คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FanFic UtaPri] Christmas Gift for you [AixSyo]

โดย RitaRockZa

ฟิตแก้บนที่เขียนตอน2ทุ่มกว่าลงเที่ยงคืนกว่าโว๊ยยย #รูปเดี๋ยวตั้ง--

ยอดวิวรวม

48

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


48

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ธ.ค. 61 / 00:31 น.
นิยาย [FanFic UtaPri] Christmas Gift for you [AixSyo] [FanFic UtaPri] Christmas Gift for you [AixSyo] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคแก้บนคู่ไอโชวจากอุตะปริ๊นเราเองค่ะแต่งเสร็จทันเวลาแต่งลงไม่ทันเวลาเลย--- ป.ล.ด้นสดมากๆแบบไม่ได้วางพล็อตอะไรเลยเพราะพึ่งแต่งตอน2ทุ่มกว่าแต่งลงเที่ยงคืน(ฮา) 

เรื่องนี้เป็นyaoi หรือชายรักชาย
รับไม่ได้กรุณากดปิด

สารภาพว่ากามที่สุดตั้งแต่แต่งมา--//เพราะปกติเกริ่นยาวแล้วดองเลยไม่มีโอกาสได้เขียน 555555

#ไอไอเราขอโทษที่ทำเธอกามยกโทษให้เราด้วยยย---

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ธ.ค. 61 / 00:31


วันคริสต์มาสอีพเป็นวันที่องค์พระเยซูคริสต์ทรงประสูติและในถัดมานั้นเป็นวันที่เราเฉลิมฉลองให้แก่การประสูติของพระองค์ซึ่งวันนั้นก็คือวัน'คริสต์มาส'นั้นเอง

   เทศกาลคริสต์มาสนั้นคือเทศกาลแห่งความสุข ความเชื่อ การให้ และแน่นอน..ความ'รัก' ยังไงละ--

   ร่างสูงโปร่งผมสีฟ้าอาร์คติกสวมชุดสีแดงขมวดคิ้วเล็กน้อยให้กับงานมากมายที่ยังสะสางไม่เสร็จเรียบร้อยก่อนจะรีบทำงานต่อให้เสร็จอย่างรวดเร็ว

   ใช่แล้วละที่นี่คือโรงงานผลิตของเล่นเพื่อแจกจ่ายให้เด็กๆที่น่ารักทั้งหลายในวันคริสต์มาสซึ่งแน่นอนว่าต้องเป็น 'เด็กดี' ละนะ~

   ซึ่ง'มิคาเสะ ไอ'นั้นคือหุ่นยนต์ของไชน์นิ่งผู้เป็นเจ้าของของงานแห่งนี้นี่เอง

   หน้าที่ของเขาหลักๆก็คือตรวจสอบเครื่องจักรต่างๆ ห่อของขวัญ เช็คยอดของขวัญและยอดเด็กที่ได้รับของขวัญทั้งหลาย ก่อนที่จะนำไปแจกจ่ายให้เด็กๆอย่างทั่วถึงในคืนวันคริสต์มาส

   "ฮึบ..นี้ชิ้นสุดท้ายแล้วสินะ?"ร่างสูงกวาดนัยน์ตาสีฟ้าเฉกเช่นเดียวกับเรือนผมก่อนจะเดินสำรวจรอบๆว่ามีอะไรตกหล่นรึเปล่า

  เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีจริงๆแล้วร่างสูงจึงเช็คเครื่องยนต์ของเลื่อนคันใหญ่ สภาพของกวางตัว(ไม่)น้อยและสภาพของขวัญที่อยู่บนเลื่อน รายชื่อของเด็กที่ได้รับของขวัญอีกครั้งก่อนจะเริ่มออกเดินทาง--

  ในระหว่างที่นำของขวัญไปแจกจ่าย ณ ที่ต่างๆทั่วโลกจนครบและกำลังเดินทางกลับร่างสูงก็ขบคิดเรื่องต่างๆในหัวก่อนที่จู่ๆระบบเครื่องยนต์เลื่อนจะเกิดขัดข้องกะทันหันร่างสูงรีบกลับมาสนใจเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะรีบลงจอด ณ ป่าแห่งหนึ่งอย่างเร่งด่วน

   เมื่อลงจอดเสร็จสิ้นดีแล้วร่างสูงก็เปิดระบบพลางตาทำให้ไม่มีใครสังเกตุเห็นเลื่อนก่อนจะเดินไปสำรวจรอบๆ

   ยิ่งเดินสำรวจมากขึ้นเท่าไหร่ร่างสูงก็รู้สึกคุ้นเคยกับเส้นทางอย่างไม่ทราบสาเหตุเอามากๆขาเรียวยาวค่อยๆเดินจนมาหยุดอยู่ ณ ที่ที่หนึ่งพลันความรู้สึกต่างๆก็เอ่อล้นขึ้นมาอย่างหยุดไม่อยู่ 

   ความรู้สึกคุ้นเคย อบอุ่น และแสนเจ็บปวดทะลักขึ้นมายังตำแหน่งหน้าอกซ้ายของร่างสูงอย่างมิอาจหักห้ามฉับพลันนัยน์ตาสีฟ้าสวยก็เหลือบไปเห็นคนคนหนึ่ง ความรู้สึกคุ้นเคยและเรื่องราวต่างๆเข้ามาในหัวของร่างสูงอย่างไม่หยุดหย่อนจนทำให้เผลอหลุดพูดออกมา...

   "โชว....."ทันทีที่มีเสียงเล็ดลอดออกไปจากริมฝีปากบางเจ้าของชื่อที่ถูกเอื้อนเอ่ยก็หยุดการกระทำทั้งหมดก่อนจะรีบหันมามองทางต้นเสียง

  เมื่อทั้งสองสบตากันร่างบางผมสีทองรีบวิ่งมาหาร่างสูงก่อนจะทุบไปที่อกแกร่งและโวยวายออกมา

    "ไอ คนบ้า! รู้ไหม๊ว่าชั้นต้องรอนายมานานแค่ไหน หะ!! ฮรึก..--"นัยน์ตาสีฟ้าของคนผมทองเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาสีใสก่อนที่จะมีท่าทีไหลออกมาไม่มีหยุด

    "ผมอยู่ตรงนี้กับนายแล้วนะโชว...ไม่ร้องร้องไห้เลยนะคนดีของผม--"ร่างสูงเอ่ยก่อนจะกอดและลูบหัวร่างบางเบาๆพลางจูบซับน้ำตาที่เปรอะเปื้อนเต็มใบหน้า

   เมื่อร่างบางร้องไห้จนพอใจแล้วจึงซักไซร้ถามเรื่องต่างๆจากร่างสูง

   "สรุปมันเป็นมายังไงกันแน่อธิบายมาให้หมดเลยนะไอ--"ตอนที่ร่างบางยังไม่ทันเอ่ยจบประโยคดีก็ถูกร่างสูงเอ่ยขัดเสียก่อน

"หืม...เซมไปละ? เด็กไม่ดีต้องโดนทำโทษนะโชว--"เมื่อกล่าวจบร่างสูงก็ประกบริมฝีปากลงไปที่ปากนิ่มอย่างนุ่มนวลและขบไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มเบาๆให้เผยอออกเพื่อที่จะรุกล้ำไปได้ง่ายๆ

   ร่างบางในคราแรกก็ขัดขืนพร้อมทั้งทุบอกแกร่งของร่างสูงระรัวแต่เพราะมีสิ่งรุกล้ำเข้ามาภายในเสื้ออย่างไม่ทันตั้งตัวปากที่ขบกันแน่นก็เผลอเปิดออกร่างสูงจึงสอดลิ้นร้อนเข้าในโพรงปากหวานได้พลางกวาดต้อนหยอกล้อลิ้นน้อยๆและควานหาความหวานจากปากเล็กอย่างตะกละตะกลามจนเกิดเสียงน่าอายขึ้น

   เมื่อร่างบางใกล้จะหายใจไม่ทันเต็มทีพร้อมทั้งเรี่ยวแรงที่ไม่เหลือร่างสูงจึงโอบคนตรงหน้าพร้อมทั้งยอมผละออกจากริมฝีปากอิ่มด้วยความเสียดายกับน้ำเชื่อมสีใสที่ไหลออกมา

    "ฮะ แฮ่ก แฮ่ก ทำบ้าอะไรของนายเนี่ยไอ! ! !"ร่างบางโวยวายออกมาด้วยใบหน้าที่แดงแจ๋และอาการหอบเนื่องจากขาดอากาศหายใจ--

   "ไหนคำว่า'เซมไป'ละ? หรือว่า...อยากโดนลงโทษอีกรอบสินะ?"ร่างสูงเอ่ยขึ้นมาอย่างขบขันแต่ทำให้ร่างบางที่ได้ยินนั้นถึงหน้าแดงขึ้นไปอีก

   "ไม่ต้องเลยนะไอ!!! หยุดเลย แล้วนายไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องด้วย สรุปเรื่องมันเป็นยังไงแล้วนายจะกลับอยู่ที่นี้ตลอดเลยใช่ไหม?"

   ทันใดนั้นจากบรรยากาศที่สดใสอยู่ก็ขุ่นหมองขึ้นมาทันใด

   "จริงๆแล้วผมไม่ควรมาอยู่ตรงนี้หรอกนะ...แต่เพราะเหตุบังเอิญหนะ.."ร่างสูงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่เหมือนเดิมเล็กน้อย

   "ไม่จริงใช่ไหม...ไอ..."ร่างบางเอ่ยขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ทำท่าจะไหลขึ้นมาอีกครา

   "มันเป็นเรื่องจริง...มานี่สิเดี๋ยวผมพาไปดู"

   ร่างสูงกุมมือร่างบางไว้ก่อนจะเดินนำไป ณ ที่ที่เลื่อนตกและเล่าเรื่องทุกอย่างให้คนตัวเล็กฟัง

   "นายจะทิ้งให้ชั้นอยู่คนเดียวอีกแล้วสินะ.."ร่างบางตัดพ้อออกมาด้วยความเศร้าโศกดวงใจดวงน้อยๆใกล้แตกสลายเต็มทน

    ด้วยท่าทีแบบนั้นของคนตรงหน้าทำให้ร่างสูงรู้สึกเหมือนใจสลายที่ทำให้คนรักของตนต้องโศกเศร้ามากมายถึงเพียงนี้

   แต่แล้วทันใดนั้นก็มีแสงสว่างโพยพุ่งออกมาจากเลื่อนคันใหญ่พร้อมกับภาพสามมิติของคนที่ทั้งสองคุ้นเคยดีปรากฏออกมา

   "ตอนนี้ไอได้เห็นความรักของพวกยูทั้งสองคนแล้วละไหนๆแล้วพวกยูเหนื่อยกันมามากไอจะให้ของขวัญนี้แก่พวกยูแล้วกัน อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขละ"

    เลื่อนค่อยๆลอยขึ้นและหายไปกลายเป็นแสงที่สวยงามก่อนจะมีใบสัญญาเซ็นเข้าบริษัทของไชน์นิ่ง ซาโอโตเมะลอยมาตรงหน้าของ'มิคาเสะ ไอ'ก่อนที่จะมีเสียงแผ่วเบาลอยมาตามสายลมว่า

   "เมอร์รี่คริสต์มาสนะพวกยูทั้งหลาย โฮะ โฮะ"

                                 จบ

-----------------------------------------------------------------------------------

ตัดจบมันอย่างงี้แหละเวลาไม่มีแล้ว--

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ RitaRockZa จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น