บันทึกของคิวคอน ฉบับโรงเรียนหฤหรรษ์

   ลมอบอ้าวพัดหวือเข้ามายังห้องประชุม 15บุคคลผู้อยู่ในห้องนั่งนิ่งสบตากัน

   " สรุปเจ้าจะเอาอย่างนั้นจริงๆหรือ เสนาธิการซ้าย? " เสียงจากบุรุษผู้อยู่หัวโต๊ะ เอ่ยขึ้น

   " สิ่งนั้นก็แล้วแต่เบื้องบนจะอนุมัติ ข้อเสนอของข้าไม่ได้มากเกินไป หวังว่า5ผู้ปกครองฝั่งใต้จะรับไปพิจราณาเสนอเรื่องเข้าที่ประชุม " ชายหนุ่มผู้มียศเป็นเสนาธิการเอ่ยตอบ

   ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุม.....

   " ข้าเห็นด้วยกับเสนาธิการซ้าย " ชายหนุ่มร่างท้วมทำลายความเงียบ " พวกเรา4ผู้คุมรู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวนี้มันกลียุคชัดๆ พวกนั้นไม่เห็นหัวเราเลย "

   ผู้สูงศักดิ์ที่อยู่หัวโต๊ะทั้ง5กอดอกพิเคราะห์

   กลียุค....

......................................................
ใช่แล้วขอรับ กลียุคแน่ๆ แต่ไม่ใช่ของโลก แต่เป็นของสภานักเรียนโรงเรียนกระผม (ด้านบนนั่นแต่งเติมเสริมแต่งหน่อย แต่ยังคงเนื้อหาไว้นะขอรับ^^ )

   ตั้งแต่ก่อตั้งจวบจนปีพ.ศ.2547 สภานักเรียน คือบุคคลผู้ถูกรับเลือกให้เป็นผู้ประสานงานระหว่างคณะครูกับบรรดานักเรียน อีกทั้งยังมีสิทธิในการปฏิบัติงานได้อย่างเสรีไม่มีผู้ใดขวางในการทำงาน ขอให้ถูกระเบียบก็พอ อีกยังสามารถคาดโทษนักเรียนผู้ประพฤติมิชอบได้อีกด้วย
   ทว่า ปีพ.ศ.2548 ได้มีการประกาศเรื่องการอพยพย้ายครัวของระดับประถมขึ้นมายังมัธยม(คือฝ่ายประถมเขาจะสร้างอาคารใหม่น่ะครับ) ฝ่ายประถม5-6ผู้ไม่มีสภาเป็นระดับของตนเองก็ออกลาย จนสภานักเรียนฝ่ายมัธยมทั้ง10คนต้องลงไปกำราบเพื่อจะได้เกิดความสงบในโรงเรียน
   หากแต่กลับเป็นผลร้าย เพราะรุ่นมัธยม1ก็เห็นว่าฝ่ายตนเองก็สามารถจะกำราบน้องประถมได้เช่นกันเลยถือโอกาสแข็งข้อต่อสภานักเรียน ซ้ำร้าย ระบบทานอาหารพร้อมกันที่โรงอาหารก็ถูกยกเลิกโดยการประท้วงของพวกปัญญาชน ทั้งที่ระบบนี้สามารถทำให้เหล่ารุ่นน้องเกรงกลัวรุ่นพี่ได้อย่างที่สุดแท้ๆ
   กองทัพสารวัตรนักเรียน ผู้เป็นสายสืบและอณุสภาไปในตัวก็กลับเหลวเป๋ว เพราะบรรดารุ่นน้องที่เลิกเกรงขามในคณะสภาก็เลิกเกรงกลัวเหล่าสารวัตรไปด้วย ทั้งยังไปตีสนิทรุ่นพี่ที่ไม่ใช่สภาให้แข็งข้ออีกต่างหาก
   แล้วภาระก็มาตกอยู่ที่สภาปี'49 การแก้ปัญหาเบื้องต้นได้เริ่มขึ้นเมื่อผมอยู่ม.2 การระงับศึกใน ด้วยการตีสนิทบรรดานักเรียนห้องต่างๆเพื่อให้กลายเป็นพันธมิตรที่ไม่หักหลังกัน อีกทั้งกระจายอำนาจการตักเตือนให้แพร่หลาย เพิ่มสารวัตรนักเรียนในรุ่นน้องม.1ที่จะเป็นม.2แก่ผู้ที่ไว้ใจได้ และตั้งหน่วยข่างกรองอย่างลับๆ
   แต่ก็ไม่เพียงพอ รุ่นน้องม.1-2บางกลุ่มตั้งตนแข็งเมืองไม่ยอมอ่อนน้อม ทั้งยังเสียดสีนินทาว่ากล่าวและขัดขวางการปฏิบัติงาน ระบบทานข้าวก็ไม่สามารถใช้ได้อีกแล้ว เหล่าสารวัตรนักเรียนก็สุดจะพยายาม มีวิธีเดียวคือเปลี่ยนอำนาจสภานักเรียน...
   จากการคาดโทษ.......
   เปลี่ยนเป็นลงโทษ!!!!!
ใช่แล้ว... ไม้อ่อนไม่ยอมรับ มันก็ต้องไม้แข็ง!!!!
แค่รอมติจากเบื้องบน อำนาจ และความสงบสุข ก็จะหวนมาอีกครา..............................(เป็นกำลังใจให้หน่อยน้า)

บันทึกของคิวคอน ฉบับโรงเรียนหฤหรรษ์

ความคิดเห็น