#สัต(ว)แพทย์สายโหด ll MARKBAM ll GOT7 BTS

ตอนที่ 4 : rewrite ll ตอนที่ 3 - จะไปเยี่ยมบ้านว่าที่แฟน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    20 เม.ย. 61

NOTE : ขอเปลี่ยนจากเกาหลีเป็นไทยเนาะ ง่ายกว่า



ตอนที่ 3 - จะไปเยี่ยมบ้านว่าที่แฟน [100%]



          "แกๆ นั้นคนที่เป็นข่าวกับมาร์คผัวของมอป่ะมึง"


          "มึงๆ ดูคนที่ไอ่มาร์คกำลังตามตื๊อดิวะ"


          "เข้ สวยกว่าผู้หญิงอีก"


          "แกดูสิคนที่พี่มาร์คตามจีบหน้าหวานกว่าฉันอีกอ่ะ"


               แบมแบมที่เดินเข้าตามทางเดินเพื่อไปยังคณะสัตวแพทย์ถึงกับเม้มปากแน่น เขาไม่ได้ประหม่าหรือว่ากลัวสายตาพวกนี้เลยสักนิดแต่เขาแค่กำลังโกรธ ใช่ เขากำลังโกรธแต่ก็ต้องหักห้ามอารมณ์เอาไว้เพราะนี้มันสังคมใหญ่ ขืนไปทำอะไรที่ดูไม่ดีเข้ามา


               ชิบหายดิครับโดนบูลลี่แน่ๆ อ่ะ


          "ไอ่แบม"แบมแบมหันไปมองเสียงเรียกที่ดังไม่ไกลไปจากที่ที่เขาอยู่ ยองแจกำลังโบกมือหย่อยเรียกเขาในขณะที่ตัวของเขาเองกำลังพยายามอัดอั้นอารมณ์อยู่


               เอาตรงๆ นะไม่ใช่เขาไม่รู้ว่าคนพวกนี้กำลังนินทาว่าอะไร เล่นพูดกันเหมือนอยู่ภูเขาคนละลูกขนาดนั้น สาบานเหอะว่านั้นเรียกนินทา


               แถวบ้านเรียกพูดกันอ่ะครับ


          "มึงมาสายจังวะ"ยูคยอมถาม


          "มึงถามคนขับรถเมย์ดูดิ ว่าขับรถอีท่าไหนเกือบไปเสยท้ายรถประเภทเดียวกันอ่ะ"นอกจากเขาจะหัวเสียตั้งแต่เช้าที่คนขับรถเมย์ไม่รู้ว่าคึกอะไรมาหรือโดนหมาบ้ากัดมา ถึงได้ซิ่งไม่รู้ตัวจนไปเสยท้ายรถประเภทเดียวกันจนต้องปิดถนนย้ายรถกันไปอีก พอมามหาวิทยาลัยก็เจอเสียงนินทาแต่เช้า


               เออ เอ้าเข้าไปเว้ย


               แม่งวันซวยแห่งชาติของแบมแบมกันต์พิมุกต์คนนี้เลยจริงๆ เอาดิวะมันจะมีอะไรซวยกว่านี้อีกมั้ย


          "เชี่ย"จู่ๆ ยูคยอมก็อุทานขึ้นมาเสียงดังจนทั้งสองหันไปมองด้วยความสงสัย"ไอ่แบมมึงดูนี้ดิ กูว่าแม่งข่าวนี้ที่ทำให้คนทั้งมอพูดแต่ชื่อมึง"ยูคยอมยื่มหนังสือพิมพ์ที่ถูกตีโดยชมรมวารสารให้กับเพื่อนที่กำลังเดือดเป็นน้ำต้มสุกได้อ่าน


          "มึงๆ คนนี้ใช่ป่ะที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อ่ะ"


          "เชี่ยน่ารักกว่ากูอีก"


          "แกเข้าได้ใจพี่มาร์คทั้งที่เป็นชายอ่ะมึง"


               อืม


          "เหี้ยไรเนี้ย! "แบมแบมตะโกนออกมาอย่างตกใจหลังจากที่ไล่สายตาอ่านตัวหนังสือตัวโตๆ เท่าบ้านแล้วถึงกับเหวอไปทันที ตอนนี้เขารับรู้แล้วว่าไอ่เสียงตะโกนพูดว่าเขาน่ารักงั้นน่ารักงี้ ไอ่ควายมาร์คมาจีบเขามันเพราะหนังสือพิมพ์เล่มนี้เล่มเดียว


               สัดเอ้ย


               ตอนนี้มีอยู่คำๆ เดียวที่ล่องลอยในสมองของเขาก็คือ อาย ตอนนี้มีแต่คำว่าอายเต็มไปหมดเพราะไอ่มาร์ค ไอ่ควายเผือกนั้นชัดๆ ทำให้ชีวิตของแบมแบมเปลี่ยนไปแบบกู่ไม่กลับ แล้วก็ไอ่ชมรมวารสารอีกสักวันเขาจะไปเล่นมันให้ไม่กล้าเขียนข่าวกวนตีนๆ กวนตีนแบบนี้อีก


               อยากรู้ป่ะว่ามันเขียนอะไรลงไป ถ้าเป็นคุณโดนกลับตัวเองขึ้นมานะอยากจะไปปาระเบิดอัดหน้าประธานชมรมแม่ง


               'มาร์ควิศวะฯ ปีสามออกตัวแรงจีบแบมแบมสัตวแพทย์ปีสามที่เขาบอกว่าโหดที่สุดจนได้ฉายาจากชมรมเราว่า ไม่อยากทำหน้าใหม่อย่ายุ่งกับแบมแบม แบบนี้แบมแบมเราจะใจอ่อนตกลงเป็นแฟนกับพ่อคารมดีของมหาลัยมั้ยนะ อ่านต่อหน้า 18...'


               ใจอ่อนพ่อมึงดิ


               ไม่มีทางโว้ย


          "แบมมึงนั่งก่อนนะเพื่อน ใจเย็นๆ หายใจเข้า หายใจออกนะมึง"แบมแบมหายใจเข้าหายใจออกเหมือนกับที่ยองแจพยายามระงับอารมณ์โกรธของเขาที่มันขึ้นง่ายมากช่วงนี้


               แต่ตอนนี้มันไม่ลงโว้ย


          "ไอ่ชมรมวารสารเวรนี้ มึงจะเอางี้กับกูใช่ป่ะเจอดีแน่มึง! "แบมแบมขย้ำหนังสือพิมพ์ที่ยูคยอมซื้อมาอย่างไม่ใยดีสักนิดเดียว ยูคยอมและยองแจเห็นรังสีความน่ากลัวแผ่ออกมา รีบกดให้มันเย็นแทบไม่ทันไอ่ชมรมวารสารก็รนหาที่ตาย


               รู้อยู่แก่ใจว่ามันโมโหเมื่อไหร่ ตายยกชมรมแหง่ๆ 


          "มึงอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ อยากโดนเด้งออกรึไงว่ะมึงก็รู้ชมรมวารสารลูกรักอธิการบดี"


          "ก็ดูมันเขียนดิวะ เพื่อนเล่นมันหรอวะเขียนแบบนี้คิดว่ากูตลกนักเออ"


          "ก็เรื่องขำๆ นะมึง พวกชมรมวารสารก็เป็นแบบนี้แหละน่า"


          "เหอะๆ ขำมากเลยจ้า พ่อมึงดิไอ่ชิบหาย! "แบมแบมโมโหสุดๆ เขาไม่เคยโมโหอะไรขนาดนี้มาก่อน ถ้าไม่เป็นข่าวกับไอ่ควายเผือกนั้น ทำไมว่ะทำไมต้องมาวุ่นวายกับแบมแบมด้วย คนอะไรหน้าว่าด้านแล้ว นิสัยยังโรคจิตอีกต่างหาก"แม่งเอ้ย หัวเสียแต่เช้าเลยว่ะ"


          "มึงก็ทำเป็นไม่เห็นละกัน มึงใจแข็งจะตายต่อให้มาร์คมันตื๊อมึงไปเดี๋ยวมันก็เบื่อ คนอย่างมันดูก็ออกว่าเบื่อง่ายๆ อย่าใส่ใจเลย"ยูคยอมพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบแบมแบม ต้องใจเย็นไว้เวลาคุยกับแบมแบม ยองแจก็กลัวว่ามันจะไม่ได้ผล เคยมีครั้งหนึ่งที่วิธีของยูคยอมไม่ได้ผล


               ก็ตอนของแทฮยองไง แบบนั้นอย่าเข้าห้ามเด็ดขาด


               แบมแบมไม่เคยเป็นงี้มาก่อน มีเรื่องเดียวที่เปลี่ยนมันไปแบบกู่ไม่กลับอีกเลย


          "ขอให้เป็นแบบนั้น"


          "แล้วนี่มึงไม่มีไปเรียนหรอวะ"ยองแจถาม


          "อีกสิบนาทีกูต้องไปหน้ามหา'ลัยแล้ว พี่เขาจะไปพาไปดูกรมปศุสัตว์พี่เขาบอกให้ไปศึกษาเป็นตัวอย่างเดี๋ยวมีค่ายอีกไปตั้งอาทิตย์หนึ่ง แล้วแมวที่บ้านกูใครจะเป็นคนดูแลว่ะ แม่งคิดแล้วเศร้า"


               "อย่างกะทุกวันนี้มึงเลี้ยงไอ่อ้วนมันอ่ะ ฝากลุงจ้อนเลี้ยงไม่ใช่หรอว่ะ?"แบมแบมมองค้อนใส่ทันที มันก็ใช่แบมแบมไม่ได้เลี้ยงไอ่อ้วนแมวรักของตัวเองมาตั้งแต่รับมันมาเลี้ยง เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะว่าแม่เขาแพ้ขนแมว! 


               แต่ลูกรักแมวโคตรๆ ไงเคราะห์ซัดกรรมซ้อนเลยไปตกอยู่กับลุงจ้อนต้องดูแลมันแทน แต่คนให้ข้าวให้น้ำก็ยังคงเป็นแบมแบม แต่หลังจากนี้เขาต้องไปค่ายมันจะเป็นยังไงบ้างล่ะทีนี้ใครจะไปให้อาหารมัน ดูแลมัน เล่นกับมัน


               โถ่ๆ เจ้าอ้วนต้องเหงาๆ แน่ๆ เลย


          "มึงดูหน้ามันดิ"ยองแจใช้ศอกสะกิดยูคยอมให้ดูหน้าดูตาแบมแบมที่หงอยลงอย่างกับหมาไม่ได้กินข้าว แมวไม่ได้กินนมอย่างนั้น


          "เอาไงล่ะวะ กูไม่ชอบแมว"ยูคยอมกระซิบเบาๆ ในบรรดาพวกเขาทั้งสามคนแล้วแบมแบมคือคนเดียวที่รักแมว แบบรักโคตรๆ ส่วนพวกเขาไม่ชอบแมวเลย ถ้าหมา ถ้าควาย งู อะไรแบบนี้พวกเขาไม่เกี่ยง แต่แมวอ่ะคือคนมันไม่ชอบยังก็คือไม่ชอบ


               เพราะจำได้แม่นว่าตอนปอสามเคยโดนแมวข่วนหน้ามาแล้ว


          "งั้นไว้กูไปดูๆ ให้ก็แล้วกันยังไงมึงก็ตั้งใจเข้าค่ายเก็บหน่วยกิตนะเพื่อนรัก"ยองแจว่า ถึงจะไม่ชอบแมวแต่ก็ไม่เคยโดนแมวข่วนหน้าแบบยูคยอมล่ะกัน เพียงแต่ว่าที่บ้านของเขานั้นเลี้ยงหมาเฉยๆ กลัวกัดกันตาย


          "เยี่ยมยองแจมึงคือเพื่อนรักกู"แบมแบมสไลด์ตัวเองเข้าไปหายองแจก่อนจะโผล่กอดเต็มแรงจนเพื่อนหน้านากเบ้หน้าด้วยความเจ็บ เห็นแบมแบมตัวเล็กๆ ผอมๆ แบบนี้บอกเลยแรงโคตรจะเยอะ ดูจากการต่อยคนอื่นไปเยอะแล้วก็การรัดตัวเขาเหมือนงูแบบนี้


               ไอ่สัดแบมโว้ย กูเจ็บ!!


          "พอแล้วกูเจ็บ! "แบมแบมถอนกอดออกอย่างเสียดาย"มึงรีบไปขึ้นรถได้แล้วป่ะ เดี๋ยวคนอื่นเขาจะรอ"ยองแจออกปากไล่ทันทีที่หลุดออกจากการกอดที่สุดแสนจะทรมานมาได้ ปวดไปทั้งตัวเลยเด้อทุกคน


               รัดยิ่งกว่างูอีก อีกนิดเดียวกระดูกจะแตกแล้ว


          "งั้นกูไปก่อนนะ"แบมแบมคว้ากระเป๋าสะพายเดินแยกจากลุ่มมา เรียนคณะนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายครับทุกคนมันไม่ง่ายเลย! ยอมรับแทบอยากจะต้มหนังสือตำรากินอยู่แล้ว แต่ด้วยความชอบส่วนตัวมีแรงผลักดันไม่งั้น ไม่มาถึงจุดๆ นี้หรอก แบมแบมเดินมาหาจองกุกที่ยืนรออยู่แล้ว"รอนานป่ะมึง"


          "ไม่อ่ะ กูพึ่งมาถึงเมื่อกี้เองตอนแรกนึกว่าจะสายพี่มาส่งโคตรช้าอ่ะ"จองกุกบ่นใส่อย่างเหนื่อยใจ ปกติแล้วแบมแบมไม่เคยเห็นเพื่อนหน้ากระต่ายมามหาวิทยาลัยด้วยรถสาธารณะหรือมาด้วยตนเองเลย ไม่พี่ชายสุดห่วงมาส่งก็มีเพื่อนพี่ชายอีกคนมาส่ง


               แต่ส่วนมากก็อย่างหลัง


          "แล้วมาทันได้ไง--ใช่คนเดิมที่มารับบ่อยๆ รึเปล่า"แบมแบมยิ้มแซวจองกุกที่หันมามองค้อนใส่"เขาก็จีบมึงมานานแล้วนะเว้ย ตั้งแต่ม.ปลายจนเนี้ยพี่เขาเรียนจบเป็นถึงCEOเลยน้า"แบมแบมยังคงเอยแซวอย่างต่อเนื่อง


          "แล้วนี้จะไปค่ายมั้ย"แล้วจองกุกก็เปลี่ยนเรื่อง


               เขินหรือรำคาญว่ะอ่านสีหน้าไม่ออก นิ่งเกิน


               งั้นไม่แกล้งแล้วก็ได้ไม่อยากโดนฟันเฉาะหัว


          "ถามแปลกเนอะ กูไม่ไปได้ด้วยหรอว่ะ โคตรจะบังคับกันอ่ะไม่ไปคือตกวิลาลัยญ์เฉย"แบมแบมระบายออกมา เพราะอาจารย์สุดที่รักของทุกคนในคณะและชั้นปีที่สามนั้นบังคับให้ปีสามทุกคนไปค่ายอย่างจัง และที่สำคัญเลยใครไม่ไป


               ตกอ่ะดิครับ


          "นั้นดิวะถ้าแบบกูตกบันไดแขนหักขาหักงี้ ตกวิชานั้นไม่แฟร์แบบสัดๆ "จองกุกเองก็ดูไม่เห็นด้วยเหมือนกัน ทำไงได้ก็อาจารย์แกเป็นแม่งานเรื่องค่ายมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้ามีคนไปน้อยขายหน้าแย่เลยนะนั้น


          "น่าเบื่อเนาะ"แบมแบมพูดขึ้น


          "เออแบม แล้วข่าวของมึงกับมาร์คนี้ย--"


          "หุบปากมึงเดี๋ยวนี้ ห้ามพูดถ้ามึงพูดมึงไปนั่งกับคนอื่นเลยกูจะนั่งกับอาจารย์แทน"แบมแบมสวนขึ้นมาทันที โดยไม่รอฟังประโยคถัดไป เล่นเอาจองกุกสะดุ้งตามอย่างตกใจ


          "ตกใจหมดไม่พูดก็ได้"


          "เออดี อย่าให้อารมณ์ที่มันเสียชนิดที่ซ่อมไม่ได้ยิ่งเสียไปกันใหญ่ได้ป่ะ แค่ได้ยินชื่อไอ่ควายเผือกแล้วกูรำคาญหูอ่ะ"แบมแบมพูดขึ้นอย่างรำคาญ เขาไม่อยากจะได้ยินชื่อของมาร์คอีก ไม่อยากได้ยินคำถามพวกนั้นด้วยแค่เห็นหนังสือพิมพ์โง่ๆ นั้นก็ลมออกหูเป็นรถไฟความเร็วสูงอยู่แล้ว


               ก็ได้แต่ท่อง ยุบหนอพองหนอแบมแบม อย่าระเบิดลงล่ะ อยู่แบบเนี้ย ไม่งั้นนะทั้งชมรมวารสารทั้งประธานชะตาขาดแน่ๆ 


               ทั้งๆ ที่เป็นคนตั้งฉายา ถ้าไม่อยากเสียโฉมอย่ายุ่งกับแบมแบมสัต(ว)แพทย์ปีสาม แท้ๆ ยังกล้ามาลองดีน่าจะจัดให้ศัลยกรรมใหม่เลยเหอะ 


               แต่ว่าอย่าเลยถ้าทำแบบนั้นอาจจะติดคุกหมดอนาคตแน่ๆ 


          "มึงดูเกลียดมากเลยเนอะ"จองกุกถาม


          "เออดิวะ ตั้งแต่เกิดมาไอ่ควายเผือกเนี้ยคือคนที่กูเกลียดที่สุดเลย"


          "เรียกควายเผือกอีกละ ทำไมไม่เรียนที่รักล่ะ"


          "ควายเผือกน่ะเหมาะกับมึงดี ไม่พอใจก็เลิกตอแยกูไปดิ กูรั้งขามึงไว้รึไงกัน"แบมแบมตอบกลับมาร์ค หนีไปไหนก็ไม่พ้นหวังว่าไอ่การไปเข้าค่ายครั้งนี้จะทำให้ไม่เจอหน้าไอ่ควายเผือกนี่ อีกไม่นานมันก็เลิกตามตื๊อแน่นอน เพราะเขาจะทุ่มเวลาทั้งหมดเพื่อเก็บหน่วยกิต จะเรียนแบบไม่ลืมหูลืมตาเลนคอยดูสิ!


               จะหนีเข้าห้องสมุดทุกวัน เอาแต่อ่านหนังสืออย่างเดียวเอาให้เป็นบ้าไปเลย อยากรู้นักว่าจะตามอยู่มั้ย


          "กูไม่ไป กูจะบอกอะไรให้นะไอ่ย้วยว่าของอะไรที่มันได้มายากๆ โหดๆ อ่ะกู ไม่มีวันเบื่อง่ายๆ หรอกเช่นมึงเป็นตนกูโคตรชอบเลยว่ะ"แทนที่แบมแบมจะเขินหน้าแดงตัวบิดเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ได้ยิน แต่กลับกลายเป็นว่าแบมแบมหน้าแดงเพราะความโกรธที่พุ่งปรี๊ด จนอยากจะต่อยหน้าของมาร์คให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย


               ดูเหมือนว่าหมัดไวกว่าความคิดสะอีก


               หมับ!


          "เสียใจด้วยกูรั-- อัก! "อย่าลืมว่าแบมแบมมีอีกมือสิควายเผือกมาร์ค แบมแบมซัดหมัดหนักๆ เข้าเต็มลิ้นปี่ของมาร์ค ที่เดิมจุดเดิมอาจจะมีขยับนิดหน่อย แบมแบมเหยียดยิ้มใส่ก่อนจะแกะมือของมาร์คออก สมชื่อควายเผือกที่ตั้งให้จริงๆ "นี่มึงไม่กระทืบกูให้ตายเลยอ่ะ"


          "อย่าพึ่งยอมแพ้ดิวะ มันพึ่งเริ่มต้นเองนะมึง"แบมแบมพูดเสียงกวน


          "ได้ อย่าให้ถึงคราวกูบ้างล่ะจะเอาให้ลุกไม่ขึ้นเลย"


          "ฝันไปเหอะไอ่ควายเผือก หน้าเหมือนควายแล้วยังโง่เหมือนควายอีกไปฝึกมาใหม่นะครับไอ่ควายเผือกต้วนอี้เอิ้น!"แบมแบมแลบลิ้นทิ้งท้ายไว้ เดินหนีขึ้นรถบัสที่ทางคณะจ้างมาพอดิบพอดี ทิ้งคนโง่ที่สมฉายาควายเผือกไว้นั้นแหละ 


               หึ! มีสองมือมือหนึ่งหายไปแต่อีกมือหนึ่งก็ซัดได้เหมือนกัน


               ไม่มีคำใดจะสรรหามาด่านอกจากคำว่าโง่ๆๆๆๆๆ แล้วก็ โง่! 


          "อะไรทำไมมองหน้าแบบนี้วะ"แบมแบมถามจองกุกที่มองหน้าตนอย่างเหนื่อยใจ ไม่เข้าใจจริงเลยว่าทำไมเพื่อนหน้าเหมือนแมวตัวนี้ถึงได้ชอบใช้กำลังนัก


               ถ้าโดนรีไทร์ขึ้นมาจะไม่ปลอบเลยคอยดูดิ


          "ไม่เขาจะกลัวจุกหรอ? "


          "แค่นี้ไม่เห็นต้องกลัวเลย โดนมาครั้งหนึ่งแล้วอีกไม่กี่นาทีก็หายน่าอาจจะมีช้ำๆ หน่อย อย่าใส่ใจคนโรคจิตไร้สมองแบบนั้นเลย น่ารำคาญสะเปล่า"





               ณ ตอนนี้แบมแบมได้กลับมาถึงมหาวิทยาลัยด้วยเวลาเกือบจะทุ่มครึ่ง ก็ถือว่าดึกแต่ไม่ได้ดึกมากนักแต่ถึงอย่างนั้นรถเมย์จะมีให้รึเปล่าอันนี้ก็ไม่ทราบ แบมแบมบิดขี้เกียจไปมาเพราะตลอดทางเอาแต่นอนและนอน อาจจะมีช่วงที่จองกุกปลุกให้ไปฟังรุ่นพี่อธิบาย 


               และวันนี้ก็ได้ความรู้เพียบกลับมาจากกรมปศุสัตว์เยอะแยะไปหมด รวมถึงพี่ๆ ที่นั้นน่ารักมาก เป็นกันเองไปหมดแถมยังหยอกว่าถ้ามาฝึกงานลองมาฝึกที่นี้ก็ได้ แล้วก็สรุปได้ว่าพวกเขาต้องไปค่ายที่อยู่นอกตัวเมืองนิดหน่อย ก็ดีแล้วที่ไม่ได้ออกไปยังชนบทเลย


               ไม่งั้นคงเฉาตายเพราะขาดสัญญาโทรศัพท์ที่ติดโทรศัพท์ไม่ใช่ว่าจะโทรหาใครนะ เขาก็แค่จะเอาไว้โทรคุยกับแมวก็เท่านั้น


               เออ แล้วตอนนี้กูจะกลับบ้านไงวะ ดูจากท่าแล้วเงียบกริบเป็นบ้าช้าเลย


          "แบม มึงจะกลับไงอ่ะรถไม่ค่อยจะมีแล้วด้วย"


          "ก็คงต้องรอรถอ่ะมึงกูไม่อยากขึ้นแท็กซี่ แล้วมึงจะกลับยังไงอ่ะ"แบมแบมถามย้อนกลับ


          "พี่กูมารับเมือนเดิมแหละ รายนี้เคยปล่อยให้กูกลับบ้านเองที่ไหนล่ะ"จองกุกว่า บางทีก็สงสารเพื่อนหน้ากระต่ายนี่เหมือนกันนะ เขาแทบไม่เคยเห็นมันกลับบ้านด้วยรถเมย์หรือว่าแท็กซี่เลยสักครั้ง ถ้าไม่พี่ชายแสนห่วงมารับก็เพื่อนพี่ชายคนนั้นน่ะแหละ


               แต่ก็ดีไม่ใช่หรอ เวลาทำงานคณะดึกๆ รถไม่ค่อยจะมีสะด้วย


          "มาแล้วมั้ง กูไปก่อนนะ"แบมแบมโบกมือลาจองกุกเสร็จ ก็ลากสังขารที่เหนื่อยล้าอยากนอนเต็มทนมาที่ป้ายรถเมย์ ยังดีที่คณะให้เวลาเตรียมตัวไปค่ายแค่ 2 วันแค่ 2 วันจริงๆ มัน(ไม่)เยอะสุดๆ ไปเลย แบมแบมนั่งรอรถเมย์ที่หวังว่าน่าจะมีอยู่ในรอบสุดท้าย แต่ไม่ทันได้หย่อนก้นก็มีเสียงกดแตรดังมาแต่ไกล


               ไอ่เวร สะดุ้งหมดกดหาแม่มึงเวลานี้อ่ะ


          "มึงอีกแล้วหรอ"แบมแบมกรอกตาอย่างเหนื่อยใจ ถึงวันนี้จะไม่ค่อยเจอควายเผือกมากนักซึ่งมันเป็นเรื่องที่ดีแบบสุดๆ แต่ก็เหอะ เขาเจอมันหลายรอบแล้ววันนี้ซึ่งมันน่ารำคาญ


          "ไปด้วยกันป่ะเดี๋ยวไปส่ง"มาร์คถาม


          "ไม่นั่งรถกับควาย"แบมแบมตอบ


          "ก็ไม่ได้เป็นควาย เป็นผัวมึงในอนาคตไง"


          "ส้นตีนมากอ่ะ ผัวเผออะไรหน้าด้าน"แบมแบมด่ากลับทันที แฟนยังไม่ทันเป็นลามปามมาเป็นผัวเขาละ ยอมรับเลยว่ามาร์คแตกต่างกว่าทุกคนที่เข้ามาจีบที่สุด หน้าด้านหน้าทนแล้วยังปากเสีย ปากหมาที่สุด ใครจะไปชอบกันสกิลจีบแย่ชะมัด ไหนจองกุกบอกว่าหญิงเยอะไม่ใช่หรอวะ


               สวยแต่รูปจูบไม่หอม


          "แล้วทำไมกลับบ้านป่านนี้"แบมแบมเอยถามตามมารยาท"กลับบ้านดึกงี้ระวังรถจะเกี่ยวลงข้างทาง"แบมแบมพูดขึ้นหน้าตาย


          "เป็นห่วงอะดิ"


          "ถามตามมารยาทต่างหาก อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย"


          "อ่ะๆ พูดก็ได้มีซ้อมบาสแข่งอาทิตย์หน้า สรุปว่าจะไปมั้ยครับคุณแบมแบม เบาะหลังยังว่างนะ ฃไม่มีคนซ้อนเลยตั้งแต่ได้มันมา"มาร์ครีบอ้อนแบมแบม แต่ดูจากสภาพรถแล้วก็ใหม่พอสมควรสีเขียวออกสว่างๆ นั้นมันใหม่จนเหมือนพึ่งซื้อมาเมื่อวาน


               เอ่อ จะมาล่อแบบนี้อ่ะหรอ มันไม่ได้ผลหรอกไอ่ความเผือก 


          "ไม่ไป"แบมแบมพูดขึ้นมาอย่างไม่คิดที่จะตอบรับก่อน ทำไมเขาต้องไปกับมันด้วยถ้าไปก็เท่ากับยอมให้มันจีบแล้วอ่ะดิ ถ้ามันไม่มีรถจริงๆ ก็แท็กซี่กลับก็ได้


          "นี่รู้ป่ะ เดี๋ยวนี้ข่าวแท็กซี่ฆ่าคนตายมันเยอะนะเว้ย"มาร์คพูดขึ้น ก่อนจะทำหน้าทำตาขนลุกขึ้นมา"หน้าหวานๆ แบบมึงระวังเจอโรคจิตในคราบคนขับล่ะ"


          "ปากหมา! "แบมแบมสวนกลับทันที ทำไมต้องมาพูดอะไรเวลานี้ด้วยวะ


          "ไปกับกูดิ มาเร็วยิ่งดึกพ่อแม่มึงจะไม่ยิ่งเป็นห่วงหรอวะ"แบมแบมถอนหายใจออกมา ก่อนจะลุกจากที่นั่งรอรถเดินตรงไปหามาร์คที่ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวแม่จุ๋มกับลุงจ้อนเป็นห่วงเขาจะไม่นั่งรถไปกับมันแน่ๆ "หมวกกันน็อค"แบมแบมมองหมวกกันน็อคสีดำในมือของมาร์ค


               มันมีใบเดียวป่ะวะ


          "มีใบเดียวแหละครับคุณ ก็นี่ขี่มาเองจะพกสองใบมาทำไม"มาร์คพูดอย่างกับอ่านความคิดของแบมแบมไ้


          "มึงไม่ใส่วะ อยากโดนปรับรึไง"


          "ก็แค่ไม่กี่ร้อยบาทมีปัญญาจ่ายละกัน แต่ถ้าเกิดอุบัติเหตุแล้วมึงเกิดตายขึ้นมา กูคงตรอมใจอ่ะ"


          "เว่อร์ว่ะ ไม่น่าเรียนวิศวะฯ อ่ะมึงโคตรโอเว่อร์แอคติ้งเลย"แบมแบมสวมหมวกกันน็อคที่มาร์คส่งให้ ก่อนขึ้นควบรถkawasaki ninjaราคาแต่ละคันใช่ย่อยสะทีไหนกัน ก็นั้นแหละพวกคนรวยเงินแค่ไม่กี่สตางค์ไม่ร่วงหล่นจากกระเป๋าหรอก"ห้ามขับเร็วล่ะ กูไม่ชอบ"


          "ไม่พาไปร่วงหรอกน่ามึงก็เกาะเอวกูไว้ดิ เกาะแน่นเป็นลิงเลยก็ได้กูไม่ว่าหรอก"


          "ฝันไปเหอะไอ่ควายเผือก รีบไปเลยง่วงจะตายอยู่แล้วเนี้ย"มาร์คออกรถตามคำสั่งของแบมแบม เลยหาเรื่องแกล้งคนแก้มย้วยโดยการบิดรถแรงๆ จนแบมแบมตกใจเผลอกอดเข้าที่เอวของมาร์ค อีกฝ่ายลอบยิ้มออกมาเมื่อได้สัมผัสแน่นๆ ที่เอว"มึงจะขับเร็วไปแข็งFart 8 รึไงว่ะ! "


          "ก็กอดเอวกูแน่นๆ ดิ"


          "กูกอดจนจะสิงร่างมึงได้แล้วเนี้ย อย่าให้ถึงตากูบ้างนะ! "


TBC.


Talk : อย่างน้อยมาร์คก็ได้กำไรเล็กๆ จากการกอดของแบมแบม ก็นะโดนมาตั้งหลายหมัดได้เวลาคืนกำไรต้องเอาให้คุ้ม วงวารอ่ะโดนต่อยเข้าที่เดิมด้วย โอ๊ยยยยย หวังว่าจะมีใครเข้าข้างบ้างเนาะอย่างน้อยมาร์คจะได้ไม่เสียขวัญ ว่าแต่แบมแบมมีอะไรฝังใจถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ ใบ้เลยไม่ได้โดนใครเทใครทิ้งแน่นอน อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะ

รีไรต์ 20/04/2018
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

385 ความคิดเห็น

  1. #342 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 18:43
    เนี่ยยยยยย ลูกแม่โดนล่อลวง แถมลูกแม่ ก็ยอมด้วย ยังไงๆๆๆๆๆๆๆ มันเริ่มจะมีซัมติงใช่ไหมแหละ ลูกกกกก ฮุฮุ
    #342
    0
  2. #335 AoyBam1994 (@AoyBam1994) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:48
    อารัยทำให้แบมๆเปลี่ยนไปนะ มาร์ค ต้วนมันร้าย
    #335
    0
  3. #313 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:17
    นั่นแน่ะ! แอบมีใจอ่ะดิ คิคิคิ><
    #313
    0
  4. #295 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 21:56
    เเหมมมมม
    #295
    0
  5. #272 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 22:01
    แหมมมมมม ไปกะเขาด้วยนะแบม
    ชอบที่เอาสัญญาณไว้คุยกะแมวอ่ะน่ารักกกกก
    #272
    0
  6. #210 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 07:21
    ลูกก็ยอมเค้านะ มีใจปะเนี้ย
    #210
    0
  7. #191 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 17:20
    นึกว่าลูกจะไม่ยอม555
    #191
    0
  8. #189 St.tripleJ (@pimploy651) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 13:46
    ไปกับเค้าด้วย -///-
    #189
    0
  9. #181 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 19:01
    นึกว่าจะไม่ไปซะอีก
    #181
    0
  10. #134 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 05:22
    แอ๊ะ ลูกไม่เล่นตัวจ้ะ
    #134
    0
  11. #91 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 15:37
    ผิดคาดนึกว่าจะไปไม่ด้วย ความจริงคือง่วง
    #91
    0
  12. #33 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 14:40
    โห แบมยอมให้มาร์คไปส่งด้วย 
    แอบกลัวแบมหวั่นไหวเหมือนกันนะเนี่ย
    แต่จะเอาสัญญาณโทรศัพท์ไว้คุยกับแมว โอ้ย น่ารัก
    #33
    0
  13. #22 eye_au (@eye_au) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 06:54
    ไม่สงสารมาร์คหรอกนะ ก็มาจีบแบมด้วยความไม่บริสุทธิ์ใจนี่ ท้าพนันกันมานี่ สมน้ำหน้าขอให้โดนแบมต่อยทุกวันแล้วกันนะ
    #22
    0
  14. #21 Nongmaa (@Nongmaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 18:10
    งุ้ยๆ มีการซ้อนรถพี่มาร์คด้วยนะแบม5555
    #21
    0
  15. #20 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 17:14
    เห้ย! อยากรุ้เรื่องฝังใจแบม 0.0
    #20
    0