มุจลินท์ [จบบริบูรณ์]

ตอนที่ 23 : ตอนที่ ๑๘ [อัพครบ100%จ้า]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    10 ม.ค. 61

ตอนที่ ๑๘

 

 “และผู้ที่ได้รับรางวัลป็อบปูล่าโหวตได้แก่..

 

“...”

 

น้องลินท์จากคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ค่ะจบประโยคของพิธีกรเสียงปรบมือพร้อมเสียงร้องเชียร์ก็ดังก้องทั่วทั้งหอประชุม ขอเสียงปรบมือให้กับน้องลินท์ด้วยนะคะ

 

เขามึนงงกับแสงแฟลชและสปอร์ตไลท์ที่สาดผ่านทำให้ดวงตาเขาจับจุดโฟกัสได้ไม่ชัดเจนนัก กรวิชญ์ตบไหล่เขาสองสามทีก่อนจะพยักหน้าให้ เรียวขายาวสั่นน้อยๆยามเดินมายืนกึ่งกลางเวที ทุกคนจับจ้องเขาตามด้วยเสียงกรีดร้องเซ็งแซ่จากผู้ชมที่อยู่ด้านหน้า นี่มันต้องมีเรื่องอะไรผิดพลาดแน่ๆ เขาเนี่ยนะจะได้รางวัลคะแนนโหวตสูงที่สุดพิธีกรที่เห็นเขาทำหน้าไม่เข้าใจพูดถึงคะแนนของเขา ก่อนจะฉายรูปเขาขึ้นโปรเจคเตอร์พร้อมแสดงจำนวนไลค์และจำนวนแชร์หลักหมื่น ใต้คอมเม้นมีรูปเขาที่กำลังอุ้มไทเกอร์หยอกล้อกันบนเวที เขารู้สึกได้ว่าตัวเองมือสั่นและเย็นเยียบไปหมดรูปค่อยๆเลื่อนลงมาจนกระทั่งเจอรูปที่เขากังวลมากที่สุด

 

รูปที่ฉลามบรรจงหอมแก้มเขาหน้าเวที

 

หัวใจหล่นวูบแทบจะล้มทั้งยืน เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร จะมองเขาอย่างไร แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เขาต้องยอมรับผลที่จะตามมาให้ได้ รู้สึกปวดหัวตุบๆ คนอย่างเขาชอบที่จะอยู่เงียบๆไม่เป็นที่สนใจของใคร มากกว่าให้มาจับจ้องเขามากนัก เขาไม่ชอบ ไม่ชอบเลยจริงๆ

 

ตอนแรกพี่ก็คิดนะคะว่ากระแสคู่จิ้นเกี๊ยมลินท์มาแรงแซงโค้งมากๆ..กลายเป็นเปิดตัวคู่เรียลไปซะได้พิธีกรหัวเราะคิกคักก่อนจะหลีกทางให้เขามีทีมงานคอยช่วยเขาสวมสายสะพาย ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเขาไม่ทันตั้งตัวผลประกาศรางวัลต่อๆไปผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเดือนมหาลัยก็เป็นของคณะแพทย์ที่เป็นตัวเต็ง ส่วนกรวิชญ์ได้รองอันดับหนึ่งถือว่าคะแนนมาสูสีกันเลยทีเดียว

 

แม่!

 

ไทเกอร์

 

แม่จ๋า-----เด็กชายวิ่งเข้ามาเกาะขาก่อนจะช้อนตามองเขา กลับบ้านนนนน

 

หิวไหมครับลูกเขาช้อนรักแร้ลูกชายแล้วยกขึ้นอุ้ม เด็กชายยื่นหน้าจุ๊บแก้มเขาเบาๆฮื่อ จั๊กจี๋นะครับไทเกอร์รวบต้นคอแม่เข้ามาใกล้แล้วซุกเข้าซอกคอก่อนจะหลับตานิ่ง เขาโยกตัวลูกชายไปมา เห็นเจ้าตัวแสบใช้พลังไปเสียเยอะคงจะเหนื่อยอยากจะนอนเต็มที

 

ยินดีด้วยนะครับ สำหรับรางวัล

 

“..” เขาไม่รู้จะทำหน้ายังไงดีเมื่อเห็นนายทหารหนุ่มยิ้มหวานให้ ตอนแรกที่เขาอยากจะทุบชลธีให้น่วมแต่พอเข้าจริงๆก็ใจอ่อนจนได้

 

ลินท์ คุยกันก่อน

 

พี่มีอะไรกับลินท์ก็พูดมา

 

พี่คิดถึง

 

อืม.. ใจอ่อนยวบอย่างกับน้ำผึ้งโดนลนไฟ

 

แค่นี้หรอ

 

พี่อยากนอนกอดลินท์

 

แล้วไงต่อ

 

พี่หวงลินท์

 

ให้ตายเหอะ เขากลั้นยิ้มจนแก้มเขาจะแตกแล้ว สงบใจไว้..

 

อื้อฮึ

 

พี่ไม่ชอบให้ใครเข้ามาใกล้ลินท์ทั้งนั้น พี่ขึ้หึงลินท์ก็รู้

 

ทหารเขาขี้หวงกันทุกคนเลยหรือ

 

คนอื่นพี่ไม่รู้ แต่พี่อะใช่ชลธีจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมของคนรัก พี่หวงก็เพราะรัก

 

อือ ตายไปเลย….

 

ก็เลยอยากให้คนอื่นรู้เขาอุ้มลูกชายที่กำลังงัวเงียเดินไปทางที่จอดรถรู้กันทั้งมหาลัยเลยด้วย

 

แล้วไม่ดีหรือนายทหารหนุ่มที่เดินตามมารีบมาเดินขนาบข้างเขาพร้อมทำเสียงตัดพ้อ หรือไม่ชอบให้พี่ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ พี่จะได้ไม่ทำอีก

 

มันก็ต้องรู้สึกดีอยู่แล้วถ้าหากคนรักแสดงอาการหึงหวงหรือเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเรา มันก็รู้ได้ทันทีว่าเขาคงจะรักเรามาก เออ ไอ้ลินท์ แก้มเอ็งจะแตกแล้ว

 

ก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบเขาทำเป็นไม่สบตาชลธีแต่พี่ไม่ห่วงสถานะตัวเองหรือใครจะมองเขาอย่างไรเขาไม่เคยสนใจอยู่แล้ว เด็กสลัมที่ถูกคนอื่นมองด้วยสายตาเวทนา น่าสงสาร ไร้ค่าอย่างเขา เฉยชากับสายตาคนอื่นมาตั้งนานแล้ว แต่ชลธีไม่ใช่เขามีหน้ามีตาในสังคมมีคนรู้จักมากมาย หากรูปแพร่กระจายไป ผู้หลักผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือจะรับได้หรือ ถ้ามันส่งผลกับการทำงานล่ะจะเป็นยังไง แค่คิดเขาก็รู้สึกแย่แล้ว

 

พี่ไม่สนชายหนุ่มตอบเสียงหนักแน่น แต่ก่อนพี่แคร์นะ พี่แคร์สายตาคนรอบข้างว่าเขาจะมองพี่ยังไง ลูกน้องพี่จะมองยังไง ผู้บังคับบัญชาเบื้องบนจะรับได้ไหม

 

แล้วพี่ทำแบบนี้ทำไม ถ้ามันทำให้พี่ต้องลำบากใจ

 

ลินท์ ฟังพี่นะ พี่ทำงานพี่ใช้ความสามารถของพี่ล้วนๆเขาสบตาคนรัก พี่ไม่จำเป็นต้องแคร์ คนที่พี่ควรแคร์มากที่สุดคือลินท์และลูก ครอบครัวของเรา

 

พี่แน่ใจนะว่าพี่จะไม่เสียใจทีหลังเขายอมรับว่าตัวเองกังวลมากและไม่อยากให้ชลธีต้องมาเดือดร้อนเพราะตัวเอง ลินท์ว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยนะทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเรื่องรักร่วมเพศในสังคมทหารมีอยู่อย่างลับๆถึงจะไม่มีการลงโทษอย่างโจ่งแจ้ง แต่ก็ถูกกีดดันต่างๆนาๆ

 

พี่ก็แค่ลาออก

 

จะบ้าหรอ! เขาเหวใส่ลินไม่ยอมแน่ ลินท์ไม่ยอมให้พี่ทิ้งสิ่งที่พี่รักมาหาลินท์หรอก

 

ลินท์ห้ามพี่ได้หรือ.. ลินท์จะใจร้ายทิ้งพี่ได้ลงคอหรือ

 

แต่ลินท์ไม่อยากเห็นพี่ทรมาน มีคนอีกมากที่ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ของเราและคอยตั้งคำถาม

 

ก็ให้เขาตั้งไปสิ พี่เหนื่อยกับการทำตามความคาดหวังของสังคมเต็มทนเขาพยายามอธิบายให้เจ้าลูกเป็ดเข้าใจความรู้สึกของเขาและเลิกปกป้องเขาสักที ลินท์ พี่ก็คือคนนะ พี่ก็เป็นมนุษย์คนนึงที่มีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนคนทั่วไป ลินท์จะให้พี่เก็บลินท์เอาไว้ข้างหลังไปอีกนานแค่ไหน

 

“...”

 

พี่จะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกคนที่พี่รัก

 

ในเมื่อพี่เลือกแบบนี้ลินท์ก็จะไม่ห้ามอีก

 

อยู่ให้พี่รักก็พอ แค่อย่าทิ้งพี่กับลูกไปได้ไหม

 

มันคือคำขอร้องจากผู้ชายคนหนึ่ง

 

ลินท์จะไปทิ้งคนที่ลินท์รักได้ยังไง ชีวิตของลินท์สมบูรณ์ได้ก็เพราะพี่และลูกเข้ามา ลินท์ต่างหากที่ต้องบอกพี่ว่าอย่าทิ้งลินท์ไปความรู้สึกอัดแน่นที่อยู่ในอกแทบจะทะลักทลายออกมาเป็นน้ำตาแห่งความดีใจ

 

อย่างนั้นลินท์ก็ห้ามดูถูกตัวเองอีกได้ไหม ถือว่าพี่ขอ

 

อื้อ

 

ลินท์มีค่ากับพี่กับลูกมากขนาดไหน ลินท์น่าจะรู้เขาลูบหัวเด็กหนุ่มชีวิตนี้พี่คงไม่มีเวลาให้ลินท์มากนัก พี่คงทำอะไรที่ลินท์ต้องการไม่ได้มากมาย แต่ลินท์เชื่อพี่เถอะ ถ้าพี่ได้รักใครแล้ว พี่จะขอรักไปจนตาย

 

“...”

 

แต่ว่าหากพี่กลับมาไม่ได้ ลินท์จะลืมพี่ก็ไม่เป็นไร

 

ฮึก ทำไมพี่ต้องพูดแบบนี้

 

พี่ขอโทษ.. ไม่ร้องนะคนดีเขาโอบกอดคนตัวเล็กกว่าลูบหลังที่กำลังสั่นน้อยๆเพราะแรงสะอื้น เขาไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรรุนแรงเกินไปหรือเปล่าถ้าเป็นไปได้พี่ก็อยากอยู่กับลินท์และลูกให้นานกว่านี้เวลาของเขามันใกล้จะหมดเต็มที หลังจากนี้เขาต้องกลับไปรับใช้ชาติกับพี่น้องร่วมอุดมการณ์ที่กำลังรอเขาอยู่ หนทางข้างหน้าดูยาวไกลและมีแต่อุปสรรคเหลือเกิน เขานึกกลัว กลัวจะไม่มีโอกาสได้โอบกอดคนรักเช่นนี้อีก

 

พี่จะต้องกลับมาสิ พี่สัญญากับลินท์แล้วมุจลินท์พูดทั้งน้ำตาแค่ครึ่งปีลินท์รอได้ แต่อย่าให้ลินท์เลิกรอพี่เลย..นะครับ

 

พี่สัญญา พี่จะกลับมาหาลินท์เขากดจมูกลงกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาออกจากดวงตาคู่สวย เด็กหนุ่มซุกเข้าอกเขาแน่นชลธีเห็นคนรักร้องไห้ปานจะขาดใจเขาก็ทำได้แค่ปลอบโยนเท่านั้น เรื่องอนาคตนั้นเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน และไม่อาจคาดเดา

 

พี่จะกลับมา..แม้จะเหลือเพียงร่างที่ไร้ลมหายใจ..

           

 [CUT]

          

จนกว่าเราจะพบกันอีกครั้ง..


มุจลินท์ขยับตัวใต้ผ้านวมอย่างเมื่อยล้า บริเวณช่วงสะโพกปวดหนึบไปหมดจนไม่อยากจะลุกไปไหน เมื่อคืนไม่รู้ว่าเขาเอาความกล้ามาจากไหนถึงได้รุกชลธีอย่างนั้น เขาไม่น่าหาเรื่องหลวมตัวเข้าปากฉลามเลย มีแต่เสียกับเสีย รู้สึกเขินอายจนเอาหน้าซุกเข้ากับหมอนนุ่ม แต่พอนึกได้ว่าจะต้องไปดูลูกชายเขาก็ผุดลุกขึ้นมาทันที

 

“โอ๊ย” ไม่ทันขาดคำเสียงร้องโอดโอยก็ตามมา ยิ่งเมื่อผ้านวมหลุดลุ่ยออกจากร่างกาย รอยจ้ำแดงทั่วตัวก็ปรากฏแก่สายตาจนเขาอดจะอุทานออกมาไม่ได้ “เห้ย!” พลิกแขนขาว ก้มลงมองแผงอก หน้าท้อง ต้นขาด้านใน ไม่มีตรงไหนที่ไม่มีร่องรอยรัก

 

“ลินท์” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาคนรักที่กำลังสำรวจร่างกาย นายทหารหนุ่มกดยิ้มตรงมุมปากลึก เห็นเจ้าลูกเป็ดตกใจก็นึกขำ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ “ตื่นแล้วหรือ ลุกไหวไหมครับ?”

 

“ลูกละครับ”

 

“กินข้าวเสร็จแล้วตอนนี้นอนดูการ์ตูนกับคุณยายน่ะ” เขาตอบ ก่อนจะหันไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวให้คนรัก เห็นสภาพมุจลินท์แล้วเขาก็คิดว่าตัวเองทำหนักเกินไปจริงๆ ก็ใครใช้ให้เจ้าลูกเป็ดยั่วยวนเขาขนาดนั้นเล่า ชลธีใช้หลังมือแตะหน้าผากไล้ลงมาซอกคอของเด็กหนุ่ม 

 

ตัวไม่ร้อน โชคดีที่ไข้ไม่ขึ้น…

 

“อะเอ่อ” เด็กหนุ่มช้อนตามองคนรักก่อนจะรับผ้าขนหนูขึ้นมาถือ “เดี๋ยวลินท์ไปอาบน้ำก่อนนะครับ”

 

“ไหวนะ?”

 

“วะไหวสิ ลินท์ไม่ได้เป็นอะไร”

 

“ก็เห็นร้องโอดโอย”

 

“ไม่เห็นมีใครร้องสักหน่อย”

 

“สงสัยพี่ต้องทำห้องเก็บเสียงแล้วล่ะมั้ง”

 

“ไม่เห็นจำเป็นเลยครับ” เขาก้มหน้างุดไม่รู้จะเอาหน้าไปที่ไหน รู้เพียงแค่เมื่อคืนเขาปลดปล่อยอารมณ์ไปเต็มที่ไม่ได้กลั้นเสียงเหมือนทุกที ไม่รู้จะมีใครได้ยินหรือเปล่า เขาไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนจริงๆ

 

“เย็นนี้พี่จะพาไปเที่ยวนะ” เขากระซิบข้างหูคนรัก “อาบน้ำให้ตัวหอมๆเลยเดี๋ยวพี่มารับ”

 

“พี่จะไปไหนหรือครับ”

 

“ไปเอาชุดครับ” ชลธีพูดแค่นั้นก็หายไปจากห้องปล่อยให้เขานั่งสงสัยอยู่อย่างนั้น เด็กหนุ่มค่อยๆขยับตัวกลิ้งลงจากเตียงแข้งขาสั่นไปหมดเมื่อต้องพยุงน้ำหนักพาตัวเองไปห้องน้ำ เขาก้มลงมองต้นขาไม่มีคราบสกปรกเลยสักนิดจึงรู้ทันทีว่าคนรักช่วยกำจัดน้ำรักออกจนหมดแล้ว

 

อายชะมัด...

 

ขัดตัวไปก็เขินไปถูอย่างไรรอยแดงก็ไม่หายสักทีจนผิวขาวเขาแดงเถือกไปทั้งตัว จ้องมองตัวเองในกระจก ดวงตาสีน้ำตาลเทาคู่สวยกำลังจ้องตอบ ริมฝีปากบางและจมูกโด่งเป็นสันรับกับใบหน้าหวาน มือขาวเอื้อมไปแตะตัวเองในกระจกที่ใบหน้าไล่ลงมาที่คอขาวก่อนจะมาหยุดที่รอยจ้ำแดงบนแผงอก เด็กหนุ่มนึกอายอีกรอบเมื่อภาพเมื่อคืนกรอไปมาในหัวไม่หยุด

 

มุจลินท์รีบอาบน้ำแต่งตัวออกมาหาคุณยายและลูกชายที่ห้องรับแขก เสียงหัวเราะคิกคักของไทเกอร์ดังขึ้นมาเป็นระรอกยิ่งทำให้เขารีบสาวเท้าเข้าไปหาลูกชาย

 

“ไทเกอร์ครับ ทำอะไรอยู่เอ่ย” เขาชะงักเมื่อเห็นผู้ชายตัวโตผิวเข้มกำลังอุ้มลูกชายเขาอยู่ “อะ เอ่อ พี่หมวดปาน สวัสดีครับ”

 

“สวัสดีครับคุณลินท์” ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบสีขาวแขนยาวเต็มยศ ตัดกับผิวสีเข้มชัดเจน เครื่องหมายเต็มอกทั้งซ้ายและขวาพร้อมแพรแถบ กระบี่ยาวสีเงินถูกวางอยู่ไม่ห่าง “ไม่ต้องตกใจนะครับ ผมมารับคุณลินท์แทนพี่ฉลามเอง”

 

“ระรับไปไหนหรือครับ” เขาถามละล่ำละลักพลางหันไปมองหน้าคุณยาย “ลินท์ขอคุยกับพี่ฉลามก่อนได้ไหมครับ”

 

“พี่ฉลามให้ผมมารับคุณลินท์ ถ้าผมไปงานโดยไม่มีคุณลินท์ ผมตายแน่” ชายหนุ่มร้องโอดโอยวางเด็กชายลงบนโซฟาสีครีมก่อนจะหยิบถุงชุดให้เขา ด้านในเป็นสูทสีเทาพร้อมเนคไทครบชุด

 

“ต้องใส่ด้วยหรือครับ”

 

“ครับ พี่ฉลามเป็นคนจัดหาและเลือกด้วยตัวเองเลยครับ”

 

“บอกได้ไหมครับว่างานอะไร”

 

“งานเลี้ยงธรรมดาทั่วไปครับ” ชายหนุ่มตอบพร้อมยิ้มโชว์ฟันขาวเป็นระเบียบ “รีบไปแต่งตัวเถอะครับ เดี๋ยวเราจะไปไม่ทัน” เขาโดนดุนหลังให้เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้อง ส่วนคุณยายกำลังปลี่ยนชุดให้ลูกชายที่กระโดดโลดเต้นดีใจจะได้ไปเที่ยว เขายืนมองชุดอยู่ครู่นึงก่อนจะรูดซิบเอามาทาบกับตัวเอง

 

เอาก็เอาวะ…

 

เขาใส่ชุดอย่างทุลักทุเลเพราะชุดขนาดพอดีตัวมากจนแนบไปรูปร่าง หันซ้ายหันขวาอยู่หน้ากระจกก่อนจะออกจากห้องมาเจอลูกชายในชุดสูทขาสั้นสีเทาเหมือนกับเขาและติดหูกะต่าย ช่างน่ารักเหลือเกิน จนเขาอยากจะหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายเดี๋ยวนี้

 

“คุณลินท์..”

 

“พี่ปานเรียกลินท์เหมือนที่เคยเรียกเถอะ มาเรียกคุณๆแบบนี้ลินท์ไม่ชินเลย” เขาพูดพลางอุ้มลูกชายขึ้นแนบอก มองหน้าชายหนุ่มที่ดูกระอักกระอ่วน

 

“จะให้พี่เรียกคุณนายเสมอตัวได้ยังไง”

 

“พี่ปาน!”

 

“ต่อหน้าพี่ฉลามก็ให้พี่เรียกคุณก็แล้วกัน เดี๋ยวกบาลพี่จะแยกออกเป็นสองส่วน” ปานชีวันหน้างอง้ำโดนเบื้องบนสั่งให้มารับลูกกับเมียไม่พอยังสั่งนั่นสั่งนี่จนเขาจำไม่หวาดไม่ไหว แม้ตอนแรกๆปานชีวันจะตกใจเรื่องความสัมพันธ์ของชลธีและเด็กหนุ่มแต่เขาก็ยอมรับในการตัดสินใจของรุ่นพี่ “คนอะไรโหดชิบหาย! อย่าไปฟ้องนะลินท์ พี่ตายแน่!”

 

“ตาย แน่ ตาย แน่” ลูกชายร้องตามคุณอาเสียงดังจนเขาแทบจะหลุดหัวเราะออกมา

 

“อย่าไปแซวคุณอาสิครับ”

 

“แฮ่ๆ” ไทเกอร์หัวเราะคิกแลบลิ้นใส่คุณอาที่หน้าดำสลับแดง “คูนป๊าจายดี”

 

“สวัสดีคุณยายก่อนครับ บอกคุณยายหน่อยลูกว่าเราจะไปไหนกัน”


            “หวัดดีคร้าบคูมยาย เกอร์ไปเที่ยวกับแม่ลีนน้า” เด็กชายกระพุ่มมือไหว้คุณยายก่อนจะกันมาถามเขา “คูนยายไม่ไปด้วยหรอครับแม่”

 

“ไปเที่ยวกันให้สนุกเถอะลูก” คุณยายลูบหัวลูบหางหลานชายตัวเล็ก เด็กหนุ่มรู้ว่าคุณยายติดหลานชายคนใหม่มากแค่ไหน “เดี๋ยวยายรออยู่นี่นะเกอร์ ไปกับแม่ไม่ดื้อไม่ซนนะลูกนะ”

 

“คร้าบผม”

 

“ลินท์ไปก่อนนะครับ” โผเข้ากอดคุณยายหอมแก้มซ้ายหอมแก้มขวาจนพอใจ เด็กชายโบกมือให้คุณยายพร้อมยิ้มหวานให้ไม่ขาด “ไปกันครับพี่ปาน”

 

ปานชีวันเป็นพลขับหนึ่งวัน ปกติเขาก็เป็นคนขับรถให้ชลธีอยู่แล้วในวันที่ต้องออกราชการนอกพื้นที่หรือไปประชุมต่างจังหวัด เหลือบมองกระจกรถเห็นเด็กหนุ่มกำลังกล่อมเด็กชายให้นอนบนตัก สายตาอ่อนโยนที่ส่งผ่านนั้นทำเอาเขาตกตะลึงไปชั่วขณะ เมื่อก่อนเขาเคยมีโอกาสได้ดูแลเกศราและไทเกอร์และรับรู้พฤติกรรมของหญิงสาวมาก่อน รายนั้นหัวสูงเย่อหยิ่งไม่เคยคิดจะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง ชอบเข้างานสังคมและงานสังสรรค์ยิ่งอยู่ในสังคมคุณหญิงคุณนายด้วยแล้ว มักจะเจอเกศราทุกครั้งไป เขาแอบนึกคิดในใจอยู่เหมือนกันรู้สึกสงสารหลานชายที่จะขาดแม่แต่พอมาเจอเด็กหนุ่มคอยเอาใจใส่ดูแลไทเกอร์ยิ่งกว่าไข่ในหิน เขาก็เบาใจ อดคิดอกุศลไม่ได้ว่าลูกพี่คนเก่งของเขาไปเจอพี่เลี้ยงเด็กคนนี้มาจากไหน

 

อยากได้บ้างวุ้ย 

 

เขาไม่เคยนึกรังเกียจเลยสักนิด มันเป็นเรื่องรสนิยมส่วนบุคคล และไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แต่กลับชอบมีคนมาเดือดร้อนแทน เขาก็ได้แต่หวังว่าชลธีจะสามารถปกป้องดูแลเด็กหนุ่มจากคนไม่หวังดีที่จ้องจะทำลายความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้

 

“ไทเกอร์หลับง่ายแฮะ”

 

“คงเหนื่อยที่เล่นกับพี่ปานน่ะสิครับ” ลักยิ้มแก้มข้างซ้ายบุ๋มลงยามเด็กหนุ่มกดยิ้ม ทำเอาปานชีวันหลบรอยยิ้มพิฆาตแทบไม่ทัน “ที่ที่เราจะไปอยู่ไกลไหมครับ”

 

“ไม่ไกลหรอกลินท์ โรงแรมอยู่ข้างหน้านี่เอง”

 

“หรอครับ” เด็กหนุ่มขยับตัวให้ลูกชายได้นอนสบายตัว มือลูบกลุ่มผมหยักศกนุ่มมือของลูกชายแผ่วเบา ใจคอจะไม่บอกจริงๆหรือครับพี่ปานว่ากำลังจะพาลินท์ไปงานอะไร

 

งานเลี้ยงน่ะปานชีวันตอบก่อนจะหันไปสนใจทางข้างหน้าแทน งานเข้าสังคมพบปะทั่วไป ไม่ใช่งานใหญ่โตอะไรมุจลินท์นิ่งฟังรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว ที่ชลธีพาเขาออกงานไม่ใช่อยากจะพาไปเปิดตัวกับคนอื่นอย่างที่เขาคิดหรอกใช่ไหม

 

“…”

 

ไม่ต้องกังวลไป ไม่มีอะไรหรอกน่าเขาไม่ได้บอกมุจลินท์ถึงรายละเอียดงานมากไปกว่านี้เพราะไม่อยากให้เด็กหนุ่มเป็นกังวล หน้าที่นอกเหนือจากการขับรถเขาไม่รู้ด้วยแล้ว!

 

จะดีหรือพี่ปาน ลินท์เริ่มไม่อยากไปแล้วนะ

 

เห้ย ไม่ได้ปานชีวันร้องลั่น เกิดเด็กหนุ่มไม่ยอมไปเขาต้องแย่แน่ งานนี้ตายแบบไม่เห็นศพ ไปก่อนเถอะ คิดซะว่าพาไทเกอร์ไปเที่ยว

 

แต่ลินท์ไม่เคยไปงานพิธีรีตองแบบนี้ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งจะเคยออกงานอย่างคนอื่นเขา วางตัวไม่ถูกเลยจริงๆ แค่คิดว่าจะต้องเป็นจุดสนใจของคนอื่นมือไม้ก็เย็นเฉียบขึ้นมาแล้ว

 

ใจเย็นๆก่อน พี่จะอยู่ด้วยไม่ต้องห่วง

 

ครับ

 

รถราสัญจรผ่านไปมาบนท้องถนนแน่นขนัดและขยับตัวเชื่องช้า เขานั่งนิ่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนปานชีวันเลี้ยวรถยนต์เข้าโรงแรมหรูใจกลางเมือง ตึกสูงหลายสิบชั้นตั้งตระหง่านท่ามกลางความเจริญของเมืองหลวง ห้อมล้อมไปด้วยตึกสูงเรียงรายขนาบทั้งสองข้าง เขาปลุกลูกชายที่กำลังนอนหลับให้ตื่นแล้วอุ้มลงจากรถ ไทเกอร์ตื่นเต็มตาเมื่อเห็นคนพลุกพล่าน บริเวณด้านในของโรงแรมประดับประดาด้วยเฟอร์นิเจอร์หรู โคมไฟแชงเดอร์เรียส่องแสงระยิบระยับบนเพดานจนลูกชายต้องแหงนคอมองชี้มือชี้ไม้ใหญ่ ปานชีวันเดินนำเขาขึ้นลิฟต์ ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบขาวแขนยาวถือกระบี่เงินยาวท่วงท่าสง่างามทำเอาสาวๆที่เดินผ่านเหลียวหลังมองจนคอแทบหัก

 

เขามาถึงสถานที่จัดงานเลี้ยงตามที่ปานชีวันบอก เด็กหนุ่มกวาดตามองอย่างรวดเร็ว เป็นห้องประชุมขนาดใหญ่ที่จุคนได้หลายร้อยคน มีเวทีประดับด้วยช่อดอกไม้สีสันสวยสดใสมีซุ้มถ่ายรูปและโต๊ะลงชื่อ และมีซุ้มอาหารแบบค็อกเทลคอยให้บริการ

 

งานแต่ง?

 

ลินท์รอตรงนี้นะปานชีวันบอก ชายหนุ่มกำลังมองหาชลธี เขาอุตส่าห์พาลูกกับเมียมาส่งแล้วไม่รู้เจ้าตัวไปอยู่ไหน เขาจะต้องไปเตรียมทำซุ้มกระบี่นะ!

 

พี่ปาน ไหนบอกจะอยู่กับลินท์ไงเขาวางลูกชายลงจับจูงมือเล็กไว้แน่น ลินท์ไม่รู้จักใครเลยนะเขาไม่ชอบเลยต้องมาอยู่ในสถานที่ที่ไม่รู้จักใคร

 

พี่ฉลามกำลังมา ส่วนพี่ต้องไปเตรียมทำซุ้มกระบี่ ลินท์รอตรงนี้ โอเค๊?ปานชีวันพูดรัวเร็วก่อนจะแยกไปอีกทาง เขายืนนงเป็นลูกเป็ดตาแตก

 

เขาจูงมือลูกชายไปโซนค็อกเทลได้น้ำผลไม้มาหนึ่งแก้ว เป็นน้ำส้มคั้นแก้วเล็กเสียบหลอดให้ลูกชายค่อยๆดื่ม ไทเกอร์ชอบมากร้องขอจะเอาอีก เขาชะงักเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเจอคนรักในชุดเครื่องแบบสีขาวแขนยาวพอดีตัว ชุดเครื่องแบบแนบไปกับรูปร่างสูงหนา ชลธีจุดยิ้มมองเจ้าลูกเป็ดที่ไม่กล้าสบตาเขา ชุดสูทสีเทาที่เขาเลือกให้เด็กหนุ่มใส่ได้พอดีเป๊ะจนเห็นช่วงขาเพรียวที่เขาชอบมอง สีชุดตัดกับผิวขาวเนียนและเข้ากันกับชุดลูกชายพอดี

 

พี่ฉลาม..”

 

วันนี้เมียพี่น่ารักจัง

 

มาเรียกอะไรตรงนี้ครับ!” เขาใช้นิ้วชี้แตะปากเป็นเชิงเงียบ ไม่ได้อยู่ที่บ้านสักหน่อย

 

ป๊าค้าบ

 

ค้าบลูก

 

เกอร์อยากได้เด็กชายชี้ไปที่เครื่องหมายปีกสีส้มทองบนอก เกอร์อยากได้

 

ไม่เอาลูกไม่แกะของคุณป๊านะครับ

 

อยากได้โตขึ้นก็เป็นทหารแบบพ่อนะครับ

 

ตะหานนนนนนนน

 

อย่ามาปลูกฝังลูกแบบนั้นนะครับ ไทเกอร์ยังเด็ก

 

เป็นทหารแบบพี่ไม่ดีตรงไหนหรือเขาตัดพ้อเมื่อเห็นเด็กหนุ่มทำหน้ามุ่ย มีศักดิ์ศรีสมเกียรติลูกผู้ชาย

 

จะให้ลินท์พูดตรงนี้ได้ทะเลาะกันเปล่าๆ

 

ลินท์ยังกังวลเรื่องที่พี่ไปทำงานอยู่อีกหรือเขาถามคนรัก ไม่เคยคิดอยากจะทะเลาะด้วยเลยสักครั้งพี่นึกว่าเราคุยกันเข้าใจแล้วซะอีก

 

ลินท์ขอโทษเด็กหนุ่มพูดเสียงเบา ลินท์เป็นห่วงพี่มากเกินไป

 

พี่เข้าใจและไม่เคยโกรธลินท์เลย พี่รู้ว่าลินท์รักพี่รักลูกรักครอบครัวมากชลธีเอื้อมมือไปลูบหัวคนรัก พี่จะชดเชยให้

 

ชดเชย?

 

เป็นภรรยาของพี่ ก็จะต้องได้รับเกียรติเทียบเท่ากับพี่ด้วย

 

จะดีหรือครับ

 

ถ้าลินท์ยังไม่ยอมรับ กลับบ้านไปคราวนี้พี่ได้พิสูจน์ทั้งคืนอีกแน่

 

พี่!” เขาแทบสำลัก โอเคลินท์ยอมแล้ว

 

แม่จ๋าเด็กชายกระตุกเสื้อเขาแล้วชี้ไปทางโต๊ะของว่างที่เป็นขนม แม่ เกอร์อยากกินอะ

 

หิวหรือครับ หนูทานข้าวเลยดีกว่าไหมลูก ทานแต่ขนมจะไม่อิ่มนะครับ

 

กินนนนนนนนนนนนน

 

กินเก่งทั้งแม่ลูกจนตัวกลมแล้วชลธีแซว แต่ก็ดีนะพี่ชอบแบบพอดีมือ จับตรงไหนก็นุ่มนิ่มไปหมด

 

พี่ฉลาม!” เขาปรามชายหนุ่มด้วยเสียงที่คิดว่าเบาที่สุด ชอบมาหยอดมาแกล้งเขาอยู่เรื่อย ถึงจะยอมรับว่าช่วงนี้น้ำหนักขึ้นก็เถอะ แต่ไม่ได้ตัวกลมอย่างที่ชลธีบอกเสียหน่อย

 

คิดยังไงถึงพาลินท์มา ให้พี่ปานไปรับตกอกตกใจหมดเลย

 

งานแต่งรุ่นน้องน่ะ แต่มีรุ่นพี่ที่พี่เคารพมากมาร่วมงานด้วยพี่เลยอยากมาเจอเขาก่อน

 

ใครหรือครับ

 

เขาเป็นนายทหารปกครองสมัยพี่เรียนโรงเรียนนายร้อย เป็นเหมือนต้นแบบในการทำงานของพี่ เป็นคนที่พี่เคารพนับถือไม่ต่างจากญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง

 

ดีจังครับแล้วเจอกันหรือยัง

 

ก็รอลินท์มาก่อน พี่จะพาลินท์ไปเจอ

 

หือ ลินท์เนี่ยนะ

 

ใช่เขาเอื้อมมือไปหยิกแก้มลูกชายที่กำลังพองลมไม่พอใจที่ไม่ได้กินขนม ไปหาลุงเทียนก่อนนะลูก เดี๋ยวป๊าให้คุณแม่พามาทานข้าวนายทหารหนุ่มบอกลูกชายพร้อมทั้งชี้มือไปทางหน้าเวที

 

เย่ๆ ป๊าก็มากินด้วยน้าเด็กชายวิ่งปร๋อนำหน้าเขาแต่ยังอยู่ในระยะสายตา ไทเกอร์วิ่งสลับเดินจนเด็กหนุ่มอดจะเป็นห่วงไม่ได้เผลอก้าวเท้าตาม

 

ไม่เป็นไรหรอกลินท์ ปล่อยให้ลูกได้เล่นในแบบของเขาเถอะชลธีตอบพลางคว้ามือขาวที่เย็นเยียบมากุมไว้ ชลธีสั่งกำชับลูกน้องให้คอยดูแลความเรียบร้อยภายในงานและช่วยดูแลลูกชายไว้แล้ว แต่มุจลินท์ไม่รู้ถึงได้กังวลจนออกทางสีหน้าชัดเจน

 

พี่ไม่อยากให้เราประคบประหงมลูกจนเกินไปนายทหารหนุ่มจ้องเข้าไปในดวงตามุจลินท์เกอร์ยังเด็กก็จริงแต่พี่อยากให้เขาได้ลองผิดลองถูก ได้ลองใช้ชีวิตด้วยตัวเองบ้าง พี่เข้าใจที่ลินท์เป็นห่วงลูก แต่เชื่อเถอะว่าพี่ก็ห่วงไม่แพ้กันเขาบีบมือขาวแน่น

 

แต่..”

 

พี่ให้ลูกน้องช่วยดูแลแล้ว เบาใจหรือยังก้มลงกระซิบข้างหูเจ้าลูกเป็ด ต่อไปจะได้ถึงเวลาของเราเสียที


ฮื่อเด็กหนุ่มลืมตัวเผลอทุบเข้าไปต้นแขนชายหนุ่มหนึ่งที ชอบพูดจาสองแง่สองง่ามจริงๆ

 

ลินท์นั่นแหละที่คิดไปถึงไหนต่อไหน หึๆ

 

หญิงสาวหน้าตาสะสวยในชุดเดรสสีชมพูผ่ายาวพร้อมกระเป๋าคลัชเข้าชุด เดินเข้ามาในห้องประชุมอย่างมั่นใจเธอมองหาคนรู้จักภายในงานก่อนจะสะดุดกับร่างสูงที่คุ้นตา เกศราได้รับคำเชิญจากคุณพ่อที่เป็นผู้บังคับบัญชาให้มาร่วมงานแต่งของรุ่นน้องที่หล่อนรู้จัก หลังจากห่างหายไปจากการเข้าสังคมพักใหญ่ เกศราก็ตัดสินใจมางานแต่งงานของรุ่นน้องในครั้งนี้ ในใจคิดคาดหวังเผื่อว่าจะได้เจอชลธีบ้าง ใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่เธอเมื่อครู่ เธอจำได้แม่นว่าคือคนรักเก่าไม่ผิดแน่ ในขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปทักทาย นายทหารหนุ่มกลับคว้ามือเด็กหนุ่มที่ยืนใกล้กันเดินไปอีกทาง เธอตกตะลึงกำหมัดแน่น ขบกรามอดกลั้นอารมณ์โกรธที่พวยพุ่งขึ้นมา ความเสียใจ น้อยใจ ประดังประเดเข้ามาจนตัวสั่นไปหมด ทั้งๆที่ชลธีเคยเป็นของเธอมาก่อนทำไมเธอจะเอากลับคืนมาไม่ได้!

 

ไม่ว่าอย่างไรมันก็ยังเป็นหอกข้างแคร่ทิ่มแทงในใจหล่อนไม่หยุด

 

 มุจลินท์ ทำไมแกไม่ตายๆไปสักที!

 

 

TBC

 

ขอบพระคุณแม่ยกทุกท่านที่เอ็นดูพิหลามและน้องลินท์นะคะ

ต่อไปจะดราม่าไหมน้า อย่าลืมมาลุ้นไปด้วยกันนะคะ

/กำเปลือกทุเรียนแน่นมาก

Merry X'mas <3 

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

1,530 ความคิดเห็น

  1. #1490 oohyanisa (@oohyanisa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 15:16
    กำเปลือกทุเรียนไปพร้อมกับคุณนักเขียนค่ะ
    #1490
    0
  2. #1225 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 17:27
    เปิดตัวให้นางหน้าหงายไปเลยพี่หลาม
    #1225
    0
  3. #419 mykkkk (@mykkkk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 08:31
    โอ้ย ทำไมได้กลิ่นมาม่าวะ
    #419
    0
  4. #417 NooYpp (@NooYpp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 22:46
    ป้าแก ยังจะกล้ามาเสนอหน้าอีกนะ
    #417
    0
  5. #401 Sodasod (@Sodasod) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 05:41
    ป้าเกศขอถามดีๆจะกลับไปดีๆหรือรอเปลือกทุเรียน/กำเปลือกทุเรียนพร้อมตบ/
    #401
    0
  6. #400 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 21:29
    เกศยังไม่หยุดอีกหรอ
    #400
    0
  7. #399 0923275583-kan (@0923275583-kan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 19:45
    อย่าค่ะอย่าเอาเปลือกทุดเรียนตบนังเกศ สงสารเปลือกทุดเรียน //ถือน้ำกรดรอ
    #399
    0
  8. #398 pueng2u (@pueng2u) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 18:36
    ไรท์เค้าไม่อยากกินมาม่า
    #398
    0
  9. #397 YaiMooMam_ELF (@mam_jang33) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 18:25
    ไม่ขอม่าแต่ขอมันส์ๆได้ไหม... เตรียมเปลือกทุเรียนไว้ตบรอค่ะ
    #397
    0
  10. #396 ooy1565 (@ooy1565) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 18:13
    พี่ฉลามอยากพูดอะไรเป็นลางร้ายสิคะสงสารหนูรินท์ส่วนเกษราทิ้งพี่ฉลามไปแล้วไม่ต้องกลับมายึดเป็นของตนเองเลย
    #396
    0
  11. #395 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 18:00
    ไม่เอาม่าได้มั้ย ทำใจไม่ได้อ่ะ&#128557;&#128557;&#128557;
    #395
    0
  12. #394 Bff pli (@happytodaylylaln) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 17:36
    ทีมหนูลินท์
    #394
    0
  13. #393 UltraPP (@UltraPP) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 17:33
    เดี๋ยวค่ะ หนูลินทร์ต้องม่าอีกหรอคะ เราว่าไม่ม่าแล้วอะ //ปลอบใจตัวเอง 55
    #393
    0
  14. #392 gooaengkaa (@iamgooaeng) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 17:09
    อ้าวอีนี่ ชะนีต้องอยู่เฉยๆนะย่ะ เดี๋ยวปั๊ดตบหน้าไหม้ไฟลุกขา
    #392
    0
  15. #391 Sunsagura (@Sunsagura) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 16:19
    ไม่เอามาม่านะสงสารหนูลินท์
    #391
    0
  16. #390 เป็นคนไทย (@sudarat30876) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 16:12
    อยากจะกระโดดเข้าไปตบนังเกศ หน้าด้าน คนอะไรหน้าด้าน เล่นชู้สู่ชาย ลูกตัวเองก็ไม่เลี้ยงไม่ดูแล ทิ้งครอบครัวที่ดีไปก่อน แล้วทีตอนนี้ มาตัวสั่นอยากได้ทุกอย่างกลับคืน ทุเรศอ่ะ เป็นผญ.ที่ทุเรศที่สุด //อินจัดเลยค่ะ
    #390
    0
  17. #389 nicharee277 (@nicharee277) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 15:38
    งื่อออออกลัวม่าม่าๆๆไม่อยากกิน555
    #389
    0
  18. #388 baimaibm (@baimaibm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 15:16
    ม่าอีกแล้ววว
    #388
    0
  19. #384 TnavyK (@TnavyK) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 17:58
    แง๊.... T^T
    #384
    0
  20. #383 Pitcha-nurse (@Pitcha-nurse) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 16:07
    ฮื่อออ ไม่เอาม่านะ เราอิ่มเเย้วววว
    #383
    0
  21. #382 mamieweiei (@mamieweiei) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 08:20
    งื้อออพี่หลามไม่เป็นไรหรอกใช่มั้ยยย
    #382
    0
  22. #381 Sunsagura (@Sunsagura) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 09:12
    จะรอมาต่อให้จบนะ
    #381
    0
  23. #378 Ty (@notetoon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 07:26
    เปิกประสบการณ์อ่านนิยายถึงตีสอง.. งื้อออออ พี่หลามมมอย่าพูดให้เรากลัวดราม่าดิฮรือออ
    #378
    0
  24. #377 C.Clover (@khun_mali) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 00:12
    พี่ฉลามอย่าพูดให้คิดไปไกลสิคะ นี่หวั่นใจ มาอ่านตอนนี้ตอนแรก 555 พี่ก็มาทำให้ใจสะเทือนเลือนลั่นด้วยคำว่า แม้จะกลับมาแต่ร่างที่ไร้ลมหายใจ ... ไม่เอาๆ ไม่พูดแบบนี้นะคะ
    #377
    0
  25. #373 punyawat (@toompunyawat_) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 22:44
    รอนะค่าๆๆๆ
    #373
    0