BUTTERFLY EFFECT ♥ พลิกชีวิตสาวสวยสู่ยัยหน้าติดลบ

ตอนที่ 9 : { บทที่ 7.2 : Meah's Side }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

{ บทที่ 7.2 : Meah's Side }

 

            เป็นเวลาเกือบหกเดือนที่ฉันมักจะเข้ามานั่งเล่นที่ห้องสมุดไดมอนแกรนด์ค่ะ เพราะคนๆ นั้น ฉันถูกนัยน์ตาสีน้ำผึ้งภายใต้กรอบแว่นช่วงชิงตลอดเวลา ผมสีน้ำตาลน่าสัมผัส ร่างกายกำยำแข็งแรงเกินกว่าที่จะเป็นแค่บรรณารักษ์ห้องสมุดหรืออาจารย์สอนทั่วไป


            ฉันเก็บภาพชายที่ทั้งสุขุมและดูอ่อนโยนในเวลาเดียวกันมาแต่งแต้มโลกจิตนาการที่มีเพียงเราสองคนทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที และทุกเสี้ยววินาทีนับตั้งแต่การเจอกันครั้งแรก


            ทว่าฝันนั้นต้องสลายไป เมื่อมีนังผู้หญิงหน้าตาอัปลักษณ์เข้ามาแย่งความสนใจของเขาไปจากฉัน ไม่นานก็ค้นพบว่านังนั่นเรียนเซคเดียวกับฉันแทบทุกวิชา เป็นความบังเอิญที่ดีเกินคาด


            ฉันค่อนข้างเป็นคนดีพอที่จะไม่ทำเรื่องโหดร้ายกับคนที่ด้อยกว่าทุกด้าน อย่างการกลั่นแกล้ง แต่การยืมมือคนอื่นนั่นมันอีกเรื่อง


            ด้วยความที่มนุษยสัมพันธ์ดี การได้รับข่าวซุบซิบนินทาหรือข่าววงในไม่ใช่เรื่องยาก


            ดังนั้น เนวา ที่เพื่อนๆ เล่ากันว่าเธอแอบชอบอาจารย์ไท ใช่! คนๆ เดียวกับที่ฉันแอบชอบมาตลอดหลายเดือน ถ้าหลอกใช้นังนั่น ก็สามารถกำจัดเสี้ยมหนามหัวใจได้ตั้งสองคน อย่างนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ใช่ไหมเอ่ย?


            แผนการเริ่มด้วยแอบถ่ายภาพยัยอัปลักษณ์กับที่รักของฉันเวลาอยู่ด้วยกันสองคนและนำรูปใส่ซองจดหมาย จากนั้นก็แอบยัดใส่กระเป๋าสะพายยัยเนวา นับว่าเป็นความโชคดีที่เราเรียนเซคเดียวกันหนึ่งวิชา แน่นอนยัยอัปลักษณ์ก็ร่วมเซคนี้เหมือนกัน


            จากนั้นยัยเนวาก็เริ่มกลั่นแกล้งวีร่าด้วยแรงอิจฉา แหม แต่ยัยนั่นแกล้งได้กากมากเลย แค่ส่งจดหมายเตือน เอาของไปซ่อน แบบนั้นมันเด็กๆ ต้องเจอของฉันนี่สิ


            คนอัปลักษณ์ถูกเนวาแกล้งให้ยกกองหนังสือจำนวนมากไปส่งอาจารย์ ส่วนฉันก็ดันซื้อน้ำกระป๋องมาเยอะ แล้วซุ่มซ่ามทำตกตอนที่ยัยนั่นกำลังก้าวขาลงบันไดอีกขั้น จนเหยียบกระป๋องน้ำลื่นล้มหัวฟาดพื้นพร้อมกับกองหนังสือกระจัดกระจายทั่ว


            กะว่าจะไม่เล่นบทร้ายนะ แต่ฉันไม่ตั้งใจนี่ มันเป็นอุบัติเหตุ


            รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นที่มุมปาก


 

            เทอมต่อมา ยัยนั่นก็ฟื้นขึ้นมาเรียนได้ ดูเหมือนโชคชะตาเราต้องกันเสียเหลือเกิน ฉันดันไปเห็นเหตุการณ์ที่มีเรียลดาวเด่นในไดมอนแกรนด์เข้ากอดช่วยยัยอัปลักษณ์จากผู้ชายคนหนึ่งขณะเดินทางกลับจากลงทะเบียนเรียนเสร็จ ดังนั้นจึงกลับไปที่เครื่องเมโมแมชชีนอีกรอบเพื่อที่จะสร้างความสะดวกต่อแผนการของฉัน


            คนอย่างหล่อนไม่คู่ควรกับมีเรียล อย่างฉันต่างหากที่ควรยืนอยู่ตรงนั้น


            ฉันเข้าไปทักยัยนั่น รู้สึกแปลกเหมือนกันที่ยัยคนอัปลักษณ์ตอบกลับมาห้วนๆ แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรและแสร้งหวังดีลงทะเบียนเรียนให้เหมือนกับฉันทุกตัว ขอบคุณความโง่ของยัยนี่ที่ไม่สะกิดใจสงสัยฉันแม้แต่นิด


            นี่เธอ ลงทะเบียนเรียน ต้องให้เจ้าตัวเขาทำเองสิ มีเรียลออกโรงปกป้องนังนี่อีกและ เกลียดเหลือเกิน ทำเป็นสำออยเรียกร้องความสนใจจากมีเรียล แต่ฉันก็สวมบทบาทสาวน้อยใสซื่อโต้กลับไป


            พอฉันหันไปถามยัยนั่นว่าดีใจไหมที่ได้เรียนกับฉัน ยัยโง่ก็ดันตอบว่าดีใจล่ะ แทบจะหลุดขำในความโง่ของมัน แต่สิ่งที่ขำไม่ออกก็คือมีเรียลทำหน้าไม่พอใจคล้ายกับงอนระคนน้อยใจคนอัปลักษณ์ที่ไม่เห็นความสำคัญของเธอ


            ลองถามคนอัปลักษณ์ว่าทำไมถึงสนิทกับมีเรียลได้ แต่ยัยนั่นกลับเบี่ยงเบนประเด็น เฮอะ! กลัวฉันใช้วิธีเดียวกับเธอแล้วหล่อนจะกลายเป็นหมาหัวเน่าหรือไงกัน! ขี้เหร่แล้วยังงกอีก!


            ฉันแกล้งลงวิชาเลือกที่ต้องใช้หน้าตาเป็นหลักกับยัยนั่น ความจริงฉันเองก็อยากเรียนวิชานี้ ทว่าคงมีแต่คนสวยๆ ระดับท็อปเรียนกันเยอะ ดังนั้นลากยัยอัปลักษณ์มาเป็นจุดบอดของกลุ่มก็ดีไปอีกแบบ เห็นถึงความต่างชั้นไหมล่ะ จะได้รู้ว่าเธอไม่คู่ควรกับมีเรียล รวมถึงอาจารย์ไท ที่รักของฉัน


            อาจารย์วิชา Intro Sup ให้พวกเราไปเจอกับนักกีฬา และปล่อยให้จับกลุ่มกันเอง สะใจชะมัดยัยนั่นไม่มีคนอยากอยู่ด้วยเลย แถมยังโดนหนึ่งในนักกีฬาหาเรื่องอีก ด่าได้เจ็บแสบดีนี่ อยากจะขำให้ฟันหลุด แต่ก็ต้องเก็บอาการนั้นไว้อีกรอบ เมื่อคีย์หนุ่มฮอตดันมาช่วยยัยนั่นอีกคน!


            อะไรกันวะ! ตั้งแต่ที่รัก มีเรียล จนถึงคีย์ ทำไมถึงช่วยและสนใจยัยนั่นขนาดนี้ โลกมันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!


            ยัยนี่ไม่สมควรๆๆ ยัยนี่ควรจะออกจากไดมอนแกรนด์ สถานที่ศักดิ์สิทธิแห่งนี้ได้แล้ว!


            ฉันเดินไปยุยงพวกมาริน่าดูก็รู้ว่าพวกนั้นคลั่งคีย์ขนาดไหน


            “อิจฉาวีร่าจังเลย ได้อยู่กลุ่มเดียวกับคีย์ด้วย โชคดีสุดๆ เลย” แค่พูดลอยๆ บรรดาพวกสวยไม่ใสแถมยังไร้สมองก็ดิ้นใหญ่


            หึ! ยัยนั่นโดนสาดน้ำใส่ จากขี้เหร่อยู่แล้วกลายเป็นโครตไร้ค่าเลยหว่ะ แต่อะไรกัน! ยัยนั่นเดินไปขอผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าของคีย์หรอ ยัยหน้าด้าน! ไม่รู้จักเจียมตัว!


            ยัยพวกมาริน่าคงดิ้นพล่านในใจแน่ๆ ดังนั้นฉันจึงเดินไปหยอกกระตุ้นความแค้นให้เป็นรูปธรรมเสียหน่อย


            “โอ้โห! นี่มันหยามกันหรือเปล่านะ” พูดแค่นี้พวกหล่อนก็เดินสะบัดก้นไปล้างแค้นทันที แน่นอนฉันไม่ควรพลาดช็อตเด็ด เดินตามไปดูโดยพลัน


            คนอัปลักษณ์เริ่มมั่นใจในตัวเองตั้งแต่เมื่อไรถึงกล้าต่อปากต่อคำกับสาวสวยอย่างยัยมาริน่าได้ เอาเถอะ! ไปแสดงตัวเป็นเพื่อนที่ดีหน่อยดีกว่า


            “วีร่า ไม่เป็นไรนะ เปลี่ยนเสื้อแล้วใช่ไหม ต้องทำตัวให้อุ่นนะเดี๋ยวไม่สบาย”


            หล่อนขอตัวกลับได้ไม่นาน คีย์ก็เดินมาตามหา จึงสวมบทบาทเป็นนางฟ้าบอกความจริงไป เผื่อเขาจะได้ไว้ใจ และเห็นฉันอยู่ในสายตา


            ไม่คิดว่าคีย์จะขอเลขห้องพักยัยอัปลักษณ์จากฉัน!! แกเล่นไสยศาสตร์อะไรเนี่ย! ไม่นานนักชะตาฉันก็ต้องกับมีเรียล เธอเดินผ่านฉันไป นี่เป็นโอกาสที่จะได้คุยและตีสนิทเธอ โดยการเล่าเรื่องที่วีร่าโดนกลั่นแกล้ง แน่นอนหลังจากนั้นฉันก็เอาทั้งเรื่องมีเรียลและเรื่องคีย์ที่เกี่ยวข้องกับยัยนั่นไปบอกมาริน่า แล้วใส่สีตีไข่เล็กน้อยจนมันเดือดดาล เดินไปกระชากผมคนขี้เหร่มาตบ แต่! ไทที่รักมาช่วยยัยนี่หรอ! ปล่อยเอาไว้ไม่ได้แล้ว!


            ถัดมาฉันก็แกล้งพูดเปรยๆ กับเซเรน่าเพื่อนร่วมคลาสวิชาหนึ่งว่า


            “วีร่าเพื่อนฉันบอกว่าเธอแต่งหน้าจัดไปไหม วีร่ายังบอกอีกว่าถ้านางแต่งหน้าบ้างจะกลบรัศมีเธอหมดเลย เพื่อเป็นการพิสูจน์พรุ่งนี้วีร่าจะใช้เครื่องสำอางยี่ห้องเดียวกัน สีเดียวกันกับเธอ”


            หลังเลิกเรียนฉันจึงชวนวีร่าที่ปฏิเสธใครไม่เป็นออกมาช็อปปิ้ง และจัดแจงชมนิดๆ หน่อยๆ ให้เจ้าหล่อนติดกับแล้วตัดสินใจซื้อของ แต่ก่อนที่ยัยนี่จะเลือกซื้อเอง ฉันจะอาสาเลือกของให้เธอ แน่นอนว่าเป็นกระจกเล็กๆ ยัยนั่นคงไม่มีเพราะทนกับหน้าตาตัวเองไม่ได้ไง และพวกเครื่องสำอางสีกับยี่ห้อเดียวกันกับเซเรน่า เพื่อไม่ให้นางลองแต่งแล้วล้างได้ ฉันจึงไม่ซื้อพวกโฟมล้างหน้า รวมถึงพยายามหาของที่ทำให้เงินในการ์ดนังนี่หมด


            และฉันทำสำเร็จ อย่างว่าคนขี้เหร่พอได้รับคำชมก็ต้องลุกขึ้นมาแต่งตัวธรรมดา เซเรน่าที่ทำเป็นเฉยๆ กับสิ่งที่ฉันพูดเมื่อวาน วันนี้ได้ประจักษ์เต็มสองตาทำให้เชื่อในสิ่งที่ฉันพูดแล้วเริ่มโวยวาย


            เมื่อวานไง เธอบอกว่าวันนี้จะแต่งหน้ามาเหยียดฉัน และวันนี้เธอก็แต่งมาจริงๆ


 เธอได้ยินฉันพูดหรือไง


 ก็ไม่เชิง แต่เพื่…”


ยัยโง่เซเรน่าเกือบทำให้แผนฉันพัง จึงออกโรงแทรกขึ้นมา


 วีร่า อรุณสวัสดิ์จ้า และเพิ่มความสมจริงให้ดูเหมือนว่ายัยนี่บอกจะแต่งหน้ามาหยามเซเรน่าจริงๆ รวมถึงไม่ให้วีร่าจับพิรุธได้ด้วยโดยการพูดประโยคกึ่งๆ ตีความได้หลากหลาย วันนี้แต่งหน้ามาจริงๆ ด้วย


ยัยโง่วีร่าคงคิดว่าฉันพูดเพราะดีใจที่เธอยอมแต่งหน้าตามที่ฉันเลือกซื้อให้ หึ! โง่! เจอแต่พวกโง่ๆ ทั้งนั้น


เมื่อเลิกคลาสนี้ยัยนั่นก็ปลีกตัวขอไปเข้าห้องน้ำ แต่พอกลับมาเรียนคลาสใหม่ ยัยนี่ก็มาอวดยางมัดผมที่มีเรียลเป็นคนให้ ได้ใจเกินไปแล้วนะ! ฉันจะทำให้แตกหักคอยดู!


เหมือนโชคเข้าข้าง ยัยนั่นขอตัวไปเข้าห้องน้ำอีกรอบ นอกจากหน้าตาไม่ดีแล้วกระเพาะปัสสาวะยังไม่ดีอีกต่างหาก แต่ก็ดี! ฉันขโมยยางมัดผมที่ยัยโง่วางทิ้งไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็ทำตัวเป็นเพื่อนแสนดีเก็บของใส่กระเป๋าเน่าๆ ของเธอให้


ระหว่างที่รอยัยนั่นกลับมาจากห้องน้ำ มีเรียลก็เดินมาหาคนอัปลักษณ์ทันที


“วีร่าอยู่ไหม” เธอเดินมาคุยกับฉัน


“ไปเข้าห้องน้ำจ้า มีอะไรหรือเปล่า”


“พอดีจะชวนวีร่าไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันบนดาดฟ้าน่ะ”


“หรอจ้ะ งั้นเดี๋ยวมีอาห์บอกให้นะ” ว่าแล้วก็ส่งยิ้มหวานให้ มีเรียลยิ้มตอบกลับแล้วเดินออกไป


เรื่องไรจะบอกนังนั่นล่ะ! ฉันบอกวีร่าว่าติดธุระตอนพักเที่ยงไปกินข้าวด้วยไม่ได้ แล้วดำเนินแผนการทำลายความสัมพันของวีร่ากับมีเรียลซะ


ขณะเดินทางไปบนดาดฟ้าตอนพักเที่ยงฉันก็สวมยางมัดผมของวีร่าที่มีเรียลให้ไว้ที่ข้อมือ จะได้ให้ยัยนั่นสังเกตเห็นและถามถึง หึ! แล้วฉันก็จะเทสีใส่เยอะๆ ตีไข่หลายๆ ฟองเลยล่ะ


เป็นไปตามที่คิด


ปัง!


อยู่ๆ ประตูก็เปิดออกอย่างแรง พวกสวยไม่ใสไร้สมองอย่างมาริน่าก็โผล่มา


นี่มันเรื่องอะไรกัน…!


 

ทั้งที่คิดว่าแผนไปได้สวยแล้วแท้ๆ แต่ทำไมสภาพฉันถึงเป็นแบบนี้ล่ะ แถมอาจารย์ไทยังร่วมมือกับยัยวีร่ากำจัดเราอีก ทำไมกัน โลกนี้ไม่ยุติธรรมเลย


ได้แต่โทษปี่โทษขลุ่ยขณะที่ร่างกายได้แต่นอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งท่ามกลางเสียงร้องไห้ของผู้เป็นพ่อเป็นแม่ พวกเขาบอกว่าเอาผิดกับมาริน่าได้แค่ไล่ออกจากไดมอนแกรนด์ แต่เอาผิดตามกฎหมายไม่ได้เพราะบารมีพ่อของนาง


ร่างกายของฉันกระดิกไม่ได้เลย


 

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

 ช่วงเม้าท์มอย


ว่ามีอาห์ฉลาดแล้ว แต่วีร่าฉลาดกว่า 55+


  Rawa. 

 


 

111 ความคิดเห็น

  1. #110 miracal4410 (@miracal4410) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 09:47
    มีอาหน้าสวยมีดีกว่าตั้งเยอะแต่ดั๊นจิตใจสกปรกต่ำช้ายิ่งกว่าเดรัจฉานอีกน่าเสียดายแถมดันขี้อิจฉาจนพาตัวเองต่ำสมควรแล้วจริงๆ
    #110
    1
    • #110-1 ღ R★wa (@Rawa19) (จากตอนที่ 9)
      21 พฤษภาคม 2562 / 11:16
      ใจเย็นนนนน55
      #110-1
  2. #108 antoodok (@antoodok) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 21:07
    ชอบอะ มีบทแยกที่เป็นความคิดของมีอาห์ด้วย
    วีร่านี่เด็ดจริงค่ะ นางเจ๋งไปเลย
    แล้วจะกลับไปอยู่ร่างเดิมได้ไหมน้า
    เดี๋ยวมาอ่านต่อนะคะ
    ขอเล่น #เม้นมาเม้นกลับ challenge เลยนะคะ
    ฝากนิยายเราด้วยจ้า เรื่อง ศึกอภินิหารสุดป่วน

    ลิงก์
    https://writer.dek-d.com/antoodok/story/view.php?id=1382097
    #108
    1
  3. #96 Siriporn Pok (@0816588016) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 16:40
    แอบร้ายนะคะ หึหึ
    #96
    1
  4. #51 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 20:11
    สะจายยยยยวุ้ย
    #51
    1
  5. #23 Aoohapyn (@apyn666aoo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 19:09
    ร้ายจริง ๆ นะ มีอาห์ สาสมแล้ว(มั้ง)ที่ต้องนอนโรงพยาบาล
    แต่ที่ร้ายกว่า คงเป็นวีร่าสินะ ไม่สิ ต้องเป็นนางเอกในร่างวีร่ามากกว่า~
    #23
    1
    • #23-1 ღ R★wa (@Rawa19) (จากตอนที่ 9)
      16 เมษายน 2560 / 21:26
      55555 ต้องเรียกว่านาวเอกเราสู้คนค่ะ ไม่ใช่ร้ายย555 (หรือเปล่า55)
      #23-1
  6. #20 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 23:59
    โอ้โห...มาริน่าทำอะไรอ่ะ
    ทำหมยัยแอ๊บถึงเดี้ยงขนาดนั้น
    #20
    1
  7. #19 Marius Yo (@tongue) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 23:50
    เวรย่อมระงับ ด้วยการจองเวร??แต่..มาริน่าเธอทำไรอะ มีความสงสัย นึกว่าตบกันธรรมดา
    #19
    1
    • #19-1 ღ R★wa (@Rawa19) (จากตอนที่ 9)
      14 เมษายน 2560 / 23:58
      มันเป็นฉากความรุนแรง55555 ไม่มีต่อจ้า55555
      #19-1