[Fic My hero academia]Scarlet witch in Bnha!(Oc)

ตอนที่ 22 : การตั้งชื่อและการฝึกงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    18 ส.ค. 62

หลังจากอีเว้นท์กีฬาสีได้จบลงไปอย่างงดงาม(รึเปล่า) ทุกคนก็ได้กลับบ้านไปพักผ่อนกันให้เบิกบานใจกะอีแค่วันหยุดสองวันที่ไม่เคยพอ(สำหรับเรา)


วันหยุดผ่านไปวันเรียนเวียนมาถึง


ในห้องเอมีแต่คนพูดถึงเรื่องราวระหว่างเดินทางมาที่โรงเรียนเป็นทำนองเดียวกันว่า โดนทักให้กำลังใจกันระนาวเป็นเพราะการแข่งจากงานกีฬาสีที่เผยแพร่บนทีวีทำให้ผู้คนจดจำพวกเราได้

"เอ้า ทุกคนนั่งที่ แล้วก็อรุณสวัสดิ์"อาจารย์ไอซาวะในสารรูปปกติ

"อรุณสวัสดิ์ครับ!/ค่ะ!"

"อาจารย์ถอดผ้าพันแผลออกแล้วหรอคะ?"ทสึยุจังยกมือขึ้นมาถามความเป็นอยู่

"คุณยายเขามีการรักษาที่น่าทึ่งน่ะ แต่ช่างมันเถอะเรื่องนั้น วันนี้คาบแรกจะมีอะไรพิเศษเล็กน้อย"อาจารย์ไอซาวะเว้นจังหวะการพูดจนคิริชิม่ากับคามินาริคิดไปไกล ส่วนของคิริชิม่าคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องกฎหมายฮีโร่ ของคามินาริก็คิดไปไกลว่าจะให้ทำควิซ

บางทีก็อยากตะโกนใส่หูอาจารย์แกเหลือเกินว่าอย่าพูดเว้นนาน มันทำให้คิดไปไกล

"โค้ดเนม เราทุกคนจะต้องคิดชื่อฮีโร่"

นั่นทำให้ทุกคนในห้อง(ยกเว้นฉันวันด้าเอง)ตื่นเต้นจนอาจารย์ไอซาวะต้องเปิดใช้เปิร์คโน วัน คุมสถานการณ์ให้กลับมาสงบก่อนจะเริ่มอธิบาย ขยายความเข้าใจ

"นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการระบุตัวชั่วคราว จากโปรฮีโร่ที่ฉันเคยพูดถึงเมื่อวันก่อน การระบุตัวอย่างจริงจังจะเริ่มในปี2 และสาม หลังจากนักเรียนได้รับประสบการณ์และพร้อมใช้งานในฐานะโปร ซึ่งก็คือ เหมือนเป็นข้อเสนอที่ต่อยอดให้นักเรียนปี1 อย่างพวกเธอได้แสดงศักยภาพ เพื่อให้พวกเขาสนใจในตัวพวกเธอในอนาคต"ต่อจากนี้ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจฟังเพราะนอกจากจักรวาลMarvelที่มีเรื่องเครียดๆเกิดขึ้นแถมฉันยังจะต้องไปเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้นในอนาคตที่ไม่ใกล้ไม่ไกลมากนัก เรื่องเครียดๆแบบนี้อย่าไปฟังเลยดีกว่า


"ผลรวมของคนที่ถูกระบุชื่อมีตามนี้"จากนั้นอาจารย์แกก็นำชื่อขึ้นบนกระดาน........โดยมีชื่อของฉันขึ้นเป็นคนแรก

"ปีก่อนๆมีการกระจายไปมากกว่านี้ แต่เหมือนปีนี้มีสามคนที่ถูกจับตามองเป็นพิเศษ"พออาจารย์พูดจบทุกคนก็เริ่มบ่นขึ้นมาด้วยอาการน้อยใจ แต่บางคนก็สนใจคนที่ถูกขึ้นชื่อบนกระดานมากกว่า หรืออาจจะมีพวกที่ดีใจเพราะถูกระบุชื่อ(ส่วนมิโดริยะอาจจะเพราะบ้าเลือดเกินไปเลยไม่มีใครเอา)

"หลังจากนี้ ผลนี่จะยังไงก็ไม่เกี่ยวแล้ว ยังไงพวกเธอทุกคนก็ต้องฝึกปฎิบัติงานร่วมกับโปรฮีโร่..."หลังจากนั้นก็มีการย้อนอดีตที่ไม่อยากให้อาจารย์พูดถึงซักเท่าไหร่ และมีการเตือนเรื่องการตั้งโค้ดเนมไว้อีกด้วย

"ถึงจะเป็นการตั้งชื่อฮีโร่แบบชั่วคราว  แต่ถ้าพวกเธอทำกันเล่นๆละก็...."

"ได้เจอนรกแน่นอนจ้ะ!"เสียงหวานแหลมดูมีเสน่ห์ที่โคตรคุ้นหูสำหรับหลายๆคนได้พูดอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำเตือนที่อาจารย์ไอซาวะได้เตือนไปก่อนแล้ว

นั่นทำให้ทุกคนพูดออกมาทวนชื่อของฮีโร่เรทคนนี้อีกครั้งนึงว่า....

"มิดไนท์!!!!!!"

"ก็ อย่างที่ว่าแหละ เพราะงั้นเลยให้มิดไนท์มาช่วยดูชื่อให้พวกเธอ ฉันไม่สันทัดเรื่องพวกนี้น่ะ"พูดจบอาจารย์ก็หยิบเอาถุงนอนสีเหลืองขึ้นมาพร้อมที่จะกลายเป็นดักแด้เต็มที แต่ก่อนจะเป็นดัแด้ก็ได้ยกตัวอย่างมาเล็กๆน้อยๆในการตั้งชื่อเช่น ออลไมท์


ในการตั้งชื่อนี้มันค่อนข้างง่ายเพราะฉันคิดไว้นานแล้วว่าอยากใช้ชื่ออะไร แต่เรื่องนำเสนอชื่อก็ขอดูเชิงก่อนว่าตกลงจะออกไปนำเสนอตอนไหน

แต่ตอนนี้ขอสรรเสริญทสึยุจังก่อละกัน

"ฟร๊อปปี้! ฟร็อปปี้!"อ๊าาาาา ชื่อน่ารักม้ากมากเลยอ่าทสึยุจัง แต่ไอสองตัวที่นำเสนอมาก่อนหน้านี้มันก็.....พิศดารดี


เวลาผ่านไปกับการคิดชื่อที่แสนจะราบรื่น


"ตอนนี้เหลือแค่บาคุโกคุงที่กลับไปคิดชื่อใหม่ อีดะคุง มิโดริยะคุงแล้วก็วันด้าจังจ้ะ"มิดไนท์ประกาศรายชื่อคนที่ยังไม่ได้นำเสนอชื่อหน้าชั้นออกมา ยังไงก็ขอออกไปก่อนเพื่อไม่ให้เสียเวลาละกัน

"ฮีโร่พลังเวทย์ Scarlet witch!"

"หืม เป็นชื่อที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อนเลย ดูมีความคิดแปลกใหม่ดี คล้ายๆกับชื่อของโปรเลยด้วย!"

"นี้เป็นชื่อที่หนูตั้งมานานแล้วล่ะค่ะ ตั้งแต่ตอนประถมก็คิดชื่อเล่นๆกับพี่ชาย เล่าสั้นๆว่า ชื่อนี้พี่ชายหนูเป็นคนตั้งให้ค่ะ!"ฉันเล่าไปถึงที่มาของชื่อทำให้คนในห้องน้ำตาซึม

"ฮึก วันวานที่มิอาจหวนคืน ช่างเศร้าสร้อยอะไรเช่นนี้!"

"ใช้ชื่อที่พี่ชายตั้งให้เพื่อระลึกถึงพี่ชายที่แสนดี ฮึก"

"โคตรซึ้ง!!!!!"

หลังจากนั้นทุกคนก็ต้องขอเวลานอกร้องไห้กับสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของสองพี่น้องแม็กซิมอฟ


เวลาผ่านไปไวเหมือนใช้Time stone

หลังจากที่ผ่านการตั้งโค้ดเนม อาจารย์ดักแด้ก็ได้มาพูดเกี่ยวกับเรื่องการฝึกงานให้พวกเราฟัง

จะมีโปรฮีโร่เข้ามาระบุชื่อเอาไปฝึกงานด้วย ถ้าไม่มีใครเอาก็ให้ส่งคำขอไปที่สำนักงานที่จะไปฝึกงานด้วยแค่นี้แหละ

แล้วอาจารย์ก็แจกใบคำขอให้กับทุกคนพร้อมสั่งเหมือนกับสั่งรายงานว่า ส่งก่อนสุดสัปดาห์นี้


พักเที่ยงแดดเปรี้ยงลงหัว

"นี่ๆ ทุกคนเลือกได้ยังว่าจะไปสำนักงานไหน?"มินะจังที่กำลังนอนคิดอยู่บนโต๊ะถามคนในห้องด้วยน้ำเสียงที่ดูเอื่อยๆ

"ฉันจะไปอยู่กับเมาทน์เลดี้!"มิเนตะได้พูดขึ้นมา

"คิดอะไรแปลกๆอยู่ล่ะสิท่า"ฉันพูดดักความน้ำยาล้างจานเอาไว้ก่อน

"ไม่ใช่ซะหน่อย!"

"จริงด้วย! แล้ววันด้าจังมีใครมาระบุตัวไปหรือยังครับ?"มิโดริยะจู่ๆก็หันมาถามด้วยความอยากรู้

"มีแล้วน่ะ รู้สึกว่าจะจองตัวฉันไว้ตั้งแต่ตอนกีฬาสีแล้วล่ะนะ"ฉันพูดตอบไป

"ไวจัง!"อูรารากะที่ได้ยินก็ตกใจไม่ใช่น้อย

"แต่ว่านะมิโดริยะ นายจะนั่งเก้าอี้ลมไปอีกนานไหม? พักบ้างก็ได้น่า"ฉันพูดแขวะเล็กน้อยกับการนั่งเก้าอี้ลมของมิโดริยะ

"แหม วันด้าจังเองก็นั่งไม่ใช่หรอครับ?"มิโดริยะโต้บ้าง

"เงียบไปเลยนะนายน่ะ"

"ไม่ต้องเถียงกันหรอก เพราะพวกแกก็นั่งด้วยกันทั้งคู่นั้นแหละว้อย!"บาคุโกที่คาดว่าน่าจะรำคาญการสนทนาของฉันและมิโดริยะพูดขึ้น

"ทั้งสองคนนี่นะ"โอจิโระพูดด้วยความ....เอ่อ..เหนื่อยใจ




ตอนเย็นเห็นนกกา


ในขณะที่มิโดริยะ อูรารากะ และฉันกำลังจะกลับบ้านจู่ๆออลไมท์ก็วิ่งมาด้วยวิชาความเร็วแสงและเรียกมิโดริยะกับฉันไปคุยด้วย

"ที่เรียกผมกับวันด้าจังมามีเรื่องอะไรหรอครับ?"มิโดริยะเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาก่อน

"หนุ่มน้อยมิโดริยะ มีการเสนอชื่อของของเธอเข้ามาแล้วนะ"ออลไมท์บอกข่าวดี(ที่แฝงข่าวร้าย)ให้ฟัง

"จริงเหรอครับ! แล้วเขาเป็นใครงั้นเหรอครับ?"

"อา เดี๋ยวฉันจะบอกนายแทนออลไมท์เองละกัน เป็นโปรฮีโร่ที่เกษียณไปแล้วชื่อแกรนโทริโน่ อัตลักษณ์ เจ็ต เป็นอาจารย์ที่ยูเอปีนึงและเป็นอาจารย์ประจำชั้นของออลไมท์ และเป็นหนึ่งในคนที่รู้เรื่องวันฟอร์ออลด้วย"

"ใช่เลยสาวน้อยวันด้า! แต่เดี๋ยวก่อน......ฉันไม่ได้บอกเธอเรื่องวันฟอร์ออลนะ.."

"อ้าว แล้ว......."

"......"

"......."

"......."

อึ้งกิมกี่กันทั้งสามคน

"อุ๊ย แม่เรียกไปซักผ้าแล้วอ่ะ ขอกลับบ้านก่อนละกัน"

"จะฟ้าวไปไสล่ะผู้สาว มาตอบอ้ายก่อนว่ารู้ได้จะได๋?"

"ก็ มีตาทิพย์ไง จริงๆฉันรู้อนาคตของโลกนี้ได้น่ะนะ แต่ไม่บอกจะดีกว่า"

"บอกหน่อยเถอะครับวันด้าจัง ว่าหวยมันออกเลขอะไร"

"เดี๋ยวๆหนุ่มน้อยมิโดริยะ เธอไปกันคนละเรื่องแล้วนะน่ะ"


—Bleep—


"แล้วก็สาวน้อยวันด้า มีคนระบุชื่อเธอมาแล้วด้วย"ออลไมท์เมื่อพูดในส่วนของมิโดริยะเสร็จแล้วเขาก็หันมาบอกส่วนของฉันต่อ

"เป็นโปรฮีโร่ใต้ดินที่เงียบยิ่งกว่าไอซาวะคุงเสียอีก ชื่อแบล็ควิโดว์น่ะ"

"อ่อ ตอนงานกีฬาก็คุยกันเรื่องนี้แล้วน่ะค่ะ ที่เขาเงียบได้ขนาดนั้นเพราะเขาไม่ค่อยได้รับงานจากรัฐบาลแต่เขารับงานเป็นสายลับซะส่วนใหญ่น่ะค่ะ"

"มิน่าละ ทำไมผมถึงไม่เคยได้ยิน"มิโดริยะพูดขึ้นมาพลางทำท่าคิดไปด้วย

"จริงๆแล้วเธอไม่ได้ตั้งใจจะเป็นแบบนี้ แต่ถูกบังคับน่ะ"

"อะไรนะ!!!!???x2"ทั้งสองพูดด้วยความตกใจ

"ถ้าหนูเล่าประวัติของเธอไป รับรองว่าหนูจะไม่ได้กลับมาเรียนอีกแน่ๆ"ฉันพูดประชดไป อีกใจนึงก็อยากเล่าเพราะสงสาร อีกใจนึงก็อยากเงียบไว้เพราะกลัวตาย

"หนูว่าหนูกลับก่อนดีกว่า"ฉันหันขวับกลับไปโดยไม่ลืมหยอกมิโดริยะ

จุ๊บ~

"ไว้เจอกันหลังฝึกงานนะ! ที่รัก!!!!"ฉันตะโกนหยอกล้อมิโดริยะแล้วรีบเดินกลับบ้านไป


แถมฟรี

มิโดริยะ:..........

ออลไมท์:หนุ่มน้อยมิโดริยะ?

มิโดริยะ:อ๊อก.......//หัวใจวายตาย

ออลไมท์:อ้าวเฮ้ย!!!!


___________________________________________


วันนี้กาวค่ะ เลยแต่งไปแบบงงๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กันยายน 2562 / 18:12
    ออลไมท์เป็นคนอีสาน...
    #23
    1
    • #23-1 N2612 (@0955297209) (จากตอนที่ 22)
      17 ตุลาคม 2562 / 11:27
      ความรู้ใหม่
      #23-1