ข้าแต่พระบิดา พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ โปรดช่วยเหล่าลูกๆของพระองค์ ให้รอดพ้นจากภัยพิบัติคราวนี้ ให้อยู่รอดปลอดภัย ขอพระองค์ทรงคุ้มครองพวกเรา ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ ขอพระองค์ทรงช่วยนำพาลูกๆของพระองค์ สู่หนทางอันปลอดภัย ขอทรงช่วยปัดเป่าภัยร้ายครั้งนี้ อย่าให้เกิดขึ้นกับลูกๆของพระองค์อีก ขอพระทรงโปรดปราณี และขอทรงโปรดช่วยให้น้ำที่ท่วมในครั้งนี้ แห้งโดยวัย ขออธิษฐานเพื่อ ต่อเพื่อนร่วมโลกและเพื่อนผู้ประสบชะตากรรมเช่นเดียวกันในครั้งนี้ ส่วนทรัพย์สินมีค่าใดใด ขอให้ล้วนแต่การทรงนำของพระองค์ อธิษฐานทูลขอและมอบทุกสิ่งต่อพระองค์ ในพระนามพระมหาเยซูคริสต์เจ้า อาเมน.....
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
20สิงหาคม พ.ศ.2549
เอี้ยด!! เสียงจักรยาน2คันเบรกที่ร้านอาหารริมแม่น้ำน่าน ผู้คนต่างจ้องมองน้ำที่เพิ่มปริมารสูงขึ้น ด้วยความวิตกหลังจากได้ยินข่าวที่อำเภอท่าวังผาและทุ่งช้าง
" พิงค์ เพียว กลับบ้านแม่พวกนายเรียกแล้ว " เสียงเรียกของเด็กชายอายุ15ปีร้องบอกเด็กเล็กกว่าอีก2คน
เด็กทั้ง2กลับเข้าบ้านที่อยู่ห่างออกไปพอควร ส่วนเด็กหนุ่มออกท่องด้วยจักรยานสักพัก....
น้ำท่วมเขตโรงเรียนศรีน่านฯ.... เรื่องธรรมดาที่เกิดทุกปี ไม่เห็นน่าเป็นห่วง
18นาฬิกา
ที่หอพักสำหรับนักเรียน ณ ตอนนี้ไม่มีนักเรียนคนอื่นอยู่นอกจากมัธยม2ที่พึ่งกลับจากทัศนศึกษา2คนและมัธยม3ที่ไปนำเสนอโครงงานอีก1คน
" พี่คิว มาดูนี่เร็ว!! " เสียงเรียกดังขึ้น เด็กหนุ่มวัย15จำต้องรีบหุนหันออกจากห้องด้านหลังบ้านด้วยความเป็นห่วงรุ่นน้อง
" มี'ไร? " เด็กหนุ่มถาม
" น้ำขึ้นมาแล้ว ไม่ใช่แค่ทางทิศใต้(โรงเรียนศรีฯน่าน)แต่ทางวัดดอนแก้ว(ทางเหนือ)ก็ขึ้นด้วย "
เด็กหนุ่มขมวดคิ้วแล้วดันตัวเบียดชาวบ้านขึ้นมาดู สายน้ำออกจากซอยหน้าวัด
" บอกน้าที่ดูแลหอเร็ว ว่ารีบขนของทุกคน " เด็กหนุ่มพูด " ไปซี่!! "
19นาฬิกา เตียง9ตัวถูกซ้อนกันทำเป็น3ตัว3ชั้น เสื้อผ้าและของมีค่าถูกนำไปวางไว้บนเตียงตัวเหนือสุด หนังสือถูกนำไปวางบนโต๊ะที่ยกขึ้นสูง ด้วยเกรงว่าน้ำจะท่วมเข้ามาถึงห้อง(ชั้น1)นี้ ตู้เย็น ถ้วยชาม และอุปกรณ์ไฟฟ้าถูกยกขึ้นสูง หรือใส่ถุงพลาสติกมิดชิด
20นาฬิกา
เสียงสาดโครมของน้ำที่ชนเข้ากับกำแพงดังขึ้น น้ำล้นเอ่อ!! เสียงตีฟองปุดๆของน้ำดังน่ากลัว ชาวบ้านเริ่มไม่ไว้ใจของที่วางไว้ชั้น1 น้ำเพิ่มระดับสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงแค่ประเดี๋ยวเดียว จากระดับข้อเท้าก็ขึ้นมาเป็นเข่าแล้ว
21นาฬิกา
ชาวบ้านทยอยนำของขึ้นไปไว้ชั้น2 ที่หอพัก พวกผู้ใหญ่ระดมกันช่วยนำของของเด็กขึ้นไปไว้บนชั้นที่2 ขณะนี้ระดับน้ำขึ้นถึงเอวแล้ว เด็กหนุ่มอายุ15ลงไปช่วยกันงมของที่ถูกน้ำซัดลง
โครม!!
เสียงดังลั่นของเครื่องซักผ้าที่ล้มไม่เป็นท่าชักสายตาของทุกคนไปที่มัน ราว3-4คนไปช่วยกันยก ส่วนที่เหลือยักช่วยกันขนของต่อ
......
วันจันทร์ที่21สิงหาคม
3นาฬิกา
ของ ของเด็กที่พักอาศัยอยู่ ยังขนขึ้นชั้น2ไม่หมด ทว่าที่ชั้น2ก็แทบจะเต็มไปด้วยของอยู่แล้ว พวกผู้ใหญ่และเด็กหนุ่มหยุดพักหน้าประตูชั้น2 ไม่มีใครลงไปอีก เพราะตอนนี้ระดับน้ำเพิ่มขึ้นถึงคอแล้ว กระแสน้ำเชี่ยวกรากทั้งยังตีฟองปุดๆอย่างน่ากลัว บางบ้านไม่ได้อะไรเลยแม้กระทั่งกระดาษสักแผ่น
" ตั้งแต่พี่มาอยู่ในเมือง ยังไม่เคยเห็นอะไรขนาดนี้เลย " ใช่แล้ว นี่คือครั้งแรก ในเมืองที่เต็มไปด้วยท่อระบายน้ำ ชุมชนที่ขนาดตั้งอยู่ห่างจากน้ำ
" เคยมีนะ " ยายที่ดูแลหอโพล่งขึ้น " ตอนปี2506 แต่ก็ไม่เกิดอีกเลย จนล่วงมา43ปี.. "
" โรงเรียนน่านคริสเตียนก็โดนไปด้วย " ลุงที่ดูแลหอพูด เด็กหนุ่มแทบไม่อยากเชื่อหู โรงเรียนของตนที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ถูกยกระดับและเต็มไปด้วยท่อระบายน้ำ
" พี่คิว แล้วน้ำจะลดเมื่อไหร่... "
คำถามที่ยังไม่มีคำตอบ......
8นาฬิกา
เช้ารุ่งขึ้น แม้แต่เสารั้วของบ้าน หน้าต่างของชั้น1ก็ยังถูกท่วมจนมิด ตอนนี้พวกนักเรียนและชาวบ้านกำลังรอเสบียงอาหารจากเรือที่เข้ามาช่วย
" ข่าวร้ายจากวิทยุ บ้านดอนแก้วน้ำเชี่ยวมากเรือมีไม่พอ แถมเรือไม่กล้าเข้ามากันเลย " เสียงทำลายขวัญแว่วขึ้น เด็กที่เหลือหายใจเฮือก
" แต่ไม่ต้องกลัว ตอนนี้เขากำลังอัญเชิญเรือแข่งมาช่วยแจกของกัน "... ก็หวังเช่นนั้น
12นาฬิกา
พึ่งจะได้รับอาหาร แต่ไม่มีใครกิน ข่าวฝายแตกและทางเวียงสา-น่านถูกท่วมสร้างความหวั่นวิตกเพิ่มมากขึ้น รถยนต์ทั้งจักรยานยนต์ที่อยู่ระแวกนั้นจมเข้าไปอีก ตอนนี้มีหนทางรอดคือรอเรือช่วยเหลือ ซึ่งคนดูแลหอขอความช่วยเหลือไปตั้งแต่9โมงแล้ว แต่ไร้วี่แวว
15นาฬิกา
เรือกู้ภัยกำแพงเพชรมารับ ระหว่างทางเด็กหนุ่มสอดส่าย แม้แต่บ้านของเพื่อนตนที่มีเขตพื้นที่บ้านอยู่สูงกว่าชั้น1ก็ยังถูกท่วมจนมิด สนามกีฬาโรงเรียนตนก็กลายเป็นสระน้ำไปเสียแล้ว....
ภัยพิบัติที่รุนแรงที่สุดเท่าที่ประสบมากับตัว.....
วันอังคารที่22สิงหาคม
พ่อและแม่ขับรถฝ่าน้ำท่วมเข้ามารับจากอำเภอเมืองไปอำเภอนาหมื่น ระหว่างทางเฝ้าแต่อธิษฐานขอให้อย่าเกิดขึ้นอีก....
ความคิดเห็น
ขอให้น้ำลดเร็วๆนะ