อวิ๋นหนิงเซียน จอมใจจอมทัพ

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 ทำนายทายทัก คำฝันที่เริ่มชัดเจน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 863 ครั้ง
    1 ธ.ค. 61

*ค่ายทหารนอกเมือง
*กระโจมเเท่ทัพ



     บนโต๊ะมีอาหารน่ากินมากมายทุกอย่างล้วนเป็นของโปรดของเซียนเซียน แต่เจ้าตัวดันไม่เจริญอาหารซะงั้น เป็นเพราะภาพความฝันบ้าๆนั้นทำให้เธอได้แต่เขี่ยข้าวในจานไปมา คิดแล้วก็แอบหงุดหงิดในใจ ทำไมเธอต้องเก็บเอามันมาคิดให้มากมายในเมื่อมันเป็นแค่ความฝันไม่ใช่หรอ


     “กับข้าวไม่ถูกปากหรอลูก ย่าเห็นหนูเอาแต่เขี่ยข้าวไปมา กินเข้าไปแค่นิดเดียว


     ผู้เป็นย่าเอ่ยถามหลานสาวสุดที่รัก เมื่อสังเกตเห็นว่าข้าวในจานของหลานสาวตนลดลงไปนิดเดียว ทั้งที่ปกติตั้งแต่เด็กๆเซียนเซียนจะเป็นคนที่เรียกได้ว่าเจริญอาหารที่สุดในบ้าน


     “ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณย่า หนูแค่ยังไม่ค่อยอยากน่ะค่ะ 


เซียนเซียนหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเองก่อนจะหันไปตอนคำถามผู้เป็นย่า


     “เมื่อตอนที่ผมขึ้นไปเรียกยัยน้องลงมากินข้าว ผมเห็นยัยน้องนอนละเมอดิ้นไปมาคงจะฝันร้ายน่ะครับคุณย่า

     หลวนซานที่รู้เหตุการณ์รวมถึงสังเกตอาการของเซียนเซียนมาตั้งแต่ต้น เอ่ยปากบอกผู้เป็นย่า


     “งั้นหรอ แล้วฝันว่าอะไรล่ะถึงทำให้หลานสาวผู้กินจุคนนั้นของย่าเปลี่ยนไป” 


     จิวหรงหันมาถามหลานสาว ก่อนจะแซวเจ้าตัวไปด้วย ทำให้เซียนเซียนในตอนนี้หน้ามุ่ยงอนตุ๊บป่องไปเรียบร้อย


     “โธ่คุณย่าคะ เค้าเรียกว่าคนเจริญอาหารต่างหาก  เซียนเซียนเอ่ยแก้ตัวออกไป


     “กินเยอะแบบนี้ ใครจะมาขอน้องพี่กันล่ะเนี่ย คนๆนั้นต้องกระเป๋าแฟ่บแน่ๆ ฮ่าๆ” 


     คำพูดของหลวนซานทำให้จิวหรงหัวเราะตามหลานชายไปด้วย แต่ดูเหมือนจะมีหนึ่งคนที่นั้งหน้าหงิกกว่าเดิมไปแล้ว


     “เอาเถอะๆตาซานอย่าแกล้งน้อง งั้นเพื่อความสบายใจพรุ่งนี้ไปทำบุญที่วัดเป็นเพื่อนย่านะ 


     จิวหรงเอ่ยปรามหลานชายก่อนจะหันหน้าไปชวนหลานสาวให้ไปทำบุญที่วัดด้วยกัน


     “งานนี้ผมขอบายนะครับ พรุ่งนี้ผมมีนัดถ่ายงาน


     “งั้นเดี่ยวหนูจะไปเป็นเพื่อนคุณย่าเองค่ะ

     หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งสามคนก็อยู่คุยกันอีกสักพักก่อนที่หลวนซานจะขอตัวไปนอนก่อนเพราะพรุ่งนี้เค้ามีงานต้องทำแต่เช้า ดังนั้นทั้งสามจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวทำภารกิจในวันพรุ่งนี้


     หลังจากที่เซียนเซียนแยกกับจิวหรงแล้วก็เดินขึ้นมาห้องนอนทันที เธอรู้สึกว่ายังไม่ค่อยง่วงนอนเลยเดินไปหยิบหนังสือที่ชั้นในห้องตนมาหนึ่งเล่มก่อนจะเอนตัวลงนอนอ่านหนังสือบนเตียง จนหลับคาหนังสือไปด้วยความอ่อนพลีย


     เบื้องหน้าของเซียนเซียนปรากฎกระโจมหลังใหญ่ที่อยู่ท่ามกลางกระโจมเล็กๆหลายกระโจม มีขบวนเวรยามเดินไปมา สีหน้าทุกคนในที่นี้ก็ดูเคร่งเครียดเร่งรีบ


     “ที่นี่มันที่ไหนกัน” 

     ร่างบางบ่นพึมพัมกับตนเองเสียงเบาก่อนจะเห็นชายท่าทางสูงศักดิ์คนหนึ่งเดินออกมาจากกระโจมใหญ่พร้อมกับผู้ติดตามที่เดินตามออกมาอีกสามคน


     “เขาเป็นอย่างไรบ้าง” 

     ชายท่าทางสูงศักดิ์คนนั้นเอ่ยถามชายชราคนข้างๆที่ดูเหมือนจะเป็นหมอด้วยน้ำเสียงที่ดูเคร่งเครียด


     “เรียนองค์รัชทายาทท่านแม่ทัพโม่ โดนพิษทิวาราตรีพะยะค่ะ โดยคนที่ได้รับพิษนี้เข้าไป จะทำให้ธาตุในร่างกายแปรปวน ร่างกายจะเย็นดุจหิมะในยามทิวาและร้อนดั่งไฟแผดเผาในยามราตรีพะยะค่ะ


     “รักษาเขาได้ไหม” 

     ชายที่เป็นรัชทายาทถามคนที่เป็นหมออีกครั้ง เซียนเซียนเห็นชายชรายื่นตัวสั่นเหงื่อออกเต็มใบหน้าก็รู้ความหมายในทันที


     “เรียนองค์รัชทายาท เมื่อสักครู่กระหม่อมได้ทำการรักษาจนธาตุในร่างกายของท่านแม่ทัพกลับมาเป็นปกติแล้วพะยะค่ะ แต่...    ชายชราเหงื่ออกมากกว่าเดิม


     “แต่อะไร!!! ตอบเรามาให้หมด ไม่เช่นนั้นเราจะถอดเจ้าออกจากการเป็นหมอหลวง


     “ขอประทานอภัยพะยะค่ะฝ่าบาท!!!” 

     เซียนเซียนเห็นชายชราคนนั้นคุกเข่าลงเอาหน้าผากโขกพื้น ก็อดสงสารไม่ได้ ก่อนที่จะมีชายอีกคนเดินเข้ามาห้าม


     “ฝ่าบาทกระหม่อมว่าพระองค์ทรงพระทัยเย็นก่อนเถอะพะยะค่ะ


     “หึ เปิ่นหวางมิยอมให้สหายหน้าตายผู้นั้นของเปิ่นหวางตายง่ายๆหรอก เจ้าลุกขึ้นแล้วบอกวิธีการรักษามา


     “เราต้องใช้หยกขาวบริสุทธิ์ในการดูดพิษภายในคืนนี้พะยะค่ะ” 


     คำตอบของหมอหลวงทำให้องค์รัชทายาทกับชายอีกคนที่พึ่งเข้ามาหน้าครึ่มลงทันที่ แน่นอนแค่หยกขาว องค์รัชทายาทเช่นเขาหามาช่วยรักษาสหายหน้าตายผู้นั้นได้ไม่ยาก หากตอนนี้พวกเขาอยู่ในเมืองหลวง แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่นอกเมืองน่ะสิ บัดซบ!!!


     เซียนเซียนที่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดตั้งแต่ต้นก็เอามือกุมสร้อยของตนที่ห้อยแหวนหยกขาวเอาไว้ แหวนหยกขาวที่คุณย่าให้เธอไว้ตั้งแต่ตอนเด็กๆ  พลางคิดว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ไหน?แล้วแม่ทัพโม่คือใครกัน?ทำไมคนพวกนี้ถึงพูดจาแปลกๆ?


     ทันทีที่คิดภาพตรงหน้าร่างบางก็เปลี่ยนไป ภาพตรงหน้าปรากฏห้องๆหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นกระโจมสักกระโจมนึงมากกว่า ตรงกลางห้องมีเตียงขนาดไม่ใหญ่มากบนเตียงมีชายใบหน้าคมเข้มที่แสดงถึงความหล่อเหลา แต่ทว่าริมฝีปากกับซีดเซียวเสียจนคิดว่ายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เซียนเซียนเดินเข้าไปใกล้คนตรงหน้ามากขึ้น ก่อนจะเบิกตากว้าง นั้นมันเขานี่!!!ชายคนนั้นที่เธอเห็นว่าเขาโดนแทง!!!


     “คุณเป็นใครกัน ทำไมเธอคนนั้นถึงต้องทำกับคุณแบบนั้น” 


     เซียนเซียนพึมพัมเบาๆก่อนจะนั่งลงข้างเตียงใบหน้าหล่อเหลานั้น ทำให้เซียนเซียนอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าอันสมบูรณ์แบบนั้น เสียงคนเดินผ่านหน้ากระโจมทำให้เซียนเซียนรีบไปหลบหลังเตียง ก่อนจะได้ยินเสียงคนข้างนอกคุยกัน


     “เจ้าว่าองค์รัชทายาทจะหาหยกบริสุทธิ์มารักษาท่านแม่ทัพทันรึไม่


     ทหารคนแรกเอ่ยถามเพื่อนทหารอีกคนที่ได้รับมอบหมายจากองค์รัชทายาทให้มาเฝ้ากระโจมแม่ทัพ


     “ท่านแม่ทัพออกจะแข็งเกรง ต้องอดทนรอได้แน่นอน


     ทหารอีกคนพูดตอบ เซียนเซียนรู้ถึงฐานะคนที่นอนอยู่บนเตียงได้ในทันที เซียนเซียนเอามือบางสัมผัสใบหน้าของชายหนุ่มอีกรอบ ตัวของเขาร้อนมากจริงๆอย่างที่หมอคนนั้นบอก 


     ใบหน้าของหยางซื่อแสดงความเจ็บปวดออกมาจนทำให้คิ้วของเขาขมวด เซียนเซียนถอดสร้อยของเธอสวมให้เค้า ก่อนจะเอามือไปนวดระหว่างหัวคิ้วให้ ก่อนจะก้มตัวลงไปกระซิบข้างหู


     “ฉันช่วยคุณได้เท่านี้ ขอให้หายไวๆนะ


          เพล้ง!!!


      เซียนเซียนลุกขึ้นก่อนจะเดินถอยหลังไปชนกับโต๊ะข้างเตียงทำให้กาน้ำชาตกแตก บ้าจริงทำไมเธอต้องมาซุ่มซ่ามเวลานี้   


     “มีคนบุกรุกกระโจมแม่ทัพ!!!” 

     เสียงเอะอะข้างนอกบ่งบอกว่าอีกไม่นานจะมีคนเข้ามาในนี้ เธอจะทำยังไงดี


          เฮือก!!!

          เซียนเซียนตื่นขึ้นมาในห้องนอนของตนก่อนจะหยิบโทรศัพท์ตรงหัวเตียงเพื่อมาเปิดดูเวลา อีกไม่กี่นาทีก็จะตี 5 แล้ว นี่เราฝันไปอีกแล้วหรอ คิดพลางเอามือกุมสร้อยที่คอของตน ก่อนจะต้องตกใจ สร้องของเธอหายไป!!! บ้าหน่าเธอไม่เคยถอดสร้อยออกจะคอเลย หรือว่าความฝันนั้น? เซียนเซียนพยายามคิดในแง่ดีว่าคงทำตกไว้ที่ไหนสักแห่งก่อนที่ร่างบางจะลุกจากเตียงไปอาบน้ำเพื่อดับความฟุ้งซ่านในหัวน้อยๆของตน


          ตุ๊บๆ ตั่บ ตึง!!!

     เสียงฝ่ามือกระทบกระสอบทรายดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เซียนเซียนที่นอนต่อไม่หลับลุกขึ้นมาออกกำลังกายด้วยการทวนท่าศิลปะการต่อสู้ในหลายแขนงที่ตนเคยเรียน จากความชื่นชอบส่วนตัวทำให้เจ้าตัวอยากเรียนศิลปะการต่อสู้หลายแขนง เธออมยิ้มออกมาเมื่อนึกได้ว่าตอนนั้นพี่ชายที่หวงห่วงน้องสาวแบบหลวนซานห้ามเธอแทบตายด้วยกลัวน้องสาวจะมีรอยแผลเป็นจากการเรียน เธอจำได้ว่าตอนนั้นเธอรั้นจนได้เรียนในที่สุดจนพี่ชายที่รักน้องสาวยิ่งชีพต้องตามใจแต่โดยดี


     “คุณหนูคะ คุณย่าให้มาบอกว่าให้คุณหนูเตรียมตัวไปวัดได้แล้วค่ะ


     “ไปบอกคุณย่า ว่าเซียนเซียนของไปอาบน้ำก่อนแปบนึงแล้วจะตามไป

     เซียนเซียนหันไปบอกเด็กในบ้านก่อนจะเดินขึ้นห้องไปอาบน้ำแล้วเดินตามลงมาสมทบผู้เป็นย่าที่นั่งรออยู่ทันที


     ณ วัดหลิ่งอิ่น


     เซียนเซียนพาย่ามาสักการะพระพุทธรูปในวัดเรียบร้อยก็ขอตัวเดินชมบริเวณรอบวัดเดินมาสักพักเซียนเซียนเห็นตรอกหนึ่งที่ดูน่ากลัวแปลกๆทำให้ขนลุกโดยไม่รู้ตัว


     “นางหนูเชื่อหรือไม่วัดแห่งนี้น่ะมีจิตวิญญาณของธรรมชาติที่รายล้อม พวกเขาจึงได้สร้างสถานเพื่อเคารพบูชา ชื่อหลิงอิ่นนี่ก็มีความหมายว่า "ที่พักของวิญญาณ


     เซียนสดุ้งก่อนจะหันมามองตามเสียงก็เห็นหญิงชราคนหนึ่งท่าทางใจดีกำลังยืนเอามือไขว่หลังอยู่


     “หนูไม่ค่อยเชื่ออะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่...ที่นี่ก็ดูสวยดีค่ะดูสงบดี


     เซียนเซียนตอบหญิงชราก่อนจะมองไปรอบๆอย่างชื่นชมในความงามของสถานที่ หญิงชราหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามต่อ


     “หึๆ เอ็งเชื่อเรื่องโชคชะตาไหมนางหนู หน้าเสียดายที่เอ็งไม่มีเนื้อคู่อยู่ในชาตินี้” 

     เซียนเซียนมองหญิงชราด้วยความชั่งใจ ยายคนนี้นี่!!! มาบอกว่าเธอจะไม่คนเอาในชาตินี้หรือไง ให้ตายเหอะถึงเธอจะดูเป็นคนที่ดูแลตัวเองได้แต่เธอก็ยังต้องการคนดูแลนะ แต่ถึงไม่มีพี่ชายเธอก็คงไม่ปล่อยให้น้องสาวสุดรักสุดหวงลำบากหรอกหน่า


     “ฮ่าๆเอ็งมีคนที่เขารอดูแลอยู่นานแล้วนางหนู เพียงแต่เอ็งอายุสั้นเท่านั้น

     ราวกับหญิงชรารับรู้ความคิดของเซียนเซียนจึงเอ่ยออกมา  อายุสั้นอะไรกัน ยายคนนี้บ้ารึเปล่าถึงได้เดินทักคนแปลกหน้าไปทั่ว เซียนเซียนคิดอย่างหงุดหงิด


     “เมื่อถึงเวลา เอ็งจะเข้าใจสิ่งที่ข้าพูด


     “คุณหนูคะ คุณย่าให้มาตามค่ะบอกว่าจะกลับแล้ว


     “ไปเดี่ยวนี่แหละจ่ะ 


     เซียนเซียนตอบเด็กที่เดินมาตามก่อนจะหันมามองยายคนนั้นอีกที ยายคนนั้นไปไหนแล้ว? หรือว่า ผีหลอกกกกกก ร่างบางรีบวิ่งออกไปจากตรอกนั้นทันที เบื้องหลังมีหญิงชรามองตามร่างนั้นอย่างเอ็นดู


     “ขอให้เอ็งโชคดีนางหนู

 

 


 

 

 

 


B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 863 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #256 meelee2 (@meelee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 13:37

    เพิ่งเข้ามาอ่านชอบติดตามเลย
    #256
    0
  2. #176 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:33
    โชคดีเจอเรื่องวุ่นวาย 5555
    #176
    0
  3. #39 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:35
    สนุกค่ะ
    #39
    0
  4. #3 Glutton (@sasikxq) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 17:20

    ฝากไรท์ช่วยเว้นบรรทัดให้หน่อย มันติดกันจนลายตาเลย
    #3
    1
    • #3-1 Pi-Lihlan (@Pi-Lihlan) (จากตอนที่ 3)
      15 พฤศจิกายน 2561 / 22:05
      ปรับปรุงให้เเล้วน้าา
      #3-1