ภรรยาตัวปลอม 冒牌妻子 - [จบ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 136,473 Views

  • 1,079 Comments

  • 4,511 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    96

    Overall
    136,473

ตอนที่ 2 : กตัญญูรู้คุณคือคุณธรรมอันดับแรก [1-2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    13 ก.พ. 61

- บทที่หนึ่ง -

กตัญญูรู้คุณคือคุณธรรมอันดับแรก [1-2]



หากพูดถึงฉางอันย่อมต้องหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ถนนตัดผ่านทั่วทั้งเมืองอย่างเป็นระเบียบ เขตต่าง ๆ แบ่งสัดส่วนอย่างชัดเจนว่าเขตใดเป็นย่านที่พักอาศัยที่มีตั้งแต่คฤหาสน์หลังใหญ่ไปจนถึงเรือนหลังเล็ก และเขตใดเป็นย่านการค้าที่มีสิ่งของมากมายจากทั่วทุกสารทิศให้เลือกสรร

แน่นอนว่าเมืองที่เจริญรุ่งเรืองย่อมต้องมีระบบข่าวสารที่ดีเยี่ยมถึงขั้นสามารถกระจายข่าวเล็ก ๆ ไปทั่วเมืองได้โดยใช้เวลาไม่ถึงครึ่งเค่อ (1 เค่อ = 15 นาที) ซึ่งข่าวสำคัญที่ทุกคนกล่าวขานและให้ความสนใจอยู่นั้น คือเรื่องของตระกูลคหบดีที่มีหน้ามีตาในเมืองฉางอันอย่างตระกูลหลิว

คุณชายรองตระกูลหลิวกำลังจะแต่งฮูหยินเข้าบ้าน!

เรื่องที่คุณชายสักคนจะแต่งภรรยาไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่ แต่สาเหตุที่ทำให้ชาวบ้านชาวเมืองสนใจเป็นเพราะข่าวลือลับ ๆ ที่มาพร้อมกับเรื่องนี้ต่างหาก

ข่าวลือโหมกระพือราวกับไฟลามทุ่ง บ้างก็ว่ามีขุนนางกดดันให้คุณชายหลิวแต่งกับบุตรสาวเพราะหวังสมบัติและสายสัมพันธ์ทางการค้าของตระกูลหลิว แต่คุณชายไม่ยินยอมจึงหาสตรีนางอื่นมาแต่งแทน บ้างก็ว่าคุณชายหลิวพลาดทำสตรีตั้งครรภ์จึงต้องแต่งนางเข้าบ้าน บ้างก็ว่าสตรีนางนี้เป็นนักดนตรีเร่ร่อนที่มีใบหน้างดงามล่มบ้านล่มเมืองจนคุณชายไม่อาจปล่อยนางไปจึงรีบจัดงานแต่งเพื่อรั้งนางไว้

ถึงแม้จะมีข่าวลือมากมาย แต่ความจริงเป็นเช่นไรก็ไม่มีใครรู้ เพราะไม่ว่าจะสืบเสาะอย่างไรบ่าวรับใช้ในคฤหาสน์ตระกูลหลิวต่างก็ปิดปากเงียบสนิท นอกจากรู้ว่าวันไหนเป็นวันจัดงานแต่งงานแล้ว รายละเอียดอื่น ๆ ล้วนเป็นเป็นปริศนาทั้งสิ้น

แต่ใครจะรู้กัน ว่าความจริงแล้วเหล่าบ่าวรับใช้ในคฤหาสน์ก็แทบจะไม่รู้รายละเอียดเรื่องงานแต่งในครั้งนี้เช่นกัน...

ในขณะที่ชาวบ้านชาวเมืองเล่าลือกันอย่างสนุกสนาน คนภายในคฤหาสน์ตระกูลหลิวต่างก็พยายามเร่งมือเพื่อจัดงานกันอย่างสุดความสามารถ หลายวันมานี้บรรยากาศภายในคฤหาสน์ราวกับอยู่ในพายุกลางทะเลทราย เพราะในขณะที่ทุกคนกำลังหัวหมุนเตรียมจัดงาน แทนที่หลิวอาน บิดาของคุณชายหลิวจะอารมณ์ดีรับงานมงคลที่ใกล้เข้ามา เขากลับมีอารมณ์ขุ่นมัวและพาลใส่ผู้อื่นไปทั่วจนแม้แต่ฮูหยินก็เข้าหน้าไม่ติด

ปัง!

เสียงตบโต๊ะตามด้วยเสียงขว้างปาข้าวของดังเล็ดลอดออกมาจากห้องหนังสือจนสองสาวใช้ที่เดินผ่านมาสะดุ้งด้วยความตกใจ พวกนางเร่งฝีเท้ารีบก้าวผ่านประตูห้องอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าไกลจากห้องหนังสือพอสมควรแล้วก็พากันลูบอกเรียกขวัญก่อนจะหันมากระซิบกระซาบกันเสียงเบา

“นายท่านอารมณ์ไม่ดีอีกแล้ว”

สาวใช้หน้าตาหน้ารักกระซิบกับเพื่อนข้าง ๆ นางเหลือบมองกลับไปทางห้องหนังสือพลางนึกถึงเสียงอึกทึกครึกโครมราวกับกำลังเกิดสงครามภายในห้องด้วยสีหน้าขยาด

“เรื่องของคุณชายน่ะสิ เจ้าสาวส่งของหมั้นกลับมาก่อนงานแต่งแค่สามวัน แล้วแบบนี้จะไปหาคนใหม่ทันได้อย่างไรกันเล่า”

สาวใช้ที่มีกระบนใบหน้าพูดเสียงดังโดยไม่สนใจว่าจะมีใครอื่นมาได้ยินหรือไม่

“ข้าว่า...เราไปคุยที่อื่นกันดีกว่า” สาวใช้หน้าตาน่ารักเห็นเพื่อนพูดเรื่องต้องห้ามออกมาก็รีบดึงอีกฝ่ายไปหาที่เงียบ ๆ คุยกันด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ

เมื่อสาวใช้ที่มีใบหน้าตกกระเห็นนางเป็นเช่นนั้นก็แค่นเสียงหัวเราะก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างมั่นใจ “ไม่เป็นไรหรอก พวกเราไม่ได้เอาไปพูดข้างนอกเสียหน่อย”

สาวใช้หน้าตาน่ารักมองท่าทางมั่นใจของอีกฝ่ายแล้วก็มีรู้สึกวางใจขึ้นมาบ้าง จึงพูดคุยต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“อืม...แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดคุณชายจึงปฏิเสธคุณหนูอู๋”

“ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน อาจจะเป็นแบบที่เขาลือกันก็ได้ว่าความจริงแล้วคุณชายพึงใจนักดนตรีจากแดนใต้ พอเกิดเรื่องของขุนนางอู๋เข้าจึงถือโอกาสแต่งนางเข้าบ้าน”

“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรกัน เจ้าก็เห็นอยู่ว่านายท่านหาเจ้าสาวจากบ้านอื่นคนแล้วคนเล่า แต่คนเหล่านั้นกลับยกเลิกสัญญาส่งของหมั้นกลับมาจนหมด ไม่เห็นเงาสตรีจากแดนใต้แม้เพียงเสี้ยวเดียว”

“มันคือกลยุทธ์ของคุณชายน่ะสิ ปล่อยให้ฝ่ายขุนนางอู๋สนใจผู้อื่นไปก่อน พอถึงวันงานค่อยเปิดตัวสตรีนางนั้น”

ในขณะที่สองสาวใช้กระซิบกระซาบกันอย่างออกรสออกชาติ เงาร่างของใครคนหนึ่งก็ปรากฏอยู่ข้างหลังของพวกนางจนอดทำให้รู้สึกขนลุกขนชันขึ้นมาไม่ได้

“พวกเจ้า...”

น้ำเสียงนุ่มนวลอันแสนคุ้นเคยทำให้สาวใช้ทั้งสองหยุดพูดอย่างกะทันหันและค่อย ๆ หมุนตัวกลับไปมองอย่างช้า ๆ เมื่อเห็นใบหน้าเกลี้ยงเกลาและดวงตาสีดำสนิทไม่บ่งบอกอารมณ์ใด ๆ พวกนางก็รีบคุกเข่าก้มหน้าด้วยความตื่นกลัว

“คุณชาย!

หลิวซีมองสาวใช้ที่เพิ่งนินทาตัวเขาไปอย่างจนใจ ยามนี้ทั่วทั้งเมืองไม่เว้นแม้แต่ในคฤหาสน์ตระกูลหลิวต่างพูดคุยเรื่องเกี่ยวกับเขาเต็มไปหมด แต่คนที่รู้ความจริงกลับมีอยู่เพียงไม่กี่คนจึงทำให้รู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง

เมื่อเห็นว่าความเงียบของเขาทำให้สาวใช้ทั้งสองเริ่มตัวสั่นด้วยความกลัว เขาก็ถอนหายใจออกมาและทำเป็นไม่ได้ยินเรื่องที่พวกนางพูดคุยกันก่อนจะถามถึงบิดาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “ท่านพ่ออยู่ในห้องหนังสือรึ”

“เจ้าค่ะ”

เมื่อเห็นว่าคุณชายหลิวพยักหน้ารับและก้าวเดินไปยังห้องหนังสือ สาวใช้ทั้งสองก็ถอนหายใจออกมาเสียยืดยาวราวกับเพิ่งรอดตายมาอย่างไรอย่างนั้น

“...น่าเสียดาย”

หนึ่งในสาวใช้บ่นพึมพำขณะเหม่อมองไปตามทางที่คุณชายหลิวเดินจากไป...

 

..............................


หลิวซีก้าวเข้าไปในห้องหนังสืออย่างไม่เร่งร้อน เมื่อเห็นสภาพเละเทะภายในห้องก็ได้แต่ทอดถอนใจให้กับนิสัยชอบขว้างปาข้าวของยามมีเรื่องไม่ได้ดั่งใจของบิดา

“ท่านพ่อ เรียกข้ามามีธุระอันใดหรือ”

“ตาแก่เฉินเพิ่งส่งของหมั้นกลับมา!” หลิวอานพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เขามองใบหน้าอ่อนเยาว์ของบุตรที่เขาเฝ้าเลี้ยงดูมาตลอดสิบเจ็ดปีตรงหน้าด้วยความรู้สึกยากจะอธิบายออกมาได้

“ข้าทราบแล้ว” หลิวซีตอบพลางนั่งลงตรงข้ามกับบิดาพร้อมกับรินชาที่เย็นชืดดื่มด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

“ต้องเป็นแผนของอู๋ติ้งเกาแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นแล้วหลานสาวของตาแก่เฉินที่นิสัยเฉื่อยชาจนกลายเป็นสาวเทื้ออยู่กับบ้านมาตั้งนานจะกล้าปฏิเสธเจ้าได้อย่างไร” หลิวอานทุบโต๊ะอีกครั้งเมื่อนึกถึงใบหน้ากลมแป้นชวนหงุดหงิดของขุนนางอู๋

ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและขุนนางอู๋นับว่าไม่เลวนัก เขาจึงพยายามปฏิเสธเรื่องการแต่งงานระหว่างหลิวซีกับบุตรสาวของอีกฝ่ายอย่างละมุนละม่อม แต่ใครจะไปคาดคิดกันว่าอีกฝ่ายอยากเป็น คนกันเอง กับครอบครัวของเขามากเสียจนไม่ยอมเลิกรา ทำให้เขาจำต้องพูดออกไปว่าหลิวซีกำลังจะแต่งฮูหยินเข้าบ้าน

แต่ขุนนางอู๋กลับไม่เชื่อทั้งยังคอยดูว่างานแต่งจะถูกจัดขึ้นจริงหรือไม่ เขาจึงต้องควานหาสตรีมาแต่งให้หลิวซีตามที่ลั่นวาจาเอาไว้อย่างไม่อาจเลี่ยงได้ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ว่าที่เจ้าสาวที่เขาหามาอย่างลับ ๆ กลับพากันส่งของหมั้นคืนกันหมด เขาจึงคาดเดาเอาเองว่า ต้องเป็นเพราะขุนนางอู๋ส่งคนไปข่มขู่ทางบ้านของสตรีเหล่านั้นเป็นแน่

พอคิดว่าโดนอีกฝ่ายรู้ทัน หลิวอานก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเป็นการใหญ่ ตระกูลของเขาไม่ได้ใหญ่โตมากมาย แค่ค้าขายของไม่กี่อย่าง มีที่ดินในเมืองต่าง ๆ ไม่กี่ผืน งานทางราชสำนักก็ไม่เคยข้องเกี่ยว แม้จะมีหน้ามีตาทางสังคมอยู่บ้างแต่ก็ไม่นับว่ากว้างขวางอันใด แล้วเหตุใดจึงอยากเกี่ยวดองกับพวกเขากันเล่า

หลิวอานทุบโต๊ะตรงหน้าด้วยความอึดอัดคับข้องใจ เขารู้ดีว่าอู๋ติ้งเกาเป็นถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในกรมอาญา หากได้เกี่ยวดองกันนับว่าเป็นเรื่องดี แต่ด้วยสถานะ พิเศษของหลิวซี หากให้เขาแต่งกับคุณหนูอู๋ ความสัมพันธ์อันดีอาจจะกลายเป็นปัญหาพาให้ตระกูลหลิวล่มจมก็เป็นได้

เขาหันไปมองใบหน้าที่เริ่มมีเค้าโครงเหมือนมารดาของหลิวซีแล้วถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่ “คุณหนูอู๋คิดอันใดของนางกัน เหตุใดจึงพึงใจเจ้าได้ ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ”

เมื่อเห็นบิดามีท่าทางคิดไม่ตกอีกทั้งยังกลัดกลุ้มเสียจนน่าสงสาร หลิวซีก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะเล่าเรื่องบางอย่างให้บิดาฟังด้วยท่าทางรู้สึกผิด “ข้าพอจะรู้สาเหตุ...”

หลิวซีเล่าว่า ก่อนงานเทศกาลหยวนเซียว[1]เขาเห็นว่าบิดามีสัมพันธ์อันดีกับขุนนางอู๋ จึงนำกระดาษทำโคมไฟที่ถูกสั่งซื้อเอาไว้ไปส่งที่จวนตระกูลอู๋ด้วยตัวเอง ระหว่างทางพบคุณหนูอู๋เดินเซไปเซมาถูกพยุงโดยสาวใช้ พอแวะพูดคุยด้วยก็ทราบว่านางสะดุดล้มระหว่างเดินเลือกซื้อเครื่องประดับจึงอาสารับนางขึ้นรถม้าไปที่จวนตระกูลอู๋ด้วยกัน

“เพียงเท่านั้นเองรึ” หลิวอานเลิกคิ้วถามด้วยความงงงัน เขาไม่คิดว่าเรื่องเพียงเท่านี้จะทำให้คุณหนูอู๋พึงใจบุตรของเขาได้

“วันนั้นข้ากับนางพูดคุยกันถูกคอ ประกอบกับร้านกระดาษของเราได้วิธีทำโคมแบบใหม่มา ข้าเลยทำเป็นตัวอย่างให้คนที่นั่นดู” หลิวซีเล่าต่อพลางหมุนถ้วยชาในมือด้วยดวงตาเหม่อลอย

“แล้วเกี่ยวอันใดกับคุณหนูอู๋”

“ข้าตัดกระดาษเพลินไปหน่อยพอรู้ตัวอีกทีก็กำลังทำโคมอันเดียวกันกับนางเสียแล้ว”

“เพียงเท่านั้น?

“คืนที่ข้าออกไปชมบรรยากาศของงานเทศกาลได้พบกับนางโดยบังเอิญ เห็นว่าคุ้นเคยกันดีแล้วจึงตกลงเดินเที่ยวชมงานด้วยกัน”

“...”

             พอได้ยินเรื่องทั้งหมดหลิวอานก็ได้แต่นั่งบื้อใบ้พูดอันใดไม่ออก เทศกาลหยวนเซียวเปรียบเสมือนเทศกาลสำหรับคู่รัก พวกเขานั่งรถม้าคันเดียวกัน ทำโคมด้วยกัน เดินชมงานร่วมกัน จะไม่ให้เข้าใจผิดคิดว่ามีใจให้กันได้อย่างไร

“เหตุใดจึงไม่มีใครบอกข้าว่ามีเหตุการณ์เช่นนั้นด้วย!

“ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องเล็กน้อยเช่นนั้นจะทำให้นางสนใจข้า นางเป็นบุตรสาวของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ มีบุรุษดี ๆ ส่งแม่สื่อไปหานางตั้งมากมาย กระทั่งคุณชายจากจวนแม่ทัพกับจวนเสนาบดีก็ยังไม่เว้น แล้วข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่านางจะไม่ตกลงใจกับพวกเขาแต่หันมาเลือกข้า”

หลิวซีหลุบตาลงพลางครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เขาพอจะเข้าใจความรู้สึกของคุณหนูอู๋อยู่บ้าง ว่าสตรีที่อยู่แต่ในเรือนไม่ค่อยได้พบเจอผู้คนภายนอก เมื่อได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับบุรุษที่ไม่ค่อยคุ้นเคยกัน เพียงแค่ความประทับใจเล็ก ๆ ก็สามารถทำให้รู้สึกชอบพออีกฝ่ายขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

เมื่อรู้ตัวว่าพลาดไปแล้ว เขาก็ได้แต่ทอดถอนใจอยู่กับตัวเองว่าไม่ควรให้ความสนิทสนมกับนางเกินควร แต่จะให้ทำอย่างไรได้ เขารู้สึกสนุกสนานไปกับงานเทศกาลจนลืมเลือนไปว่าตนเองต้องระมัดระวังเรื่องความรู้สึกระหว่างชายหญิงเอาไว้ สุดท้ายจึงได้แต่มานั่งเสียใจอยู่เช่นนี้

เห็นท่าทางซึมเซาของหลิวซีแล้วก็ชวนให้รู้สึกสงสารขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ หลิวอานเอื้อมมือไปตบบ่าให้กำลังใจเขาเบา ๆ แต่ก็ยังไม่วายบ่นพึมพำออกมาด้วยความกังวล “หากวันแต่งงานเราหาเจ้าสาวไม่ได้ ขุนนางอู๋จะต้องขอคำอธิบายว่าเหตุใดเราต้องปฏิเสธเขาจนสร้างเรื่องราวใหญ่โตอย่างแน่นอน”

หลิวอานนวดขมับอย่างจนใจ เรื่องทุกอย่างดูเป็นปัญหาใหญ่ที่เขาไม่รู้ว่าจะแก้ไขอย่างไรดี ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล พอยิ่งกังวลเรื่องที่เก็บเอาไว้ในใจก็ถูกพูดออกมา “เราอยู่ของเราดี ๆ แท้ ๆ เหตุใดต้องเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาด้วย เรื่องเก่ายังไม่รู้จะแก้ปัญหาเช่นไร เรื่องใหม่ก็เข้ามาอีก ยามนี้ย่าของเจ้าคงตะโกนด่าข้าจากดินแดนปรภพอยู่เป็นแน่”

พอเห็นบิดามีท่าทางกระวนกระวายหลิวซีก็อดถามเรื่องที่เคยคิดเอาไว้ออกไปไม่ได้ “ท่านพ่อ หากเราเปิดเผยความจริง...”

“ไม่ได้!” ได้ยินเพียงเท่านั้นหลิวอานก็ตวาดเสียงดังด้วยความหวาดผวา แต่พอเห็นท่าทางหนักใจของหลิวซีเสียงก็อ่อนลงอีกหลายส่วน “ปู่ของเจ้ากำลังป่วย หากเขาได้รู้ความจริงอาจจะตกใจจนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปก็เป็นได้ อดทนอีกสักนิด รอให้มีจังหวะดี ๆ ก่อนเราค่อยเปิดเผยความจริงก็ยังไม่สาย”

หลิวซีพยักหน้ารับบิดาอย่างเสียไม่ได้ แม้จะรู้ว่าในยามที่ปัญหารุมเร้าเช่นนี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีที่จะเปิดเผยความลับของเขา แต่หากต้องรอจังหวะดี ๆ อย่างที่บิดาบอก ชาตินี้เขาคงไม่มีโอกาสเป็นแน่ อย่างที่เขาว่ากันว่าขึ้นหลังเสือแล้วลงยาก ยิ่งเป็นความลับที่ปกปิดมาเนิ่นนานก็ยิ่งยากที่จะเปิดเผย

คิดได้เช่นนั้นหลิวซีก็ถอนหายใจออกมาอย่างปลง ๆ จะอย่างไรเขาก็เคยชินกับเรื่องนี้มานานแล้ว กตัญญูรู้คุณคือคุณธรรมอันดับแรก หากบิดามารดาสบายใจเขาก็ยินดีที่จะทำตามอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

พอเห็นบุตรมีท่าทางคิดหนักหลิวอานก็รีบเปลี่ยนเรื่อง

“อย่าเพิ่งคิดเรื่องนั้นเลย พวกเราต้องผ่านเรื่องของขุนนางอู๋ไปให้ได้ก่อน”

เขาพิจารณาหลิวซีอีกครั้ง ใบหน้าเกลี้ยงเกลาไม่มีส่วนใดโดดเด่นเป็นพิเศษ รูปร่างสูงโปร่งรวมกับท่าทางสง่าผ่าเผยตามแบบฉบับคุณชายจากตระกูลใหญ่ ทุกอย่างดูเหมาะสมกลมกลืนจึงทำให้เขาวางใจได้ว่าความลับยังคงเป็นความลับต่อไปได้อีกนาน

แม้จะมั่นใจเรื่องความลับแต่เจ้าสาวที่จะแต่งให้หลิวซีนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะเอาความมั่นใจมาจากไหน สุดท้ายจึงได้แต่ถามออกไปอย่างจนปัญญา

“เจ้าพอจะมีหนทางหรือไม่”

หลิวซีครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก่อนจะตอบออกมาว่า “ยังเหลือสตรีอีกนางหนึ่งเป็นนักดนตรีจากแดนใต้ ข้าเคยช่วยเหลือนางเอาไว้นางอาจจะยอมตอบรับข้อเสนอของพวกเรา”

พอเห็นว่ามีทางออก หลิวอานก็เริ่มรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง “ลำบากเจ้าแล้ว”

สายตายามพูดของหลิวอานสื่อถึงความสงสาร ความรู้สึกผิด และความรักที่มีต่อบุตรตรงหน้าอย่างถึงที่สุด หลิวซียิ้มรับคำพูดของบิดาก่อนจะจากไปสะสางเรื่องที่ค้างคาอยู่ด้วยตัวเอง


..............................


[1] เทศกาลหยวนเซียวเป็นหนึ่งในเทศกาลสำคัญของจีน โดยตามปฏิทินทางจันทรคติของจีน จะนับเอาวันที่พระอาทิตย์ โลกและพระจันทร์มาอยู่ในระนาบเดียวกันเป็นวันแรกของปี หรือขึ้นหนึ่ง 1 ค่ำเดือนอ้าย ซึ่งเป็นคืนแรกของปีใหม่ที่เห็นพระจันทร์เต็มดวง โดยมีกิจกรรมหลักคือการแขวนโคมไฟ และชมโคมไฟ


..............................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #1013 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 14:31
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1013
    0
  2. #1008 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 08:22
    หลิวซีเป็นหญิงใช่มั้ย
    #1008
    0
  3. #977 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 16:35
    ทำไมต้องปกปิดว่าเป็นหญิงกันนะ
    #977
    0
  4. #953 ptsrr109 (@ptsrr109) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 14:17
    เรื่องนี้เป็นแค่เกมส์แค่ผลประโยชน์สิน่ะ
    #953
    0
  5. #680 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 14:47
    เรื่องราวซับซ้อน ตอนหน้าจะได้เปิดตัวพระเอกแล้ว 
    #680
    1
    • #680-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 2)
      22 มกราคม 2561 / 13:22
      พระเอกเปิดตัวได้เหนือความคาดหมายมากเลยค่ะ หุๆๆๆ
      #680-1
  6. #642 TripleCute (@Chenjingjing) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 15:18
    หลิวซีจริง ๆ เป็นผู้หญิงใช่ไหมคะ
    #642
    1
  7. วันที่ 19 มกราคม 2561 / 15:03
    สลับเพศกันสินะ 5555 ตลกดี
    #598
    1
  8. #395 คุณหนูป๊อป (@poppynich) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 10:23
    เป็นผญ.สินะ
    #395
    0
  9. #185 ปุยน้อย (@thedzse) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 15:42
    เรื่องราวซับซ้อน เมื่อไรนางเองจะมานาาาาา
    #185
    1
    • #185-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 2)
      3 มกราคม 2561 / 20:45
      นางเอกมาตั้งนานแล้ว...จริง ๆ นะคะ!!!
      #185-1
  10. #14 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 23:50
    หน้ารัก_น่ารัก
    #14
    1
    • #14-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 2)
      18 ธันวาคม 2560 / 21:11
      แก้ไขเรียนร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณมาก ๆ นะคะ ^^
      #14-1
  11. #11 SamanthaArlan (@SamanthaArlan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 17:29
    รอตอนต่อไปคร๊า
    #11
    1
    • #11-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 2)
      17 ธันวาคม 2560 / 23:08
      ตอนต่อไปมาแล้วจ้าา
      #11-1
  12. #10 1964 (@leng1964) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 15:49
    ความลับคือหลิวซีเป็นหญิงแน่เลย แต่นักดนตรีหญิงนี่สิ ทำไมคุณชายสามต้องปลอมเป็นหญิงด้วยละ (?_?)
    #10
    0
  13. #9 Bumble-Bie (@bee-0601) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:47
    ปูเสื่อรอนะคะ! 😊
    #9
    1
    • #9-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 2)
      17 ธันวาคม 2560 / 13:29
      อุ๊ย!! รีบวิ่งไปยกขนม ยกน้ำชามาเสริฟ
      ต่าย: ถ้ารู้สึกร้อนต้องบริการตัวเองนะเจ้าคะ (ยื่นพัดในมือให้ก่อนจะวิ่งไปปั่นนิยายต่อ)
      #9-1
  14. #8 เพ็ญนภา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:47
    หลิวซีเป็นผู้หญิงใช่ป่ะ มันจะคล้ายๆที่ทราย เจริญปุระเล่นคู่กับเอกรัตนหรือเปล่า(เจ้าสัวอยากได้หลานชายแต่ได้หลานผู้หญิง แม่กับพ่อจึงหลอกว่าเป็นเด็กผู้ชาย) ประมาณนี้เปล่า (อย่าถือคนอายุเยอะนะแก่แล้วพูดไปเรื่อย) จะติดตามจนจบเรื่องค่ะ
    #8
    1
    • #8-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 2)
      17 ธันวาคม 2560 / 13:27
      ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า หลิวซีเป็นผู้หญิงค่ะ ส่วนเหตุผลนั้นไม่แน่ใจว่าเหมือนเจ้าสัวน้อยรึเปล่า (ถึงกับไป google หาชื่อเรื่อง) ต้องรออ่านตอนต่อ ๆ ไปดูค่ะ (พูดชักชวนด้วยสีหน้าเว้าวอน)

      ปล.ละครเรื่องนี้นานมากเลยนะคะ ตอนนั้นเรายังอยู่ประถมอยู่เลยค่าา >///<
      #8-1
  15. #6 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:43
    น่าสนใจจริงๆ
    #6
    1