Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 50 : บทที่ 49 พลังจิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 353 ครั้ง
    25 ธ.ค. 60


ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 55 กลุ่มลับถึง 161


บทที่ 49 พลังจิต


ตอนนี้ต้นเหตุของปัญหาทั้งหมดได้หายไปแล้ว ไป่เฟิงสามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจโดยไม่ต้องกังวัลว่าจะมีนักฆ่ารอที่จะฆ่าเขาอยู่


เขาไม่จำเป็นต้องกลัวผลกระทบจากพวกตำรวจ เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่ามีคนสร้างหลุมขนาดใหญ่ขนาดนี้ในชั่วข้ามคืนได้ กลุ่มของเหว่ยฮุ้ยก็หายไปไม่เหลือแม้แต่เศษซาก และนอกจากนี้ มันไม่มีทางที่จะบอกได้เลยว่าพวกเขาเคยอยู่ที่นั่นมาก่อน !


ในขณะนี้ไป่เฟิงกำลังรู้สึกผ่อยคลายมาก ราวกับว่าเขากำลังแช่น้ำพุร้อนอยู่


ความรู้สึกนี้มันกินเวลากว่าหนึ่งนาทีก่อนที่จะหายไป หลังจากที่เขาได้ปลดปล่อยความกดดันที่แบกอยู่นี้ทิ้งไป ไป่เฟิงรู้สึกได้ว่าพลังจิตของเขาเพิ่มขึ้นมาจากเหตุการณ์ในครั้งนี้


หลังจากนั่นไม่นาน ไป่เฟิงก็ได้ลากตัวเองกลับไปที่บ้านของเขา กลับไปพร้อมกับร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลอีกครั้ง


เมื่อเขาเดินผ่านบ่อน้ำโบราณ ไป่เฟิงรู้สึกเสียใจในใจ เขาพลาดโอกาสที่จะใช้การตกปลาประจำวันของเขา เนื่องจากบาดแผลของเขามันได้เปิดออกมา ทำให้สภาพปัจจุบันของเขาทำอะไรไม่ได้แม้แต่การจับเบ็ด ! หากว่าเขาตกตอนนี้แล้วถูกแรงมหาศาลเหมือนตอนที่เขาดึงหนังสือจิตวิญญาณขึ้นมา สภาพของเขาคงดูไม่ได้แน่ ๆ ในตอนนั่น


ในที่สุดเขาก็กลับมาถึงห้องที่แสนสบายของเขา เขาถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือดของเขาออกไป แล้วทรุดตัวลงนอนบนเตียงทั้งๆ ที่ยังไม่ได้อาบน้ำ


เมื่อตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ไป่เฟิงรู้สึกสดชื่นอย่างมาก เขาเต็มไปด้วยพลังและจิตวิญญาณหลังจากที่ได้นอนหลักพักผ่อนแล้ว ตอนนี้สายตาของเขาคมชัดกว่าเก่าอย่างมาก !


บาดแผลบนร่างของเขาถูกปิดอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากพลังภายในธาตุหยางเหมือนครั้งก่อน แต่เพราะร่างกายของไป่เฟิงนั่นดีกว่าคนทั่วไปหลายเท่า ความแข็งแกร่งและความเร็วของเขามากกว่าคนทั่วไปอย่างมาก นั่นรวมถึงความสามารถในการฟื้นตัวของเขาด้วยเช่นกัน !


ในฐานะที่ไป่เฟิงยังคงมีผลของผลเลือดต้นกำเนิดอยู่ในร่างกายอยู่ ทำให้การฟื้นตัวของเขาฟื้นฟูได้อย่างดีเยี่ยม !


เมื่อเห็นสีของท้องฟ้า ไป่เฟิงรู้ได้ว่าพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น เขารีบล้างหน้าสวมชุดกีฬาชุดใหม่ แล้วรีบวิ่งไปบนภูเขา


พลังจิตเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนและว่างเปล่า เนื่องจากไม่มีใครสามารถมองเห็นและรู้สึกได้ จึงไม่ค่อยมีใครสนใจมันมากนัก แต่ในความเป็นจริงพลังจิตส่งผลดีต่อชีวิตประจำวันของแต่ละคนอย่างมาก !


ตัวอย่างเช่นพนักงานขาย ถ้าพลักงานขายไปทำงานด้วยความคิดเชิงบวก ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะราบรื่นอย่างมาก และเขาสามารถปิดยอดขายได้มากขึ้นในวันนั่น ราบกับว่าพระเจ้ากำลังช่วยเขา !


ในตรงกันข้ามถ้าพนักงานขายคนเดียวกันมีความคิดเชิงลบตั้งแต่เขาก้าวออกจากบ้าน คน ๆ นั้นจะพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นตรงกันข้ามที่เขาหวังไว้ทั้งหมด ด้วยสภาพจิตใจเช่นนี้ มันคงเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มากหากเขาขายอะไรก็ตามออกแม้แต่อันเดียว ! แม้ว่าพลังจิตจะไม่มีตัวตน แต่มันสามารถส่งผลกระทบต่อใครในหลาย ๆ ด้านได้ เช่นความเชื่อมั่นและความสามารถในการทนต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบ


เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเช่นเดียวกันกับไป่เฟิง พลังจิตของเขาทั้งหมดถูกกดดันอย่างมากเมื่อตอนที่ถูกไล่ล่าโดยเหว่ยฮุ้ย และตอนนี้ความกดดันนั่นได้หายไปแล้ว สิ่งที่เขาแบกไว้ถูกยกออกจากใจของเขาหมดทุกอย่างทำให้ไป่เฟิงตอนนี้รู้สึกสบายและผ่อนคลายมาก นอกจากเขาจะสามารถขจัดปัญหาได้ด้วยมือตัวเองแล้ว เขาก็มีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้นด้วยเช่นกัน


แม้ว่าจะฝึกเทคนิคการหายใจด้วยแสงเหมือนเช่นเคย แต่ดูเหมือนว่าไป่เฟิงจะเข้าสู่สภาวะจิตใจที่ไม่สามารถอธิบายได้ เหมือนกับจิตของเขาได้ทิ้งร่างไปแล้ว ราวกับว่าตอนนี้เขากำลังมองดูร่างตัวเองในฐานะมุมมองมองของบุคคลที่สามอยู่


"ซี๊ซซซ" เสียงหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อไป่เฟิงหายใจผ่านจมูก


จากนั่นแสงที่มีความหนาเท่านิ้วกลางก็ถูกยิงเข้ามาในจมูกของเขา


"ปุ้ป แกร๊ก !'


เสียงระเบิดดังขึ้นในร่างของไป่เฟิง เนื่องจากกล้ามเนื้อและกระดูกของเขากำลังเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา


พลังภายในธาตุหยางที่โหดร้ายกำลังวิ่งไปทั่วร่างของเขา ไม่ว่าจะเป็นกระดูก กล้ามเนื้อ อวัยวะภายใน ผิวหนัง ส่วนใหญ่มันจะปรากฏขึ้นมาซักพักก่อนที่จะหายไป ราวกับว่ามีกลุ่มหนูเพิ่งจะวิ่งผ่านเขาไปเหมือนพวกมันกำลังพยายามหาทางออก หากใครมาเห็นไป่เฟิงตอนนี้พวกเขาจะต้องตกใจอย่างแน่นอน


ถึงแม้ว่าแสงจากดวงอาทิตย์จะสามารถดูดซึมได้ง่าย แต่นั่นมันอยู่ในเงื่อนไขที่แตกต่างกัน ! แสงของพลังภายในธาตุหยางที่ไป่เฟิงดูดซึมอยู่ตอนนี้ มันมีพลังงานที่ถูกควบแน่นมาจากพลังของแสงอาทิตย์หลายๆ ส่วนเข้าด้วยกัน ! ไม่มีใครรู้ว่ามันแข็งแกร่งแค่ไหน แต่แค่อุณหภูมิของมันอย่างเดียวก็น่ากลัวมากแล้ว !


เมื่อมันวิ่งเข้าไปตรงท้องของไป่เฟิง พลังของมันก็เริ่มลดลงเล็กน้อย โชคดีที่ไป่เฟิงมี Extreme Arctic Frost อยู่ในร่างของเขา


สมบัติระดับ 2 Extreme Arctic Frost เหมือนมันจะรู้สึกได้ว่ามันกำลังถูกคุกคาม มันจึงเริ่มโต้กลับพลังภายในธาตุหยางทันที


พลังภายในธาตุน้ำแข็งจำนวนมหาศาลถูกปล่อยออกมาจาก Extreme Arctic Frost และเข้าปะทะกับพลังภายในธาตุหยาง !


ผลของผลเลือดต้นกำเนิดที่มีอยู่ในร่างของไป่เฟิง มันกำลังเติมเต็มพลังของไป่เฟิงให้เร็วที่สุดเท่าที่มันจำทำได้ !


ไป่เฟิงหลับตาลงแล้วให้ความสนใจในร่างของเขา เขาไม่ได้กังวลกับการปะทะกันของพลังทั้งสองเลยใน ขณะที่ฝึกฝนอยู่ตอนนี้ร่างกายของเขาก็ได้สลับไปมาระหว่างสีฟ้าและสีแดง !


ในที่สุดหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ลำแสงสีม่วงจากดวงอาทิตย์ก็ค่อย ๆ หมดไป


เพื่อที่จะสามารถเอาชนะลำแสงนี้ได้ Extreme Arctic Frost มันได้ใช้พลังถึง 50 % แต่น่าเสียดายที่พลังภายในธาตุหยางไม่สามารถที่จะชนะมันได้ เพราะหากมันต้องการชนะมันจะต้องจ่ายค่าตอบแทนที่สูงอย่างมากในการผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยพลังภายในธาตุน้ำแข็งที่ไม่มีที่สิ้นสุด !


หลังจากนั่นพลังภายในธาตุหยางก็ค่อยๆ ละลายเป็นลูกบอลเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนหลอมรวมเข้ากับเลือดของไป่เฟิง


พลังงานจำนวนมากได้มารวมตัวกันที่รอบ ๆ แผลที่เปิดกว้างของเขา ในขณะที่กำลังถูกรักษา ไป่เฟิงรู้สึกคันรอบแผลเล็กน้อยเท่านั่น จากนั่นแผลของเขาก็ได้ปิดลงด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า


เนื่องจากใช้พลังงานไปอย่างมากก่อนหน้านี้ Extreme Arctic Frost จึงได้หยุดปล่อยพลังภายในธาตุน้ำแข็งออกมา ดูเหมือนตอนนี้พลังธายในธาตุน้ำแข็งที่ห่อหุ้มตัวหอกจะดูอ่อนแอลงอย่างมาก


ไป่เฟิงเปิดตาแล้วมองไปที่เกล็ดน้ำแข็งที่ปกคลุมทั่วร่างกายของเขาอย่างช่วยไม่ได้


'ตอนนี้อาการบาดเจ็บทั้งหมดของฉันน่าจะหายดีแล้ว หลังจากได้ฝึกฝนในครั้งนี้' ไป่เฟิงประเมินคร่าวๆ อย่างไรก็ตามผลที่เหลือของผลเลือดต้นกำเนิดมันไม่เพียงพอสำหรับฝึกครั้งหน้าอีกแล้ว !


ตอนแรกไป่เฟิงคำนวณว่าผลของผลเลือดต้นกำเนิดที่อยู่ในร่างของเขามันเพียงพอในการฝึกอีกอย่างน้อยสองถึงสามครั้ง แต่ด้วยเพราะความตายของเหว่ยฮุ้ยที่ทำให้พลังจิตของเขาเพิ่มขึ้นมารวมทั้งความสำเร็จที่เพิ่มขึ้นมาของการฝึกเทคนิคการหายใจด้วงแสงนี้อีก !


เผ่ามนุษย์ : ไป่เฟิง


ความแข็งแกร่ง : 39


ความเร็ว : 34


พลังจิต : 46


เทคนิคการหายใจด้วยแสง : สำเร็จจุดสูงสุดของขั้นแรก


อาวุธ : Extreme Arctic Frost


ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 5,700 !


'ทุกอย่างกำลังไปได้ดี !'


ไป่เฟิงมีความสุขอย่างมากสำหรับการฝึกฝนของเขา เขาเพิ่งสำเร็จจุดสูงสุดของเทคนิคการหายใจด้วยแสง !


จากข้อมูลที่มีในสมองของไป่เฟิง ทำให้เขารู้ว่า ช่องว่างเล็กๆ ระหว่างจุดสูงสุดของขั้นแรก กับ การบรรลุผ่านขั้นแรก มันมีความแตกต่างกันระหว่างสองอย่างนี้หากเปรียบก็เหมือนกับ สวรรค์ กับ โลก !


แม้ว่าไป่เฟิงจะไม่รู้ว่าสามารถก้าวสู่ บรรลุขั้นแรกได้อย่างไร แต่โอกาสที่ไปถึงนั่นมันต้องมาถึงแน่นอน !


ไป่เฟิงขยับแขนขา เพื่อให้รู้สึกสภาพร่างกายปัจจุบันของเขา อุณหภูมิในร่างของเขาตอนนี้เหมือนกับว่าเขาคือเตาเผาเดินได้ แม้แต่พลังภายในธาตุน้ำแข็งของ Extreme Arctic Frost ก็ไม่สามารถทำอะไรกับเขาได้มากนัก


****


ชายชราหลี่ ลุกขึ้นมาในตอนเช้าปกติ และกำลังจะเดินไปที่ภูเขาชิงหลิงเพื่อเก็บเห็ดและสมุนไพรบางชนิด


บรรดาโสมป่าและสมุนไพรมันเป็นนิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยว เห็ดป่าบางชิ้นมันสามารถที่จะขายได้ถึง 100 หยวนต่อจิน !


ภูเขาชิงหลิงถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน คือด้านหน้าและด้านหลังภูเขา ด้านหน้าเป็นที่ ที่ได้รับการพัฒนาเป็นสถานที่สวยงามสำหรับนักท่องเที่ยว ในขณะที่อีกด้านเป็นสถานที่มีแต่หน้าผา และอันตราย มันเป็นที่ ที่ไม่ค่อยได้สำรวจรวมทั้งเต็มไปด้วยสมุนไพรป่าและโสมต่าง ๆ มากมาย


ชายชราหลี่กำลังเดินไปตามเส้นทางที่สกปรกเล็กน้อย เขากำลังเดินไปที่ด้านหลังของภูเขา


"โอ้ พระเจ้า ! นี้มันเกิดอะไรขึ้นที่นี้ ? เทพภูเขาพิโรจเมื่อคืนนี้ยังงั้นหรืออ ?"


ชายชราหลี่รู้สึกว่าแข้งขาของเขาสั่นอย่างหยุดไม่ได้ เหมือนกับว่าเขาได้รับการต้อนรับจากภาพยนตร์สยองขวัญ เมื่อเขาหันมาเห็นฉากด้านหน้า ตรงกลางฉากนั่นมีหลุมลึกที่กว้างถึงห้าสิบ-หกสิบเมตรอยู่ มันมีความลึกประมาณสามถึงสี่เมตร ! พื้นดินรอบ ๆ มันเต็มไปด้วยไฟไหม้และเศษซาก


สำหรับคนแก่ ๆ โดยเฉพาะชายชราหลี่ เขานั้นเชื่อถึงการดำรงอยู่บางอย่างในภูเขาลูกนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่เกี่ยวกับปีศาจและพระเจ้าของภูเขา


ตอนนี้ถนนที่จะเดินไปทางด้านหลังภูเขาได้หายไปแล้ว สถานที่ตรงหน้านั่นมีแค่พื้นดินที่ถูกเผาขนาดใหญ่กับปล่องภูเขาไฟที่ดูน่ากลัว


ชายชราหลี่ลังเลเล็กน้อย ก่อนที่จะหันกลับไปแล้วรีบวิ่งไปตามที่เขาเดินมา !


'วันนี้ฉันจะไม่มีทางเข้าไปในภูเขาเด็ดขาด ! มันไม่สมควรที่จะขึ้นไปตอนนี้ ! มันจะเป็นไปได้ว่ามีบางอย่างที่เลวร้ายเกิดขึ้นกับคนที่พยายามขึ้นมาบนภูเขา !' ชายชราหลี่สะท้านถึงหัวใจ จากประสบการณ์หลายปีของเขา สถานการณ์ดังกล่าวมันคือลางร้าย มันการเตือนที่จะไม่ให้เขาเข้าไปในภูเขาในตอนนี้แบบนี้ !


แม้ว่าเขาจะอายุ 57 ปีแล้ว แต่ร่างกายของชายชราหลี่นั่นยังแข็งแรงดี มันเป็นผลมาจากการที่เขาต้องขึ้นภูเขาทุกปีเพื่อที่จะหาของทำมาหากินของเขา


สำหรับการวิ่งหนีของเขานั่นอาจจะเรียกได้ว่ามีปีกที่เท้าของเขา มันไม่ได้มากไปกว่าพวกนักวิ่งที่วิ่งบนถนนเลย !


“ลุงหลี่ ทำไมวันนี้ลุงไม่ขึ้นไปภูเขาละ ? แล้วนั่นลุงวิ่งหนีอะไรมา ? ลุงเจอผีเข้าหรือยังไง ?” ลัวเฉิงมองไปสีหน้าเขียวของชายชราหลี่ แล้วหัวเราะ


ลัวเฉิงเป็นตำรวจท้องที่ของเมืองชิงหลิง ชายชราหลี่นั่นอาศัยข้าง ๆ บ้านของเขา พวกเขาทั้งสองจึงเป็นเหมือนครอบครัวเดียวกันมากกว่าคนอื่นไกล


ก่อนหน้านี้หมู่บ้านชิงหลิงไม่มีพวกตำรวจมาก่อน มันเกิดขึ้นมาหลังจากที่พื้นที่แถวนี้ได้รับการพัฒนาแล้ว ทำให้จำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้นจึงต้องจัดตั้งกองกำลังตำรวจเพื่อที่จะใช้ดูแล ควบคุมพื้นที่แถวนี้ โดยจะมีเจ้าหน้าที่ 4 คน คอยผลัดเปลี่ยนเวรกันทุกวัน แน่นอนรวมถึงลัวเฉิงด้วย


"ไอ้ลิงเหลือขอ แกคิดว่าวันนี้ลุงหลี่คนนี้ตลกด้วยรึไง ?" ชายชราหลี่หยุดเดินแล้วมองไปที่ลัวเฉิงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ที่ฉันไม่ขึ้นไปวันนี้ เพราะมันมีลางร้าย!"


ชายชราหลี่ส่ายหัวแล้วมองด้วยความจริงจังบนใบหน้าของเขา


"อะไรกัน ? เป็นไปได้ไหมว่ามีผีอยู่จริงๆ ลุงเลยกลับมา ?" ลัวเฉิงหัวเราะ


"ไอ้เด็กเหลือขอ หยุดหัวเราะได้แล้ว ! มันมีปล่องภูเขาไฟหลุมโคตรใหญ่โผล่มาตั้งแต่เมื่อคืน ! แกรู้ไหมว่านี้คืออะไร ? มันเป็นลางบอกเหตุของภูเขาว่ามันคือลางร้าย !" ชายชราหลี่เช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเขาขณะที่พูดออกมา


"ปล่องภูเขาไฟ ? ที่ไหน"


ลัวเฉินเริ่มรู้สึกแปลกๆ เขาอยากรู้อยากเห็นอย่างมากเกี่ยวกับปล่องภูเขาไฟที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน


"แกแค่เดินไปตามทางนี้ แล้วแกก็จะเห็นมัน ! ปล่องภูเขาไฟที่มีความกว้าง 50-60 เมตร ไหนจะความลึกอีก 3-4 เมตร ! พื้นดินรอบ ๆ มันไหม้เป็นสีดำสนิท ! ฉันกล้าที่จะสาบานได้เลยว่าเมื่อคืนนี้ฉันไม่เห็นมีปล่องภูเขาไฟนี้มาก่อน มันปรากฏขึ้นมาในชั่วข้ามคืน ราวกับว่ามันได้รับความโกรธจากพระเจ้า !"


ชายชราหลี่ส่ายหัวอย่างแรก ก่อนจะรีบจากไปราวกับจะปัดเป่าความโชคร้ายทั้งหมดออกไป


"มันอาจจะเป็นอุกกาบาตก็ได้ ?"


ลัวเฉิยงเอียงหัวของเขาแล้วคิด จากเรื่องที่ชายชราหลี่เล่ามามันมีแนวโน้มว่าอาจจะมีอุกกาบาตพุ่งเข้ามาชนก็ได้เมื่อคืนนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 353 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #558 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:50
    ลุงหลี่ แล้วงี้ลุงจะเอาเห็ดที่ไหนไปขายล่ะ
    #558
    0
  2. #405 ddlovepp (@puilikedd) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 22:18
    สนุกๆๆ. ตามมม
    #405
    0