ตอนที่ 5 : รักร้อนซ่อนร้าย ep.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    10 มิ.ย. 59






เช้าวันรุ่งขึ้น

"สรุปว่าแกจะบอกพ่อหรือเปล่าเอมเรื่องเปิดโรงงานน่ะ"

"บอกอยู่แล้ว...แต่กลัวว่ายัยปีศาจนั่นจะมาด้วยน่ะสิ"

สรรพนามทีีเอ่ยเรียกหญิงสาวทีรเขาหลงรัก ทำให้คิวมองอย่างไม่ชอบใจ

"เอม ฉันว่าแกมองน้ำในแง่ร้ายเกินไปแกยังไม่รู้จักเธอดีพอก็อย่าเพิ่งไปด่วนสรุปอะไรสิว่ะ ฉันว่าเทอต้ิงมีเหตุผลและฉันต้องรู้ให้ได้"

"ไอ้คิว นี่แกยังไม่เลิกคิดอีกเหรอ...ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่คู่ควรกับใครสักนิดแม้แต่พ่อฉัน"

"จะคู่ควรหรือไม่พ่อแกก็เลือกเธอไปแล้วแกจะทำอะไรได้...จริงมั้ย"

  คิวย้อนถามจนอีกฝ่ายเถียงไม่ออก

"ฉันไม่มีวันยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นแน่..."

"แกจะทำยังไง...ถ้ามันเป็นความต้องการของพ่อแก แกจะกล้าขัดเหรอเอม"

"ฉันก็จะทำทุกอย่างเพื่อขัดขวางไม่ให้งานแต่งงานถูกจัดขึ้น ฉันนี่แหละจะดึงแม่นั่นออกมาจากชีวิตของพ่อฉันเอง แกคอยดูก็แล้วกัน"

เอมกล่าวอย่างมาดหมายก่อนความคิดจะเตลิดไปไกลถึงเนินเนื้อนุ่ม ที่กอบกุมเตฺมฝ่ามืออยู่เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา

"ถ้าแกจะดูเธอให้ลึกกว่านี้สักระยะ...แล้วแกจะรู้ว่าทำไมฉันถึงชอบเธอ คำตอบต่อมาแกก็จะรู้ถึงเหตุผล ที่พ่อของแกขอเธอแต่งงาน ...น้ำเป็นผู้หญิงที่น่ารักในขณะเดียวกันเธอก็น่าสงสารฉันรู้จักเธอดี ถ้าจะทำอะไรฉันก็ขอล่ะว่ะอย่าได้รุนแรงกับเธอนัก หากแกรังเกียจไม่ชอบธอหลังจากแยกเธอออกมาจากพ่อของได้ แกช่วยส่งเธอคืนมาให้ฉันได้ไหมว่ะ"

คิวพูดอย่างจริงจังจนอีกฝ่ายถึงกับเงียบกริบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบรับด้วยความรู้สึกที่ยากจะเอ่ยออกมา


"อืม..."

"ขอบใจมากเพื่อน...ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะ มีนัดกับลูกค้าว่ะ แกก็อย่าลืมไปยกเลิกการเดินแบบได้แล้ว งานที่เขาเตรียมไว้ให้แกจะได้มีเวลาหาคนอื่นแต่เนิ่นๆ"

คิวเดินมาตบไหล่เพื่อนรักเบาๆก่อนจะเดินออกไป

     เสียงเปิดประตูห้องถูกปิดลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจของคนที่เหลือดังออกมาพร้อมๆกัน ร่างบางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้บริหารในสำนักงานใหม่ของตัวเองที่ยังไม่เปิดเป็นทางการอย่างคนคิดไม่ตก

หลังจากหมกมุ่นกับเรื่องของผู้หญิงคนนั้นอยู่นาน สาวหนาคมตัดสินใจเดินลงมาข้างล่าง ตรงเข้าไปในโรงงานทันทีอย่างไม่ต้องการให้สมองฟุ้งซ่าน สายตาคมกวาดมองพนักงานมากมาย ที่เขาให้ฝ่ายบุคคลจัดหามานครบทุกตำแหน่ง พร้อมกับเริ่มทดลองเดินเครื่องจักรอย่างเป็นทางการ


เอมเดินลงมาดูงานอย่างใกล้ชิด ขณะที่ข้างกายเขามีวิศวกรประจำเครื่องคอยรายงานถึงประสิทธิ์ภาพทำงานอย่างไม่มีขากตกบกพร่อง ขายาวเรียวของเขาก้าวไปเรื่อยๆ เพื่อดูผลงานของตัวเองในโรงงานขนาดใหญ่อย่างมั่นคง แตกต่างไปจากคราบนางแบบสาวเพลย์เกริลร์อย่างสิ้นเชิง บัดนี้คงเหลือแต่ สาธิดา ปิ่นสินชัย นักธุรกิจสาวไฟแรงที่จะผงาดและก้าวขึ้นมาอยู่แถวหน้าของเทืองไทยในอีกไม่ช้า




.......................................




ร่างขาวในชุดกระโปรงสอบสั้นอย่างที่เคยสวมใส่ เดินวนไปเวียนมาในห้องทำงานของตัวเอง มีอาการกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด เมื่อนึกถึงคำขู่ของสาวหน้าคมที่กล่าวไว้เมื่อคืน ทำให้น้ำถึงกับกลัวและวิตกจริตมากไม่น้อย

มือขาวทั้งสองข้างยกขึ้นกุมประสานกันไว้ด้านหน้า ก่อนจะออกแรงบีบไว้แน่นจนเหงื่อซึมออกมาตามซอกนิ้วขาว จนเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูร่างของเธอถึงกับสะดุ้งสุดตัวอย่างตกใจ เมื่อได้ยินเสียงของเลขาคนสนิทจึงได้บอกอนุญาตออกไป 

"รายงานการประชุมพี่สรุปให้เรียบร้อยแล้วนะคะ...อ้อ ยังมีเอกสารด่วนค่ะเรื่องการอนุมัติจัดซื้อวัตถุดิบเพิ่มค่ะ"

เลขาบอกพร้อมกับยื่นเอกสารส่งให้ผู้เป็นเจ้านาย ซึ่งเธอก้อรับไปดูและอ่านอย่างพิจารณาก่อนจะส่งกลับคืนให้เลขาสาวดังเดิม 

"รบกวนคุณจ๋าไปที่บ้านให้บอวเซ็นอนุมัติเรื่องเงินด้วยนะคะ เอาสัญญาที่ลูกค้าเพิ่มออเดอร์แนบไปด้วย จะได้ง่ายต่อการพิจารณา"

"ค่ะคุณน้ำ"

พอพ้นร่างของเลขาสาว สาวหมวยก็กลับมานั่งที่เก่า พร้อมกับครุ่นคิดหาทางรับมือกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นในเย็นวันนี้อย่างกลัวๆ 

  เสียงเคาะประตูดังตามมาอีกครั้งทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ เข้าใจว่าเป็นเลขากลับเข้ามาอีกครั้ง จึงไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นมามอง เธอยังคงนั่งเหม่อลอยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อตัว จนไม่รู้ว่ามีใครคนนึงเดินเข้ามายืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะทำงานของเธอแล้ว



"น้ำ!" เสียงทุ้มนุ่มลึกดูอบอุ่นทุกครั้งที่ได้ยินเรียกสติให้สาวหมวยกลับมาได้ไม่ยาก

"พี่คิว!...รู้ได้ไงค่ะว่าน้ำทำงานอยู่ที่นี่"

พอถามไปแล้วก็คิดได้ว่าวันนั้นเขามากับเอมนั่นเอง ผู้หญิงคนนั้นคงบอกเขาหมดแล้วเกี่ยวกับเรื่องราวของเธอ

"ไอ้เอมมันบอก...ได้เลื่อนขั้นเป็นรองประธานแล้วเหรอ วันนั้นเห็นเอมมันบอกว่า เราเป็นหัวหน้าฝ่ายการตลาดอยู่เลย"

คิวถามพลางทรดตัวลงนั่ง ด้านหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเธอ

"ค่ะ" เธอรับคำสั้นๆอย่างไม่คิดอะไร และไม่รู้ว่าคู่อริของเธอจะเอ่ยบรรยายเธอในด้านไหนให้เขาฟังบ้าง

"น้ำ...อย่าทำตัวเหินห่างกับพี่หนักจะได้ไหม...น้ำทำเหมือนไม่อยากคุยไม่อยากเจอพี่...ผิดกับพี่ที่ดีใจที่สุดที่ได่เจอน้ำอีกครั้ง"

"ทานกาแฟไหมค่ะ เดี๋ยวน้ำให้เด็กยกมาให้"

"น้ำอย่านอกเรื่อง...น้ำก็รู้ว่าพี่ไม่ดื่มกาแฟ" ชายหนุ่มต่อว่าหญิงสาวพร้อมกับส่งสายตาตัดพ้อมาให้ จนน้ำต้องเบือนสายตาหลบหนี กลัวเหลือเกิน...

"พี่คิวคะ...เป็นไปได้อย่ามาหาน้ำอีกนะคะเพราะน้ำ ...น้ำ..."

"น้ำกำลังจะแต่งงาน...จะบอกกับพี่แบบนั้นใช่ไหม?"

"คุณเอมคงเล่าเรื่องทุกอย่างให้พี่ฟังหมดแล้ว...ถ้าอย่างนั้นก็ดี...น้ำจะได้ไม่ต้องเสียเวลาอธิบาย"

สาสหมวยกล่าวเสียงเครือ พร้อมกับเม้มริมฝีปากตัวเองน้อยๆ ใช่ว่าเธออยากจะพูดให้เขาเจ็ยช้ำเสียเมื่อไหร่ แต่ถ้าไม่บอกไปเขาก็คงมาตอแยกับเธอไม่เลิก เธอไม่อยากให้ความหวังเขาและทำร้ายเขาอีกครั้ง แค่ครั่งนั่นครั้งเดียวที่เธอจากมาโดยไม่บอกไม่กล่าวเธอก็ผิดมากพอแล้ว

"พี่คิวมีธุระอะไรกับน้ำหรือเปล่าค่ะ...คือ..น้ำ"

"ทำไมล่ะน้ำ...พี่ต้องมีธุระด้วยเหรอถึงจะมาหาน้ำได้"ชายหนุ่มพูดพลางมองหญิงสาวด้วยสายตัดพ้อ

"ถ้าพี่คิวไม่มีธุระอะไรสำคัญมาก...น้ำขอตัวทำงานด่วนก่อนนะคะงานกำลังยุ่งเลยช่วงนี้"

"น้ำ...ถ้าเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ ขอให้พี่ได้เป็นพี่ชายคนนึงของน้ำได้ไหม"

คำพูดของคนตรงหน้า เรียกสายตาสวยให้ช้อนขึ้นมองอย่างเห็นใจ

"อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ...ยิ่งพี่คิวมาอยู่ใกล้น้ำ พี่คิวก็จะยิ่งเจ็บปวดใจเปล่าๆ ปล่อยให้เรื่องราวทุกอย่าง ทิ้งไว้เป็นเพียงความหลังเถอะนะคะ"

"พี่คงทำใจไม่ได้ง่ายๆอย่างน้ำหรอก...ถ้าน้ำต้อวการแบยนั้นพี่จะทำอะไรได้ แต่พี่จอให้น้ำรู้ไว้อย่างว่าพี่พร้อมจะยืนเคียงข้างน้ำเสมอ พี่รู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้น้ำไม่เต็มใจ วันไหนหากมีอะไรไม่สบายใจ หรือเกินกว่าที่น้ำจะรับไหว ขอให้บอกพี่คนนี้ พี่จะรีบมาทันที...นี่เบอรฝ์โทรของพี่เก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน พี่ไปล่ะนะ"

มือขาวเอื้อมไปหยิบแผ่นกระดาษใบเล็ก ที่มีชื่อและนามสกุลรวมทั้งเบอร์โทรของเขาเขียนอยู่ หลังชายหนุ่มออกไปได้ไม่นาน มือขาวสวยสั่นไหวเล็กน้อย พยายามเก็บเจ้าสิ่งนั่นไว้ในกระเป๋าสะพายของตัวเอง พร้อมกับกระพริบตาปริบๆหลายครั้งเพื่อไล่หยาดน้ำตาที่กำลังมาเยือน


...........................



"คุณจ๋ามาทำอะไรที่นี่ค่ะ"

เอมที่เพิ่งขับรถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้าน เปิดประตูลงมาถามหญิงสาวที่เพิ่งก้าวลงจากรถอีกคันและเอ่ยทักด้วยความคุ้นเคย

"จ๋าเอาเอกสารมาให้บอสเซ็นนะคะ"รอยยิ้มจริงใจลูกสาวเจ้าของบ้านที่เธอเห็นมานานนับ10ปี ขณะตอบคำถามของเขา

"เอกสารอะไรค่ะ..."

"คุณน้ำเธอขออนุมัติการเบิกเงินซื้อวัตถุดิบค่ะ"

"เบิกเงิน!...เท่าไหร่ค่ะ..."

"สิบล้านค่ะ"จ๋าตอบพลางส่งเอกสารให้หญิงสาวดูอย่างไม่คิดอะไร แต่คราวกลับผิดคาด หญิงสาวหน้าคมกลับไม่รับมันมาดูเหมือนเช่นเคย ทำให้สาวใหญ่ต้องดึงเอกสารกลับมาอย่างเก้อๆ

"สิบล้านเอาไปทำอะไรตั้งมากมายขนาดนั้นค่ะ...แล้วบริษัทมีเงินหมุนเวียนมากพอที่จะให้เบิกเหรอค่ะ"

"ช่วง3เดือนที่ผ่านมายอดขายค่อนข้างเป็นที่น่าพอใจค่ะ เงินหมุนเวียนจึงพอมีไม่ติดขัด คุณน้ำเลยจะมาของทำเรื่องอนุมัติเบิกเงินไปซื้อวัตถุดิบมาผลิตเพิ่มเติม"

"แล้วมันจะคุ้มกับเงินที่เสียไปไหมค่ะ เอมเกรงว่าจะเสียไปโดยเปล่าประโยชน์มากกว่า"

"คงไม่เป็นอย่างนั้นหรอกค่ะคุณน้ำเธอเก่งจะตายใครๆก็ชม คุณน้ำน่ะเธอทั้งสวยทั้งเก่ง ว่าแต่เมื่อไหร่คุณเอมจะไปช่วยบอสทำงานที่บริษัทล่ะคะ คุณน้ำเธอจะได้มีคนช่วย"

"ก็ไหนคุณจ๋าพึ่งจะบอกว่าเธอเก่ง...แล้วทำไมเอมจะต้องไปช่วยเธอด้วยล่ะค่ะ ผู้บริหารคนอื่นก็มีเยอะแยะ"

"ก็เหลือคุณน้ำคนเดียวเท่านั้นล่ะค่ะที่ทำงานอยู่คนเดียว หุ้นส่วนคนอื่นๆน่ะ ไม่เห็นเลยสักคน แต่พอถึงเวลาแบ่งผลกำไลมากันไม่ต้อวมีหนังสือเชิญ"
"รายได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอค่ะ ถึงขนาดว่าหุ้นส่วนพวกนั้นต้องเข้ามาดู"

"จะดูยอดขายไหมคะ...พอดีจ๋าถือติดมาด้วยเผื่อบอสเรียกดู"

"ไม่ดีกว่าคะเอมไม่ชอบชื่นชมผลงานของคนอื่น...ล้วทำไมคุณจ๋าถึงไม่ใล้แม่นั่น...เอ่อ...เอมหมายถึงน้ำทำไมไม่ใช้ให้เขาละคะ ขับรถมาเองทำไม"
"ใช้งานท่านรองประธานได้ยังไงค่ะ เดี๋ยวจ๋าก็โดนไล่ออกพอดี"

จ๋ากล่าวที่เล่นทีจริงอย่างสนุกสนาน โดยไม่ทันสังเกตุสีหน้าของหญิงสาวหน้าคม ที่เก็บซ่อนความไม่พอใจไว้ภายใต้หน้ากาก ที่เปิดเผยรอยยิ้มออกมาให้อีกฝ่ายได้เห็น

"เข้าไปด้านในเถอะค่ะ...คุณพ่อคงรออยู่"

เอมว่าพลางผายมือนำทางออกไป'น้ำเดี๋ยวนี่เธอข้ามขั้นขึ้นมาเป็นรองประธานแล้วอย่างนั้นเหรอคิดจะฮุบบริษัทของพ่อฉันงั้นเหรอ.ไม่มีวันซะหรอก'




                   ..............................................




ฮายยยยย ซาหวัดดีฮ้าาา เค้าหายไปนานเลย ยุ่งมากกกกกก ตัวเองลืมเค้ากันยัง เค้ากลับมาแล้วนะ 
ตอนนี้ก็เบาๆไปก่อน ตอนหน้ามันจะเจ้มจ้นขึ้นแล้วนะ หึหึ 
กลับมาแล้ว ก้อจะพยาม มาให้มันจบๆนะ 5555555
คอมเม้นติชมกันได้ แต่อย่างแรงนะ เค้าจิตใจอ่อนไหวง่าย #รัก ส่งจูบรอบฟิค 555555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #57 เบล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:38

    มาต่อให้จบได้แล้ว

    #57
    0
  2. #56 เบล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:37

    อยากอ่านต่อจังเลย

    #56
    0
  3. #55 kobka2522 (@kobka2522) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 02:09

    มาต่่อให้จบเถอะ

    #55
    0
  4. #53 Mambukit (@Mambukit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 08:29
    เป็นไปได้อยากให้ไรท์กลับมาอัพต่อให้จบนะคะ อยากรู้ว่าคนหัวดื้ออย่างคุณสาธิดาจะแก้แก้ปัญหาอย่างไร แล้วรองประธานคนสวยจะรับมือกับความกดดันได้นานแค่ไหน กลับมาอัพต่อให้จบะคะ
    #53
    0
  5. #52 กลับมาาาา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 05:25
    กำลังน่าลุ้นเลย ไรท์กลับมาเถอะะะ
    #52
    0
  6. #50 mammam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 14:53
    คิดถึงไรท์มากเลยคร้าาามะมะจุ๊ยทีนึง^.^
    #50
    0
  7. #49 BB(lady..) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 14:08
    ไรท์มาแล้ว!!!นึกว่าไรท์จะทิ้ง fic นี้ไปซะแร้ว

    ต่อไปนี้ไรท์จะทิ้งรีดไว้นานอีกอะป่าวอะ

    มาต่อเรื่อยๆนะไรท์รีดรออยู่ เนื้อเรื่องก็กำลัง

    สนุกเร้ยยอย่าหายน้าาา ขอร้องล่ะ เป็นกำลัง

    ใจให้ไรท์ในทุกๆเรื่องนะคะ สู้ๆๆค่ะ

    รอไรท์ตอนต่อไปค่ะ
    #49
    0
  8. #48 Kung_pk (@Kung_pk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 16:54
    เอมดุจริงจัง น้ำกลัวจนไม่เป็นอันทำงานเลย สงสาร หลังจากนี้คงมีเรื่องกันมากกว่าเดิมสินะ
    ยกมืออีกคนนะคะ รอเรื่องนี้อยู่
    #48
    0
  9. #47 moon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 02:15
    ยังรออยู่ชอบมาก รออ่านนะค่ะ
    #47
    0
  10. #46 K.เบอรี่ (@k_berry) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 02:10
    อื้อหืออ อ่านแล้วยิ่งหมั่นใส้อิพี่เอมค่ะะ!!! ฮึ่ยยย อคติไรนักหนา
    แต่ไม่เปนไร หล่อเลาให้อภัย><
    รีบมาต่อนะๆๆๆ รอๆๆ
    #46
    0
  11. #45 I'm here (@sangga_123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 02:04
    ชอบมาก อย่าหายไปนานนะไรท์
    #45
    0
  12. #44 1150 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 01:49
    ไรท์เขียนดีมากกกกก เค้ารอไรท์มานานแสนนนานมากก ในที่สุดไรท์ก็มาสักที มาต่ออีกนะ อย่าหายไปอีกนะ งื้ออออออออ
    #44
    0
  13. #43 aimswife (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 00:48
    เค้ามาส่องบ่อยๆมากๆ อยากรู้ว่าเอมจะทำยังไงกับคิวเมื่อถึงตอนนั้นนนนนน
    #43
    0
  14. #42 บีเวอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 00:02
    โห้ไรท์อ่ะหายไปนานมากคิดว่าไรท์จะไมามาต่อแล้วอ่ะไรท์รู้มั๊ยว่าเรื่องนี้อ่ะเค้ารอไรท์ทุกวันเลยดีใจมากเลยที่ไรท์มาต่อไรท์อย่าหายไปนานแบบนี้นะ รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #42
    0