อวิ๋นหนิงเซียน จอมใจจอมทัพ

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 19 ออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 537 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61

*หนิงเซียนตอนปลอมตัวเป็นอวิ๋นเซียนเเล้ว

     หนิงเซียนตื่นขึ้นมาด้วยอารามสดชื่นภายในห้องของนางในจวนสกุลอวิ๋น วันนี้แล้วสินะที่นางต้องเดินทางไปหุบเขาอัคคี จิวจื่อเข้ามาปลุกนางให้อาบน้ำแต่งตัวแต่ยามอิ๋น(03.00-04.59) ด้วยเรื่องนี้ต้องทำให้เป็นความลับที่สุดการออกจากเมืองในเวลาที่ผู้คนยังไม่ตื่นนั้นนับเป็นการดี


      เพราะฉะนั้นตอนนี้หนิงเซียนจึงอยู่ในชุดเสื้อผ้าอาภรณ์ของผู้ชายเนื้อดีสีส้มอ่อน ผมยาวดุจแพรไหมถูกเกล้าให้เป็นมวยอย่างดีกลางศีรษะ เสมือนคุณชายหน้าใสคนนึงเท่านั้น หนิงเซียนจึงหยิบผงสีสีแดงขึ้นมาทำสัญลักษณ์กลางหน้าผาก อืมแบบนี้ค่อยดูเป็นชาวยุทธภพกับเขาหน่อย ส่วนจิวจื่อตอนนี้ก็อยู่ในชุดเสื้อผ้าของหนิงเซียนพร้อมผ้าคลุมหน้าปักดอกโบตั๋นสัญลักษณ์ประจำตัวคุณหนูเล็กแห่งจวนสกุลอวิ๋น


     “คุณหนูจะไม่เปลี่ยนใจจริงๆหรือเจ้าคะ จิวจื่อไม่อยากให้คุณหนูไปจริงๆนะในระหว่างที่หนิงเซียนกำลังหมุนตัวอยู่หน้ากระจกจิวจื่อก็เอ่ยถามนางขึ้น


     “ข้าต้องไปจิวจื่อ ข้าจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าข้าคู่ควรยืนอยู่ข้างๆเขา


     เรื่องที่นางนั้นดื้อดึงอยากไปเที่ยวนั้นก็ส่วนหนึ่ง ใช่ที่นางไปครั้งนี้นางไม่ได้จะทำเพื่อใครทั้งนั้น นางทำเพื่อตัวเอง แน่นอนว่าฐานะคุณหนูเล็กบุตรีของแม่ทัพอวิ๋นนั้น ย่อมคู่ควรกับเขาที่เป็นถึงแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้น แต่การซื้อใจคนในกองทัพนั้นยากนัก นายกองพวกนั้นคงอยากจะลองเชิงนางถึงตั้งใจเสนอชื่อนางออกไป ซึ่งเรื่องนี้โม่หยางซื่อย่อมรู้ดี เขาจึงห้ามนาง เซียนเอ๋อร์ เพียงเจ้าเอ่ยปากว่าไม่อยากไปเท่านั้น ที่เหลือข้าจะจัดการเอง คำพูดนั้นของเขานางจำได้ดีนางรู้ว่าเขาเป็นห่วงนางมากแค่ไหน และนางจะไม่ทำให้เขาต้องผิดหวัง นางจะแสดงให้นายกองพวกนั้นเห็นว่านางคู่ควร มิใช่เพียงสตรีในห้องหอที่กลัวความยากลำบากพวกนั้น


     “หากคุณหนูตั้งใจเช่นนั้น ข้าก็ขอให้คุณหนูโชคดีนะเจ้าคะ


     “เจ้าก็ด้วยจิวจื่อ ข้ารักเจ้าเหมือนน้องสาวแท้ๆของข้า จงดูแลตัวเองให้ดีอย่าได้ให้ใครมาทำร้ายได้อีก แผลน้ำร้อนลวกที่แขนเจ้า...


     “คุณหนูเห็นหรือเจ้าคะ!!!”


     หนิงเซียนเพียงพยักหน้าตอบ จิวจื่อมองหนิงเซียนอย่างตกใจนางว่านางปิดมิดชิดแล้วเชียว ท่าทางลุกลี้ลุกรนเหมือนเด็กทำความผิดของจิวจื่อทำให้หนิงเซียนอดยิ้มออกมาไม่ได้


     “ความอดทนเป็นเรื่องที่ดีจิวจื่อ แต่บางเรื่องเราก็ต้องทำเพื่อตนเองมิใช่รึ....


     จะบอกว่าหนิงเซียนรู้เรื่องทั้งหมดก็คงจะถูกเรื่องของจิวจื่อและเจิ้งฝู่นั้นนางก็พอรู้มาบ้าง ในวันนั้นจิวจื่อกลับมาจากเรือนเจิ้งฝู่ด้วยแผลนั้น พอเจิ้งฝู่มาด้วยบรรยากาศที่มาคุมากกว่าเดิมนางเห็นจิวจื่อไม่พูดนางก็ไม่ได้ถาม ตอนนั้นนางเดินเข้าไปทำขนมในครัวก็ได้ยินพวกแม่ครัวคุยกันว่าอนุของเจิ้งฝู่มาที่นี่นางจึงรู้สาเหตุทันทีแม้จะรู้ไม่หมดก็เหอะ


     เจิ้งฝู่นั้นมิเหมือนบ่าวในบ้านธรรมดาทั่วไปเขามีเรือนเป็นของตนเองเหมือนแขกที่มากพักที่จวนนางแล้วท่านพ่อให้เขามาเป็นเพื่อนนางมากกว่า เขามิได้ติดตามนางเหมือนผู้ติดตามทั่วไปที่ต้องอยู่กับเจ้านายตลอดเพียงแต่เวลานางออกไปข้างนอกจึงจะให้จิวจื่อไปตามที่เรือน ทำให้นางไม่ได้สงสัยเรื่องเขาเท่าไรนัก เรื่องนี่นางไม่ควรรู้นางก็ไม่จำเป็นต้องเอามาคิดให้ปวดหัวนี่นา


     จิวจื่อนั้นรู้ดีในความหมายที่หนิงเซียนพูด เพียงแต่นางยังไม่มั่นใจในตัวเขา และของก็มีอนุเยอะเต็มบ้านไปหมดนั้นคือสิ่งที่นางเกลียด นางไม่มีทางเปิดรับเขาเข้ามาในชีวิตโดยง่าย แม้จะมีบางคราที่อ่อนไหวบ้างก็เถอะ


     หนิงเซียนเห็นจิวจื่อที่แม้จะยอมรับฟังนางแต่โดยดี แต่แววตานั้นกลับดื้อรั้นมิมีผิด เอ นางไปติดเอานิสัยดื้อรั้นแบบนี้มาจากใครกัน


     “เอาเถอะเรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างเจ้ากับเจิ้งฝู่ข้าจะไม่ยุ่ง แค่เรื่องของตนเองนั้นข้าก็ปวดหัวจะแย่


     หนิงเซียนเอ่ยกับจิวจื่อก่อนที่คนทั้งสองจะออกไปยังโถงใหญ่ของจวนที่มีทุกคนรออยู่ องค์รัชทายาทพาองค์รักษ์เงาส่วนพระองค์มาด้วยคนหนึ่งบอกว่าเขาจะเป็นคนไปส่งนางที่เชิงหุบเขาอัคคี นางเหลือบหางตามองหยางซื่อเล็กน้อยเขาก็เฉลยว่าเขาจะไปส่งนางด้วย นางว่าแล้วว่าเขาต้องไม่ให้นางไปกับชายอื่นสองต่อสองเป็นแน่ แล้วก็อีกตามเคยอวิ๋นซื่อจงโวยวายทันทีที่รู้ว่าโม่หยางซื่อจะตามไปส่งนาง


     “ข้าจะไปส่งน้องสาวข้าด้วย!!! อะ องค์รัชทายาทพะยะค่ะ กะ กระหม่อม จะไปส่งน้องสาวววว


     “เจ้าไปก็เกะกะ งานในกองทัพน้อยมากรึ งั้นก็มาช่วยงานข้าในราชสำนัก


     รัชทายาทพูดจบก็ลากซื่อจงออกไปทิ้งให้คนข้างหลังหัวเราะตามก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายไปทำตามแผนของตน หนิงเซียนขึ้นม้าก่อนจะหันมองป้ายจวนสกุลอวิ๋นครั้งสุดท้าย แล้วควบม้าตามหยางซื่อไป ถึงเวลาที่นางต้องไปเผชิญกับของจริงแล้วสินะ






*แฮร่เเวบจะการอ่านหนังสือมาลงให้หายคิดถึงนิดนึงงง

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 537 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #287 sawaneerung (@sawaneerung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 09:53

    เจิ้งฝู่เป็นจ้าวสำนักแน่ๆ..เชื่อเหอะ

    #287
    0
  2. #276 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 04:06
    เจิ้งฝูคือเจ้าวังปลอมตัวมาในบ้านนางเอก
    #276
    0
  3. #240 drakr (@deally) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 17:17

    รอๆนะคะ
    #240
    0
  4. #238 Phawili4554 (@Phawili4554) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 13:50
    รอออค่า
    #238
    0
  5. #236 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 09:41
    รออยู่คอยอยู่เสมอ
    #236
    0
  6. วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 22:54
    รออ่านนะคะ:)
    #230
    0
  7. #186 SaowarotsToeihom (@SaowarotsToeihom) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:18
    ขอบคุนค่าา
    #186
    0
  8. #185 23890210 (@23890210) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 06:42

    ท่านแม่ทัพคือเจ้าสำนักใช่ป่าว ปล่อยนางมารไปจะดีเหรอ แม่นั่นท่าทางจะกำลังหาทางฆ่าคนรักท่านอยู่ไม่รู้รึไง

    #185
    0
  9. #184 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 23:10
    อร๊าย....ไรท์ใจดีมากๆ
    #184
    0
  10. #183 somopeerada (@somopeerada) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:56

    รอคร้าาา

    #183
    0
  11. #182 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:42
    สนุกค่ะ....ไรท์ รีดรออ่านน๊าาา
    #182
    0