ่งที่นายต้องทำเถอะ พวกเราจะนั่งรออาหารที่นี้เอง" หวังจุนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี


"เอ๊ะ ? ต้นอะไร ? มันช่างเป็นดอกที่สวยมากจริง ๆ !"


หวังจุนไม่ค่อยสนใจเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้นัก เพราะมันไม่ค่อยมีอะไรที่ทำให้เขาสนใจได้ แต่ทันทีที่เขามองต้นผีดูดเลือด เขาก็ถูกมันดึงดูดทันที เขาลุกขึ้นแล้วเข้าไปมองต้นผีดูดเลือดใกล้ๆ


"ไม่ !" ไป่เฟิงตะโกน ทำให้หวันจุนกระโดดถอยด้วยความตกใจ


"ดอกไม้นั่นไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะมองได้ ยืนให้ห่างมันอย่างน้อยสิบเมตร" ไป่เฟิงพูดด้วยน้ำเสียงกดดัน


"มันจะอะไรกันนักหนา ? ฉันแค่ดูเอง ฉันไม่ได้ไปทำให้มันเหี่ยวซะหน่อย" หวังจุนเหลือตามองอย่างไม่สมอารมณ์ ไป่เฟิงเป็นคนขึ้ระแวงจริง ๆ "ฉันขอเอากิ่งพวกมันไปนิดหน่อยได้ไหม เดียวจะจ่ายให้ทีหลัง"


หวังจุนยิ้ม ไม่ว่าดอกไม้นี้จะราคาเท่าไหร่ เขาก็สามารถจ่ายเพื่อที่จะเอามันมาได้


"มันไม่สามารถซื้อด้วยเงินได้" ไป่เฟิงหรี่ตาและเตือนอย่างจริงจัง


"พอแล้ว หวังจุนมานี้แล้วนั่งลงซะ" หวังเจียนรู้สึกไม่พอใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันก็แค่ดอกไม้โง่ ๆ เท่านั้นเองนี้ ?


ไป่เฟิงส่ายหัวเพราะขึ้เกียจอธิบาย เขาถือถังที่เต็มไปด้วยเลือดหมูสด ๆ แล้วนำไปวางไว้ข้าง ๆ ต้นผีดูดเลือด


เมื่อรู้สึกถึงการมาของอาหาร ต้นผีดูดเลือดก็เริ่มขยับ รากหนาๆ จำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มพุ่งออกมาจากพื้นดินแล้วขยับเข้าไปในอ่างเลือด


ในขณะนั้น หวังเจียน หวังจุน และ หลิวซุยก็รู้สึกตกใจอย่างมาก เมื่อเห็นอาหารของต้นผีดูดเลือด จึงได้เข้าใจแล้วว่ามันเป็นพืชกินเนื้อ !


หวังจุนเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าทำไมไป่เฟิงถึงบอกว่ามีเงินก็ซื้อไม่ได้ เพราะมันไม่สำคัญว่าเขาจะมีเงินหรือไม่ เพราะหากเขาเข้าไปใกล้มันละก็ เขาจะต้องตายแน่นอน !


หยาดเหงื่อเย็น ๆ ไหลไปทั่วหน้าของเขา เมื่อเขาคิดว่าเขาเข้าใกล้มันมากแค่ไหน


"นี้เป็นกุ้งชั้นยอด ที่อาศัยอยู่ในน้ำทะเลที่มีความลึก 1,000 เมตร"


ไป่เฟิงวางอาหารจานใหญ่ไว้บนโต๊ะ


"แค่นี้ ?" หวังเจียนอยากรู้


"แค่นี้แหละ มันเป็นอาหารจานเดียว" ไป่เฟิงกล่าว


"หะ ? ก็ได้ ขอฉันลองเป็นคนแรก"


อย่างรวดเร็ว เมื่อเปิดฝาครอบออก ทำให้เห็นไอสีขาวที่ลอยออกมาจำนวนมาก มีเนื้อกุ้งวางไว้อยู่ โดยมันคอยส่งกลิ่นหอมเข้าจมูกของหวังเจียน มันทำให้ความอยากอาหารของเขาถูกกระตุ้นอย่างมาก


ใช่แล้ว หวังเจียนคิดว่าสิ่งที่เหมือนเปลือกหอยสีฟ้านี้น่าจะเป็น ภาชนะที่ทำขึ้นมาพิเศษไว้สำหรับนึ่งเนื้อสัตว์ เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีกุ้งที่ใหญ่ขนาดนี้ในความคิดของเขา


"นี้มัน โอ้ พระเจ้า ! ทำไมมันถึงได้อร่อยขนาดนี้ ?


ทันทีที่เนื้อกุ้งเข้าไปในปาก หวังเจียนก็เหมือนกับตัวเองอยู่ในหนังเกี่ยวกับอาหาร .. นี้คือระเบิดลูกชิ้นเนื้ออ !" [1]


มันนุ่มและนิ่มมาก ทันทีที่เคี้ยวเข้าไปในมาก ด้วยการกัดคำเดียวก็มีน้ำซุประเบิดออกมามากมาย


'มันเว่อไปหน่อยไหม ?'


หวังจุนยังคงไม่รู้สึกสะทกสะท้าน เขาเกิดมาพร้อมกับคาบช้อนเงิน เขาได้เดินทางไปลิ้มลองอาหารชั้นเลิศมาหลายที่ เขาไม่เคยเจออาหารที่จะทำให้เหมือนการแสดงออกของพ่อเขาได้เลย


"นี้เป็นสิ่งที่อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกินมา ! มันไม่มีอะไรเทียบได้เลย !"


หวังเจียนกล่าว เขาหันไปมองไป่เฟิง "ฉันขอพูดหน่อย เพื่อนตัวน้อย สำหรับของอร่อยนี้ มันคงแพงไม่ใช่เล่นใช่ไหม ? จะเป็นอะไรไหมถ้าจะขอเพิ่ม ?"


"โฮโฮ กินข้างหน้าคุณให้หมดก่อน ถ้ามันไม่พอ ผมแค่ไปทำเพิ่มแค่นั่นเอง" รอยยิ้มโง่ ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของไป่เฟิง


เขาแทบจะไม่สามารถกั้นหัวเราะได้เลย เมื่อเขามองไปที่หวังเจียน และเมื่อเขารู้ตัวได้ว่าเขาทำอะไรลงไป เขาก็รู้สึกอายตัวเองมาก แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่ออาหารในฝันมาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว มันไม่มีทางที่จะพอใจได้เลยเมื่อกัดไปแค่คำเดียว


หวังเจียนมองไปที่รอยยิ้มบนใบหน้าของไป่เฟิง แล้วทำตัวไม่ถูก


แล้วตอนนี้เอง ที่หวังจุนและหลิวซุยก็เริ่มเอาเนื้อเข้าปากของเขา


"โอ้พระเจ้า ! นี้มันยอดเยี่ยม !"


หวังจุนตะโกนออกมาด้วยความตกใจ ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าทำไมพ่อเขาถึงทำตัวแปลกๆ ก่อนหน้านี้ ในความเป็นจริงเพราะรสชาติของกุ้งอมตะนี้เอง สมควรแล้วที่พ่อเขาจะเป็นแบบนั่น


"พลังงานบริสุทธิ์นี้มันอะไรกัน ! นี้มันเนื้ออะไร ?"


ในขณะที่เนื้อเข้าปากของเขา หลิวซุยที่เคยกินอาหารของไป่เฟิงมาก่อนก็ยังตกใจ อย่างไรก็ตามเมื่อเนื้อผ่านหลอดอาหารแล้วเข้าสู่กระเพาะอาหารของเขา เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่กระจายออกมาจากกระเพาะอาหารของเขาจำนวนมาก มันกระจายไปทั่วจากนั่นมันก็ได้กระจายไปตามร่างกายของเขา !


ความเร็วของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ในการย่อยอาหารนั่นจะเร็วกว่าคนปกติไม่กี่เท่า แต่สำหรับบางคนนั่นอาจจะเร็วถึงสิบเท่า !


พวกเขายังสามารถรู้ถึงสภาพร่างกายของเขาได้ชัดเจน ในบางครั้งผู้ฝึกตนเหล่านี้ก็ยังเป็นหมอของตัวเองได้ด้วย เนื่องจากพวกเขารู้จักร่างกายของตัวเองดี ! แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ แต่ก็สามารถรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนได้จากร่างกายของพวกเขา


คลื่นพลังงานถูกปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วจากเนื้อนี้ ในไม่เช้ามันก็เข้าสู่กระเพาะอาหารของหลิวซุยอีกครั้ง มันมีพลังงานบริสุทธิ์แผ่กระจายออกมาจำนวนมาก !


"เนื้อนี้มันอะไรกัน ?" หลิวซุยแปลกใจอย่างมาก


ไป่เฟิงยิ้ม แต่ก็ไม่ได้อธิบาย


หลิวซุยเงยหน้ามองไปที่ไป่เฟิง สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ถามแล้วหันไปให้ความสำคัญกับกุ้งอมตะต่อ


เปยเซียง และไป่เฟิง นั่นยืนดูการต่อสู้ของพวกสัตว์กินเนื้อตรงหน้า หวังเจียนและหวังจุนนั่น พวกเขากำลังคีบตะเกียบด้วยความเร็วแสง ชนิดที่ว่าตอนนี้พวกเขาคือสัตว์ร้าย


"โอ้ ไม่นะ ! ฉันกินต่อไปไม่ไหวแล้ว !"


ใบหน้าของหวังเจียนบิดเบี้ยวเล็กน้อยในขณะที่มองเนื้อจำนวนมากที่อยู่ตรงหน้าเขา ถึงกระเพาะของเขาจะป่องก็ตาม แต่ก็หยุดให้น้ำลายไหลไม่ได้เลย วิญญาณของเขายังไม่เต็มใจที่จะหยุด แต่ร่างกายของเขาอ่อนแอเกินไป ตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาจะระเบิดถ้าหากยังกินต่อไป !


'อ๊าา ! เหมือนสัตว์ป่าเลย !'


หวังจุนก็อยู่ในสภาพคล้ายกัน ใบหน้าความลำบากใจปรากฏบนหน้าของเขาเมื่อสบตากับพ่อ อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่สาปแช่งในใจเมื่อเขาเห็นตัวเขากับพ่อทำตัวเหมือนสัตว์บ้าๆ ที่กินเนื้อพวกนี้เข้าไปโดยไม่แม้แต่จะหยุดพัก !


"เกิดอะไรขึ้น บอสหวัง ? คุณอยากให้ผมทำเพิ่มให้ไหม ?" ไป่เฟิงพยายามที่จะกั้นหัวเราะอย่างมาก เมื่อเขามองไปที่หวังเจียน และถามอย่างไร้เดียงสา


"อ่า ฮ่าฮ่า หื้มม กุ้งนี้มันพันธุ์อะไรกัน ? มันเยอะมากเลยทีเดียว แค่กินไม่กี่คำมันก็ทำให้ฉันอิ่มแล้ว" หวังเจียนลูบคอของเขาแล้วถาม


"บอสหวัง"


หลิวซุยหันกลับมาแล้วสายหัวเบาๆ ให้หวังเจียน


"ดีแล้ว ถ้าบอสหวังชอบ คุณสามารถเอาพวกมันกลับไปกินที่บ้านได้นิดหน่อย" ไป่เฟิงเสนอด้วยรอยยิ้ม


"ฮี่ฮี่ ในเมื่อนายเสนอมา งั้นฉันไม่ขอปฏิเสธ" ดวงตาของหวังเจียนสว่างด้วยความยินดี เขารียยอมรับทันที เพราะกลัวว่าไป่เฟิงจะเปลี่ยนใจ


หลังจากกินเสร็จแล้ว พ่อลูกตระกูลหวังก็รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก สิ่งเดียวที่ทำให้เขาเสียใจนั่นคือพวกเขากินไม่หมด และมันทำให้พวกเขาต้องมาพักแล้วดูไป่เฟิง เปยเซียง และ หลิวซุยกินอาหารต่อหน้าพวกเขา


"ซุย มันมีอะไรงั้นเหรอ ? ทำไมนายต้องส่ายหัวด้วย ..."


หวังเจียนถามทันทีที่พวกเขาขึ้นเฮลิคอปเตอร์


"บอส คุณคิดจริง ๆ หรอว่าที่เรากินนั้นมันเป็นกุ้งธรรมดา ?"


หลิวซุยไม่ได้ตอบหวังจุนโดยตรง แต่เขากลับโยนคำถามคืน


"มันเป็นกุ้งที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยกินมาเลย มันไม่น่าแปลกใจที่กุ้งตัวนี้จะไม่ใช่กุ้งธรรมดา แต่ที่มันอร่อยมากน่าจะเพราะฝีมือการทำอาหารของพี่ชายนั่นสูงมากกว่า" ก่อนที่หวังเจียนจะตอบ หวังจุนก็ถูหน้าท้องของเขาแล้วพูดเสมือนนักชิมคนหนึ่ง


"หึ ผมจะบอกอะไรให้ ผมคิดว่าที่เรากินไปก่อนหน้านี้หากขายให้พวกวงการนักสู้ละกัน ต่อให้ 100,000 หยวนก็ยังคงมีคนซื้อมัน ไม่สิ ต้องบอกว่าพวกเขาจะต่อสู้แย่งกันซื้อมันแน่นอน !" หลิวซุยส่ายหัวและหัวเราะอย่างเย็นชา


***


[1] สำหรับใครที่อยากเห็นว่าระเบิดลูกชิ้นเนื้อเป็นยังไงนะครับ https://www.youtube.com/watch?v=D7OTWivc3H4 (ผมชอบมากอะเรื่องนี้ 555555555)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #556 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 08:46
    ไอเท็มที่ตกได้จะเลเวลสูงขึ้นเรื่อยๆงี้ หูย เส้นทางเศรษฐี
    #556
    0
  2. #322 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 13:29
    ขอบคุณครับ สนุกมากกก
    #322
    0
  3. #273 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 22:57
    สนุกมากมาต่อไวๆนะคะ



    การันตีอีกหนึ่งเสียง

    #273
    0
  4. #272 PeshNa (@PeshNa) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 22:39
    นี่กุอ่านซํ้าไปมาหรือไรวะ
    #272
    0
  5. #270 b. bow (@palida_bow) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 14:20
    รออออออออ สนุกมาก
    #270
    0
  6. #269 ดีดี (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 12:27
    รอต่อไป มาไวๆๆนพค่ะ
    #269
    0
  7. #268 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 10:42
    สนุกดีครับ
    #268
    0