เทพมารตกสวรรค์

ตอนที่ 106 : จักรพรรดิ์เงา 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    19 ต.ค. 62




  

        เวลาผ่านไปจนถึงรุ่งเช้านั้นก็หมายความว่าเวลาในการสอบเหลืออีกแค่1วันเท่านั้นเหล่าผู้เข้าสอบต่างรีบมุ่งหน้าไปสู่ยอดเขา สมุนไพรต่างๆถูกเก็บเกี่ยวไปพอสมควรแต่ ณ ตอนนี้ไม่มีชื่อของใครกระพิบเป็นสีทองแม้แต่น้อย...


     อู้เฉียงในยามนี้สามารถเอาตัวรอดด้วยพลังของตัวเองได้และทำการยกระดับพลังตัวเองขึ้นมาได้เพราะพบเจอกับโชควาสนาอย่าง สมุนไพรเก้าจันทรา!! สามารถยกระดับแบบก้าวกระโดดได้ในทันที ผลข้างเคียงก็คือ ไม่สามารถทำการยกระดับพลังได้อีกภายในครึ่งปี แต่ปัญหานี้ไม่ค่อยจะมีผลกับอู้เฉียงสักเท่าไหร่.. อู้เฉียงในยามนี้ใกล้ถึงยอดเขาขึ้นทุกขณะ..


" ไป๋หลงขอให้เจ้าปลอดภัยก็แล้วกัน "  อู้เฉียงกล่าวพึมพำก่อนจะมุ่งหน้าสู่ยอดเขา..



   ภายในถ้ำ...


 เก๋อเก๋อลืมตาขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นบิดขี้เกียจ..


" นี้ข้าเผลอหลับไปรึเนี้ย...แล้วไป๋หลงละ? "  เก๋อเก๋อกล่าวขึ้นพลางวิตกตกังวล..



   เก๋อเก๋อกำลังจะมุ่งตรงเข้าไปในถ้ำเพราะอาจะเกิดเรื่องขึ้นกับไป๋หลงขณะนั้นเองก็มีบางคนเดินออกมาในสภาพเลือดท้วมตัวบาดแผลสาหัสมากเส้นผมยุ่งกระเซอ โลหิตสีแดงไหลหยดเป็นทาง แต่ใบหน้ากลับประดับไว้ด้วยรอยยิ้ม..


" ปะ..ไป๋หลงเจ้าไปเจอกับอะไรมากันแน่!! "  เก๋อเก๋อกล่าวจบก็เข้าไปพยุงไป๋หลงให้นั่งลงพลางสำรวจบาดแผล..


" บาดแผลเจ้าสาหัสมาก!! กระดูกซี่โครงร้าว!! ขาข้างขวาหัก!! ไหปลาร้าของเจ้าเกิดรอบร้าว!!เพราะกระทบกับบางสิ่งอย่างรุ่นแรงพลังภายในของเจ้าปั่นป่วนไปหมด!! "  



   เก๋อเก๋อกล่าวด้วยใบหน้าขาวซีดและเพียงส่งพลังเข้าไปสำรวจเพียงน้อยนิดเท่านั้นซึ้งการจะทำเช่นนี้ได้ต้องเชี่ยวชาญศาสตร์แพทย์ระดับสูง!!


" เจ้าเป็นหมอรึไงกัน? "  ไป๋หลงเอ่ยถามขึ้น


" ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงบาดแผลเจ้าสาหัสเกินไปแล้ว!! เจ้าไปเจอกับอะไรมาทั้งคืน!! "  เก๋อเก๋อกล่าวออกมาด้วยความสงสัยและเป็นห่วงเป็นใย..


  ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวออกมาอย่างมีเลศนัย..


ไม่ใช่ไปเจอกับอะไรมา..แต่ได้บางอย่างกลับมาต่างหาก!! อีกอย่างเรื่องบาดแผลเจ้าไม่ต้องห่วงร่างกายข้าสามารถฟื้นฟูได้ในเวลาเพียงไม่นานกับเม็ดยาสมุนไพรที่ข้ามีติดตัวไม่เกินครึ่งวันบาดแผลของข้าก็จะหายเป็นปกติ.."


   ไป๋หลงกล่าวด้วยท่าทีสบายๆเพราะสาเหตุหลักที่ไป๋หลงฟื้นฟูตัวได้เร็วเพราะมีเชื้อของเผ่าเทพและเผ่ามารอยู่ในตัวไป๋หลงคอยเกื้อหนุนกันหรือที่เรียกกันสั้นว่า สายเลือดผสม!!



    ซึ้งสายเลือดผสมนั้นมีให้เจอได้ในยุทธภพแต่จะไม่ค่อยทราบว่าใครคือสายเลือดผสมเช่นต๋าเฉิง( ตอนที่ 92 ) ต๋าเฉิงเป็น ครึ่งมารกับอสูร ซึ้งนี้ก็เป็นสายเลือดผสมเช่นกัน แต่ไป๋หลงนั้นกรณีพิเศษที่ยากมากที่จะเกิดขึ้นหรือแม้แต่จะไม่เกิดขึ้นเลยเว้นก็แต่เพียงไป๋หลงผู้เดียวเท่านั้น...


เก๋อเก๋อได้ยินเช่นนั้นก็ถลึงตาใส่ทันที...



" พูดเป็นเรื่องตลกไปได้..ข้าไม่เชื่อ!! มนุษย์ที่ไหนจะฟื้นฟูตัวเองได้เร็วปานนั้น " เก๋อเก๋อกล่าวออกมาก่อนจะเช็ดเลือดที่เปื้อนตามตัวของไป๋หลง..


" ถ้าเจ้าไม่เชื่อ..ก็ลองส่งพลังเข้าไปตรวจสอบภายในร่างกายข้าสิว่าตอนนี้เป็นไร? แล้วใครบอกว่าข้าเป็นมนุษย์กันละ "  ไป๋หลงกล่าวขึ้นด้วยเสียงอันแผ่วเบาของท้ายประโยตทำให้เก๋อเก๋อมิอาจได้ยินถ้อยคำนั้นได้ สิ่งที่ไป๋หลงกล่าวออกมาเป็นการเปรียบเสมือนท้าทายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เก๋อจับข้อมือของไป๋หลงก่อนจะส่งพลังเข้าไปตรวจสอบภายในก่อนจะสั่นสะท้านไปทั้งตัวและเบิกตากว้างออกมา..


" นะ..นี้มันเป็นไปไม่ได้อวัยวะต่างๆกำลังฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว กระดูกซี่โครงกำลังรักษาตัวเองรวมไปถึง ส่วนอื่นๆด้วยเช่นกัน!! " 



" ก็ข้าบอกเจ้าแล้ว " ไป๋หลงกล่าวพลางยกยิ้มออกมาแต่เมื่อนึกถึงอาวุธชิ้นนั้นกลับทำให้ไป๋หลงเสียวสันหลังในทันที เป็นอาวุธที่ไป๋หลงยังไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองนั้นเป็นเจ้าของมันโดยสมบูณ์หรือไม่...




......................................................


  สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังชื่อ ชื่อนึงที่กำลังกระพริบเป็นสีทองและเลือนหายไปซึ้งชื่อที่ปรากฏนั้นเป็นชื่อของไป๋หลงนั่นเอง..


" ชะ..ชื่อเป็นสีทองไม่ผิดแน่สมบัติของ ท่าน เห่ยเจี้ย ถูกค้นพบอีกชิ้นแล้ว!!! " 


" แม่เจ้าโว้ย!! คนที่ชื่อไป๋หลงมีโชควาสนาถึงเพียงใดกันที่สามารถครอบครองหนึ่งในของวิเศษผู้ยิ่งใหญ่อย่างท่าน เห่ยเจี้ย จะเป็นของวิเศษแบบไหนกันนะ "



   เสียงของเหล่าผู้ชมต่างกล่าวกันอย่างสนุกปากแต่ก็ยังมีกลุ่มที่อิจฉาริษยาอยู่เช่นกัน...

 
   องค์จักรพรรดิ์แห่งทวีปมืด ซ้วนตี้เองก็อดที่จะชื่นชมในความสามารถของเด็กหนุ่มผู้นี้อยู่ลึกๆถึงแม้จะไม่เคยพบเจอก็ตาม..



   ทางด้านผู้อาวุโสชุดดำ ใบหน้ายิ้มเบิกบานออกมาเป็นรอยยิ้มชราที่ดูอบอุ่น..


" พวกเจ้ามากับข้าไปรอ เจ้าหนูนั่นข้างบนกัน!! "  ผู้อาวุโสชุดดำกล่าวจบก็หยิบหยกออกมาชิ้นนึงก่อนจะกล่าวบางอย่างก่อนที่ร่างจะหายไปและไปโผล่ ณ บนยอดเขา...


   เหล่าศิษย์ต่างสงสัยในฉับพลันเหลือเวลาอีก1วันแท้ๆกลับทำราวกับว่าเด็กหนุ่มนั่นจะขึ้นมาได้ก่อนเวลาที่กำหนด!!ทั้งๆที่เป็นเรื่อวที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนด้วยซ้ำ..



...................................................................



   ไป๋หลงเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์ใหม่ซึ้งถูดจัดเตรียมไว้หลายชุดในแหวนมิติ หลังจากนั้นไป๋หลงก็ได้รู้ว่า เก๋อเก๋อกับจิวซือเป็นพี่น้องกันแต่อยู่กันคนละฝ่าย เก๋อเก๋ออยู่ฝ่ายพ่อ  จิวซืออยู่ฝ่ายแม่ทำให้ทั้งสองต้องแยกกันเพราะเหตุผลทางบ้าน...


" ไม่น่าเชื่อเจ้ากับจิวซือเป็นพี่น้องกัน...นิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหวน้องเจ้ายังดูสุขุมหนักแน่นกว่าเจ้าด้วยซ้ำ" ไป๋หลงกล่าวพลางพยามกั้นหัวเราะเมื่อสองคนนี้มาเทียบกันไม่มีส่วนใดเลยที่เหมือนเป็นพี่น้องกันเว้นก็แต่เพียงหน้าตาเท่านั้น...


" นี้เจ้า..เอาเถอะอยากจะพูดอะไรก็พูดไปว่าแต่ว่าเจ้าไม่เป็นห่วงสหายเจ้ารึยังไงกัน? " เก๋อเก๋อเอ่ยถามขึ้นเพราะคราแรกที่ไป๋หลงบอกว่าพลัดหลงกับสหายถ้าบอกว่ามาคนเดียวคงดูน่าเชื่อถือกว่านี้..



" พวกนั้นเอาตัวรอดได้แน่นอน..เอาเป็นว่า พรุ้งนี้ ก่อนพระอาทิตย์ตกเย็นคือวันสุดท้ายดูจากเส้นทางเราคงอยู่ไม่ไกล เราจะออกเดินทางกันตอนต่ำเพราะ จะไม่เป็นที่เพ่งเล็งและสามารถเคลื่อนไหวได้ง่าย ขอเพียงอย่าไปเจอกับอสูรที่มีสัมผัสเฉียบคมก็คงพอ!! "   ไป๋หลงกล่าวบอกพลางปรับพลังให้เข้าที่หลังจากที่ผ่านศึกอันดุเดือดมา..หรือจะเรียกว่าโดนยำอยู่ฝ่ายเดียวมากกว่า..



  เก๋อเก๋อเห็นด้วยกับไป๋หลงจึงนั่งคุยเรื่องทั่วไปและการต่อสู้ในรูปแบบต่างๆเก๋อเก๋อรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมากตนนั้นเป็นพวกที่เข้าหากับบรุษได้ยากแต่กับไป๋หลงมันกลับพิเศษยิ่งกว่า..


   จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนค่ำเก๋อเก๋อและไป๋หลงออกจากถ้ำก่อนจะทะยานร่างไปบนกิ่งไม้อย่างรวดเร็วระหว่างทางเจอพวกอสูรและมารนอกรีต...รวมถึงอาชญากรร้ายแรงที่เป็นมนุษย์ด้วย ระหว่างนั้นไป๋หลงเห็นซากศพของเหล่าผู้เข้าแข่งขันต่างนอนกันเกลื่อนกราดข้างล่าง...แต่ไป๋หลงกลับฉายแววตาที่เรียบเฉยออกมา ผิดกับเก๋อเก๋อที่ทำหน้าจะอาเจียนตลอดเวลาเมื่อเห็นภาพอันโหดร้ายด้านล่าง..



    หากจะพูดว่าการเข้ามาสอบเปลี่ยนเป็นการเดินข้ามาตายยังจะฟังขึ้นหูกว่าเป็นกองขณะนั้นเองมีบางอย่างพุ่งมาด้วยความเร็วสูงจากพื้นดินโจมตีใส่ไป๋หลงอย่างฉับพลัน..


  
   ไป๋หลงมิอาจสัมผัสได้ถึงการโจมตีนั้นก่อนจะโดนโจมตีเข้าอย่างจังแต่โชคดีที่ไป๋หลงสามารถเข้นพลังออกมาคุ้มกันได้บางส่วน...


" บัดซบ!! "  ไป๋หลงสถบออกมาก่อนจะโดนพลังลึกลับบางอย่างเล่นงานเข้าอย่างจัง...



ตู้มมมม!!



  เก๋อเก๋อตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนจะมุ่งลงข้างล่างเพื่อไปช่วยไป๋หลงในทันที....


  
 ไป๋หลงสั่นสะท้านในทันทีเพราะพลังเมื่อกี้เห็นได้ชัดถูกยั้งเอาไว้ มิฉะนั้น ความเสียหายคงจะมากกว่านี้..


" ไป๋หลงเจ้าเป็นอะไรบ้าง!! "  เก๋อเก๋อกล่าวขึ้นด้วยความร้อนรน


  ไป๋หลงส่ายหน้าก่อนจะยืนขึ้นฉายแววตาแข็งกร้าวออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้น...


" หนีไป!! รีบมุ่งหน้าไปบนยอดเขาเดี๋ยวนี้ข้าจะรีบตามไป "   


 เก๋อเก๋อได้ยินเช่นนั้นก็เตรียมจะกล่าวออกมา...


" แต่... "


" ไม่มีแต่!! รีบไป "



 ไป๋หลงประกาศกร้าวขึ้นพร้อมกับจิตสังหารที่พุ่งพล่านออกมา..


  เก๋อเก๋อใบหน้าขาวซีดในบัดดลก่อนจะทะยานร่างไปตามที่ไป๋หลงบอกเก๋อเก๋อมุ่งหน้าไปบนยอดเขาในทันทีเพื่อขอความช่วยเหลือถึงแม้จะเป็นหนทางที่ริบหลี่ก็ตาม...


" เจ้าเป็นใคร!! " ไป๋หลงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาแววตาสีแดงฉายแววดุดันออกมาและปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างไม่ปิดบัง...



    ทันใดนั้นก็มีชายชราเดินมาพร้อมกับถือไหเหล้ามาด้วยชายชราเหลียวมองไป๋หลงก่อนจะกระดกเหล้ากินอย่างเบิกบาน!!!



" หึๆๆ..ไม่เลวแววตาเยี่ยม!! จิตสังหารเยี่ยมยอด!! ระดับพลังพอไปวัดไปวาได้..โอ้วทูท่าเจ้าจะพกเหล้าชั้นดีมาด้วยภายในแหวนมิตินิ เอาออกมาๆ ของดีๆมีไม่กินตอนนี้จะกินตอนไหนเล่า...ลดจิตสังหารลงได้แล้วไอหนู ถ้าข้าตั้งใจจะสังหารเจ้าจริงๆ เจ้าคงไม่ได้มายืนมองข้าอยู่แบบนี้หรอก "  


  
       ไป๋หลงระเบิดพลังออกมาก่อนจะเเค่นเสียงเย็นชา..


" ข้าถามว่าท่านเป็นใครกันแน่!! " 


  
   ชายชราถลึงตาใส่ก่อนจะส่ายหน้าออกมาพลางเบื่อหน่าย..


" ไอหนูมานี้!! " 



      ชายชรากล่าวจบก็มีพลังบางอย่างฉุดดึงไป๋หลงอย่างรุนแรงจนห่างกันเพียงไม่กี่ก้าวสร้างความตกตะลึงให้กับไป๋หลงเป็นอย่างมาก


" กะ..เกิดอะไรขึ้นร่างกายข้าขยับไปเองได้ยังไง!!  "  


" ผิดแล้วแต่เป็นเงาต่างหาก!! "   ชายชราเอ่ยพลางยกยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย




..........................................................................


     
บนยอดเขา........


" เกิดอะไรขึ้น? นี้มันผิดสังเกตุเกินไป เด็กนั่นไม่น่าจะช้าได้ขนาดนี้ " ผู้อาวุโสชุดดำกล่าวขึ้น..



  ทันใดนั้นศิษย์ที่ตามมาด้วยเรียกอาจารย์ก่อนจะชี้ไปยังภาพน้ำอักขระ..



"  อาจารย์ดูนั่น!!! " 


 เมื่อผู้อาวุโสเมื่อเงยหน้าขึ้นไปพลันระเบิดพลังออกมาจนศิษย์รอบข้างพลอยได้รับผลกระทบไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เดือดดาล...



"  จักรพรรดิ์เงา!!! " 

 










  
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

885 ความคิดเห็น

  1. #838 Takter (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 11:30

    มีคำผิด "วิเศษ" เขียนแบบนี้หรือเปล่าครับส่วน "วิเศษณ์" คำนี้หมายถึงคำขยาย คำว่า "ซึ่ง"เขียนแบบนี้ ถ้า"ซึ้ง"หมายถึงซึ้งใจหรือเปล่า ถ้าผิดขออภัยครับ

    #838
    1
    • #838-1 torki (@Ronnachit1234) (จากตอนที่ 106)
      19 ตุลาคม 2562 / 12:39
      ไรท์ดูผิดครับ55 จะดำเนินการแก้ไขขอบคุณครับ
      #838-1
  2. #825 him_choosak (@him_choosak) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 00:46

    ค้างอ่าไรท์
    #825
    0
  3. #824 Nun2301 (@Nun2301) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 14:32

    ค้างมากกกก
    #824
    0
  4. #823 SaNooKer12 (@sanookermikael) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 19:41

    ค้างงงงงงงงง ต่ออีกกกกกกกกกกกกก

    #823
    0
  5. #821 bankhome (@bankhome) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 07:11

    เอาแล้วไง
    #821
    0