KHR REBORN 2718 [Yaoi] 1 Month in Love

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 3,338 Views

  • 56 Comments

  • 137 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14

    Overall
    3,338

ตอนที่ 3 : Chapter 02: Welcome to Italy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    31 ต.ค. 58





Chapter 02: Welcome to Italy


 


สึนะเดินลากกระเป๋าออกมาจากช่องผู้โดยสารขาเข้า ในขณะที่ร่างเพียวเดินตัวปลิวด้วยใบหน้าทะมึนตึงสาเหตุเพราะหงุดหงิดกับจำนวนประชากรที่ล้นลามในสนามบินลีโอนาโด ดา วินซีหรือที่รู้จักกันในชื่อฟุยมิชิโน่ ร่างสูงได้แต่แอบเหงื่อตก กลัวว่าร่างบางจะเอาทอนฟาออกมาไล่ฟาดคนในสนามบิน ไม่อยากจะบอกว่าเขายัดเงินใต้โต๊ะ หมดไปเป็นแสนเพื่อเอาอาวุธชิ้นนี้ของคุณฮิบาริขึ้นเครื่องด้วย เจ้าทอนฟานี้ควรจะดีใจนะ เป็นแค่อาวุธแต่มีราคาสูงสุดกู่


 

เมื่อเดินออกมาสึนะก็เจอเข้ากับคนของวองโกเล่ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีในชุดสูทสีดำเรียบร้อย ยืนอกผายไหล่พึ่งดูขึงขังรออยู่ ก่อนที่นาร์โทจะเดินเข้ามารับกระเป๋าจากร่างสูงไปถือด้วยท่าทางนอบน้อม


 

Benevento Boss” เหล่าลูกน้องโค้งคำนับลงด้วยความเคารพ

 


Grazie, Sono contento di rivederti qui (ขอบคุณครับ, ดีใจที่ได้พบกันอีกครั้งครับ)” สึนะชีกยิ้มบางพลางพยักหน้ารับ คนเหล่านี้เป็นคนที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีเพราะตลอดเวลาที่บินกลับไปกลับมาระหว่างญี่ปุ่นกับอิตาลี ก็จะเป็นคนมาคอยดูแลคุ้มครองเขาทุกครั้ง จนจะกลายเป็นคนของเขาแทนรุ่นที่เก้าด้วยซ้ำ เหล่าลูกน้องซ่อนความปิติยินดีไว้ในใจ


 

Non abbiamo quello che dovrebbe essere contenti di vederlo rimosso, TX. (มิได้ครับ ทางพวกผมต่างหากละครับที่ควรดีใจที่ได้มาดูแลบอส)”


 

Questo deposito tempo con lui (ยังไงครั้งนี้ก็ฝากตัวด้วยนะครับ)”


 

Molto soddisfatto (ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ)


 

*จากนี้จะเขียนเป็นภาษาไทยแล้วนะคะ เปลืองหน้ากระดาษมากเลย


 

ฮิบาริคิ้วกระตุกหงึกด้วยความหงุดหงิดที่พุ้งขึ้นสูงจนแทบทะลุปรอทแตก เมื่อต้องมายืนรอร่างสูงพูดคุยภาษาที่เขาไม่เข้าใจอยู่กับเหล่าชายวัยกลาง ร่างกายบึกบึนดูหน่วยกายดีไม่น้อย แบบนี้ขย้ำสะเลยจะดีไหม เหมือนจิตอาฆาตของร่างบางจะรุนแรงเกินไปจนสึนะสัมพัสได้


 

“นี้ผู้พิทักษ์เมฆา ฮิบาริ เคียวยะครับ” จะไม่แนะนำร่างบางให้เหล่าลูกน้องรู้จักก็คงไม่ได้ ทุกคนหันไปโค้งคำนับให้ร่างบางด้วยความรู้สึกขนลุกขนพอง หากเปรียบเทียบกันแล้วผู้พิทักษ์เมฆาผู้นี้คงเป็นเสือที่พร้อมจะตะปบเหยื่อทุกเวลา ผิดกับบอสที่เปรียบเสมือนเสือซ่อนเล็บ


 

แต่ไม่ว่าเสือตัวไหนก็น่ากลัวพอๆกันทั้งนั้นแหละหากได้แสดงฤทธิ์


 

“งันเชิญบอสกับผู้พิทักษ์เมฆาที่รถเลยครับ” คอร์สเซอร์ผายมือเชิญร่างสูงและร่างบางพลางก้มหัวน้อยๆ ก่อนที่ทั้งหมดจะเดินออกไปด้านนอกสนามบิน ซึ่งมีรถเบนซ์สีดำวาวจอดเรียงกันสามคัน ถ้าหากไปแล่นบนถนนก็คงเป็นรถธรรมดาๆไม่มีอะไรแตกต่างจากคันอื่นๆ แต่แท้จริงแล้วตัวรถสร้างจากวัสดุกันกระแทกและกันระเบิด แถมยังติดกระจกกันกระสุนแบบพิเศษที่แม้แต่ไฟดับเครื่องชนก็ทะลุทะลวงเข้าไปไม่ได้


 

คนออกไอเดียให้ใช้รถที่ดูธรรมดาสามันชนแบบนี้ก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากว่าที่บอสวองโกเลรุ่นสิบ เพราะร่างสูงคิดว่ารถลีมูซีนนั้นมันเด่นสะดุดตาและเอิกกระเริกเกินไป แบบนั้นก็เป็นเป้าให้ศัตรูโจมตีกันพอดี


 

สึนะและฮิบารินั่งรถเบนซ์คันกลางโดยมีคอร์สเซอและนาร์โทไปด้วย ส่วนลูกน้องคนอื่นๆแยกย้ายไปนั่งรถด้านหน้าและข้างหลังคันและสี่คน ก่อนที่รถจะค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากสนามบิน


 

ใช้เวลาเกือบชั่วโมงรถเบนซ์คันหรูทั้งสามคันก็เคลื่อนตัวเข้าไปจอดในโรงแรมระดับชั้นแนวหน้าของประเทศ ทั้งสึนะและฮิบาริอยู่บนชั้นที่ 33 เป็นห้องสูท VIP มีสองห้องนอน และสึนะก็ได้รู้มาอีกว่านอกจากลูกน้องที่เขาเห็นอยู่ทั้งสิบคนนี้ยังมีลูกน้องอีกยี่สิบกว่าคนที่กระจายตามที่ต่างๆในบริเวณรอบๆ มันเยอะจนสึนะขมวดคิ้ว


 

“ผมว่าแค่พวกคอร์สกับนาร์โทก็พอแล้วละครับ ให้คนอื่นๆกลับไปเถอะครับ”


 

“ขอโทษด้วยครับ แต่เราคงทำแบบนั้นไม่ได้เพราะตอนนี้ท่านเริ่มเป็นที่รู้จักในวงการนี้แล้ว อาจจะมีศัตรูจูโจมมาได้ทุกเมื่อ หากท่านเป็นอะไรไปพวกผมคงรู้สึกผิดไปชั่วชีวิต แค่บอสคนเดียวยังปกป้องไม่ได้ แล้วจะไปทำอย่างอื่นได้ยังไงจริงไหมละครับ”


 

แค่ลูกน้องคนเดียวยังปกป้องไม่ได้ แล้วผมจะไปปกป้องคนอื่นได้ยังไงกันเล่า!’


 

สึนะยกยิ้ม ภาพที่เขาตะโกนใส่หน้าทั้งสองเมื่อก่อนแวบเข้ามาให้หัว “งันก็ฝากบอกพวกเขาให้ดูแลตัวเองดีๆนะครับ”


 

“แล้วผมจะบอกให้นะครับ”


 

“เฮอ~ดีนะที่เดินทางบ่อยจนชินแล้ว” สึนะถอนหายใจแพร่วเบาพลางทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงสีขาวนุ่มขนาดใหญ่ นั่งไปนั่งมาก็ลุกพรวดขึ้นแล้วสาวเท้าออกไปข้างนอก แล้วเรียกหาคอร์สเซอร์เมื่อนึกขึ้นได้เกี่ยวกับเรื่องเสื้อผ้าของฮิบาริ


 

“คุณคอร์สครับ”



“ครับท่านรุ่นสิบ” ไม่ต้องรอให้เรียกซ้ำสอง เจ้าของชื่อก็โพล่เข้ามาหาทันที่


 

“เรื่องเสื้อผ้าที่ผมให้เตรียมไว้ให้คุณฮิบาริละครับ”


 

“เรื่องนั้นเรียบร้อยแล้วละครับ บอสจะให้เราเอาไปให้ผู้พิทักษ์เมฆาเลยรึเปล่าครับ” สึนะเหลือบไปมองประตูอีกฝากของห้อง ซึ่งกันขวางไว้ด้วยห้องนั่งเล่น ร่างสูงครุ้นคิด นี้ก็ผ่านมาแล้วเกือบเก้าชั่วโมง คุณฮิบาริยังไม่ได้ทานอะไรอีกเลยนอกจากชากับขนมโมจิ ร่างสูงดึงสายตากลับมามองคอร์สเซอร์


 

“ครับ แล้วก็ช่วยหาแซนวิสกับยาแก้แพ้ไปให้คุณฮิบาริด้วยนะครับ”


 

แม้จะรู้ว่าคนอยากคุณฮิบาริไม่มีทางเป็นอะไรแน่ๆ แต่กันไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย


 

“ครับบอส”


 

ก๊อกๆ


 

ร่างบางที่กำลังเดินสำรวจห้องอยู่นั้นเหลือบไปมองประตู ก่อนจะสาวเท้าด้วยความเร็วสม่ำเสมอไปเปิดด้วยใบหน้านิ่งเรียบ คนที่มาเคาะคือชายวัยกลางหนึ่งในกลุ่มคนที่มารับตนกับเจ้าสัตว์กินพืชที่สนามบินซึ่งยืนถือถุงกระดาษใบใหญ่ ส่วนอีกคนถือถาดใส่จาดแซนวิส แก้วน้ำและขวดยา

 


“มีอะไร”

 


“บอสให้เอาเสื้อผ้ากับแซนวิสมาให้ครับ” หนึ่งในนั้นพูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงอิตาลี โดยไม่รู้ว่าทำให้ร่างบางหัวเสียขนาดไหน ตลอดเวลาที่นั่งรถมาเจ้าสัตว์กินพืชซาวาดะนั้นเอาแต่พูดภาษาที่เขาไม่เข้าใจจนหน้าหงุดหงิด แต่นั้นก็ไม่ใช้เรื่องที่เขาต้องไปสนใจ ในเมื่อเจ้าหนูบอกว่าแค่ให้มาเป็นเพื่อนเจ้าสัตว์กินพืช แถมเขาอาจจะได้สนุกเพราะที่นี้มีแต่คนฝีมือดีๆให้ขย้ำ อีกอย่างเจ้าหนูก็สัญญาว่าหลังจากเขากลับไปจะยอมเป็นคู่ต่อสู้ให้


 

ฮิบาริเบี่ยงตัวหลบให้ทั้งสองเดินเข้ามา ชายหนุ่มเอาถุงกระดาษที่มีเสื้อผ้าบรรจุไว้สองสามตัวไปวางไว้ข้างๆตู้เสื้อผ้า ส่วนถาดแซนวิสก็เอาไปวางไว้บนโต๊ะ ก่อนที่ทั้งสองจะรีบเดินออกมาแต่ก็ไม่ลืมโค้งหัวให้ ร่างบางปิดประตูทันที ทั้งสองคนกระพริบตาปริบแล้วหันมามองหน้ากัน


 

“แกว่าผู้พิทักษ์เมฆานี้สวยแปลกๆไหมวะ”


 

“สวยแต่ได้ยินว่าความโหดเข้าขั้นสุดยอดเลยวะ ไม่รู้ว่าจะมีใครเอาอยู่ไหม”



“ทำไมพูดแบบนั้นละวะ คนๆนั้นก็ต้องเป็นบอสอยู่แล้ว”






TBC


แก้ไขคำผิดเรียบร้อยเเล้วคะ


Talk: ในที่สุดทั้งสองก็มาถึงอิตาลีเเล้วเน่อ ตอนี้ก็ไม่มีฉากสวีทหวานอะไรมาก

เพราะต่างคนต่างเหนื่อยจากการเดินทาง? (ผิดละ) แต่ตอนหน้าฉากฟินๆมาเต็มๆเลยละคะ

(จะสปอย์เพื่อ?) ส่วนภาษาอิตาลีนี่บอกเลยคะว่ามาจากอากู๋ล้วนๆ ไม่ต้องไปดูเเกรมม่า 

หรือผิดถูกนะคะ แฮะๆ แค่ใส่มาพอเป็นพิธีให้รู้กลิ่นอายภาษาอิตาลีเฉยๆ (ใส่ให้เปลืองหน้ากระดาษเล่น)

ใครแม่ยกสองคนนี้อย่าลืมส่งงเสียง (+คอมเม้นท์) นะคร้า อุ้มจะได้มีเเรงใจเเต่งต่อ

เพราะอย่างน้อยก็มีคนชอบคู่นี้

งันก็บ๊าบบ๊ายนะคร้า เจอกันในตอนหน้า (เร็วๆนี้)








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #52 ` i's_2na;antberry★ (@antberry) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 14:59
    รู้แบบนี้เหมือนจะบอกกลาย ๆ ว่า ถ้าฮิบาริเป็นคนที่ควบคุมยาก และมีเพียงบอสที่จะคุมอยู่ แบบนี้แสดงว่าบอสจะต้องตามติดคุณฮิบาริไปทุกที่แน่เลยน้าแบบเนี้ย 555555 สึนะดูโตขึ้นมากๆ เลย ขนาดแค่อ่านผ่านตัวอักษร กลับรู้สึกว่าซีนที่สนามบินดูเท่มาก ไหนจะพูดภาษาอิตาลี่ ไหนจะคอยสั่งการลูกน้องเรื่องคุ้มกันดูแล โอ๊ย หลงสึนะในเรื่องนี้ไปแล้วเด้อจ้า
    #52
    0
  2. #33 nook70240 (@nook70240) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 04:06
    2718รักที่สุดดดดดดด(1827รักที่สุดดดดดด)
    #33
    0
  3. #11 เฟิงอวิ๋น[风云] (@rurebell) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 21:49
    ถ้าสึนะเอาเคียวจังไม่อยู่ก็คงไม่มีใครเอาอยู่แล้วล่ะนะ ถถถถถ
    โอ๊ยยย เค้าเป็นแม่ยกคู่นี้ รักมาก ชอบมาก หาอ่านยากมาก55555 ขอบคุณที่แต่งค่ะ 
    #11
    0
  4. #8 เลนินซ์ (@lenin000) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 16:05
    ชอบ 2718 อัพๆๆๆๆ ติดตามจ้า
    #8
    0
  5. #7 Lovelyfananime (@Lovelyfananime) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 12:00
    เย้ๆ เค้าดีใจที่มีคนแต่งคู่นี้จัง

    มาอัพบ่อยๆนะ เค้ารออ่านน๊าา
    #7
    0
  6. #6 Minny KaCa (@prettyyes) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 22:19
    แน่สิถ้าบอสฉันเอาท่านฮิไม่อยู่ใครจะเอาอยู่กันล่ะ ก็ฟิคนี้บอสฉันเป็นพระเอกนี้
    #6
    0
  7. วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 22:11
    อ๊ายยยย พูดถูกค่ะคนนั้นต้องเป็นบอสอยู่แล้ว
    #5
    0