ตอนที่ 10 : 8 : แม่บ้าน 4.0 ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2513 ครั้ง
    7 มี.ค. 62





8

-แม่บ้าน 4.0-



ลมเหนือตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันรุ่งขึ้น มือเรียวกุมคอเสื้อเชิ้ตเบาๆซึ่งคิดว่าซีนน่าจะเป็นคนสวมมันให้กับเขา ร่างบางขาวค่อยๆลุกลงจากเตียงกวาดสายตามองร่างสูงที่ควรจะอยู่ข้างเตียงแต่กลายเป็นว่ามีกล่องของขวัญสีแดงเลือดหมูแล้วผูกทับด้วยโบว์ซีทรูสีขาวและเขียนหน้ากล่องว่า



Don’t be sad my cutest wife



ลมเหนือยิ้มให้กับข้อความในกระดาษแผ่นนั้นก่อนจัเปิดกล่องของขวัญออกมา ทันทีที่กล่องของขวัญถูกเปิดออกความโรแมนติกเมื่ิอครู่ก็มลายหายไปทันที

เมื่อด้านในของมันเป็นแพนตี้ลูกไม้สีขาวกับถุงน่องสีขาวคู่กัน


เซ็งเว้ย.. มีผัวหื่นเนี่ย! 




ซีนที่เพิ่งว่ายน้ำเสร็จเดินเข้ามาในห้องนอนในสภาพสวมชุดคลุมอาบน้ำและผมที่เปียกลู่ไปทางด้านหลังโชว์โครงหน้าเอาหล่อเหลา

“ไง.. ชอบไหม?”

“ชอบบ้าอะไรเล่า! นี่มันของผู้หญิงชัดๆ”

“หึ.. หน้ามึงก็เป็นผู้หญิงได้อยู่นะ”ซีนยิ้มแซวก่อนจะเดินไปนั่งบนเตียงตรงหน้าเมียเด็ก

“ผู้หญิงก็บ้าละ

“เอาไปใส่เร็ว”

“ไม่เอา! ไม่ใส่ พี่บ้าป่ะเนี่ย!”ตัวเล็กจึ๋งหนึ่งจะไปเก็บอะไรต่อมิอะไรมิดได้ไงเนี่ย!

“อะไรวันนั้นมึงรูดบัตรกูไปกี่หมื่นใส่มาแล้วเอาตัวมาขัดดอกกูเดี๋ยวนี้เลย”



‘ชีวิตมึงหลังจากนี้มีแค่สองสิ่งที่มึงต้องคิดคือหนึ่งคิดว่าวันนี้มึงจะขอเงินกูเท่าไรและสองคิดว่าตอนเย็นมึงจะใช้หนี้ให้กูยังไงดี’


ร่างบางกลืนน้ำลายดังเอื๊อกเมื่อลมเหนือนึกขึ้นมาได้ว่าพี่ซีนมันเคยพูดแบบนั้นเอาไว้


ให้ตาย! ทำมันวันนั้นแกถึงลืมห๊ะลมเหนือเอ๊ย!


“คะ.. แค่สองหมื่นหกเองนะ ขะ-ขนหน้าแข้งพี่ไม่ร่วงหรอก”ลมเหนือยิ้มแหยพลางคลานถอยหลังไปเรื่อยๆจนซีนยกยิ้มขึ้น

“ไม่ได้.. เอาเงินคนอื่นไปใช้ก็ต้องใช้หนี้สิ”

“ก็พี่ให้ผมแล้วนี่”

“กูให้เพราะมึงเป็นเมีย มึงก็ต้องตอบแทนผัวอย่างกูสิ”ลมเหนือหลับตาผ่อนลมหายใจ


เอาล่ะ.. คราวนี้เขาพลาดเอง!


“แค่ใส่มันใช่ไหม..”

“…มึงคิดว่าผัวมึงใจดีขนาดนั้นเลยหรอ?” รอยยิ้มมุมปากนั่น..  ลมเหนือเกลียดมันที่สุดเลย!


แต่จุดนี้ต้องใจดีสู้เสือล่ะวะ! 


“จะ.. ใจดีสิ พี่ดูแลผมดีขนาดนี้ ถ้าคนใจร้ายเขาคงไม่ดูแลดีขนาดนี้หรอก.. ใช่ไหม?”

“หึ.. เรื่องอื่นกูอาจจะใจดี แต่ถ้าเรื่องกินมึง.. เสียใจด้วยนะครับ”


นั่นไง.. ว่าแล้ว


“รอบเดียวนะ”

“รอบละห้าพัน”

“ห้าพัน! ตัวผมมีค่าแค่ห้าพันหรอ!?”แล้วรอบละห้าพัน ต้องทำทั้งหมด.. 


ห้ารอบ! บ้าไปแล้ว!


“ทำดีเพิ่มให้เป็นเจ็ดพัน”

“ผ่อนได้ไหมอ่ะ..”ลมเหนือพนมมือขึ้นแล้วถูมืออย่างออดอ้อน 

“ได้สิ”  ลมเหนือปรบมือแปะๆอย่างดีใจ อย่างน้อยวันละรอบก็คงไม่สาหัสมากหรอกมั้ง “แต่กูคิดดอกแพงนะ.. ถ้าอยากโดนหลายดอกหน่อยจะผ่อนก็เรื่องของมึงนะครับเมียรัก


ไอ้คนหน้าเลือด! 


“แรงพี่จะไหวหรอ? ห้ารอบคงออกแต่ลมแล้วมั้ง..”

“ดูถูกกูแบบนี้คิดดีแล้วรึยัง?”ลมเหนือกลืนก้อนหนืดๆลงคออีกหนึ่งรอบเมื่อเขาดันพูดจากระตุกหนวดเสือเข้าให้


เอาล่ะ.. ตอนนี้คงต้องทำให้พี่แกใจเย็นไม่พี่มันเอาตายแน่ๆ


“คะ-คือ ผมหะ-เห็นพี่อายุเยอะแล้วไง ก็เลย.. เป็นห่วง อายุเยอะแล้วออกแรงเยอะไม่ดีนะ”

“กูสามสิบหกไม่ใช่เจ็ดสิบ.. เลิกพูดมาก แล้วใส่มันเดี๋ยวนี้เลย”ซีนว่าพลางโยนกล่องของขวัญไปตรงหน้าลมเหนือ ซึ่งตอนนี้ร่างเล็กเลิ่กลั่กเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“เนี่ย ถ้ามีแรงเยอะก็พาผมไปเล่นข้างนอกบ้างสิ ไปประเทศนู้นประเทศนี้ก็อยู่แต่ในห้องเนี่ย จนจะเป็นนางห้องอยู่แล้ว!”

“ทำก่อนค่อยไปเล่น”

“ถึงตอนนั้นสภาพผมก็เหมือนคนเป็นอัมพาตแล้วมั้ง!”

“ไม่เป็นไร ที่นี่มีวิลแชร์”


โว้ย! หงุดหงิด เอาอีกางเกงในนี่มายัดรูจมูกตายเลยดีไหมเนี่ย! 

“ถ้ามึงไม่ใส่ตอนนี้ เกิดกูเล่นบทโหดขึ้นมามึงอย่าได้คิดจะโวยวายเชียวนะ”




[CUT]​



สุดท้ายลมเหนือก็ถูกพี่ซีนกินจนได้.. บอกเลยว่าไม่เหลือซาก สองวันที่ผ่านมาลมเหนือมีสภาพไม่ต่างจากผู้ป่วยติดเตียง สิ่งที่พี่ซีนทำคือทำให้ลมเหนือรู้ถึงถ่องแท้ของคำว่ากิน ขี้ ปี้ นอน แบบไม่ได้นอนมันเป็นแบบไหน ไม่รู้ว่าตาพี่มันไปโด๊ปอะไรมาหรืออดอยากปากแห้งมาจากไหนถึงได้ใส่เต็มไม่ยั้งแถมแรงดีไม่มีตกขนาดนี้

นึกแล้วก็เศร้าใจนัก ได้มาทะเลทั้งทีดูซิ.. ได้นอนอยู่แต่บนเตียงจนจะจับมือเป็นพันธมิตรกับไรฝุ่นบนเตียงแล้วเนี่ย!

“อืม เดี๋ยวจะรีบไป”นั่นไง.. ตัวการเดินมานู่นแล้ว แถมยังคุยโทรศัพท์ทำหน้าเครียดอีก ทีทำผมเป็นสภาพกึ่งอัมพาตแบบนี้มันดันยิ้มกริ่ม ไอ้หลัวสันขวาน! 

“ไปอาบน้ำไป.. เดี๋ยวเราต้องกลับกันแล้ว”ซีนบอกก่อนจะเดินไปเก็บกระเป๋าและไม่คิดจะอธิบายอะไรมากกว่านี้ ไม่สนใจคนนอนหน้าเหวออยู่บนเตียง สรุปคือไม่ได้เที่ยวอีกแล้ว แล้วไล่ให้ไปอาบน้ำ ขอโทษนะ.. ตอนนี้คือมีขารึเปล่ายังไม่รู้เลยเนี่ย! 

“ทำไมรีบกลับจังอ่ะ ยังไม่ได้เที่ยวเลยนะ”

“โปรเจคใหญ่ที่กำลังจะทำมีปัญหา กูต้องกลับไปประชุมด่วน”ลมเหนือหน้าบึ้งเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

“ผมขอบินตามไปทีหลังได้ไหม? ผมอยากอยู่ต่อ อยากเจอกันต์ด้วย”ซีนทำหน้าคิดสักพักก่อนจะเดินออกไปโทรศัพท์เพียงครู่เดียวแล้วเดินกลับเข้ามายืนยันคำพูดเดิม

“ไปอาบน้ำ เดี๋ยวออกเลย”

“เอ้า.. ก็ผมบอกว่าจะอยู่ต่อ”

“ลมเหนือ อย่าดื้อกับพี่.. ไปอาบน้ำ”แม้จะไม่ได้ใช้ศัพท์พ่อขุนรามตามนิสัยแท้ๆแต่นั่นก็เพื่อให้ลมเหนือยอมลุกทำตามคำสั่งเขาดีๆแค่นั้น ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย และนั่นคือสิ่งที่ลมเหนือคิดอยู่ฝฝ่ายเดียว..

สุดท้ายลมเหนือก็จำใจลุกไปอาบน้ำด้วยความน้อยใจเล็กๆทำให้ร่างบางน้ำตารื้อขึ้นมาและแน่นอนว่าซีนเห็นมัน


พอขึ้นเรือลมเหนือก็ไม่พูดกับซีนสักคำเอาแต่ย้ายที่หนีเขาจนซีนขี้เกียจจะตาม เลยได้แต่นั่งมองเมียเด็กที่เอาแต่มองออกไปนอกเรือไม่พูดไม่จา

กว่าจะมาถึงฝั่งก็ใช้เวลาเกินสี่สิบห้านาที ซีนเป็นคนเดินออกไปก่อน แล้วยื่นมือไปเพื่อจะให้ลมเหนือจับแต่ก็ถูกเมินจนคนพี่ต้องถอนหายใจ


เอาเถอะ.. เดี๋ยวก็หาย


ทั้งคู่มุ่งหน้าไปสู่สนามบิน และแน่นอนว่าคราวนี้ซีนเล่นใหญ่ด้วยการเช่าเครื่องบินเจ็ทอีกแล้ว ลมเหนือค่อยๆเดินขึ้นบันไดไปเพื่อจะขึ้นเครื่องโดยซีนพยายามจะช่วยแต่ก็โดนสะบัดมือออกตลอด

ลมเหนือ!”จู่ๆเสียงใครบางคนที่รออยู่บนเครื่องอยู่แล้วก็เรียกให้ลมเหนือหันไปมองก่อนที่รอยยิ้มแรกของวันจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวาน

“กันต์!!”ลมเหนือทำท่าจะวิ่งไปกอดกันต์แต่อาการเจ็บเสียดทำให้ลมเหนือตั้งยั้งขาไว้ก่อน ก่อนจะเดินไปกอดเพื่อนแน่นและพูดในสิ่งที่อยากจะพูดหลังรู้ว่าเรื่องนี้คนที่เจ็บปวดรองจากเขาคงไม่พ้นกันต์ “ฉันขอโทษแทนพี่เมฆด้วยนะ ฉันไม่นึกว่าเขาจะทำกับนายถึงขนาดนี้”

“ไม่เป็นไร.. มันผ่านมาแล้ว แล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดนายด้วย อย่าคิดมากเลย”

“แล้วนี่ ทำไมถึงมาอยู่นี่ด้วยล่ะ? หรือว่านายจะไปอเมริกาด้วย”กันต์พยักหน้ายิ้มๆ

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะลมเหนือ.. แล้วก็ขอบคุณคุณมากนะครับคุณซีน”กันต์หันไปยิ้มขอบคุณกับคนที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง

“อืม ไม่เป็นไร”ซีนบอกยิ้มๆก่อนจะหันไปสบตากับเมียเด็กที่ยืนหลบตาเขาอยู่ซึ่งซีนก็ไม่คิดว่าอะไร แค่หย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งริมหน้าต่างแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านแบบที่ชอบทำ

“นายนั่งก่อนเถอะกันต์ เดี๋ยวมา”ลมเหนือบอกให้กันต์นั่งก่อนที่ตัวเองจนเดินไปหาร่างสูงที่นั่งอยู่ไม่ไกล ซึ่งซีนก็แค่ปรายตามองก่อนจะกลับไปสนใจหนังสือต่อ

“ทำไมพี่ไม่บอกผมตั้งแต่ทีแรกว่าจะให้กันต์มากับเราด้วย”

“ก็มึงไม่พูดกับกูไม่ใช่รึไง?”

“ก็บอกสิ.. พูดลอยๆก็ได้นี่”

“เปลืองน้ำลาย  ไปนั่งกับเพื่อนมึงนั่นไป”

“เดี๋ยวไป ขอนั่งกับคนแก่ขี้งอนแถวนี้ก่อน”ลมเหนือว่าพลางคว้าแขนล่ำๆนั่นมากอดไว้แล้วเอาแก้มแนบกับไหล่กว้าง จนคนที่เก๊กขรึมอยู่ถึงกับหลุดยิ้ม ซึ่งกันต์ที่นั่งอยู่เยื้องก็อดยิ้มออกมาด้วยไม่ได้ รู้จักกันมาตั้งนานก็ไม่นึกว่าลมเหนือจะมีมุมนี้กับเขาด้วยเหมือนกัน

กันต์ดีใจกับลมเหนือจริงๆที่ได้เจอคนดีๆแบบคุณซีน เขาไม่ใช่แค่เผื่อแผ่ทุกอย่างให้กับลมเหนือคนเดียว แต่คนรอบข้างที่เป็นคนสำคัญของลมเหนือ คุณซีนก็ยินดีช่วยเหลือเช่นกัน และเหตุผลที่ทำไปก็เพราะแม่ปลิงน้อยที่เกาะแขนเขาอยู่นั่นแหละ

“ใครงอน มีแต่มึงแหละงอนกู”

“เปล่างอนสักหน่อย แค่หงุดหงิดนิดเดียวเอง”

“หรอ.. สะบัดกูเป็นขี้เนี่ยนะ?”

“เอาน่า เรื่องมันผ่านมาแล้ว ลืมๆไปเถอะ ดีจังเลยอ่ะ.. อย่างน้อยเวลาพี่ไม่อยู่ผมจะได้ไม่เหงา”

“หึ ถ้าไปถึงนู่นแล้วติดเพื่อนมากกว่ากูนะ จะจับหวดให้”





นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา

ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วแต่ทว่ายังไร้วี่แววของเจ้าของห้องเพนท์เฮ้าส์หรูแห่งนี้ หลังจากกลับมาจากไทย ซีนก็ลุยงานอย่างหนักหน่วงทันที แถมยังบินไปรัฐนู่นรัฐนี้เป็นว่าเล่น วันแรกที่มาถึงก็ไม่นอนพักเลยตรงเข้าบริษัททันทีและกลับมาในตอนเช้ามืดของอีกวัน และตอนเช้าก็ออกไปแต่เช้า วนลูปแบบนี้ทุกวันกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว จนลมเหนือทุกวันนี้ก็เหมือนแม่บ้านเข้าไปทุกวันเพราะในขณะที่ซีนกำลังตั้งใจทำงานอย่างหนัก ลมเหนือเองก็ตั้งใจเปิดสูตรหาอาหารบำรุงร่างกายและชวนกันต์ไปซื้อของมาทำกับข้าวดีๆให้พี่ซีนกินเพราะกลัวว่าอีกคนล้มป่วยไปก่อน

และว่าเมนูวันนี้ก็คือไก่ดำตุ๋นยาจีนที่เขาล่ำลือกันหนาหูนักว่าเป็นอาหารบำรุงสุขภาพได้ดีทีเดียว

นิ้วเรียวกดโทรศัพท์โทรหาคนบ้างานที่ดึกดื่นป่านนี้ยังไม่กลับในขณะที่มือก็ยืนจับกระบวยเพื่อราดน้ำซุปใส่ไก่ดำไปด้วย

[ฮัลโหล ว่าไง?]

“ฮัลโหล พี่ใกล้จะกลับรึยัง?”

[อืม อีกสักพัก]ซีนถอนหายใจออกมาเบาๆเพื่อคลายความเหนื่อยล้า ลมเหนือฟังจากน้ำเสียงดูเหนื่อยล้าเดาว่าตอนนี้พี่ซีนคงคิดถึงเตียงกับหมอนนุ่มๆมากกว่าเขาแน่ๆ

“วันนี้ผมทำไก่ดำตุ๋นยาจีนไว้ด้วยแหละ อย่าลืมมากินนะ”

[หึ.. เป็นอะไรหืม? ช่วงนี้ขยันทำกับข้าวจัง]ซีนวางปากกาลงก่อนหมุนเก้าอี้มองวิวเมืองของมหานครนิวยอร์กเพื่อพักสายตา

“เหงามั้ง.. ไม่มีคนคอยกวนประสาท”

[หึๆ.. ใกล้จะเสร็จแล้ว น่าจะอีกสองสามวัน]

“อือ สู้ๆนะ”ลมเหนือกัดปากแน่นเมื่อเผลอพูดประโยคที่จะว่าเลี่ยนไหม.. มันก็ไม่เลี่ยนนะ แต่เท้าเนี่ยจิกทำไมก็ไม่รู้! 

[อืม ขอบคุณครับ]



จ๋อม! 


ตู๊ดๆๆๆๆ! 



ซีนเอาโทรศัพท์ออกจากหูแล้วมองดูหน้าจอปรากฏว่าสายอีกคนหลุดไปเฉยๆ พอกดโทรออกอีกครั้งก็ติดต่อไม่ได้แล้ว ซีนกดโทรออกซ้ำๆหลายครั้งจนเริ่มร้อนใจ เขาทิ้งงานทุกอย่างก่อนจะหยิบเสื้อสูทที่แขวนไว้กับราวแขวนแล้ววิ่งออกจากห้องทำงานไปทันที



“โอ๊ย.. แย่แล้ว! พังแน่เลย!”ลมเหนือใช้กระบวยตักโทรศัพท์ที่ร่วงลงไปในหม้อซุป พอตักขึ้นมาก็พยายามจะจับแต่มันก็ร้อนเกินไป สุดท้ายก็ได้แต่ยืนไว้อาลัยให้โทรศัพท์พราะมันไม่มีท่าทีว่าจะติดขึ้นมาอีกแล้ว

ถ้าจะถามว่าทำไมลมเหนือถึงเซ่อซ่าทำโทรศัพท์ร่วงลงหม้อซุปล่ะก็ ต้นเหตุมันก็คือพี่ซีนนั่นแหละ! ไม่รู้จู่ๆผีตัวไหนเข้าสิง มาพูดขอบคุณครับทั้งๆที่จะบอกขอบคุณอีอ้วนแบบที่ชอบทำเมื่อก่อนก็ได้ แต่นี่ดันพูดขอบคุณครับ! ทำเอาเขินจนมืออ่อนมือเปรี้ยไปหมด

ถ้าพี่ซีนพูดแบบนี้บ่อยๆมีหวังลมเหนือได้ทำข้าวของพังทั้งบ้านแน่ๆ
ลมเหนือยืนไว้อาลัยให้โทรศัพท์ได้ไม่นานก็เดินเข้าไปอาบน้ำเพราะดูแล้วกว่าซีนจะกลับก็คงเลยเที่ยงคืนนู่นแหละ


ติ๊ง!


“ลมเหนือ!!”

“เฮ้ย! ทำไมกลับมะ..”ยังไม่ทันพูดจบประโยคลมเหนือก็ถูกร่างสูงของซีนดึงเข้าไปกอดจนจมอก เสียงหอบหายใจที่ดังอยู่ข้างหูทำให้ลมเหนือต้องค่อยๆยกมือลูบแผ่นหลังกว้างของซีน “มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”

“มึงนั่นแหละ! จู่ๆก็ตัดสายกู พอโทรกลับก็โทรไม่ติด ห่า.. กูตกใจหมด”

“โอ๋ๆๆ ผมแค่ทำโทรศัพท์ตกลงหม้อซุปน่ะ”ลมเหนือหลุดขำพลางตบหลังซีนเบาๆเป็นการปลอบคนแก่ขี้ตกใจ

“อีโง่เอ้ย”

“นิ่.. ถ้ายังไม่เลิกด่าผมจะเทกับข้าวให้สัมภเวสีกินแล้วนะ”





สุดท้ายลมเหนือก็ล้มเลิกแพลนการอาบน้ำไปแล้วต้องมานั่งกินข้าวเป็นเพื่อตาพี่เขาที่จู่ๆก็กระแดะกินข้าวคนเดียวไม่ได้เสียอย่างนั้น แล้วพอบอกจะนั่งดูเฉยๆก็ไม่ยอม บังคับให้ลมเหนือไปตักข้าวมากินด้วยกันอีก ดึกป่านนี้ยังมาบังคับให้กินข้าวแล้วก็มาด่าว่าอีอ้วน! 

“พรุ่งนี้ไปซื้อโทรศัพท์ซะ แล้วซื้อมาสองเครื่องด้วย”

“ซื้อมาทำไมสองเครื่องอ่ะ พี่จะเอาด้วยหรอ?”

“มึงนั่นแหละซื้อไว้ใช้เองเลยสองเครื่องเผื่ออีกเครื่องพังกูจะได้โทรเข้าอีกเครื่อง”

“พี่อย่าเว่อร์ได้ป่ะ?”

“มึงก็อย่าดื้อได้ป่ะ?”

“โอ๊ย! ไม่เอาอ่ะ ผมขี้เกียจมาขัดดอกแล้ว แล้วตั้งสองเครื่อง โห.. ไม่อยากจะคิด”ลมเหนือทำท่าขนลุก คราวก่อนแค่สองหมื่นยังทำเอาเดินแทบไม่ไหว แล้วนี่ให้ซื้อสองเครื่อง.. 


หรือจะใช้ซัมซุงฮีโร่ดีนะ สองเครื่องยังไม่ถึงสองพันเลย


“ซื้อไปเถอะ.. กูซื้อให้ ไม่ต้องขัดดอก แต่มีข้อแม้”

“อะไรอีกอ่ะ!”

“คือมึงต้องให้กูเช็คโทรศัพท์มึงได้ตลอดเวลา”

“ได้อยู่แล้ว”

“เป็นงั้นได้ก็ดี”ซีนยิ้มมุมปากก่อนจะตักซุปเข้าปาก

“เออพี่ซีน  ผมอยากทำงานอ่ะ.. กันต์ก็ด้วย”เอาล่ะ..ไหนๆก็มีโอกาสคุยกันแล้วลมเหนือก็จะเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน เขากับกันต์คุยกันสักพักแล้วว่าอยากหางานทำ เพราะตอนนี้มันว่างเหลือเกินจนจิตมันเหมือนจะฟุ้งซ่าน ทุกวันนี้จะซื้ออะไรทีลมเหนือก็ใช้แต่เงินพี่ซีนแล้วก็ต้องมากังวลเรื่องขัดดอกอีก

อย่างน้อยถ้ามีเงินของตัวเองเวลาอยากซื้อของนู่นนี่ที่อยากได้เองจะได้ไม่ต้องไปใช้เงินคุณเขา

“ทำทำไม อยู่บ้านเฉยๆไม่ชอบรึไง?”

“มันเฉยจนน่าเบื่อน่ะสิ”

“นี่ไง ก็คอยทำกับข้าวให้กูกินสิ หัดเป็นแม่บ้านแม่เรือนกับเขาบ้าง มีผัวเป็นตัวเป็นตนแล้วนะมึงน่ะ”

“แม่บ้านสมัยใหม่เขาไม่ทำแต่งานบ้านงานเรือนกันแล้ว  เขาออกไปทำงานกันทั้งนั้นแหละ สร้างเนื้อสร้างตัวไง”

“ขอโทษด้วยที่บ้านกูหัวโบราณ เพราะฉะนั้นโครงการจะเป็นแม่บ้านสมัยใหม่ของมึงคงต้องพับเก็บไปซะเดี๋ยวนี้”

“แต่อยู่บ้านเฉยๆมันน่าเบื่อจริงๆนะ”

“เบื่อก็ไปช็อปปิ้ง” ก็ไม่อยากมาขัดดอกให้ตอนเย็นนี่โว้ยยยยย!  ลมเหนือโวยวายอยู่ในใจ ใบหน้าหวานบึ้งตึงแสดงความไม่พอใจออกมา

“ก็บอกว่าอยากไปทำงานก็คืออยากไปทำงาน ถ้าอยากไปช็อปปิ้งก็ไปช็อปปิ้งแล้วสิ!”ซีนถอนผายใจแล้ววางช้อนส้อมลง

“แล้วมึงจะไปทำที่ไหน?”

“บริษัทพี่ไง หรือโรงแรมก็ได้ ผมจบการโรงแรมมานะ แต่ความจริงจะให้เป็นอะไรก็เป็นได้แหละ เป็นแม่บ้านทำความสะอาดก็ได้”ร่างสูงถอนหายใจอย่างใช้ความคิด โดยมียัยลูกกวางออดอ้อนไม่หยุด

“น้า.. นะๆๆๆ ให้ผมทำเถอะนะ”

“เออๆๆ หัวหน้าแผนกต้อนรับลาคลอดพอดี มึงกับเพื่อนลองไปทำดูก็แล้วกัน”

“เย้!”

“แต่กูขอเตือนไว้ก่อนเลยนะ.. ว่าถ้ามึงทำพลาด กูในฐานะเจ้านายจะลงโทษมึงอย่างสาสมเลยคอยดู”

“ระดับลมเหนือไม่มีพลาดอยู่แล้ว!”



ใช่.. ไม่พลาดหรอก.. 


.



ซะที่ไหนเล่า! 


แค่วันแรกลมเหนือก็ดันทำพลาดเสียแล้ว! สุดท้ายลมเหนือก็ต้องมายืนอยู่หน้าท่านประธานที่ควบตำแหน่งสามีที่นั่งประสานมือตีหน้าเครียดอยู่ที่โต๊ะประจำตำแหน่ง โดยกันต์และรุ่นพี่ที่ทำงานก็ยืนอยู่ด้านหลังลมเหนือ 

ปึก! 

แค่เสียงกดสเปซบาร์เพื่อกดหยุดวิดิโอบันทึกกล้องวงจรปิดที่หน้าฟรอนต์ก็ทำให้ลมเหนือสะดุ้งได้

ร่างบางประสานมือแน่นแล้วก้มหน้าจนคางชิดอก ลมเหนือไม่เคยเจอพี่ซีนในลุคแบบนี้เลยไม่รู้จะวางตัวอย่างไร และตอนนี้สถานะของทั้งคู่ก็ไม่ใช่แบบคู่ผัวตัวเมียเหมือนตอนอยู่ที่บ้าน จะให้ลมเหนือมาทำตัวรั้นเหมือนตอนอยู่ที่บ้านก็คงจะดูไม่ดี เพราะตอนนี้พวกเขาอยู่ในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง แถมเจ้านายยังเป็นถึงประธานและเจ้าของโรงแรมแห่งนี้อีกด้วย

“คุณลมเหนือ! คุณจัดการบุ๊คกิ้งยังไงให้มันโอเว่อร์บุ๊คเป็นสิบแบบนี้!”ซีนใช้มือทุบโต๊ะเสียงดังจนทุกคนในห้องสะดุ้ง

แม้แต่กันต์ที่เคยเห็นซีนบทโหดมาแล้วยังอดกลัวไม่ได้ แต่ก็นับถือใจที่คุณซีนสามารถแยกเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานได้ชัดเจนดีมากๆ แต่กันต์เองก็อดสงสารเพื่อนไม่ได้

“ขะ.. ขอโทษครับ”

“ผมไม่ได้ต้องการคำขอโทษ! ผมต้องการคำอธิบาย!”ซีนตบโต๊ะอีกครั้ง จนลมเหนือที่หวาดกลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งบีบมือตัวเองแน่น กัดปากเพื่อไม่ให้ตัวเองคลายก้อนสะอื้นออกมาแม้น้ำตาจะหล่นออกจากตาแล้วก็ตามก่อนจะรวบรวมสมาธิรวบรวมเสียงของตัวเองแล้วค่อยๆอธิบายในความผิดพลาดครั้งนี้

“ผมต้องขอโทษจริงๆครับท่านประธาน.. คะ-คือผมเห็นว่าบัตรเครดิตของลูกค้ากรุ๊ปนี้มีวงเงินไม่เพียงพอต่อการวางมัดจำในการจองเลยกดยกเลิกการจองไป โดยที่ลืมไปว่าหากเกินบ่ายสองโมงแล้วลูกค้ายังไม่ติดต่อกลับทางเราจึงจะมีสิทธิ์ยกเลิกการจองครับ”

“ ลืม? คุณคิดว่าเหตุผลนี้มันฟังขึ้นไหม!?”

“ฮึก.. ไม่ครับ”

“นอกจากคุณเรื่องนี้มีใครเกี่ยวข้องด้วยอีกไหม?”

“ไม่ครับ”ลมเหนือส่ายหน้า เขาตอบตามความจริงเรื่องนี้เขาผิดเองทั้งหมด หลังจากที่ถูกสอนงานเสร็จลมเหนือก็ขอลองทำเองโดยพี่ที่สอนก็ต้องไปทำอย่างอื่นตามหน้าที่ของตัวเอง แต่เขาดันมั่นใจมากเกินไปที่ตัดสินใจทุกอย่างเองจนมันเกิดปัญหาแบบนี้ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เขาผิดเองเต็มๆ

“ท่านประธานคะ ดิฉันเองก็มีส่วนผิดค่ะ ที่-”

“ลมเหนือเขายอมรับแล้วว่าเขาทำผิดแค่คนเดียว เพราะฉะนั้นคนที่ไม่เกี่ยวออกไปเดี๋ยวนี้!”ซีนประกาศกร้าวจนทุกคนต้องจำใจเดินออกไปจากห้องทำงานของร่างสูงแม้จะอดเป็นห่วงลมเหนือไม่ได้ก็ตาม แต่อย่างไรลมเหนือก็ถือว่าเป็นภรรยาของท่านประธานอย่างน้อยก็อาจจะไม่เป็นอะไรมากก็ได้ หรือบางทีอาจจะกลับกันเพราะว่าใกล้ชิดกันเกินไปอาจจะทำให้พลั้งทำสิ่งที่เลวร้ายไปก็ได้  ซึ่งทุกคนก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าขอให้เป็นข้อหลังเลยก็แล้วกัน.. 

เมื่อเหลือกันเพียงสองคนในห้องลมเหนือก็ยิ่งกลัวมากกว่าเดิม หลังมือขาวยกขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลนองหน้า ถามว่าซีนสงสารไหม? บอกเลยว่าเขาสงสารคนตัวเล็กนั่นจับใจตั้งแต่เห็นหน้าหงอยๆนั่นเดินเข้ามาในห้องเขาแล้ว แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องใหญ่ และมันจะเป็นบทเรียนให้ลมเหนือด้วยความการทำงานองค์กรใหญ่ๆไม่ใช่อะไรที่จะมาทำเล่นๆหรือจะทำทุกอย่างโดยที่ตัดสินใจมันเองคนเดียว

“เพราะการคิดเอง การตัดสินใจเอง มันทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปหมด คุณเห็นไหม?”

“ฮึก.. ครับ”

“คุณคิดออกไหมว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไง?”ลมเหนือกัดปากพยายามรวบรวมสติแล้วคิด แต่เอาตรงๆคือสติเขาเตลิดไปไกลจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว สุดท้ายก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วตอบมันตามความจริง

“ไม่ครับ” ร่างสูงถอนหายใจก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงสองข้างแล้วมายืนอยู่ข้างเขา

งั้นถอดกางเกงออก

“พะ-พี่ซีน”

“ที่นี่คือที่ทำงาน กรุณาช่วยเรียกผมให้ถูกต้องแล้วทำตามคำสั่งของผมด้วยครับ” ลมเหนือจำใจถอดกางเกงออกจนมันหลุดไปกองอยู่ที่ปลายเท้า แต่เขาไม่ได้ถอนชั้นในออกเพราะกลัวว่าจะมีคนเข้ามาถึงแม้จะรู้ว่าพี่ซีนคงไม่ปล่อยให้คนเข้ามาตอนนี้หรอก

“โน้มตัวไปที่โต๊ะแล้วหันสะโพกมาทางผม”ซีนกดตัวลมเหนือลงบนโต๊ะจนลมเหนือต้องเท้าศอกแล้วก้มหน้าลงเพราะความขลาดอาย

มือหนาจัดการถอดชั้นในสีขาวออกด้วยมือของตัวเองก่อนจะใช้มือลูบหนั่นเนื้อกลมคลึงที่ออกสีชมพูระเรื่อเล็กน้อยเพราะลมเหนือมีผิวขาวจัด ก่อนที่กายกำยำจะโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูขาวให้อีกคนขนลุกซู่

“ผมเตือนคุณไปแล้วนะ ว่าถ้าหากคุณทำพลาด.. คุณจะต้องถูกลงโทษจนสาสม”


เพี๊ยะ!!!


“อื้อ!!”





ตกดึกในวันเดียวกันลมเหนือยังร้องไห้ไม่หยุดตั้งแต่ออกมาจากห้องทำงานของซีน ไม่รู้ว่าจะเสียใจอะไรนักหนา คงจะเป็นเพราะเขาไม่เคยถูกพี่ซีนตวาดแรงขนาดนี้มาก่อน แถมที่ก้นก็ยังขึ้นรอยฝ่ามือของอีกคนซึ่งย้ำบาดแผลในใจได้ดี

เมื่อเช้ายังคิดแพลนไว้อยู่เลยว่าลมเหนือจะทำกับข้าวฉลองสำหรับการทำงานวันแรกของลมเหนือ แต่ดันโดนดุจนใจกระจุยแบบนี่ก็ปล่อยให้พี่มันหาเอาเองก็แล้วกัน

“ฮึก.. ฮืออ”ทิชชู่แผ่นที่ร้อยกว่าถูกโยนทิ้งในถังขยะที่ลมเหนือลากมาวางถึงข้างเตียง ก่อนที่เสียงเปิดประตูห้องนอนจะดังขึ้นเบาๆจากมือของเจ้าของห้องที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน

ลมเหนือหันมองซีนครู่เดียวกันจะหันตะแคงตัวหนีแล้วร้องไห้ต่อจนซีนได้แต่ถอนหายใจ ปลดกระดุมคอเสื้อเล็กน้อยแล้วเดินขึ้นเตียงไปกอดเมียเด็กจากทางด้านหลังโดยที่ลมเหนือไม่มีขัดขืนหรือสะบัดออกแต่อย่างใด มีเพียงเสียงสะอื้นและการสั่นเบาๆที่ไหล่บางเท่านั้น

“หนูยังไม่หายโกรธพี่อีกหรอ?”ซีนถามเสียงนุ่มผิดกับในห้องทำงานอย่างสิ้นเชิง เขาได้ข่าวจากกันต์ว่าลมเหนือเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดตั้งแต่ออกมาจากห้องทำงานเขาแล้ว

“ฮึก.. ไม่ได้โกรธ”เสียงหวานขึ้นจมูกเพราะน้ำมูกอัดแน่นไปหมดจนหายไม่ออก โดยที่มือบางก็ฉีกเล่นทิชชู่ที่เปียกไปด้วยน้ำตา

“ไม่ได้โกรธก็หันหน้ามาคุยกับพี่”

“ไม่เอา.. ยังไม่อยากคุย”

“งั้นก็แสดงว่าโกรธ”

“ไม่ได้โกรธ.. แต่มันก็ยังไม่อยากคุย ฮึก..”ปากอิ่มเบะออกแล้วรีบหยิบทิชชู่มากดที่ตา

“พี่แค่จะอธิบายว่าทำไมพี่ต้องดุหนู” มือบางยกขึ้นเหมือนจะไม่ให้ซีนพูดต่อซึ่งซีนก็ยอมทำตามแต่โดยดี

“ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น ผมเข้าใจพี่.. ฮึก เข้าใจจริงๆนะ แต่ตอนนี้มันแค่อยากจะร้องไห้อย่างเดียว”ลมเหนือไม่ได้ประชดหรืออะไรทั้งสิ้นเขาเข้าใจซีนทุกอย่างเพราะพี่ที่ทำงานก็อธิบายทุกอย่างให้ฟังหมดแล้ว แต่ตอนนี้มันแค่อยากจะร้องไห้อย่างเดียวเท่านั้น พอนึกถึงน้ำเสียงและใบหน้าแสนจะน่ากลัวนั่นมันก็ทำให้ลมเหนือน้ำตาไหลตลอดเลย

“พี่อย่าเพิ่งพูดอะไรนะ.. อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวมันจะหยุดแล้ว ฮืออ!”ปากบอกจะหยุดแล้ว แต่ดันปล่อยโฮออกมาชุดใหญ่จนซีนต้องกอดเมียเด็กให้แน่นขึ้น

“พี่ขอโทษ”

“ฮืออ.. บอกว่าอย่าเพิ่งพูดอะไรไงเล่า! ฮึกๆ.. ไม่งั้นจะไม่ให้กอดแล้ว! ผมจะออกไปนอนนอกห้องจริงๆนะ”

สุดท้ายคืนนี้ทั้งคืนซีนก็ไม่ได้อาบน้ำแถมต้องฟังเสียงคนที่อ้อมกอดร้องไห้ไปเกือบถึงตอนเช้าอีกต่างหาก และทุกครั้งๆที่เสียงสะอื้นหลุดออกจากปากเล็กๆนั่นซีนก็สาบานกับตัวเองทุกครั้งเลยว่าจะไม่ยอมว่าลมเหนือแรงๆแบบนั้นอีกเป็นอันขาด




(100%)

#ทำไมพี่ซีนไม่อ่อนโยน

หากใครหมันไส้ความหวานของคู่นี้เกินไป 
พีชเตรียมมาม่าไว้ให้แล้ว รอเตาร้อนแป๊บบ

ฝากคอมเม้นต์ กดหัวใจ และติดแท็กในทวิตเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

และฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยน้า ลงบทนำเรียบร้อย ส่วนตอนแรกจะมาเมื่อไรอยู่ที่กำลังใจของคนอ่านน้า
ฟ่าวไปโล้ดดด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.513K ครั้ง

2,626 ความคิดเห็น

  1. #2510 chompufefe (@chompufefe) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 01:04
    อลอุ่ยกว่าพระอาทิตย์ งื้อออออ
    #2510
    0
  2. #2084 mayoell (@mayoell) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 13:28
    เงยยยมาม่าจะมาอะเกียมทิชชู่แต่น้องร้องไห้เรายังจะร้องตาท
    #2084
    0
  3. #2055 prsh (@ohlu_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:20
    ดุน้องหนักจนได้เรื่องเลยยย
    #2055
    0
  4. #1997 tuntiiz (@tuntiiz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:31
    โอ้ยยยย หนูลูกกกกกก แบะ
    #1997
    0
  5. #1993 uauueyy (@uauueyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:21
    ใจแป่วไปตามน้องเลยยยยย
    #1993
    0
  6. #1598 callmefilm61 (@callmefilm61) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 06:49
    ร้องไห้ตามเหนือเลยจังหวะที่พี่ซีนดุอ่ะ ฮือออ
    #1598
    0
  7. #1588 Sehun40610 (@Sehun40610) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 17:22
    หาคัทไม่เจอฮื่ออ
    #1588
    0
  8. #1585 Chandra Eis (@AiCoco1980) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:55
    เฮียที่หลังไม่เล่นใหญ่นะ!!!!
    #1585
    0
  9. #1575 natcha-mint2 (@Natcha-mint) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 10:57
    หาคัทฉากนี้ไม่เจอจ้าา ไรท์ลืมอัพอะเป่า
    #1575
    0
  10. #1563 we bare beer (@ksan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 17:35
    สงสารน้องลมมมมม ฮื่อออออ
    #1563
    0
  11. #1467 Sorsariya_som (@Sorsariya_som) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 05:49
    เห็นไหมมมม ความเล่นใหญ่ของลุงน่ะ!!!!!!!!!!
    #1467
    0
  12. #1404 ohmy_Jeans (@ohmy_Jeans) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 08:34
    สงสารน้องมาก น้องร้องชั้นก็จะร้องตาม
    #1404
    1
    • #1404-1 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 10)
      8 มีนาคม 2562 / 12:24
      แผนร้ายของตาพี่นี่ไม่ธรรมดา ลงโทษฐานะเจ้านายโหดมั่ก
      #1404-1
  13. #1377 hunqwa♡ (@qqwa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 10:50
    อิพี่ก็คือเล่นใหญ่โหดใหญ่เบอร์แรง น้องร้องไม่หยุดเลยว้อยย
    #1377
    0
  14. #1362 Jinji_10 (@Jinji_10) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:03
    เอ็นดูน้องง
    #1362
    0
  15. #1329 BesTZoeyy07 (@CNP07) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:02
    แงมๆเค้าหาคัทตอนนี้ไม่เจออ่าาา
    #1329
    0
  16. #1321 Natnatsin (@Natnatsin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:52
    โหดมากพ่อ...
    #1321
    0
  17. #1315 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:22
    เราเข้าใจพี่ซีนนะ แต่ก็สงสารน้องด้วย ผิดครั้งแรกพี่ควรจะให้อภัยก่อนไหม แค่นี้น้องก็กลัว และรู้สึกผิดมากๆแล้วนะ
    #1315
    0
  18. #1280 Voranat2001 (@Voranat2001) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:26
    ดีแล้วไรท์หวานบ้าง มาม่าบ้างชีวิตจะได้มีรสชาติ555
    #1280
    0
  19. #1276 fairylu_ (@pleum-asr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:59
    วงวารน้องงง ฮื่ออออ ทำไมต้องเล่นบทโหดกับน้องล้วยยยย
    #1276
    0
  20. #1275 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:11
    โอ๋น้องเยอะๆ
    #1275
    0
  21. #1274 ในวันที่ฝนตก (@Ueai4328) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:52
    พอดีเราไม่ค่อยชอบกินมาม่าอ่ะค่ะไรท์เราชอบกินขนมหวานมากกว่า
    #1274
    0
  22. #1273 BBI09 (@BBI09) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:49
    เราไม่ชอบมาม่าอะไรท์ขอถุงยางไข่มุกแทนได้มั้ยเอ้ยยชานมไข่มุก
    #1273
    0
  23. #1271 nam-tao-hu (@nam-tao-hu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:07
    เราไม่ชอบกินมาม่าอ่ะ5555 เอานิดเดียวได้ไหมม
    #1271
    0
  24. #1270 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 17:21

    หวานต่อเหอะ...
    #1270
    0
  25. #1268 ChoiTuan (@phiyatida) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 16:16
    โอ่ยย สงสารผัวทำตัวไม่ถูก 555
    #1268
    0