The war online พักรบมาทำไร่ (Yaoi)

ตอนที่ 15 : บทที่14 : การสืบทอดและงานเลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    1 เม.ย. 60

 

อืม...ผมค่อยๆลืมตาอย่างช้าๆ เมื่อรู้สึกว่าอากาศเริ่มอุ่นขึ้น แถมพื้นดินแข็งๆที่เคยแข่งกับนุ่มขึ้นมา พอรู้ตัว ผมก็ตื่นสนิทเลย

 

ที่นี่มันบ้านนี่นา

 

ผมมองไปรอบๆแล้วก็ได้เห็นว่าทั้งผนังห้อง พื้น และผ้าปูที่นอน เป็นของที่อยู่ในบ้านแล้วพอมองมาด้านข้างก็ได้พบ

 

เท้า

 

หรือภาษาชาวบ้านคือตีน’(ขออภัยที่ไม่สุภาพ) อยู่ข้างๆ พอมองไล่ลงไปยังเจ้าของเท้าถึงเห็นว่าเป็นเท้าของฟราน ที่กำลังนอนโคตรสบายหัวไปอยู่ปลายผ้าปูที่นอน หลังจากที่ผมได้เห็นของอัปมงคลแต่เช้าก็ได้ตัดสินใจจะลุกขึ้นและจะไปทำงานไร่ แต่ทว่า..

งืมๆฟรานงึมงำออกมา ขณะที่ผมกำลังเดินออกไปจากห้อง แล้วเขาก็เริ่มดิ้นไปมา และเขาก็ฟาดขามาโดนข้อเท้าผมจนเสียงหลังหงายหลัง

 

ใส่ท้องฟราน...

 

โอ้ย!”ผมร้องออกมาถึงแม้จะล้มตัวลงใส่ฟรานก็เถอะ แต่ยังไงก็เจ็บอยู่ดี ผมกลิ้มลงมานอนข้างๆฟราน

อุก!”ฟรานถึงขึ้นสำลักอย่างรุนแรง เขาจึงตื่นขึ้นมาไม้เจ้าทำอะไรเนี่ย?! อยากปุกคุณพ่อก็ปลุกดีๆหน่อย!”

ที่ผมล้มก็เพราะคุณนั่นแหละ!”ผมหันหน้าไปว่าเขา

ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ พึ่งตื่นตอนเจ้าโดดใส่เนี่ย!”ฟรานดูท่าจะไม่ยอม

 

รู้ไหมฟราน? บางที่แกก็หน้าหมั่นไส้โดยไม่รู้ตัว

 

ชั่งเถอะยังไงก็เจ็บทั้งคู่ ไปช่วยงานข้างนอกเถอะ จะได้ถามด้วยว่ามาที่นี่ได้ยังไงผมเดินออกไปอย่างไม่สนใจอะไรนัก

รอคุณพ่อด้วยสิ!”ฟรานก็รีบลุกขึ้นมาตามผมไม่ทัน

 

....................................................................................................

 

เรื่องนั้นฉันพาพวกนายมาเองแหละแดนที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ ตอบด้วยสีหน้าเรียบๆ เขาขยับหมวกฟางนิดหน่อยเพื่อมองหน้าผม

นายหาเราเจอด้วยหรอ?

ก็พอตื่นมากลางดึกแล้วไม่ได้เจอนาย ฉันก็นึกถึงตอนที่นายบอกเรื่องที่นายเจอฟรานครั้งแรก แล้วเขาพาตัวนายไปกลางดึก แล้วเมื่อวานก็เห็นมีจดหมายเกี่ยวกับการรับตำแหน่ง ฉันเลยคิดว่าพวกนายอาจจะไปคุยกันอีก แต่พอตื่นเช้ามาดันไม่เจอพวกนาย ฉันก็เลยวิ่งออกไปตามหา

มันคงลำบากนายหน่อยนะ ที่ต้องวิ่งไปหา แถมยังต้องแบกคนสองคนมาอีก ยังไงก็ขอบคุณด้วยล่ะกันผมบอกเขา

ไม่ ลำบากหรอกฉันวิ่งไปได้ 5นาทีก็เจอพวกนายแล้ว พื้นโล่งนั่นอยู่ใกล้บ้านจะตาย เรื่องแบกกลับ ตัวพวกนายที่แทบจะไม่มีอะไรนอกจากกระดูกมันสบายอยู่แล้ว

เจ้าจะโกหกว่าลำบากหน่อยก็ดีนะฟรานทำท่าหมั้นไส้ที่โดนหาว่าตังเองมีแต่กระดูก

ก็เรื่องจริงนี่

เมื่อเช้าหนูก็ตกใจอยู่เหมือนกันนะยัยหนูชมพู่เดินมาใกล้แต่พี่แดนดูเหมือนจะตกใจกว่า พอตื่นขึ้นมาหันซ้ายหันขวา ก็รีบวิ่งออกไปนอกบ้านโดยไม่คิดอะไรเลย ทั้งที่หนูน่ะยังตกใจค้างอยู่บนที่นอนอยู่เลย ฮ่าๆ

ฉันก็เป็นห่วงไม้...หมายถึงพวกนายทั้งสองคนนั่นแหละ เราก็เหมือนครอบครัวเดียวกันนะ

เหรอ...ฟรานทำท่าเบ๊ะปาก พร้อมคิดในใจ

 

เผลอหลุดปากพูด ตั้งแต่ประโยคแรกเลยนะคุณลูกเขย...

 

 

แล้วแดนกับฟรานก็เริ่มส่งข้อความผ่านทางสายตา

 

ถ้านายยังไม่หยุดกวนฉันจะจับนายไปปล่อยในป่าจริงๆนะ

ถ้าทำ ฉันไม่รับแกเป็นลูกเขยแน่

ถ้าไม่มีพ่อตา ฉันก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว

 

ผมมองทั้งสองคน ที่ส่งสายตากัน แทบจะกินเลือดกินเนื้อ แน่นอนว่าถ้าเป็นปลากัดคงท้องไปแล้ว แถมทั้งสองยังแผ่ออร่าที่เหมือนจะตีกันแล้ว

เฮ้อ...ผมถอนหายใจออกมาชมพู่มีงานให้ทำไหม?

ยังไม่ได้รดน้ำต้นไม้ทางขวาค่ะ

งั้นเราไปรดน้ำกันเถอะนะ

 

....................................................................................................

 

หลังจากที่รดน้ำต้นไม้เสร็จ อาบน้ำและทานข้าว เราก็ลองทำพรมเช็ดเท้าที่คุยกันไว้เมื่อวาน เราลองทำกันแค่อันเดียวก่อน

 

ซึ่งเนื่องจากผืนหนึ่งใช้เวลานานก็เลยผลัดกันทำ

 

โคตรเหมือนสมาคมแม่บ้าน...

 

แล้วฟรานก็หันมาพูดกับผมเรื่องเกี่ยวกับการรับตำแหน่งของผม

ไม้

อะไร?ผมตอบรับแบบที่ไม่ได้มองหน้าฟราน เพราะกำลังมองพรมเช็ดเท้าในมือแดน

ข้าจะบอกเกี่ยวกับเทพให้ฟัง ว่าเจ้าต้องเคารพตนไหนในงาน ทุกคนก็ฟังไว้ด้วยนะ ข้าจะพาพวกเจ้าไปงานด้วยพอฟรานพูดจบ ทุกคนก็หันมามอง

งานนั้นปีศาจไปได้ด้วยหรอขอรับ?

ไม่น่าจะได้หรอกมั้งฟรานตอบอย่างไม่แน่ใจแต่ทุกๆปีก็ไม่มีปีศาจมาร่วมพิธีนะ

งั้นหรอขอรับเชนยิ้มประมาณว่าเข้าใจแล้ว และผมก็แอบเห็นเชนยิ้มมุมปากเยาะเย้ยสีนิลแปปหนึ่งด้วย ซึ่งสีนิลก็ทำเสียงชิ!’แล้วหันหน้าหนี

แล้วชมพู่จะได้ไปไหมคะ?ชมพู่ถามเธอทำหน้ากังวล เพราะเธอเองก็เป็นปีศาจ

ถ้าเป็นชมพู่พอได้อยู่นะก็ไม่ใช่พวกปีศาจที่ดูเหมือนจะขัดพิธีด้วย แต่สีนิลข้าไม่แน่ใจยิ่งเจ้าเป็นเจ้าชายด้วย พวกนั้นอาจจะกลัวเจ้าขัดพิธี

เสียใจด้วยนะ เพื่อน’ ”แดนพูดด้วยน้ำเสียงสนุกและหันไปแสยะยิ้มให้สีนิล

อย่ามายิ้มใส่ข้านะ!”สีนิลขึ้นเสียงขึ้น

ข้าจะเริ่มเล่าล่ะนะ ข้าไม่มีภาพให้ดูหรอกนะ เทพระดับเดียวกับข้าหรือก็คือเทพแห่งธาตุต่างๆ ตอนนี้มี 7องค์ 7ธาตุ มีดิน น้ำ ลม ไฟ พฤกษา สายฟ้า และน้ำแข็ง พวกเราจะแต่งกายด้วยชุดสีขาวเรียบๆ อาจมีเครื่องประดับบ้างนิดหน่อยเพื่อแสดงให้เห็นว่าเราไม่ใช่เทพชั้นสูงสุดในงาน และเทพอีก 2องค๋ที่สูงกว่าเราก็คือเทพแห่งพระอาทิตย์และพระจันทร์ พวกเขาจะแต่งตัวตามโทนสีของตัวเองและมีเครื่องประดับเยอะกว่าเรา พระอาทิตย์จะแต่งตัวโทนสว่าง และพระจันทร์จะแต่งตัวโทนมืดซึ่งสังเกตได้ง่าย พวกเขามักชอบอยู่ด้วยกัน

มีแค่นี้งั้นเหรอ?

เหลือองค์สุดท้าย เป็นเทพสูงสุด เรื่องการแต่งกายของเขาไม่เหมือนพวกเราแต่ก็ไม่รู้ว่าจะแต่งอลังการไหม บางทีก็ตามอารมณ์ เขาน่ะงดงามและไม่มีเพศแน่นอน แต่สิ่งที่สังเกตได้คือเขามักหลับตาตลอดเวลา แถมมีออร่าของคนที่เป็นคนดีสูงมาก ถ้าคนเลวอยู่ใกล้ล่ะก็จะต้องเอียนเลยล่ะ

แล้วนายเคยเอียนไหมฟราน?แดนถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 

ฉันกะว่าจะถามอยู่พอดีเลยนะ

 

ผมนึกในใจ..

กะจะให้ฉันตอบว่าเคยสินะ

แล้วเคยไหมล่ะ?ผมถาม

เคย

ผมทำหน้าสีหน้าเรียบเฉยตามแดน

 

ก็คิดไว้แล้วล่ะ

 

คนเราไม่ได้ดีเสมอไปหรอกนะ โอเคก็ประมาณนั้นแหละ ส่วนเรื่องมารยาทก็ต้องเรียบร้อยไว้ก่อนจนกว่าอีกฝ่ายจะเปิดทางให้พูดกันเอง ส่วนเรื่องเสื้อผ้าที่ต้องใส่คือสีขาวแนวกรีกๆ ถ้าไม่ใช่ไม้กับข้าก็อย่าตกแต่งดูหรูหรานักล่ะ พิธีน่ะเป็นพิธีสบายๆ หลังจบพิธีก็มีงานเลี้ยง

มีงานเลี้ยงด้วย? เราไม่ได้ทำงานทันทีหรอ?

ยังหรอก จนกว่าจะมีเรื่องเลวร้ายระดับที่พวกมนุษย์เอาไม่อยู่ถึงจะไปช่วย แน่นอนว่าไม่ค่อยมีปัญหาใหญ่ขนาดนั้นหรอก ถ้ามีก็เสี่ยงไปคิดดูสิยิ่งเทพรวมตัวกันแบบนั้นโดนรุมเละแน่

เจ๋งจังเลยนะขอรับ

แน่นอน ส่วนไม้กับข้าเรามีเรื่องต้องทำกันหน่อยนะ

อะไรอีก?

การฝึก?!”ผมทำเสียงตกใจ นี่มีอะไรต้องฝึกด้วยเหรอ?!

 

แอคชั่น!

ภาพคัทซีนขึ้นมาเลย!

 

ผมเริ่มต้นการฝึกตั้งแต่เช้าโดยมีโค้ชคือฟราน ผู้เพิ่มออบเจ็คคือแว่นดำและนกหวีดคอยเป่าเวลาผมวิ่งแทบจะขึ้นเขาลงเขา ฝึกใช้พลังของพืช ว่ายน้ำ ปลูกผัก(อันนี้ทำอยู่แล้ว) ปลูกปะการัง นั่งสมาธิ เข้าวัด ทำบุญ ฝึกเหาะ ศึกษาตำราเกี่ยวกับพวกเทพ เทวดา วิดพื้น สก็อตจัมพ์ ฯ ทั้งวันทั้งคืนสูญเสียไปเพื่อการฝึก อย่างไม่หยุดหย่อน

 

ซะที่ไหน..

 

ฟรานเพิ่มออบเจ็คคือแว่นดำและนกหวีดจริงๆ แต่สิ่งที่ผมทำก็คือฝึกการเดิน การพูด การทำท่าทาง รวมไปถึงช่วงนี้ฟรานคอยดูแลผิวพรรณผมตลอด

 

เหมือนผมกำลังจะไปประกวดนางงาม

 

ตอนนี้ผมกำลังฝึกเดินโดยมีหนังสือวางอยู่บนหัว ผมเดินอย่างสั่นๆ ช้าๆแถมยังโคลงเคลง จนฟรานตะโกนมาว่า...

สตองค่ะ สตอง!”

สตองบ้านแกน่ะสิ นี่ไม่ใช่เดอะ เฟคนะเว้ย!”ผมตะโกนกลับมา และก็เอาหนังสือปาทิ้งที่บอกว่าฝึกฉันก็อุตส่าห์วาดฝันไว้ซะสวยหรูเลยนะเฟ้ย!”

ฟรานหลบกองที่หนังสือปามาอย่างง่ายๆก็สวยนะ ถ้านายฝึกเสร็จ นายอาจจะเป็นคนที่เดินสวยสุดในพิธีก็ได้

ฉันไม่ฝึกแล้ว! ฉันขอเดานะตอนนายรับตำแหน่งนายก็ไม่ได้ฝึกใช่ไหมล่ะ?!”ผมชี้หน้าไปทางเขา

 

ฟรานถอดแว่นดำออก แล้วเอามันสอดไว้ที่คอเสื้อ เขามองไปทางหน้าต่างด้วยใบหน้าที่ดูหมองๆ

 

ใช่

ว่าแล้วเชียว!”

 

จากนั้นผมก็ลากฟรานมานั่งคุยว่าต้องทำอะไรในพิธีบ้าง เพราะเขาเอาแต่สอนผมเดินมานานแล้ว

กะ ก็เจ้าก็เดินมาหาข้ารับและรับมงกุฎ กับตราสัญลักษณ์ แล้วเจ้าก็ไปยืนเรียงกันกับพวกรับตำแหน่งตามตำแหน่ง แล้วเทพสูงสุดก็จะมอบพลังให้ รวมถึงพูดบางอย่าง แล้วเราก็จะไปร่วมงานเลี้ยงกัน แค่นั้นแหละ

งานมีแค่นั้นแต่ฝึกกับฉันขนาดนี้เนี่ยนะ

ข้าอยากให้คนอื่นเห็นเจ้าแล้วประทับใจไง! ความจริงก็แค่อยากใช้ชีวิตแบบพ่อลูกเฉยๆฟรานพูดประโยคหลังเบาๆ

ฉันได้ยิน!”ผมกระชากคอเสื้อเขาขึ้นมา

ง่า...

 

ในสัปดาห์นี้ฟรานก็เอาแต่ทำชุดให้ทุกคนจนตอนเที่ยงไม่ว่าง เราก็เลยต้องนั่งทำพรมเช็ดเท้าโดยขาดมือหนึ่งเรื่องแบบนี้ แถมยังชอบเหาะไปบนก้อนเหมือจะไปคุยกับคุณฟ้า เทพแห่งสายฟ้า และคุณฝน เทพแห่งน้ำ

 

และในที่สุดก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์

 

....................................................................................................

 

เร็วเหลือเกิน

 

เร็วเกินไปนึเปล่านะ

 

หลังจากที่เราทานข้าวเสร็จ และเริ่มเตรียมตัว พวกเราในชุดแนวกรีก กับโรมัน เป็นชุดสีขาว มีลายปักสีทองบ้าง ผมกับฟรานใส่เสื้อแขนยาวสีขาวและยังใส่ผ้าคลุมสีขาวด้านนอกยาว ชุดละพื้นกันทั้งคู่ โดยผ้าคลุมติดด้วยเข็มกลัดที่เป็นอัญมณีสีมรกต ชมพู่ก็แต่งตัวเหมือนชุดกระโปรงยาวถึงหัวเข่า ชุดของแดน เป็นกระโปรงสั้นแขนกุดเหมือนพวกนักรบ มีเสื้อคลุมแดงปิดไหล่ข้างหนึ่ง เชนใส่เหมือนแดนแต่เป็นผ้าคลุมสีน้ำเงิน รองเท้าของพวกเราก็เป็นรองเท้าสาน

 

แน่นอนมาพวกเราใส่กระโปรงทุกคน

 

และแน่นอนว่าพวกเราใส่กางเกงขาสั้นด้านในทุกคน เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวลมอีกต่อไป

 

                ตอนที่พวกเราได้ชุด ก็อึ้งกันอีกแล้ว ว่าตกลงฟรานเป็นเทพพฤกษา หรือเทพเย็บปักถักร้อย เราก็ชมเขากันหมด และเขาก็ม้วนปลายผมและสะบัดมัน(ซึ่งเขาคิด)อย่างสง่างาม และพูดว่า...

แน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีอะไรที่คนหล่ออย่างฉันทำไม่ได้หรอกนะ!’

 

ตอนนี้เวลาหกมอง เราไม่ได้รดน้ำต้นไม้กันเพราะฟรานบอกว่า...

 

ข้าไปคุยกับฝนแล้ว เขาจะรดน้ำให้หลังจากที่เราออกเดินทาง

 

ทำให้ผมเห็นว่าการมีเพื่อนเป็นเทพก็ดีหมือนกันนะเนี่ย

และเมื่อผมเปิดประตูออกไป ก็ได้พบกับ..

เชิญพวกท่านเลยขอรับคนที่แต่งตัวเหมือนผู้ส่งสารเปิดประตูรถม้าให้เรา

มีรถม้าสีขาวขนาดใหญ่ ที่มีกรอบ และลวดลายเป็นสีทอง ทรงของรถม้าก็ดูสง่างามจนผมตะลึง ล้อก็เป็นสีทอง ม้าที่ใช้ลากก็เป็นเพกาซัสหรือก็คือม้าที่มีปีก มีทั้งหมด 4ตัว สีขาวล้วนทั้งหมดบันไดขึ้นก็เป็นสีทอง

อึก!”ผมกลืนน้ำลาย

เห็นของทองๆแบบนี้แล้วรู้สึกไม่อยากเข้าใกล้เลยสักนิด

 

รู้สึกตัวเองไม่มีค่าพอจะขึ้นไปเลยแหะ

 

ลูกไม้ไปกันเถอะแดนโอบไหล่ผม แล้วพาเดินไปที่รถม้า ทุกคนก็เดินตามมาเพื่อขึ้นรถม้า และฟรานก็เป็นคนขึ้นรถม้านั้นก่อน ซึ่งผมก็ก้าวตามหลังไปอย่างสั่นๆเพราะกลัวรถม้าจะมีอะไรหลุดเสียหาย แล้วผมจะชดใช้ไม่หมด

อึก!”และผมก็ต้องกลืนน้ำลายอีกครั้ง

ที่นั่งถูกหุ้มด้วยหนังสีแดงสด ขัดมันวาว ใต้เบาะมีที่เก็บของสีขาวประดับด้วยกรอบสีทอง มีแจกันดอกไม้สีน้ำตาลอยู่ในตู้กระจกเพื่อกันมันตกแตก มีโคมไฟเล็กๆห้อยลงมาจากเพดาน 2ดวง เป็นแสงไฟสีเหลืองอ่อน และตรงกลางที่เป็นพื้นที่ว่างก็มีพรมสีแดงเลือดหมูปูอยู่ปักด้วยด้ายสีทอง

ผมนั่งตรงเบาะท้ายรถม้า ซึ่งมีหน้าต่างอยู่ด้านหลัง หลังจากก้นของผมกระทบกับเบาะก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มทั้งที่ยังนั่งลงไปไม่เต็มที่ และเมื่อนั่งลงไปสุดแล้วก็สัมผัสได้ความสบายขั้นสุดยอด! จนรู้สึกเหมือนมีพลังกำลังเอ่อล้นออมาจากตา หู จมูก ปาก

 

อร้าก ความฟินนี่มันอะไรกัน...?!

 

นี่มันเบาะสวรรค์!

 

ผมมองหันไปมองรอบๆทุกคน ว่ามีท่าทางเหมือนกันไหม ก็ได้พบว่าแดนทำท่าอมยิ้มตลอดเวลา เชนก็ทำหน้านิ่งแต่มือจับเบาะอย่างถี่รัว ส่วนชมพู่...

 

เธอหลับไปแล้ว...

 

ไม่ได้นั่งเจ้ารถม้านี่มานานแค่ไหนนะ ยังสบายเหมือนเดิมเลยแดนลูบเบาะเบาๆ แล้วเขาก็มาสดุดตากับพวกเราที่มีอาการหนักมากกันทุกคน

นี่พวกเจ้าเป็นอะไรกันน่ะ? ทำตัวอย่างกับพวกบ้านนอกเลยนะ ฮ่าๆฟรานหัวเราะด้วยยิ้มเพราะไม่คิดอะไรมาก แต่คำพูดเหล่านั้นกลับแทงใจดำพวกเราจนแทบกระอักเลือด(ยกเว้นชมพู่ที่หลับอยู่)

ผมลุกขึ้นโดยไร้ซึ่งคำพูดใด แล้วเริ่มถกแขนเสื้อและเริ่มง้างหมัด

                เดี๋ยวก่อนไม้! ฉันรู้นะว่านายคิดอะไร ฉันก็อยากทำ แต่ใจเย็นๆก่อนนะแดนลุกขึ้นมากอดเอวผม แล้วลากกลับไปนั่งที่เดิม ผมที่ขัดแรงแดนไม่ค่อยได้ก็ถูกดึงกลับมานั่ง

                คิดจะเตะปะป๋าหรอจ๊ะ? ปิ้ว!”ฟรานทำมือเป็นกระบอกปืน และยิงมาที่ผม ผมลุกขึ้นอีกครั้ง

                ใจเย็นไม้!”

                ถ้าไม่ว่าอะไร กระผมจะขอออกรถม้าเลยนะขอรับ

                ออกรถได้เลยฟรานหันไปบอกคนขับที่ก้มหน้ามาเปิดช่องหน้าต่างเล็กๆที่อยู่ตรงข้ามผม

                ขอรับเขาปิดหน้าต่างกลับ

ย่ะ!”เสียงคนขับพูดขึ้นมาตามมาด้วยเสียงเชือกฟาดกับของแข็ง

ฮี่...!”

เสียงม้าสี่ตัวดังขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับที่ผมรู้สึกว่ารถม้าเริ่มเคลื่อนไหว และลอยขึ้น ผมมองออกไปนอกหน้าต่างภาพบ้านและไร่เริ่มอยู่ต่ำลง และทดแทนด้วยท้องฟ้าสีคราม และก้อนเมฆนุ่มนิ่มสีขาว

 

...................................................................................................

 

ถึงแล้วล่ะหญิงร่างแกร่งที่มีผมสีทองสะท้อนแสงพูดอย่างราบเรียบ

ไม่ได้มานานเหมือนกันนะเสียงของเด็กชายผมสีน้ำเงินพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

สวนสืบทอดฟรานมองออกไปนอกหน้าต่าง

ผมที่มองไม่เห็น ก็รอลุ้นอยู่ว่ามันจะเป็นอย่างไร และเมื่อรถม้ามาหยุดลง ก็เป็นสัญญาณให้กับพวกเราต้องไปเจอสิ่งที่อยู่ข้างนอก

ในระหว่างที่เราเดินทางมา รถม้าก็ได้ไปรับครอบครัวของเทพสายฟ้ากับเทพแห่งสายน้ำมาด้วย ลูกๆของพวกเขาก็หลับเหมือนกับชมพู่ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ลูกของพวกเขาพึ่งได้นั่งรถม้า และสัมผัสกับเบาะสวรรค์(?)

ผมอุ้มชมพู่ที่หลับอยู่ขึ้นมา เธอยังหลับอยู่ผมเลยต้องให้เธอพิงไหล่ ผมเดินตามคนอื่นๆที่ลงไปก่อน แล้วก็ได้พบกับสถานที่เรียกว่า สวนสืบทอด

เกาะลอยฟ้าถูกปกคลุมด้วยหญ้าสีเขียวขจี และดอกหญ้าสีขาว มีบ่อน้ำสีฟ้าอยู่หนึ่งบ่ออยู่ด้านซ้าย แต่ก็เป็นเพียงรอบนอก

เพราะข้างในมีเหมือนกับสนามประลองหากดูจากด้านนอก เพราะมันดูเป็นวงกลมและเหมือนจะมีอัฒจันทร์เล็กๆด้านใน และเมื่อเดินเข้าไปก็ได้พบกับทางเดินที่ลากผ่านตั้งแต่ทางเข้าไปจนจนถึงบันไดที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งบันไดนั้นได้ทอดสูงขึ้นไปยังฐานที่อยู่สูงที่สุดในอาคารนี้ โดยฐานนั้นมีหลังคาอยู่ด้านบน โดยมีฐานสองฐานอยู่ด้านขนาบข้างซึ่งอยู่ต่ำกว่าฐานที่อยู่สูงสุดเล็กน้อย

ฐานที่อยู่สูงรองลงมาเรียงกันเจ็ดฐานโดยใช้บันไดเดียวกับฐานที่อยู่ด้านบน และสุดท้ายคือฐานที่อยู่ตัดกับพื้นมีอยู่เจ็ดฐานเช่นกัน ฐานทั้ง14เป็นฐานเล็กแค่พอคนยืนแค่1คน

ผมเดินเข้าไปที่นี่ทำจากหินล้วน อัฒจันทร์อยู่ตรงข้ามกับฐานมากมายพวกนั้น โดยมีแค่ 6ชั้น  และมีรั้วเหล็กกั้นข้างหน้า ทางเดินตรงกลางก็มีหญ้าทั้งสองฝั่ง ข้างบนไม่มีหลังคาจึงทำให้เห็นท้องฟ้าสีครามที่อยู่ด้านบน

ผมอ้าปากค้างจนฟรานต้องเอามือมาดันคางให้ผมปิดปาก

อ้าปากเหวออย่างนั้นมันน่าอายนะ

                แม่คะ หนูหิวอ่ะเด็กสาวผมสีน้ำเงินสั้นหยิกตรงปลายผม เธอขยี้ดวงตาสีส้มหม่นเพราะพึ่งตื่น

                ไปหาอะไรกินกันเถอะนะ!”แม่เด็กชายผมสีเหลืองสะท้อนแสงเหมือนแม่ของตน กำลังดึงแขนฟ้าเพื่อลากไปยังโต๊ะอาหาร ที่มีจานอาหารมากมาย

                ก็ได้ๆ อย่าลากแบบนี้สิเดี๋ยวก็ล้มหรอกฟ้าอุ้มลูกทั้งสองคนไว้บนบ่าแล้วพาเดินไปที่โต๊ะอาหาร

 

            ดูยังไงๆฟ้าก็ไม่เคยเหมือนผู้หญิง

 

                นี่เจ้าจะให้ลูกรับจริงๆรึ? ยังเด็กอยู่เลยนะฟรานถามฝนที่อยู่ด้านข้าง

                อย่าเผือกฝนหันมาตอบด้วยรอยยิ้ม

                อ่ะ...ผมอึ้งไปสักพัก

...

                “ล้อเล่นน่ะครับ ผมจะให้พวกเด็กๆรับตำแหน่งต่อก็จริง แต่ผมกับฟ้าจะคอยคุมทีหลังครับฝนตอบด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ด้วยความสนุก

           

            สนุกกับการที่แอบด่ารึเปล่านะ?

 

                ผมกับฟรานคิดพร้อมกัน

                “เราไปหาเพื่อนเก่ากันหน่อยดีกว่าไหมฟราน?

ดีเหมือนกันนะไม่ได้เจอกันนานเลยด้วย

อ้าว! ฟรานกับฝนนี่เป็นไงกันบ้าง?อยู่ๆก็มีชายผมหยิกสีน้ำตาลเข้ม และผิวสีแทน เขามีดวงตาสีเทา ร่างกายก็สูงใหญ่มากด้วย หน้าตาก็ออกแนวเข้มๆ เขาเดินมาทางพวกเรา

ไม่ได้เจอกันนานยังเหมือนเดิมเลยนะฟรานเอ่ยทัก

จะบอกว่าหล่อเหมือนเมื่อก่อนข้าก็ไม่ว่าหรอกนะ ฮะฮ่าๆ

 

หลงตัวเอง..

 

ไม้ นี่คือเทพแห่งปฐพี เทอแรม’ ”ฟรานแนะนำให้ผม

สวัสดีครับผมชื่อไม้

สวัสดีเช่นกัน เจ้าคงจะเป็นคนที่จะมาสืบตำแหน่งของฟรานสินะ

ครับ

งั้นข้าจะขอแนะนำ ลูกชายข้าทิมจะรับตำแหน่งต่อ

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับฝนยื่นมือไปเพื่อให้จับมือ

สวัสดีครับผมยกมือไหว้

สวัสดีนะฟรานโบกมือให้

ครับชายคนนั้นเอื้อมมือไปจับมือฝน เขาหน้าตาคล้ายกับเทอแรมผู้เป็นพ่อลักษณะร่างกายก็คล้ายกันเพียงแต่ตัวเล็กกว่า ดวงตาเป็นสีฟ้าสด และหน้าตาอ่อนกว่า เขาน่าจะอายุเท่าๆผม สวัสดีทุกคนครับ

มีคนมาเพิ่มอีกแล้วสินะเสียงแหลมดังขึ้น

เพื่อนเก่าอีกคนสินะฝนหันไปทางผู้มาใหม่

เธอเป็นผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ผิวขาว ตัวค่อนข้างสูงหุ่นดีมาก เธอมีดวงตาสีม่วง ผมสีครีมอมฟ้าน้ำทะเล มัดมวยผมไวข้างๆหัว และก็มีส่วนที่ไม่ได้มัดอยู่ในมวยนั้นปล่อยลงมาอีกจนถึงเอว

สวัสดีเทรี่

สวัสดีเช่นกันฟราน ฝนด้วย พึ่งมากันสินะ

ใช่ จริงสีไม้ขอแนะนำให้รู้จักรเทพแห่งสายลมเทรี่’ ”

สวัสดีครับผมยกมือไว้

จ๊ะๆ ขอโทษทีนะที่ฉันพาลูกสาวมาแนะนำตัวไม่ได้ เธอชื่อ เวเน่ พอดีเธอไม่ชอบยุ่งกับคนแปลกหน้าน่ะ เธอนั่งอยู่ตรงนั้นไงเธอชี้ไปบนอัฒจันทร์ที่มีเด็กสาวที่มีลักษณะเหมือนเธอ แต่หน้าดูคมกว่า ผมสีเขียวอ่อนยาวเป็นลอนยาวถึงกลางหลัง ใบหน้าแสดงถึงความเย่อหยิ่ง

โทษทีนะเธอก็เป็นอย่างนี้แหละ

เฮ้ย เพื่อนได้เจอกันสักทีชายคนหนึ่งกระโดดกอดคอฟราน และเพราะว่าตัวคนที่พุ่งเข้ามามีขนาดใหญ่ จึงทำให้ฟรานแทบล้ม

อุก ออกไปเลยนะเจ้าบ้า!”

และกลุ่มสนทนาก็เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะเริ่มมีคนมาร่วมด้วย จนผมไหว้มือจนเมื่อยพวกเขาก็มาคุยกันแล้วก็แนะนำตัวผู้สืบทอด ซึ่งแต่ละคนก็ดูสนุกที่ได้เจอเพื่อนเก่า

 

เหมือนงานเลี้ยงรุ่นเลย

 

เทพแห่งอัคคีที่พึ่งกระโดดกอดคอใส่ฟรานมีชื่อว่าโกเมนเขาร่างสูงใหญ่พอๆกับเทแรมเทพแห่งปฐพี เขามีผมสีแดงที่ถูกจัดให้ดูตั้งๆ ดวงตาก็เป็นสีแดงเหมือนมีไฟลุกอยู่ข้างใน เขามีผิวเข้มนิดหน่อย ร่างกายก็ดูมีกล้ามเนื้อมาก(มากกว่าฟรานสัก 3เท่า) หน้าก็ดูแมนมากนิสัยดูจะเป็นคนสนุกสนาน และผู้สืบทอดก็คือลูกของเขา...

สะ สวัสดีค่ะ”      

เธอแตกต่างจากพ่อของเธอสิ้นเชิง หน้าตาดูใส ตาสีแดงแบบอัญมณี ผมก็เป็นสีดำยาวถึงเอวมีทักเปียเป็นที่คาดผม นิสัยก็ดูขี้อายมาก ดูจากมือที่พันกันไปหมดเวลาพูด แถมยังใส่แว่นกรอบกลมสีดำ เธอชื่อว่า ทับทิมอายุน่าจะพอๆกับผม

ลูกสาวเจ้าแตกต่างกับเจ้าจังเลยนะ

เห็นอย่างงี้ลูกสาวข้าฉลาดมากเลยนะ ฉลาดกว่าลูกทุกคนเลย

 

ฉลาดกว่าลูกทุกคนเลย?

 

ผมนึกย้อนไปตอนที่เจอฟรานครั้งแรก...

 

ใช่สิ ใครจะไปร้อนแรงเท่าเทพแห่งไฟกันเล่า!! แงๆ

 

เขาคงเสน่ห์แรงมากและน่าจะมีลูกหลายคนสินะ คนอย่างฟรานทำอย่างนั้นไม่ได้แน่

ทับทิม!!”เสียงตะโกนดังขึ้นตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ถี่ขึ้นเรื่อย

เขาเป็นชายผมสีขาวอมฟ้าหน่อย เขามีผิวสีน้ำตาลเข้มเหมือนเปลือกไม้แก่ หน้าตาดี ดวงตามีสีฟ้าอ่อน อายุดูน้อยกว่าผม ผมก็ฟูๆดูจัดไม่เป็นทรง เขากำลังจะวิ่งมากระโดดใส่สาวแว่นทับทิม

อร้าย!”เสียงร้องของเธอ เธอพยายามขยับหลบและเอามือบังหัวไว้เพื่อกันแรงกระแทก

พอเลยนะ ไอซ์ชายร่างสูงมาคว้าคอเสื้อของเด็กผู้ชายที่น่าจะชื่อไอซ์ แล้วลงมายืนที่พื้น

เขามีผมสีขาวล้วน มีดวงตาสีฟ้าอ่อนเช่นกัน แต่ผิวกับซีดสนิท ผมแสกขวาถูกจัดทรงอย่างดี เขาใส่ชุดกระโปรงยาวเหมือนผมกับไม้ เขาดูนิ่งๆ ชื่อของเขาคือกลาเซลเป็นเทพแห่งเหมันต์ และลูกชายของเขาก็ชื่อไอซ์จริงๆ

ผมมองทุกคนที่เริ่มคุยกันเสียงดัง แล้วแออบหนีออกมา

 

นี่ตัวละครมันจะเยอะไปไหนเนี่ย?! หัวจะระเบิดอยู่แล้วคิดหรอว่าตูจะจำได้!!

 

ผมเดินไปเรื่อยๆแล้วก็ไปชนใครเข้า เพราะไม่ได้มอง

เดินระวังๆหน่อยสิ เธออาจจะเจ็บตัวก่อนรับตำแหน่งนะเสียงนิ่มๆดังขึ้น

พอผมเงยหน้าก็ได้พบกับชายคนหนึ่งที่หน้าสวยโคตรๆกำลังยิ้มให้ เขามีดวงตาสีน้ำเงินเหมือนท้องฟ้าตอนกลางคืน สีผมก็เป็นสีน้ำเงินเข้มยาวจนต้องมัดและปัดมาไว้ด้านหน้า ผิวก็ขาวนวล จนผมเกือบดูไม่ออกในตอนแรกว่าเขาเป็นผู้ชาย เขาใส่ชุดกรีกกระโปรงยาวสีน้ำเงินที่ส่วนบนเป็นสีน้ำเงินเข้มจัด ทำให้เห็นเครื่องประดับที่เป็นโซ่สีทองเล็กๆห้อยรูปดวงจันทร์ อยู่บนไหล่

 

นี่มันผู้ชายจริงๆรึเปล่าเนี่ย?!

 

ไปกันเถอะอยู่ดีๆก็มีชายร่างสูงมาคว้ามือของชายผมสีน้ำเงิน หน้าตอดูเจ้าเล่ห์นิดหน่อย เขามีผิวสีแทนอ่อนๆ และมีผมบลอนด์ทองยาวถึงเอว มีดวงตาสีส้ม เขาแต่งตัวคล้ายกับชายผมสีน้ำเงิน แต่ชุดเป็นแขนกุด สีส้มเข้มไล่ไปจนถึงสีส้มอ่อน สร้อยที่คล้องที่ไหล่ ห้อยรูปพระอาทิตย์

 

คะ ครับผมหลบทางให้พวกเขา พวกเขาจูงมือไปที่โต๊ะอาหาร ผมเริ่มมองไปรอบๆ

 

ที่นี่ทำไมถึงมีแต่คนหน้าตาดีนะ?!

 

อย่างนี้รัศมีของความหล่อของผมก็หมองลงสิ!

 

ถึงแม้มันจะไม่เกี่ยวก็เถอะ

 

อือ..เด็กสาวที่กำลังนอนซบอกผมเริ่มลืมตาเราถึงแล้วหรอ?

ไม่ใช่แค่ถึงนะชมพู่ ถึงนานแล้วด้วย หิวบ้างไหม? ที่นี่มีอาหารนะ

หิวนิดหน่อย เดี๋ยวหนูเดินไปเองเธอบอกให้ผมนำตัวเธอลง ซึ่งผมก็วางเธอลงแล้วผมก็จูงมือชมพู่ไปที่โต๊ะอาหาร พวกเราก็ทานอะไรเล็กน้อย ซึ่งก็ได้เจอคนที่แต่งตัวสีส้มและสีน้ำเงินกำลังทานอยู่เหมือนกัน

กำลังสนุกอยู่เลยสินะคนหนึ่งปรากฏตัวบนฐานสูงสุด

ชุดกระโปรงยาวสีครีม แขนยาว ร่างสูงโปร่งผิวสีขาว ผมที่ยาวที่ฟูเพียงด้านบนสีส้ม ใส่เครื่องประดับสีทองที่ไม่ได้ดูอลังการมากนัก ปีกสีส้มอ่อน 5คู่ กำลังกระพืออยู่แสดงว่าพึ่งผ่านการใช้งาน ใบหน้าเรียวสวยจนไม่รู้ว่าเป็นหญิงหรือชาย และที่สำคัญ..

 

ดวงตาคู่นั้น

 

กำลังหลับอยู่

 

ใช่แล้วเขาคือเทพสูงสุด

 

 

ตัวอลังการโผล่มาอีกแล้วสินะ...

 

พิธีน่ะคงได้เวลาเริ่มแล้วล่ะ ข้าให้เวลา 5นาที ก่อนเริ่มพิธี หวังว่าพวกเจ้าคงพร้อมกันอยู่แล้วนะ ข้าจะรออยู่ตรงนี้เสียงนิ่งๆสะกดทุกคนไปสักพักก่อนจะแยกย้ายไปเริ่มเตรียมตัว ผมก็เดินมาหาฟราน

ข้าจะทวนนะ เจ้าจะต้องยืนไปเรียงกับคนที่รับตำแหน่งคนอื่นๆ เมื่อพระจันทร์หรือพระอาทิตย์เรียกก็ให้เดินมาหาข้า ข้าจะมอบมงกุฎให้ และเจ้าต้องเดินไปหาเทพสูงสุด เพื่อรับเข็มกลัด แล้วก็เห็นแถวที่อยู่เหนือพื้นไหม? เจ้าต้องไปยืนแถวนั้นให้ตรงตำแหน่งกับข้าโอเคไหม?

โอเค

ที่เหลือก็ทำใจให้สงบซะ ข้าไปก่อนนะฟรานโบกมือให้ผมก่อนที่เขาจะไปบนฐานที่อยู่ติดพื้น ทางฝั่งซ้าย

ผมฝากชมพู่ไว้กับแดน ส่วนเชนก็หายตัวไปเพราะต้องคอยบอกสถานการณ์กับผม แต่คงจะไปแสดงตัวในพิธีไม่ได้ ผมก็กำลังเดินไปยืนเรียงแถวแนวนอนกับคนอื่นๆ ตรงหน้าประตูเพื่อหันไปหาฐานเหล่านั้น

ผมเดินไปเรียงแถวกับคนอื่นๆ ข้างขวาของผมคือเวเน่ และข้างซ้ายของผมคือเรน

นี่ๆเจ๋งไปเลยเนาะผู้ชายที่ชื่ไอซ์หันมาพูดกับผม โดยข้ามหัวเรนมาเพราะเธอตัวเล็กและเขาอยู่ถัดจากเรนพอดี

หมายถึงอะไรหรอ?ผมตอบกลับ

เขามีตั้ง 10ปีกเลยนะ เวลาบินต้องเร็วมากแน่ๆ แถมยังไม่ลืมตาด้วยเขาเดินไปไหนมาไหนได้ยังไงนะ?!”

บางทีเขาอาจจะตาบอดรึเปล่า?

นายคิดอย่างนั้นหรอ?

 

เราจะเริ่มพิธีกัน ณ บัดนี้!”

เสียงของชายที่ใส่ชุดสีส้มตะโกนขึ้น ทำให้พวกเราเงียบลง

ฮ่าๆยังเป็นคนที่ดุดันเสมอเลยนะ ข้าจะแนะนำสำหรับคนที่อาจจะยังไม่รู้ขวามือของข้าคือเทพแห่งพระอาทิตย์ และทางซ้ายมือของข้าคือเทพแห่งพระจันทร์คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเทพสูงสุดหัวเราะเล็กน้อยกับชายคนนั้น ก่อนจะแนะนำคนที่บนฐานที่ต่ำกว่าเขาเล็กน้อย เป็นอย่างที่ผมคิดชายที่ใส่ชุดสีส้มคือพระอาทิตย์ และคนที่ใส่ชุดสีน้ำเงินคือพระจันทร์ แล้วเขาก็พูดต่อ

ข้ารู้ว่าพวกเจ้าคงรู้ถึงจุดประสงค์ของพิธีนี้ แต่ข้าก็จะบอกซ้ำอีกนะ เทพแห่งธาตุต่างๆอย่างพวกเจ้ามีหน้าดูแลสมดุลของสิ่งที่ตัวเองได้รับหมอบหมายไป พวกเจ้าอาจต้องทำหน้าที่นี้ไปอีกเป็นเป็นหมื่นเป็นพันปี มันก็แล้วแต่ความสะดวก และแน่นอนหลังจากการทำงานที่แสนยาวนาน ต้องมีการเกษียณเพื่อให้พวกเจ้าได้ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขโดยไม่มีงานมาเกี่ยวข้อง จึงทำให้เกิดพิธีนี้ขึ้นเพื่อถ่ายทอดตำแหน่งไปยังรุ่นต่อไป ข้าคงพูดมามากพอแล้ว เรามาเริ่มพิธีกันเถอะ

คนแรกที่จะมารับก็คือ ธันเดอร์ รับตำแหน่งเทพแห่งสายฟ้า!”ชายในชุดสีส้มตะโกนขึ้น เจ้าหนุ่มน้อยธันเดอร์ก็เดินออกไปตามทางเดินที่อยู่ตรงกลาง เพื่อไปหาเทพแห่งสายฟ้าคนเก่าหรือก็คือแม่ของเขาเอง

ฟ้าเอามงกุฎที่ทำจากใบมะกอกสีเขียวสดใส่บนหัวธันเดอร์ แล้วธันเดอร์ก็เดินขึ้นไปหาเทพสูงสุด ซึ่งพระจันทร์ได้ยื่นพานให้เทพสูงสุดซึ่งเขาก็รับของที่บนนั้นมากลัดให้กับเด็กน้อยแล้วพูดบางอย่าง ธันเดอร์ก็เดินลงมา และไปยืนบนฐานที่สูงกว่าเทพคนเก่า ตรงตามตำแหน่งแม่ของเขา

พิธีดำเนินไปเรื่อยๆ จากธันเดอร์ มาทับทิม ทิม เวเน่และในที่สุดก็ถึงผม

ถึงตาแล้วสินะผมเดินออกไปตามทางตรงกลาง หัวใจเต้นโครมคราม

 

ทั้งที่ก็แค่เดินไปรับ แล้วก็ยืนเฉยๆทำไมถึงได้ใจเต้นแบบนี้ล่ะฟะ?!

 

ผมเดินไปหาแล้วย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้เขาสวมมงกุฎ แล้วผมก็ลุกขึ้น ฟรานมีใบหน้ายิ้มแย้มสุดๆ

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง อย่าทำหน้ากังวลแบบนั้นสิ นี่งานมงคลนะไม่รู้ว่าความกังวลมันออกมาทางสีหน้าผมขนาดไหนกันฟรานถึงได้รู้

ผมเดินออกมาจากฟรานแล้วเดินไปขึ้นบันได แต่ละก้าวมันทำให้ผมนึกได้

 

ตอนแรกผมคือ Wood in the forest 001 ผู้เล่นสุดเก่งที่ชนะทุกเกม

 

จนไม่มีใครเล่นด้วย

 

ผมเลยย้ายเกมมา ตามที่เพื่อนบอกเพื่อเริ่มต้นใหม่คือการทำไร่

 

แล้วตอนนี้...

 

ผมเงยหน้าขึ้น ภาพเบื้องหน้าคือเทพสุงสุดที่เปล่งประกายไปด้วยออร่าของคนที่เป็นเทพ และความเป็นคนดี รอยยิ้มนั้นกำลังยิ้มให้ผม ก่อนที่เขาจะหยิบเข็มกลัดมาจากพานของเทพแห่งพระจันทร์

 

ผมกำลังจะเป็นเทพ...

 

ชะตาของผมจะซ้ำรอยกับเกมอื่นรึเปล่า?

 

...

 

ชั่งมันสิ ถ้าต้องแข็งแกร่งเกินไปอีกครั้ง

 

ฉันก็ไม่ย้ายเกมอีกแล้วล่ะ

 

ก็เพราะสร้างภาระไว้ที่นี่เยอะเลยน่ะสิ

 

ทั้งต้องดูแลไร่ ทั้งต้องดูแลเด็ก สอนอัศวินยิ้ม ดูแลคนแก่ และเป็นเพื่อนกับเจ้าชายปีศาจสติไม่ดี

 

และเป็นเทพดูแลเหล่าพืช

 

เทพสูงสุดนำเข็มกลัดมากลัดที่อกซ้ายของผม ผมเห็นครู่หนึ่งว่ามันเป็นเงินและมีมรกต และเมื่อเขากลัดเสร็จ เขาก็พูดบางอย่าง

ถ้าหากว่าบนบ่าของเจ้า....แบกสิ่งที่หนักมามากเกินไปแล้วล่ะก็..

?

จะพักบ้างก็ได้นะ

ครับผมตอบรับคำพูดของเขา ถึงแม้จะงงอยู่ว่าเขารู้ได้อย่างไร

ขอให้เจ้าโชคดีนะเทพแห่งพฤกษาคนต่อไป..

คุณได้รับอาชีพเทพแห่งพฤกษา เลเวลเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 50”เสียงเชนดังขึ้นในหัว

ผมเดินลงมายังฐานของผม พิธีดำเนินไปเรื่อยๆจนครบทุกคน พวกเราก็หันหน้าไปยังเทพสูงสุด

มาถึงช่วงสุดท้ายของพิธีแล้วสินะ ขั้นตอนสุดท้ายของพิธีก็คือการเอาพลังของเทพองค์เก่าให้เทพองค์ใหม่ ซึ่งข้าจะทำเองเทพสูงสุดพูดขึ้นก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นระดับไหล่ แล้วพูดอะไรบางอย่าง เทพแห่งพระอาทิตย์และพระจันทร์ก็กุมเหมือนอธิษฐานบางอย่าง แล้วในที่สุดเทพสูงสุดก็กางแขนออกมาทางพวกเรา

วงเวทย์สีเขียวสว่างวาบอยู่ใต้เท้าผม และผมก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของผมกำลังถูกเติมเต็มด้วยพลัง จนรู้สึกอึดอัด

อึก!”

ฟราน?ผมหันหลังไปเล็กน้อยเพราะได้ยินเสียงฟราน แล้วสิ่งที่ผมก็เห็นก็คือฟรานที่กำลังนั่งชนเข่า มือขวากำเสื้อเหมือนรู้สึกทรมาน  มีไอสีเขียวลอยมาจากตัวเขามาที่ผม ไม่ใช่แค่นั้นเทพองค์เก่าทุกคนก็เป็นเหมือนกัน

เสร็จแล้ว...เทพสูงสุดหุบแขนลง แล้วเขาก็เดินลงไป ผมรีบกระโดดลงจากฐานและวิ่งไปหาฟราน

เป็นอะไรรึเปล่า?ผมช่วยพยุงเขาขึ้นมา

ไม่เป็นไรมันเป็นเรื่องปกติ เวลาโดนเอาพลังไปก็เป็นแบบนี้ล่ะ ฮึบ!” ฟรานลุกเดินด้วยตัวเองตามปกติ แดนกับชมพู่ก็วิ่งมาหาพวกเรา เชนก็แสดงตัวขึ้นมา ทุกคนต่างก็ถามอาการของฟราน ซึ่งเขาก็ทำท่าชิลๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

แปะๆ

เสียงตบมือเรียกความสนใจดังขึ้นจากเทพสูงสุด

อย่าลืมสิว่าเรามีงานเลี้ยงต่อนะ

ฮ่าๆๆ คราวนี้ที่ไหนล่ะ?โกแมนพูดด้วยความสนุกสนาน

ลุ้นกันเอาเองสิ ข้าก็ไม่รู้เทพแห่งพระอาทิตย์ก็พูดด้วยรอยยิ้มไม่เหมือนตอนอยู่ในพิธี

เอาล่ะนะ!”เทพสูงสุดกางแขนอีกครั้ง แล้วก็เกิดแสงประหลาดขึ้น จนต้องหลับตาอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

....................................................................................................

 

ผมลืมตาขึ้นมาและก็พบว่าเราไม่ได้อยู่ที่เดิมหรือก็คือสวนสืบทอด

สุดยอด..ทับทิมดันแว่นเพื่อมองรอบๆว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป

อะโลฮ่า~”เทรี่ตะโกนขึ้นมา ซึ่งเป็นคำที่เหมาะกับตอนนี้มาก

ยินดีต้อนรับเข้าสู่หาดสวรรค์!”เทพสูงสุดกางมือออก ด้วยรอยยิ้มให้ทุกคนมองรอบๆ

ตอนนี้รอบกายคือหาดทรายสีขาว ทะเลสีฟ้าอมมรกตที่ใสจนมองเห็นพื้น และท้องฟ้าสีครามแสนปลอดโปร่ง

 

ใช่แล้วล่ะ

 

ตอนนี้พวกเราอยู่

 

ทะเล!!”ชมพู่ตะโกนออกมาเสียงดัง ด้วยความดีอกดีใจก็เลยกระโดดไปมา

ตามสบายกันเลยนะ ของกินอยู่ทางนั้นนะ มีของเล่นสำหรับเด็กๆด้วยนะเทพสูงสุดผายมือไปทางโต๊ะอาหาร และข้างๆโต๊ะก็มีถังที่ใส่ของเล่นจำพวกก่อกองทรายอยู่

สุดยอดเลยแหะแดนมองไปรอบๆ เขาพึ่งเคยเห็นทะเลที่สะอาดขนาดนี้

คุณแดนเคยเห็นทะเลไหมขอรับ?เชนถามแดน

ต้องเคยเห็นสิฉันอายุเท่านี้แล้วนะ

แล้วเราจะเล่นยังไงตอนนี้เราใส่ชุด...ผมก้มมองชุดตัวเองที่เคยเป็นชุดกรีก ใช่...ถ้าใส่อย่างนี้เล่นลำบากแน่

 

แต่....เอ๊ะ..?

 

ผมก้มมองชุดตัวเองอีกรอบ

 

จากชุดกรีซตอนนี้กลับเป็นเสื้อฮาวายสีเขียว แถมยังใส่กางเกงชายหาดสีน้ำตาลอ่อน รองเท้าสานก็เปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ

ชุดหนูเป็นทูพีช!”ทับทิมตะโกนออกมาด้วยความอาย ด้วยความที่เธอเป็นสาวเรียบร้อยพอต้องมาใส่ทูพีชสีแดงอ่อนที่มีระบายอย่างนี้ เธอคงอายมาก

ก็น่ารักดีหนิลูกโกเมนหันมามองลูกตัวเองแม่ลูกต้องภูมิใจแน่

พ่อหวงลูกสาวซะบ้างสิ!”ทับทิมหันไปตีแขนโกเมนด้วยความเขินอาย

ของฉันก็ทูพีชเวเน่ที่ตอนนี้เป็นเทพแห่งสายลมมองชุดทูพีชสีเขียวของตัวเองด้วยอารมณ์เฉยๆ

ของแม่เป็นทรีพีช!”เทรี่แม่ของเวเน่ก็ใส่เหมือนทูพีชสีเขียว ที่มีผ้าสีเหลืองพันที่เอว เธอดูชอบชุดนี้มาก

ส่วนผู้ชายอย่างผม และผู้ชายคนที่เหลือ แม้แต่ธันเดอร์ก็แต่งคล้ายๆคือเสื้อฮาวาย และกางเกงชายหาด ซึ่งสีเสื้อก็แตกต่างกันไป ผมมองชมพู่ที่ใส่ชุดว่ายน้ำแบบเด็กสีชมพูที่มีระบายตรงชายกระโปรง เรนก็ใส่ชุดคล้ายกันแต่เป็นสีน้ำเงิน

ข้าเปลี่ยนชุดให้แล้ว พวกเจ้าเล่นกันให้ตามสบายนะเทพสูงสุดเดินไปนอนบนเก้าอี้ชายหาดที่อยู่ใต้ร่ม อย่างสบายใจสักพักข้าจะไปเล่นด้วยนะ

รออะไรอยู่ล่ะไปเล่นน้ำกัน!”พระอาทิตย์อุ้มพระจันทร์ขึ้นในท่าเจ้าสาว โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว

เหวอ! อย่านะ!”พระอาทิตย์วิ่งไปที่ทะเลโดยที่ไม่สนใจคำพูดของคนที่อุ้มอยู่

 

ซ่า..

 

และก็โยนพระจันทร์ลงน้ำไป มันเหมือนเป็นการประกาศว่าถึงเวลาสนุกแล้วสิ

 

เล่นอะไรดีล่ะ? มวยปล้ำมือไหม?

เอาสิ แต่ฉันไม่เล่นกับแกหรอกนะ

ทำไมล่ะ?

เห็นชัดๆเลยว่าฉันต้องแพ้แน่ ถ้าอยู่กับยักษ์อย่างแก

กลัวรึไง?

ฟรานกับโกเมนเรื่องเกมที่จะเล่นซึ่งดูเหมือนว่าจะเริ่มกัดกันแทน และในที่สุดการแข่งขันก็เริ่มขึ้น

 

คู่แรก การสู้กันของพระจันทร์กับพ่อของผมเอง กลาเซล!”ไอซ์ที่ไปหยิบท่อนไม้มาจากไหนก็ไม่รู้เอามาทำเป็นไมค์ และทำท่าเป็นพิธีกร

ถึงแม้จะเป็นพระจันทร์ข้าก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะกลาเซลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา แววตาที่ดูเย็นชา หากซูมเข้าไปใกล้จะเป็นเปลวไฟลูกโชติช่วงอยู่(?)

ถึงจะเป็นรุ่นน้องก็ไม่อ่อนให้เหมือนกันพระจันทร์เองก็มีเปลวไฟลุกโชติช่วงอยู่ในตาเช่นกัน

ถ้าพร้อมแล้วก็...เริ่ม!”ไอซ์ฟันมือลง เพื่อเป็นสัญญา

พระจันทร์และกลาเซลเริ่มตั้งแขนมาดันกัน กติกาของเกมนี้ง่ายมากก็คือหากสามารถทำให้อีกฝ่ายล้มลงน้ำได้ด้วยมือถือว่าชนะ ความจริงหากเล่นบนพื้นแค่เท้าขยับก็แพ้แล้วแต่เป็นเพราะว่าเล่นในน้ำและไม่ค่อยเห็นเท้าเลยเปลี่ยนกติกา แต่ที่ยากก็คือมีคลื่นซัดตลอดเวลา

ผมมองเหตุการณ์อยู่บนชายหาดผมก็เล่นด้วยแต่ว่าต้องรอ พวกผู้หญิงรุ่นใหญ่ก็ไปเล่นวอลเลย์บอลกัน ซึ่งดุเดือดไม่แพ้กับพวกผู้ชายเลย

ยัยฟ้าช่วยแพ้ๆไปสักที่เถอะย่ะ!”เทรี่กระโดดตบลูกไปทางฟ้า

ไม่มีทาง! ถึงจะเป็นเพื่อนกันและก็แก่พอๆกัน(?) ฉันก็ไม่ยอมหรอก ลูกฉันดูอยู่!”ฟ้ากระโดดตบลูกลงไปหาเวเน่

ถึงจะเป็นเพื่อนแม่ก็อย่าคิดว่าหนูจะสงสารนะ!”เวเน่ตบลูกไปหาทับทิม

อ่า...งะ...ง่า..เธอตัวสั่น ลูกที่ถูกตบมาสุดแรงนั้นก็เลยตกลงพื้นไปโดยปริยาย

อย่าเอาแต่สั่นสิ!”ฟ้าหันไปตะโกนใส่ทับทิมซึ่งอยู่ทีมเดียวกัน

ขอโทษค่า..!”เธอหันมาขอโทษทั้งตัวยังสั่นอยู่ น้ำตาเริ่มคลอ

ส่วนผมก็มาเล่นก่อปราสาททรายกับชมพู่แดนก็มานั่งดูด้วย เรนเองก็มาเล่นด้วยเธอก่อปราสาททรายกับพี่ชายเธอ ธันเดอร์

เสร็จแล้ว!”ชมพู่ปล่อยมืออกจากปราสาททรายที่เธอทำ มันเหมือนปราสาทในการ์ตูน เธอตกแต่งมันด้วยเปลือกหอย และใช้ใบไม้ทำธง

ในทีสุดก็เสร็จสินะผมที่ทำกำแพงทรายให้เธอก็เสร็จเช่นกัน

เราก็เสร็จเหมือนกัน!”ธันเดอร์กับเรนก็ทำเสร็จเช่นกัน ปราสาททรายของทั้งคู่ก็สวยอยู่หรอก แต่ก็สู้ปราสาททรายของผมกับชมพู่ไม่ได้หรอก ก็แหม..ผมทำเชียวนะ

ของชมพู่ไม่มีสัตว์คอยคุ้มกันหรอ?

“ ‘สัตว์คอยคุ้มกัน?

ใช่ๆ เรามีปูกับปลาเป็นสัตว์คุ้มครอง โคตรเจ๋งเลยใช่มะ?

งั้นชมพู่จะเอาอะไรดีล่ะ?

 

พวกเด็กๆจินตนาการสูงกันจังเลยนะ

 

แต่ฉันก็เข้าใจแหะ

 

สัตว์คอยคุ้มกันของชมพู่น่ะมีอยู่แล้วล่ะ!”เสียงๆหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของพวกผม และมือๆหนึ่งก็วางแม่พิมพ์สีม่วงหน้าปราสาทของชมพู่

นี่นาย...ผมหันหลังไป

เสื้อฮาวายสีเหลือง เสื้อยืดด้านในสีดำ กางเกงชายหาดสีดำที่มีลายลูกไฟ ชายผมสีม่วงดำ ใบหน้าที่โคตรคุ้นเคยพร้อมแว่นดำบนใบหน้า

ไอ้ปีศาจแดนพูดออกมา

ประหลาดใจใช่ไหมล่ะ? ที่ข้ามาอยู่ที่นี่สีนิลเอาแม่พิมพ์ออก ก็เห็นทรายถูกปัดกันเป็นรูปแมงมุม เหมือนแม่พิมพ์

ได้ไงกัน ทำไมถึงตามมาได้ล่ะ?!”ผมถาม

ข้าก็โดนวาปมาด้วยไง คือข้าก็แอบดูพวกเจ้าตอนอยู่ในพิธีกันอ่ะนะ ก็เลยโดนวาปมาด้วย ฮ่าๆๆ ใครจะคิดล่ะว่าจะได้มาเที่ยว!”สีนิลเท้าเอวอย่างภูมิใจ

ไม้! ถึงตาเจ้าแล้วนะฟรานตะโกนบอกผม ให้ไปเล่นมวยปล้ำมือ

โอเค จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ!”ผมลุกขึ้นและรีบวิ่งไปแถวๆพวกกลุ่มผู้ชาย

คู่ต่อไปไม้ปะทะไอซ์หรือก็คือผมเอง!”ไอซ์ประกาศเสร็จก็โยนไมค์กิ่งไม้ขึ้นไปบนทราย

สู้ๆเขานะ ลูกพ่อ!”ฟรานตะโกนเชียร์ผม

มาเริ่มกันเถอะ!”ไอซ์ตั้งแขนขึ้นมา แบมือขึ้นเตรียมดัน

เออ..ผมตั้งแขนขึ้นมา แบมือขึ้นมาเช่นกัน

เริ่มได้!”โกเมนตะโกนขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณ

พวกเราเริ่มใช้แขนดันกันไปมาสุดแรง ซึ่งผมพึ่งรู้สึกตัวนะเนี่ยว่าตัวเองแรงน้อยขนาดนี้ แขนผมเริ่มถอยมาเพราะสู้แรงคนตรงหน้าไม่ไหว ในที่สุดต่อมความเจ้าเล่ห์ที่ไม่รู้ได้มาจากไหนก็เกิดทำงาน

 

ใช่ถ้าทำแบบนั้นล่ะก็...

 

เสร็จฉันล่ะ!”ผมปัดมือขึ้น เพื่อให้ไอซ์ไม่มีมือให้ดัน

 

ใช่แล้วล่ะ เพราะว่าเขากำลังดันอยู่

 

ถ้าไม่มีมือให้ดัน

 

เขาก็จะใส่แรงมาข้างหน้าเปล่าๆ

 

ใช่แล้วล่ะ...

 

ล้มไปซะ!”ผมพูดออกมาเมื่อเริ่มรู้สึกได้ถึงกลิ่นของชัยชนะ

เหวอ..!”ไอซ์ล้มตัวลงมาหาผม มือทั้งสองข้างพยายามหมุนเป็นกังหันเผื่อว่าจะช่วยได้

 

เสียใจด้วย แกไม่รอดแล้วล่ะ!

 

วะฮ่าๆๆ!

 

ล้มไปซะ!

 

ผมเอี้ยวตัวหลบไอซ์ เพื้อให้เขาล้มได้อย่างสะดวก ก่อนจะเอี้ยวตัวกลับมา

 

ซ่า...

 

ชนะแล้วสินะผมยิ้มอย่างผู้มีชัย

โคตรฉลาดเลยลูกพ่อ วู้ๆ!”ฟรานลุกขึ้นมาจากในทะเล มายอผม

มีความพยายามแต่ยังอ่อนหัดสินะกลาเซลถอนหายใจให้ลูกตัวเอง

ฉันไม่ยอมเปียกคนเดียวหรอกเฟ้ย!”ไอซ์เงยหน้าขึ้นมาจากน้ำ แล้วก็ดึงขาผมให้หงายหลังล้มลง

 

ซ่า....

 

ผมเงยหน้าขึ้นมาจากน้ำ น้ำบางส่วนเข้าไปในปากจนรับรู้ได้ถึงความเค็ม

นี่ฉันชนะนะ!”ผมหันไปพูดกับไอซ์

นี่ก็เป็นรางวัลของผู้ชนะไงไอซ์ตอบหน้าตาเฉย

อย่ามาแหลนะ!”ผมกวักน้ำขึ้นมาสาดใส่เขาหลายครั้งด้วยความรวดเร็ว

สะ แสบตา!”ไอซ์เอามือมาบังหน้าไว้

 

หลังจากเล่นน้ำเสร็จผมก็ขึ้นมาหาชมพู่ ที่กำลังเล่นฟันดาบด้วยท่อนไม้กับธันเดอร์อยู่

พี่ไม้ขึ้นมาพอดีเลย เราไปเล่นน้ำกันนะ!”

จะว่าไปพวกเธอยังไม่ได้ลงเล่นน้ำสินะผมมองเด็กสามคนที่ตัวยังแห้งอยู่งั้นเราไปเล่นกันเถอะ

ไปกันๆเรนพูดขึ้นมาเสียงของเธอเป็นเสียงเล็กๆก็จริงแต่ดูจะอยากเล่นเหมือนกัน

พวกเธอไปเล่นน้ำตื้นก่อนนะ ฉันจะไปเอาห่วงยางให้

ค่ะ/ครับ!”เด็กสามคนนั้นวิ่งลงไปในน้ำด้วยความรวดเร็ว

เย็น!”เมื่อขาชมพู่สัมพัสน้ำ เธอก็พูดเสียงสั่น

ผมเดินไปหยิบห่วงยางเด็กมาสามห่วงที่วางข้างๆโต๊ะอาหาร ไม่แปลกที่ชมพู่จะตื่นตากับทะเลตั้งแต่ถูกเทพสูงสุดเคลื่อนย้ายมา เพราะเธอไม่เคยมาทะเล เธอเคยเห็นแต่รูปในหนังสือที่สีนิลเอามาให้ แถมเธอก็ดูเหมือนจะอยากมาตั้งนานแล้วด้วย

สายตาของผมไปสะดุดกับลูกบอลชายหาดขนาดกลางที่มีสีขาว แดง เหลือง และเขียว ก็เลยหยิบมาด้วยเผื่อเด็กๆจะเล่น ผมเดินไปหาพวกเด็กๆ แล้วก็เห็นว่าชมพู่กำลังก้มหน้าลงไปในน้ำ

 

ทำอะไรน่ะ?

 

ชมพู่ทำอะไรหรอ?เรนถาม

ชมพู่เคยได้ยินมาว่าน้ำทะเลเค็ม ก็เลยอยากชิมดูชมพู่ก้มหน้าลงแล้วเอาลิ้นแตะน้ำแหวะ เค็มเกินไปแล้ว

ชมพู่อย่ากินน้ำทะเลอีกนะมันไม่สะอาด แล้วก็อย่าลืมตาในทะเลด้วย เอานี่ ห่วงยางและก็บอล

เด็กๆเอามันไปใส่ไว้ที่เอวแล้วก็เริ่มว่ายไปมา สาดน้ำใส่กันด้วย ดูน่าสนุกดี ส่วนผมก็นอนแช่ในน้ำอยู่ตรงน้ำตื้นๆ เชน แดน และก็สีนิลก็ไปเล่นกับพวกผู้ชายตอนนี้เหมือนจะแข่งว่ายน้ำกันอยู่

               

ตอนนี้ผมเหมือนพวกพี้เลี้ยงเด็กเลย

 

ขอบคุณที่เป็นพี่เลี้ยงให้นะคุณฟ้าเดินกอดอก และเดินมาข้างหลังผม

คือความจริงผมก็ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างนี้ แต่เพราะต้องคอยดูชมพู่ก็เลยกลายเป็นต้องดูทั้งสามคนเลยน่ะครับ

เจ้านี่เหมือนคนเป็นแม่เลยนะ แล้วเด็กคนนั้นเป็นลูกเจ้าหรอ?

ไม่หรอกครับ ผมเก็บเธอมาเลี้ยงน่ะ

แต่บ้านเจ้าเหมือนจะมีแต่ผู้ชายไม่ใช่หรอ? ดูแลเด็กผู้หญิงไม่ลำบากรึ?

นิดหน่อยครับ แต่ว่าฟรานเหมือนจะรู้วิธีเลี้ยงอยู่บ้าง

เจ้าฟรานก็เป็นอย่างนั้นแหละฟ้านั่งลงและกอดเข่าข้างๆผมตอนเจอกันครั้งแรก ในพิธีสืบทอดเจ้านั่นหน้าตาไม่รับแขกมากเลยล่ะ แถมยังไม่ค่อยพูด ดูเหมือนจะอ่อนแอมากด้วย แต่หลังจากที่เรารู้จักกันมากขึ้นก็ได้รู้ว่าเจ้านั่นน่ะเก่งด้านงานบ้านงานเรือนมาก เก่งกว่าฉันที่เป็นผู้หญิงอีก

ผมก็แปลกใจเหมือนกันเสื้อผ้าบางตัวเขาก็ตัดเย็บเอง

สุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ? เจ้านั่นเคยวิพากษ์วิจารณ์ชุดคนอื่นด้วย เพราะจู้จี้อย่างงั้นไงถึงไม่มีแฟน

ฮ่าๆๆ ผมก็คิดอยู่นะ

แม่ผมอยากขี่คอ!”ธันเดอร์ตะโกนขึ้นมาจากน้ำ

จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ!”ฟ้าตะโกนกลับไปและวิ่งลงไปในทะเล เพื่อให้ธันเดอร์ขี่คอ

พี่ไม้หนูอยากขี่มั่งชมพู่เห็นธันเดอร์ทำก็เลยอยากทำมั่ง

ก็ได้ๆ รอแปปนะผมวิ่งลงไปในน้ำ แล้วย่อเข่าลงให้ชมพู่ขึ้นมาขี่คอผม แล้วยกเธอขึ้น ทำให้ตอนนี้นี้ชมพู่กับธันเดอร์สูงพอๆกัน ที่สูงพอๆกันก็เพราะผมเตี้ยกว่าฟ้ายังไงล่ะ

แม่หนูอยากขี่บ้าง

จ้าๆฟ้าย่อต่อลงอีกรอบให้เรนขึ้นมาขี่คออีกคน แล้วุกขึ้นอย่างสบายๆ

คุณนี่ดูไม่เหมือนผู้หญิงเลยนะ

ก็มีคนเคยพูดอย่างนั้น

นี่ๆเล่นอะไรกันหรอ เล่นว่าใครจะรับน้ำหนักได้มากกว่ากันรึ?สีนิลที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้มาคั่นระหว่างผมกับคุณฟ้าฉันเล่นด้วยคนสิ

พวกเราไม่ได้... เฮ้ย! หยุดเดี๋ยวนี้นะผมพูดห้ามสีนิลที่เดินเข้ามาใกล้

ฉันอยู่ฝั่งไม้นะสีนิลเอาขามาเกี่ยวกับเอวผม และเอาแขนมากอดคอ จนผมยืนแทบไม่ไว้สู้ๆนะ

นี่แกคิดว่าแกเป็นเด็ก10ขวบรึไงห๊ะ?!”

ถ้าไม้อยากให้เป็นฉันเป็นก็ได้นะ~”

พอเลย ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”

ที่รักได้ยินว่าเล่นเกมว่าใครจะรับน้ำหนักได้มากกว่ากันหรอ? เล่นด้วยสิฝนเดินเข้ามาหาฟ้า

ป๋าเล่นด้วยสิฟรานที่โผล่มาจากไหนไม่รู้มาจับไหล่ผม

เอาจริงดิ?!”

 

ผ่านไป 5นาที

 

ตอนนี้ฝั่งคุณฟ้า กำลังแบกคุณทิม คุณเรน คุณธันเดอร์ คุณทับทิม คุณเวเน่ คุณไอซ์ค่ะเทรี่ทำหน้าที่พิธีกร

เฮ้!!”ทุกคนที่อยู่บนตัวฟ้ายกมือทำท่าแสดงตัว

ส่วนฝั่งคุณไม้กำลังแบกคุณชมพู่ คุณสีนิล คุณฟราน คุณแดน คุณเชนค่ะ

อึก!”ผมร้องขึ้นมาด้วยทรมาน ขาตอนนี้สั่นเป็นเจ้าเข้า บนคอมีฟรานกับชมพู่ ตรงเองก็มีไอ้สีนิล แดนและก็เชน

 

ทำไมเรื่องถึงได้เป็นอย่างฟะ?!

 

ตอนแรกก็แค่ให้ชมพู่ขี่คอเฉยๆ

 

แต่..

 

มะ ไม่ไหวแล้ว..ผมพูดออกมาเมื่อรับรู้ว่าร่างกายรับไม่ไหว ส่วนคุณฟ้าก็ดูท่าจะหนักเหมือนกัน ก็แหงล่ะแบกคนตั้ง6คน! แต่เธอดูท่าจะทนได้บ้าง

อย่าล้มนะ! แสดงความแข็งแกร่งออกมาซะขอรับเชนที่อยู่ที่เอวพูดขึ้นมาทั้งที่ตัวเขาก็จะเกาะเองไม้ไม่ไหวเหมือนกัน

แกก็พูดได้สิ ไม่ไหวแล้วเฟ้ย!”

เฮ้ย!”

เหวอๆ

กรี๊ด!”

 

ซ่า...

 

ความเมื่อยล้าเมื่อกี้ เริ่มหายไปเมื่อสิ่งที่บนร่างกายได้หลุดออก และแทนที่ด้วยความโล่ง น้ำทะเลที่กำลังซัดมาโดนตัวทำให้ผ่อนคลายขึ้นเยอะเลย ตอนนี้ฝั่งของผม ทุกคนกำลังนอนอยู่ในทะเล

สนุกจังเลยนะคะ!”ชมพู่เงยหน้าขึ้นมา ด้วยรอยยิ้ม

สนุกของพวกเธอน่ะสิ!”

 

แล้วพวกเราทุกคนก็เล่นทะเลกันเกือบทั้งวัน

 

แชะ!

เสียงชัตเตอร์จากกล้องสีขาวในมือเรียวดังขึ้น

เทพรุ่นนี้เฮฮากันจังนะเทพสูงสุดพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้จะไม่เห็นแววตาก็รู้ได้เลยว่าเป็นคำพูดที่ไร้ซึ่งคำโกหก

 

....................................................................................................

 

ตือ ดือ ดึ่ง!

 

สวัสดีขอรับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่สำนักข่าวเชนนิวส์!”

 

ตือ ดือ ดึ่ง!

 

ตอนนี้รายงานสดจากหาดสวรรค์ แขกรับเชิญของเราก็คือคุณไม้ตัวละครหลักของเราขอรับ

ก็...สวัสดีล่ะกันไม้ยกมือไหว้ หน้าตาไม่สู้ดีนัก

ลมเย็นจังเลยนะขอรับ

อืม เย็นสบายมากๆ

เย็นสบายจังเลยนะขอรับ...

เย็นมากๆเลยล่ะ

...

...

โอเค เรามาเริ่มประเด็นวันนี้เลยนะขอรับ

มีประเด็นอะไรด้วยหรอ?

นี่คุณไปอยู่ไหนมาขอรับ? คนเขียนบอกจะบอกเรื่องนี้กับทุกคนนะขอรับ!”

ฉันก็อยู่เรื่องนี้ไงจะไปไหนล่ะ? อีกอย่างฉันว่าก็มีคนอ่านไม่รู้บ้างแหละ

งั้นเรามาเริ่มกันเลยนะขอรับคำถามนี้มาจากคุณNottefa จังหวัดอะไรก็ไม่รู้ ได้ถามมาว่า

 

เราอ่านข้ามอะไรไปเปล่าหว่า เกมที่ไม้เล่นนี่ ต้องออกไปพักผ่อนมั้ย หรือออนไลน์ได้ตลอด

 

ก็ประมาณนั้นล่ะขอรับคุณไม้ ช่วยตอบคำถามได้ไหมขอรับ?

เรื่องนั้นเองสินะ ก็มีคนเคยพูดประมาณว่าฉันเหมือนอยู่ในโลกเกมนี้จริง เหมือนชีวิตจริงเลยประมาณนั้นด้วยล่ะ

เอ่อ.. คนคนนั้นคือคุณนิจิคาตะ K.S.Pเชนทำท่าเลื่อนดูบางอย่างในหน้าต่างใสๆสีฟ้าของเขา

ขอตอบเลยนะ...

...

ใครมันจะไปเล่นเกมทั้งวันโดยไม่ทำอะไรกันฟะ?! นี่เห็นฉันเป็นเด็กติดเกมที่พร้อมจะตายไปกับเกมรึไงกัน!”ไม้ทุบโต๊ะ และลุกขึ้นมาตะโกน

อย่าขึ้นเสียงสิขอรับ! มันเสื่อมเสียต่อภาพลักษณ์ของคุณนะ!”

เอาจริงๆไหม นายนั่นแหละต้องอธิบายเรื่องนี้!”

เอ๊ะ กระผมหรือขอรับ?เชนชี้มาที่ตัวเอง

ใช่! แกน่ะรู้เรื่องเกมนี้มากที่สุด แกน่ะอธิบายไปสิ! อีกอย่าง...หยุดทำหน้าใสซื่อซะเจ้าบ้า!”

ไม่น่ารักเลยขอรับ คุณไม้! ความจริงคนเขียนต้องมาอธิบายเองด้วยซ้ำ!”เชนลุกขึ้น

ใช่ไหมล่ะ! ทำไมกัน? แค่พิมพ์อธิบายก็จบและ จะมาพิมพ์ให้มันยืดเยื้อทำไมก็ไม่รู้!”

นั่นสิขอรับเชนทำหน้าเห็นด้วย และก็หยุดไปเหมือนกำลังนึกอะไรบางอย่างเอ่อ... คุณไม้ขอรับ

อะไร?

ผมพึ่งนึกได้ก่อนที่ผมจะเชิญคุณมา คนเขียนบอกว่าถ้าไม่ให้ความร่วมมือเขาจะตัดบทพวกเรา

แต่ฉันเป็นตัวเอกนะ!”

คนเขียนบอกจะแต่งให้คนอื่นเป็นแทนขอรับ

...

...

...

...

ทั้งสองนั่งลงอย่างเรียบร้อย และพูดกันเสียงเบาๆ

ทำไมกัน? ทั้งที่เป็นความผิดของไอ้คนเขียนแท้ๆที่ไม่อธิบายตั้งแต่ต้น

ถ้าพูดมากอีก เดี๋ยวก็โดนตัดบทจริงๆนะขอรับ

...

...

แล้วทั้งสองก็กลับมาพูดตามปกติด้วยรอยยิ้ม

กะ ก็คือฉันเองก็พักนะพักเยอะมากเลยด้วย

ยะ ยังไงหรือขอรับ?

คือเกม The War online ที่ฉันเล่นอยู่มีเวลาที่เกมจะต้องปิดระหว่างวันด้วย  ผู้เล่นเล่นเกมได้ช่วง2ทุ่มถึงตี5เท่านั้นและจะถูกบังคับให้หลับไป และตื่นตามเวลาที่เราตั้งได้ สมมุติฉันเล่นเกมถึงตี5 แต่ฉันจะตื่น6โมง ฉันก็จะตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่เครื่องเกมที่ 6โมง หลังจากที่ฉันถูกเกมบังคับให้ออกตี5 ฉันก็จะยังหลับอยู่ และเมื่อถึง6โมง นาฬิกาก็จะปลุกฉันก็จะตื่น คงเข้าใจนะ

ผมหวังว่าผู้อ่านจะเข้าใจนะขอรับ นอกจากช่วงเวลา2ทุ่มถึงตี5 เกมจะไม่สามารถเล่นได้ ทุกอย่างในเกมจะหยุดจนกว่าจะถึงเวลาอีกครั้ง เพื่อเป็นการปรับปรุงเกม และเพื่อไม่ให้ผู้เล่นติดเกมมากเกินไป และใช้ชีวิตกับครอบครัว รวมถึงไม่ให้ช่วงเปิดเทอมเด็กโดดเรียนมาเล่นเกมด้วยขอรับ และที่มีแต่เนื้อเรื่องเกมก็เพราะคนเขียนเน้นเรื่องเกมมากกว่า และเห็นว่าอาจจะมีตอนที่อยู่ข้างนอกด้วยนะขอรับ

ดีสุดๆเลยล่ะ

....

ฉันไปได้รึยัง?

กระผมว่าน่าจะไปได้นะขอรับ

งั้นจบรายการกันเถอะ

ขอรับ ประเด็นถูกคลี่คลายแล้วนะขอรับคุณNottefa! เพราะฉะนั้นเราคงต้องจบรายการเชนนิวส์ของเราแต่เพียงเท่านี้ ขอขอบคุณผู้สนับสนุนใจดีเทพสูงสุด ที่ให้เรามีที่ถ่ายทำสวยๆตัดภาพไปที่เทพสูงสุดที่กำลังโบกมือให้กล้องและที่สำคัญที่สุดคนเขียนของเราคุณPipoca P พบกับรายการเชนนิวส์ได้ใหม่ เมื่อมีประเด็นใหม่ที่น่าสนใจ และเมื่อชาติต้องการ สวัสดีขอรับเชนยกมือไหว้ก่อนจบรายการ

 

ตือ ดือ ดึ่ง!

 

พบกับผลิตภัณฑ์แป้งผงหอมดวงจันทร์ ใช้แล้วหน้าใส พอกหน้าก่อนนอนลดสิว ลดความมัน ตอนเช้าทาเป็นแป้งฝุ่นสามารถป้องกันแสงแดด และลดความมัน  แถมยังช่วยบำรุงผิวตลอดเวลาที่ทา รับประกันสินค้าโดยเทพแห่งพระจันทร์!”

ไม่พอใจ ยินดีคืนเงินให้นะ!”เทพแห่งพระจันทร์หยิบกระปุกแป้งสีน้ำเงินมาข้างๆหน้าพร้อมขยิบตา ชูสองนิ้ว

จัดจำหน่ายแล้ววันนี้!”

 

อย่าไปเล่นกับเขาสิเทพแห่งพระอาทิตย์โผล่มาด้านหลังเทพแห่งพระจันทร์

ไม่เห็นเป็นไรเลย นายก็ชอบเวลาฉันหน้าไม่มัน แล้วก็แก้มนุ่มนิ่มไม่ใช่หรอ?พระจันทร์หันไปพูดกับพระอาทิตย์

มันก็ใช่อยู่ มันน่าหยิกดี..

อย่าลืมซื้อกันเยอะๆนะ!”

ฟังกันบ้างสิ!!”

 

....................................................................................................

 

จบไปอีกตอนที่แสนยาวนาน ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ ตอนนี้ยาวจนน่าเบื่อเกินไปรึเปล่า?

คนเขียนอยากให้ตอนนี้เป็นตอนสบายๆน่ะ

อย่าลืมเม้นท์นะว่ารู้สึกยังไงกับตอนนี้ มีอะไรผิดก็บอกกันด้วยนะ

ขอขอบคุณคนที่เคยเม้นท์ หรือเม้นท์มาตลอดด้วยนะ มันเหมือนยาเพิ่มพลังชีวิตของคนเขียนเลย!

 

*แล้วก็ชื่อของ ทันเดอร์ เปลี่ยนเป็น ธันเดอร์ เพราะคนเขียนคิดว่ามันถูกต้องกว่า อย่างงนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

197 ความคิดเห็น

  1. #134 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 09:18
    ดูมีความสุขกันดีจังเนอะ~
    ท้ายตอนเขียนเพื่อตอบเม้นโดยเฉพาะเลยแหะ เอาซะยาวเชียว
    #134
    0
  2. #92 JantraNillakal (@JantraNillakal) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 20:35
    สนุกจังงรอต่อไปสู้ๆไรท์
    #92
    0