Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 63 : บทที่ 62 ถ่ายทอดทักษะ !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 339 ครั้ง
    24 มี.ค. 61

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 67 กลุ่มลับถึง 210


ไป่เฟิงไม่ได้ตอบสนองอาการของพวกเขา เขายังคงแสดงเทคนิคการหายใจทั้งหมดให้เห็นในครั้งเดียว

เมื่อลึกลับที่ 2 กับ 3 เริ่มจะหมดความอดทน ทันใดนั่นก็มีสิ่งที่น่าตกใจเกิดขึ้น !

มีแสงอาทิตย์ที่มีความหนาเท่านิ้ว บินลงมาจากฟากฟ้าเข้าไปที่จมูกของไป่เฟิง !

"โอ้พระเจ้า ! นี้มันอะไรกัน ? แม่มโคตรน่ากลัวเลยพี่ใหญ่ !"

ลึกลับที่ 2 กับ 3 นั่นมองดูด้วยความประหลาดใจ ขณะเดียวกันลึกลับที่ 1 ยังคงนั่งอยู่บนก้อนหิน ขาของเธอแกว่งไปมาในขณะที่มองไปที่ไป่เฟิงด้วยความสนใจ

"บอสคือเทพ ?"

ลึกลับที่ 2 กับ 3 ตกใจด้วยความโง่งม นี่ไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าเท่านั้นหรอที่ทำได้ ?

เพิ่มพลังด้วยการใช้พลังของดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์เพื่อทำให้ร่างกายตัวเองเป็นอมตะ .. นี้คือสิ่งที่เห็นได้ทั่วไปในนวนิยายหรือละครทีวีที่พวกเคยเห็นดูมา !

หลังจากนั่นทั้งสองคนก็กระตือรือร้นอย่างมาก นี้เป็นรางวัลที่ไป่เฟิงจะให้นั่นคือเทคนิคพระเจ้าใช่ไหม ?

"แกร๊ก !"

มีเสียงบางอย่างดังออกมาในร่างของไป่เฟิง

ในขณะนั่น ร่างของเขามันเหมือนลูกโป่งขนาดใหญ่ มันมีลมพุ่งออกมาจากภายใต้ผิวของเขาโดยไม่ได้สนใจเกณฑ์ของโลกนี้เลย

Extreme Arctic Frost ราวกับถูกปลุกขึ้นมา มันได้ตื่นขึ้นมาแล้ว !

มันปล่อยพลังภายในธาตุน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยเส้นใยสีฟ้ามากมายนับไม่ถ้วนออกมา !

พลังภายในธาตุหยางที่โหดร้ายได้ปะทะกับมัน และในเวลาสั้น ๆ พลังธายในธาตุน้ำแช็งก็สามารถยึดตำแหน่งได้ !

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันซ้ำ ๆ ทำให้เกิดความหายนะรอบ ๆ ตัว !

พลังงานของผลเลือดแห่งพระเจ้าที่ไหลอยู่ในร่างของไป่เฟิง มันฟื้นฟูร่างของเขาได้เร็วมาก ไม่ว่าส่วนใดของร่างกายที่ถูกทำลาย มันจะถูกสร้างขึ้นมาใหม่และมันจะแข็งแกร่งกว่าของเดิมมาก !

พลังธาตุในธาตุน้ำแข็งจาก Extreme Arctic Frost มันได้ต่อสู้รุกร้ำอย่างไม่หยุดยั้ง จนสามารถเอาชนะพลังภายในธาตุหยางที่มาจากดวงอาทิตย์ได้ !

เมื่อเห็นว่ามันไม่สามารถทำอะไรกับพลังภายในธาตุน้ำแข็งได้แล้ว มันจึงได้สลายตัวเองเข้าไปในร่างของไป่เฟิง !

เมื่อเป้าหมายถูกทำลายไปแล้ว พลังภายในธาตุน้ำแข็งก็ได้กลับเข้าไปใน Extreme Arctic Frost

"ฮู้วว !"

ไป่เฟิงพ่นลมหายใจออกมา มีชั้นเหงื่อสีเทาปกคลุมบนร่างของเขา มันส่งกลิ่นเหม็นออกมา

"เห็นไหม ? นี้คือรางวัลที่ฉันจะให้พวกนาย"

ไป่เฟิงหันกลับไปมองกลุ่มผู้ชมด้วยรอยยิ้ม เขาพูดออกมาด้วยเสียงอ่อนโยน

การตัดสินใจครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากเขาได้คิดดีแล้ว ทำไมเขาถึงต้องสอนเทคนิคการหายใจนี้ให้กับลึกลับที่ 1 ถึง ลึกลับที่ 3 ? นั่นก็เพราะเพื่อให้เกิดการแข่งขันกันเกิดขึ้น !

เมื่อคนอื่น ๆ เห็นการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีของลึกลับสามอันดับแรก พวกเขาจะมีแรงจูงใจในการทำงานของตัวเองที่ดีได้มากขึ้น !

การคว้ารางวัลกับการลงโทษอย่างมีประสิทธิภาย นี้คือวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการลูกน้องตัวเอง !

"มันทรงพลังใช่ไหม นี้คือเทคนิคหายใจลึกลับ ถ้าพวกนายได้เรียนรู้มัน มันก็เหมือนกับว่าพวกนายได้คว้าโชคจากสวรรค์และถ้าพวกนายเข้าใจความลึกซึ้งของมัน ก็เหมือนกับรู้จักดวงอาทิตย์กับพระจันทร์ !"

ไป่เฟิงพูดออกมาเบา ๆ ภายใต้แสงสีทองของดวงอาทิตย์ที่ค่อย ๆ ขึ้นมา ทำให้ตอนนี้เขาดูราวกับว่าเป็นฑูตสวรรค์ที่ลงมาเยือนโลกมนุษย์ !

สำหรับช่วงเวลาที่เหลือจนถึงบ่ายนี้ ไป่เฟิงได้อธิบายหลักของเทคนิคการหายใจด้วยแสงให้กับทั้ง 3 ลึกลับ เขาชี้ให้เห็นถึงข้อสำคัญที่ต้องใส่ใจ

เขาพยายามอธิบายเทคนิคให้ชัดเจนที่สุดเท่าที่ทั้งสามคนจะเข้าใจได้ โดยจะเน้นที่การใช้เทคนิคการหายใจ กับเหตุผลการเคลื่อนไหวในแต่ละครั้ง ท้ายที่สุดวิธีที่สอนไปนั่นไม่สามารถเทียบได้กับสิ่งที่ไป่เฟิงได้เรียนรู้ผ่านคู่มือเลย ช่วงบ่ายผ่านไป แต่ทั้งสามคนยังเข้าใจเล็กน้อยเท่านั้น

"ฉันได้อธิบายเทคนิคการหายใจให้พวกนายทั้ง 3 คนแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับพวกนายกันเองแล้ว อย่าลืมฝึกซ้อมทุกครั้งที่ทำได้เพื่อที่จะทำความคุ้นเคยกับเทคนิคนี้ แล้วก็จำเอาไว้ว่าการเคลื่อนไหวกับเทคนิคการหายใจต้องฝึกฝนแยกกัน สำหรับการฝึกร่วมกันจะทำได้ก็ต่อเมื่อตอนเช้าก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็มาถามฉันได้"

ไป่เฟิงเตือนพวกเขาอย่างเคร่งขรึม เขาไม่ต้องการที่จะสูญเสียลูกน้องที่มีความสามารถของเขาไปเพียงเพราะฝึกฝนไม่ถูกวิธี

"เข้าใจ"

การแสดงออกของพวกเขายังเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ แต่พวกเขาก็พยักหน้าอย่างจริงจัง

มองเห็นความกระตือรือร้นในสายตาพวกเขา ไป่เฟิงส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะไม่ได้พูดสิ่งที่เขาคิดไว้เพื่อหลีกเลี่ยงการลดกำลังใจพวกเขา

เขาคิดไว้ว่า มันต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนหรือมากกว่านั่น กว่าการที่พวกเขาจะสามารถก้าวข้ามประตูแห่งการฝึกฝนได้ ไป่เฟิงเข้าใจดีถึงเทคนิคการหายใจด้วยแสง ถึงแม้จะมีข้อมูลที่ส่งเข้ามาในใจของเขาโดยตรง แต่เขาก็ยังคงฝึกฝนสำเร็จได้เล็กน้อยเท่านั้น หากไม่นับความโชคดีของตัวเขาเอง

หลังจากที่กลับมาที่บ้าน สิ่งแรกที่ไป่เฟิงได้ทำคือการล้างเหงื่อสกปรกออกจากร่างกายของ

จากนั่นก็ไปที่ห้องครัวและตัดเนื้อชิ้นใหญ่ที่ปลายหางของกุ้งอมตะ และวางมันลงที่หม้อไอน้ำ

หลังจากคิดบางอย่างได้ เขาก็วางไข่กุ้งลงไปด้วย โดยวางข้าง ๆ เนื้อกุ้งก่อนจะปิดฝา

หนึ่งชั่วโมงต่อมากลิ่นหอมที่ทำให้มึนเมาได้ ก็ลอยออกมาจากห้องครัว ไป่เฟิงเปิดฝาออกทำให้กลิ่นหอมของมันไหลเข้าไปในบ้านทั้งหลัง

ไป่เฟิงวางจานออกมาแล้วเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่โต๊ะ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตประจำวันของทุกคน พวกเขารีบวิ่งมาที่โต๊ะเหมือนกับสุนัขที่หิวโหย ไป่เฟิงเปิดฝาออกทำให้เห็นถึงชามขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยไข่กุ้งสีเหลืองทอง มันมีกลิ่นหอมที่เหมือนกับศูนย์รวมของความสมบูรณ์แบบ

"อึก"

เปยเซียงกับอีกสามคนกลืนน้ำลายพร้อมกัน

แน่นอนว่าไป่เฟิงไม่สนใจความต้องการของทั้งสี่ มันเป็นเรื่องดีที่ทุกคนสามารถร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยกันได้ แต่สิ่งที่ดีที่สุดจะถูกเก็บไว้ให้เจ้านายของเขาเท่านั่น !

มันมีมุมมองที่ต่างกันออกไปว่าไข่กุ้งนั่นมันสามารถกินได้หรือไม่ บางคนบอกว่ากินไม่เคยกินมันเพราะมันจะทำให้เสียเวลากับการกินเนื้อกุ้งมากกว่า มีบางคนกล่าวว่าไข่กุ้งเป็นส่วนที่สกปรกที่สุดของกุ้ง มันไม่สามารถกินได้

เหตุผลที่ในเรื่องนี้เนื่องจากว่า กุ้งปกตินั่นอาศัยอยู่ในน่านน้ำที่มืดทืบแล้วมันมีสารพิษโลหะหนักจำนวนมากในไข่พวกมัน การกินมันจะเป็นอันตรายต่อร่างกายมนุษย์ 

แต่ไป่เฟิงไม่ได้ต้องการที่จะละทิ้งสมบัติแบบนี้เพราะเหตุผลแปลก ๆ มันเป็นเรื่องตลกที่จะบอกว่ามีเพียงปีศาจเท่านั้นที่กินได้ ? ไป่เฟิงไม่เชื่อเรื่องนี้ นอกจากนี้กุ้งอมตะมันมาจากทะเลลึกโบราณจากอีกโลก !

ไป่เฟิงตักไข่ออกมาเบา ๆ ด้วยส้อมของเขา ก่อนจะส่งมันเข้าปากช้า ๆ

"เนียนนุ่ม ! มันให้รสชาติที่สดชื่นและอ่อนโยน !"

ไป่เฟิงปิดตาของเขาและพึมพำอย่างเพลิดเพลิน เขาจิ้มส้อมของเขาลงไปในไข่กุ้งก่อนจะตักกินอีกคำ

ถึงแม้จะอร่อยมากแค่ไหนแต่มันไม่ใช่สิ่งที่ควรจะกินลงไปเพียงคนเดียว โดยไม่แบ่งปันใคร

นี่จึงเป็นส่วนที่สนุกที่สุดของไป่เฟิง เขาสามารถใช้เวลากับไข่กุ้งนี้ได้ทั้งหมดเพราะมันเป็นของเขาคนเดียว !

ความอุ่นสบายกระจายไปทั่วกระเพาะอาหารของเขา ไข่กุ้งนั่นมีพลังงานที่สูง จำนวนเนื้อกับไข่ที่เขากินไปนั่นถูกย่อยสลายลงกลายเป็นพลังงานจำนวนมากให้กับร่างกายของเขา !

ยี่สิบนาทีต่อมา ในขณะที่ไป่เฟิงกำลังมีความสุขเขาก็จิ้มไปที่ไข่กุ้งอีกครั้ง แต่คราวนี้เขากลับพอว่ามันว่างเปล่าซะแล้ว

***

หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จแล้ว ไป่เฟิงก็กลับไปฝึกท่าเทคนิคการหายใจด้วยแสงอยู่ใต้ต้นไทร สำหรับลึกลับทั้งสามนั่น พวกเขากลับมามีบทบาทเป็นถุงกระสอบทรายให้กับเปยเซียง ภายใต้คำแนะนำที่ว่า 'การฝึก'

ไป่เฟิงขมวดคิ้วที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ความพยายามในการปรับเปลี่ยนท่าการเคลื่อนไหวของเขาให้เป็นเทคนิคการต่อสู้นั้นล้มเหลวอีกครั้ง

เขามองไปที่ค่าสถานะของเขา

เผ่ามนุษย์ : ไป่เฟิง (ชาวประมง ระดับ 1)

ความแข็งแกร่ง : 65

ความเร็ว : 54

พลังจิต : 49

เทคนิคการหายใจด้วยแสง : สำเร็จจุดสูงสุดของขั้นแรก

อาวุธ : Extreme Arctic Frost

ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 3,650 !

"ไม่เลว ความแข็งแกร่งของฉันเพิ่มขึ้น 3 จุด กับความเร็วอีก 1 จุด เพราะกินไข่กุ้ง"

ไป่เฟิงยิ้มด้วยความยินดี ไข่กุ้งนี้ไม่เลวเลย ! มันคุ้มค่ากับเขาอย่างมาก

เขาคว้าแมงมุมตัวเล็ก ๆ มาติดไว้กับตะขอ แล้วเดินไปที่บ่อน้ำโบราณอย่างสบายใจ เขากำลังจะเตรียมตัวให้แมงมุมตัวนี้เป็นแมงมุมตัวแรกที่ได้ไปอีกโลก !

มีถ้วยชาอยู่ข้าง ๆ เขา มันมีไอน้ำบาง ๆ ลอยออกมาเมื่อตอนเขาจิ๊บชา ชานี้ถูกชงด้วยใบชาป่าที่หาได้จากภูเขา มันมีรสหวานเบา ๆ ติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเขา จิตวิญญาณของไป่เฟิงฟื้นฟูทันทีเมื่อได้กินชาภูเขาป่านี้

***

ภายใต้ความมืดจากอีกโลก แม่น้ำไหลยาว ที่นี่ใต้พื้นผิวของโลก มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่ามันเป็นกลางวันหรือกลางคืน มันไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของแสงสว่าง ที่พบเห็นได้นั่นมีแต่ความมืดที่ได้ปกครองที่นี่

แม่น้ำสายนี้แม่ว่าจะอยู่ใต้ดินหลายเมตร แต่มันไม่ได้สงบเลย มันมีคลื่นระลอกยักแผ่กระจายไปทั่วผิวน้ำเป็นบางครั้ง และหากมองดี ๆ ในความมืดนี้จะเห็นถึงเกล็ดบางอย่างได้เป็นบางครั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 339 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #374 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:44
    ขอบคุณมาก
    #374
    0
  2. #373 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:35
    จะตกตัวอะไรรสเด็ดมาได้จากใต้บาดาลหนอ งานนี้
    #373
    0