มุจลินท์ [จบบริบูรณ์]

ตอนที่ 39 : (Mpreg) ตอนพิเศษ ๓ : ราวกับใจจะสลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    1 มี.ค. 61

คำเตือน : Mpreg หมายถึง ผู้ชายท้องได้

พายเขียนแยกออกมาซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักใครไม่ชอบสามารถข้ามได้เลยค่ะ


(Mpreg) ตอนพิเศษ ๓ : ราวกับใจจะสลาย


เสียงของเล่นกระทบพื้นก๊อกแก๊กดังอยู่ในห้องเป็นเสียงบอกให้รู้ว่าลูกชายกำลังนั่งเล่นเลโก้ที่คุณอาเพชรซื้อมาฝากให้เมื่อตอนกลางวัน คุณแม่อายุครรภ์ย่างหกเดือนที่เริ่มจะลุกไม่ค่อยไหว คอยจับราวเก้าอี้เวลาลุกยืนลินท์เดินอุ้ยอ้ายเข้าไปโซนห้องครัว ดึงรั้งผ้ากันเปื้อนที่แขวนเอาไว้ข้างประตูมาสวมแล้วลงมือทำกับข้าวอย่างเช่นทุกวัน เมนูง่ายๆ แล้วแต่จะอยากกินเพราะอาการแพ้ท้อง หรือบางครั้งลูกชายอ้อนขอให้ทำ ของสดในตู้เย็นก็จะถูกซื้อมาเติมทุกวัน เขานึกชินกับชีวิตที่เงียบสงบไม่ต้องพบปะกับใครมากมาย ส่วนงานที่เขาทำอยู่ในตอนนี้ก็ยุ่งวุ่นวายมากพอที่จะไม่ทำให้เขานึกเรื่องฟุ้งซ่านอะไรอีก มือขาวลูบหน้าท้องแผ่วเบาราวกับอยากจะพูดคุยกับสิ่งมีชีวิตข้างในที่เริ่มจะตัวโตขึ้นทุกวัน


“เป็นเด็กดีนะครับลูก” อาการดิ้นของเด็กน้อยประท้วงขึ้นมาเหมือนรับรู้ว่ามารดากำลังพูดคุยด้วย เขาจุดยิ้มที่มุมปาก รู้สึกตื้นตันในอกเมื่อคิดถึงสิ่งล้ำค่าที่เขากำลังครอบครองอยู่ ลูกคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของคนเป็นแม่จริงๆ


“เกอร์เป็นเด็กดีน้าคับ” เด็กชายวิ่งโผเข้ามาหาเขาแล้วซุกหน้าอย่างรักใคร่ เด็กหนุ่มย่อตัวลงจับลูกชายหอมแก้มซ้ายขวา เด็กชายย่นคอหนีหัวเราะเสียงใส “คิกๆ จั๊กจี๋คับแม่”


“เดี๋ยวเล่นเสร็จแล้วอย่าลืมไปอาบน้ำนะครับลูก”


“ได้ฮะ” เด็กชายพยักหน้าก่อนจะเขย่งตัวจุ๊บแก้มเขาหนึ่งทีแล้ววิ่งเผ่นแผล็วไป เขามองตามหลังเล็กๆ ที่วิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำ มือเล็กคว้าผ้าขนหนูจากราวตากผ้าเหล็กรูดยาวจนผ้าที่ตากเอาไว้หล่นร่วงลงกับพื้น เด็กชายหันมามองฝีมือของตนด้วยความตกใจ หันมากระพุ่มมือไหว้เขาแล้วรีบเก็บผ้าให้เรียบร้อย ลินท์หัวเราะขำด้วยความเอ็นดูลูกชายเขาเริ่มจะโตมากขึ้นทุกวัน เขาอยากจะมีเวลาดูแลลูกให้มากกว่านี้จริงๆ


ลินท์สะบัดความคิดในหัว ลุกขึ้นมาจัดการกับเมนูอาหารที่ทำค้างเอาไว้ เขาเตรียมไข่ดาวและหมูหวานของโปรดไทเกอร์จัดใส่จานให้เรียบร้อยก็ชะเง้อคอมองเด็กชายว่าทำธุระเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือยัง


“แม่คับ” ไทเกอร์โผล่หัวออกมาจากห้องน้ำ “เกอร์แฉบตา ฮึก..”


“หือ หนูเป็นอะไรลูก”


“เกอร์แฉบตา” เด็กชายร้องสะอึกสะอื้นใช้มือขยี้ไปมา บนหัวยังมีฟองสีขาวฟูฟ่องจากยาสระผมไหลย้อยลงมากรอบหน้า เขาตกใจรีบจูงเด็กชายเข้าไปข้างในแล้วใช้ฝักบัวเปิดอ่อนๆ ละเลียดไล่ฟองออกจากใบหน้า


“แสบมากไหมลูก”


“แฉบ ฮึก”


“เดี๋ยวมาลืมตาในน้ำก่อนเร็ว” เขาคว้าขันน้ำตักให้เด็กชายล้างด้วยน้ำสะอาด เสียงสะอึกสะอื้นตามด้วยเสียงสูดน้ำมูกดัง ไม่ทันสังเกตว่าตัวเองเป็นห่วงไทเกอร์จนไม่ระวังปล่อยให้เสื้อผ้าเปียกไปครึ่งตัว “ดีขึ้นไหมครับลูก”


“คับแม่” เด็กชายพยักหน้าขึ้นลง เขาจับล้างตัวอีกรอบก่อนจะให้ออกไปใส่เสื้อผ้าด้านนอก เสร็จแล้วจับจูงกันไปนั่งโต๊ะอาหาร รับประทานจนอิ่มแปล้พุงกางเด็กชายก็วิ่งปร๋อขึ้นไปนอนรอที่เตียง


“แปรงฟันก่อนนะครับลูก”


“ง่า แม่คับ”


“เดี๋ยวแม่ไม่เล่านิทานให้ฟังนะครับ”


“ฮื่อ เกอร์จาฟังนิทาน” เด็กชายทำหน้ายุ่งก่อนจะคืบคลานลงมาจากเตียง กองแหมะตรงพื้นแน่นิ่งเป็นตุ๊กแกจนเขาต้องแงะขึ้นมาให้ยืนดีๆ “เกอร์ง่วงแล้วคับแม่”


“แปรงฟันคุณแมงจะได้ไม่มากินฟันไงครับ หรือจะให้แม่พาไปหาอาหมออีก” เขาบอก ทบทวนให้เด็กชายนึกถึงเหตุการณ์เมื่อปีก่อนที่กินขนมลูกอมตอนดึกแล้วไม่ยอมแปรงฟันจนต้องไปให้อาหมอถอนฟันให้


“ไม่เอา” เด็กชายส่ายหัวรัวเร็ว รีบจูงมือเขาไปห้องน้ำ อีนุงตุงนังกันอยู่ครู่หนึ่งจึงพากันขึ้นเตียง ดวงตากลมโตส่องประกายวิบวับอ้อนขอให้เขาเล่านิทานให้ฟังอย่างเคย


“ฝันดีนะครับลูก” เขาลูบหัวไทเกอร์ที่เริ่มตาปรือปรอย แล้วจึงปิดสมุดนิทานแจ็คผู้ฆ่ายักษ์ลง เด็กชายกลิ้งเข้ามาใกล้ใช้แก้มขาวผ่องถูไถกับมือเขา


“แม่”


“ครับ”


“เมื่อไหร่เราจะกลับไปหาป๊า” ไทเกอร์ถามเสียงแผ่วเพราะความง่วงงุน ลินท์กระตุกเฮือกมองลูกชายที่ค่อยๆ ปิดเปลือกตาลง เขาก้มลงไปจุมพิตหน้าผากขาวนวลลูบไล้ศีรษะเล็กด้วยความรักใคร่ รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองพรากลูกพรากพ่อไม่ให้เจอกัน สงสารเด็กชายที่ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกับพ่อเหมือนอย่างคนอื่นเขา


เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ลำพังเขาเองจะเป็นอย่างไรเขาไม่สนใจ แต่เมื่อเป็นเรื่องลูกมันกระทบต่อจิตใจเขามากมายเหลือเกิน ในที่สุดเด็กหนุ่มก็ตัดสินจะพาไทเกอร์กลับบ้านในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้านี้ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด… แต่เขาจะไม่ยอมให้ลูกต้องมาลำบากเพราะเขาอีกแล้ว หยดน้ำสีใสกลิ้งลงแก้มนวลทั้งสองข้าง เขาพยายามปาดทิ้งเท่าไหร่มันก็ยิ่งไหลจนเกิดม่านน้ำตาพร่ามัวไปหมด


แม่ขอโทษนะครับเกอร์..


- - - - - - - -


ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ๊ตสีเทาและกางเกงสแล็คสีดำพอดีตัวเดินถือแก้วกาแฟนหอมกรุ่นเข้าห้องทำงาน ผมสีดำสนิทเส้นเล็กคลอเคลียระช่วงต้นคอยาวจนเขาเริ่มรำคาญต้องหาหนังยางมามัดจุกเล็กๆ ไว้ด้านหลัง มณินธรเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์แล้วทิ้งตัวพิงเก้าอี้บุนวมหนานุ่มที่เขาสั่งทำพิเศษ คลิกเปิดโปรแกรมที่ค้างเอาไว้เพื่อเช็คยอดสินค้าและรายรับประจำอาทิตย์นี้


เขามองตัวเลขด้วยความพอใจ พลางยกกาแฟคาปูชิโน่ขึ้นจิบเหลือบตาคมสีดำมองผ่านกระจกออกไปก็เห็นเด็กหนุ่มหน้าหวานกำลังเปิดแฟ้มเอกสารคีย์ข้อมูลและประสานงานต่างๆ ด้วยความขยันขันแข็ง เขานึกชื่นชมเด็กหนุ่มอยู่พอสมควรจนบางครั้งก็อยากจะเก็บไว้ข้างตัว.. เก็บไว้ในฐานะมือขวาเพื่อช่วยบริหารงานไร่กุหลาบของเขา


“ลินท์ เข้ามาหาพี่หน่อย” เขายกหูโทรศัพท์ขึ้นแล้วกรอกเสียงนุ่มลงไป เห็นเด็กหนุ่มกระวีกระวาดรีบลุกขึ้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้ นี่เจ้าตัวคงไม่ลืมใช่ไหมว่าตัวเองกำลังท้องกำลังไส้อยู่ “ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้”


“ครับๆ”


“เป็นอะไรหน้าซีดๆ” เขามองเด็กหนุ่มที่กำลังไอโคลก มือขาวเอื้อมไปแตะร่างผอมที่ป่องตรงกลางแล้วเขาต้องสะดุ้งเมื่อรับรู้ได้ถึงอาการร้อนผ่าวของร่างกาย “ทำไมตัวร้อนขนาดนี้” เขาพุ่งตัวเข้าไปหา


“เมื่อวานอยู่ในชุดเปียกๆ นานไปหน่อยครับ” เด็กหนุ่มโบกมือไปมาเป็นเชิงว่าเป็นไรแต่เขาไม่รับฟังสักนิด ช้อนตัวเด็กหนุ่มขึ้นอุ้มก็ยิ่งรับรู้ไอร้อนที่แผดเผามากขึ้นไปอีก


“ทำไมไม่ดูแลตัวเองเลย” เขาบ่นเสียงเข้มจนเด็กหนุ่มหลบตา ยังไงเด็กในท้องก็ถือว่าเป็นหลานเขาเหมือนกัน “ต้องให้พี่บ่นใช่ไหม หรือจะมาอยู่กับพี่เลย พี่จะได้สบายใจ”


“ไม่เป็นไรครับ” เขาตอบ “แค่นี้ลินท์ก็รบกวนพี่เพชรมากพอแล้ว”


“ลินท์ไม่เคยรบกวนพี่เลย ลินท์ช่วยพี่ด้วยซ้ำ”


“ตะ แต่ว่า”


“ไม่มีแต่ทั้งนั้น เอาหลานขึ้นไปอยู่บ้านใหญ่.. ใครมันจะกล้ามาว่า” เขาบอกเสียงเรียบ อุ้มเด็กหนุ่มออกจากออฟฟิศจะไปโรงพยาบาล ได้โอกาสพาลินท์ไปอัลตร้าซาวด์พอดี เขาจะได้รู้เพศของหลานเขาด้วย


“ลินท์.. เดินเองได้” เจ้าตัวบอกเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานงอง้ำอย่างเอาแต่ใจจนเขาต้องปล่อยให้ยืนเอง “ลินท์นอนพักก็หายครับ พี่ไม่น่าลำบาก”


“ลินท์ อย่าดื้อ..”


“คะครับ..” เด็กหนุ่มเดินตัวเบาไปยังรถยนต์ของเจ้าของไร่ จู่ๆ บรรยากาศรอบด้านก็โอนเอียงพร่ามัวจนเขาต้องหาที่ยึด มันปวดจนสมองเขาเบลอไปหมด ร่างผอมค่อยๆ ร่วงตามแรงโน้มถ่วง ชายหนุ่มที่อยู่ใกล้วิ่งเข้าไปรับได้ทัน เขาเขย่าตัวเด็กหนุ่มเบาๆ


“ลินท์! ลินท์ตอบพี่ที” เมื่อไม่เห็นการตอบสนองเขาจึงช้อนตัวแล้วเดินเร็วไปที่รถ ค่อยๆ วางคนป่วยอย่างระมัดระวัง เขาหันไปสั่งงานลูกน้องที่ไร่อีกสองสามอย่างก่อนจะรีบขับรถออกไป มองใบหน้าซีดเซียวที่สลบไสลเขาก็ยิ่งกังวล “อดทนหน่อยนะลินท์”

- - - - - - - -


ชลธีก้าวลงจากรถที่จอดทิ้งไว้หน้าโรงแรม เขาเพิ่งมาถึงเชียงใหม่เมื่อคืนก็รีบสอบถามถึงการเดินทางไปไร่มณินทร ซึ่งได้ความจากคนในพื้นที่ว่าจะต้องขับรถออกจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปพอสมควร เมื่อเปิดห้องนอนพักผ่อนได้สักพักเขาก็รีบเตรียมตัวเพื่อเดินทางทันที สายตาเหลือบไปเห็นรถยนต์สีดำสนิทที่เลี้ยวเข้าไปในโรงพยาบาลที่อยู่ถัดจากโรงแรมเล็กๆ ที่เขาอยู่ไม่ไกลมาก ผู้ชายท่าทางเจ้าสำอางที่เขาคุ้นตาจากรูปที่สมุทรส่งมา ทำให้เขาเอะใจ กระโดดขึ้นรถรีบขับตามไปติดๆ เขาจอดรถข้างในโรงพยาบาลแล้วรีบมองหา


ไม่ได้ตาฝาดแน่ เขาเห็นจริงๆ ..


สองขายาวรีบก้าวเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว มองซ้ายมองขวาจึงปรี่เข้าไปหาพยาบาลแถวนั้น บอกถึงรูปพรรณสัณฐานของคนที่เขากำลังหาเรียบร้อย พยาบาลจึงชี้ไปอีกทาง


“คุณผู้ชาย พาคนไข้มาหาหมอค่ะ ตอนนี้คนไข้กำลังรอตรวจอยู่ค่ะ”


“ขอบคุณนะครับ” เขาพยักหน้ารับ แม้จะไม่รู้ว่าคนไข้ที่ว่าเป็นใคร แต่ขายาวๆ ก็ก้าวเข้ามาในโซนรอตรวจแล้ว ผู้ชายคนนั้นกำลังหันหลังให้เขา มีเตียงสีขาวติดล้ออยู่ด้านข้าง ด้วยความใจร้อนทำให้เขาก้าวไปถึงอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่ทำให้ตกใจไม่ใช่ใบหน้าพิมเดียวกับในรูปแต่เป็นคนป่วยที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง


“ลินท์..” เขาอึ้ง มือไม้สั่นไปหมด เห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของคนรักก็รู้สึกเหมือนใครเอามีดมากรีดที่อก เขามองข้อมือแห้งไม่มีเนื้อหนังเหมือนอย่างเคย มีเพียงหน้าท้องที่นูนเด่นขึ้นมาเท่านั้นที่ทำให้เขารับรู้ว่ามีสิ่งชีวิตน้อยๆ อยู่ข้างใน “ทำไมตัวร้อนอย่างนี้” เขาลูบไปที่หน้าผากเนียนก็ตกใจ


“คุณเป็นใคร?” มณินทรคว้าไหล่หนาให้หลบออกมาจากเตียง เห็นผู้ชายที่ไหนไม่รู้จู่ๆ ก็เข้ามาหา ทำให้เขาต้องป้องกันตัวไว้ก่อน


“กูเป็นผัวลินท์” ชลธีหันไปตอบเสียงกร้าว ความรู้สึกหึงหวงพลุ่งพล่านขึ้นมาราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด “กูจะเอาเมียกลับบ้าน!”



มณินธรนิ่งอึ้ง ลอบมองประเมินชายหนุ่มตรงหน้าอยู่สักพักจึงเดินเข้าไปเข็นเตียงให้ออกห่าง ถ้าหากผู้ชายคนนี้เป็นสามีเป็นพ่อของเด็กในท้องจริง ลินท์คงไม่ดั้นด้นหอบลูกมาไกลขนาดนี้ ท่าทางก็ดูไม่น่าไว้ใจยังไงเขาก็ไม่ยอมให้พาลินท์ไปไหนแน่


“ถ้าคุณดูแลลินท์กับลูกไม่ได้ ผมจะเป็นคนดูแลให้เอง”


“มึง!”




TBC.

ขอคอมเม้นท์หน่อยจ้า เงียบจังเลย ไม่รู้มีใครรออ่านไหม ^^

ปล. เปิดจองแล้วนะจ้ะ 

เปิด Pre-Order นิยายเรื่อง มุจลินท์

ตั้งแต่วันนี้ -1 พฤษภาคม 2561

เริ่มจัดส่ง : ภายในเดือนมิถุนายน 2561

กรุณาอ่านให้เข้าใจก่อนทำรายการทุกครั้งนะคะ

Set A (เฉพาะหนังสือ) ราคา 740 บาท ไม่รวมส่ง

Set B (ชุดสะสมBoxset) **เปิดแค่รอบเดียว**

ราคา 1120 บาท ไม่รวมส่ง

รูปแบบการจัดส่ง :

จัดส่งแบบลงทะเบียน (เฉพาะเซ็ท A) ราคา 40 บาท

จัดส่งแบบ EMS (เฉพาะเซ็ท A) ราคา 60 บาท

จัดส่งแบบ EMS (เฉพาะเซ็ท B) ราคา 80 บาท

จัดส่งแบบ Kerry (เฉพาะเซ็ท B) ราคา 120 บาท

นัดรับ : เซ็นทรัลปิ่นเกล้า/มธ. ท่าพระจันทร์ (วันเวลาแจ้งให้ทราบภายหลัง)

พรีเมี่ยมสแตนดี้ มี4ลาย สั่งซื้อ 1 ชุด สามารถเลือกซื้อได้สูงสุด 4 ชิ้น ไม่ซ้ำลาย *ไม่บังคับซื้อ*

เว็บสั่งซื้อ : http:/

ฟอร์มสำหรับผ่อน (มีมัดจำ) : https://goo.gl/N5WHeJ

รับผ่อนแบบมีมัดจำภายใน 1-31มีนาคม 2561 เท่านั้น

มัดจำ 500 บาท ที่เหลือโอนได้ถึง 5 พค. 61 (รายละเอียดอยู่ในฟอร์มค่ะ ร่วมโปรโมชั่นได้)

** โปรโมชั่น โอนภายในเดือนมีนาคม รับฟรี โปสเตอร์ขนาด A4 จำนวน3ใบ**

หากมีข้อสงสัยรบกวนติดต่อทาง inbox page ขอบคุณค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

1,530 ความคิดเห็น

  1. #1375 YUNEY (@maylacha) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 09:51
    โอ้ยยยยค้างงงรออ่านอยู่นะคะะ
    #1375
    0
  2. #1221 Yayte (@nam_222) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 11:51
    อยากอ่านต่อแล้ววว
    #1221
    0
  3. #1185 เป็นคนไทย (@sudarat30876) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 12:37
    รออ่านอยู่เสมอนะคะ สู้ๆค๊า
    #1185
    0
  4. #1180 NIGARN (@NIGARN) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 10:50
    รออ่านอยู่นะค้า สู้ๆค่ะ
    #1180
    0
  5. #1179 김안녕 (@aunzie) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 11:31
    ร้องไห้เลย ฮืออ สงสารน้องง
    #1179
    0
  6. #1176 shipyou (@shipyou) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 01:58
    ยังอ่านยุววววววววว
    #1176
    0
  7. #1170 เทพีหนังสือ@ (@0610295476) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 11:50
    สมอิพี่หลามมันนักไม่รู้จักเป็นห่วงเมียพอเขาไปแล้วค่อยสำนึกคราวนี้มาอวดอ้างสรรพคุณสิแล้วลินก็คงกลัวแล้วกลับไปง่ายๆอยู่ดี ถ้ากลับไปคราวนี้เอาอิพี่หลามไปทำหมันสะจะได้ไม่วิ่งวุ่นไปติดชะนีอีก ชิส์
    #1170
    0
  8. #1163 annep (@annep) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 15:02
    เราว่าน้องพี่หลาม เอ๊ะหรือพี่จำไม่ได้ แทนที่จะถามความจากทั้งพี่ตัวเองและพี่สะใภ้ดั้นไม่ถามกลับช่วยพี่สะใภ้ปกปิดที่อยู่ เออดีเนอะ หนูลินท์ก็นอยด์ไม่เข้าเรื่องก็ถามสิจบเรื่อง เอาลูกเค้าหนีมาอีก อิพี่หลามนี่ก็ไม่ฉุกใจ แต่เราว่าลินท์ผิดสุดไม่พูดไม่ถามมาทำนางเอก (เออ นางก็เป็นนายเอกเน๊อะ 55) พี่หลามแกก็ตอบอยู่แล้วลูกน้องนางก็มีเยอะแยะถามสิถามม โอ๊ยย อินไปอีกกก
    #1163
    0
  9. #1162 0923275583-kan (@0923275583-kan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 05:52
    พี่หลามไม่รู้ความผิด เมียก็ไม่ถาม เลยเปนเรื่องเลยนะคะ สงสารหนูลินท์ชอบเก็ยไว้คนเดียว วันหลังอาระวาดใส่พี่หลามเลยนะลูกให้รู้ว่าเขาเปนของเรา เราก็มีหัวใจจจ #แม้อิคุณพี่หลามไม่ผิดก็เถอะนาทีนี้เข้าข้างลูกลินท์ย่ะ
    #1162
    0
  10. #1161 N'Bell (@khamonchanok) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 18:03
    อิพี่มันไม่ได้ทำอะไรผิดหรือเปล่า เพราะปกติแล้วคนที่มีความผิด มักจะกลัวและกระวนกระวาย มากกว่านี้แบบว่า เอ้ออ เราเคยทำแบบนี้นะ ต้องเป็นเรื่องนี้แน่ๆ ทำไงดีวะ แม่งเอ้ยยย! แต่อิพี่มันดูงงๆอ่ะ เหมือแบบอยู่ๆกุก็โดยเมียโกรธ กุทำไรวะ กุผิดอัลไล หรือกุไปเหยียบตีนเมียวะ เราคิดว่าเรื่องรูปคืนนั้น มันต้องมีเงื่อนงำ ใครต้องการให้อิพี่กับน้องทะเลาะกันวะ โง้ยยย ใจเเข็งจังโลยน้องลิน อิพี่หลาม พี่เพรชน่ะของเราไม่ต้องหึงน--- //โดนตัวจริงเค้าตบบ
    ป.ล.ขออภัยในความยาวนี้ 55555
    #1161
    0
  11. #1160 aomreewan (@aomreewan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 13:12
    รออยู่นะคะเป็นกำลังใจให้ทั้งผู้แต่งและตัวละครนะคะ ชอบมากกกกกกก
    สงสารลินกับลูกพี่ฉลามมัวแต่หลงระเริงแล้วทีนี้จะมาตามเมียกับลูกอีก
    แต่ยังงัยพี่ฉลามก็ยังมีความดีอยู่เยอะนะ เอาใจช่วยทั้งคู่น๊าาาาอย่ามีคนที่สามเข้ามาแทรกเลยสงสารลูกฮือออออออ😢😢😢😢😢😢
    #1160
    0
  12. #1159 NNunpc (@NNunpc) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 09:32
    รออออออ
    #1159
    0
  13. #1158 KINGTATTOOCHANCA (@KINGTATTOOCHANCA) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 08:26
    สงสารลินท์;-;
    #1158
    0
  14. #1157 HanHyukFern (@hanhyukfern) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 03:46
    ชอบตอนพิเศษมากเลยจ้า
    #1157
    0
  15. #1156 NoNoeyhuang (@NoNoeyhuang) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 03:18
    ไม่เงียบคับบ รออยู่ทุกวันนน
    #1156
    0
  16. #1155 Pompaii (@solybom) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 03:16
    งงลินท์ หนีทำไมอ่ะ งงใจ
    #1155
    0
  17. #1154 deutsch166 (@deutsch166) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 02:27
    กว่าจะตามหาเมียเจอนะพี่หลามจนลูกจะคลอดแล้ว ส่วนลินท์ก็ใจแข็งชะมัด เฮ้อออ สงสารลูกบ้างเถิดหนาคนดี

    เค้า pre และ pay ไปแล้วน๊า วาปไปเดือนมิถุนาเลยได้ไหม (._.)
    #1154
    0
  18. #1152 mykkkk (@mykkkk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:52
    รออยู่คับ
    #1152
    0
  19. #1151 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 00:31
    ฮือออ นี้ยังสงสัยอยู่ที่ไปงานเลี้ยงนี้ได้มีอะำรกับผู้หญิงคนอื่นหรือเปล่า ถ้ามีเอาลูกหนูคืนมา!!
    #1151
    0
  20. #1150 nyymmpph (@nnyymmpphh18) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 00:28
    ค้างงงงงงงงงงงงงงง
    #1150
    0
  21. #1149 pampampom (@pam_zeedan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 00:19
    ฮืออ ไม่เงียบนะไรต์นี่ปักหมุดรออ่านรัวๆเลยย
    #1149
    0
  22. #1148 aeyrth (@aeyrth) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 00:17
    สมหน้าอิพี่หลามอะสมควรโดนจ้าแต่สงสารน้องลินท์อย่าเป็นอะไรมากนะ โอ่ยยยเป็นห่วงน้องปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกนะคับ
    #1148
    0
  23. #1147 Bff pli (@happytodaylylaln) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 23:59
    ไม่ให้อภัยพี่ฉลามหร๊อกกกก
    #1147
    0
  24. #1146 lotsa (@lotsa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 23:48
    นี่พี่ฉลามรู้ความผิดของตัวเองเเล้วยัง ถ้ายัง...เชิญกลับไปค่ะ😕
    #1146
    0
  25. #1145 เป็นคนไทย (@sudarat30876) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 23:48
    โอ๊ยยยยอิพี่มาคราวนี้อย่าทำน้องเสียใจอีกนะ
    #1145
    0