ละมุนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 30,695 Views

  • 253 Comments

  • 498 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    9,121

    Overall
    30,695

ตอนที่ 19 : บทที่ 5 ตาม (มาทำไม) 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    8 พ.ค. 62



ไปไหนนะ

           วันนี้เพื่อนจ๋ามาจากระยอง จ๋าขอไปดื่มกับเพื่อนนะ นะๆ

         เพื่อน? เพื่อนคนไหน

         เพื่อนเก่าตอนเรียนนานแล้ว เท็นไม่รู้จักหรอก

           หลายครั้งที่เขาพยายามตั้งคำถามว่าตัวเองวุ่นวายและเซ้าซี้กับแฟนมากเกินขอบเขตไปรึเปล่า

           เธอจะอึดอัดไหม ...

           สุดท้ายในใจเขามันก็บอกว่า ในเมื่อรักแล้ว ก็อยากจะดูแลเขาให้ดีที่สุด ...

และการเป็นห่วงก็ไม่ใช่เรื่องเกินขอบเขตที่แฟนควรจะทำ

           จ๋า อาทิตย์หน้าที่บ้านจะไปทะเลกันสักสองสามวัน ว่างรึเปล่า

           เขาชวนเธอในบ่ายวันหนึ่ง หลังจากไปรับจ๋าเพื่อกินข้าวกลางวันด้วยกัน ยังไม่ทันจะสวีทหวานอย่างที่ควรจะเป็น นัดนี้ก็ต้องเลิกก่อนเวลาเพราะอีกฝ่ายมีสายโทรตามจากที่ทำงาน ... เวลาทั้งสัปดาห์ที่เพิ่งจะได้เจอกันครั้งเดียว เป็นอันต้องพักเอาไว้ก่อน

           และถ้าเป็นทุกครั้ง คำชวนของเขาจะมีความหมายเสมอ ...

เธอจะตกลงโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก ... มีเขาที่ไหน จะมีเธอที่นั่น

           แต่ครั้งนี้ ...

           คือที่บ้านจ๋ามีญาติมาทำธุระจากต่างจังหวัดน่ะ รอบนี้คงไม่ได้ไปด้วยนะ

         อ้อ อืม โอเค

           ไม่เป็นไร ก็ไม่ได้แปลก เพราะเธออาจจะมีธุระบ้าง มันก็เป็นเรื่องธรรมดา

           แต่มันแปลกตรงที่พอเขาโทรหาเธอก็เริ่มไม่ค่อยรับ ... โทรไปก็รอสายบ่อยขึ้นเรื่อยๆ

           หนักกว่านั้นก็ไลน์กลับมาบอกว่าติดธุระอยู่ ยังไม่ว่างคุยลากยาวไปทั้งคืน ...

เขาทนเก็บความไม่สบายใจเอาไว้ได้ไม่กี่วัน ก่อนจะโผล่ไปหาเธอที่บ้านทั้งที่ไม่ได้บอกกล่าว ... แล้วก็ ... ทะเลาะกันแบบรุนแรง เป็นครั้งแรก

           เท็นก็แค่เป็นห่วง ทำไมรับโทรศัพท์แค่นี้ถึงรับไม่ได้

         เท็นอย่ามาชวนทะเลาะได้ป่ะ จ๋าติดธุระ ก็บอกว่าคุยงานๆ เข้าใจบ้างสิ

         ธุระอะไร โทรหาเมื่อไหร่รอสายตลอด อย่าบอกว่ากลางคืนก็คุยงานน่ะ’

แล้วไม่ได้เจอกันเป็นปีเป็นชาติไม่เห็นจ๋าคิดจะเป็นเดือดเป็นร้อนสักนิด ... ถามหน่อย หรือจริงๆคุยกับใครกันแน่

           ตอนนั้นเขาก็พูดไปตามอารมณ์เท่านั้น ... ลึกๆแล้วก็แค่อยากเคลียร์และอยากให้เธอพูดอะไรก็ได้ให้เขาสบายใจกว่าการอ้ำอึ้งและไม่มีคำตอบที่แน่ชัดให้กันแบบนี้

           รู้ ... ว่าการประชดประชันและใช้อารมณ์มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น

           แต่เขาก็พูดมันออกไปแล้ว

           เท็น! อย่างี่เง่านะ

         กลับไปเลย ถ้าพูดแบบนี้จ๋าไม่พร้อมคุยอะไรด้วยทั้งนั้น!’

           ใครผิดล่ะ ... คำถามนี้ลอยอยู่เต็มหัวเขาไปหมด

สรุปก็คงเป็นเขาล่ะมั้ง เขาคิดมากและระแวงเธอไปเอง ... เป็นห่วงแทบตายเพราะแฟนไม่รับโทรศัพท์

           เขาผิดเองที่แคร์และห่วงใยแทบทุกการกระทำของอีกฝ่าย ... เขาคงผิดเอง

 

“แล้วทำไมไม่คุยกันดีๆล่ะคะ ... พี่เท็น เอ่อ ได้ถามเขารึยังว่าอะไรเป็นยังไง”

           คนที่นั่งชิงช้าไม้ตัวเดียวกันหันมามองเสี้ยวหน้าของอีกคน ก่อนจะเอ่ยคำถามเบาๆ ...

หน้าตาเขาเหมือนคนคิดมากและกำลังเป็นทุกข์ใจ ... เขาคงรักกันมาก ถึงได้ลืมกันไม่ได้อยู่แบบนี้

           “เคลียร์ไปหมดแล้ว ไม่มีอะไรต้องคุยแล้วล่ะ”

           หืม ... เป็นไปได้ไงอ่ะ นี่เขาเลิกกันจริงๆเหรอเนี่ย

           “เลิก เลิกกันจริงๆเหรอคะ”

           ภาพวันนั้นที่ร้านทำผมซ้อนทับเข้ามาในห้วงความคิด ก่อนที่ไผ่หวานจะพิจารณาตามสิ่งที่เห็นและได้ยินอยู่เงียบๆในใจ ... หรือจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ที่เธอเห็นว่าพี่จ๋ามีคนใหม่แล้ว

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นไปได้

“อืม”

เสียงลมพัดและแรงเสียดสีของใบไม้ถ่ายเทอากาศผ่านมาให้รู้สึกถึงความเย็นสบาย ... ดวงตาของคนรับฟังเหม่อมองออกไปจากมุมนี้ เห็นแสงริบหรี่จากโคมไฟหน้าบ้านที่ลอดผ่านเงาไม้เข้ามา ดูวูบไหวและเลือนราง

           ความรักก็เหมือนแสงไฟ ... จะริบหรี่หรือโชติช่วงแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรจะการันตีได้ว่ามันจะเป็นนิรันดร์

           คนข้างๆเธอตอนนี้ก็เหมือนกัน

           “จะเอาแบบนี้จริงเหรอคะ ... แต่พี่เท็นดูเสียใจนะ”

           ที่จริงเธอไม่กล้าและไม่คิดจะถามเขาหรอก ... แต่ปากกับใจมันเชื่อมโยงกันเร็วไปหน่อย ที่เบรกได้ทันก็เพียงแค่ลดเสียงที่ถามให้เบาลงแค่นั้น

           “รู้ได้ไง”

           “เปล่า ก็แค่เห็นหน้าก็รู้แล้วไง ... ใครเลิกกับแฟนไม่นอยด์บ้างก็แปลกแล้ว”

           “มันก็จริง”

           “ไผ่ไม่คิดว่าพี่สองคนจะ เอ่อ เข้าใจผิดกันนะคะ ... คือ เอ่อ ถ้า”

           “เลิกแล้ว อย่าพูดถึงอีกเลย”

           “ออ ค่ะ”

           ไม่พูดก็ได้ ... เฮ้อ ... ขออย่ามาเศร้าให้เห็นก็แล้วกัน

           “พี่ไม่ได้เสียใจขนาดนั้น ... ตอนนี้พอถอยออกมามองก็ถึงรู้ว่าเราอาจจะยังรักกันไม่มากพอ”

           “...”

           “พี่ไม่เจ็บไม่ทุรนทุรายอย่างที่คนอื่นๆเขาเป็นกัน ... หนักสุดก็สองสามวันแรกที่ไม่อยากคุยกับใคร ... แต่ตอนนี้ไม่แล้ว”

           “เหลือไว้แค่ความรู้สึกดีๆแค่นั้น”

           “เร็วจัง ... มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

           “ก็ไม่รู้สิ ... เลือกได้ใครก็คงไม่อยากเจออะไรแบบนี้”

           “เลือกได้ ใครเขาก็อยากเจอคนที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตทั้งนั้นแหละ”

           “ไผ่ก็ไม่รู้เรื่องของพี่หรอกนะคะ ยังไงก็สู้ๆละกันค่ะ ผ่านมันไปให้ได้”

           นางเอกนิดนึงดีกว่า ... ถึงแม้ว่าเขาจะมาทำตัวแปลกๆกับเธออยู่ก็เถอะ เรื่องความเห็นใจตรงนี้มันคนละเรื่องกัน

           ใครไม่เจอกับตัว คงไม่มีวันเข้าใจ ...

           “ขอบใจนะ”

           เมี้ยวววว ... เมี้ยวววว

           “หืม เสือ มานี่มา ไผ่อยู่นี่”

           เจ้าอ้วนคงจะออกมาตามหาเธอแน่ๆเลย ... ในบ้านคงเงียบ และมันก็คงเหงา เลยออกมาตามดูว่าเธออยู่แถวนี้รึเปล่าน่ะ

           อ้วนเอ๊ย ...

           มือบางช้อนอุ้มเอาตัวดุ๊กดิ๊กที่วิ่งมาหาตามเสียงเรียกแล้วถูหูข้างหนึ่งเข้ากับตัวเธออย่างเบามือ วันนี้สงสัยแม่คงจะพาไปอาบน้ำมา ตัวหอมฟุ้งเชียว

           “มาตามแล้วสิ ฮึ”

           “ค่ะ นี่คงวิ่งไปดูบนห้องแล้วไม่เจอใคร”

           เขายื่นมือมาลูบหัวมันบนตักเธอเบาๆ ไอ้ตัวนิ่มนี่ก็หลับตาพริ้มเป็นนางเอกซะด้วย ... นี่ๆ แกเป็นผู้ชายนะอ้วน! เฮ้อออ

           “พรุ่งนี้ไปเรียนกี่โมง”

           “คะ ... เอ่อ ก็มีเรียนเช้าปกติค่ะ”

           “งั้นไปกับพี่มั้ย เดี๋ยวพี่แวะไปส่ง ทางเดียวกันพอดี”

           ลังเลสิ! ... ต้องลังเลบ้างนะไผ่

           อย่าตอบเขาง่ายไป ... ต้องคิดให้ดีนะ!

           “ค่ะ”

           เมี้ยวววว ... ไผ่จ๋าง่วงแล้ววววว

 

มาแล้วฮับบบบ พี่เสือง่วงฝุดๆ วันนี้ไม่ได้มาดึกเพราะจานอนแล้วฮะ

 

ฝากติดตามสองคนที่แปลกๆนี้ด้วยนะฮะ เสือไปก่อนล่ะ

 

บ๊ายบาย

........

ฝันดีนะคะรีดที่รัก พรุ่งนี้พบกันใหม่ค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #107 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:35
    ตกลงพี่เท็นเลิกกับพี่จ๋า ง่ายๆ ถ้าตอนหลังพี่จ๋ามาง้อจอคืนดีกันพี่เท็นจะกลับไปดีมะ อ้วนว่ามะ
    #107
    1
    • #107-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 19)
      9 พฤษภาคม 2562 / 08:41
      55555 อ้วนก็คิดกลัวอยู่ฮะ มนุดผู้ชายไว้ใจไม่ได้เหมือนแมวนะ
      #107-1
  2. #106 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 00:11
    ฝันดีค่ะ __ดึกไปนิด แหะ แหะ _เอามือปิดหน้าเล็กน้อยคล้ายเขินอาย แต่ไม่มาก
    #106
    1
    • #106-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 19)
      9 พฤษภาคม 2562 / 00:20
      55555​ คิดว่านอนไปแล้วซะอีกนะคะ​ ❤️❤️


      ฝันดีมากๆเลยเน้อจ้าววว
      #106-1
  3. #105 natnaree_aey (@natnaree_aey) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    มาแต่เช้านะคะ จุ้บบบ
    #105
    1
    • #105-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 19)
      8 พฤษภาคม 2562 / 22:58
      อิอิ​ ได้เล้ยยยยยย​ คิดถึงเค้าอ่ะดี๊ๆๆๆๆๆๆ​ ❤️❤️❤️
      #105-1
  4. #104 JennyPakjira (@JennyPakjira) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 22:51

    ขอบคุณนะคะไรท์
    #104
    1
    • #104-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 19)
      8 พฤษภาคม 2562 / 22:57
      ยินดีค่าาา​ ❤️❤️ ดีใจที่มีคนรออ่านนะคะ​ 555
      #104-1