เหงา
เขียนโดย
QCON
แต่จะโทษใครก็ใช่ที่ ก็เพราะมนุษย์ไปดัดแปลงแต่งธรรมชาติมากไปน่ะซี่ถึงได้เป็นอย่างนี้
เห็นได้ชัด แค่จังหวัดน่านก็พอ ตัวเมืองกับชนบท(ที่บ้านจริงๆของผม)ห่างกันลิบลับไกลกว่ามิลกี้เวยืกะแอนโดรเมด้าเสียอีก
อย่างแรกเลย ความถนนหนทาง แน่นอนว่าในเมืองย่อมเจริญกว่าถนนหนทางปูยางมะตอยเช้งวับ ตัดผ่านทุกที่ทั้งห้างฯ โรง'บาล ร้านเกมฯลฯ แต่ ไม่ยักกะมีทางลัดแฮะ ถึงจะลัดมันก้ไม่เหมือนทางชนบทเล้ย อย่างชนบท เรามีแต่ถนนลูกรังแต่พวกมอเตอร์ไซค์ก็ยังขับไปมาได้สะดวกสะบาย เกวียนเทียมวัวก็ยังใช่ต่างของบางอย่างได้อยู่ แถมรถบรรทุกก็ไม่เห็นจะออกมาบ่น ทั้งยังมีทุ่งนา ที่คั่นหมู่บ้านไว้ เห็นชัดเลยก็คือเณรจากวัด(อยู่ไกล)เวลามาแจกปินโต(พ่อผมเป็นพุทธ)ก็เดินลัดทุ่งนานี่ละ เร็วกว่าเซาะแซะไปตามถนนอีก
กลางคืนก็เหมือนกัน ที่ชนบทคนเขาจะหลับเช้า เพราะรุ่งขึ้นจะได้ทำงานต่อ ดาวก็ไม่มีแสงสู้ อวดโฉมกันสวยงามเหลือหลาย แล้วอย่าคิดว่าที่นี่มีแก๊งมอเตอไซค์หรือจิ๊กโก๋นะ ขึ้นบิดรถเสียงดังหรือหาเรื่องต่อยกันยามสนธยา ไม่ต้องถึงตำรวจร้อก ปืนผาหน้าไม้ค้อนมีดสรรพวุธก็จะออกมาขู่ให้รู้เสียบ้างว่าเด็กอ่อนโลกอย่าริอาจท้าทายคนอาบน้ำร้อนมาก่อน
เราอาจไม่มีห้างสรรพสินค้า แต่ที่ชนบทแค่สหกรณ์ก็พอแล้ว กับข้าวก็ซื้อจากตลาดทำกินเองในครอบครัว ถึงแม้จะชนบทก็มีโรงพยาบาลอนามัย
สวนสนุกหรือสวนสัตว์ คนชนบทอาจไม่เคยเข้า เคยแต่เห็นในหนังสือหรือสารคดี แต่สัตว์ ถ้าพวกแมลง หลังฝนตกเปิดไฟทิ้งไว้ก็มาแล้ว หรือจะเดินทุ่งนาก็ได้ มีทั้งกบ เขียด อึ่งอ่าง งู แมว บางทีมีกวางหลงมาด้วย หรืออาจเดินป่า ป่าเป็นที่ที่รวมสวนสัตว์และสวนสนุกไว้ด้วยกัน ข้าวก็ห่อไปพอกิน เดินชมนกชมไม้ หิวก็เสาะหาผลไม้กินเอา ยาก็เอาไปแต่ยากันยุงยาทาแผลกับพาราก็เหลือหลาย เป็นมากๆก็วิ่งลัดป่า(หาทิศทางจากดวงอาทิตย์หรือดาวก็ได้)ออกไปอนามัยได้อยู่ดี
เฮ้อ.... คิดแล้วอยากกลับบ้านจัง
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
23 ก.ย. 49
126
3
ความคิดเห็น
ชนบทก็ดีแบบนี้แหละ เฮ้อ .. นึกถึงวัยเด็ก
อ่านแล้วคิดถึงบ้านยายจังเลย อยู่ที่นครสวรรค์จ้ะ^^เดี๋ยวนี้ไม่ได้ไปเลย กรุงเทพนี่นา งานยุ่ง..
วันนี้สอบเสร็จ...
พรุ่งนี้เป็นวันปัจฉิม นอนไม่หลับซักที
ตื่นมาอ่านได
ว่าไปหญิงก็คิดถึงบ้านเหมือนกัน
แต่ที่บ้านหญิงไม่มีสัตว์อะไรไห้ดูซักอย่าง
หายากเหลือเกิน คงมีแต่สวนเล็กๆหลังบ้าน
ทุกวันที่นอนดูดาวบนฟ้ากับพ่อแม่
เจ้านกตัวนั้นก็ส่งเสียง
ฮูกๆ......ฮูกๆ......
แล้วก็มีเสียงลูกๆของมันร้องกันวุ่นวายไปหมด
แต่ก็ชอบเสียงนี้มากเลย
ซึ่งเจ้าน้องหยกตัวแสบกลัวเป็นที่สุด
(การแกล้งกันคือกิจวัตรประจำวันของพี่น้อง)^^
หุๆ ออกจากปัจฉัมจะได้กลับบ้านแล้ว
^ ^