ห่าง ๆ หาย ๆ ฮ่า ๆ

ไม่ได้เขียนไดรี่ซะนาน

เพราะงานยุ่งมาก ๆๆๆ

ตั้งแต่เรียนปอโทมานี่ การบ้านหนักหนาสาหัสตลอดเลย T^T

นิยายก็ไม่ได้ปั่น ค้างคาอยู่อย่างนั้น

ไอ้ส่วนที่จะรีไร้ท ก็ไม่ได้ทำ สนพ.ก็รอไป

ล่ะเงินก็อยากได้เป็นอย่างมาก

แต่ไม่สำคัญเท่ากับว่า....

แง้ ๆ  เพื่อน ๆ ฉันหาย เพื่อนผผ.หายไปไหนหม้ด

ตั้งแต่ทำงานวิจัยกลุ่มของปอโท เพื่อนหายเกลี้ยงเลยอะ

เพื่อนจ๋า กลับมาเต๊อะ กลับมาเลิฟ ๆ กันเหมือนเดิม

ผผ. ทำตัวว่างขึ้นแระ ฮ่าๆๆๆ

แอบหวังให้เพื่อนอ่านนะเนี่ยย

ล่ะวันก่อน นั่งกรรมฐานบวชศีลจาริณีมา

หกวันทำไปได้นะผผ. วันแรก ๆ ปวดหลังมาก นั่งขัดสมาธิไม่ค่อยถนัด

ทำวัตรเช้าเย็น ตื่นแต่ตีห้า ทำวัตรเช้า หกโมงเย็นก็วัตรเย็น

แลดูธรรมะธรรมโมได้อีก อิอิ

นี่ขนาดลาสิขาแล้วนะ ยังนอนละเมอท่องบทสวดอีก -*-

แต่น่าแปลกก่อนวัดสุดท้ายสองวัน ไม่รู้สึกปวดหลังแฮะ หรือมันจะชาชิน - -^

เมื่อวาน (แลดูมันจะเล่าวกไปวนมาจริง ๆ) ไปงานทอดผ้าป่ามา

เพิ่งจะเคยพานพบบทสวดไล่เสนียดจัญไร

พระสวดทีสะดุ้งโหยง ล่ะทีแรกนึกว่า ท่านแกจาม

แต่ที่ไหนได้แกสวดอยู่ กว่าจะจบเล่นเอาใจหายใจคว่ำ

ตั้งแต่เมษาบุญเยอะมาก ฮ่า ๆๆ

และผผ.อยากจะแผ่บุญนั้นให้ผู้ที่เข้ามาเม้นท์ไดรี่เมื่อวันที่ 15 กุมภานะ

แลดูจะเข้าขั้นอย่างแรง ถึงขนาดใส่อารมณ์เต็มที่

ผผ.จะไม่ลบหรอกนะ ทิ้งไว้ให้อ่านเล่น

เผื่อมันจะส่งให้คุณสว่างทางตาและทางใจ

ใครใคร่ทำไรจักได้อย่างนั้นเสมอ

บุญที่ผผ.ทำมาจะแบ่งให้นะคะ

เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย รับบุญกุศลที่ผผ.ได้ทำไปด้วย

สาธุ....

บะบายค่ะ ไว้จะอัพไดรี่บ่อย ๆ

ช่วงนี้ผผ.ค่อนจะอ่อนไหว แลดูคิดฮอดถึงคนในเครื่องแบบหลายๆๆๆ

เช้าคิดวันก็คิดตกเย็นยังคิดอีก

คนในเครื่องแบบน่ารักเนอะ ฮ่า ๆๆๆ

เหม่งได้อีก เข้มได้อีก ล่ะมีหนวดมันเซ็กซี่จริง ๆ

ไปแระ ทิ้งคนในเครื่องแบบให้น่ารักเล่น อิอิ