Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 61 : บทที่ 60 ซื้อหนึ่งแถมอีกหนึ่ง !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 362 ครั้ง
    17 ก.พ. 61

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 67 กลุ่มลับถึง 210


หลังจากที่ได้กินกลีบดอกต้นผีดูดเลือดที่ไป่เฟิงให้มา ทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ในขณะเดียวกันความมั่นใจของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นมากด้วย แล้วจะให้พวกเขาทนการเยาะเย้ยจากเปยเซียงได้อย่างไร ?

 

"ไอ้บัดซบ แกคิดว่าแกมีอะไรดีเพราะตัวใหญ่งั้นเรอะ ! มา ! เราจะโชว์ให้แกดู !"

 

ลึกลับที่ 2 ก้าวไปข้างหน้าและกวักนิ้วท้าทายเปยเซียง

 

"นายอ่อนแอเกินไป ฉันกลัวว่าจะทำร้ายได้โดยบังเอิญ ..."

 

เปยเซียงคว่ำมืออย่างสุภาพ พร้อมกับรอยยิ้มอันใสซื่อบนหน้าของเขา

 

"มา ! ทำไมนายไม่ลองมาชกฉันหน่อยละ !"

 

ลึกลับที่ 2 กัดฟันด้วยความโกรธ จากมุมมองของเขา เปยเซียงเป็นเพียงผู้ชายที่มีร่างกายใหญ่ตัวเท่านั่น ความแข็งแกร่งของควรอาจจะมากกว่าคนปกติ แต่ก็ไม่ได้มากนัก

 

'เรียกร้องหาความเจ็บปวดกันจริง ๆ'

 

ไป่เฟิงไม่สามารถดูได้อีกต่อไป อย่าพูดถึงลึกลับที่ 2 กับ 3 เลย แม้แต่เขาก็ไม่สามารถสู้กับเปยเซียงได้

 

"ปัง !"

 

เปยเซียงไม่ได้สนใจที่จะสู้กับลึกลับที่ 2 เขาตบไปที่ลึกลับที่ 2 ด้วยแรงเบา ๆ ทันใดนั่นลึกลับที่ 2 ราวกับเขาเป็นยุงที่ถูกตบล่วง

 

"ฉันไม่ได้บอกนายหรอว่าอ่อนแอเกินไป ? นายน่าจะฟังซักหน่อย ..."

 

เปยเซียงมองไปที่ลึกลับที่ 2 ที่นอนอยู่บนพื้นและพึมพำด้วยความโกรธ

 

'ไอ้ **** ตัวประหลาดอีกตัว !'

 

ลึกลับที่ 3 นั่นมองด้วยความกลัวไปที่เปยเซียง

 

ไป่เฟิงรีบที่เดินไปห้ามทันที เมื่อเปยเซียงได้เริ่มแล้ว มันเป็นการยากที่จะหยุดเขาในช่วงสั้น ๆ

 

อย่าถามว่าเขารู้เรื่องนี้ได้ยังไง ตั้งแต่หลังจากที่เขาได้สู้กับเปยเซียง ไป่เฟิงก็สาบานกับตัวเองว่าจะไม่สู้กับสัตว์ประหลาดตัวนี้อีกจนกว่าเขาจะแข็งแกร่งเท่าเปยเซียง

 

เปยเซียงแตกต่างไปจากตอนที่เขาซื่อสัตย์และเชื่อฟัง ราบกับเปลี่ยนเป็นคนละกัน เขาจะไม่หยุดจนกว่าเขาจะพอใจ

 

"มันถึงเวลาที่ฉันจะต้องไปตกปลาแล้ว มาดูกันดีกว่ามันจะมีอะไรที่น่าตกใจหรือเปล่า"

 

ไป่เฟิงเต็มไปด้วยความหวัง เขากำลังเพ้อฝันราบกับถูกรางวัลแจ๊คพอตก่อนที่ล๊อตเตอรี่จะถูกประกาสออกมา

 

เขาหยิบคับเบ็ดสีม่วง ไป่เฟิงเดินไปที่บ่อน้ำโบราณ เขามองไปรอบ ๆ จากนั่นเขาก็จับตะขาบสีเหลืองยาว 5-6 เซนติเมตรมาแล้วใส่ตะขอ

 

หลังจากนั่นเขาก็โยนมันลงไปในบ่อน้ำ ไป่เฟิงนั่งลงข้าง ๆ บ่อแล้วนั่งนิ่ง ๆ เหมือนพระกำลังทำสมาธิ

 

****

 

ในอีกทวีป ภูเขาที่ตั้งสง่า มันมีขนาดที่ใหญ่อย่างมาก โดยไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันสูงแค่ไหน เพราะอย่างน้อยมีครึ่งหนึ่งของมันที่ถูกปกคลุมไปด้วยก้อนเมฆ

 

บนภูเขาขนาดใหญ่ สัตว์ตัวเล็ก ๆ กำลังพุ่งไปมาด้วยความระมัดระวัง ไปหูของมันกระตุกทุกครั้งที่ค่อย ๆ เดินเข้าไปที่บ่อน้ำ

 

"บุ๋ม บุ๋ม"

 

มีดวงตาคู่หนึ่งโผล่ออกมาจากผิวน้ำ มันค่อย ๆ โผล่ออกมาพร้อมกับฟองอากาศเล็ก ๆ ที่ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำอันเงียบสงบ

 

"บาาา !"

 

สัตว์ประหลาดตัวน้อยเงยหน้าขึ้นและมองไปรอบ ๆ อย่างกระวนกระวายในขณะที่เดินไปอีกสองข้าว

 

หลังจากนั่นไม่กี่วินาที สัตว์ตัวน้อยก็เอียงหัวด้วยไม่แน่ใจ ก่อนจะเดินหน้าต่อไปเพื่อดื่มน้ำ

 

"บาาา !"

 

เสียงน้ำพุ่งออกมาจากทะเลสาบที่เงียบสงบ !

 

โดยไม่ทันได้ตั้งตัว กระแสน้ำนั่นก็ถูกยิงไปที่สัตว์ประหลาดตัวน้อย ก่อนที่จะมีเลือดไหลกระจายไปทุกที่

 

คางคกขนาดเท่าลูกบาสกระโดดออกมาจากผิวน้ำและขึ้นฝั่ง

 

มันเปิดปากของมันกว้าง ๆ แล้วห่อลิ้นของมันไปรอบ ๆ สัตว์ประหลาดตัวน้อย มันมีขนาดเท่ามือของมนุษย์จากนั่นมันก็ค่อย ๆ กลืนเข้าไป

 

เมื่อได้เห็นคางคกตัวนี้ จะเห็นได้ว่ามันน่าเกลียดมาก มันมีสีเขียวอมชมพู และมันมีปุ่มที่น่าเกลียดมากปกคลุมอยู่ข้างหลังของมัน ทำให้มันดูน่าเกลียดโคตร ๆ

 

หลังจากกลืนสัตว์ตัวน้อย ๆ เข้าไป มันก็กระโดดลงไปในน้ำและทรุดตัวลงอยู่ใต้ผิวน้ำเพื่อรอเหยื่อผู้โชคร้ายตัวต่อไป

 

เมื่อคางคงกลับไปที่บ่อน้ำ ได้มีสายเบ็ดบางอย่างหล่นลงมาจากฟ้า มันหล่นลงไปที่ใกล้ ๆ บ่อน้ำ

 

ตะขาบขนาดเล็กที่มีสีเหลืองถูกแขวนไว้บนตะขอ เบ็ดนี้นั่นมันไม่ได้ใหญ่กว่าตัวตะขาบเลย แต่ตะขาบกลับไม่สามารถที่จะดิ้นหลุดได้่ !

 

สิ่งแรกที่ตะขายทำเมื่อมาถึงโลกใหม่นั่นก็คือหารอยแตกหรือหลุมในดินเพื่อที่จะเข้าไปซ่อนข้างใสน !

 

แต่ก่อนที่มันจะคลานออกไป ได้มีนกขนาดเท่าลูกปิงปองมาเห็นตะขาบก่อน

 

มันหุบปีกของมันไปข้างหลัง แล้วกระโดดออกจากกิ่งไม้ไปยืนอยู่ตรงหน้าตะขาบ มันทำให้ตะขาบหยุดเคลื่อนไหวทันที

 

หลังจากที่มันมองตะขาบแปลก ๆ ในช่วงสั้น ๆ นกตัวเล็ก ๆ ก็ค่อย ๆ เดินไปหามันช้า ๆ จากนั่นมันก็ได้จิกไปที่ตะขาบ เช่นเดียวกันกับตะขาบที่ได้ไปอีกโลกอีกครั้ง แต่คราวนี้โลกที่มันไปคือโลกแห่งความตาย !

 

โชคดีที่การเสียสละของมันไม่ได้ไร้ค่า ! อย่างน้อยที่สุดเจ้านกที่ไม่รู้จักนี้ก็ได้กลืนตะขอเข้าไปด้วย !

 

ต่อมา ด้วยความยาว 30-40 เซน มันค่อย ๆ คลานออกมาอย่างช้า ๆ ตรงรอยแตกที่ด้านข้างภูเขา

 

ไม่ชัดเจนว่าตะขาบตัวนี้มันอยู่มานานแล้วแค่ไหนถึงมีความยาวขนาดนี้ ร่างทั้งร่างของมันมีสีแดงอดม่วง โครงกระดูกด้านหลังของมันสะท้อนกับแสงอาทิตย์

 

มันมาถึงตรงนกตัวเล็ก ๆ ก่อนที่ตะขาบตัวใหญ่จะเปิดปากที่น่ากลัวของมันแล้วกัดลงไปที่นกน้อย !

 

จากนั่นมันก็เริ่มดูดเลือดของนก และเมื่อมันกินเสร็จแล้ว มันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ มันมีมีบางอย่างทำให้มันขยับไม่ได้ !

 

ด้วยขนาดของสมองมัน ทำให้ตะขาบตัวนี้ร้องไห้ออกมาทันทีเมื่อมันคิดได้ว่าเจ้านกตัวนี้มันมีพิษ !

 

เมื่อรู้สึกว่าตกอะไรบางอย่างได้ ไป่เฟิงก็รีบดึงเบ็ดทันที

 

เจ้านกที่กินตะขอนั่นมันมีขนาดที่เล็กเกินไป ! มันทำให้ไป่เฟิงไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรกระตุกเลย

 

แต่เมื่อตะขาบได้เข้ามาดูดเลือดนก มันก็ทำให้เขารู้สึกบางอย่างจนต้องรีบดึงสายเบ็ดทันที ถ้าหากเขาไม่ดึงตอนนี้แล้วจะให้เขาไปดึงตอนไหน ?

 

กลับไปที่ภูเขา ตะขาบสีแดงอดม่วงกำลังลอยขึ้นไปในอากาศ ขณะนั้นคางคกยักษ์ก็โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ

 

เมื่อมันเห็นเพื่อนที่เจอหน้ากันมาหลายปีกำลังร้องขอความช่วยเหลือ คางคกรู้สึกว่ามันต้องลองทำอะไรบางอย่างกับสถานการณ์นี้ ..

 

"กัว !"

 

เสียงดังกึกก้อง ดังไปทุกทิศทางและสะท้อนออกมารอบ ๆ ภูเขา มันเป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการได้ว่านี้เป็นเสียงที่คางคกได้ทำ !

 

คางคกได้รวบรวมแรงของมันทั้งหมด จากนั่นก็กระโดดด้วยขาหลังอันทรงพลัง ทะยานขึ้นไปสู่ท้องฟ้า ! มันกระโดดได้สูงถึงสามเมตรในอากาศ !

 

จากนั่นด้วยความแน่วแน่ มันก็ได้งับไปที่ตะขาบโดยไม่แม้แต่คิดจะปล่อย !

 

'อืม รสชาติไม่เลว !’ นั่นคือความคิดสุดท้ายก่อนที่มันจะรู้สึกมึนงงว่ามันไม่สามารถขยับร่างของมันได้ !

 

ไป่เฟิงดึงสายเบ็ดอย่างเร็ว แล้วเขาจ้องมองอย่างโง่งมไปที่คางคกที่น่าเกลียดที่สุดที่เขาเคยเห็นมา

 

'นี้มันนรกอะไรกัน ? มันกินได้ ? มันไม่มีพิษ ? ดูแล้วมันไม่ได้น่ากินเลย ...' นั่นคือสิ่งแรกที่เข้ามาในใจของเขา

 

"ดิ๊ง ! สมบัติระดับ 1 ! คางคกลูกดอกพิษ ! (คางคกที่มีพิษทุกส่วนของร่างกาย มันสามารถยิงน้ำออกมาจากปากของมันได้ สำหรับคางคกลูกดอกพิษ 1 ตัว พิษของมันสามารถฆ่าคนได้ 10,000 คน! อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างของมันสามารถเปลี่ยนเป็นยาได้หากใช้ถูกวิธี มันจะสามารถเป็นยาที่ยอดเยี่ยมได้ !) ประสบการณ์ที่ได้รับ : 350 ! ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 4,000 !"

 

"ดิ๊ง! สมบัติระดับ 1 ! ตะขาบม่วงแดง ! (เป็นตะขาบที่มีพิษร้ายแรงแบบสุดขีด ! มันสามารถพ่นพิษร้ายออกมาได้ มันจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้กินเลือดสด ๆ เป็นอาหาร ทุกอย่างของมันสามารถใช้เป็นยาได้ หากใช้ได้ถูกต้อง มันจะเป็นยาที่ยอดเยี่ยม ! ) ประสบการณ์ที่ได้รับ : 350 ! ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 3,650 ! "

 

"ดิ๊ง ! ภารกิจที่ 1 : เนื่องจากได้รับสมบัติที่มีคุณสมบัติที่เหมือนกัน สามารถกลั่นพวกมันเข้าด้วยกันให้เป็นเหล้าได้ และเมื่อดื่มเหล้านี้ จะทำให้มีภูมิต้านทานพิษทุกชนิด รวมทั้งยังเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย ! ภารกิจที่ 2 : ทำลายด้วยไฟ !"

 

สามข้อความนี้ปรากฏขึ้นมาในใจของเขา ไป่เฟิงมองด้วยความประหลาดใจ

 

'นี้คือ ... ซื้อหนึ่งแถมฟรีอีกหนึ่ง ? เดียว มันบอกว่ามีตะขาบ.. แต่ที่ฉันเห็นมันคือคางคก แล้วไหนละตะขาบ ?'

 

ไป่เฟิงสงสัย จากนั่นเขาก็คิดบางอย่าง เขาหยิบไม้ใกล้ ๆ แล้วค่อย ๆ เปิดปากคางคก ตามที่คิดไว้เขาเห็นตะขาบยักษ์มันได้มองเขากลับในขณะที่อยู่ในปากของอันมืดมิดของคางคก !

 

ส่วนเหตุผลที่เขาใช้ไม้แทนมือ ?

 

มันเป็นธรรมชาติเพราะไป่เฟิงไม่ใช่คนโง่ ! สัตว์ทั้งสองตัวมันมีพิษมากกว่าสัตว์ธรรมดา !

 

ไม่มีทางที่เขาจะสัมผัสด้วยมือเปล่าได้ แล้วยังต้องทดสอบว่าเขาสามารถต้านพิษของมันได้ ? บ้าไปแล้ว !

 

'ระบบได้ออกเริ่มให้ภารกิจเป็นของตัวเอง ... นี้เป็นครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น !'

 

ไป่เฟิงรู้สึกสงสัย

 

'นรกเลือด ! ระบบ บางทีแกก็มีความคิดเป็นของตัวเองอยู่แล้วใช่ไหม ?'

 

ไป่เฟิงกระพริบตาตำหนิในใจ

 

จากนั่นซักพัก มันก็ยังไม่มีการตอบสนองใด ๆ จากระบบ ไป่เฟิงส่ายหัวด้วยความผิดหวัง บางทีเขาอาจจะจินตนาการไปเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 362 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #634 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 15:26
    คางคกรักเพื่อนเนอะ น่ารัก(จิตใจ)จริงๆ
    #634
    0
  2. #561 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 05:14
    เปิดซุ้มยาดองหารายได้เพิ่มมั้ย
    #561
    0
  3. #406 ddlovepp (@puilikedd) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 23:35
    เอาจิงคืออ่านเพลินมาก ลืมเท้นมาหลายบทละ 55
    #406
    0