อวิ๋นหนิงเซียน จอมใจจอมทัพ

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 12 สหายลึกลับ!?! (รีไรท์ใหม่แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 733 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61

#ลูกเสือขาวที่นางเอกเจอ



         “ท่าทางวันนี้ท่านพี่ดูอารมณ์ดีนะเจ้าคะ นี่น้องพลาดอะไรไปรึไม่

     ‘โม่เหม่ยอิงดรารุณีดวงตากลมโตใบหน้างดงามในวัย16ปี เอ่ยถามโม่หยางซื่อพี่ชายสายเลือดเดียวกันที่วันนี้ดูอารมณ์ดีผิดหูผิดตา ปกติตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นนางก็ไม่เคยเห็นท่านพี่ของนางอารมณ์ดีอีกเลยวันๆเอาแต่อยู่ในกองทัพมิยอมกลับจวนเอาแต่ส่งให้ทหารชั้นผู้น้อยมาแจ้งข่าวเท่านั้น เรียกได้ว่านานๆทีจะได้เห็นหน้า


               จะอะไรซะอีกล่ะอิงเอ๋อร์ก็พี่ชายของเจ้าคิดจะแต่งพี่สะใภ้ให้เจ้าอย่างไรเล่า


               พูดมาก... บุคคลผู้มาใหม่อมยิ้มอย่างไม่ถือสาในคำพูดของสหายหน้าตาย 


0.0   จริงรึเจ้าคะองค์รัชทายาท นางเป็นใครกันมาทำให้หัวใจด้านชาของพี่ชายข้าเปิดออกอีกครั้ง


หากเจ้าอยากรู้แต่งเข้าวังเปิ่นหวางดีรึไม่อิงเอ๋อร์ ถึงเวลานั้นไม่ว่าเจ้าจะถามเรื่องไหนเปิ่นหวางย่อมมิขัด


     เหม่ยอิงที่ได้ยินดังนั้นใบหน้างดงามของนางก็ซับสีเลือดทันที บุรุษผู้นี้ไม่ว่าเมื่อใดที่เขาเจอนางก็มักจะหยอดทีเล่นจริงเสมอจนนางสับสนไปหมด  แม้เขาจะมิเคยมีอนุรึสนมแม้แต่ชายาเอกก็ตามแต่นางก็ยังคงไม่อยากเข้าไปอยู่ในวังวนนั้น วังวนแห่งการเเก่งเเย่งชิงดี


     -_-+ ชิ้ง


     “รัชทายาทเช่นเจ้า มิมีงานทำรึไรกันหยางซื่อส่งสายตากดดันไปยังฮุ่ยเหอที่กำลังเกี้ยวน้องสาวของเขาอยู่กลายๆ แม้เขาจะรู้ว่าฮุ่ยเหอจริงใจและรักมั่นเพียงน้องสาวเขาก็เถอะ แต่เขาหมั่นไส้จึงได้คอยขัดขวางตลอดมา


     “อืม ที่ข้ามาเพื่อจะบอกเจ้าว่าสายของเราที่แคว้นฝู่ส่งข่าวมาแล้ว ซื่อจงพอรู้ข่าวก็ล่วงหน้าไปรอเราที่ค่ายก่อน


     ฮุ่ยเหอที่ท่าทางขี้เล่นในตอนแรกเปลี่ยนไปจริงจังทันทีที่พูดถึงเรื่องงาน โม่หยางซื่อพยักหน้าก่อนจะพากันมุ่งหน้าไปสู่ค่ายใหญ่


     ทางด้านหนิงเซียนที่ลืมตาตื่นขึ้นจากนิทรา พร้อมบิดตัวไปมาอย่าขี้เกียจ แสงอ่อนๆของเช้าวันใหม่ส่องเข้ามาทางหน้าต่าง สายลมหอบเอากลิ่นหอมของดอกโบตั่นเข้ามาด้วย ทำให้หนิงเซียนรู้สึกสดชื่น เมื่อคืนนางเพลียจึงหลับตั้งแต่หัวค่ำทำให้ไม่รู้สึกตัวว่ามีบุรุษจอมโจรเด็ดบุปผาแขกเจ้าประจำได้มาเฝ้าดูนางนอนก่อนจะทิ้งรอยจุมพิตไว้ที่หน้าผากมนเช่นทุกครั้ง


     หนิงเซียนอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยก่อนที่จะเดินไปกินข้าวกับบิดามารดาที่เรือนใหญ่ เห็นว่าวันนี้พี่ชายของเธอไปค่ายทหารตั้งแต่เช้าตรู่เพราะมีเรื่องสำคัญ หลังจากที่หนิงเซียนรับอาหารเช้าเสร็จก็ขออนุญาตบิดามารดาออกไปเดินตลาด อวิ๋นซื่อจิ้งเห็นว่าห้ามบุตรสาวคนนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์อันใดนางคงจะหนีออกไปเช่นทุกครั้งเขาจึงอนุญาตแต่โดยดีแต่มีข้อแม้ว่าต้องพาจิวจื่อกับเจิ้งฝู่ไปด้วยซึ่งหนิงเซียนก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไร


               พอเดินมาถึงตลาดนางก็แกล้งเดินไปทางโน่นทีทางนี้ทีให้สองผู้ติดตามมึนหัวเล่น ก่อนที่นางจะอาศัยช่วงชุลมุนหนีจิวจื่อกับเจิ้งฝู่เข้าไปในตรอกข้างทาง


     “คิก พวกเจ้ารู้จักข้าน้อยเกินไปแล้ว


     ตุบ! “ โอ้ย/โอ้ย


     หนิงเซียนที่มัวแต่หัวเราะเลยก้าวถอยหลังไม่ทันระวัง ทำให้ชนกับหญิงแปลกหน้าในชุดอาภรณ์เนื้อดีผมยาวดุจแพไหม พอนางเงยหน้าขึ้นมา


     OoO หนิงเซียนก็ต้องตะลึงค้าง คุณพระ!!! สวย ผู้หญิงคนนี้สวยมากจริงๆ


     “ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย ข้ารีบไปหน่อย


     OoO


     “เจ้าฟังข้าอยู่รึไม่ แม่นาง


     “อะ อ่อ ไม่ ไม่เลยเป็นข้าเองที่ไม่ระวังข้าต้องขออภัยเจ้าจริงๆ


     หญิงตรงหน้าเห็นท่าทางของหนิงเซียนก็หลุดขำออกมา โดยที่หนิงเซียนไม่ทันเห็นแววตามาดร้ายของนาง หึ นี่นะหรือคนที่เจ้าคิดจะเอานางมาแทนที่ข้า  ช่างอ่อนแอน่าสมเพชเสียจริง!!


     “ข้ามีนามว่ามี่ฮวาเจ้าค่ะ เดินทางมาจากแคว้นฝู่เพื่อมาค้าขายในเจียเป่ย ไม่ทราบว่าแม่นาง...


     “อ่อ ข้าเสียมารยาทต่อเจ้าแล้ว ข้ามีนามว่าอวิ๋นหนิงเซียน เมื่อครู่ข้าเอาแต่ถอยหลังไม่ทันหันมาเห็นเจ้าข้าต้องขอโทษเจ้าจริงๆ หากเจ้ามีปัญหาอันใดก็ไปหาข้าที่เรือนตระกูลอวิ๋นได้


     “ที่แท้เจ้าเป็นบุตรีบุญธรรมของแม่ทัพอวิ๋นนี่เอง


     “เป็นข้า....เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือเธอไม่เคยเห็นจำได้ว่ารู้จักนางแม้จะดูคุ้นตาอยู่หลายส่วนก็เถอะ


     “เรื่องแม่ทัพอวิ๋นรับบุตรีบุญธรรมนั้นใครๆก็รู้ ข้าได้ยินคนในตลาดพูดกันน่ะเจ้าค่ะ


     “เป็นเช่นนี้เองหนิงเซียนพยักหน้าอย่าเข้าใจ

 

     สักพักมี่ฮวารับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของวรยุทธ์จะบุรุษที่คุ้นเคย กลิ่นนี่เป็นเขาผู้นั้น ตามมาไวเสียจริง ท่านคงหวงนางมากสินะ มี่ฮวายิ้มมุมปากอยากมาดร้ายโดยที่หนิงเซียนไม่ทันเห็น ก่อนจะเอ่ยตอบรับ

          “หากมีวาสนาเราคงได้พบกันอีก แต่ตอนนี้ข้าคงต้องไปแล้ว


     หนิงเซียนกับมี่ฮวาพยักหน้าให้กันก่อนที่มี่ฮวาจะหันหลังเดินออกจากตรอกแล้วหายไปอย่ารวดเร็ว เราต้องได้พบกันเร็วๆนี้แน่ อวิ๋นหนิงเซียน!


     หลังจากมี่ฮวาจากไปแล้วหนิงเซียนก็ได้ยินเสียงบางอย่างที่ใต้ต้นสนใกล้ๆจึงตามไปดู เห็นลูกเสือขาวตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่ใต้ต้นสนตัวสั่นอย่างหวาดกลัว มันคงพลัดหลงกับแม่และหนีผู้คนที่ล่ามันมาหลบที่นี่เป็นแน่


     “ในดูซิเจ้าตัวน้อย


     เเค่ก แค่ก~~~


          ภาพเจ้าลูกเสือขาวพยายามขู่เธอทั้งที่ตัวเล็กนิดเดียวเพื่อป้องกันตัวเองนั้นช่างน่าเอ็นดูในสายตาของเธอยิ่งนัก เจ้าหนูน้อยข้าจะช่วยเจ้านะ อย่าทำร้ายข้าล่ะ หนิงเซียนคิดในใจพลางทำใจกล้าเอื้อมมือไปเพื่อลูบหัวของมัน


     งับ!


      มันสะบัดมือของหนิงเซียนออกก่อนจะงับมือของหนิงเซียนอย่างแรงจนเลือดอุ่นๆของนางไหลหยดแมะลงบนพื้น แต่หนิงเซียนก็ไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเคืองแต่อย่างใด กลับเอามืออีกข้างลูบหัวมันอย่างปลอบโยนแทน


     “ไม่เป็นไรนะเจ้าหนูน้อย ปลอดภัยแล้วนะพอมันเห็นหนิงเซียนปลอบมันอย่างอ่อนโยน แทนที่จะทำร้ายมันเหมือนคนอื่นๆมันก็ค่อยๆคลายปากที่กัดมือบางออก ก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะเอาหัวทุยมือนางอย่างขอโทษ ทำเอาหนิงเซียนหัวเราะออกมาเบาๆ


     “ฮ่าๆไปอยู่ด้วยกันนะเจ้าตัวน้อย


     หนิงเซียนอุ้มเจ้าตัวขาวขนปุยเอาไว้ในอ้อมแขนกำลังจะหันหลังเดินกลับออกจะตรอกแต่เอ๋ ทำไมมีหลายซอยเช่นนี้ ไม่นะรึว่าข้าจะหลงทางกัน


     “เซียนเอ๋อร์!! เจ้าหายไปไหนมา! ข้าตามหาเจ้าไปทะแผลที่มือเจ้าเสียงเรียกของ โม่หยางซื่อที่ปรากฎตัวพร้อมจิวจื่อและเจิ้งฝู่เดินเข้ามาหานาง ใบหน้าของหยางซื่อเต็มไปด้วยเหงื่อเขาหมุนตัวนางไปทางซ้ายทีขวาทีจนนางเวียนหัวไปหมด ก็เเน่สิพอเขาประชุมกับสหายเสร็จก็เเยกย้ายจึงมาเจอกับเจิ้งฝู่ที่กำลังตามหานางอยู่ ตอนเเรกเขาร้อนใจเเทบเเย่เกรงว่านางจะเป็นอะไรไป


     “โอ้ยยย หากข้าจะเป็นอะไรไปก็เป็นเพราะท่านนั้นแหละเจ้าค่ะ


     โม่หยางซื่อมองเธออย่างดุๆก่อนจะมองเลยเขม่นไปยังเจ้าเสือน้อยที่ขู่เขาเบาๆแต่เขาก็ไม่ถามอะไร ก่อนที่เขาจะดึงเธอเข้ามากอด


     0.0


     “ยะ....หยางซื่อหนิงเซียนเรียกชื่อเขาออกมาเป็นครั้งแรกทำให้โม่หยางซื่อกอดนางแน่นขึ้น


     แค่ก แค่ก~~


     จนเจ้าตัวที่หนิงเซียนอุ้มอยู่ร้องประท้วงออกมาเบาๆประมานว่าเจ้าจะกอดกันแน่นไปแล้วข้าหายใจไม่ออก


     หยางซื่อจงคลายอ้อมกอดลงจับมือเธอข้างที่เป็นแผลขึ้นมาแล้ว แล้วเอาผ้าที่เธอไม่รู้ว่าเขาเอามาตั้งแต่เมื่อไหร่ มาพันแผลให้เธอหน้านิ่วคิ้วขมวด หนิงเซียนเห็นเช่นนั้นก็อดอมยิ้มออกมาไม่ได้


     “แผลแค่นี้เอง ข้าไม่เป็นระ... ยังไม่ทันที่หนิงเซียนจะพูดอะไรโม่หยางซื่อก็ตวัดสายตามองนางอย่างดุๆอีกครั่ง พอเขาพันผ้าให้นางเสร็จนางก็อยากจะหัวเราะออกมาดังๆ มันเหมือนก้อนมัมมี่ไม่มีผิด แต่ก็ได้แต่กลั่นหัวเราะเอาไว้ ร่างสูงของหยางซื่อเกาแก้มตัวเองใบหน้าเป็นริ้วแดงๆ แน่สิตั้งแต่เกิดมาแม้แต่กับมี่ฮวาเขาก็ไม่เคยทำแบบนี้ให้ หนิงเซียนส่งสายตาล้อเลียนไปให้เขา เขาก็ลูบตรงมือที่โดนผ้าพันไว้เบาๆแก้เก่อ ต่างคนต่างเคอะเขินทำอะไรไม่ถูก


     หรือว่าข้าจะยอมเปิดใจให้เขาไปแล้วกันนะ....


     “อะแฮ่ม พวกข้าสองคนยังอยู่ตรงนี้นะขอรับ” 

     หนิงเซียนที่ตอนแรกส่งสายตาล้อเลียนหยางซื่ออยู่ก็รู้สึกตัวว่าตนนั้นไม่ได้อยู่ด้วยกันสองคน หันมาเห็นสายตายล้อเลียนจากทั้งจิวจื่อและเจิ้งฝู่นางก็หน้าแดงเป็นผลท้อสุกก่อนจะหันมาเห็นสายตาที่มองนางอย่างมีความหมายของหยางซื่อ นางก็สบัดหน้าใส่ก่อนจะรีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว

     

 

.

 

 

 


B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 733 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #261 lanny2 (@lanny) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 21:00
    เสือนี่ร้อง แค่ก แค่ก หรือค่ะ
    #261
    2
    • #261-1 Pi-Lihlan (@Pi-Lihlan) (จากตอนที่ 14)
      17 มีนาคม 2562 / 17:42
      ตอนเขียนจินตนาการว่าอยากให้เป็นประมานว่าเป็นลูกเสือเเต่มันร้องเสียงไม่ได้น่ากลัวน่ะค่ะ:)
      #261-1
    • #261-2 ZeRoForceDark (@clannapatza) (จากตอนที่ 14)
      20 มีนาคม 2562 / 03:49
      เสือมันต้อง. โฮก ปิ๊ปโฮกปิ๊ป
      #261-2
  2. #216 Mifeng (@sunhong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:27
    หยางซื่อจง นี่แซ่ หยาง นาม ซื่อจง รึเปล่าคะ ถ้าใช่

    ตอนนางเอกเรียกควรจะเป็น

    แม่ทัพหยาง (เรียกแบบมียศ)

    คุณชายหยาง (เรียกแบบไม่สนิท)
    ซื่อจง (เรียกชื่อ)

    หยางซื่อจง (เรียกชื่อเต็ม)
    #216
    0
  3. #215 Mifeng (@sunhong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:23
    แก้เก้อ*
    #215
    0
  4. #214 Mifeng (@sunhong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:20
    อย่างเข้าใจ
    อย่างมาดร้าย
    #214
    0
  5. #213 Mifeng (@sunhong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:14
    ดรุณี*
    #213
    0
  6. #145 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:56

    เขินแทนอะ

    #145
    0
  7. #114 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 08:26
    นางร้ายมาแล้ว
    #114
    0
  8. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:57

    เขินน่ารักอะ555555

    รออยู่นะคะ

    #110
    0