Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 79 : บทที่ 78 มันมีปีศาจอยู่ในหัวใจของโลลิน้อยทุกคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 332 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

ฝากเพจอีกทีงับ หน้าเพจถึง 83 กลุ่มลับถึง 264


บทที่ 78 มันมีปีศาจอยู่ในหัวใจของโลลิน้อยทุกคน

ในเมื่อไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไม ไป่เฟิงก็หยุดคิดเรื่องพวกนี้ เขากลับไปพยายามที่จะปรับเปลี่ยนท่าเทคนิคการหายใจด้วยแสงให้กลายเป็นเทคนิคการต่อสู้อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม สุดท้ายเขาก็ถูกกดลงพื้นโดยแรงมหาศาจทุกครั้ง ไม่ใช่ว่าไป่เฟิงเป็นคนที่ชอบทำร้ายตัวเองโดยไม่มีเหตุผล แต่เพราะว่าเขาเพิ่งค้นพบหนทางของมันทุกครั้งเมื่อเขาพยายามทำความเข้าใจ แม้จะล้มเหลวทุกครั้งก็ตาม

ในเวลาเดียวกับ ร่างกายของเขามันก็ค่อย ๆ กลั่นตัวเองจากแรงกดดัน เซลล์ของไป่เฟิงค่อย ๆ ที่จะกระชับและสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

'ก็ยังดี ถึงฉันจะสร้างเทคนิคการต่อสู้ไม่ได้ แต่อย่างน้อยร่างกายของฉันมันปรับปรุงตัวของมันเองให้ดีขึ้นกว่าเก่า ...'

ไป่เฟิงนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับเหงื่อที่เต็มตัว

หลังจากที่ปรับลมหายใจได้แล้ว เขาก็ลุกขึ้นแล้วล้างตัวเองด้วยน้ำสองถังจากบ่อน้ำโบราณ

'หืมม ฉันน่าจะให้ลึกลับที่ 2 กับ 3 ไปซื้อเครื่องทำพลังงานแสงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้ เพื่อเอามาทำน้ำอุ่น มันไม่สะดวกจริง ๆ ที่ต้องอาบน้ำแบบนี้' ไป่เฟิงคิดในขณะที่ถือถังน้ำไว้เหนือหัว

ไป่เฟิงเดินไปที่บ่อน้ำอีกครั้ง จากนั่นก็คิดถึงเบ็ดของเขา เบ็ดคันยาวที่ทำมาจากหยกขาวก็ได้ปรากฏบนมือของเขา

'ชิ ชิ เบ็ดนี้มันสะดวกจริง ๆ !'

ไป่เฟิงเดาะลิ้นของเขาในขณะที่เดินไปที่บ่อน้ำ

"โอ้ พระเจ้าและเทพทุกองค์ โปรดมองฉันแล้วช่วยฉันตกเทคนิคการต่อสู้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคการต่อสู้อะไรก็ได้ !"

ไป่เฟิงสวดภาวนะ เป็นที่ชัดเจนว่าเขาต้องการเทคนิคการต่อสู้สำหรับเขามากค่ไหน

***

ลึกเข้าไปในเทือกเขาที่เต็มไปด้วยป่าในอีกโลก


เป๋ยวูเจี๋ย เป็นหัวหน้ากลุ่มเดินนำเหล่าศิษย์น้องทั้งหลายเดินผ่านป่าทึบ กลุ่มคนพวกนี้เดินสบาย ๆ ราวกับว่าพวกเขากำลังเดินอยู่สนามหลังบ้าน แทนที่จะเป็นป่าที่แสนอันตราย

"พี่ใหญ่เป๋ย มีคนอยู่ในป่านี้จริง ๆ หรอ ?" โลลิที่อยู่กลางกลุ่มถามขึ้นมาในขณะที่เธอมองไปรอบ ๆ ด้วยความสนใจ

คนอื่น ๆ ก็มองไปที่เป๋ยวูเจี๋ยด้วยความคาดหวัง

"แน่นอน ! ถึงพวกเขาจะมีน้อย แต่พวกเขามีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างมาก พวกเขาสามารถจัดการอสูรระดับ 1 ได้ก่อนที่จะโตเป็นผู้ใหญ่ ถ้าพี่ชายคนนี้เจอพวกเขาซักคนละก็ พี่ชายคนนี้จะจับมาเป็นท่าให้เธอเอง" เป๋ยวูเจี๋ยนตอบกลับในขณะที่ม้วนผมของเธอแล้วกล่าวด้วยความรัก

เด็กสาวตัวเล็กคนนี้เป็นลูกสาวที่มีค่าที่สุดของประมุขนิกาย แม้ว่าเธอจะอายุ 12 แต่เธอก็มีพลังจิตวิญญาณที่สูงมากแม้ว่าจะอยู่ในท้องของแม่เธอ หลังจากที่เธอได้เกิดมา เธอก็ยังได้พวกทรัพยากรเพิ่มขึ้นมาอีก อีกทั้งเธอยังอาบน้ำด้วยสมุนไพรทุกวัน !

และเพราะเธอยังเด็ก แต่เป็นที่คาดหวังเนื่องจากมีการฝึกฝนที่สูง ภารกิจครั้งนี้ที่ถูกส่งออกมาจากนิกายนั้นจึงมีความอันตรายที่ต่ำมาก และอีกเหตุผลคือการพาเจี๋ยเหยียนมาเปิดประสบการณ์ของเธอ

เมื่อมองไปที่การแสดงออกบนหน้าของเจี๋ยเหยียน เป๋ยวูเจี๋ยก็ค่อย ๆ สงบลง

'หึ ตอนนี้เธอยังเด็กอยู่ แต่เธอก็ยังรูปร่างดีและบอบบาง ในอนาคตเธอจะต้องงามอย่างไร้ที่ติ !

ฮี่ฮี่ มันจะไม่เป็นไรถ้าเธออายุน้อยกว่าฉันเล็กน้อย ฉันต้องรอให้เธอผลิบานก่อน แล้วค่อยแต่งงานเมื่อเธอโตขึ้น ตราบใดที่เราได้เป็นสามี ภรรยากัน แล้วตำแหน่งประมุขนิกายคนต่อไปจะเป็นใคร ?'

เมื่อมองไปที่ตาของเป๋ยวูเจี๋ยน จะเห็นประกายไฟและแสงจากตาของเขาได้

"พี่ใหญ่เป๋ย หนูหิว ..."

เจี๋ยเหยียน ลูบท้องของเธอที่กำลังโกรธอยู่ด้วยท่าทางน่าสงสาร

'ไอ้โง่เอ้ย ทำไมแกไม่ฉี่ลงไปที่พื้นแล้วมองดูเงาที่สะท้อนตัวเอง ? แกคิดว่าแกจะทำอะไรกับฉันก็ได้ ? แกคิดว่าท่านย่าคนนี้ไร้เดียงสา อ่อนแอ และไร้กำลัง ?'

เจี๋ยเหยียน หัวเราะอย่างเยือกเย็นในใจของเธอ อย่างไรก็ตามภายนอกนั่นดูแสดงออกด้วยรอยยิ้มและดูไร้เดียงสา

"โอ้ เธออยากกินอะไรละ ? ฉันทำได้ทุกอย่างถ้าเธอต้องการ" เปยวูเจี๋ยไม่รู้ว่าเจี๋ยเหยียนคิดอะไร เขาจึงยิ้มตอบกลับให้เธอ

"หนูอยากกินข้อหมูคริสตัลในเยลลี่ !"

เศษน้ำลายไหลออกมาจากปากของเจี๋ยเหยียน เธอขยับลำคอด้วยความหวัง

"สาวน้อย เราไม่ได้อยู่ในเมืองชิงวู มันไม่มีข้อหมูคริสตัลที่นี่ ฉันจะทำเนื้อย่างให้แทน เอาไหม ?"

มุมปากของเปยวูเจี๋ยกระตุกอย่างแรง สายน้อยคนนี้เรื่องมากจริง ๆ !

อย่าพูดถึงความจริงที่ว่าพวกเขาอยู่ในเทือกเข้ารกร้างนี้ มันไม่มีเห็นแม้แต่เงาของหมูคริสตัล อย่าไปพูดถึงว่ามันจะมีขายเลย เป๋ยวูเจี๋ยจวดปวดในใจเมื่อคิดถึงราคาอาหารจานนี้ แค่ข้อหมูคริสตัลจานเดียว มันมีค่าเท่ากับทรัพยาการในการฝึกฝน 10 วันของเขา !

"หนูไม่ต้องการเนื้อย่าง~~ หนูขอเป็นไข่อินทรีสวรรค์ก็ได้ ครั้งสุดท้ายที่ยานเอ๋อทำให้ มันอร่อยมาก ๆ !"

เจี๋ยเหยียน มองอย่างคาดหวังไปที่เป๋ยวูเจี๋ย

'บัดซบ ! ถ้าไม่ใช่เพราะแกเป็นลูกสาวของประมุขนิกาย พ่อคนนี้จะสอนบทเรียนที่ดีให้เองในวันนี้ !'

เป๋ยวูเจี๋ยรู้สึกเลือดขึ้นคอ อินทรีสวรรค์คืออะไร ? มันคือสัตว์อสูรระดับสูงที่บินได้ ! อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่ประมูขนิกายเมื่ออยู่ต่อหน้าอินทรีสวรรค์แล้ว เขาก็เป็นได้แค่อาหารว่างของมันเท่านั้น

"สาวน้อย เอาแบบนี้เป็นไง ฉันจะต้มไข่นกอินทรีจินเลียงให้เธอเอง มันอร่อยมากยิ่งได้สูตรจากตระกูลฉันละก็ เธอจะต้องขอมันเพิ่มแน่ !"

เขาต้องไม่ปล่อยให้สาวน้อยคนนี้พูดต่อ ยิ่งเธอพูดความต้องการของเธอก็ยิ่งสูงขึ้น ไม่รู้ว่าใครกันที่เป็นคนสอนเธอให้พูดเรื่องไร้สาระแบบนี้

เป๋ยวูเจี๋ยนรีบวิ่งออกไปทันทีก่อนที่เจี๋ยเหยียนจะคัดค้าน ทำให้คนที่เหลือได้แต่มองหน้ากัน

'อินทรีจินเลียง ? ลืมมันไปซะ ฉันจะปล่อยแกไปก่อนตอนนี้'

เจี๋ยเหยียนหัวเราะเบา ๆ และนั่งลงบนก้อนหินขนาดใหญ่ เธอแกว่งขาไปมาอย่างไม่หยุดย่อน

ชั่วโมงต่อมา เป๋ยวูเจี๋ยก็กลับมาพร้อมกับรอยขีดข่วนเต็มร่าง แม้แต่เส้นผมบางส่วนของเขาก็หายไป มันดูว่าเขาผ่านอะไรที่ยากลำบากมา

ที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาคือไข่นกสีทองขนาดเท่าลูกแตงโมขนาดเล็ก !

"สาวน้อย ฉันกลับมาแล้ว ! ดู นี้คือไข่ของอสูรระดับ 3 !"

เป๋ยวูเจี๋ยนรีบเดินไปหาเธอพร้อมกับใบหน้าที่อ่อนโยนของเขา

"ว้าว ! พี่ใหญ่สุดยอดจริง ๆ !"

"สุดยอด ! นี่เป็นอสูรระดับ 3 จริง ๆ !"

"นอกเหนือจากอพี่ใหญ่แล้ว ฉันคิดว่ามีแค่ผู้อาวุโสเท่านั้นที่ทำอะไรแบบนี้ได้ !"

เหล่าศิษย์น้องคนอื่น ๆ มองไปที่เป๋ยวูเจี๋ยและเอ่ยออกมา

'เอ๊ะ ? สาวน้อยคนนี้ดูไม่เลว ! ทำไมฉันไม่เคยเห็นเธอมาก่อน ? เมื่อพวกเรากลับไป ฉันน่าจะลองชวนเธอมาพูดคุยกับเกี่ยวการใช้ชีวิตด้วยกันซักหน่อย ...'

เป๋ยวูเจี๋ยนบอกศิษย์น้องถึงความยากลำบากในการทำงานนี้ เขาพูดออกมาเบา ๆ แต่ดวงตาของเขากำลังจ้องมองไปที่ศิษย์น้องหญิงคนหนึ่งที่รูปร่างดีใช้ได้

"แก๊ง !"

หม้อขนาดใหญ่ที่ทำจากเครื่องปั้นดินเผาโบราณ มันมีด้ามจับสองด้านข้าง ๆ และมีสามขา ได้ปรากฏออกมาจากอากาศแล้วหล่นลงพื้น

หม้อนี้ดูเรียบและกลมมาก มันถูกปกคลุมไปด้วยรูที่เป็นลวดลายแปลก ๆ อยู่ที่ตัวของมัน หม้อนี้แตกต่างจากหม้อทั่วไปที่ใช้ประกอบพิธีต่าง ๆ มันมีฝาปิดอยู่บนปากหม้อ

"หม้อนี้เป็นสมบัติของตระกูลฉันเอง มันถูกสืบทอดกันมาหลายรุ่น อาหารทุกอย่างที่ทำจากมันจะมีรสชาติที่อร่อยมาก ! แน่นอนว่าถ้าใส่น้ำเปล่าลงไปต้มในหม้อ มันก็จะมีรสชาติที่เย็นเหมือนน้ำหยก !"

เป๋ยวูเจี๋ยโอ้อวดแสดงสรรพคุณของหม้อต่อหน้าเหล่าศิษย์น้อง หม้อนี้เป็นหม้อที่ถูกสืบทอดกันในตระกูลของเขา มันมั่นใจได้เลยว่าอาหารที่ถูกปรุงในนั่นจะมีรสชาติที่อร่อยกว่าการใช้กระทะธรรมดา

หลังจากที่ผ่านไปหลายชั่วอายุคน เมื่อเป๋ยวูเจี๋ยได้รับมันมา เขาพบว่าอาหารที่เป็นส่วนผสมธรรมดา ๆ หากได้ทำอาหารในหม้อนี้ มันจะกลายเป็นอาหารที่มีคุณสมบัติเป็นยาที่แข็งแกร่งมาก !

ในความจริงแล้ว อาจบอกได้ว่าหากไม่มีหม้อใบนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่เป๋ยวูเจี๋ยจะสามารถบรรลุการการฝึกจนถึงปัจจุบันของเขาได้ !

"แก๊ง !"

เป๋ยวูเจี๋ยหยิบขวดน้ำที่เตรียมไว้พิเศษออกมาจากแหวนของเขาแล้วเทลงในหม้อ จากนั่นก็วางไข่นกอินทรีจินเลียงลงไปในน้ำพร้อมกับวางหินไฟไว้ที่ใต้หม้อ

"ฮ่อง !"

เปลวเพลิงเป็นประกายออกมาจากหินไฟทันทีที่มันถูกจุด มันได้ครอบคลุมรอบ ๆ ด้านนอกของหม้อ

หินไฟพวกนี้ไม่สามารถเทียบได้กับเชื้อเพลิงปกติ ผลึกพวกนี้มันได้มาจากส่วนที่ลึกที่สุดของภูเขาไฟที่มีอายุกว่า 10,000 ปี !

คลื่นอากาศร้อนแผ่กระจายไปรอบ ๆ คลุมพื้นที่ ศิษย์ที่อยู่ใกล้ ๆ ไม่สามารถทนกับความร้อนนี้ได้จึงถูกบังคับให้ถอยออกมาก่อนที่จะหายใจได้สะดวก

*******
ทายซิ ขโมยอะไร หม้อ ไข่นก หินไฟ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 332 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #681 SanStty (@SanStty) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:40
    แหวนๆเอามันมา
    #681
    0
  2. #586 0979733667K (@0979733667K) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:59

    แหวนป่าว
    #586
    0
  3. #565 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 10:33
    ไป่เฟิงก็คงตกไปหมดนั่นแหละ 55555
    #565
    0
  4. #543 Hem111 (@Hem111) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 17:19

    มีเกงในก้อต้องมีหม้อสิ

    #543
    0
  5. #453 Luz_1 (@Maymrri) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 20:58
    ทั้งหมดอ่ะ55
    #453
    0
  6. #440 sept (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:33
    <p>หม้อสิ </p>
    #440
    0
  7. #436 Worada Ray (@wai69770689) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:34
    ตกได้หม้อแน่ๆๆๆๆๆๆ
    #436
    0
  8. #435 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:50
    ตกเอาอะไรก็เอาเถอะขนากกางเกงในยังไม่รอด
    #435
    0
  9. #434 treetree2306 (@treetree2306) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:28
    หม้อแน่นอน
    #434
    0
  10. #433 Pattaraphol Srwongsa (@blade553) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 12:12
    ตกโลลิกลับบ้าน
    #433
    0
  11. #432 Pattaraphol Srwongsa (@blade553) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 12:12
    ตกโลลิกลับบ้าน
    #432
    0
  12. #431 BLOODY BABY (@8808476253) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 12:03
    น่าจะทั้งหมดอะ
    #431
    0
  13. #430 Mizuru_San (@Mizuru_San) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:26
    คิดว่า....เอ่อ หม้อมั่ง แหมม
    #430
    0