เทพมารตกสวรรค์

ตอนที่ 52 : ยอดฝีมือที่โดนปิดผนึก2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    17 มี.ค. 62


  

  
              ทั่วทั้งร้านต่างตกตะลึงกับพลังที่ไป๋หลงปล่อยออกมาพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลทำให้ทั้งร้านเริ่มมีน้ำแข็งเกิดขึ้น หลิงหลุนที่สถิตอยู่ในจิตของไป๋หลงสัมผัสได้ถึงบางอย่างจึงบอกกล่าวแก่ไป๋หลงผ่านจิตสำนึกทันที..



     " นายท่าน!! โปรดระงับพลังและอารมณ์ของท่านลงก่อนมีบางอย่างกำลังตรวจสอบท่านอยู่เป็นผู้มีพลังที่แข็งแกร่งมาก!! ข้าไม่สามารถล่วงรู้ได้ว่าเป็ผู้ใด เหมือนกับมีพลังบางอย่างขวางกั้นอยู่... " 



     ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็คิ้วขมวดทันทีก่อนจะลดระดับพลังและแรงกดดันลงน้ำแข็งที่เกาะอยู่รอบๆเริ่มหายไป ราวกับว่าไม่เคยมีมาก่อน


" นายท่าน คนที่สัมผัสพลังของนายท่านได้...ตอนนี้หายไปแล้วราวกับว่าเพื่อตรวจสอบบางอย่าง.... "


    ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็ตอบกลับหลิงหลุน...


" ขอบใจเจ้ามาก..ไว้เดี๋ยวเสร็จจากเรื่องตรงนี้เมื่อไหร่ข้าจะมาถามลายละเอียดอีกที "


" ขอรับนายท่าน!! " หลิงหลุนกล่าวตอบ



          หลังจากนั้นไป่หลงก็มองผู้จัดการร้านคนนั้นอีกครั้งตอนนี้ผู้คนในร้านนั้นต่างพากันหนีออกไปหมดแล้ว เพราะแรงกดดันที่ไป๋หลงปล่อยออกมานั้นราวกับยอดฝีมือที่เก่งกาจหรืออาจจะเป็นแม่ทัพที่ไหนสักแห่งที่มาพักผ่อนแบบเงียบๆก็เป็นได้..



       ผู้จัดการร้านนั้นเมื่อไป๋หลงสลายพลังและแรงกดดันทั้งหมดนางที่เป็นผู้จัดการร้านก็ขาอ่อนในทันทีแต่ยังจับโต๊ะแถวนั้นไว้ได้ทำให้ไม่ล้มไปอยู่กับพื้น... ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


" จะ...เจ้าไม่สิ..ท่านเป็นใครกันแน่!! ทำไมคนอย่างท่านถึงมาอยู่ในหมู่บ้านทุระกันดาลแบบนี้ได้ "


" ไม่ใช่เรื่องของเจ้า!!..ถอนคำพูดที่เจ้าพูดไว้ก่อนหน้านี้สะ  " ไป๋หลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอันแสนเย็นชาราวกับน้ำแข็งก้ไม่ปาน..



     ผู้จัดการร้านสาวคนนั้นก็นึกขึ้นมาได้ทันที่ก่อนจะก้มตัวลงขอขมา..


" ข้า เว่ยเว่ย ขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้เป็นอย่างสูงข้าผิดเองที่ไม่มีความรอบคอบมีตาหามีแววไม่.. "


   ไป๋หลงที่ได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าให้ก่อนจะกล่าวเข้าเรื่องอีกครั้งนึง..


" เอาละ...ข้าจะถือว่าเรื่องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้น!!และอีกอย่างข้า..มีเรื่องอยากจะถาม ท่านผู้จัดการเว่ย สักหน่อย...เกี่ยวกับเรื่องเล่าของหมู่บ้านแห่งนี้ ยอดฝีมือที่โดนปิดผนึก!! "


"ถ้าเป็นเรื่องนั้นละก็... "



     ผู้จัดการเว่ยเว่ยและไป๋หลงได้นั่งคุยกันอยู่สักพักใหญ่สุดท้ายไป๋หลงก็ได้ข้อยุติและข้อผิดสังเกตุเกี่ยวกับเรื่องเล่นนี้ซึ่งอาจจะเป็นจริงถึง6ส่วนแต่ทำไมต้องโกหกว่าเป็นเรื่องเล่าด้วยยังคงเป็นปริศนาที่ไป๋หลงยังคิดไม่ออก....


" ขอบใจท่านมากท่านผู้จัดการเว่ยเว่ย...ข้าไป๋หลงขอตัวลา.. " 


" ช้าก่อน... "


    ผู้เว่ยเว่ย กล่าวขึ้น ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยความนอบน้อม..


" ข้า เว่ยเว่ย ขอโทษท่านด้วยกับเรื่องเมื่อก่อนหน้านี้ .."


" ร้านนี้เป็นร้านที่ดี..เจ้าเป็นห่วงพวกคนในร้านของเจ้ามันก็ดี..แต่นิสัยการใช้เหตุผลควรคิดไตร่ตรองให้มากกว่านี้  เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว ท่านอย่าได้เก็บมาคิดไว้ใส่ใจข้าไป๋หลงขอตัวลา.. "


   ไป๋หลงกล่าวจบกำลังจะเดินออกจากร้านทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นหน้าประตูร้านน้ำชาแห่งนี้..



ตู้ม!!



" เว่ยเว่ย!! ออกมาขอ ขมาข้าสะมิเช่นนั้นข้าจะทำลายร้านของเจ้าซะ ถึงแม้เจ้าจะมีฝีมือ แต่วันนี้ข้าพา องครักษ์ประจำตระกูลข้ามาด้วย ต่อให้เป็นเจ้าและคนของเจ้าก็ไม่ไหวหรอก..อย่าดิ้นรนแล้วออกมาข้าไม่อยากทำให้ใบหน้าสวยๆ ของเจ้าต้องมีบาดแผล..มันจะทำให้ข้าหมดอารมณ์สะก่อน ฮ่าๆๆๆๆ!! " 



    เสียงกล่าวที่เต็มไปด้วยความยโสโอหังและแฝงไปด้วยความหื่นกระหาย..



    เว่ยเว่ยได้ยินเช่นนั้นก็ใบหน้าบิดเบี้ยวทันที 


" บัดซบ!!เจ้าหมูโสโครกนั้น ข้าจะไปสังหารมัน!! " เว่ยเว่ยกล่าวจบเตรียมจะออกไปพร้อมกับพวกคนในร้านของตน แต่แล้วไป๋หลงก็แสยะยิ้มขึ้นก่อนจะยกมือขึ้นมาห้ามเว่ยเว่ยไว้


" ท่านห้ามข้าทำไม..มันมาหาเรื่องข้าถึงหน้าร้านแล้วยังพูดจาบัดซบ!!แบบนั้นอีกท่านจะห้ามข้าอีกเหรอ.. "




       ไป๋หลงเพียงส่ายหน้าแล้วกล่าวออกด้วยท่าทีเรียบเฉย..


" ใครบอกข้าจะห้ามท่าน...ข้าเพียงจะจัดการมันด้วยตัวเองแล้วหลังจากนั้นข้าก็จะให้ท่านคิดบัญชีกับเจ้าหมูโสโครกที่ท่านเรียกดีหรือไม่ "


   เว่ยเว่ยที่ได้ยินเช่นนั้นก็สงสัยทันที...


" เหตุใดท่านถึงทำเช่นนั้น..ข้าไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไรต่อตัวท่านเลย จะเป็นผลร้ายต่อตัวท่านเองมากกว่า เพราะเจ้าหมูโสโครกนั้นเป็นลูกของ อัครเสนาบดีที่เมืองใกล้เคียง มันชอบมาเบ่งวางอำนาจแถวนี้เป็นประจำ...ท่านอาจจะถูกมันตามล่าได้ "


   เว่ยเว่ยกล่าวออกมาด้วยความกังวลถึงไป๋หลงจะเเข็งแกร่งแต่ไม่มีทางชนะพวกที่หมูโสโครกนั้นเอามาได้แน่...แต่ความคิดนั้นโดนลบทิ้งออกไปทันที ในเวลาอันใกล้นี้...



" ท่านไม่ต้องรู้หรอก...เอาเป็นว่าข้าจะเหลือเจ้าหมูโสโครกนั้นไว้ให้ก็แล้วกัน เดี๋ยวข้ามา... " 


" เดี๋ยวก่... "  เว่ยเว่ย กล่าวไม่ทันจบไป๋หลงก็เคลื่นที่มาหน้าร้านด้วยความเร็วที่เว่ยเว่ยแทบจะมองไม่ทัน ทำให็เว่ยเว่ย ตกตะลึงเป็นอย่าง




ณ  หุปเขาลึกแห่งหนึ่งในทวีปมังกร



      ภายในป่านั้นมีหุปเหวที่มืดมิดอยู่ข้างล่าง และด้านล่างนั้นมีถ้ำอยู่ ถัดเข้าไปข้างในนั้นมีชายชรา ถูกล่ามโซสีทองขนาดใหญเอาไว้ หอกสีทองอร่ามถูกปักทะลุอยู่กลางอกแต่หน้าแปลกที่ชายชรานั้นยังมีลมหายใจอยู่... ชายชรานั้นอยู่ๆก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา


" ฮ่าๆๆๆ..จอมราชันได้ลงมาจุติ!! แล้วทีนี้แหละความฝันข้าก็จะเป็นจริง...รีบหาข้าให้พบเถอะจอมราชัน ข้าสัมผัสได้ว่า เจ้าอยู่ไม่ไกลจากที่นี้ ข้าจะรอถึงแม้ว่าจะต้องรอไปอีกหนึ่งพันปีก็ตาม... " 




จบ...












อ่านสักนิด!!


  ไรท์ต้องไปติวที่ค่ายทุกวันเลย จึงไม่ค่อยมีเวลาเขียนให้เยอะเพราะต้องทบทวนเนื้อหาที่เรียนอีก แต่ก็จะพยามมาลงให้เป็นตอนๆ แต่เนื้อหามันจะน้อยไปนิดนึงนะ อีกอย่างที่ไรท์ตั้งขายนิยายเพราะว่าไรท์ต้องการนำเงินในส่วนนี้ มาใช้ค่าเช่าหอพัก ไรท์ไม่อยากขอเงินจากคนทางบ้าน เพราะไรท์รู้สึกว่าต้องหาเงินเองได้แล้วจะคอยแต่ขอจากที่บ้านอย่างเดียว มันก็ดูไม่ดี อันนี้ตามความคิดไรท์นะ ใครคิดต่างจากไรท์คอมเม้นได้นะ...อ้อ แล้วก็รูปบน ไรท์หว้าเหว...คือไรท์เป็นผู้ชายคนเดียวที่ขึ้นไปยืนถ่ายรูปที่เหลือผู้หญิงหมด มันเกร็งๆจ้าาาา555   ขอบคุณที่ติดตามกันมานะครับ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

885 ความคิดเห็น

  1. #608 tong09090099 (@tong09090099) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:28

    แม้แต่งนิยาย ให้คนอื่นดูถูกพ่อแม่ตัวเองสารพัด แล้วก้โมโหขึ้นมา พอแสดงพลัง คนดุ กล่าวขอโทษก้ยกโทาให้ แสดงว่า พ่อแม่ สำหรับคุรคงไม่มีความสำคัญใครจะดูถูกไงก้ได้ ใครจะว่าไงก้ได้ ว่าไปก่อน ขอโทษที่หลัง ก้จบ อภัย ไป ทุเรส ในเมื่อแต่งมาขนาดนี้ แล้ว มันต้องฆ่าแล้ว พ่อแม่ ไม่ใช้สิ่งเอามาเยียบย่ำแล้วขอโทษก็ อภัยง่ายๆ ปัญญาอ่อน แล้ว - จะโมโห ไปเพื่ออะไร ในเมื่อ-ให้อภัย คน ง่ายแบบนี้ สงสาร พ่อแม่- จิงๆ ที่ มีลูกอย่าง-

    #608
    3
    • #608-2 satori102 (@satori102) (จากตอนที่ 52)
      7 พฤษภาคม 2562 / 00:00
      คอมเม้นเเรงไปป่ะถามจริง ไม่ได้โลกสวย เเต่จะให้เค้าปรับปรุงอะไรก็พูดให้มันดีๆหน่อย นึกถึงใจคนอื่นบ้าง
      #608-2
    • #608-3 saharatball44 (@saharatball44) (จากตอนที่ 52)
      20 ตุลาคม 2562 / 11:22
      เเต่งเองเลยเถอะ เเนะนำก็เเนะนำดีๆดิ-สันขวาน เเล้วคุณมหึงจะฆ่าทุกคนที่ด่าพ่อเเม่เลยหรอ ความคิดต่ำๆ //โทษทีขี้เสหือกไปหน่อย
      #608-3
  2. #551 RattikornPan (@RattikornPan) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:53
    อายความหล่อรึดูนิดก็ไม่ได้คนขี้ตืด
    #551
    1
    • #551-1 torki (@Ronnachit1234) (จากตอนที่ 52)
      17 เมษายน 2562 / 19:32
      ขี้ตืดด้วย55555
      #551-1
  3. #490 หวังซีเจา (@Automatic32) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:25
    ไอ่หน้าตุ๊กตานั้นไรท์ใช่ใหม
    แหมไม่ปิดก็ไม่มีใครรู้หรอก
    ว่าไรท์มันคนใหน
    #490
    1
    • #490-1 torki (@Ronnachit1234) (จากตอนที่ 52)
      18 มีนาคม 2562 / 07:03
      ก็ไรท์เป็นผู้ชายคนเดียวในนั้น555
      #490-1
  4. #489 BSmtb42 (@bamvararuk) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:24
    สู้เด้อครับบบบ
    #489
    0
  5. #488 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:21
    ขอบคุณครับ ค้างต่อปาย
    #488
    0